VROUWEN BIDDEN. Ininill E VROUW is zo heel anders I illi dan de man, wat tot uiting I komt op alle terreinen van illkiálft het leven. Afkerig van abstracties en algemeenheden, staat ze met voorliefde gekeerd naar het bloeiende en vruchtbare leven. Ze bezit een overvloed aan fantasie en een gemis aan logies, veel bevlieging en weinig begrip voor evenwicht en stabiliteit, meer aandacht voor de bijzaken dan voor de hoofdzaak. Verder is ze gevoeliger voor de schijn dan voor het wezen der dingen. Dit bij zondere en aparte in de vrouw vertoont zich heel scherp op het gebied van de grootste gevoeligheid, het godsdiestige element en de beleving ervan. Ze laat zich meer leiden door vage impulsen, dan door strakke redeneringen Ze toont een uitgesproken voorkeur voor de vrouwelijke deugden, omdat die haar meer liggen en vergeet daarbij dat deze door de mannelijke aangevuld en voor eenzijdigheid behoed moeten worden. Hieraan is het te wijten, dat de vrouw op dit gebied gemakkelijker scheef kan groeien dan de man. In gewijde grond gedijt ze gewoonlijk uitstekend, maar ze raakt behept met veel „dieven-, die wasdom en vruchtbaarheid hinderen. Ook in het gebed laat de vrouw zich meer leiden door haar gevoel dan door haar verstand. Aan zichzelf overgelaten toont ze niet veel geestdrift voor de gebedsmethode van de liturgie, die voor haar te algemeen en te abstract is. In dit opzicht laat ze zich niet persen In een eng keurslijf, maar verlangt ze naar de volle bewegelijke vrijheid. Vandaar dat de toon van haar gebed bijna altijd persoonlijk is. Ze wil echt gemoedelijk met 0. L. Heer praten, met haar eigen woorden en haar eigen accent. Ze wil ook hier haar eigen »zeg» hebben. Grasduinen in de tuinen van 0. L. Heer is voor haar een echte verpozing, als ze het mag doen op haar eigen manier. leder vogeltje zingt immers zoals het gebekt is. Ook de inhoud van haar gebed richt zich naar zijn toon. Al worden de belangen van de Kerk en de mensheid niet vergeten, toch hebben haar particuliere intenties de voorrang. Deze spreken het meest tot haar gevoel en haar verbeelding en leveren de dankbaarste stof voor een vertrouwelijk en hartelijkst gesprek met 0. L. Heer. En ze twijfelt er met recht geen ogenblik aan, dat Hij niet met de grootste belangstelling naar ae litanie van al haar beslommeringen luistert. Het hart van ieder vrouw is vol deernis en omdat zij het meest met haar hart bidt, zal ze zeker alle armen en ongelukkigen, alle beproefden en getroffenen, alle gekwelden! en ontgoochelden op een heel bijzondere wijze indachiig zijn. Daar haar -gebed zo persoonlijk is, zal ze van God ook een persoonlijk antwoord verwachten. We weten echter, dat God slechts zelden een rechtstreeks antwoord geeft. En toch wordt haar persoonlijk gebed altijd verhoord, Hoe meer ze over haar moeielijkheden en haar teleurstellingen met God praat, des te lichter en rustiger wordt het in haar hart. Gedachten van overgave en berusting komen in haar: op en verwijderen de scherpste doornen uit haar lijdenskroon. Gebed geeft steeds genade en genade is het enige wat onze ziel de kracht kan geven ook het zwaarste levenskruis met geduld te dragen. En vraagt de vrouw in haar gebed wel ooit meer dan dit ene wezenlijke? Zo ondervindt iedere vrouw, die naar aard bidt, dat zij in het gebed de beste kracht en de zoetste troost van haar leven bezit. P. H. RONGEN O,C.R. --- OP DE UITKIJK DE BOODSCHAP VAN