In Nieuw- Guinea wordt alles betaald Drang naar hogere levenskracht beheerst de koppensneller Dans op de duistere kreten van een vermoord kind (Van onze speciale verslaggever S. J. BERTELS) AGATS. Zondag na Kerstmis had het dorpshoofd van Sjoeroe het ervoor over door de vastbesloten neerjakkerende regen naar de pastorie te komen om zijn hart uitte storten. We waren er de dag tevoren nog bij geweest, dat het dansen tverd besloten met het plechtige aandragen van de sagolarven, waaraan de vrouwen zich daarna te goed zouden doen. In het midden van het danshuis was een grote koker van palmblad opgesteld en nu kwamen telkens groepjes mannen, die elk de door hen gezochte sagolarven boven in die collectebus wipten. Telkens roffelden dan de trommen, zo ongeveer als ineen circus wanneer hij een gewaagd nummer de spanning tot het ondraaglijke moet worden opgevoerd. De vrouwen zaten er onbewogen bij, ook toen onder de mannen een nogal zenuwachtig geschreeuw ontstond omdat er te weinig van die wriemelende gele vetblazen waren om de koker tot de rand te vullen en de smulpartij dus gevaar liep. Met moeite kwam de koker eindelijk vol en nu behoorde deze achtereenvolgens in drie gedeelten te worden geopend door de drie felste koppensnellers van het dorp, 'vaarbij deze dan een opsomming zouden geven van hun krijgsdaden. Sociale noodzaak, zeggen de ethnologen Ditmaal was er evenwel geen oorlogsheld te vinden geweest, die er in het bijzijn va:' de i>astoor zin in had zijn zonden op te biechten. Er was nogal wat heen en weer gepraat gevolgd. Tenslotte had het dorpshoofd zelf er zich dan maar vanaf gemaakt dooreen vaag gebrabbel te laten horen. De eerste vechthanen Van de dorpsgemeenschap hadden dus geen gelegenheid gehad hiet hun halsafsnijderijen te pralen. Dat alles lag het dorpshoofd Zwaar op de maag. Denkelijk wazen er twistwoorden gevallen, hlen had immers nog méér gedaan om de twee vreemde toe®ns terwille te zijn. Eigenlijk behoorden de vrouwen paarsgewijze te dansen, namelijk de vrouwen van de bloedvrienden tesathen. Om zijn kracht nog groter te maken zoekt de Asmatter zich een vriend voor het leven, die Voor hem instaat gelijk hij het Voor hem doet. Bij elke grote hieuwe gebeurtenis ruilen zij elkanders vrouwen. Dit getweeën dansen nu der ruilvrouwen had Jhen ook nagelaten, althans zolang de pastoor en „zijn broer” °P het feestterrein aanwezig wazen. De grote koppensneller Warsehomen zat zo naakt als hij was Somber voor zich uitte staren, zn de leunstoel van de pastoor, we hadden een beetje medelijden •het hem. Hij was inde maalstroom geraakt tussen oud en hieuw. Hij gebruikte nu zijn gezag, dat hij door bloedvergieten had verkregen om een einde te {haken aan die bloedige gebruif?n, welke sedert onheugelijke thden tot op de dag van vandaag noodzakelijk werden beschouwd. MIJLPALEN Asmatter heeft twee feesten "is mijlpalen op zijn weg van de moederarmen tot het kleine graf 'vaarin zijn gebroken beenderen gorden neergelegd. Een feest dat jlem inleidt van kind tot jongeihgschap en een ander om zijn Volwassenheid te vieren. Als alle mesten en zoals eigenlijk de gehele levensgang van deze primiieve mensen zijn ook deze rituie gebeurtenissen vervuld van ’n “terk vitalisme. Alles is erop geicht de levenskracht te behou~fh, te beschermen, te vernieu- eh, te herstellen en te versterken. Er zijn plechtigheden, waarbij degenen, die ze ondergaan aanvankelijk doen alsof zij hulpeloos zijn en gevoerd moeten worden, alsof ze geen prauw kunnen roeiert. maar gaandeweg een vastere slag krijgen totdat ze op het einde krachtig en weerbaar temidden van de anderen staan. Neen, dit is geen spel of symbool maar diepste werkelijkheid. Het wit van de kalk waarmee zij hun gezicht versieren, straalt kracht uit. Zij zijn als de glans van de zon, die grote uitstraler van levenskracht, welke telkens de nacht in