Advertentie Neem een kloek besluit en koop uw groenten en fruit bij Groenten- en Fruithandel ü Hovens- Coenders Markt 9 Lottum --- Als tuinsieraad stelt de roos geen hoge eisen Hoewel de roos de koningin der bloemen genoemd wordt, laat zij zich weinig op haar voorname positie voor staan. Zij is tevreden met alle mogelijke soorten van grond en met een klein plaatsje, zelfs al is ’t maar ’n hoekje vaneen stadstuin, mits er wat zonneschijn in valt. Zij is verder zo gemakkelijk in het onderhoud, dat ze van lieverlede vaak een verwaarloosd bestaan leidt. De roos bloeit toch wel, al kijkt men er nauwelijks naar om en al beperkt men zich tot het wegsnijden van de „wilde diefjes,'’ die aan haar pleegmoeder herinneren. Maar het is de moeite waard om als men rozen heeft ze ook met enige zorg te omringen, want het loon daarvoor is een rijke bloei de hele zomer door. Voor rozen-amateurs volgen hier enige wenken, waarmee zehun voordeel kunnen doen. Om te beginnen dienen ze bij de aankoop op te letten, dat ze stevige en gezonde struiken liefst met drie of meer vertakkingen, in handen krijgen. De beste tijd om te planten is vanaf ongeveer half October tot begin December. Tijdig bestellen van de gewenste soorten bij n vertrouwde kwekerij of handel is gewenst wil men van levering verzekerd zijn. Op de plaats waar men wil planten dient de grond diep omgespit en liefst ook met wat ruige mest (in zware grond met turfmolm) vermengd te worden. Men zet ongeveer 10 struiken op een vierkante meter op een onderlinge afstand van 25-30 cm. Aan het maken vaneen diep plantgat dient de nodige aandacht besteed te worden. De wortels moet rechtstandig naar beneden kunnen hangen en de veredelingsplaats dient ongeveer 5 cm. onder het aardoppervlak te komen. Vooral hiertegen wordt inde practijk nog al eens gezondigd, hetgeen het risico van vorstschade vermeerdert. Heeft men de struik in het plantgat geplaatst dan verkruimt men aarde en laat die tussen de wortels zakken. Het gat wordt verder opgevuld en stevig aangedrukt en dan heeft men verder yoorlopig naar zijn rozen geen omkijken meer, totdat de winter in gaat vallen. Dan is het gewenst, dat men de struiken enigszins tegen de vorst beschut door de voet er van ineen heuveltje van aarde of turfmolm te plaatsen. In het voorjaar komt de snoei. Om een flinke ontwikkeling van scheuten te bevorderen snoeit men bij de meeste struikrozen de sterke takken af tot op 4 of 5 ogen van de stam, de zwakke takken snijdt men af. Snoeien moet gedaan worden om eên goed „gevulde” struik te krijgen. De zomerwerkzaamheden bepalen zich tot het wegknippen der uitgebloeide bloemen, het uitsnijden van wilde scheuten en tot het inspecteren van het voorkomen van eventueel ongedierte. Vooral luis doet zich nog al eens voor, maar deze is gemakkelijk te bestrijden metb. v. een besproeing met lauw zeepsopwater. Zeer dankbaar is de roos voor enige bemesting. Oude stalmest is nog altijd het beste middel, maar daar is vaak moeilijk aan te komen. Vooral voor amateurs, die slechts kleine hoeveelheden nodig hebben. In tde bloemenhandels heeft men echter tuin en gazonmest in korrelvorm, die eveneens uitstekend is. De tijd om te mesten is gelegen inde maanden Maart en April, half Juni en nog eens eind Juli en de totale hoeveelheid die men ineen jaar gebruikt behoeft niet meer dan 5 kg. per 100 M2 te zijn. De beloning, die de roos voor een goede behandeling aan haar verzorgster of verzorger van Juni tot de herfst geeft, is een weelde van bloemen, waarvan kleuren en vormenschoonheid ons telkens weer verrassen. Op het komende Rozenfeest in Lottum zullen de rozenkwekers rond 200 sporten in de meest uiteenlopende kleuren en vormen ineen speciale galerij op naam tentoonstellen. Voor iedere rozenliefhebber zal het interessant zijn om eens kennis te nemen van dit overzicht vaneen cultuur, die zich steeds verjongt en vernieuwt en altijd hogere aspiraties heeft. Toen bij het Rozenfeest 1954 voor het