PATER LOMBARDI. De stem van Pater Lombardi is weggestorven langs de marktgevels van het Zuiden en in de kerkgewelven van onze gewesten. De indruk van deze Kruistochtpreker vervaagt alweer. Hoever klinkt zijn toch zo ontstellend eenvoudige boodschap na? Wij hebben kabels gelegd tussen kerken, zoals in Milaan waar ze 14 kerken aaneenkoppelden toen hij er sprak, zoals in Turijn met 25, in Genua met 52, in Rome waar 200 stampvolle kerken tegelijk naar hem luisterden. Negen dagen was hij in ons land en hij is in die negen dagen acht en twintig maal opgetreden. Drie maal per dag, wie houdt dit vol tenzij Gods Geest in hem spreekt? Welke maagpatient als pater Ricardo, die na elke maaltijd uren krom gaat van de pijn. houdt dit leven vol, tenzij gedreven door de boodschap der liefde? Uitg. Paul Brand te Bussum heeft ons nu in een boekje de twee grote redevoeringen gebracht, die Pater Lombardi hier in die dagen gehouden heeft, de een over de noodzaak van Gods aanwezigheid in de wereld van vandaag, de andere over de onderlinge verzoening van de harten der mensen. Het is, met dit boekje in handen, goed mediteren over de liefde. Er begint terstond weer iets te laaien. KLEIN DAGBOEK. Het vorig jaar maakte een gezelschap Nederlandse journalisten onder auspiciën van het hardwerkend Kath. Genootschap voor Geestelijke Vernieuwing een reis door Duitsland De puinvlakte vlak over onze grenzen, waar het leven zo hard en moeilijk is. Onder de journalisten bevond zich Pieter van de Meer te Walcheren. En, ik zou haast zeggen, hij zou Pieter van de Meer niet geweest zijn, als hij in dit dagboek met die van getroffen Duitsers niet zijn eigen ziel en zaligheid had uitgeschreven. „Haat is blind. Liefde ziet helder", schrijft hij in het voorwoord. Maar zegt niet een spreekwoord dat soms ook de liefde blind is, juist wanneer zij helder denkt te zien. Van der Meer heeft in zijn dagboek schone bladzijden gewijd aan de goede en van het begin af goedgebleven Duitser die hij ontmoette. Dat moet na de oorlog waarin we zoveel anderen zagen een herademing geweest zijn. Maar het Klein Dagboek gewaagt nu alleen nog maar van goede Duitsers, die allen evenals de Nederlandse gezellen van de auteur haast alleen maar glasheldere en profetische dingen zeggen. Natuurlijk is de stelling gezond, dat de beste mogelijkheden tot geestelijke hernieuwing liggen op de enterbrug met de goede Duitsers. Maar in een reportage ziet men ook graag de keerzijden, omdat de realiteit tussen beide ligt. H. JAARSPOSTZEGELS VAN SAARGEBIED. Met ingang van 29 Juli zullen de posterijen van het Saargebied speciale H. Jaarzegels uitgeven. Deze zegels, die zullen worden uitgegeven in de waarden van 12, 15 en 25 frs. dragen als opschrift „Anno Santo 1950". De zegel van 12 frs. heeft in het midden de beeltenis van de H. Petrus. Zoals bekend is hebben de posterijen van het Saargebied onlangs ook postzegels uitgegeven met de afbeelding van de Gezellenvader Adolf Kolping en van de Duitse Katholieke filosoof Peter Wust. MEER DAN 180.000 KATHOLIEKEN IN KOREA. In 1925 nog geen 100.000. Het aantal Katholieken in Noord- en Zuid-Korea wordt in kerkelijke kringen te Rome op meer dan 180.000 geschat. Dit aantal is, gezien het feit dat er in 1925 nog geen 100.000 Katholieken waren, hoog te noemen. Terwijl de Katholieke missie in Noord-Korea sinds de vestiging van 't communistische bestuur voortdurend aan vervolging blootstond, mocht