Advertentie ZWITSALI qcnppst A| (Advertentie) MET ► ONGEËVENAARDE GENEESKRACHT --- Advertentie (Advertentie) f De natuur is niet te verbeteren In KING pepermunt proeft U * maar dan inde vorm vaneen verfijnde lekkernij • hetzelfde natuurproduct, dat door de eeuwen heen inde geneeskunde is gebruikt als middel ter opwekking en verkwikking. de natuurzuivere --- Bange uren in de sneeuwstorm Een standje in Rome, maar een privé-audiëntie van de Paus Historische verdienste hebben de monniken van de „Grote Sint Bernhard pas”, tussen Zwitserland en Italië. Zij zijnde eersten geweest, die de reddingsdienst organiseerden inde Alpen. En dat in ’n tijd, toen alpinisme nog geen „sport” was, maar toen reizigers van het Noorden naar Italië noodzakelijkerwijze over de vooral inde winter gevaarlijke bergpassen moesten trekken. Toen trokken dag in dag uit de patrouilles yan de monniken rond, om met behulp van hun honden de verongelukten te zoeken. Nu heeft het reizen zijn gevaar verloren; treinen schieten door lange tunnels onder de bergen door en vliegtuigen zoeken tussen de hoogste toppen door hun weg door de lucht. Maarde gevaren van het hooggebergte blijven onberekenbaar. Steeds komen, ook bij de meest zorgvuldige veiligheidsmaatregelen, lawineongelukken voor. Toch heeft de lawine-observatiedienst in ae bergen dit gevaar al heel wat verminderd en de verschillende wintersportplaatsen zijn zo gebouwd, dat lawines vrijwel zijn uitgesloten. De gevaren beperken zich tegenwoordig vooral tot ski-ongelukken inde bergen. In alle bergdorpen zijn daarom bergreddingsdiensten opgericht. Deze diénsten worden gevormd door vrijwilligers, dorpsbewoners, die de bergen kennen als hun eigen huis, en die zich op de ski’s „thuis” voelen als een Nederlandse jongen op zijn fiets. Ze zijn uitgerust met bijzonder materiaal; ze kunnen als het nodig is, binnen enkele minuten een kleine zweefbaan aanleggen, om een verongelukte vaneen gevaarlijke plaats af te halen. En ook beschikken deze reddingsdiensten overeen opvouwbare slee, uit heel licht aluminium, waardoor ze een patiënt met ski’s kunnen vervoeren. Eens hebben we in het dorp „Maria Schutz” zo’n redding meegemaakt. Een dorpsbewoner had opgemerkt, dat vanaf de steile dik besneeuwde helling van de „Sonnewendstein” regelmatig tekenen werden gegeven met een gekleurde doek. Zes signalen inde minuut, dat betekent overal: „lemand in nood”. De waard van „Auerhahn”, die het commando heeft van de bergredding, telefoneert enkele collega’s en het duurt nog geen drie minuten, of ze zijn met hun ski’s op weg. Na een uur geven ze tekens, dat ze de verongelukte hebben bereikt. Het is een jonge man, die vanaf een rots enkele meters naar beneden is gestort en zijn been heeft gebroken. Intussen zit de dokter, die telefonisch is gewaarschuwd, al te wachten inde herberg, „Zum Auerhahn”. Boven, tegen de berg leggen de redders een voorlopige spalk aan, de patiënt In 1932 stond er op de bergkam alleen maar een hut, zonder enig comfort. Zeven uur duurde het, voordat we vanuit het dorp Assergi de hut konden bereiken en toen we er ’s avonds in dekens gehuld, zaten te huiveren van de kou, hoorden we de wolven rond de hut snuffelen. Het stormde verschrikkelijk en toch moest er iemand uit, om een emmer sneeuw te halen. Want we hadden water nodig, voor de soep. Het lot viel op mij, en ik moest aan een bergtouw worden vastgebonden, om niet in de afgrond te worden gewaaid. Een stevige Zwitserse vriend van me, liet zich toen ook naar buiten loodsen, gewapend met een lantaarn en een „eispickel”, om me tegen de wolven te beschermen. Maarde wolven bleven weg, waarschijnlijk op de vlucht gedreven door het infernaal geschreeuw, dat de vrienden inde hut hadden aangestemd. De volgende dag waren we in de hut ingesneeuwd en we moesten uren hakken, om ons vrij te krijgen. En