Maatschappelijke Zorg Verhouding tussen particulier initiatief en overheid Enige tijd geleden heeft de heer Ernst, hoofd van de Gemeentelijke Dienst voor Maatschappelijke Zorg, voor de Conferentie van de H. Vincentius van Kerkrade en Holz een inleiding gehouden over de verhouding tussen de particuliere en de overheids-zorg op maatschappelijk terrein. Vanwege het grote belang van een goed begrip van deze materie geven wij vandaag de volledige tekst van de inleiding van de heer Ernst over dit bijzonder actuele probleem. * * Ik kan niet ontkennen, dat ik niet zonder een zekere huiver mij ga kwijten van de taak, die U mij hebt toevertrouwd, Om nl. in dit eminente gezelschap een onderwerp te behandelen, waarvoor zowel het particuliere caritaswerk, dat Uwe conferenties bij uitstek vertegenwoordigen, als de Overheidsmaatschappelijke zorg, zo intens veel belangstelling hebben en waaraan beiderzijds zoveel waarde wordt gehecht. Immers ik ben me ten volle bewust, dat met méér autoriteit, dan mij gegeven zal zijn, het zo actuele en belangrijke vraagstuk van de samenwerking zou moeten worden behandeld. En toch aanvaard ik dankbaar de gelegenheid, welke U mij hiermede biedt, om dit onderwerp in deze kring eens te belichten vanuit het gezichtspunt van de overheids-M.Z., als wier representant dit mij is gevraagd. Gaarne wil ik U de toezegging doen, dat ik de suggestie zal opvolgen, welke mij met een zekere nadruk is gedaan, om het niet lang te rekken. Ik wil me beperken tot een korte uiteenzetting van de hoofdgedachten, welke zal kunnen leiden tot een meer vruchtbare onderlinge bespreking van practische vraagpunten. En ik heb het vaste vertrouwen, dat de vrucht van dit samenzijn, in de ernstige en juist voor de Caritas zo geschikte sfeer waarin het plaats Vindt, èn met dié geestelijke omlijsting, welke steeds Uw vergaderingen kenmerkt, dat de vrucht dus zal zijn: een meer zuiver begrip en een nog hartelijker waardering, dan er al bestaat, van onze wederzijdse taken. Belangrijke inleiding voor St Vincentius Wanneer er sprake is van samenwerking en trouwens van welk ander thema ook in de sector van de maatschappelijke zorg, dan moet U het een „ambtenaar" niet kwalijk nemen, dat hij niet alleen geneigd, maar zelfs verplicht, is zijn toevlucht te nemen tot zijn oude trouwe armenwet, die nu al meer dan veertig jaren een betrouwbare gids is geweest voor de opgang van wat aankelijk heette de armenverzorging, naar het maatschappelijk hulpbetoon uit de tijd tussen de beide wereldoorlogen tot aan de maatschappelijke zorg van onze tijd. Deze „grondwet" van het bestel der maatschappelijke zorg heeft zelf de belangrijkheid van de samenwerking vooropgesteld en er zelfs een heel afzonderlijk hoofdstuk aan gewijd met niet minder dan 21 artikelen. liet is echter niet mijn bedoeling om de dorre theorie van deze organisatorische samenwerking uiteen te zetten. Ik wil veel meer mét U nader bezien de vorm Van practische samenwerking, zoals men die in de plaatselijke verhoudingen heeft menen te kunnen verwezenlijken. Doen ook daarvoor moeten we althans even weer teruggrijpen naar diezelfde armenwet en wei naar een enkel doch zeer merkwaardig artikei, dat lange tijd als het ware aan vele: aandacnt blijkbaar is ontsnapt, doch de laatste tijd in de vakliteratuur enerzijds zozeer is toegejuicht en anderzijds een zekere beruchtheid heett verworven, waarop we thans niet verder behoeven in te gaan. Het betreft hier artikel 31, dat als richtlijn is genomen voor de sameneking in onze plaats. Het houdt een tweetal elementen in, welke kort samengevat neerkomen op het volgende: 1, bij de behandeling van een verzoek om ondersteuning bij de overheidsinstelling móét deze rekening houden met de mogelijkheid, dat een particuliere of kerkelijke instelling reeds ondersteuning verleent; is dit het geval dan mag de overheidsinstelling geen beslissing op het verzoek nemen, zonder vooraf overleg gepleegd te hebben met de particuiiere instelling. 