TWEEDE BLAD behoorende bij de NIEUWE APELDOORNSCHE COURANT van Zaterdag 27 Dec. 1924 Plaatselijk Nieuws Kerstgaven. Woensdag j.1. was op het gebouw van het Heilsleger aan de Beekstraat, dr egerstandaard gehesehen. Als op een bastion dat den dwalenden en dolenden een veilige beschutting biedt, woei de roode, blauwgeraiide banier van het Heilsleger in de gure winterlucht. En daar binnen vond men ecu voorraadschuur, van eetwaren, die den armen tot heerlijke lekkernijen strekken. Spek en worst, thee en koffie, suiker, boter, koek en meel, door liefdadige handen samengebracht uit de kerstgaven, welke in het Le ff erkwartier binnenkwamen, waren uitgestald op hooge banken, waarbij broeders en zusters hadden postgevat om ze den amen'als een eenvoudige, doch heerlijke en dankbare aanvaarde Kerstgave, aan te bieden. Eenigen tijd vóór het vastgestelde uur waren ze al komen aanloopen, moeders met kinderen op den arm, en grijsaards en oude vrouwen, door kleinkinderen ondersteund. Maar aan aller kleed had de armoe gerafeld, op elk gelaat hadden zorgen en gebrek hun voren gegroefd, en toch stonden in hun diepe, holle kassen btijvriendelijke oogen! De breede deuren gaan open; als van het heerlijk oogenblik bewust, trekken de wachtenden langzaam, zwijgend en niet zonder eerbied binnen; hun kerstfeest wordt verwarmd, hun stulpen worden verlicht door het hemelsche schijnsel van menschelijke barmhartigheid. De meesten vinden een plaatsje op de banken. De oudsten en meest hulpbehoevenden worden door de beide officiers, de kapitein Bouwens en zijn echtgenoote, met een bemoedigend woordje toegesproken èn geholpen en geleid. Zij die nog wat sterker zijn, stellen dich in een wachtende rij op, om ook hun beurt af te wachten. De gaven worden in heldere sloopen geborgen — ach, ja, brandhelder ziet het linnen er nog uit — en dat doet ons goed te ervaren; want het getuigt van zorg voor de opvoeding der kinderen, die daarin httn kerstgaven voor de drukbezige of zieke moeders komen ontvangen. Er is geen sprake van dat hier iemand den indruk zou ontvangen op „een bedeeling" te zijn; neen, hier zitten naastenliefde en dankbaarheid voor, verlucht door de eeuwig schoone kerstgedachte. En terwijl het liefdewerk in stille doorgaat, vertelt ons de kapitein, met zichtbare blijdschap, hoeveel er door het Leger nocht worden gedaan; dat ruim honderd gezinnen konden wqrden bedacht met kerstgaven in natura, en er inwonende armen aan éen sommetje geld konden worden geholpen, omdat zij geen eigen huishouding hadden. En dan spreekt hij van uitbreiding van het gebouw, van den steun, welke het Heilsleger dit jaar zoo bijzonder mocht ondervinden en van de dankbaarheid dér armen; er rüstte zegen op het werk — dat het zoo blijve! Gijsbreeht van Amstel. Zooals reeds eerder in een voorloopig bericht werd medegedeeld en door desbe treffende advertenties nader zal worden omschreven, wordt op 1 Januari 1925 in Park Tivoli weder een Gijsbreeht van Amstelvoorstelling gegeven met lot slot: de Bruiloft van Kloris en Roosje. Pieternel en Thomasvaer zullen de gebruikelijke nieuwjaarswenschen zeggen, terwijl boerendansen de bruiloft met zooveel andere dingen zullen opluisteren. Najaarsvergadpring afdeoMng Apeldoorn G. O. M. v. L. (Slot.) Na de pauze had de verkiezing plaats van een bestuurslidi wegens periodieke aftreding van den heer J. Naeff. Uitgebracht werden 262 