eerste de speciale aanleg van de Kraaienhof kon worden benut was dit boerderijtje eender aardigste stukken. Dit jaar heeft men verder deze vorm van versiering ontwikkeld en is er o.m. een rozenkasteel opgetrokken. --- Rosenkavaliers kennen geen achturendag Lottum viert de bloemen koningin Het werk looft den meester, zegt men wel eens. En zo ergens, dan is dit wel te Lottum het geval, waar men rozen strooit langs de weg voor ieder, die in het schone land van de Linker Maasoever verzeild raakt. De aromatische geuren van de bloeiende rozenbedden drijven op de wind tot verrukking van de toeristen, die de bekoorlijke landweggetjes tussen de korenvelden, de boomaanplantingen en de rozen met het schone panorama van de Maas, de witte Westkant van Arcen en de naar het kerkje van Lomm opheuvelende akkers op de achtergrond beier kennen dan menigeen uit eigen streek. Als het zomer is, dan hebben de Lotfumers zelf geen tijd om er naar te kijken. Nauwelijks is de asperge-campagne beëindigd of de rozen vragen de aandacht. Juli en Augustus zijnde maanden van het oculeren. Duizenden en duizenden oogjes van de rozensoort, die men wil kweken, moeten zorgvuldig worden ingeplant op de onderstam van de wilde hondsroos en met windselen van raffia inde „rozenkraamkamer” worden gelegd .In twee maanden tijds werden er in Lottum 900 kilometer raffia verwerkt, zo ongeveer tweemaal de afstand Venlo—Parijs. Ongeveer 3 millioen oculaties moeten worden verricht, en als men nu weet, dat een goed oculeerder het tot 1000—1500 oculaties per dag kan brengen, dan gaan daar vlot een 3000 „mandagen" mee heen. De acht-uren-werkdag geldt voor de Lottumers dan ook niet. Er zijn er, die er wel eens 'n zestienurige van maken. De handen van opgroeiende schooljongens en van oudere „mègjes”, die al eens naar jongens met het eerste mannelijke dons op de bovenlip kijken, zijn getekend door de dorens van de wildlingen, welke ze de gehele dag met het ocu-I 'ermes bewerken. Er is schaarste aan arbeidskrachten, dus vindt men dikwijls halve gezinnen bijeen op het veld. Het werk looft de meester Dat is het beeld van Lottum inde dagen, die aan het rozenfeest voorafgaan. Des temeer bewondering verdient het, dat men midden inde drukste tijd van het oculeerseizoen ook nog de gemeenschapszin en de energie kan opbrengen tot het houden vaneen rozenfeest, dat alleen al een kapitaaltje aan voorbereiding zou kosten zo iedereen het niet deed louter tot meerdere eer en glorie van Lottum en zijn rozen. Daags voor het feest moeten er honderdduizenden verse bloemen worden geplukt. Die moeten worden vervoerd naar het feestterrein en een voor een zorgvuldig worden ingestoken op de te voren gereed gemaakte figuren en „bouwwerken”. Als niet het hele dorp meewerkte en als het allemaal betaald zou moeten worden, was er eenvoudig geen beginnen aan. Maar juist door deze spontane medewerking kan een klein dorp tot iets groots komen, tot verbazing van de stadsbewoner, die zoiets niet voor mogelijk houdt. Enige Amsterdammers, vorig jaar in Lottum daags voor de opening van het rozenfeest in het dorp vertoevend, wijzigden hun reisplannen en bleven toen ze ’s morgens vroeg nog niets van rozenaankleding op het feestterrein bespeurden nog een dagje plakken, omdat ze de „grandioze sof”, die er naar hun mening moest komen, wel eens wilden meemaken. Maar toen ’s avonds laat de invasie van met rozen beladen Lottumers was afgetrokken en de verlichting op het feestterrein was aangestoken, waren ze tot andere inzichten bekeerd. Een ander kenmerk van het rozenfeest is, dat men de rozen ook om zo te zeggen het werk laat doen. Geen specialisten, geen architecten en ingenieurs komen er aan te pas. Maar er zijn een paar dorpsbewoners met artistieke feeling, die figuren ontwerpen en uitvoeren waarop anderen hun vreugde in het kleurenspel met de roos kunnen uitvieren. Meer dan de vruchten sierbomen, waarvan de teelt in Lottum de oudste rechten heeft, heeft de rozenkweek