2. heeft deze procedure plaats gehad en wordt er ondersteuning toegekend. dan is het de taak van de overheidsinstelling, ook verder samen tewerken met de particuliere instelling, zowel wat betreft de ondersteuning zelf, als alles wat er mede samenhangt m.a.w. zij moet er naar streven, dat de ondersteuning wordt uitgereikt en het toezicht wordt uitgeoefend door één instelling. Ik heb al doen uitkomen, dat we aan de diepzinnige juridische bespiegelingen, welke, de laatste jaren vooral, in de vaktijdschriften aan dit wetsartikel zijn gewijd, rustig voorbij kunnen gaan. Het zal U bekend zijn, dat deze beide elementen, welke ik uit artikel 31 van • de armenwet heb gelicht, bij de instelling in 1950 van de Gemeentelijke Dienst voor Maatschappelijke Zorg, als richtlijn zijn gebezigd van de daarmede beoogde reorganisatie van de gemeentelijke maatschappelijke zorg. Beide elementen zijn overgenomen in het Reglement van de Dienst, dat de vereiste hogere goedkeuring heeft verworven, zodat de juridische juistheid van de tot stand gekomen wijze Van werken wel volkomen in orde is. Voor een goed begrip van de situatie, welke hierdoor is ontstaan, moeten we de bepalingen zelf van het Reglement even nader bezien. Daarbij wil ik echter van te voren nog opmerken, dat juist het voornaamste doel van dit Reglement is èn de wezenlijke inhoud ervan moet zijn —: de regeling van het onderzoek, dat aan de toekenning van een ondersteuning door de burgerlijke instelling van weldadigheid, welke onze Dienst is, moet voorafgaan én de regeling van het toezicht op de ondersteunden. Ten aanzien van deze beide punten zegt dan het Reglement: 1. in art. 23: tot het verlenen van ondersteuning wordt door het Bestuur niet besloten dan na ontvangen inlichtingen van de afd. Sociale Zaken en deze inlichtingen moeten zijn verk jegen: hetzij uit een persoonlijk onderzoek, gesteld door de eigen maatschappeijke werkers, hetzij uit een sociaal ingezonden door of vanwege ten kerkelijke of andere particuliere instelling; te in art. 25: de wijze van uitkering r onderateuning wordt door het Be-Slum'olgende richtlij bepaald met i Ji9ltneming van de vn a. wanneer door een kerkelijke of anderle instelling ondersteuning wordt verleend zal de uitreiking van de bijdrage van de Gemeentelijke Dienst bij voorkeur mede door die instelling geschieden; De enige beperking is, dat het Bestuur zich overtuigt van de juistheid der wijze van uitkering. Het is niet eenvoudig om in de korte redactie, waarin nu eenmaal de bepa-. lingen van een Reglement moet worden vervat, de eigenlijke bedoeling met al de consequenties welke er aan verbonden zijn, uitvoerig te omschrijven en in détails uit te werken. Door H. ERNST Hoofd D.M.Z. Maar als ik de bedoeling, welke bij de reorganisatie van de maatschappelijke zorg heeft voorgezeten, heel populair en voor eeniedér .Verstaanbaar, mag samenvatten, dan is deze geweest: te komen tot een zo homogeen mogelijk samenspel tussen de particuliere instellingen waaronder naar onze begrippen St. Vincentius zeker niet de minste is en de overheidsinstelling. Dit samenspel gaat, als U 't wilt, zo ver, dat U, juist door de gelijke waardering van de bemoeiingen, weergegeven in de sociale rapporten van U afkomstig, èn die van onze eigen