stemmen. Hiervan verkreeg de heer Naeff er 249. Zeven stemden blanco; de heer dc Ronde verkreeg 4 stemmen, W. Spijker 1 en II. W. v. Olst 1 slem. Desgevraagd verklaarde de heer Naeff met veel genoegen dc benoeming aan te nemen. • De Voorzitter wenschte daarmede de afdeeling geluk. Hierna werden uitgebracht: Verslag van de commissie voor verbetering van hel paardenras; Verslag van de commissie voor de geitenfokkerij en Verslag van het Apeldoornsche Veefonds. In de benoeming van een commissie voor het nazien van do rekening werden benoemd de heeren G. Hartgers te Beekbergen, K. Boeve en R. P. van Niersen, beiden alhier. Daarna was aan de orde de tentoonstelling in 1925. Dc Voorzitter licht dit voorstel nader toe en deelde vervolgens mede, dat het gemeentebestuur bereid is gevonden de zaak te steunen door zich bereid te verklaren voor 5000 gulden deel te nemen in het waarborgfonds. Van dit bedrag is de helft preferent, dit beteekent, dat, wanneer er een tekort mocht zijn, dan het eerst de f 2500 van de gemeente mogen worden aangesproken en daarna eerst de gelden door particulieren toegezegd. Het resultaat van de lijsten, die de burgerij werden aangeboden 'is, dat aan giften werd toegezegd f3500 en in het waarborgfonds werd deelgenomen voor f 6500. Hierbij komen nog de entrée's en de opbrengst van een te houden verloting. Zooals de zaak nu staat, heeft het bestuur goeden moed, dat de tentoonstelling zal slagen. Na enkele opmerkingen wordt het voorstel om de tentoonstelling te houden, z.h.s. goedgekeurd. De Voorzitter zegt dank voor het in het bestuur gestelde vertrouwen en de wijkcommissarissen voor hun medewerking. Spr. deelt nog mede, dat de grootste zuinigheid betracht zal worden, opdat zoo mogelijk geen cent van het waarborgfonds behoeft te worden aangesproken. Bij de rondvraag houdt de heer Krouwel, veearts alhier, een opwekkend betoog voor deelname aan den cursus voor hoefbeslag in het werkelijk belang van don landbouwer zelf. Spr. verzoekt dringend de steun van de boeren bij het beschikbaar stellen van paarden. Op een vraag van den heer Veeneman, de commissaris voor de werktuigen, wordl besloten de ploeg, die nog gestationneerd is bij Bonekamp, te laten opknappen en deze niet te verkoopen. Voorts deelt de Voorzitter mede, dat midden Januari door den Rijkstuinbouwconsulent alhier^n lezing zal worden gehouden over zijn speciale studie „De bedrijfsvormen iq. de r F| UiLU,eclt", ook van veel belang voor de boeren. 't Initiatief gaat uit van de afd. Apeldoorn Van de Kon. Nederlandsche Maatschappij van Tuinbouw en Plantkunde; doch ook ónze leden zullen daar vrijen toegang hebben. Verder zal genoemde heer op de derde en vierde Maandag van Januari (19 en 26) van 10^—12, zitting houden op ons landbouwhuis tot het geven van advies inzake aanleg van boomgaarden en de bemesting en de ziekte-bestrijding. Het kantoor van den consulent is Frederikslaan 4. De heer Diks bepleit daarna lezingen in de buitenbuurten van den rijks veeteeltconsulent. De Voorzitter zegt overweging toe. Hierna volgt eenige discussie over den gemeentelijken keuringsdienst, welke naar veler meening hier veel te duur is, terwijl b.v. in Twello niets behoeft te worden betaald. De Voorzitter zal over deze zaak spreken met den directeur der keuringsdienst en den wethouder van Sociale Zaken. Door den heer De Boer werd de zomertijd ter sprake gebracht, welke