sinds 1890 de plaats tot welvaart gebracht. Men moet het rozenfeest dan ook niet uitsluitend zien als een attractie, waarmee men vreemdelingen wil trekken, maar ook als een uiting van dankbaarheid en hulde voor haar, die met ere de titel van koningin der bloemen draagt. INTERNATIONALE BEKENDHEID. Eigenlijk zou men de Lottumers wel rozen-chirurgen kunnen noemen: met behulp van een operatieve ingreep doen ze °P het wilde hout de edelste soorten groeien. Natuurlijk zouden ze ook rozen kunnen zaaien of veredelde struiken weer verder kunnen uitstekken, maar beide methoden zijn nogal omslachtig en riskant, zodat men inde practijk voor de productie de voorkeur aan ’t enten op een krachtige wilde onderstam de voorkeur heeft gegeven. De meeste kwekers leveren hun struiken – en het gaat jaarlijks in Lottum om een totaal quantum van rond 2 millioen stuks – niet rechtstreeks aan de afnemers. Inde herfst komen handelaren uit Boskoop – het wereldbekende centrum voor sierteeltproducten in het Zuidhollandse veengebied – naar Lottum waar ze lijsten opstellen van het sortiment, dat de kwekers te bieden hebben, en reserveringen van grote partijen struiken doen. Met de sortimentslijsten bereizen ze ’n groot deel van de wereld, vooral Noord Amerika en de Scandinavische landen, waar ze dan afnemers zoeken voor de rozen en hun eigen specialiteiten. Enige Lottumse kwekers slaan deze tussenschakel echter over en zoeken zelf naar afzetmarkten in het buitenland. Eenvoudig is dat niet, want talenkennis is daarbij onontbeerlijk en tevens dient men uitstekend op de hoogte te zijn waar de kansen liggen. Om Zweden eens te verkennen stuurde een Lottumse kweker zijn zoon enige jaren gelede: naar een kwekerij in dat land. Deze heeft er niet alleen voldoende Zweeds geleerd om zich in het handelsverkeer ermee te kunnen behelpen, doch toerde daarenboven zo ongeveer 16.000 km. op zijn motorfiets af om ook diverse contacten te leggen. Zo wordt er een afzetmarkt opgebouwd. Gelukkig zijn dergelijke drastische maatregelen niet altijd nodig en komt het toeval ook vaak een handje helpen. De pogingen, die er na de oorlog zijn gedaan om de economische belangstelling voor Nederland in Zuid Amerika groter te maken en waarbij ook vooral de aandacht op Nederland is gevestigd als bloemenland, deden enkele jaren geleden een handelaar uit Venezuela in Lottum verzeild raken. De man kende naast het Spaans slechts wat gebroken Engels, maar men begreep elkaar toch zodanig, dat er zaken konden worden gedaan. Vorig jaar kocht hij 40.000 struiken, die van etiketjes met de kleuren van de roos moesten zijn voorzien, omdat ze bestemd war envoor klanten die niet lezen konden Stevige relaties’heeft Lottum ook met lerland, en dat er ook inde handel eerlijke lieden zijn bleek met name bij een lerse afnemer van de Lottumse rozen. Juist voor het uitbreken van de laatste wereldoorlog werden vanuit de Belgische haven Zeebrugge enige partijen rozen uit Lottum naar lerland verscheept. De kweker kwam nooit meer aan de weet, dan dat het schip vertrokken was, maar verder hoorde hij niets meer van zijn zending, zodat hij reeds aannam, dat het schip getorpedeerd was. De oorlogsjaren gingen voorbij, maarde bevrijding was nog geen twee maanden oud, tóen de betaling uit lerland arriveerde met een brief, waarin medeleven werd betuigd met de oorlogsramp, die Nederland getroffen had, en waarin de kweker verzocht werd het te melden, als zijn lerse relatie hem met iets van dienst kon zijn. Regelmatige gasten in Lottum zijn ook de Italianen, die vooral de lichtere en fel bloeiende kwaliteiten kopen, terwijl Finnen, Noren en Zweden practisch uitsluitend rode rozen willen hebben. Volkskarakter en landschappelijke omgeving komen ook hierin tot uitdrukking. Lange jaren prijken de Lottumse rozen ook reeds in sommige van de warenhuizen van het bekende Engelse concern Woolworth, dat zaken in Engeland, Amerika en Duitsland heeft. De internationale contacten