gaat om in ’n oorlogsprauw de maan en de sterren te snellen en die iedere morgen herboren door de poort van het leven het bos en de zee betreedt. Als de mannen heimelijk rond het vuur zitten voordat ze op sneltocht gaan, zingen zij een lied, waarin de vruchtenetende vogels van het oerwoud worden aangeroepen. Ook het mensenhoofd is een vrucht van het lichaam dat gezien wordt als een boom. In die vrucht van het mensenhoofd is de levenskracht van die mens verzameld en deze kan worden overgedragen . op een ander. De gesnelde kop is een bron van levenskracht, onmisbaar voor de mens Gisteren dansten de vrouwen op een lied, waarvan men zegt dat de zin der woorden verloren ging. Maar ledereen van de stam weet wie deze woorden sprak. „ HET HOOFD SPRAK Eens ging een jongen mee met zijn vader en moeder naar het bos om sago te kloppen. Bij een omgehakte sagoboom gekomen sloegen zijn ouders hem met de sagoklopper het hoofd af. Het hoofd sprong omhoog ineen boom en begon te spreken. Het openbaarde, welke gezangen er voortaan bij het snellen moesten worden gezongen, inde prauw op weg naar huis, bij de aankomst in het dorp, bij het mannenhuis en bij het dansen van mannen en vrouwen, paarsgewijze de bloedvrienden. Het sprak als een boodschap, de duistere woorden waarop gisteren de vrouwen dansten. En terwijl het sprak werd het lichaam door de ouders verder verbrijzeld en merkte de moeder, dat zij nog nooit zo goed en licht de sago had geklopt Dit was geen mythologie, welke is opgeborgen inde herinnering van enkele ouderen, maar gemeengoed. Als men er tegen wie ook een zinspeling op maakte bleek uit het prompte antwoord, dat oud en jong wist waarover men het had en in deze geesteswereld leefde. Het was even zo goed dagelijkse werkelijkheid als eten en drinken. Het leefde verborgen direct onder de oppervlakte welke naar ons was gekeerd en uit tabak vragen, glimlachen, naar de kerk komen, vriendelijk en nieuwsgierig zijn bestond en het kon ieder moment naar boven worden geroepen. Na de wrede gebeurtenis van het snellen is het afgesneden hoofd het voorwerp vaneen lugubere voorbereiding tot sacrale handelingen, welke het verouderen, krachteloos worden en sterven en vervolgens de heropstanding dramatiseren van degene aan wie de levenskracht van het slachtoffer wordt overgedragen. Dagenlang moet hij staren naar de voor hem liggende rijk opgesierde doodskop, opdat de geesteskracht daarvan op hem zal overgaan. Hij behoeft die kop zelf niet te hebben gesneld maar een ander kan deze voor hem bestemmen. Voortaan draagt hij dan een bamboe-embleem om de hals ten teken dat zijn levenskracht is aangevuld met die van een ander. Öij heeft tevens de kracht om een kind zijn werkelijke naam te geven en een weduwe te ontslaan van het verbod te hertrouwen, VERREKENING Zo sterk en volledig treedt hij in de plaats van de gesnelde vijand, dat zelfs de familie van de verslagene in hem voortaan de gedode broer of het vermoorde kind ziet. Hij draagt diens naam en treedt in diens rechten. Voor hem wordt een deel van de sago bewaard, hij wordt in het huis van het slachtoffer feestelijk als een familielid ontvangen en onthaald. Dit feit verklaart het raadsel, dat er persoonlijke hartelijke betrekkingen bestaan ondanks de felle vijandschap tussen de dorpen. In dit land van harde onmeedogende zeden moet alles worden betaald. Geen daad wordt ongedaan gemaakt, maar schuld moet worden gedelgd. Wie andermans kind opvoedt houdt niet op dat kind in te prenten, dat het zó groot was toen het kwam, nu zó groot is en het verschil in lengte aan hem moet worden terugbetaald. Ook tussen ouders en kinderen vindt een voortdurende verrekening plaats. Wat ouders voor kinderen doen moet later als oudedagsvoorziening met rente te voorschijn komen. Deze betalings- . verhoudingen beheersen het gehele leven en worden met een , goudschaaltje