de Kerk in Zuid-Korea in een oprechte steun van de autoriteiten verheugen. Het aantal in Korea werkzame priesters bedraagt op dit ogenblik 235. TERWIJL MEN DAAR BESCHAAFD WORDT . . Zo juist is in de Belgische Congo een wet uitgevaardigd, die met ingang van I Jan. 1951 de polygamie in de gehele Belgische Congo verbiedt. Ook de reeds bestaande polygame huwelijken worden door deze wet getroffen, zodat mannen met meer dan een vrouw zich slechts in bepaalde gebieden mogen ophouden. De missies hebben reeds lang dergelijke maatregelen geëist. De practische uitwerking van de nieuwe wet zal grotendeels afhangen van de wijze, waarop de plaatselijke overheden de voorschriften handhaven. Daar de jongere generatie echter definitief afscheid heeft genomen van polygamie. omdat zij deze niet in overeenstemming acht met haar verworven beschaving, kan worden verwacht, dat over het algemeen de wet goed zal worden nageleefd. WISKUNSTIGE BEKERING. „Als elke katholiek en elke bekeerling in China per jaar één ziel tot het Geloof zou brengen, zouden in minder dan 13 jaar alle 450 millioen Chinezen katholiek zijn." Pracht van een rekendoop, toedienend in Chan Kwong blad dat de leren verzorgen voor hun missionarissen in China. Dat is natuurlijk ook na te rekenen voor de hele wereld. Zeker voor ons land, wanneer wij eens rustig in de cijferlijsten van de volkstelling duiken. Maar als er nu al zo weinig terecht komt van 't simpele sommetje van Thomas â Kempis: „Roei elk jaar één ondeugd uit en je wordt absoluut heilig", dan is de som van Chan Kwong wel een tikje moeilijk. Vooral omdat de uitwerking der genade zo moeilijk is na te rekenen. PELGRIMAGE. Italië wordt op het ogenblik overstroomd door vreemdelingen. Helaas, het zijn niet allen pelgrims die het bezoek aan de grote basilieken gaan brengen Ziehier een brokstuk van een gesprek, opgevangen in een gondel. De gondelier zingt. Waarschijnlijk Sancta Lucia. Zij: Liefste, waar zijn we toch vandaag? Hij: Vandaag? Weet ik veel. Zij: Toe nou. Ik wil het weten, want ik wil mama schrijven. Hij: (Snort zijn reisbiljet op). 'ns Kijken Maandag: Assisië. Dinsdag; Florence. Woensdag: Venetië. Is het vandaag Woensdag? Zij: Ja schat. Hij: Nou, dat is nogal eenvoudig. Dan zijn we hier in Venetië. --- Advertentie Alleen het goede blijft en overleeft de tijden. Purol geniet reeds een ruim 40-jarige wereldre puta ti e. Houdt de huid gezond, zuiver, zacht, mooi en rim p e lvr ij. --- Advertentie WONDERPEN f 8,50 Boekhandel Maenen-Vaessens, Meerszen --- Van alles wat! Ze wilde trouwen . . . . Voor de politierechter te Middelburg stond een dame terecht, die uit de kas van haar patroon twee bankbiljetten van honderd gulden stal. Toen ze de biljetten openvouwde, bleken het briefjes van duizend te zijn. Dat vond de dame toch al te bar en daarom verbrandde ze één er van .. . . Ze wilde gaan trouwen en had geld nodig, maar zeker niet zoveel. Zes weken gevangenisstraf wachten deze jonggehuwde thans. Examenvrees. Twee meisjes, die een H.B.S. in Den Haag bezochten, kregen examenvrees en gingen er vandoor. Zij kwamen tot Spa in België, waar de gendarmerie een spaak in het wiel stak en de meisjes naar Vaals bracht, waar zij aan de marechaussee werden overgedragen. Nu maar weer flink aan het studeren . . Zakkende U.L.0.