TWEEDE BLAD behoorende bij de NIEUWE APELDOORNSCHE COURANT van Donderdag 11 Dec. 1924 De Turksche zieke man v ' Het nieuwe Turkije. — Een republiek in naam. — De rol van Kemal Pasja. — De jongste kabinetswisseling. Er gebeuren vreemde dingen in de jonge Turksche republiek. Wanneer men de Turken over hun republiek hoort spreken, zou men denken met een soort modelstaat te dóen te hebben, een republiek, waaraan de Fransche en Amerikaansche nog wel een voorbeeld kunnen neme». Hun grondwet lijkt een knap staaltje van staalmanskunst, waarbij de acte' van onafhankelijkheidsverklaring der Amerikanen in het niet verdwijnt. Dat is de theorie. Maar dc practijk is eenigszins anders. Een knappe bol heeft eens |p:egd: „Ge moet de Turken niet als Westerlingen beoordeelen. Zij spreken als Westerlingen en handelen als Oosterlingen". En nic'c is meer waar dan dat. Want wanneer gij verwacht, dat zij handelen volgens hun mooie republikeinsclie statuut, dan hebt gij het mis. In Turkije gebeurt alles net anders om. Zoodat men inplaats van een republikeinsch regime, een dictatuur ziet. En de dictator is president Kemal Pasja. Al deze beweringen zijn door de gebeurtenissen der laatste weken geboekstaafd. O.a. ook door de wijze, waarop de minister-president Ismed Pasja is heengegaan. Wanneer bij ons een minister-president in de Kamer een overstelpend vertrouwensvotum weel te behalen, wordt daardoor zijn positie belangrijk versterkt. Niet zoo in Turkije. Daar verkreeg Ismed Pasja, toen hij de vertrouwenskwestie, stelde, een meerderheid van 150 stemmen en... ging heen. Met groot vertoon werd deze politieke manoeuvre uitgevoerd. Maar dat was eigenlijk maar een schijnvertooning. Want het publiek was pas tevreden, toen de man, dien het een vertrouwensvotum niet een overweldigende meerderheid gaf, heenging. Zeiden wij te veel, toen wij verklaarden, dat in Turkije alles omgekeerd geschiedt? Iedereen in Costantinopel weet, dat Kemal Pasja de bewerker van dit alles is. Toen de vertrouwenskwestie in het parlement aan de orde was, zat hij in zijn speciale loge en gaf iederen minister de woorden in den mond', die deze ter verdediging van zijn beleid moest zeggen, in antwoord op-dé-aanvallen der oppositie. Zoo was het beltóaWe vertrouwensvotum z ij n werk. Maöf aan den andieren kant zag Kemal Pasja wel in, dat hij onmogelijk blind kon blijven voor de toenemende beteekenis van de publieke opinie, welke door het geheele land de oppositie steunde. Hij moest dus een.,oplossing zien te vinden. Toen ontdekte h'ij opeens, dat Ismed Pasja's gezondheid zeer veel te wenschen overliet. Dus moest Ismed Pasja, om gezondheidsredenen, ontslag nemen. Zoo werd dus de eer van den ministerpresident gered door het votum en de eenheid in het land bewaard door zijn heengaan... om gezonheidsredenen. Of die eenheid nu inderdaad hersteld is, moet nog blijken. Want het ging niet zoo zeer tegen de persoon van Ismed Pasja, dan wel tegen de tyrannie van de Volkspartij, waarvan men Ismed die belichaming achtte. Het is echter niet uitgesloten, dat deze partij onder den nieuwen premier Fethi Bey op dezelfde wijze blijft optreden, in welk geval ook hij moet heengaan en de Kamer genoodzaakt zal zijn te ontbinden, tfen einde zich te hoeden voor de verontwaardiging van het volk. Ingrijpende wijzigingen in de politiek zullen niet plaats hebben. Natuurlijk zal men pogingen in het werk stellen, om een einde te maken aan de denkbeeldige en werkelijke grieven, welke de huidige ontevredenheid hebben teweeg gebracht. Men zal voorts trachten het buitenlandsche kapitaal meer aan te moedigen