afgedaan. Dezer dagen kwam een man , op de pastorie die een vrouw en ; een kind uit Sjoeroe had ver- j moord omdat mensen van Sjoeroe zijn broer hadden gedood, i Hij liep nu onverlet rond want j het evenwicht was hersteld. Hij ] was een man uit een bevriende groep. Als er wat te verrekenen | valt met vijandige dorpen komen j tegenover één moord tientallen j andere te staan, omdat over en , weer het leven van een vijand als waardeloos wordt beschouwd. Zo komt het dan dat vanaf de ( modderwoestenijen van de zee- , kust tot diep in het onbekende gebergte van het binnenland gestadig mensenbloed vloeit. Uit sociale noodzaak zoals de ethnologen U uitleggen. het feestwas toch niet zo geslaagd . de drie felste koppensnellers gingen teleurgesteld heen --- Vrede in de wandelsport van korte duur? Vrees voor nieuwe N.W.B.- eisen DEN HAAG, 25 Febr. (Van onze verslaggever). De Vierdaagse is aan een bijna zeker lijkend faillissement ontkomen. Thans is bekend gemaakt, dat de strafmaatregelen, die de regering medio November van het vorig jaar naar aanleiding van de onverkwikkelijke ruzie tussen de wandelsportorganisaties meende te moeten nemen, volledig zijn ingetrokken. De Nederlandse Bond voor Lichamelijke Opvoeding, die sedert jaar en dag de Nijmeegse Vierdaagse met groot succes organiseert en dein bezettingstijd opgerichte Nederlandse Wandelsport Bond hebben zich op 25 Januari j.l. bereid verklaard het geschilpunt waarop het overleg tussen de beide bonden destijds vastliep, aan de arbitrage-commissie van het N. O. C. voor te leggen, om zich daarna onvoorwaardelijk bij een uitspraak van deze commissie neer te leggen. Dit heeft ertoe geleid, dat de regering geen aanleiding meer ziet om haar medewerking aan verschillende wandelsportevenementen te onthouden. Aanvankelijk leek het er op, dat er óp het laatste moment nog moeilijkheden zouden ontstaan. Enkele dagen geleden hebben woordvoerders van de N. W. B. namelijk te Utrecht verklaard, dat zij het in principe wel eens waren met arbitrage door de commissie van het N.0.C., doch dat het geschilpunt, waarover die commissie uitspraak zou doen, eerst mondeling door de N. W. B. diende te worden toegelicht. Op 27 Maart a.s. zou de kwestie dan nog eens aan de algemene ledenvergadering van de N. W. B. worden voorgelegd. Obstructie? In ieder geval was af gesproken, dat beide partijen zich onvoorwaardelijk bij de uitspraak van de arbitrage-commissie zouden neerleggen. De regering heeft er wijselijk niet op gereageerd. In het communiqué van de regering wordt slechts over de Vierdaagse te Nijmegen gesproken, waaruit afgeleid mag worden, dat het dreigement van de N. W. 8., om op hetzelfde tijdstip van de Nijmeegse Vierdaagse een soortgelijk evenement (als represaillemaatregel) in Apeldoorn te organiseren, niet au serieux genomen is. Slechts een geschilpunt was tijdens de bemiddeling van de N.0.C.-commissse overgebleven. Het was echter een kwestie van organisatorische aard en, aangezien het hier slechts om de spel-, regels ging, achtte men dit punt terecht niet ter zake. Er is namelijk bepaald, dat avondvierdaagsen regionaal zullen worden georganiseerd door bonden, die zestig procent van de georganiseerde wandelaars in hun rayon vertegenwoordigen. Bij een eventuele minderheid van de NWB eiste laatstgenoemde bond, dat een contactman uit hun gelederen zitting zou moeten hebben inde commissie, die dergelijke avondmarsen organiseert. Inde gelederen van de Nederlandse Federatie van Wandelsportbonden heeft men met grote vreugde en voldoening dit antwoord van de regering begroet. Men koestert echter de vrees, dat de vrede voor korte | duur zal zijn en de N. W. B. 1 opnieuw eisen zal gaan stellen en struikelen over de oude twistvragen. i --- ASMATTER MET BAMBOETEKEN ASMATTERMETBAMBOETEKEN ....een kop gesneld --- Britten beschermden Russische officieren