-leerlingen. De statistiek leert, dat slechts 41% der leerlingen van de ULO-scholen het diploma behaalt. Natuurlijk mede een gevolg van de tegenwoordige mening, dat ieder leerling naar de ULO moet of hij aanleg heeft of niet! Steeds minder openbaar onderwijs. Van 1939-1948 liep 't getal leerlingen bij 't gewoon lager onderwijs der openbare scholen terug van 31.3% tot 27°4) en bij 't uitgebreid lager onderwijs van 39.6% tot 33.6°4). Amerika helpt. Per 1 Juli 1950 hadden wij aan Marshall-hulp van Amerika ontvangen 'n bedrag van f 1.502.3 millioen. Vrije margarine-prijs. Met ingang van de vorige week is de prijs van de margarine vrij en. . .. duurder! Bliksem sloeg in ooievaarsnest. Nabij Drachten is de bliksem geslagen in 'n ooievaarsnest. De drie jongen in het nest en een der beide oude vogels werden gedood. Mr. Grossman (de naam reeds doet aan een omvangrijke figuur denken), die van het Londense vliegveld Northolt naar Muenchen wilde vertrekken, heeft een onprettige ervaring opgedaan. Kort voordat hij in een 2-motorige „Viking" van de „British European Airways" voor de reis zou starten, kwam de stewardess namelijk tot de ontdekking, dat de man, die bijna 140 kg. weegt, geen plaats kon nemen in de voor hem gereserveerde stoel en dat de voor hem bestemde veiligheidsgordel, waarmede hij eventueel aan zijn zitplaats moest worden bevestigd, veel te kort was voor zijn middel van 1 meter 60. Zodoende kon men de veiligheidsvoorschriften niet naleven en moest de passagier een dag wachten om te proberen een plaats te krijgen in een 4-motorig vliegtuig van de „Pan American'', dat ruimere zetels heeft en langere veiligheidsgordels. De record-waanzin grijpt meer en meer om zich heen. Na de hongerrecords en de dansrecords krijgen we nu weer de records pianospelen te Muenchen. Een nieuw wereldrecord voor de laatste liefhebber is thans gevestigd door de Duitse musicus, Heinz Arntz. In de loop van de vorige week heeft de man het 125 uur volgehouden piano te spelen, met dien verstande, dat hij elke dag 12 uur speelde en 1 uur sliep. Toen de record-maniak zijn experiment beeindigd had, werd hij, bleek als een dode en volkomen uitgeput, bewonderd door 't publiek, dat nog altijd op dergelijke sensaties belust blijkt te zijn. Twee weken geleden had de „virtuoos" hetzelfde karweitje opgeknapt. Maar toen had hij het 1 uur minder volgehouden dus „slechts" 124 uur. Een gezellig tuinfeest had een afdeling van de labourpartij georganiseerd. En om de vreugde tijdens het feest ten top te doen stijgen hadden de organisatoren de aardigheid bedacht om een gipsbuste van Churchill op te stellen. Daarin had men een aantal houten sigaren bevestigd en nu zou de leut zijn, om met tennisballen de sigaren te doen sneuvelen. Raakte men wel de buste en slaagde men er niet in een sigaar te doen tuimelen, dan betaalde men een klein bedrag als boete tot stijging van de partijkas van labour. Het schone plan ging echter niet door. Zeer terecht ergerde men zich aan deze smakeloosheid tsgenover de man, die Engeland door de oorlog leidde en de organisatoren hebben er op het laatste ogenblik maar van afgezien deze attractie op het program te handhaven. --- Wij gingen naar Rome. 12 't Is moeilijk uit te maken wie nou eigenlijk het gelukkigst is deze late avond: de 30 vermoeide en naar 'n zacht-bed-hakende pelgrims of de vrolijk-lachende paters, die o, zo kinderlijk-blij zijn, dat ze ons onderdak kunnen verlenen. Wij hebben weer heerlijk geboft: de studenten zijn juist gisteren of vanmorgen met vacantie gegaan. Wij