tot belegging in Turksche ondernemingen. Intusschen vindt het nieuwe kabinet twee partijen tegenover zich. In de eerste plaats de Volkspartij, de extremislen, die geen verzoening weaischen en dan de nieuwe oppositie, waarvan eenige der meest bekwame personen, van onbesproken integriteit, deel uitmaken. Doch we zeiden het al eenige keeren. In Turkije gebeurt alles net omgekeerd. Het zou dus al heel gek zijn, als deze oppositie zich even krachtig zou verweren als bij ons in het Westen het geval zou zijn. En dat gelooven wij voorshands toch nog niet. Dr. F. C. --- FEUILLETON HAAR BUURMAN. DOOR GERARD KELLER 82) Hij was den vorigen dag reeds te Amsterdam aangekomen, waar hij des avonds en dezen morgen samenkomsten had gehad met de patroons van hel huis, waarvoor hij naar de Transvaal was gegaan. Na de zeer gunstige rapporten en het bespreken van zijne voorstellen waren reeds de grondslagen vastgesteld van eene overeenkomst, krachtens welke Glazenaar zoo spoedig mogelijk op zeer gunstige voorwaarden naar Johannesburg zou terugkeeren, thans met zijne vrouw, waar de heeren bijzonder op stonden, want hoe beleidvol en handig en geschikt hij voor zijne taak ook gebleken was, toch, of juist daarom, vonden zij, dat het goed zou zijn dat hij zijrle echtgenoote medenam. Dit zou voor hen een waarborg te meer zijn dat, zooals de Amsterdamsche Leendert Volks zeide, toen hij er niet bij was, „het vinkje niet van de kruk zou vliegen". Terwijl later de overeenkomst definitief zou worden vastgesteld en de verdere noodige maatregelen zouden worden genomen, kon Glazenaar thans eenige dagen rust nemen en met zijne vrouw de vereischte schikkingen voor de reis maken. „Dan zal er nog heel wat voor me te doen zijn", zeide Anloinelte. „Toch niet: wij zijn indertijd zonder iets naar Amsterdam getrokken en wij hebben ons daar best bij bevonden". „Best?" „Nu ja, ik ben zeker, dat we in Johannesburg ons nog beter zullen bevinden. Wij kunnen daar alles krijgen wat we behoeven en veel meer zelfs. Als wij dus maar zorgen voor de reis en dat duurt slechts een veertien dagen of drie weken. En eerst kunnen we Londen nog eens gaan zien". „Ik zie er wel tegen op 'mama alleen te laten, nu Lena er ook niet meer zijn z41". „Ja mijn engel, je mama; dijrf ik niet meenemen. Zoo'n oud mensch moet zich piet verplaatsen". „Oud mensch!" 1 r } „lk geef toe dat zij zich uitstekend houdt, ze is wezenlijk nog een knappe, krachtige vrouw, maar het is geen ding voor haar o'm in die maatschappij in wording zich te verplaatsen en wij I'unnen het toch tezamen wel vinden''. „Wat dat betreft, waar jij bent, daar ben ik gelukkig". „En omgekeerd", zei Glazenaar zijne hand op de hand van Antoinette leggende.... „Ik heb er in mijn brieven maar niet veel van geschreven, maar het is nie een waar genoegen dat Lena zoo goed is terecht gekomen. Ik heb ze altijd graag mogen lijden, maar ik dacht, dat na dat Italiaansche uitsthpje niemand meer van haar gediend zou willen zijn". „Jij ook niet?" „Van mij is geen kwestie, en bovendien ik wi«.t «r alles van: wat er gebeurd is en hoe het gebeurd is". „Goudzwaard ook". „Des te beter, des te beter, maar ik voor mij koop liever dingen die niet eerst bij anderen op zicht zijn gezonden". „Als Goudzwaard haar niet genomen had, had van der Flik haar wel willen hebben". „O, ja, die heeft er vroeger al eens een bod naar gedaan,... zeg, Net, ik herhaal het, was hij geen goede man voor je mama?" „Zij denkt er niet aan, en hij ook niet*'. „Nu, dan kan ik hem wel eens op het idéé brengen". „Je zult het wel laten". „Kom, als ik die historie weer eens