maatschappelijke werkers, een volkomen gelijke invloed kunt uitoefenen op de door het Bestuur van de Gem. Dienst te nemen beslissingen. Daar komt nog bij en dat is nog voornamer U hebt de mogelijkheid, om de ondersteuning die wordt toegekend, zelf uit te reiken en op de besteding ervan toe te zien, zodat daarmede Uw entréé verzekerd is in zovele gezinnen als waarvan U de zorg maar op U wilt en kunt nemen uiteraard voorzover enig gezin er zelf van gediend is. Ik heb zo juist het beeld gebruikt van een samenspel, en ik heb dat met 00- zet gedaan, omdat wanneer er een spel wordt gespeeld, daarbij ook de geëigende spelregels mikten worden in acht genomen. En bij een spel Van zo voorname aard, dat er van de ene kant bij betrokken zijn de materiële en vooral de zedelijke en geestelijke belangen van de behoeftige mens en het gezin in nood en dat er van de andere kant de gelden van de gemeenschap mee gemoeid zijn, ja bij zulk een spel zal toch wel aan zeer strikte spelregels moeten worden vast gehouden. En deze spelregels zou ik geculmineerd willen zien in de eisen van: vakkundig werken en van: persoonlijke inzet. U weet allen hoezeer het in de kringen van de kerkelijke maatschappelijk zorg wordt betreurd, dat de overheidszorg, ten koste van het particulier initiatief en tegen de oorspronkelijke bedoeling in, zo'n hoge vlucht heeft genomen. Men wijt het aan de vrije beschikking, welke de Overheid zou hebben over de belastinggelden; zij heeft vrije baan gehad. Soit! Maar de superioriteit van het Overheidsmaatschappelijk werk is in wezen niet gelegen in het meer kunnen bieden als zodanig, maar in het beter geoutilleerd zijn van haar diensten en in het meer vakkundige werk, dat zij kunnen presteren, dank zij weliswaar het zich financieel beter kunnen helpen. Het is U bekend, hoe er door micWel van coördinatie en samenwerking !n de eigen kring van het particulier initiatief en van Uw eigen kerkelijk sociaal-caritatief werk, gestreefd wordt naar volkomen gelijkwaardigheid van Uw werk met dat van de Overheid. Waarborgt U ons een onderzoek, een controle en een toezicht, dat, dank zij Uw eizen deskundig apparaat, gelijkwaardig kan worden aan de prestaties van ons apparaat en IJ hebt de maatschappelijke zore. voor een groot deel ook de materiële, in eigen hand. Wat U vanzelfsprekend al vóór hebt op ons, dat is de bezieling, die voorzit aan Uw werk, dat uitgaat van de caritas. Onze moeilijkheid is in heel veel gevallen van noodzakeliik opheffingsweek, het gemis van pe-sonen. db. bereid en in staat ziin met trehruikmakitte van de rnatele middelen die wij er voor ovpr zouden willen hebben. eert ee7in onder hee hoede te nemen. Enkelen rwer hebben ervaren. wat met tip volle inee4 van hun persoon be-pikt kon werden. Moeen 7itlke resultaten voor velen een aansnorine. 7:in 7101 in tt zetfPn. ondat nor veel eevallen in ontlerlin7e sarnenwavie e. tot oplossing kunnen werden rehroeht. Dan zal tot Uwe en onze voldoening, dank z:i diezelfde onderlinge semenwerkin7. worden bereikt voor onze plaats een rom van maatsehannellike zore.. waardonr, welke nood zich ook openbaart. deze steeds kan worden one.evaneen en gelenie.d. --- Ballowedstrijd Op Koninginnedag stegen- voor het Kerkraadse Raadhuis enkele honderden ballonnetjes omhoog, verzonden naar verre verten door de Kerkraadse scholieren, die hadden deelgenomen aan de aubade voor het Raadhuis. Natuurlijk zijn inmiddels vele van de ballons naar de begane grond teruggekeerd. De heer Frantzen, hoofd der school, ontving reeds een serie kaarten retour met de namen en de woonplaatsen van de vinders. Op een plaats k;vamen tegelijk zes