Staten-Generaal Tweede Kamer. Geen 7-urige arbeidsdag In de • mijnen. De motie de Jonge verworpen. Gisterenmiddag werd behandeld de motie van den socialist de Jonge, welke luidde als volgt: de Kamer, overwegende, dat de normale arbeidstijd der arbeiders, werkzaam in de bedrijven, opgesomd in art. 1 van het wetsontwerp houdende wijziging der Mijnwet 1903 in geen geval van langer duur mag zijn dan Is vastgesteld bij de art. 23 en 24 der Arbeidswet 1919 met dien verstande dat, in verband met art. 242 en met inachtneming van art. 243 van het Mijnreglement, de arbeiders niet langer dan gedurende 7 uren in de ondergrondsche werken verblijven, noodigt de Regeering uit bij de aanstaande wijziging van het Mijnreglement hiermede rekening te houden. De minister van Landbouw cihr. Van Usselsteijn zede, dat de ondergrondsche arbeid thans bepaald is op 8 uur per dag. In Duitschland heeft men een 7-urendag maar dit is geen maximum want er mag gerust langer gelverkt worden, maar dan tegen extra loon. Gaat men dien weg op, dan is het een loonkwestie, maar deze moet niet in het Mijnreglement geregeld worden Invoering van den 7-urendag geeft ook een vermindering der kolenproductie van 450.000 ton. Als men nu weet, dat een ton bWtenlandsche kolen f 70 kost, een ton Limburgsche kolen f 28, dan kan men nagaan wat het voor onzen kolenprijs zeggen wil, indien deze 450 000 ton door het buitenland moet worden aangevuld. Maar aanvulling in dezen tijd is zelfs niet mogelijk. De motie is daarom strijdig in 's lands belang en daarom ontried spr. die ernstig. Dhr. H. Hermans (R.K ) wees er op, dat de toestanden voor onze mijnwerkers lang niet slecht zijn. Langs vredelievenden weg heeft men hier belangrijker verbeteringen verkregen dan in het buitenland door heftigen strijd en revolutie. Voortdurend hebben hier samensprekingen plaats tusschen de mijnwerkersbonden en directies en het gevolg hiervan was, dat in Januari 1920 het eerste collectief contract voor het mijnwezen tot stand kwam, in hoofdzaak tengevolge van de actie van de christelijke bonden. Ook de christelijke bonden bleven echter vasthouden aan een verblijf van 7 uur onder den grond, maar namen genoegen met een 46-uren week tot 31 Maart 1921. _ In Duitschland heeft men wel een 7-uren dag maar alleen op papier, want er wordt veel langer gewerkt. Spr. heeft het vast vertrouwen dat onze mijnwerkers daarvoor niet onder zullen doen en begrijpen, dat een verkortirig van den arbeidstild thans nog niet mogelijk is. Dhr. v. d. Waerden (socialist) achtte de vermindering van 450.000 ton een belangrijk argument tegen den 7-uren dag maar voor hem staat absoluut niet vast dat die vermindering in zal treden. Dhr. van Ravesteijn (communist) geloofde ook niet dat vermindering van den arbeidstijd de productie zal verminderen. De Minister haalde deskundigen aan, die hem verklaren, dat bij een -7 uren arbeid de productie alleen gelijk kan blijven indien 7000 arbeiders meer worden aangesteld. Welnu spr. zag geen kans om dit thans te krijgen. De motte werd verworpen met 39-24 stemmen. --- Binnenland • Het bolschewisme aan de grenzen. Het Rijnsch-Westfaalsche industriegebied staat op het oogenblik in de algemeene belangstelling. De regeeringstroepen trekken af, de socialisten maken plaats voor de bolschewisten, de Entente versterkt haastig haar bezettingstroepen. Onder deze omstandigheden krijgen deze beschouwingen van het „Utr. Prov. Dagbl." een bijzonder belang. „Alles valt weg, reik mij de