ophaal van de appelbollen, die je mama wel tienmaal verteld heeft!" „Die is ze nu al lang vergeten''. „Dat zullen wij van middag eens zien.... Ik ga bepaald het hof maken aan mijn aanstaanden schoonvader. En weet je wel, Net, dat hij er ongemakkelijk goed inzit". „Mama heeft het niet meer noodig, jij en ik en Lena en Goudzwaard zullen wel zorgen, dat het haar nooit aan iels ontbreekt'. „Behalve aan een man, en die zou ik haar nu willen bezorgen". „Je bent en blijft toch altijd nog zoo'n kwajongen, Charles", zeide Antoinette, bij wijze van oorveeg, met twee vingers langs zijn wang strijkende. „Je hadt me maar nooit ten huwelijk moeten vragen, Antoinette. Nu moet ik eens gaan kijken, hoe je op Rust-Buiten eigenlijk geïnstalleerd bent". „Dat kunt ge morgen nog den heelen dag zien''. „Neen, zóó lang kan ik mijn nieuwsgierigheid niet bedwingen". „Mets ton écharpe blonde Sur ton épaule ronde" zong Anloinelte zacht, met haar welluidend stemmetje, terwijl zij haar manteltje omsloeg, waarna zij haar hand op den arm van haar echtgenoot legde en met dezen het Heerenlogement verliet. XX. Eindelijk gebeurt het. Op denzelfden morgen, dat, eenige maanden later, mevrouw Ilellerhuis, een brief uit Johannesburg ontving, waarin Antoinette hare goede overkomst meldde, bevatten de scheepsberiohten in de dagbladen de tijding dat de „Zeven Provinciën'' te Batavia was aangekomen. Nauwelijks had van der Flik zijn courant ontvangen, waarin hij de laatste vier weken het allereerst de scheepsberichten las om het schip te volgen, waarmede Lena en Goudzwaard van Marseille vertrokken waren, na eerst geruimen tijd in Parijs vertoefd te hebben, of hij wipte naar den overkant om mevrouw van de aankomst der „Zeven Provinciën" kennis te geven en haar daarmede geluk te wenschen. „Heel toevallig, dat Antoinette juist op denzelfden dag te Johannesburg is gearriveerd", zeide mevrouw, hem den brief latende zien. (Wordt vervolgd.) --- MISS BLANCHE Liefhebbers en kenners van edele tabakken weten wel watzij zeggen, als zij steeds weer herhalen: Geef MIJ maar M iss B lanche --- Nationale Tentoonstelling T.O.N.E.G. T.O.N.E.G. is dit jaar vroeg met haar nationale tentoonstelling van pluimvee, konijnen, sier- en postduiven, sier- en watervogels, niel minder dan twee weken voor de hier ter plaatse voor dergelijke exposities traditioneele dagen. Een omstandigheid, waardoor deze tentoonstelling trouwens niet anders dan winnen kan, omdat men zich nu meer tijd kan geven voor een rustig bekijken van wat er is tentoongesteld. Er is nu thans niet de jacht van nog zoovele zalen, hier en daar verspreid, die elk hun tijd vragen. T.O.N.E.G. heeft nu de beschikking gekregen over de groote Eierhal van de firma Dekker en Heinen, aan de Hoofdstraat, tegenover de kassiersfirma Van Dijk en Zoon, welke hal door eerstgenoemde firma geheel belangeloos is afgestaan. Een welwillendheid van beteekenis, want de vereenigïng beschikt nu over een werkelijk goede tentoonstellingsruimte, in aanmerking nemend de omstandigheid, dat we hier in Apeldoorn nog steeds wachten op een behoorlijke tentoonstellingshal of gebouw, waar tentoonstellingen als deze, die A 'eel licht en ruimte behoeven, behoorlijk kunnen worden ondergebracht. Maar gelukkig, dat ook deze hal voldoet en wat ruimte en wat de verljchting aangaat. De producten hebben ditmaal plaats moeten maken voor de producten en andere, de eieren en kisten verdwenen en d&arvoor kwamen de mooie, degelijke tentoonstellingskooien van de firma Woudenberg, alhier. Het rommeligie, dat anders pluimveeexposities wel eens kenmerkte, is daardoor geheel