ALHENA --- FEUILLETON. LYOBO. door G ' DIETER LE. ezen dacht hij er aall> re jc Sndigd zou zijn en hij zijn bestems reiken; t was zoo veilig en goed 'den en maanden had de reis moe lin de hntten werden gedoofd clnp werd het wate r duister. Ook |werd het overtollige n cht uitge fenke e gloeilampen bleven bran ^plekken op het dek wierpen. Hen nacht klonk een vreeseliikc ee, d:e ver-weg echode rddet>ool spoten uit zee twee waaierrSlralel1 ° P ' HCt Schip beefde e » ot l ac h klonk uit de diepte Dait liep verschrikt naar Pitcho er vr gebeurd was, maar deze was ir.iclan schrik. wi s weer kalm, de lichtfonteinen enen, doch een zacht gekreur liet de boot stoppen . . Duide «en, dat in het water iets be schijnwerper wierp men eer >ver het water. «r boord, riep een matroos, teri de zee wees. In de lichtstrook worstelde een mensch met de golven. Een boot werd neergelaten, er kwamen meer menschen aan het dek, niemand wist, wat er gebeurd was, ook Pitcho niet. Hij had alleen geluiden gehoord, de twee strookeii lichtend water gezien en toen die verdwenen waren bleet' het gekreun over . , Een oogenblik later werd een man opgepikt. Aan boord kon men zien, dat het een kort zwaar lichaam was. Snel werd hij aan boord gebracht en in het schijnsel van het electrisch licht op een der banken gelegd. De scheepsdokter en eenige matrozen, die ^eruimen tijd met de drenkeling bezig waren hadden hem zoo omringd, dat er niets vai iem te zien was. Pitcho was al dien tijd op een afstand blij ven staan. Hij hoorde, da.' de dokter tegen den kapitein zeide, dat de man dood was, en dc matrozen gingen weg om een baar te halen Pitcho naderde nu de bank . . . . . Hij moest de oogen sluiten hij kreeg een gevoel of het schip onder zijn voeten wegzonk . . Op de bank lag het lijk van Artois HOOFDSTUK XII. J \ Pitcho zat in de vest ; bule van het Ghezirel: , ? alace, waar hij twee maanden geleden zijlintrek genomen had, de Coureina de Morenaii ie lezen. Aan een tafeltje achter hem, zateii twee jonge Engelschen. die kort geleden aan gekomen waren om den winter in Cairo door e brengen. Zij spraken over sport, theaters en over de geheimzinnige club, waar de rijke Mohammedanen èn Engelschen, die blasé waren, de noodige emotie konden, vinden om eenige beroering in hun kleurloos bestaan te brengen . s Pitcho werd door de woorden die hij van het gesprek opving geboeid, daar hem het bestaan van een dergelijke club in Cairo geheel onbekend was, ondanks hij in al de clubs, die door de society bezocht werden, geïntroduceerd was geworden. Ook hij verlangde naar emotie en hij zou zelfs naar het leven, dat hij eens in Brusela geleid had, terug willen kee ren, als de weelde, die hem nu omringde, hem laarvan niet weerhield. Hij was in dienst van den staat Morenah en elke halve maand ontving hij van het gezant schap een hoog honorarium . . . Pitcho had daarvoor niets anders te doen dan in de krin ^er. van de monde qui s'amuse te verkeeren en een nauwkeurig verslag uit te brengen, met wien hij kennis had gemaakt. Vooral moest hij vele relaties onder vrou vven zoeken, hetgeen Kem door zijn verschij ning en charmante wijze van optreden zeer gemakkelijk afging. Omtrent het doel van zijn aanwezigheid in Cairo tastte hij nog in het duister. Twee maanden geleden kwam hij in Alexandrië aan en hij had zich toen onmiddellijk bij den consul gemeld, die hem naar het gezantschap te Cairo zond, waar hij in het Ghezireh Palace op vorstelijke wijze werd geinstallecrd en een chauffeur ter zijne beschikking kreeg. Wel vermoedde hij, dat hij in relatie moes' treden met iemand, die hem tot nog toe geheel onbekend was en die 'in Cairo verblijf hield o' ar het seizoen zou doorbrengen, daarom moest hij aan het gezantschap verslag uit brengen met wien hij kennis had gemaakt. Aan zijn vroeger leven dacht hij niet meer een tijdlang was hij onder den indruk geweest van de