ballonnetjes terecht. Dit geschiedde in Sch•linenborn in Duitsland. De vinder heet Martin Vogel. Een andere ballon is in Rinsdorf-Siegen terecht gekomen. Deze werd gevonden door de 12- jarige Dietmar Rademacher, een jonae scholier, die van fotograferen houdt en die meteen de plaats op de foto vastlegde waar de Kerkraadse ballon neerkwam. Om vier uur 's middags kwam de ballon in Rinsdorf-Siegen terecht. Martin Vogel, die de zes andere ballons vond, is een oudere man, vluchteling uit het Oosten. Hij stelde de kaarten ter hand aan de heer Josef Bours, een geboren Nederlander, die in Hohkeppel, bij Hommerich, _ voorzitter van de Vereniging voor Vreemdelingenverkeer is. De heer Bours heeft de kaarten beplakt met postzegels van 400.000 Mark en afgestempeld met de stempel van -de Katholische Volksschule Schmitzhiihe. Vanzelfsprekend zijn de postzegels uit de tijd van de Duitse inflatie van na de eerste wereldoorlog. De wedstrijd van de ballons is met deze inzendingen natuurlijk nog niet beslist. Het is zeer goed mogelijk dat andere ballons van andere scholen en andere klassen verder terecht zijn gekomen. Er moet dus nog even afgewacht worden, waar de andere ballons zijn geland. --- Overtreding Zondagswet Zoals wij hebben gemeld is de Ambtenaar van het Openbaar Ministerie bij het Kantongerecht te Heerlen in hoger beroep gegaan tegen de beslissingen van de kantonrechter inzake de overtredingen van de Zondagswet door de Harmonie St. Caecilia te Kerkrade. Nader vernemen wij dat de zaak tegen de Auw Harmonie voor de Arrondissements Rechtbank te Maastricht zal dienen op Dinsdag 18 Mei of half twaalf voormiddag. De verdediging berust wederom bij' Mr. W. Heyltjens te Kerkrade. --- Pro Ecclesia voor de heer Poes Voor zijn bijzondere verdiensten ten aanzien van het katholieke onderwijs, heeft de heer W. Paes aan de vooravond van zijn 65ste verjaardag uit handen van de zeereerw. heer Pastoor van de Goor de hoge kerkelijke onderscheiding Pro Ecclesia et Pontifice mogen ontvangen. De uitreiking van de onderscheiding, door Z.H. de Paus verleend aan een van de beste onderwijsmensen in het Land van Rode, geschiedde tijdens een korte plechtigheid ten huize van de onderscheidene op Zondagavond. Pastoor van de Goor spelde de heer Paes de versierselen van de orde op de borst, nadat hij had uiteen gezet dat de heer Paes deze onderscheiding volkomen had verdiend door 45 jaar lang te ijveren voor het goctie katholieke onderwijs, eerst als hoofd van de school te Haanrade en later jarenlang als hoofd van de Jongensschool te Chevremont. De heer Paes wordt heden, Maandag 10 scheiding kennelijk met grote vreugde en dankte voor de hem verleende eer. De heer Pas wordt heden, Maandag 10 Mei, 65 jaar. Een gelukwens voor de gedecoreerde op een verjaardag, die hij niet licht zal vergeten, dunkt ons. --- Bijeenkomst Tennisclub Woensdagavond kwamen in vergadering bijeen in het gemeentehuis onder voorzitterschap van de heer van de Weijer, wethouder van onderwijs, bestuurderen van tennisclubs in deze gemeente. Aan de orde was de verdeling van de speeltijden en enige andere zaken, in verband met de opening van de nieuwe tennisbanen, van Gemeentewege aangelegd, en liggende tussen de Einderstraat en de Kapellaan. Zes clubs zullen gedUrende het komende seizoen de dubbele tennisbaan bespelen. Speeltijden zijn: des voormiddags tussen 9 en 12 uur, des namiddags tussen half 2 en half 5 en des avonds tussen half 6 tot de duisternis invalt. Per seizoen zijn de clubprijzen voor de voormiddag: f 75, voor de namiddag: f 75, en voor de avond f 90,—. Op de Zaterdag zijn deze prij:zen respectievelijk: f 50.