hand, en ga met mij mede naar de zuivere wereld van het communisme", zoo riep mevrouw Roland Holst uit, maar zij bleef in gebreke aan te toonen, waarom het communisme uitredding geeft, zij bleef in gebreke de duizend problemen te beschouwen, die aan het communisme als normaliseering van het maatschappelijk leven in den weg staan. Zij stond daar tegenover ons als de tragische figuur, als de leed beproefde, die de duisternissen van den twijfel heeft gekend, en nu zich met alle zielskracht, die in haar woont, vastklampt aan een visionair chiliasme. Zelfs mevrouw Roland Holst moge erkennen, dat Nederland voor de revolutie niet „rijp" is, en wij vallen haar hierin bij met de betuiging dat het overgroote deel van ons volk te zeer aan zijn historische vrijheden is gehecht, het is nauwelijks denkbaar, dat wij als in de oorlogsjaren een vreedzaam eiland kunnen blijven te midden van alles den overweldigenden oceaan. Te weinig Nederlanders beseffen, dat wij ons moeten voorbereiden, ieder uur, voor den strijd om de handhaving van ons heiligste goed: de regelmaat en gezondheid onzer vaderlandsche samenleving. Boven al: wij moeten tegenover de materialistische destructie stellen onze geestelijke kracht. De vloek van onzen tijd Pater van Ginniken heeft dat te Amsterdam zoo juist uiteengezet is het vervluchtigen van de persoonlijkheid. De vreeselijke katastrophe, die wij beleven, ze is niet louter, gelijk mevrouw Holst beweert, een gevolg van de onhoudbaarheid van historische productie-systemen, ze is een gevolg van het gemis aan groote, evenwichtige persoonlijkheden in het leven van dezen tijd. Bezinning, evenwicht, het is in deze tijden meer dan een algemeen zedelijk postulaat, het is een dringende eisch, welke de voorhanden realiteit ons stelt. De inkeer is het machtig wapen, dat ons volk alleen de kracht geeft tegen het aandringend gevaar. Het Paaschfeest nadert. Wij zijn gehouden ons ditmaal in het bizonder *rekenschap te geven van zijn beteekenis. Fred. van Eeden en en het Katholicisme. Een medewerker van de Gooi- en Eemlander heeft dr. Fred. van Eeden in verband met zijn zestigsten verjaardag geïnterviewd. Aan het slot vroeg de interviewer ook naar zijn verhouding tot het Katholicisme. Van Eeden antwoordde: »Wat -zal ik u zeggen? Mijn laatste woord op dit stuk heb ik nog niet gesproken. Mijn vrouw en kinderen worden Katholiek. Wat mij zelf betreft, ik heb mij nooit tegen het Katholicisme gekeerd op de wijze als sommigen van mij zeggen. In »Het Poortje", I dat al van 1.885 is, heb ik zelfs een verdediging van I het Katholicisme geleverd. Maar ik zou door de Katholieke Kerk niet worden aangenomen. Ik kan slechts waar oordeelen, wat ik zelf geloof, en ik meen, dat ik op mijn „credo" niet gedoopt zou kunnen worden. Want, wat men de »genade" noemt die heb ik niet. Een boek als „De Broeders" zal ik niet verloochenen. Maar wie weet, wat nog gebeuren kan. Ik geloof wel, dat de vrijheid in de Katholieke Kerk grooter is. dan d Protestant in het algemeen denkt". I Zesurige arbeidsdag Op het 4, 5 en 6' April te Arnhem te houden congres van het N. A. S. komt o.m. in behandeling een voorstel om een actie te beginnen voor een zesurigen arbeidsdag. 