vermeden. De nieuwe, bijzonder ruime kooien, en de breede wandelgangen tusschen de stands, geven volop gelegenheid tot een rustige bezichtiging. Wat is ingezonden, is een rustige beschouwing voor de vele kenners en liefhebbers van pluimvee enz. overwaard. Er zijn ruim zeshonderd nummers, waarvan ongeveer de helft behoort tot het pluimvee. Ten aanzien van deze afdeeling pluimvee was hef oordeel van de keurmeesters over het algemeen bevredigend en ten aanzien van enkele nummers zelfs zeer bevredigend. Een vooruitgang van beteekenis mag genoemd Worden, dat de groote inzendingen van buitenaf, welke de tentoonstelling van het vorig jaar kenmerkten, ontbreken In het algemeen zijn groote collectieve inzendingen afwezig, dank zij den goetTen maatregel van het bestuur, om niet meer collectieve prijzen uit te loven, een maatregel, waarmede in de eerste plaats de kleinere fokker en liefhebber gediend is en ook de tentoonstelling in verscheidenheid, de attractie voor de bezoekers, gewonnen heeft. De kwalieit van het aanwezige materiaal is.over he algemeen goed tot zeer' goed te noemen. Vooral onder dè krielen, op de bovenzaal, en de watervogels, beneden — een zeer bijzondere aantrekkelijke collectie, — zijn buitengewoon mooie exem plaren. We vestigen in het bijzonder de aandacht op de Pekingeenden en de knobbelganzen. welke laatste zoo kostelijk trompetten. Een bijzonderheid, welke overigens den pluimveemenschen weinig zal interesseeren. \ De Wyandottes en Leghorns zijn heel sterk vertegenwoordigd, met krachtige goed gebouwde dieren. In tegenstelling met de Barnevelders, die er in klein aantal zijn en de Welsummers, die geheel en al door afwezigheid schitteren. Opmerkelijk dat verschil, in een slreek, w'aar het bruine ei het meest opbrengt, en de W T yandottes en Leghorns, tegenover de Barnevelders en Welsummers, geen bedrijfshoenders zijn. Wanneer in meerderheid in onze gemeente kippen gehouden worden uit een winstoogpunt, dan zou uit het hierboven omschreven verschijnsel geconcludeerd mogen worden, dat men in meerderheid nog niet in de meest vöordeelige richting is, omdat aangenomen kan worden, dat de Barnevelders en Welsummers meer rendement opleveren. Men beschouwe dit laatste overigens slechts als een opmerking tusschen ( ), we willen niets afdoen aan de waarde van het sporthoen, wiens aanwezigheid juist aan de tentc. sielling voor de kenners een zoo bijzondi :> aantrekkelijkheid en levendigheid geeft, len expositie, uitsluitend van Barnevelders en Welsummers zou waarlijk wat te eentonig zijn. De afdpeling Duiven sluit zich uitnemend bij het pluimvee aan. De keurmeester, wiens oordeel we vroegen, was niet minder dan enthousiast! Met name onder de post-, duiven zijn meerdere exemplaren, die men zelfs op gró'ote tentoonstellingen niet veel aantreft. Ook onder de sierduiven zijn mooie dieren. Bijzondere vermelding verdienen no. 434, een Lynchduif, een zeer zeldzaam dier, 431 en 432, twee Staarhalsduiven, 428 en 429, de Neurenberger Leeuwerikken, 422-424 de Romeinen, duiven van bijzonder grooten bouw "statige dieren, de collectie sierduiven, de Hyacinthduif, en een Chineesche meeuw, 404, twee bijzonder mooie diertjes, waarvan de laatste de eereprijs heeft behaald, in een kamp met Hollandsche kroppers en een wille Valkenet. De kroppers zijn trouwens goed vertegenwoordigd. Resten nog de konijnen, de derde afdeeling, waarvoor eveneens goed materiaal is ingezonden. Vooral de Polen zijn schitterend. 