—, f 135, en f 135,—, op de Zondag: f135,—, f 135, en f 90,—. Per speeltijd en op de uren, dat de baan vrij is, zijn de prijzen: f 1.50 per enkele baan en f 2,50 per dubbele baan. Wanneer een club slechts gedurende een maand wenst te spelen wordt de helft van de prijs berekend. Na enig beraadslagen konden de speeltijden naar ieders genoegen vastgesteld worden. Uiteraard bleek de meeste interesse uit te gaan naarde Zaterdag en de Zondag en naar d eavonden in de week, zodat de voormiddagen en de namiddagen van de overige dagen voorlopig ongebruikt blijven. Wethouder van de Weijer dankte na afloop de afgevaardigden van de tennisclubs voor hun medewerking. --- Anjerverloting Bij de gehouden trekking van de Anjerverloting op Koninginnedag is op de volgende nummers een prijs gevallen. le prijs 02812, 2e pr. 04001, 3e pr. 00076, 4e pr. 02701, 5e pr. 02792, 6e pr, 00064, 7e pr. 04002, 8e pr. 07084, 9e pr. 07029, 10e pr. 13050. Prijzen zijn te beziohtigen in de etalage van Kunsthandel VViertz aan de Hoofdstraat 48, Kerkrade. Tegen overlegging van het lot kan. een gewonnen prijs in ontvangst genomen worden bij de Secretaris van het Centraal Oranje-Comité, Kerkrade. Prijzen, die niet binnen een maand zijn afgehaald, vervallen aan het Centraal Oranje-Comité Kerkrade. --- Dank aan de V. S. Nederlands Carillon te Washington aangeboden Klokken van Limburg, van Roosteren en van de kolenmijnen WASHINGTON Het door het Nederlandse volk aan de Verenigde Staten geschonken carillon heeft op 5 Mei voor het eerst zijn klanken doen horen. Zoals een der Nederlandse autoriteiten zeide, was dit eerste concert „een hulde aan de nagedachtenis van de Amerikaanse soldaten die in de strijd der volkeren hun leven of hun gezondheid hadden geofferd voor onze bevrijding". Het vormde een der hoogtepunten van de plechtigheid tijdens welke Dr. L. G. Kortenhorst, Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten Generaal en Voorzitter van het Comité „Klokken voor Amerika" het carillon aan het Amerikaanse volk overdroeg. De tegenhanger van Dr. Kortenhorst in de Amerikaanse volksvertegenwoordiging, de „speaker" van het Huis van Afgevaardigden, Joseph W. Martin, aanvaardde het uit 49 klokken bestaande carillon namens het Amerikaanse volk. De plechtigheid in het West Potomac Park werd bijgewoond door een groot aantal Amerikaanse en Nederlandse autorittiten. Dr. Kortenhorst zeide dat het geschenk een uiting is van Nederland's dankbaarheid voor de edelmoedige hulp, die het land van zijn Amerikaanse vrienden in de donkere oorlogsjaren en daarna ontvangen had. „Deze dankbaarheid werd door U nietg evraagd”, zeide hij, „maar wij zien het ais een kostoaar goed en een blijvende hulde jegens nen die hun leven hebben gegeven voor onze vrijheid en voor de vrijheid van onze kinderen en kirreiskincteren." Het carillon weid bespeeld door de stadsbeiaardier van Rotterdam en Schiedam, de heer Ferdinand Timmermans. Voor de aanbiedingsplechtigheid brachten Dr. Kortenhorst een bezoek aan President Eisenhower op het Witte Huis. De President gaf 'tijdens het onderhoud uiting aan de waardering van het Amerikaanse volk voor het geschenk. Dr. Kortenhorst zeide dat het hem bijzonder genoegen deed 'de President te kunnen bezoeken op de herdenkingsdag van de bevrijding van Nederland van de Duitse bezetting. „Ik dankte President Eisenhower persoonlijk", zeide hij, „voor zijn aandeel in die bevrijding. Tijdens de oorlogsjaren gaf hij ons nieuwe hoop en moed. Hij was het symbool der vrijheid" Hieronder volgt de tekst van de rede die door Dr L. G. Kortenhorst werd uitgesproken bij de aanbieding van het