Fruitspecialist Linssen na Amerikaanse reis: Nederlandse kwaliteit beter Beperking van ons sortiment verdient aanbeveling S Dezer dagen keerde, na een studiereis van drie maanden door de Verenigde Staten van i Amerika weer huistoe, de heer ; i M. H. Linssen uit Maasbracht, 1 secretaris van de Limburgse Fruittelers Organisatie (LFO) en zelf eigenaar vaneen goed- > verzorgd fruitbedrfjf van 5 ha. 1 ' Hij maakte deze reis onder ; auspiciën van de Mutual Security Agency en in overleg met de Stichting voor de Land- 1 ( bouw. Het was een gezelschap 1 van ongeveer twintig personen : waarin niet minder dan negen nationaliteiten vertegenwoor- 1 digd waren en waarin buiten Ide heer Linssen nog een Ne- : derlapder zat. We vonden de heer Linssen bereid ons ineen onderhoud een en ander te ver- 1 tellen van zijn ervaringen in Amerika waar men er van houdt nieuwe wegen te bewandelen en nieuwe methodes toe 1 , te passen, ook inde fruitteelt. 1 . Dat Nederland op tal van punten toch de toets der critiek kan doorstaan, moge blijken uit bijgaand artikel. j „Als Ik over de Amerikaanse fruitteelt vertel en mijn ervaringen daar opgedaan”, aldus de heer Linssen, ”dan moet ik beginnen met een onderscheid te maken tussen het Oosten en het Westen van de States, want de verhoudingen verschillen hemelsbreed. In het Oosten hebben de climatologische en geologische omstandigheden nog het meeste weg van de onze, hier te lande, terwijl die inde „far West” daar sterk van afwijken. Californië, Oregon, Washington, b.v. alle drie staten waar veel fruit wordt geteeld hebben van April tot September een droog klimaat met veel zonneschijn. Een buitengewone omstandigheid is, dat desniettemin de fruittelers de vochtvoorziening van hun bedrijven volkomen inde hand hebben. Het water valt er niet inde vorm van regen uit de lucht, maar wordt via een ingenieus stelsel van kanalen en leidingen toegevoerd uit de bergen van de Rocky Mountain.3 en de Siërra Nevada en uit grote speciaal aangelegde spaarbekkens. De fruittelers zijn er verenigd in grote waterschappen. Ze betalen er enige dollars contributie per acre aan en kunnen dan zoveel water gebruiken als ze voor hun bedrijf nodig hebben. De grond is bovendien vruchtbaar en behoeft weinig of geen fosfor of kali, enkel maar een stikstofgift: Die omstandigheid is natuurlijk een groot voordeel. Men heeft er weinig met schurft te maken in tegenstelling tot hier. Wel heeft men veel last van virusziekte, vooral bij steenvruchten. De bedrijven ginds zijn meest grootbedrijven en in het Westen besteedt men veel zorg aan de snoei, in het Oosten minder. Typisch Amerikaans is, dat men de opbrengst niet berekent naar de beteelde oppervlakte zoals men dat hier doet, maar naar de prestatie per arbeider. Dat is de graadmeter bij de Yanks. Men tracht zoveel mogelijk te telen met z