't Wordt hoe langer hoe gekker Schandelijk. Op den Voorburgwal te Amsterdam werd een meisje door een huurauto overreden en onmiddellijk gedood. Toen de politie den betrokken chauffeur even later had opgespoord, bleek, dat de man zoo dronken was, dat hij op zijn beenen bijna niet kon staan. Hij werd met het lijkje geconfronteerd en viel er naast in slaap. Hevige brand. Dinsdagavond woedde te Helmond een hevige brand I in de fabriek van de fa. J. A. Rayrnakers en Co. afdeeling weverij. Een groot magazijn met een enorme hoeveelheid lompen en vetwol werd een prooi der vlammen. Vele olie- en vetwaren werden in veiligheid gebracht. Door het krachtig optreden van de brandweer met motorbrandspuiten en een slang op de waterleiding konden de aangrenzende spinnerij en wolmakerij, waarvan reeds een der luchtkokers in volle vlam stond, behouden blijven. Muggen-moord. Door de autoeolonnes der Hollandsche malaria-commissie zijn in de laatste maand in 1500 stallen naar schatting 30 millioen muggen vernietigd. --- Provinciale Staten. Buitengewone zitting van Dinsdag 23 Maart. Te negen uur opent de voorzitter de buitengewone zitting in naam der Koningin. Afwezig dhrn. mr. dr. Frowein, de Hesselle en Smid, de laatste met kennisgeving. De geloofsbrieven, van de nieuwe leden, dhrn. Kbbben en Koken worden onderzocht en goedgekeurd. De heer Koken legt de vereischte eeden af en neemt zitting. De heer Kbbben is afwezig. In behandeling komt het eenig punt der agenda, de tramwegen in Zuid-Limburg. Ged. Staten stellen voor aan Prov. Staten: I. Deel te nemen voor een bedrag van 1 1.875.000 in het aandeelenkapitaal van de op te richten Naamboze Vennootschap „Limburgsche Tramwegmaatschappir te vestigen te Roermond, welke maatschappij zich ten doel stelt: a. het aanleggen en exploiteeren van de volgende tramwegen: 1. Maastricht-Heer-Bemelen-Margraten- Gulpen-Eys-Simpelveld-(Kerkrade); 2. Wylre-Gulpen-Vaals; 3. Heerlen-Nuth-Schimmert- Ulestraten- Meerssen-Heer-Maastricht 4. Ulestraten-Beek-Geleen-Lutterade (mijn Maurits); 5. Nuth-mijn Emma-mijn Hendrik-Brunssum. 6. Roermond-Linne-Echt- Roosteren-Sittard-Lutterade-(mijn Maurits)-Urrnond-Obbicht-Buchten me: zijtak Roosteren-Maeseyck; 7. De Locht-Heerlen-Sittard; 8. Brunssum-Heerlen; " 9. Heerlen-Wanbach-Eygelshoven-Kerkrade. 10. Kerkrade-Valkenhuizen. b. het voor zooveel noodig voltooien en ombouwen, benevens het exploiteeren van de tramwegen in aanleg of in exploitatie bij de N. V. Centrale Limburgsche Spoorweg-(Stoomtramweg) Maatschappij, bij de N. V. Stoomtramwegmaatschappij Venlo—Maasbree—Helden en bij andere maatschappijen, die de voltooiing ombouw of exploitatie met machtiging van Gedeputeerde Staten deze provincie aan haar overgedragen; c. het aanleggen, overnemen en exploiteeren van andere tramwegen en daarmede in verband staande ondernemipgen: van welke Naarnlooze Vennootschap de statuten in ontwerp door Gedeputeerde Staten dezer provincie ,zullen zijn goedgekeurd en voorts nadat ten genoegen van dat college, zal zijn gebleken, dat ten behoeve der sub a. genoemde lijnen 10. het Rijk een renteloos voorschot zal verleenen tot een bedrag van 50 pct. der kosten van het aanleggen en in exploitatie brengen dier tramlijnen en in het aandeelenkapitaal der op te richten Naamboze Vennootschap zal deelnemen tot een bedrag van 25 pCt. dier kosten; 2e. de betrokken gemeenten in dat aandeelen-ka-Pitaal zullen deelnemen tot een bedrag van 12.5 pCt. dier kosten; 11. bij aldien de kosten van het aanleggen en in exploitatie brengen der sub Ia genoemde lijnen meer bedragen dan 1 15.000.000 de deelneming der Provincie in het aandeelen-kapitaal te verhoogen met 12.5 pCt. van dat meerdere; 111. Gedeputeerde Staten te machtigen mede te werken tot liquidatie: le, van de