leiden gemakkelijk tot internationale reizen, al gaat men nu heel wat verder en pp een heel andere wijze dan de Lottumse rozenpioniers, dié met paard en kar het land tussen Maas en Rijn afreisden en hun struiken op de markten van Venlo, Sittard, Straelen, Xanten en Geldern trachtten te verkopen. Lottums kroonjuweel: het kasteeltje de Borggraaf. --- LOTTUM: niet alleen rozen De Maas heeft een grote invloed op het landschap van Lottum. Niet alleen in haar huidige gedaante maar ook door haar vroegere kronkelingen. Van Lottum tot Blitterswijk loopt een oude van de rivier reeds vele eeuwen afgeknepen Maasarm, die hier en daar geheel is opgevuld door veenvorming. Maar er is ook aen keten van lang gerekte vennen bewaard gebleven, die een landschap van geheel eigen typische schoonheid hebben doen ontstaan. Bij Lottum heet die Maasarm het Schuitwater, een eldorado voor wandelaars, want hier is de begroeing met de geurende roomgele kamperfoelie en andere bijzondere planten zo dicht, dat men er alleen te voet in kan door dringen. Het loont de moeite om zich de tijd voor een bezoek aan Lottum te gunnen om naast het rozenfeest ook nog andere bekoorlijkheden van dit dorpje te kunnen ontdekken. Het Lottumse rozenland is een eldorado voor het maken van fietstochten wegens de grote afwisseling in het landschap. --- Inde maanden Juli en Augustus komt men op de rozenvelden handen Inde maanden Juli en Augustus komt men op de rozenvelden handen te kort en helpen ook de meisjes bij het oculeren en de verzorging der bloeiende velden. --- Rozensprookje 1955 Zaterdagavond 13 Augustus moet Lottum om 8 uur klaar zijn met de arbeid inde bloemen, want dat is het uur, waarop de gasten uit België officieel inde Kraayenhof ontvangen zullen worden. Zoals gemeld . is enige maanden geleden het plan gerezen om in dit tiende jaar na de bevrijding de banden nog eens aan te halen, die inde evacuatiewinter zijn ontstaan tussen vele bewoners van de plaatsen Broekhuizen. Lottum, Grubbenvorst en Blerick en families in Öost-Vlaanderen, die de van huis' en hof verjaagden een gastvrij onderdak boden. Dit initiatief is in goede aarde gevallen en zo zal er dit weekend in menige Noord-Limburgse woning nog eens duchtig Vlaams „geklapt” worden bij het ophalen van de herinneringen. Ook enige Belgische burgemeesters en een aantal schepenen komen met de families mee. Na de begroeting der Vlaamse gasten zal Harmonie St. Joseph uit Grubbenvorst op de kiosk inde ge-illuiftineerde feesttuin een openingsconcert verzorgen. Zondag 14 Augustus wordt de Kraayenhof om 10 uur ’s morgens voor het publiek opengesteld. Aangezien het rozenfeest behalve een aangelegenheid van de kwekers er mede een van de Koninklijke Harmonie is, ontbreekt het uiteraard niet aan muzikale opluistering. Verschillende muziekgezelschappen zullen elkaar op het podium afwisselen om hun klanken tegen het natuurlijke klankbord van de omringende bossen uit te strooien. Enkele zangkoren zullen voor vocale intermezzi zorg dragen. Het avondconcert wordt op deze dag verzorgd door de gerenommeerde Kon. Harmonie van Thorn, een van de beide keurkorpsen uit het „witte stadje”. Om 5 uur ’s middags zal burgemeester Gielen de officiële openingstoespraak houden. Maandag 15 Augustus is het openingstijdstip eveneens op 10 uur gesteld en vermeldt het programma weer het optreden van diverse muziekgezelschappen, totdat om 12 uur ’s nachts de fonteinen zullen stil vallen, de orkesten zullen zwijgen en de lichten zullen doven over het rozensprookje 1955, dat dit jaar niet alleen zal bestaan uit kleurige bloemmozaïeken en figuren, uitgelegd op de gazons en tegen de boorden van de Kraayenhof, maar in het aangrenzende bos nog een voortzetting vindt rond een kunstmatige vijver, waaromheen in bloemen een kasteeltje, een boerderij en een molen gegroepeerd zullen worden. De verlichting bij avond, die vorig jaar zoveel succes had bij de bezoekers, is dit jaar nog aangevuld en uitgebreid. ---