HANNOVER, 25 Febr. (Reuter) De Britse militaire politie heeft 2 Russische officieren uit de handen gered van verbolgen Polen en Russen, toen de beide officieren een bezoek brachten aan het vluchtelingenkamp Buchholz inde omgeving van Hannover. De Poolse en Russische kampbewoners bekogelden de officieren met stenen en trachtten hun auto om te gooien. De beide officieren behoorden tot de Russische militaire missie inde Britse zone van Duitsland. Het behoort tot hun taak de vluchtelingenkampen te bezoeken om te vragen of er kampbewoners zijn, die naar de Sowjet-Unie wensen terug te keren De beide officieren, kolonel Koeznetzof en majoor Lasaref, dankten de Britten voor hun hulp alvorens zij in hun beschadigde auto wegreden. $é Een jongetje van negen jaar heeft op een tentoonstelling te Grand Rapids inde Ver. Staten drie schilderijen met een mes beschadigd, omdat Ihiji ze „onbehoorlijk” vond. Een van de beschadigde schilderijen is de ~St. Franciscus in vervoering” van El Greco. --- Afscheid van burgemeester Hutten De raad van Broekhuizen kwam Donderdagavond in zaal Freulich bijeen wegens een agendapunt, waarvoor men de raadszaal te klein achtte, nl. het afscheid van burgemeester Rutten. Inderdaad bleek deze voorzorg niet overbodig, want toen loco-burgemeester Hanssen de vergadering opende was de zaal mede door de aanwezigheid van beide fanfarecorpsen uit de gemeente tot inde uithoeken bezet. Na voorlezing van de officiële besluiten betreffende de benoeming van burgemeester Rutten te Meerlo en Wanssum en zijn ontslag te Broekhuizen gaf dhr. Hanssen een overzicht van de ongeveer 20-jarige ambtsperiode van de scheidende burgemeester. Nadat fanfare Broekhuizenvorst een muzikale hulde had gebracht droegen twee bruidjes namens de gemeentenaren een geschenk naar voren. Namens de raad sprak het oudste lid, dhr. G. Lijnders, een dankwoord voor de prettige samenwerking. De fanfare van Broekhuizen kwam toen aan de beurt. Vervolgens werd het woord gevoerd door pastoor van Enckevoort en door de heren Coenders, Pijpers en Clevis, welke laatste speciaal namens de sportvereniging dank bracht voor het begrip, dat burgemeester Rutten steeds voor de betekenis van de sport getoond heeft. De heer C. Schelbergen vertolkte de gevoelens van het gemeentepersoneel en daarna kreeg de burgemeester de kans om al de hem toegezwaaide lof terug te kaatsen naar allen, met wie hij mocht samenwerken. Hij bekende ootmoedig de nodige fouten gemaakt te hebben, al heeft men daarover gezwegen, en besloot op zijn beurt met het uiting geven aan zijn gevoelens van dankbaarheid voor de mooie periode van zijn leven, tijdens welke de gemeente Broekhuizen hem dierbaar geworden is. Na een laatste muzikaal intermezzo maakten velen van de gelegenheid gebruik om een persoonlijk afscheid te nemen. --- PEULTJES.... PRINSENLAND. Peultjesdopper voelt zich verplicht een ernstig woord van protest te laten horen tegen het feit dat Limburg nog zo krap in de prinsen zit. Bij de laatste carnavalviering, in 1952, was het overigens nog veel erger, want toen waren er nog pas vijftig. Men kan natuurlijk opwerpen dat dat al vrij veel is, omdat ze tenslotte niet als prinsesseboontjes op het veld groeien en men ze toch ergens vandaan moet halen. Daartegenover lcan Peultjesdopper slechts opmerken: kom, kom, met wat goede wil is er toch wel ergens een op te diepen. Dat is overigens dit jaar wel gebleken, want verleden Zondag hadden we er al zeventig Bovendien zijn er inde afgelopen week weer diverse bijgekomen, en morgen volgt er weer een heel stel. Men mag dus wel aannemen dat het honderdtal dit jaar vol zal lopen, maar wat is nu honderd prinsep ineen provincie als Limburg. Daarbij moet dan nog in aanmerking genomen worden, dat er van die hele kleintjes bij zijn, die het niet langer dan drie dagen houden en die in die dagen slechts over een