607, ram, en 008 voedster, zijn de mooiste dieren van de tentoonstelling. Inderdaad, prachtdiertjes, wanneer men ze wat van naderbij beziet. Ook haaskleurige Vlaamsche reuzen zijn er in goede kwaliteit. Hel opmerkelijke in deze afdeeling is, dat meerdere konijnénhouders blijkbaar nog niet gewoon zijn de noodige aandacht te schenken aan het uiterlijk der dieren. Dat was o.m. oorzaak, dat een inzending een veel minderen prijs kreeg, dan waarop zij, gezien den bouw enz. van het dier, aanspraak zou hebben kunnen doen gelden. Bijzondere aandacht vestigen we op de inzending faisan^en in de benedenzaal van den heer W. Fransen, buitengewoon mooie dieren en op de inzending opgezette vogels va den heer Poelman, uit „Jagerslust" te Otterloo. Wie „Jagerslust" w£f eens bezocht heeft, weet welk een kostelijke verzameling de heer Poelman rijk is. Alles bijeengenomen is deze tentoonstelling er een waarmede T-O.N.E.G. alle eer inlegt en kan worden gelukgewe'nsclit. De organisatie ervan getuigt van een krachtig \ ereenigingsleven. In onze bespreking hebben we ons bepaald tot een algemeene inleiding.^ zonder in details te treden ten aanzien van het groot aanlal rassen, dat aanwezig is. Bij persoonlijk bezoek zal men zich kunnen overtuigen welk materiaal er is ingezonden. Voor het verslag van de opening enz. zie men het Eerste Blad. --- Plaatselijk Nieuws Jubileum. Zaterdag 13 December is het 25 jaar geleden dat de heer J. Brouwer als rangeerder bij de Ned. Spoorwegen alhier, in dienst trad. „De Hoogtijden des Heeren". De heer J. N. Voorhoeve, van Den Haag, zal Dinsdag 16 December a.s. in de Luthersche kerk, aan den Parkweg, zijn tweede lezing houden, ditmaal over het onderwerp Het Lam Gods. Prof. Van Embden over ontwapening. Donderdag 18 December a.s. zal prof. Van Embden voor de afdeeling Apeldoorn van den Vrijzinnig Democratischen Bond, in Tivoli spreken over ontwapening. Dc beginselen van den Vrijheidsbond. Over bovengenoemd onderwerp sprak Maandagavond j.1. de heer H. Groenewout van Santpoort, voor de personeelvereeniging „Nieuw Leven'' van „Het Apeld'oornsche Bosch". De spreker werd door den voorzitter welkom gëheeten en in zijn openingswoord herinnerde deze eraan, dat het Bestuur, getrouw aan zijne toezegging om in het loopende seizoen vertegenwoordigers van verschillende politieke richtingen uit te noodigen over hun beginselen te komen spreken, voor dezen avond Mr. Boon had aangezocht, doch dat deze plotseling verhinderd' was geworden aan zijne toezegging gevolg te geven. De heer Groenewout begon met erop te wijzen, dat de Vrijheidsbond enkele jaren geleden nog niet bestond, doch, nadat vele kracht door oneenigheid was verspild, op 16 April 1921, onder groot enthousiasme, vooral van de 2000 aanwezigen in de groote zaal van het Concertgebouw te Amsterdam, door hereeniging van op dc hoofdpunten gelijkdenkerrden, tot stand kwam. Spr. gaf vervolgens een overzicht van wat den liberalen, inzonderheid den Vrijheidsbond, al zoo wordt aangewreven, wat er alzoo aan onjuiste en onwelwillende critiek wordt geleverd; hoe de Vrijheidsbond het mikpunt is van clericaal en antimilitairist en hoe hij vaak als conservatief, ja als reactionnair, wordt voorgesteld. Voorts schilderde de spreker in warme en stijlvolle kleuren wat de staatkundig vrijzinnigen onder vrijheid verstaan en wat hun politieke tegenstanders «»aronder begrijpen; hij illustreerde met tal van aan de menscheiijke levenspractijk ontleende voorbeelden de opvattingen van staatsbeleid,welke door zijn partijgenooten worden gehuldigd. Ademlooze stilte tijdens, krachtig applaus en een dankwoord van den voorzitter na het beëindigen zijner rede, beloonden den redenaar voor zijn knap betoog. Voor het Militair