voor den Jandbouwer een strop is. Spr. geeft in overweging om handtcekeningen te verzamelen teneinde den zomertijd afgeschaft te krijgen. De Voorzitter, die persoonlijk ook tegenstander van den zomertijd is, zal de zaak in het bestuur ter sprake brengen. Naar aanleiding van een vraag van den heer Wevenberg ten aanzien van het proefveld van den heer Naeff, verklaart de heer Cleveringa zich bereid om op bepaalde dagen zich disponibel te stellen tot het geven van inlichtingen. De heer Diks meent, dat de kosten van grondonderzoek te duur zijn, deze zijn nu weer van fl per monster tot f2.50 verhoogd. Dc heer Cleveringa zet uiteen, dat deze kosten eigenllijk niet zoo hoog zijn en aan den Staat zelf meer kosten. Maar bovendien is de landbouwer met het onderzoek gebaat en kan hij daarna maatregelen nemen om den grond productiever te maken, zoodat die kosten er dan weer dubbel uit komen. De „heer D. J. Klein Lankhorst vestigt daarna de aandacht der leden nog eens op het grootc nut van de cursussen in landbouw-boekhouding, waarvan dc landbouwers groot nut kunnen hebben. Ze zijn in het waarachtig belang van den landbouwer. De 10 lessen van - uur kosten slechts f3.50 per persoon, waarmede men geheel op de hoogte is. De heer Cleveringa voegt er aan toe, dat men bij de belasting-administratie zich bij eventueele verschillen over belastingaangifte, op deze boekhouding kan beroepen. De Voorzitter zal na de gehoorde uiteenzettingen niet verder uitwijden over het nut der cursussen. Het bestuur verklaart zich ten allen tijde bereid te helpen bij het oprichten van voor den landbouwer nuttige cursussen. De Voorzitter sluit dan de vergadering met de beste wensehen voor de leden met de komende feestdagen en dat het komende jaar een goed jaar voor hen moge zijn. Hierna volgde de gebruikelijke verloting van allerlei nuttige en goed te gebruiken voorwerpen en artikelen. Onder de prijzen bevonden zich eenige hazen en konijnen, die met de Kerstdagen op menige boerentafel een goed figuur gemaakt zullen hebben. Minerva Theater. „Als de Winter komt", een film in 8 tafereelen, bewerkt naar den gelijknamigen roman van A. S. M. Hutchinson, loopt als hoofdnummer in de nieuwe filmweek in bogenoemd theater. De hoofdfiguur* is een flink, jonggehuwd man, die naast een vrouw heeft te leven, die hem als ondergeschikte beschouwt, hem in alle gangen nagaat, zijn correspondentie nasnuffelt en hem verbiedt met het vrouwelijk personeel te praten, waardoor hij zich gevoelt als een gevangene, wien alle burgerschapsrechten zijn ontnomen. Als de liefde sterft dan wintert het, en na onbeschrijfelijk veel te hebben verdragen door lage aantijgingen, wordt ook hij door een lentetijd beloond, die op den winter volgt. Het spel — hier werken slechts eerste rangs artisten mee -— is subliem, waardoor in deze tragedie, welke de kruisweg der liefde mag heeten, tafereelen worden gegeven van roerende, innige schoonheid. Met de bijkomende nummertjes, w.o. „Hollands Nieuws" is het programma zeer onderhoudend' en amusant. Verdronken. Door de politie werd óf Eersten Kerstdag uit' het Kanaal ter hoogte van den Wormenschenbrug het lijk opgehaald van een zekeren Iv, wiens geheugen sedert eenigen lijd erg verzwakt was. Vermoedelijk is hij tengevolge van de duisternis in het vroege morgenuur te water geraakt. Bevolking. GEVESTIGD: G. J. Wind en gezin, met|vcontrol. elec. bedrijf, van