eerst twee dagen later konden we een aanval op de top wagen, langs de wand, die nog nooit beklommen was. Om vier uur ’s morgens braken we op, om acht uur bereikten we de top, waar het echter weer zo stormde en zo koud was,* dat we het er nog geen vijf minuten konden uithouden. Toen we terugklauterden, kwamen plotseling zwarte wolken aandrijven; we zagen geen twee meter meer voor ons uit en er bleef ons niets anders over, dan ons, met onze touwen tegen de gevaarlijke rotsen vast te binden. Uren lang moesten we stil blijven zitten, terwijl we wisten dat als we zouden inslapen van vermoeidheid en ellende, we zeker dood moesten vriezen. We hebben toen tot tegen de avond zitten bidden, gezongen, moppen krijgt een spuitje tegen de ergste pijn en dan wordt hij zo gemakkelijk mogelijk inde aluminium slee neergelegd en vastgebonden. Een van de redders pakt aan de voorzijde van de slee de lange handvatten onder zijn arm, een ander grijpt de slee' van achteren vast. In vlotte vaart gaat het nu naar beneden; de twee redders skiën zig-zag, om stoten te vermijden en de anderen schieten op hun ski’s naar beneden, om de dokter alvast te vertellen, wat er aan de hand is. Vijf minuten, nadat de verongelukte is gevonden, ligt hij al veilig inde herberg, waar de dokter hem behandelt en vanwaar de ziekenauto hem kan komen afhalen. De grootste gevaren lopen natuurlijk alpinisten, die hoog in de bergen door plotseling opkomende nevel, of door sneeuwstormen worden overvallen. PICNIC BIJ DE WOLVEN. In Maart 1932 hadden we het plan opgevat, om samen met enkele studenten uit Rome de „Gran Sasso d’ltalia” te beklimmen. Het was toen nog een hele onderneming, vooral inde winter. Want tot ons groepje van vijf man behoorden toen twee Italiaanse studenten, waarvan de één later de bergtrein bouwde van Assergi naar de bergkam, en de ander het hotel bouwde, op een hoogte van 2500 meter. Dat hotel werd onder de tweede wereldoorlog beroemd, omdat Mussolini er gevangen zat en vandaar door Skorzeny ineen vliegend „huzarenstukje” werd bevrijd. verteld en gewacht. Toen dreven de wolken weer weg, even vlug als ze gekomen waren en we konden nog juist op tijd de betrekkelijke veiligheid van de hut bereiken. COMPLIMENT VAN DE PAUS. In Rome zwaaide er een reuze standje. We waren twee dagen te lang weggebleven en we zagen eruit als rovers. Geen wonder, want we hadden ons een week lang niet kunnen wassen of scheren; en ons gezicht was verscheurd door sneeuw en zon en wind. „Men” verklaarde ons voor weinig minder dan krankzinnig, omdat we ons leven zo nodeloos op het spel hadden gezet. Het ;,standje” ging zo hoog, dat niemand minder dan Zijne Heiligheid Paus Pius XI ervan te horen kreeg. En Paus Pius XI was in zijn jonge jaren een van de werkelijk grote bergklimmers van zijn tijd. En wie schetst onze verbazing. Enkele weken later kreeg het vijftal een officiële uitnodiging bij de Paus zelf te verschijnen. De Heilige Vader wilde van ons de hele tocht nog eens horen en vertelde over zijn eigen herinneringen aan beklimmingen van hoge bergen. Vanaf dat ogenblik werd ons bergavontuur in Rome heel anders en met veel meer welwillendheid beoordeeld. Want de dag daarna bracht de „Osservatore Romano” het officieel bericht, dat „Sua Santita di Nostro Signore, Pio Papa Undecimo” in „privata udienza” had ontvangen.... en daar volgden onze vijf namen. En daaronder stond de toespraak, die de Heilige Vader voor ons had gehouden, over de „Spirituale Bellezza delle Montagne”, over de geestelijke schoonheid der bergen, waar de mensen juist inde grootsheid van Gods Schepping de adem van Zijn Almacht, Zijn Grootheid en Zijn Schoonheid speuren JAN PARABANT. --- Tafeltennis voor Rampenfonds VENLO, 8 Febrari. Zaterdag organiseerde de afd. N,-Limburg v*n de Ned. Tafeltennisbond een tafeltenniswedstrrjd ten bate van de slachtoffers van de watersnood De wedstrijd welke gespeeld werd in het Bondsgebouw te Venlo en dat gratis ter beschikking was gesteld, werd slechts matig bezocht. De opstelling van de teams onderging een kleine wijziging, omdat Koos Leurs uit Den Haag niet aanwezig was. K. Gubbels van Blue Star speelde met Jan Scheffer en Bertus v.d. Spek in ’t nationale jeugdteam. Jac. Peeters speelde met zijn clubgenoten M. Nijs en P. Schrivers van O.N.A. in ’t N.