Tehuis „Generaal Schoch". Ten bate van bovengenoemd Militair Tehuis in het remonte-depot te Milligen, werd Woensdagavond een propaganda-samenkomst gehouden in de Noorderkerk. De samenkomst wer geopend en geleid door Mr. Th. G. Donner, die de aanwezigen na voorlezing van een bijbeltekst, welkom heette. Het woord werd daarna gevoerd door den Legerpredikant Ds. P. Bootsma, die wees op het groote nut van het Tehuis voor de jonge menschen, die, dikwijls ver van huis, verplicht zijn, in het belang van ons allen, daar 15 maanden in het Remontedepot te verblijven. Het Militair Tehuis is noodig, omdat elke andere behoorlijke gelegenheid in de Legerplaats ontbreekt, om de jonge mannen uit slecht gezelschap te houden en om te voorkomen (Tat zij moreel en geestelijk ondergaan. Men zegge nu niet, nu Ja, het zijn maar soldaten, die hebben het nog zoo kwaad niet. Het zijn onze eigene jongens, zegt spr., die op jeugdigen leeftijd 1 in bel rek. kelijk gevaarvolle omgeving en nog niet vast in hun schoenen staande, aan verleiding bloot staan en waarvoor wij verplicht zijn hen te behoeden. Het bestuur van het Tehuis wil hen brengen tot Jezus en roept daarom dén steun in van de ingezetenen van Apeldoorn. Dat dit noodig is, illustreert spr. met een voorbeeld, n.1. dat van een jong soldaat die thans in de' gevangenis verblijft omdat hij een ander heeft beroofd. Toen spr. dezer dagen deze jonge man sprak, zei hij: Ach dominee had ik maar naar uw raad geluisterd', dan was ik hier nooit gekomen. Met aandrang doet spr. dan ook een beroep op den weldadigheidszin van allen, opdat het werk in het belang van onze jongens in het Tehuis voortgang . kunne hebben. Nog werd het woord gevoerd door den . heer H. Abrens, de -huisvader uit Milligen, die eveneens wees op het groote nut van het Militair Tehuis en aanspoorde een milde gave te offeren, en waarvoor hij de zegen des Allerhooogsten inriep. Met het zingen van Psalm 25, en gebed van Ds. Bootsma, werd de samenkomstgesloten. Het gesprokene werd afgewisseld met het uitvoeren van eenige muzieknummers van ue H.H. Ir. F. den Tex, violoncel, J. II. Kok, viool en E. A. J. Plug, orgel. Gij den uilgang werd door militairen van het remonte-depot gecollecteerd en was er gelegenheid inteekenbiljelten voor een jaarlijksche bijdrage ingevuld in te leveren. Voor de Duitsehers. Zooals elk jaar zal ook nu voor Duitsche meisjes, jongelingen en gezinnen hier ter plaatse een „Weihnachtsfeier" gehouden worden en wel op Dinsdag 23 December, des avonds te half acht, in de Luthersche Kerk aan den Parkweg. Als voorganger zal optreden Pfafrer Jarcke uit Kleef. Eenige Duitsche meisjes zullen liederen zingen. Hollanders zijn ook welkom op dien avond. Na afloop der godsdienstoefening komen de meisjes, die geregeld het „Deutsche Verein" en het „Missionskranzchen'' bezoeken, in de vergaderzaal, achter de kerk gelegen, nog gezellig bijeen. Het zal van de opkomst der Duitschers afhangen of het bestuur der Luth. Kerk het volgend jaar zal doorgaan deze diensten te organiseereii. Katholiek Leven. Als men van 't goede te veel krijgt — uit den aard van zijn beroep overkomt dat een reporter! -r ontstaat langzamerhand een immuniteit, die slechts in, een bijzonder geval plaats maakt voor meer dan zakelijke belangstelling. Zoo'n geval deed zich gisteravond voor bij de lezing met lichtbeelden, gehouden door den Zeer Eerw. Pater Aurelius, uit Valkenburg, over „de missie op de Sandwicheilanden en Pater Damiaan, de held van Holokai". Het missie-werk — zoo ving spr. aan — is een uiting van liefde voor onzen Koning, uit welke de liefde tot den naaste voortvloeit. 