vernemen, dat we deze nacht zullen slapen bij de Paters van St, Joseph. Officieel heet deze inrichting: Instituto-Sacro Cuore aan de Viale Storchi. Toontje Zambon is al kilt in huis en tippelt met een grote pater, die blijkbaar de overste is, door de verlichte gangen het hele gebouw rond. Ondanks ons instemmend hoofdknikken en ons beleefd „si-si" geprevel hebben de rad-koutende paters gauw in de gaten, dat wij hen geen syllabe verstaan en wippen ze, mede onder zachte drang van onze „Fransozen" van het Italiaans naar het Frans over. Eerlijk is eerlijk: de onzen blijken zachtzinniger met de taal van Marianne te kunnen omgaan dan deze goede Italianen. Lang staan we hier te praten, rond deze prettige mensen die heerlijk genieten van de Nederlandse sigaren en sigaretten. Ook de communistische relletjes komen ter sprake. „Hier zijn weinig of geen aanhangers van Toggliatti," verzekert een der paters resoluut, „maar de kopstukken slepen hun rode aanhang van de omliggende plaatsen, waar veel fabrieken en mijnen zijn, hierheen en dan heb je de Moscovietische poppen aan het dansen." 'n Vriendelijk, kwiek patertje heeft zich bij zijn confraters gevoegd en informeert belangstellend „naar de plek, waar onze wieg eens stond". Of onze Nederlandse duiven in 't buitenland zo'n uitstekende naam hebben, weet ik niet, maar nauwelijks heeft hij vernomen dat wij van „011ande" komen, of hij begint enthousiast te vertellen van zijn lievelingen, die ergens op 'n hoge zolder zitten te kirren. Hij is blijkbaar nog een kersverse beginneling in deze sport en vraagt naar een rasechte „melker" in ons gezelschap. Deze zeer onverwachte wending van het gesprek, krijgen we niet op stel en sprong verwerkt, en we kijken mekaar een tikje verbaasd aan. „Mhr de Macker is expert," roept een ondeugende stem uit de kring. Onze wethouder van Financiën wijkt bescheiden achteruit, „Schei oet, ich kin nog gein _hore veur ein zieé," excuseert hij zich. Dhr Hub. Vandewall blijkt kenner te zijn. 't Patertje is overgelukkig en Hub. gloreert zichtbaar. Wij sjouwen onze koffers naar een klasselokaal en nemen onze noodzakelijkste spullen mee naar boven. De lege bedden langs de beide muren van de lange zaal bieden een heerlijke aanblik Eerst nemen we nog een heerlijk bad en dan duiken we onder de dekens. ledereen spint nog even aan zijn gedachten en rolt dan, al of niet geruisloos, in Morpheus-armen. 't Is over enen, als Toontje en Huub onhoorbaar komen binnensluipen van hun onderzoekingstocht op de duiventil. GOEDE VRIJDAG, 7 APRIL. 't Kost heel wat moeite, deze vroege ochtend, onze zalige matrassen te verlaten. Maar we moeten vandaag nog de Apenijnen over en hopen Assisié te halen. De goede paters hebben koffie met suiker klaar gezet in een klein zaaltje, waar niet allen tegelijk op kunnen. Het ontbijt smaakt heerlijk. Op verzoek van Vader-Bisschop, die ons gedispenseerd beeft van de Vastenwet, zullen we vandaag geen vlees eten. Beneden wachten ons de vriendelijke mensen op en ze vinden het blijkbaar fijn, dat we d'r nu niet meer zo verfromfaaid uitzien als gisteravond. Uit hun beperkte voorraad 'H. Jaar-souvenirs doen we onze eerste inkopen en dan komen onze fotogrcfen in actie. Van alle kanten komen guitige ltaliaantjes, met gitzwarte oogjes in hun bruine snoetjes, aanhollen en allen mogen op de foto, In hun eenvoudige kapel vereren wij het H. Kruis en een der Paters geeft ons plechtig zijn priesterlijke zegen. 