geheimzinnige dood .van Artois, doch dit was spoedig door het nieuwe leven dat hij leidde uitgcwischt. Ook koesterde hij in den beginne eenige vrees voor Lyobo en meende hij, dat deze ook een aandeel in de opdracht had, doch al spoedig bleek het hem dat deze vrees geheel en al ongegrond was. Lyobo had sinds de laatste ontmoeting bij Artois niets meer van zich doen hooren. De eenige herinnering, die hem was gebleven, was het avontuur met de koningin van Morenah, waarvan hij zijn verblijf in Cairo als een gevolg beschouwde . . De beide Engelschen verlieten de vestibule en Pitcho riep den gerant bij zich om hem te vragen of hij van het bestaan van een derge lijke club afwist. De gerant vond het bestaan ervan niet on mogelijk, doch had er nimmer van gehoord zoodat Pitcho niet veel meer te weten kwam dan wat hij reeds uit het gesprek der Engel schen vernomen had. Hij stond op en verliet het hotel om een wan deling door de Arabische wijk te maken . . Aan den hoek van de Reu de Darb el Tar raque, stond een groep Mohammedanen om een slangenbezweerder. Ileta zoet gefluit in een eentonige cadan afgewisseld door een paar doffe tromslagen steeg uit de kleurrijke groep op. Voor Pitcho hadden de slangenbezweerders een groote aantrekkelijkheid, hij ginp er bij staan en wierp een zilverstuk op het schaaltje, dat naast den man stond . . De oosterlingen keken hem met ontzag aan en maakten ruimte om hem vooraan in den kring te laten. De slangenbezweerder was een groote Mo hammedaan, met witten tulband op en een. lang blauw kleed aan. Zijn gelaat geleek wel uit brons gesneden en was onbewegelijk . . . Alleen zijn wangen gingen bij het fluiten even op en neer. Uit de korf kropen twee groote cobra's eerst heel langzaam, maar naar mate het tempo van het fluiten sneller werd, kropen de reptielen vlugger. De slangenbezweerder hield de oogen gesloten, doch Pitcho meende, dat hij nu en dan tersluiks naar hem keek. Plotseling, voordat iemand er op verdacht was, greep hij de slangen onder den kop en deed ze in den korf; terwijl hij deze sloot, zeide hij tegen de omstanders iets in het Arabisch, waardoor zij gepiqueerd schenen te zijn en dat door enkele op nijdigen toon beantwoord werd. Pitcho wilde ook weggaan, doch de man vroeg hem lachend: Stranger ... Etranger ? Oui. Englishman ... Frangais? Non. Wil ik u Cairo laten zien, vroeg hij in een mengelmoes van Engelsch en Fransch. Pitcho begon te lachen en antwoordde, dat hij geen gids noodig had, daar hij al 'twee maanden in Cairo was. Oh, maar dat bedoel ik niet . . Cairo zooals geen vreemdeling het ziet . . Les mystères du Caire. En wat zijn dat voor geheimzinnigheden? Zult u zien Effendi . . Vannacht om twaalf uur ben ik aan de Pont du Nil. De slangenbezweerder rammelde met zijn geldbak; Pitcho wierp er nog een geldstuk op en vervolgde zijn weg . . (Wordt vervolgd)' --- Gemengd Buitenlandsch Nieuws. — Zondag heeft te Brussel een felle brand gewoed in het geibouw, waar de dansgelegenheid „le Moulin Rouge" gevestigd is De brand is begonnen op den zolder. Toen men hem ontdekt had, werd het publiek op kalme wijze gewaarschuwd en dit verliet in goede orde de zaal. Er is in de danszaal veel waterschade; de totale schade zou 50.000 francs bedragen. — Veertig jaar geleden werd te Parijs Camille X... geboren, tegelijk met zijn neefje Emile X. Beiden waren natuurlijk kinderen. Slechts Comille doorstond de eerste kinderziekten en.bleef in leven. Hij groeide op, vocht in den oorlog, trouwde. Op een dag zocht een grijze dame hem op en omhelsde hem schreiend. Het was zijn berouwvolle moeder. Weldra kwam men tot zakelijke besprekingen. De status van den teruggevonden zoon moest geregeld worden. Camille vroeg zijn geboortebewijs op en kreeg ten antwoord: „U bent in 1888 gestorven!" En toen hij aandrong, antwoordde de ambtenaar: „U bent op den leeftijd van 19 dagen overleden." Het