-Limburgse Bondsteam. Jan Scheffer, nationale jeugdkampioen, was over de hele linie de sterkste en won alle partijen. Bertus v.d. Spek won 2 partijen, J. Peeters won ook 2 partijen en kreeg het klaar v.d. Spek in 3 games te verslaan. Nijs en Schrivers, die beide een zeer goede partij speelde, wonnen elk 1 partij. Gubbels kon het niet tot een overwinning brengen en was zijn vorm helemaal kwijt. Het dubbelspel tussen Scheffer-v. d. Spek en Nijs-Schrives was maar zeer matig en bracht een gèmakkelijke overwinning voor de beide 0.N.A.-spelers. Door het winnen van het dubbelspel werd' de stand 5—5. Na afloop van de wedstrijd gaven de heren Scheffer en v.d. Spek nog een demonstratiepartij. --- Mutaties Belastingen Bevorderd: J. Bosch, tijd. schrijver te Kerkrade tot adj. commies; J. Geelen, tijd. schrijver te Roermond tot adj. commies; J. H. Zinken, tijd. schrijver te Heerlen tot adj. commies tit.; G. F. Hermsen, tijd. schrijver te Venray tot schrijver in vaste dienst; L. P. Konings, tijd. schrijver te Gennep tot schrijver in vaste dienst; J. H. Mercus, tijd. schrijver te Venlo tot schrijver in vaste dienst. Verplaatst: D. Meijer, assistent van Kerkrade naar Amsterdam. Benoemd: De adsp. schrijver E. J. S. Moonen te Heerlen is benoemd tot tijd. schrijver in ambtelijke dienst. --- Engelse voetballers verlenen steun LONDEN, 7 Febr. (A.N.P.) De Engelse le divisieclub Portsmouth zal 14 Febr. te Antwerpen tegen een nog nader te bepalen tegenstander (waarschijnlijk Sunderland) uitkomen ineen wedstrijd, waarvan de baten ten goede zullen komen aan de slachtoffers van de watersnood. --- EINDE VAN POLITIEKE RUST in Oostenrik Geen gunstige mogelijkheid voor verkiezings-uitslag En het volk is moe van de politiek WENEN, 1 Februari 1953. Zondag, 22 Februari, is voor Oostenrijk en misschien ook voor de verdere ontwikkeling van West-Europa, een beslissende dag. Het volk zal dan naar de stembus trekken. Buitenlandse diplomaten zitten met belangstelling en ook met een zekere bezorgdheid de loop der gebeurtenissen gade te slaan. Veel zal afhangen van het gezond verstand en het politiek inzicht van de Oostenrijkers, en in ieder geval zal de vorming vaneen nieuwe regering héél moeilijk zijn. Volgens het eensluidend oordeel van alle ingewijde politici is het gedaan met de politieke rust, die hier sinds het einde van de oorlog heerste, en Oostenrijk gaat een tijd van onrust en crisis tegemoet. BEESTEN EN BOEVEN In ieder democratisch land is de tijd voor de verkiezingen een periode van politieke koorts. Dan komt de zwakheid van de democratie steeds het sterkst tot uiting. In Oostenrijk stijgt de koortsthermometer altijd nog hoger, omdat in dit land een echte democratische traditie ontbreekt. Inde tijd van de eerste republiek spraken de wapens van de verschillende partijlegers altijd een hartig woordje mee. Zulke „democratische” methoden zijn nu uiteraard uitgesloten, omdat het land bezet is. Vanaf talloze plakkaten moeten beesten thans de bevolking overtuigen. De socialisten vonden de „zwarte” spin uit, waarmede ze de vereniging bedoelen van de katholieke (zwarte) academici, die volgens hun zeggen veel te veel vooraanstaande posten beheersen. De volkspartij bleef het antwoord niet schuldig. Op de drukste punten van Wenen zie je meters hoge stellages, waarop een rode spin staat af geheeld, die zich van de industrie, van de