Utrecht naar Fazantweg 21; J. van der Lee van Nieuwkuyk naar Hoofdstraat 12b; F. H. de Bruyn, timmerman, van Amsterdam naar Deventerstraat 272; J. Valk, marechaussee, van Hellendoorn naar Zwolscheweg 232; Wed. Slemerdink, geb. J. B. Weerkamp van Winterswijk naar Hoofdstraat 19b. --- FEUILLETON De sterkste Macht door J. M. )) ; Nu liepen ze onder de bloeiende kastanjes in den tuin van Vlierhof. Een breedgeschouderde man met grijs haar en baard kwam juist de openstaande tuindeuren uit en keek zeer verrasl toen hij die twee jongcmenschen naast elkaar zag naderen. Met lange stappen kwam hij hen tegemoet. „Meneer Hunenstein, Betty!" Het 'jonge meisje glimlachte. Oom Barts gezicht was een groot vraagteeken! Ze hielp hem uit den droom en deed het heele verhaal, terwijl Gijsbert's lange gestalte sich boog over twee fraaie bruine jachlnonden, die aangesprongen kwamen. Terwijl Hasselman den klem bewonderde, dreigde hij zijn nichtje met de wijsvinger. „O jou, ondeugd, dat rolt maar met rijksdaalders of het zoo niets is." Daarop streelde hij teeder en trótsch liaar golvende haren. ,,Je bent mijn klein vogelmeisje, maar wees niet meer zoo verkwistend in het vervolg." Ze gingen in huis, waar juffrouw Brest, de huishoudster, een geurige kop thee schonk. Gijsbert kon soms urenlang praten met zijn houtvester over de natuur, over politiek, over allerlei wetenschappelijke dingen. Hasselman was zeer ontwikkeld zijn meester bijna een geleerde. Tegenover> den ouden man was Gijsben nimmer uitiidehoogte, echter kende deze mijnheer iGijsr bert op en top, en het verbaasde hera:fl0g steeds bovenmate, dat Hunenstein zoq^eenvoudig met Betty samen was aan kenneft wandelen. De Hunensteins leefden zeer eenzaam, omdat er in den omtrek geen Ijpden van hun stand woonden. Zelden of;^ooi,t, kwam er bezoek en ze bemoeiden zich 4ty§t, met de bewoners van Heuveldorp, als aj-j leen wanneer er gebrek geleden werd ; of voor het een of ander nuttig doel geld jiöódig was. Dan waren Mevrouw Hunenstein en heur oudsten zoon bereid tot helpen ea steunen, echter altijd nog door bemiddeling van Hasselman. Ze leefden tot op zekere hoogte wel mede met het wel en wee der dorpelingen, echter van hun verheven standplaats af. Dien middag was Gijsbert zonderling gehaast. Hij besprak eenige dingen, het bosch betreffende met Hasselman en nam toen terstond weer afscheid. Zijn gemoedelijke vroolijkheid 1 was verdwenen en had plaats gemaakt voor iets onrustigs. Staande zei hij tot Betty nog eenige woorden over Puno's lesnemen; ze zou over eenige dagen maar even met mevrouw ! Hunenstein af komen spreken. Dan, eer hij het zelf wist, had hij haar de hand toegeI stoken, eea slanke aristocratische hand was het, maar toch gingen haar fijne vingertjes er geheel in schuil. Het was of beiden even schrokken bij dien handdruk. Wat verward blikten haar fluweelen kijkers, waarvan men de kleur niet bepalen kon, in zijn gloedvolle blauwe oogen, een oogenblik, toen was hij vertrokken. En Hasselman verbaasde zich nogmaals. Meneer Gijsbert drukte hem wel altijd de hand, maar nog nooit had hij het juffrouw Brest gedaan, en nu Betty wel. „Het was zeker hij vergissing, oompje," lachte Betty, zijn gedachten radend. „Ja, kind, ja', dat denk ik ook. Hij zal met z'n gedachten ergens anders zijn geweest," stemde de oude man "haastig in. Zoodra Gijsbert Hunenstein thuis kwam, stond hij een