schijnt dat de min, die zoowel Camille als Emile heeft gezoogd, bij vergissing den dood van Emile heeft vergeten aan te geven, waai na de rechtbank deze laqune heeft willen aanvullen, echter de fout begaan, het eene neefje voor het andere 4 e nemen. Nu heeft Camdlle X.. de zaak ter definitieve oplossing voor de Parijsche rechters gebracht. - Te Lübibenau is de politie door een toeval een ontzettend drama op het spoor gekomen. Zij heeft namelijk ontdekt, dat een ongehuwde vrouw haar zeven maanden oud kindje in den tuin van haar ouders had begraven. Uit het onderzoek der deskundigen is gebleken, dat het kindje nog geleefd moet hebben toen het in het kistje werd gestopt. De grootouders, die van het gebeurde op de hoogte zijn geweest, werden gearresteerd. De moeder, die naar Berlijn was gegaan, om zooals zij had beweerd haar kindje uit te besteden, werd na haar terugkeer eveneens in bewaring gesteld. — Als navolger van „prins" Domela, „prins" Sapieha en anderen, die op den titelzucht van hun landgenooten speculeeren, heeft een zekere Arthur Weiber z : ch uitgegeven voor den president van den staat Aran, die alleen in zijn verbeelding bestond. Als staatshoofd verkocht hij voor enkele honderden marken doctorsbullen en de titels van graaf en baron aan alleen die hun blazoen wilden sieren. Bovendien heeft hij een oude dame voor een fantastisch plan om van een oud kasteel bij Hannover een „Graalsburcht" te maken, GO.OOO mark afgezet. De president van Aran met zijn Parcifalneigingen zit nu aöhter slot en grendel. — Zaterdagmiddag kwamen een man en een vrouw in de zaak van een bekend juwelier te Hamtburg en lieten zich door de verkoopster eenige brillantringen toonen. De vrouw stak een paar ringen aan haar vinger om, naar zij beweerde, de glans van de steenen beter te kunnen waarnemen. Plotseling trok de man een revolver en dwong de verkoopster de handen omhoog te houden, greep zeven brillantringen en ging er vandoor. De verkoopster slaagde erin de vrouw vast te grijpen, terwijl de man zich zijn achtervolgers van het lijf trachtte te houden door het afvuren van zijn revolver, liep hij de drukke Gansemarkt over en schoot in een zijstraat een glazenmaker neer die hem wilde tegenhouden. Deze man werd zwaar gewond en overleed weinige oogenblikken na zijn aankomst in het ziekenhuis. De vervolging werd intusschen n et gestaakt. De roover richtte weder nieuwe schoten op zijn vervolgers, waardoor een kantoorbediende ! n den schouder werd getroffen. Tenslotte slaagde eon agent er in den man te vatten en te ontwa enen. Het bleek een 20jarige mecanicien te ziin; de vrouw waarmede hij amenleefde en die met hem had gepoogd den diefstal te plegen, is eveneens gevat. De gestolen ringen bevonden zich nog in het bezit van den dief. — 'Aan het ,,Berl. Tag." wordt uit Genève een aardig voorval geschreven, dat tijdens Bazels carnaval aan koning Aman Oellah van Afghanistan is gepasseerd. Bazels carnaval kenmerkt zich door een brooddronkenheid, die men van de anders zeer ingetogen Bazelaars allerminst verwacht. En een der grootste liefhebberijen van de deelnemers is: trommelen, ja zelfs het geven van trommelconcerten. De geheele stad Bazel is met carnaval door een ware trommel-manie bevangen, waarop de pijpers een welkome afwisseling brengen. Toen nu tijdens zijn verblijf in Zwitserland koning Aman Oelah twee dagen te Bazel was, trok een troep trommelaars en pijpers 's avonds naar zijn hotel en bracht hem een serenade. De vorst en zijn gemalin waren verrukt over deze onverwachte hulde. De koning raakte het niet moe het concert aan te hooren, en hare majesteit r'ep telkens: bis! bis! De muzikanten gaven dan ook niet minder dan acht stukken toe. Ten slotte liet den hotelier weten, dat hij den heeren musici een geschenk in geld wilde geven en vroeg hoeveel hij behoorde te offeren,... „Och", sprak de directeur, „als Uw Majesteit