woningbouw, van de landbouw en van de gezondheidszorg dreigt meester te maken. Ook de kat speelt een rol; de rode kat van de volksdemocratie, die uit de zak van de socialisten springt, waarop de socialisten weer antwoorden met een grijnzende kater, wiens kop onmiskenbaar de gelaatstrekken van bondskanselier Figl draagt. Ook de boeven treden inde propaganda op. Een plakkaat van de volkspartij toont een klauw, die naar het hele leven van de mensen grijpt. De socialisten, die door dik en dun het volk wijs willen maken, dat de volkspartij de pensioenen van de ouden van dagen wil roven, plakken overal de „zwarte” man op, die ineen grote zak de pensioenen steelt. Hierop antwoordde de volkspartij door dit plakkaat in haar kranten af te drukken en eronder te schrijven: „Kijk, leugens hebben korte benen.” De communisten laten zich in de propaganda ook niet onbetuigd. Hun kampioen plakkaat vertoont drie boeven, die tussen de ruïnes aan het plunderen zijn De eerste boef heeft het gelaat van bondskanselier Figl; de 2e die van de socialistische vice•bondskanselier Dr. Scharf en de „Derde Man” moet de leider der neo-nazistische „onafhankelijken,” de „V.D.U.” voorstellen. GELD SPEELT GEEN ROL. De crisis inde regering, die de ontbinding van het parlement en de nieuwe verkiezingen tot gevolg had, werd veroorzaakt door de principiële meningsverschillen tussen volkspartij en socialisten over het financiëel beleid. De volkspartij wil, dat ook de staat niet méér uitgeeft, dan dat hij ontvangt en de socialisten wensen grote staatsuitgaven om de werkloosheid te vermijden. De socialisten vrezen, dat de werkloosheid het volk inde armen van de communisten drijft en de volkspartij is terecht van mening, dat op de duur slechts een gezonde economische politiek ’n inflatie kan voorkomen, de export kan vergroten en daardoor werkloosheid onder het volk voorkomen. Dus speelt het geld ook inde propaganda een grote rol. Vrijwel de hele propaganda van de volkspartij is gebaseerd op de „harde” schilling. Daarop lieten de communisten een vlugschrift drukken, dat aan de ene zijde verbluffend veel lijkt op een bankbiljet van honderd schilling Slechts de vrouwenkop is veranderd ineen Januskop, die natuurlijk weer de trekken draagt van Figl en Scharf. En het engeltje, dat op de bankbiljetten fluit speelt, trekt hier een lange neus. Aan de andere zijde van het biljet staat aangegeven, wat men in 1949 voor honderd schilling kon krijgen en wat men er nu voor krijgt. Toch hebben de communisten met deze „valse” bankbiljetten een grove fout gemaakt. Want de eerste dag vlogen er heel wat eenvoudige lieden in, die deze dingen als echte bankbiljetten aannamen. Juist het gewone volk was verontwaardigd, omdat iedereen bang was er op een onbewaakt ogenblik ook in te vliegen. En zo hadden de helaas ware cijfers aan de ommezijde helemaal geen propagandistisch effect. De politie wilde het cliché van dit biljet in beslag nemen, maar dat bleek onmogelijk. Want het biljet werd gedrukt inde Russische zone van Wenen en de Russische autoriteiten strekten plotseling hun beschermende hand uit boven de communistische valse munters. VASTENBRIEF VAN DE BISSCHOPPEN Niettegenstaande de zondvloed van propaganda, krijgt men toch de indruk, dat het volk moe en beu is van aille politiek en niets liever wil, dan met rustte worden gelaten. Ook daarin schuilt uiteraard een gevaar. Want een communist stemt liever tweemaal dan eenmaal. Ook de socialisten zijn zo gedisciplineerd, dat ze er alles voor over zullen hebben, hun stem uitte brengen. Het zijn overal juist de brave rustige burgers, die het eerste geneigd zijn, maar thuis te blijven op Zondag, omdat hun ene stem er toch niets toe doet. Daarom hebben de Oostenrijkse bisschoppen op Zondag, Septuagesima, een herderlijk schrijven doen voorlezen, waarin iedereen wordt