carillon: „Hare Majesteit Koningin Juliana der Nederlanden heeft namens het Nederlandse volk aan het Amerikaanse volk op Meridian Hill Park een symbolisch geschenk van 32 klokken overgedragen in afwachting van het permanente geschenk een carillon met 49 klokken dat bekend staat onder de naam „Klokken voor Amerika" en die gegoten werden in de drie Nederlandse klokkengieterijen. Het langdurige en moeilijke procede van het gieten van dit zuiver afgestemde geheel van 49 klokken is beeindigd. De klokken zijn versierd met emblemen, volgens ontwerpen van Mevr. E. van der Grinten-Lucker, Louis Meijs en Gerard van Remme, schilders en beeldhouwers. Een Nederlandse dichter Ben van Eysselsteijn schreef de verzen, welke zij dragen. Ik ben uit Den Haag naar Washington gekomen met de gewaardeerde opdracht de" tolk te zijn van het dankbare Nederlandse volk voor de edelmoedige hulp door zijn Amerikaanse vrienden verleend tijdens de donkere oorlogsjaren en daarna. Dankbaarheid is de herinnering van het hart en een ieder weet dat deze herinnering duurzamer is dan die van de koel berekende hersenen. De stem van dit carillon willen allereerst zich richten tot al de nabestaanden van hen die tijdens de strijd der volkeren hun leven of hun gezondheid gegeven hebben voor onze bevrijding. Onze nationale grond is gedrenkt met het bloed van duizenden van Uwe_ jonge soldaten aan wie het volk van Nederland zijn herkregen onafhankelijkheid na vele jaren van onderdrukking dankt. Wij zullen hen nimmer vergeten en wij zullen hen met diepe ontroering gedenken. Moeders en Vaders van oorlogsslachtoffers, elke klank van deze klokken is een vertolking van onze dankbaarheid jegens Uw zonen en van ons medeleven met U. Deze dankbaarheid werd door U niet gevraagd, maar wij zien het als een kostbaar goed en een blijvende hulde jegens hén die hun leven hebben gegeven voor onze vrijheid en de vrijheid van onze kinderen en kindskinderen. Ik wenste dat ik U de met bloemen gesierde graven van Uw dierbaren kon laten zien, waarvoor onze jongens en meisjes de zorg op zich genomen hebben; zij zien dit als een daad van piëteit die zij ook jegens hun eigen broers en zusters zouden vervullen. Dit carillon, een van de circa driehonderd in de wereld, is van zeer bijzondere samenstelling, elk van deze 49 klokken vertegenwoordigt een aparte groep van de Nederlandse gemeenschap of van dat deel van het Nederlandse grondgebied die haar heeft geschonken. De grootste klok vertegenwoordigt de Nederlandse Antillen, de door zon overgoten eilanden aan deze zijde van de Oceaan. Elf klokken dragen de naam en het embleem van de Nederlandse provincies. Ik wil hier als voorbeeld de woorden aanhalen, die geschreven staan op de klok van de provincie Noord-Holland, waarin onze hoofdstad Amsterdam gelegen is: „Gij bracht de bevrijding na de vreeslijke duisternis van honger ellende en schande; mijn klanken vertolken de dankbaarheid van vrij Nederland" LIMBURGS AANDEEL Voorts zijn er nog klokken van de kolenmijnen, de handel, de industrie, de koopvaardij, het bankwezen, de luchtvaart, de marine, het leger, de lucht,- macht, de ambtenaarswereld, vrouwenorganisaties, het dorp Roosteren (ofschoon het dorp in de frontlinie gelegen was keerde de geëvacueerde bevolking behouden naar hun woonstede terug; er werd als dank aan God een gewijde kapel opgericht), het vervoerswezen, de middenstand, het ambacht, het verbindingswezen, de visserij, de tuinbouw, de landbouw, kunsten, wetenschappen, onderwijs, de kunsthandel, sport en de studenten. De laatste 12 klokken zijn gewijd aan de jeugd. De kleinste draagt het embleem van de ooievaar