poosje voor het portret van zijn vader en staarde verstrooid met gefronste wenkbrauwen naar die vurige oogen, dien zonderling weeken trek om den mond. Daarop ging hij naar de muziekkamer en zette zich voor den vleugel. Vanavond moet ik Léonie afhalen, verontschuldigde hij zichzelve, dan komt er van spelen niets. Het raam stond op en juist toen hij zijn vingers op de toetsen legde, stroomde een bundel gouden licht naar binnen. Voor het eerst scheen de zon weer, na dagen van dat zoele, bewolkte weer. Gijsbert bleef even kijken naar het spelen van het licht .op de blanke toetsen en in óp. smaragd aan zijn linkerhand. Toen ruischte door heel het oude huis en naar buiten een parelende chromatische toonladder, gevolgd door een stroom melodieën, waarin twee geheel verschillende motieven om den voorrang streden. In het park, op het uiterste topje van een zilverspar, zat een lijster, het kopje als luisterend achterover. Door de bloeiende appelboomen, 't wazig groen der heesters en de ontbottende eiken, dartelde het gulden zonnelicht, 't Onzegbaar schoone uitspansel welfde zich inte'ns blauw erboven en 't was als een Tooverfeest van kleuren, vils had blonde Mei een gazen bruidssluier, gewezen uit lichtblauw, zachtrose, teeder groen en gouden zonnestofje^, over de aarde gewolkt. En door dien sluier vlochten zich als parelen de klanken, welke Gijsbert zijn instrument ontlokte. Hunenstein had bezoek. Léonie van der Willigen, het eenige zusje van Adolf, was voorgoed van de kostschool thuis gekomen en nu voor een tijdlang op Hunenstein. 't Was als waren er zes logé's, zoo druk èn roezig maakte ze het oude huis. Haar klein, mooi gevormd figuurtje, 't pikante donkere kopje met de groote gitzwarte oogen, heel heur bewegelijk, grillig persoontje was precies liet tegenovergestelde van Ada en Geertruid, de kalme blondines en juist daardoor konden de meisjes zoo uitstekend samen opschieten. Trouwens. Léonie scheen bij allen in den smaak te vallen. Mevrouw Hedwig won ze door heur lieve, vleiende maniertjes, Puno door kattekwaad met hem uit te halen en Gijsbert, wel, welke jongeman zou op den duur bestand zijn tegen haar bekoorlijkheid? De charme, welke van haar uitging, was onweerstaanbaar en ze was zich dat zeer goed bewust. De gitzwarte krullen zwierden nog los om hals en schouders en dansten bij elke beweging van heur gracieus figuurtje. Ze zong als een lijster, zoowel smeltende romances als allerkoddigste negerliedjes. Ze danste als een sylphide en speelde piano „alsof ze heur vingers aan draadjes had," zooals Puno het uitdrukte. 't Was Zaterdagmiddags na Léonie's komst en ze zaten allen in de gezellige tuinkamer aan den Zuidkant van het huis. De openslaande deuren, welke naar het terras voerden, stonden los, zoodat dc heerlijke reine, geurig streelendc lucht ongehinderd kon binnenstroomen. Op het terras tusschen de bloeiende klimrozen, welke om de zuilen slingerden en in kleurige trossen afhingen, lag Révarde. Riekske had een reisdeken om haar verzwakt lichaam gestopt, zoo was heur mismaaktheid verborgen. Het bleeke, maar fraaie gezichtje kwam teer en fijn uit tegen de losjes gevlochten roodgouden haarmassa, die schitterde op het groenzijden hoofdkussen. De rose rozentrossen hingen bijna op haar wit voorhoofd. (Wordt vervolgd.) --- Binnenland De politiecommissaris te Culemborg. Öp de vragen van den heer De Groot betreffende het