gewezen op zijn morele plicht, te stemmen. De bisschoppen noemen in hun brief geen enkele partij, maar wel vermanen zij, dat iedere katholiek zijn stem moet uitbrengen op die partij, wier program ’n kath. levensbeschouwing waarborgt Ook vermanen de bisschoppen de gelovigen, die candidaat te kiezen, die ook in zijn particulier leven practiserend en overtuigd katholiek is. DE TOTALE PROPAGANDAOORLOG Bij alle partijen zijnde verkiezingsvergaderingen zeer slecht bezocht. Politici van alle partijen spreken voor lege zalen, voor zover het hun zelfs nog gelukt is ergens een zaal te kunnen huren Want de verkiezingsstrijd heeft dit jaar een geduchte concurrentie van de „Fasching”, de Oostenrijkse vastenavondviering die hier van begin Januari tot Aswoensdag duurt. Zaalbezitters verhuren hun zaal dus veel liever aan een bal, dan aan een politieke vergadering, omdat ze er meer aan verdienen. En de bevolking gaat veel liever dansen, dan dat ze moet luisteren naar redevoeringen, die toch niets anders zijn, dan een bloemlezing van afgezaagde gemeenplaatsen. Zo hebben de politieke partijen zich van de radio meester gemaakt, om het volk te bereiken. En om te verhinderen, dat de luisteraar een ander station zoekt, kleden ze hun propaganda inde vorm van politieke cabarets. MAAR ZONDER VUUR Toch wordt de hele propaganda van vrijwel alle partijen zonder vuur en met een soort vermoeid plichtsbewustzijn gevoerd. Incidenten hebben zich nog niet voorgedaan en zelfs de communisten en de „onafhankelijken” gedragen zich veel braver en rustiger dan men aanvankelijk had gevreesd. De reden ligt voor de hand. Alle partijen zijn bevreesd voor de toekomst, want hoe de verkiezingen ook mogen uitvallen, de vorming vaneen nieuwe regering zal uiterst moeilijk zijn. De communisten, die nu de naam „Volksoppositie” dragen, lopen werkelijk gevaar, in het komende parlement helemaal niet meer vertegenwoordigd te zijn. Het land is n.l. verdeeld in kiesdistricten. Om nu in het parlement vertegenwoordigd te zijn moet een partij tenminste in èèn district een z.g. „grondmandaat” halen, d.w.z. hij moet daar ongeveer 25000 stemmen krijgen. Door de verschuiving van de bevolking naar West-Oostenrijk, die door de laatste volkstelling tot uiting kwam, staan er in het Westen dus meer mandaten ter beschikking. Dus hebben de partijen in Wenen en in het Oosten meer stemmen nodig voor een grondmandaat. Bij de laatste verkiezingen konden de communisten alleen in Wiener Neustadt (Russische zone) en in het district, Wenen Noord-Oost, een grondmandaat nauwelijks halen. Om deze mandaten te behouden, zullen ze dus heel wat meer stemmen nodig hebben. Nu wonen in Wenen Noord-Oost vooral veel Joden, die vroeger bijna „en bloc” communistisch stemden. Door de Jodenvervolging achter het „ijzeren gordijn” zijn ze echter bekeerd, en hebben ze nu het parool uitgegeven, niet meer op de communistische lijst te stemmen. Krijgen ze dus geen enkel grondmandaat meer, dan zijn ook de z.g. „reststemmen” verloren, en krijgen ze geen zetel meer in het nieuwe parlement. Voor de openbare mening inde wereld zou dit natuurlijk een sensatie betekenen. In werkelijkheid echter zou het een ramp zijn. Want dan is het waarschijnlijk, dat de Russen deze verkiezingen voor hun zone niet erkennen. Op de publieke opinie van Amerika zou dit een indruk maken, alsof er in Oostenrijk geen spoor vaneen communistisch gevaar meer bestaat. En in het parlement zelf zou de tegenstelling tussen de andere partijen groter worden. Als de tekenen niet bedriegen, zullen de „onafhankelijken” bij deze verkiezingen als de grote overwinnaars uit de stembus komen. Hierin ligt een gevaar, want zelfs de gematigden onder de onafhankelijken, die geen uitgesproken nazi-mentaliteit hebben, zijn toch altijd groot-Duits gezind en dus steeds bereid hun vaderland weer in