N. V. Centrale Limburgsche Spoorweg (Stoomtramweg) maatschappij, mits aan de Provincie voor het bedrag harer aandeden in deze Vennootschap een gelijk bedrag aan aandeden in de op te richten Litnburgsche Tramwegmaatsohappij worde uitgereikt; 2e. van de N. V. Limburgsche Electrische Spoorwegmaatschappij mits het door de provincie gestorte bedrag op hare aandeelen in deze Vennootschap worde geacht te zijn gestort op hare aandeelen bedoeld onder I. Ingekomen is verder een voorstel van de Statenleden, dhrn. Meeuwissen en Van Kempen, waarbij zij voorstellen: in I het bedrag van / 1.875.000 te veranderen in .t 1.955.000; I a 6 te lezen „met zijtakken Roosteren-Maeseyck en Echt-Waldfeucht". Te half tien gaan Prov. St. in de afdeelingen. Te twaalf uur wordt de openbare zitting heropend. Inmiddels zijn de heeren Frowein en de Hesselle ter vergadering gekomen. Dhr. Mr. Janssen doet voorlezing van rapport en conclusie van de Centrale Sectie. In de eerste afdeeling werd gewezen op het gemis van verkeersmiddelen In de omgeving van Noorbeek. Gevraagd werd waarom in het voorstel van Ged. St. sub. 1 woord „Kerkrade" tusschen haakjes is gepl of daaruit moest afgeleid worden. dat de t • eindpunt zou hebben te Sirnpelvelá en niet getrokken worden tot Kerkrade. In de tw werd het prov. belang van een tram Echt-. feucht bestreden. In de derde afd. werd het belang van dien tram betoogd en geklaagd. liet ontwerpen der trams te veel gelet was , Letangen van Z. Limburg en te weinig op ' • N. Limburg. In de ',derde afdee ing uitte vrees, dat het voegen van eene lijn Echtfeucht bij het plan gevaar voor het totstan' van het geheel Zou opleveren, doch overigens men voor dezen tram. In de Centrale Sectie de leden algemeen voor het voorstel van '1 Wat betreft de voorstellen Meetiwissen-van pen, eenige leden waren ervoor, anderen In bezwaar, omdat, bij inlassching van de lijn, Waldfeucht, ook nog andere lijnen dan in he' zouden moeten worden opgenomen. De groote derheid der Sectie wilde daarom niet de lijn • integreerend deel in het algemeen plan zien.' !nomen; nochthans drukte men met 6 tegen 2> men den 'wensch uit, dat de totstandkomi de lijn Echt-Waldfeucht zou worden bevordert' men ze van prov. belang achtte. Wat betreft keuring der Statuten, spreekt de C. S. de dat Prov. St., alvorens de Statuten zullen 11' goedgekeurd, hun oordeel daarover zullen gev ten minste geen tijdverlies daardoor zal ontst De beraadslaging wordt geopend. De Voorzitter zegt, dat, als daardoor de to ' koming van de zaak niet vertraagd wordt, • de ontwerp-statuten zullen mededeelen aan Saten. Van de uitgedrukte wenschelijkheid bouw der lijn Echt-Waldfeucht zullen Ged. dedeeling doen aan. den minister. Dhr. Meeuwissen zegt, dat 'het belang van en midden-Limburg niet mag uit het oog worde° toren. Dat is hier gebeurd. Evenwel niet d'i Rijkscommissie, die slechts opdracht had, de Limburgsche trams te ontwerpen en welke Men huldigen wegens hare voortvarendheid. Van St. had spr. evenwel anders verwacht. De lijn Waldfeucht is van groot belang. Te meer 'll, op het plan kunnen staan, omdat de voorbere' werkzaamheden reeds klaar waren. Zelfs van nationaal belang is de lijn. Zij vormt de kortste,. binding Duitschland-Nederland-België. Ook is kostbaar. Zij kan Over zoo goed als haar g lengte over gemeente gebied worden gelegd. niet de bedoeling van de voorstellers geweest, ir nu dadelijk te doen bouwen, maar wel na de .