paar honderd onderdanen te regeren hebben. Toegegeven moet worden dat er ook van die grote bij zijn, die lang niet mis zijn omdat ze een vol jaar meegaan en enige tienduizenden onderdanen hebben. Er mag dus wel vaneen gestadige prinsen-aanwas gesproken worden, maar het gaat veel te langzaam. Want er zijn nog altijd hele dorpen, gehuchten, buurtschappen en vlekken in Limburg die dit jaar met de beste wil van de wereld geen pi'ins uit de grond hebben kunnen stampen; welk een blaam treft deze lieden. Men kan er echter donder op zeggen, dat ze ook daar het volgend jaar een prins hebben, al moesten ze hem uit Nieuw-Guinea halen. Tenslotte leven we nog altijd ineen democratisch land, en dus gaat het niet aan dat sofhmigen alsmaar toegejuicht worden, anderen alsmaar juidban moeten., Dat wordt op de duur vervelend en het is bovendien ook niet eerlijk. Laten we aannemen dat er het volgend jaar twee honderd zijn. wat is dat dan nog. Het zal eerst goed zijn als ieder dorp, iedere buurt, iedere •woning zijn éigen prins heeft. We zijn eerst waar we zijn moeten als iedere huisvader met prinselijke gewaden omhangen door het huis schrijdt om zich door vrouw en kinderen alsmaar te laten toejuichen, kussen en met geschenken te laten overladen. --- Kolenbak gezonken BRUINISSE, 25 Februari. Tengevolge van het ruwe weer is in het Zijpe de kolenbak „Baanhoek”, waarop een kraan is gemonteerd, gekapseisd en gezonken. Aan boord van de ~Baan» hoek”, die door de motorsleepboot Adriana 2 uit Rotterdam werd gesleept, bevonden zich twee pers nen. Een hunner is gered door de sleepboot, de andere door het inde buurt zijnde m.s. Jan Pieterszoon Coen. De „Baanhoek”, eigendom van Volkers Aannemingsbedrijf te Sliedrecht, was met 150 ton kolen onderweg van Dordrecht naar Burghsluis. --- Wie wordt Beesels Prins Carnaval WiewordtBeeselsPrinsCarnaval 1954? Het mysterie zal eerst Zondag worden opgelost als de thans nog regerende prins Jan I in ’t „Drakepeliës" de macht uit handen zal geven. --- HORIZONTAAL: 1 Telwoord; 6 Kloosterling die de priesterwijding HORIZONTAAL:1Telwoord;6Kloosterlingdiedepriesterwijding niet ontvangt; 11 Knorrig mens; 12 Winterslede; 13 Overwinning; 14 Gewricht tussen dij- en scheenbeen; 15 Uitroep van afkeer; 17 Familielid; 19 Noot; 21 Brede en diepe greppel langs een weg; 24 Onwetend; 26 Niemendal; 29 Onbep. vnw.; 30 Persoon die zeurt; 32, Lelieachtige sierplant; 33 Zwart agaatsteen; 34 Bepaald dierengeluid; 35 Noot; 37 Zijtak v.d. Rijn; 38 Verdieping; 39 Vreemde taal; 40 Dikbuikig kannetje; 42 Noot; 44 Voegwoord; 45 Wijnsoort; 48 Bergplaats van goederen ineen schip; 50 Niet knap; 53 Stad in Italië; 54 Godin van de vrede (myth.); 56 Korte kous; 57 Niet beschaafd; 58 Briefaanhef (afk.); 60 De onbekende (afk.); 61 Voorzetsel; 62 Oude Griekse munt; 64 Schuif bak ineen tafel; 65 Noot; 67 Vergoeding in geld boven het gewone; 69 Lief kind; 70 Zangstem. VERTICAAL: 1 Moerassig; 2 Reeks; 3 Ongerijmd, dwaas; 4 Echtgenoot; 5 Ontkenning (spreektaal), 6 Mann. dier; 7 Cirkelvormig; 8 Sterrenbeeld tussen de N. en Z. hemel; 9 Bovenbeen tussen knie en romp; 10 Moeilijk vraagstuk (fig.); 16 Bediende die het opzicht over de wijnkelder heeft en de wijn ronddient (hist.); 18 Huisdier; 20 PI. in Z. Holland; 22 Donkergrijs gesteente; 23 Rund; 24 Kinderuitroep; 25 Noot; 27 Geluid v.e. ezel; 28 Doortochtgeld; 30 Stempelwerk op papier; 31 Smal stilstaand water; 34 Buffet voor dranken; 36 Telwoord; 40 Kinderspeeltuig met ijzeren punt; 41 Tijdmaat; 43 Plat vaartuig; 46 Lof; 47 Saprijke vrucht; 49 Met name (afk.); 51 Loofboom; 52 Merkteken op maten en gewichten; 53 Bijv. nmw. (afk.); 55 Kleine groep van uitgelezenen; 57 Voorzetsel; 59 Knevelbaard; Brilslang; 63 Plechtige gelofte; 64 Scheikundige werkplaats (stud. taal); 66 Lidwoord; 68 Sint (afk.). (Oplossing in nummer van Maandag) --- De Tamtam, klopper ---