en is gewijd aan Prinses Marijke, de jongste dochter van Koningin Juliana; de klok draagt het volgend opschrift: ben de kleinste, de zuiverste". Het gehele carillon vertegenwoordigt de Nederlandse bevolking in zijn geheel: elke klok heeft zijn bijzondere toon, maar wanneer zij tezamen klinken vormen een volmaakt geheel, een hymne ter ere van onze Heer, die liefde en vrede eist onder allen die van goeden ffille zijn. De vijfde Mei, de dag waarop dit carillon wort aangeboden, wordt in mijn land als bevrijdingsdag gevierd. Negen jaar geleden wierpen vliegende forten onder geallie,,rd commando voedsel en medicijnen neer bij dorpen en steden, waar drie en een half millioen mensen, verzwakt en ziek, honger leden. De oorlog was voorbij, dank zij God en onze Amerikaanse, Canadese, Britse en andere geallieerde vrienden. Daarom kon voor de overdracht van dit bewijs van onze vriendschap en dankbaarheid geen betere dag gekozen worden. En nu, Mijnheer de Speaker, verzoek ik U om in naam van het Amerikaanse volk, dit geschenk van Nederland te aanvaarden" Tenslotte laten wij nog enkele oassages volgen uit de rede, die werd uitgesnroken door de Adjunct Minister van Binnenlandse Zaken, Orme Lewis, aan wiens hoede het Nederlandse carillon is toevertrouwd: „Er gaat nauwelijks een dag voorbij of wij lezen in de dagbladen over de onenigheden en geschillen die er tussen bepaalde landen in de wereld bestaan. Wat een betekenisvolle en aa;igename ervaring is het daarom in deze kritieke tijden voor ons allen, die aanwezig zijn bij een gebeurtenis als deze, waarbij de vriendschap en de goede wil tussen de naties tot uiting komt. Vandaag kunnen wij hier onze gedachten afwenden van alle onenigheden, bewapening en wantrouwen en richten op de edelmoedigheid en vriendschap die spreken uit dit geschenk, dat het Amerikaanse volk dankbaar aanvaardt van het Nederlandse volk. De Minister van Binnenlandse Zaken wentt met mij n allerhartalijkst weltoe te roepen aan Dr L. G. Kortenhorst, Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten Generaal en Voorzitter van het Comité ~Klokken voor Amerika", die naar de Verenigde Staten is gekomen om deel te nemen aan deze plechtigheid. Wij wensen onze grote waardering tot uiting te brengen voor zijn werkzaamheden, die deze dag moc'eliik hebben gemaakt. Ik verzoek U deze wensen over te brengen aan de gehele bevolking van Uw land, die met U de tenuitvoerlegging van dit project hebben mogelijk gemaakt. Wij willen ook de Heer Ferdinand Timmermans verwelkomen, die uit Nederland naar Washington is gekomen om voor de eerste maal in ons land het carillon te bespelen. Muziek in de parken is een van de belangrijkste programmapunten bij de ontspanning die wordt geboden door het Ministerie van Binnenlandse Zaken en de Dienst voor Ontspanning in het District Columbia in de parken van de hoofdstad des lands. Het is van groot belang dat deze gebeurtenis samenvalt met de Nationale Muziekweek waarin aan de macht van de muziek in het culturele leven van de Amerikanen over het gehele land aandacht wordt besteed. Door de gulheid van het Nederlandse volk kunnen wij thans over een andere soort muziek in de parken beschikken. Ofschoon Amerikanen met deze vorm van muziek niet zo vertrouwd zijn als met andere zullen wij ongetwijfeld veel van deze soort muziek gaan houden. Wanneer de klokken van dit carillon in de komende jaren hun klanken over onze stad zullen doen klinken, zullen zij het Amerikaanse volk steeds indachtig doen zijn aan de bijdragen die het Nederlandse volk heeft geleverd ten benoeve van ons wederzijds streven naar cultuur, vriendschap en