onderzoek naar aanleiding van de tegen den persoon van den commissaris van politie te Culemborg gepubliceerde bezwaren en omtrent het beleid van dien, commissaris, antwoordde de Min. van Justitie: Het onderzoek, dat gericht was op het verzamelen van gegevens, teneinde eventueel een strafvervolging ter 'zake van beleediging van een ambtenaar in te stellen, is beëindigd. Hel betrokken parket is tot het besluit gekomen, om van het instellen van bedoelde strafvervolging af te zien. Bij het onderzoek dWr-de betrokken autoriteiten, met name Öodr den rechter-commissaris, het parket eh de politie, zijn naar ' aanleiding van de moordzaak te Culemborg nog geen bepaalde aanwijzingen met • betrekking tot de daders van dien moord gevonden; mede in verband daarmede acht de Minister zich thans niet geroepen, een ooreel uit te spreken over het bij de opsporing der daders door den commissaris van politie te Culemborg aari'den dag gelegd be leid. Wijzigingen in het Handelsregister over het tijdvak van 18 tot en met 19 December 1924. D. 315. A. J. Tempelman, Deventer. De zaak zal worden voortgezet door de Naamlooze Vennootschap. Confectiemagazijnen en Manufacturenhandel, voorheen A. J. Tempelman. D. 1357. A: F. Göbel, Deventer. De handelsnaam is gewijzigd in: 't Modehuis, A. F. Göbel. D. 3167. Firma Gebr. de Graaf en Co., Apeldoorn. Uitgetreden vennoot: G. de Graaf W.Rzn. D. 2383. J. A. Timmer, Lochem. De zaak is overgedragen aan: H. J, Stegeman, die de zaak zal yqortzetten onder den naam: „Hotel de Valk''. D. 1088. Firma H. Jansen, Apeldoorn. De zaak is ingebracht in de Naamlooze Vennootschap Automobiel en Rijwielhandel, v.h. H. Jansen. D. 504. N.V. R. & J. W- Hulscher's Sigarenfabrieken, Deventer. Het filiaal te Nijmegen is overgedragen aan J. van Laar. D. 888. Nationale Bankvereeniging, Lochem. Benoemd tot procuratiehouder: J. Hamil* ton of Silverlon Hill. D. 435. N.V. Vereenigde Brandstoffenhandel, Apeldoorn. Uitgetreden commissaris: J. H. W. de Boer. D. 215. Firma A. Veeneman, Apeldoorn: De zaak wordt met ingang van 1 Januari 1925 ingebracht irt de vennootschap onder fima A. Veeneman. D. 2856. Oud Waterloo, Apeldoorn. De zaak wordt met ingang van 1 Januari 1925 ingebracht in de verinootsohap onder firma A. Veeneman^ D. 177. Firma M. Adelaar, Deventer. De zaak zal voortgezet worden door de naamlooze vennootschap: Goederenhandel, voorheen M. Adelaar. De firma M. Adelaar zal zicli voortaan onledig houden met de exploitatie van winkelpanden. --- Het Dagboek van Hansje Teddybeer en Mimi Poezekat Teekeningen van H. H. Backer. 17). Verteld door Jet van Strier „Ga maar mee naar buiten," zegt Riket, „dan zullen we 'n ritje per kabouterpaard naar een sprookjes-theetuin maken." Wij naar buiten, dat snap je. Kijk, daar zit het ros voor Mimi en mij! Daar gaan we, langs zonderlinge sprookjeswegen met vreemde sprookjesboomen. Riket galoppeert achter ons aan, en Mimi en ik hebben geen oogen genoeg om alles op te nemen. We zijn nu heelemaal niet bang meer, want het paard is lang zoo boos niet, als het er uit ziet. Mimi en ik zitten achter elkaar. ik. als jongen, natuurlijk voorop. Eindelijk zijin we er. De paarden zijn gestald en vroolijk stappen wij het heit van den theetuin binnen. Je krjjgt dorst na zoo'n tochtje. (Wordt vervolgd.) --- KALENDERS! KALENDERS! in groote verscheidenheid BOEKHANDEL f SE WEKKER Hoofdstraat 119 i Telef. 4 ---