°,l voorgestelde. iSpr. kan zich niet voorstell, door opname van Echt-Waldfeucht in het War traging zou ontstaan. Dhr. 'Van Kempen merkt oP, dat de lijn Waldfeucht zelfs niet , onder de secundaire 11 het plan wordt besproken. Door den bouw tram zouden op de eerste plaats tal van ' kers worden geholpen. Er zijn er, die meer dal! uur wonen van het station Echt. Ook zou de langrijk zijn voor het vervoer van land- en tui' producten, die moeilijk met paard en kar worden overgebracht. Er zijn daar in den ' groote ontginningen van duizenden hectaren' Dhr. mr. Michiels van Kessenich heeft ook sympathie voor de lijn Echt-Waldfeucht, gaai wel niet met het voorstel Meeuwissen-Van mee. Hij vreest, dat, als er eeltige toevoeging ' ontwerp van !Ged. St. zal gedaan worden, – vertraging zal ontstaan. Bij de minste verso' • moet de Regeering geheel haar voorstel herzien', sluit zich niet aan bij het argument van inte naal belang, door den heer !Meeuwissen aange, Dhr. mr. Dr. Frowein vereenigt zich met ete, stellen van Ged. St. en van de C. S. Hij breng' en hulde aan de Regeering voor de kloeke, waarop zij dit zeer voorname tramwegnet gai,` nen. 't Zou zeer ongewenscht zijn, als nu lijntje zou worden ingelascht. De heeren Meen en Van Kempen hadden beter gedaan, hun v' hier niet te verdedigen. Zij doen het voorkeln de Regeering niet genoeg doet voor als men van eene lijn Echt-Waldfeucht spreo' zijn er nog wel andere lijnen, die in aanmerkins den kunnen komen. De C. S. heeft overigens a, voorstel Meeuwissen-Van Kempen alle redt' wedervaren. ord, Dhr. mr. Janssen sluit zich aan bij het lor- cd. lef aan de Regeering. Hij brengt hulde aan Wat betreft het voorstet.Meeuwissen, dit 'ka; niet in het algemeen voorstel worden onge/ want het wordt dan een onafscheidelijk deel 'uk Daardoor zou groote vertraging kunnen 0,11,' lets anders is het, als hier de wensch worcud, de lijn Echt-Waldfeucht naar voren te brenge: vendien zouden nog wel andere lijnen kunne", den voorgesteld, als bv. Maastricht-Valkeo Heerlen. Spr. is van meening, dat Ged. St. va, g deel zijn, dat de lijn Maastricht-Simpelveld rade zal doorloopen. Wenschelijk is dit 001»' :rri,in den westelijken hoek van Limburg veel mijn•F wonen, die gaan werken naar Spekholzer,T.',l,e en Terwinselen. "nr. Poels deelt mede, dat de pleidooien van de ren Meeuwissen en Van Kempen hem niet hebben :en overtuigen, dat liet voorstel van 'Ged. St. bete worden gewijzigd. Wij in Noord-Limburg d;ten ook wenschen met het voorstel kunnen vern; wij doen dat evenwel niet. L,Vaorzitter zegt, dat Ged. St. ook de belangen 4Tl„iddell-Limburg hebben behartigd. Uit het voorn, tien primaire lijnen mag men niet afleier '.(at de andere niet zouden tot stand komen. Hoe "in-werkers er in den omtrek van Echt zullen hoe meer het belang van de lijn Echt-Wald.eht aan het licht zal kamen. Spr. sluit zich aan (lie Woorden van hulde, •door de heeren Frowein inssen gericht aan de Regeering. Als er één in het voorstel zou bijkomen, zou er g;roote ver•r'ziatidg,,konnen ontstaan. Ook andere hoeren van deze aïs?ring zouden kunnen komen met trammen •n'gallgaat de lijn Maastricht-Simpelveld, spr. is fri rk—eening, dat de tram zal worden aangelegd tot onrra de toe. . eer,,• Dannen brengt in het midden, dat hij, als de Meeuw issen en Van Kempen hun voorstel Dii"aven, ook den tram Weert-Meyel zal vragen. Inr• Paulussen zal dan ook verzoeken om de ar,graten-Aubel. ittard. sleulenbergh wil dan ook de lijn Heinsberg-1 J„‘Over Waldfeucht. Hij zal het voorstel evenpr.