vrede" --- Bruidspaar Coeuen-De Graaf in het goud Het is goed wonen te Bleijerheide Pas heeft Bleijerheide volgens het goede gebruik de ene gouden bruiloft gevierd of een andere staat weer voor de deur. Met grote voldoening werd Zaterdagmorgen door de gemeenschap Nulland het echtpaar Bellen-Dohmen ter kerke begeleid, nu valt de eer te belirt aan Buurtvereniging De Bouwerwei om op Zondag 23 Mei met veel luister en praal met het echtpaar Coenen-De Graaf ter kerke te trekken, alwaar om 9 uur de plechtige Hoogmis te hunner intentie wordt opgSragen. Dit zijn in één maand twee gouden feesten, waaraan in de komende maanden nog twee gouden bruiloften worden toegevoegd. Een bewijs dat het in het land van Rode gezond leven is. Op 21 Mei 1954 is het vijftig jaar geleden dat Karel Coenen en Maria De Graaf als jong bruidspaar in de St. Jacobskork te 's Hertogenbosch elkaar het H. Sacrament des huwelijk toedienden. Na een gelukkige echtverbintenis verheugt het paar zich op de dag van heden om met hun enigste dochter en schoonzoon het feest van hun gouden bruiloft te vieren. Karel Coenen herinnert zich de tijd, toen hij op 15-jarige leeftijd vanuit zijn geboorteplaats Boxmeer naar 's Hertogenbosch trok, waar hij als sigarenmaker een n;ouwe werkkring vond. Na mijn huwelijk heb ik nog twintig jaar in Den Bosch gewoond en gewerkt, tot dat de crisisjaren aanbraken. Afgezakt naar Bleijerheide, merkte ik spoedig dat het nergens beter wonen was dan hier. Na eerst enkele jaren als meesterknecht te hebben gewerkt in de destijds bestaande Kerk-, raadse sigarenfabriek van de heer Wolters, moest ik vanwege opheffing der zaak een nieuwe werkkring zoeken. De Domaniale Mijn werd mijn werkterrein. 23 Jaar heb ik boven en ondergronds gewerkt, prettige herinneringen bewaard..., maar vanwege mijn hoge leeftijd werd ik uitgesloten van deelname aan pensioenkas. Op de dag van vandaag is dit een minder prettige herinnering, daar mijn inkomen hierdoor erg benadeeld wordt. Doch ook dit mag hem niet hinderen, want het gaat ons goed en gelukkig hebben wij sinds enkele maanden bij onze dochter, de familie Esser-Coenen op het Luchesiusplein 9 een prima onderdak. Opa Coenen houdt van wandelen, een goede sigaar en op zijn tijd een borreltje. Van de Sociëteit „St, Antonius" is hij een trouwe bezoeker, een kaartje leggen en een vol gestopt „piepke tabák" breekt de dag. Marie de Graaf, geboren 1880 te Turnhout België, heeft drie kinderen op de wereld gebracht, waarvan twee heel jong zijn gesorven. Wij wonen nu al dertig jaar in Bleijerheide en sinds die tijd heb ik een en dezelfde vriendin mevr. Kemmerling uit de Theresiastraat. Naast de gewone dagelijkse bezigheden, veel behoeft ze niet te doen, dat wil haar dochter niet hebben, geniet ze met haar man van een gelukkige levensavond. Donderdagsmiddags behoort zij tot de vaste kern van bezoekers op de gezellige middag van de Bleijerheidse dames in het Patronaat, alwaar bij het genot van een goede kop koffie, handwerk, dammen of kaartbn de tijd wordt doorgebracht. Oma Coenen is trots op de drie kleinkinderen, waarmee ze geregeld de tijd breekt. Wanneer de H. Mis cp 23 Mei voorbij is, zal er feest zijn. Naast de familieleden zullen diverse bekenden en vrienden de weg vinden om het gouden paar in de Luchesitusstraat de hand te drukken. 'Vrolijke muziektonen worden door St. Aem.t: liaan en Fluit- en Tamboercorps Wilt helmina Bleijerheide, gespeeld. Het zd c'drecloéril de hlb t'tn.l. kt vget::. y. Doe reegn aßnsocisuhewoeordenrwfweeeiosretdnwt geheel Bleijerheidi. Vanaf deze plaats wensen wij het gol den paartje nog vele jaren van voc:* spoed. ---