't Is een werk dat „Katholiek leven'' — de vereeniging van dezen naam had de lezing in Hotel Van der Burg uitgeschreven — na aan 't hart ligt. lij meer ruimeren zin zijn wij, Katholieken, allen missionarissen, omdat onze liefde zich ook uitstrekt tot wie in engeren zin niet katholiek genoemd kan worden. Als burgers van Nederland brengen wij eerbiedig hulde aan onze geliefde Vorstin (het portret van Koningin Wilhelmina vertoonde zich op het doek). We zijn echter — zoo vervolgde spr., terwijl de glorieuse beeltenis van den Koning der Koningen zichtbaar werd — niet alleen goed vaderlander, doch boven alles waar Christen en we werken als zoodanig reeds meer dan 1900 jaar aan de verbreiding van het Evangelie. Zeer zeker dragen de moderne middelen cr toe bij, dat in de laatste jaren bijzondere tracht van onze missie-actie uitgaat, maar toch is hët boven alles de liefde in de oudKatholielie landen, die er den zoo onmisfoaren stoun aangeeft. Met cijfers gaf spr, bewijzen van den succesvo%n missie-arbeid over heel de wereld en bij de verschijning op het doek yan Paus, Pius X nam hij de gelegenheid waar, dankbaar te gedenken, wat deze Kerkvorst, inzonderheid ten aanzien van de uitbreiding der bisdommen, tijdens zijn leven gedaan heeft. Met niet minder erkentelijkheid herinnerde spr. bij de wisseling van doekbeeld aan het werk van Benedictus XV, die terecht de missie-Paus genoemd wordt. Op het doek verschenen na deze inleiding achtereenvolgens tal van interressante beelden, betrekking hebbend o.p de gesteldheid van en 't verblijf op de Sandwicheilanden, die met hun 4000 a 5000 M hoog rotsgebergte tusschen Noord-Amerika en Japan uit zee opsteken. Voor de pauze liet spr. de aanwezigen genieten van de prachtige en indrukwekkende natuurtafreelen, die deze lioog-vulkanische en met koraal-riffen omgeven eilandengroep biedt. Ook liet hij — in dit geval letterlijk — 't licht vallen op de eigenaardige gewoonten der goedaardige, doch wispelturige bevolking, op den weelderigen plantengroei en op de middelen van bestaan bij de Kanaken, die verreweg voor het grootste deel fot het Christendom zijn overgegaan. De behandeling der onldekkingsgeschiedenis gaf spr. aanleiding, eenige oogenblikken stil te staan bij het lot van den Engelschen kapitein Cook, die zich bij zijn bezoek door de verbaasde bevolking als een Godheid liet eeren en dezen overmoed later met den dood moest bekoopen. Verderd werd, onder verloóning der beeltenissen, door spr. gewag gemaakt van het moderniseerend werk door den laatsten koning, Kamehameka I, verricht en Van de liefde na zijn dood kennelijk door zijn echtgenoote aan haar volk betoond. De afstammelingen van het vorstenhuis, dat later afgezet is geworden, zijn deels tot het protestantisme en anderdeels tot het katholicisme overgegaan. De Kanaken volgden hen hierin niet zoo grif na. Zij bleven vol schrik voor de elementen en wilden de goden gunstig voor zich stemmen. Vandaar dat de afgoderij onder de inlandsche bevolking bleef heerschen. Had pater Arelius vóór de pauze kleur, pracht en leven naar voren gebracht, — na de pauze gaf hij de ernstige, neen, sombere schildering van de gevolgen der melaatschheid, die voortwoekerend werkt --- Blooker's daalders Cacao. hebt u al geblookerd? BLOOKEREN IS AFGELEID VAN BLOOKER EN BETEEKENT MINSTENS ÉÉNMAAL PER DAG EEN KOP IK 8 LOOK E R ELKEN DAG! DRINKEN. DE FIJNE CACAOSMAAK ZAL U WEL BEVALLEN! --- EAU DE COLOGNE DUBARRY --- PUROL Gesprongen Handen Ruwe Schrale Huid PUROL Springende Lippen en Huidwondjes - „ PUROL in Doozen 30.60.90 c * TubeflQc' C?