hun vijftig francs geeft, zijn zij rijkelijk tevreden." De kon'ng verstond echter: vijftig pond en liet den trommelaars dat bedrag (1250 Zwitsersche francs!) brengen. Waarop dezen in fanatiek getrommel losbarstten, vroolijk wegtrokken en, dank zij de koninklijke vrijgevigheid, in lange niet weer nuchter werden. — Te Kingslyr.n heeft gistermorgen een geweldige ontploffing plaats gehad in een distilleerderij, gevolgd door een zwaren brand. Daarbij zijn drie menschen om het leven gekomen. De eerste groote ontploff'ng werd gevolgd door een groot aantal kleinere doordat tengevolge van de hitte een groot aantal vaten en bussen sprongen. Het Nederlandsche stoomschip Poeldiep van de firma H. van Krieken en Co. te Rotterdam, dat in de haven in de nabijheid lag, heeft met een straal aan het blusschingswerk deelgenomen. — De sneeuwstormen hebben in het Hooge Piekdistrict in Derbyshire hun toppunt bereikt en de spoorwegverbinding moest tal van malen onderbroken worden, omdat zich sneeuwophoopingen van 6 en 7 voet gevormd hadden. In de hooger gelegen gedeelten van het Meren-district werden alle verbindingen verbroken door een sneeuwjacht, die 30 uur geduurd heeft. Op de scheepswerven aan de Clyde en de Tyne moest alle werk in de open lucht gestaakt worden. In Edinburgh, waar de straten spiegelglad waren, moesten 20 personen met gebroken ledematen naar ziekenhuizen gebracht worden en in Glasgow zeiven. Te Londen bleef de sneeuwjacht beperkt tot korte buien., maar in Noordelijk Essex zijn alweer tal van dorpjes geisoleerd. Bij Cihelmsford werd een sneeuwbank gemeld van 4.50 meter. Op verscheidene plaatsen langs den weg zijn motorrijders verongelukt en tal van hoofdwegen zijn voor autoverkeer onbruikbaar. De vorst heeft bovendien aan de jonge aardappelen ,vooral op de Kanaal Eilanden Jersp en Guernsey onberekende schade veroorzaakt. — Paschen 1928 zal een record aantal huwelijken voor Londen brengen. Sinds den oorlog zijn bij de civiele en kerkelijke autoriteiien niet zooveel huwelijken tegen Paschen aangekondigd als dit jaar. — Naar men weet zou luitenant Kinkead dezer dagen een poging doen om het snelheidsrecord voor watervliegtuigen te verbeteren. Bij een proefvlucht te Calshot met zijn Na'liervliegtuig is hij gisteren na 10 minuten in le lucht geweest te zijn, plotseling verongelukt. Het vliegtuig dook van een hoogte van 120 meter ineens verticaal omlaag en verdween in het water. Dadelijk werden motorbooten ter assistentie uitgezonden, maar noch van den vlieger, noch van den bestuurder werd een spoor gevonden. Men twijfelt er niet aan, of Kinkead was oogewblikkelijk dood. --- Een spannend moment voor het doel van den Hollandschen keeper. Een spannend moment voor het doel van den Hollandschen keeper. De middenvoor der Belgen, Raymond Braine, lost al vallende een vliegend schot, dat hoog langs het HoUandsche doel gaat. De aanvoerder van het Oranje-elftal is op zijn posrt, terwijl de beide middenhalfs, Massy en Van Halme, vol spanning toekijken. --- Voor het Belgische doel: Ruys zet den bal voor, de Belgische doelman Voor het Belgische doel: Ruys zet den bal voor, de Belgische doelman Caudron, kan hem niet onderscheppen, doch de toeloopende Van der Griendt, faalt voor den zooveelsten keer. Geheel rechts ziet men den aanvoerder der Belgen, Dr. Swartenbroekx. --- een wethouderszetel. De kwestie- van Trigt. openlijk beroep op partijgenootschappelijke gevoelens. en tdegeest schrijft aan „Het Volk, : "sthouderszetel is een belangrijk ding. e eerste plaats voor den man, die er naar wel voor de bewegirg, die hij zetel dient Belnn-rijk <ïu s voor Mjistkn'ers, belargrijfc voor onze klaeitran man, die met groste vrijmoedig__jpergie en bekwaamheid zijn kameblang is voorgegaan. In en dooi; den ït de Apeldoornsche arbeidersbiwetht onze Partij hem aan het hoofd ren sterke fractie, dit een wethoupQ^er Sociaal-democratie