't Is toch alweer 9 uur als we eindelijk afscheid nemen van deze hartelijke „zonen van St. Jozef" en als Hub. Vandewall aan zijn kleine collega in de duivenmelkerij voor de laatste keer verzekerd heeft, dat hij eieren zal zenden van de beste vliegers, die in Meerssen te vinden zijn!!! Spoedig rijden we weer tussen golvende graanvelden, waarin fruitbomen staan te bloeien en ook nog wijnstokken zijn geleid langs korte palen. Drie oogsten tegelijk van een akker! Dhr Dullens en onze reisgenoot van de Wieringermeer zitten te watertanden. Wat zouden ze hier heerlijk kunnen hobbelen op hun tractors ! Om 10 uur passeren we Bologna, dat danig door de oorlog geteisterd js. De weg begint te stijgen. Langs steile slingerwegen voert ons Harrie Ploemen, kalm en zeker van zijn zaak, omhoog, de Apenijnen in. Ook deze bergen zijn ontzagwekkend hoog en maken een machtige indruk, maar met hun naakte, bolvormige koppen zijn ze toch weer heel anders dan de Alpen met hun hoekige, spitse toppen. «De Apenijnen zijn „liever"," menen de busgenoten. Over het lage struikgewas, dat de hellingen bedekt, glijdt de gouden glans van de stralende zon en blakert op de rode daken van de verwaarloosde boerderijtjes, die verspreid liggen in de dalen. Mannen dragen in korven de mcst op hun schouders naar de schrale akkertjes, die omgeven zijn door grote platte stenen waarover zij hun zware last omhoog sjouwen. Grote kalkvlekken geven blijkbaar de plaatsen aan, waar de drager bijzonder op zijn hoede moet zijn. 't Leven is hier hard 1 Hoog, op vooruitspringende rotsen staan oude kastelen. In de laagte slingeren zich brede, droge rivierbeddingen door de dalen. Wij komen niet uitgekeken naar dit telkens weer wisselend berglandschap. De zon doet zich danig voelen en wij haken naar een koele dronk. Maar Harrie drijft ongestoord zijn Ford naar omhoog door deze prachtige maar eenzame streek, en bekommert zich niet om de ravijnen, waarin wij neerblikken. 't Is 1 uur in de namiddag als we eindelijk stoppen bij 'n „Weinstilbe" boven op „de rug" van deze Italiaanse reuzen. De kaart noemt dit punt „Collino". Buiten waait een koude wind. De jassen worden aangetrokken en de kragen gaan omhoog. Van deze hoogte af zien we neer in een zeldzaam prachtige laagte, waarin, ijl als een bruidsluier, een melkwitte nevel deint. Heel in de verte ontdekken we de vage silhouetten van Florence. Onze „toevlucht" voor alle Apenijnenbeklimmers is gebouwd op een rotspunt. 't Lage, lange gebouw ligt hier fantastisch. Op elke tafel verschijnen enkele bollige twee-liters-flessen. Het is godendrank die ons hier geboden wordt. Zeldzaam-zacht stroomt de verkwikkende vino door onze verschroeide kelen. Met deze „vloeibare zonneschijn" smaken onze droge boterhammen heerlijker dan de meest malse „pistolets". Al zullen onze indrukken van deze heerlijke tocht door de Apenijnen vervagen tot schemerige herinneringen, de lof van deze Weinstube op de Collino zullen we blijven verkondigen tot in lengte van dagen. M. B. --- Advertentie ALLE STUDIEBOEKEN voor U.L.0., H. 8.5., Gymnasium, Handelsschool, A mbachtsschool M.U.L.O. enz. worden door ons ZONDER ENIGE PRIJSVERHOGING spoedig geleverd. Boekh. Maenen-Vaessens, Meerssen Novenen Drie Weesgegroetjes, H. Sacrament, St. Gerardus Boekh. MAENEN-VAESSENS Meerssen --- Advertentie Enorme keuze Geschenken voor St. Marie. U slaagt zeker in DE MEERSSENER BAZAR ---