---1 doen, om geen vertraging te veroorzaken. ver,,,geeft de heeren Van Kempen en Meenwissen in bh"peg,,..ing, hun voorstel in te trekken. ,11„`• Ivieeuwissen trekt zijn voorstel in. bi—env,°orstellen van Ged. Staten worden aange-Te ittin,ee,n nur sluit de Voorzitter de buitengewone b. In naam der Koningin. --- Feuilleton. DE GOUDDUIVEL. UIT HET DUITSCH VERTAALD. I De lente doet haar intocht in Rome! Als een warme adem gaat van de Sabijnsche bergen over de Eeuwige Stad. Hooge ernstige cypressen, donkere pijnboomen met hunne schilderachtige schermvormige kronen, altijd groene eiken, trotsche palmen wiegen zich op den lentewind. De straten zijn vervuld met den heerlijken geur van viooltjes, door zwartoogige bloemenmeisjes in groote manden rondgedragen. Groote gele en roode kelkbloemen vertoonen zich in haar prachtige kleurschakeering. Op de breede trappen der Piazza Spagna schittert hoog in lagen boven elkaar deze wondervolle bloemenpracht, en menige bevallige verkoopster in schilderachtig costuum lijkt daartusschen als een bloeiende lenteroos. Al dit schoons bekoort den man niet, die in zijn weelderig gestoffeerd partikulier bureau in een der voornaamste Palazzi der Via Nazionale ongeduldig op en neer gaat, een brief in de hand houdende, die den poststempel „Kaapstad" draagt. De trotsche kalmte, de ontzag afdwingende houding, die den bankier Robert Morrison anders, tenminste voor de oogen der wereld, nooit verlaten, schijnen in dit oogenblik verdwenen. Zijne smalle lippen zijn samengeperst; tusschen de zware wenkbrauwen vertoont zich een diepe rimpel. ~Renato Tosti! Ik was dien jongen al haast vergeten, en nu wil hij opeens hierheen komen, hierheen, naar Rome. 't Is beroerd!" Een lichte blos komt over het bleelke, scherpge-• teekende -gelaat. Maar slechts een 'oogenblik duurt deze zwakheid. Met eene afwijzende handbeweging zwaait de bankier eenige malen door de lucht, als wilde hij eene lastige vlieg verjagen. „Nu, laat hem komen! Wat zou het ook!" Hij scheurt den brief in kleine stukjes en werpt die in de papiermand. Dan drukt hij op de elektrische schel. "Inspannen," beveelt hij kortweg den zonder het minste gedruisch binnentredenden dienaar. „Is Pietro er nog niet geweest?" „Neen, mijnheer Morrison." ,Als hij komt, laat hem dan aanstonds binnen." De bankier gaat aan zijn schrijftafel zitten en begint in het dikke grootboek te bladeren, maar zijne gedachten zijn niet bij de zaak. Altijd weer steunt hij het hoofd in de hand en staart, in gedachten verzonken, voor zich uit. De goudkleurige zijden gordijnen voor de hooge vensters zijn dichtgetrokken. De schitterende zuidelijke zon werpt hare stralen door de breede vensterruiten op deze in zware plooien neerhangende gouden pracht, geheele vertrek met zijn goud doorweven behangsel en zijn mollig Perzisch tapijt, ook goudkleurig, als in goud dompelend. Zacht wordt op de deur geklopt. Een foische jonge man van ongeveer vijf en twintig jaren verschijnt op den roep van den bankier op den drempel. ~Zoo Pietro!" roept de bankier verheugd. „Nu, hoe staat het met Cleopatra?" "Zij behoort u, mijnheer Morrison." „Waarlijk? En voor hoeveel?" „Twaalf duizend lire." „Zoo, zoo! Dus nog een paar duizend meer dan ik dacht?" „Het ging niet anders, mijnheer Morrison. Do hoeren waren er bepaald op verzot. Graaf Doria bood nog elf duizend vijfhonderd...." "'t Is goed. Het komt er niet op aan.... Ik laat nu de merrie aan u over. Zorg, dat ze 'goed ge-. traind worde. Het overige