te lijven bij het Duitse rijk. Merkwaardig is, dat bepaalde kringen van de volkspartij bereid schijnen te zijn, samen met de onafhankelijken ’n regeringscoalitie te vormen. De katholieke vleugel van de volkspartij en de meer gematigde en verstandige socialisten zien deze ontwikkeling met ernstige bezorgdheid. Want door zulk een coalitie worden de socialisten inde oppositie gedrongen en geraken ze steeds meer in extremistisch vaarwater, waarvan dan de communisten uiteraard zullen profiteren. Dr. Ir. Leopold Figl zal dan ook zeker niet meerde verantwoording van bondskanselier op zich willen nemen. „Als deze coalitie werkelijkheid zou worden”, zo zeide me een vooraanstaand socialist uit regeringskringen, „dan houden wede arbeiders niet in onze hand en staan we voor de volksdemocratie”. DE NARIGHEID BEGINT PAS NA DE VERKIEZINGEN. Maar ook de coalitie tussen volkspartij en socialisten, die vanaf 1945 tot eind 1952 bestaan heeft, heeft na de verkiezingen nog nauwelijks kans op slagen. Want zelfs bij de gunstigste uitslag van de verkiezingen, als de volkspartij de relatief sterkste partij zal blijven, zal het verschil tussen volkspartij en socialisten toch kleiner worden. De socialisten zullen dan nog meer invloed eisen, en dan staat de regering weer voor precies dezelfde moeilijkheden, die eind 1952 tot ontbinding van ’t parlement hebben geleid. Het is ook mogelijk, dat de volkspartij, samen met socialisten en onafhankelijken de regering zullen vormen. In dat geval zullen de socialisten zeker niet bereid zijn, hun invloedrijkste posities inde regering, het ministerie voor sociale zaken en het ministerie voor genationaliseerde bedrijven prijs te geven. Deze combinatie zou dus een danige verzwakking betekenen van de goede, Oostenrijkse, invloed der volkspartij. Daarbij is de moeilijkheid, voor een dergelijk kabinet een bondskanselier te vinden, die krachtig genoeg is met drie partijen in zee te steken en die toch voor de onafhankelijken en de socialisten aanvaardbaar is. Mochten de socialisten als de relatief sterkste partij uit de stembus komen, dan zijnde narigheden niet te overzien. Voorlopig zal dan wel een gematigde socialist als bondskanselier optreden, maar het is te vrezen, dat Ir. Waldbrunner er dan vrij spoedig in zal slagen, zich van de leiding inde socialistische partij en van de leiding inde regering meester te maken. Ir. Waldbrunner, tegenwoordig minister voor genationaliseerde bedrijven, is een uiterst links socialist, die tevens over een grote intelligentie en een onbuigzame energie beschikt Indien hij erin slaagt, de leiding van de regering in handen te krijgen, dan duurt het niet lang meer, of Oostenrijk is een volksdemocratie. Voorlopig zal het dan wel een soort Titoïstisch systeem zijn, maar zo’n experiment is natuurlijk wel bijzonder gevaarlijk ineen land, dat voor een groot deel door Russen is bezet. Er zal van de komende regering heel wat staatsmanschap worden vereist. De situatie is verward en zorgwekkend. Zelfs het bestaan van de republiek Oostenrijk staat op het spel. Plakkaat van de Oostenrijkse Volkspartij (0.V.P.): Erkent het gevaar van de rode spin. --- Advertentie „Luctor et emergo Luctor et emergo, gij stoere Zeeuwen, lioe vockt ge nu reeds vele eeuwen op dat aan zee ontworsteld land! Nu ligt, als n adelaar lam geslagen; maart karte tock nog koog gedragen g in rouw gedompeld, door Gods Hand Eis terug dat land, door zee kernomen Dat g op uw akker wéér kunt komen en dan uw vesting sterker maakt, u w talloos vele doden waken, dat ge nimmer zult verzaken de strijd, door ken uit nood gestaakt Ook ons kart rouwe om die slagen. U toegekrackt m deze dagen, dat gij u juist weer reckten kondt. Heel Neerland trekt voor u te velde! Houdt moed en veckt opnieuw, gij kelden, die sympatkie op keel de wereld vond. H uk. "W"armerdam. ---