niet meer n. Van Trigt kwam er op, omdat de /eiliet wilde. Makkelijk en handzaam n jurgeoisie was deze man nooit en ede en ergernis de bourgeoisie een braijj een paar jaar geleden om hem ijjt zijn zetel te wippen, toen stond ■o de beweging als éét; man achter l»|\verd verzuimd door onze partiigete heroveren, wat de bourgeoisie ing niet gunde. Alles werd te baat n Van Trigt weer op de p'aats te 5^/ie zijn kameraden met hem ha lden fn tot heil van hun klasse te dienen. v'< ^ eens: niet om den man ging het. _^ht. Om de macht. Om het belarg ise. Wij vragen trouwens, welke raat kan zich daadkrachtig voe. ;t:ch niet gedragen zou weten door "anders? r zou het niet als een voortdurend s een ramp voor z'ch persoonlijk ^g|hij zich wist afgesneden van de be, I hij tot nog toe mocht dienen en StCen? | zou b r t, vooral voor de beweging, Én vulde, niet als een diepen hooi nen hem terecht zou kunnen toezit nu wel op dezen groeren daar zonder den ruggesteun i se, die u er bracht". zou dit alles wel zoo gevoeld hei. J ■ ii ben vóór het conflict met zijn fractie en z"n afdeelïng er was en wij zouden aPen waarschijnlijk genoten heb' en van zijn fe'.le/critiek op dengene i die tegen één van deze gronüregelen eener gedisciplineerde machtsformatie had durven in te gaan. Maar nu is er eenmaal het conflict en daarmede de halsstarrigheid, de koppigheid, de onbuigzaamheid, die een deugd kan zijn als zij in dienst van de beweging tegen de bourgeoisie gebruikt wordt, maar die de ergste ondeugd van een socialistisch mensch wordt als zij hem drij't om in te gaan tegen den wil van zijn klasse. Apeldoorn en Beekbergen vormen één gemeentelijke federatie van twee Partij-afd elingen. Apeldoorn met 361 leden, Be: kbergen, met 23 le: ! en. Het besluit valt: Van Trigt zal geen wethouderszetel aanvaarden als Plet ook gekozen wordt. Al hing men persoonlij]? nog"z'o aan het bezetten van dien str-el; al meende men zelf oprecht, dat het buitengewoon nuttig zou zijn voor de arbeiders daar te zitten, dan nog vragen wij: wat voor heerlijkheid en wal voor nut zou men bereiken als men daar zat tegen Üen wil der beweging? Van Trigt zal de pijn voelen in zijn socialistisch hart als de bourgeoisie gnuift en grijns*, om den twist. Wij zijn ervan overtuigd. Van Trigt woont in Apeldoorn, in het Noorden van het groote dorp. Hij vreest, terecht, een royement wegens zijn in Jisciplinair optreden. Dan laat hij zich vlug inschrijven als lid van Beekbergen — een uur minstens ten zuiden van zijn woonplaats. De jonge afdeeling Beekbergen a cepteert hem. De man die leider wezen wil, vindt het goed, — ook nog als hij weet, dat het gevolg van zijn kunstje wezen kan: de schorsing van de geheele afdeeling Beekbergen. Hij v.aa^t een afdeeling aan zijn koppigheid; terwijl hij weten moest, beter weten moest dan wie ook uit zijn omgeving, dat de éénige eerzucht, die hem omhoog kan voeren in zedelijke waarde en de beweging in macht, deze is: de beweging d'e^ nen, die hem bracht waar hii voor het conflirt zat; zich ondergeschikt voelen aan de organisatie*. Wij hebben nog alijd hoop, dat Van Trigt dit axioma van onze Partij zal erkennen: een lid voegt zi h naar de besluiten van zijn afdeeling, een afdeeling legt zich neer bij de beslissing van het F. B. Het liefst na overredende woorden, goedschiks. Als 't niet na straffe maatregelen, kwaadschiks. Straffe maatregelen? Kwaadschiks? Is een wethouderszetel, op deze wijze bezet, dit alles waard? Wij. vragen, Van Trigt? En mocht gij het antwoord niet weten, zie dan naar het voorbeeld, dat drie anderen in Amsterdam u gaven. Zij gingen, vanzelfsprekend, toen de beweging het parool gaf: drie of geen, hoewel zij niet onverdeeld met dit parool accoord gingen. - ? Moge dit openlijk beroep op de partijgenootschappelijke gevoelens Van Trigt weder tot ons terugvoeren, doordat hij zijn wethouderszetel nederlëgt! ---