zal zich wel vinden." Eene wegzendende handbeweging, en de bankier is wederom alleen. lets zegeviierends komt in zijn gelaatsuitdrukking. Hij is een geen groot paardenliefhebber, nog minder een paardenkenner. Maar hij weet, dat alle Romeinsche sportmannen op dat buitengewoon schoone dier speculeerden, een voldoende reden voor Robert Morrison, Cleopatra tot lederen prijs te koopen. En nu is zij zijn eigendom! Weer eens heeft zijn geld de zege behaald. Er wordt geklopt. „Er is ingespannen, mijnheer Morrison," In •der haast maakt de bankier in het vertrek daarnaast nog een weinig toilet, iaat dan met lossen tred de breede marmeren trappen van zijn Pallazzo af en rolt een oogenblik later in zijn prachtigen, met twee vurige paarden bespannen wagen in de richting van den Monte Pincio. Het is vier uur in den namiddag, het tijdstip waarop „geheel Rome" op den Monte Pincio bijeenkomt om van de vroolijke tonen eener goedgeoefende stafmuziek te genieten, om te lachen, te schertsen, te koketteeren. Alles wat de Eeuwige Stad aan schoon: heid, rijkdom en titels bezit, heeft hier •een plaats van samenkomst. De Monte Pincio is in zekeren zin de ontvangsalon van Rome's voorname wereld. Geleund tegen de zijden kussens harer equipages, gekleed in lichte kanten en prachtig gekleurde zijde kleederen, schitterend en stralend van diamanten zoo ontvangen de Romeinsche schoonen hier het bezoek harer aanbidders, worden zij met viooltjes, oranjebloesems en rozen overladen, schenken zij •dankend haar lieflijksten glimlach. Bij dat alles muziek, een donkerblauwe hemel, zonneschijn, waarlijk een betoo'verend beeld van zuidelijk warme levensvreugde. Midden in de eindeloos lange rij van wagens, die zich voortbewegen langs de met palmen omzoomde stijgende straat, bevindt zich Robert Morrison's rijtuig. De bankier kijkt niet veel om zich heen. Haast uit iederen wagen lachen bekende gezichten, hem tegen, vliegt een beleefd woord hem toe, hem schoone vrouwenoogen en het voortu bedanken begint hem te vervelen. Robert M.(id. is een bekende en gewichtige persoonlijkheid) rijtuig heeft het plateau van den Monte Pil;ig reikt. Ingesloten door een ware opeenhonPlv wagens, ruiters en voetgangers kan het niet De bankier fronst het voorhoofd over dit oPin'too Zoekend vliegt zijn scherpe blik in het ron" zijne oogen eensklaps verhelderen. vdilj Hij wenkt groetend met zijne hand en oir haastig zijn wagen, wringt zich door het 01 heen naar het rijtuig, met één paard bespannen' in twee dames zitten. De jongste van beiden, eene hooge gestall",e eenvoudig maar goed passend kleed van ' groene zijde schijnt geheel verdiept in de terwijl de oudere hare blikken levendig Jan' zwerven. , ~Kijk Teresita! Daar is Robert Morrisow tert zij haastig. „Mij dunkt dat hij naar ons tee ~'t Is Wel mogelijk, mama." Geen trek verandert in het edel gelaat Romeinsche ook niet, als een oogenbo: de bankier, met den hoed in de hand, ee,ll,' buiging makend voor de beide dames treeci!io ~Eindelijk zie ik u terug, juffrouw Ludoviel; hij zacht, na de eerste vormelijke begroelni:r dert drie weken zocht ik u dag aan dag over:rg, in den schouwburg op de Redouten. Tevvot; U is nergens meer te zien. Wat- beteekellt is toch niet ziek geweest?" ,e I Een glimlach vliegt over Teresita's trotsd enk. Met hare groote gitzwarte oogen kijkt strak aan. , yit ~Zeker niet, mijnheer Morrison: maar j" over de ooren in het werk". ~In het werk? Weer een buitengewoon kans! zeker?" (Wordt verV°l ---