Bakkersloon en broodprijs. Men schrijft ons: » Het zal zonder meer duidelijk zijn, dat het voor een evenwichtige maatschappij van het grootste belang is, in hoeverre er inderdaad evenwicht bestaat tusschen de prijzen der producten, welke te koop worden aangeboden en de hoeveelheid koopkracht, welke beschikbaar is, om die te koop aangeboden artikelen op te nemen. Over deze kwestie worden in hoofdzaak twee theoriëen verkondigd. De productiekostentheorie gaat ervan uit, dat hoe 1 lager de productiekosten, en dus ook de loonen zijn, des te gemakkelijker het betrokken product afzet zal kunnen vinden en des te meer dus de maatschappij in evenwicht zal zijn. De andere theorie, de z.g.n. koopkrachttheorie, baseert zich hierop, dat hoe hooger de loonen zijn en dus hoe grooter de Lotaal-koopkracht in de maatschappij is, des te gemakkelijker de producten gekocht zullen kunnen worden en des te meer dus de maatschappij in evenwicht zal zijn. Tengevolge van de vele loonsverlagingen, welke thans in den loop der laatste jaren zijn toegepast heeft het echter allen schijn ervan, dat de koopkrachttheorie is gaan werken en dat het noodzakelijk zal zijn aan deze kwestie nauwkeurig aandacht te schenken. Wij hebben daarom gemeend de verhouding van bakkersloon en broodprijs voor de crisis en op het oogenblik eens na te gaan. Daarvoor is kennis van de volgende feitelijke gegevens noodzakelijk. Op het oogenblik kan de bakker uit een mengsel van 100 K.G. bloem 2 K.G. gist en 2 K.G. zout 140 brooden van 1 K.G. maken, welk cijfer voor de Tarwewet 144 was. Verder kan gerekend worden, dat voor de verwerking van 100 K.G. bloem tot brood ongeveer 6 man-uren noodig zijn. Aan de hand van de prijsgegevens van het Centraal Bureau voor de Statistiek komen wij dan tot de volgende kostprijsopstelling. 1) In October 1929. 100 KG. bloem f 15,45 2 K.G. gist 1,10 2 K.G. zout - 0,13 f 16,68 Om 1 K.G. brood te maken moest de bakker* dus neertellen 16,88 : 144 is 11,58 ct. Het loon bedroeg toentertijd f 34,— per week, terwijl de sociale lasten in het bakkersbedrijf op 7,5% gesteld kunnen worden, zoodat de verwerking van 100 K.G. bloem kostte 6 x (34 + 2,55) : 48 of 456,9 ct. Het vervaardigen van 1 K.G. brood kostte dus 456,9 : 14 of 3,17 ct. aan loon en sociale lasten. Volgens berekeningen van wijlen Prof. Volmer bedroeg de loonfactor in de distributie toen ongeveer 4,7 ct. per K.G. brood, terwijl de algemeene onkosten in het bakkersbedrijf op 3,25 ct. per K.G. brood gesteld kunnen worden. Wij krijgen dus den volgenden opbouw van den kostprijs: Grondstoffen «, 11,58 of 51,0% Loon 7,87 of 34,7% Alg. onkosten ... 3,25 of 14,3% 2) In December 1936, 100 K.G. bloem f 14,60 2 K.G. gist - 0,80 2 K.G. zout 0,13 f 14 ,5a Voor het vervaardigen van 1 K.G. brood is dus thans 14,53 : 140 of 10,38 ct. noodig. Het loon bedraagt op het oogenblik f 28,— per week, zoodat het fabricageloon per K.G. brood is 6 x (28 + 2,10) : 48 of 376,2 : 140 = 2,69 ct. De loonsverlaging heeft in het algemeen 20% bedragen, zoodat het loon in de distributie thans op 205 van 4,7 of 3,76 ct., terwijl de algemeene onkosten door elkander als onveranderd kunnen aangenomen worden. De kostprijs wordt dus thans: Grondstoffen loon Alg. onkosten 10,38 of 51,7% 6.44 of 32,1% 3,25 of 16,2% Inderdaad blijkt dus, dat er een verschuiving ten nadeele van het loon, en dus van de koopkracht in de maatschappij heeft plaats gehad. De kans dat dit verschijnsel niet tot brood beperkt is, is ongetwijfeld groot en een aanwijzing zou hierin te vinden zijn voor de gedachte, dat Nederland lijdt onder een te geringe koopkracht in verhouding tot zijn prijsniveau. --- BINNENLAND Emigratie naar Nieuw Guinea Geen perspectieven voor den Europeeschen kleine-landbouwer Op de vijftiende algemeene vergadering van den „Nieuw-Guinea studiekring", hield de landbouwkundig ingenieur M. B. Smits een voordracht waaraan het volgende is ontleend: De kleine landbouw neemt in Ned.-Indië een bijzonder plaats in, doordat ze in karakter verschilt zoowel van den grooten landbouw (ondernemingslandbouw) als van den inlandschen landbouw. De agrarische grondslagen ervan zijn wettelijk geregeld en daaruit blijkt tevens, wat het doel is geweest van de instelling van dezen bedrijfsvorm: minvermogende Europeanen door het verstrekken van grond in erfpacht op gemakkelijke voorwaarden te helpen in den strijd om het bestaan. Al spoedig bleek dat deze voorwaarden niet voldoende waren om het instituut aantrekkelijk te' maken. Dengenen voor wie het bestemd was, ontbrak het aan de noodige middelen om er gebruik van te kunnen maken. Daarom werden de bepalingen aangevuld met vrijgevige credietvoorwaarden. Maar toch loopt de zaak niet; nu niet en vroeger niet. Dat de kleine landbouw een grooter succes zou zijn, wanneer de gronden in eigendom werden gegeven, is niet aan te nemen. De voorwaarden waaronder de gronden thans worden afgestaan zijn zoo gunstig als men maar zou kunnen wenschen. De oorzaak is gelegen in de over het algemeen geringe resultaten met dezen bedrijfsvorm behaald. Het allergrootste deel der kleine landbouwbedrijfjes is op economische mislukking uitgeloopen. Wat is hiervan de reden? Men heeft in het algemeen een geheel verkeerd idee van de mogelijkheden van den landbouw in de tropen. De ervaring leert echter, dat de opbrengsten, die per arbeidsdagen in dit bedrijf te maken zijn, zeer gering zijn. Dat ligt aan den inlandschen landbouw, niet aan den inlandschen landbouwer, want die kent werkelijk zijn bedrijf heel goed. Hierover bestaat zeer veel misvatting en vooroordeel. Ook de productie op de ondernemingen komt per arbeidsdag niet hooger. De winsten door deze gemaakt, komen niet van de agrarische productie, maar van de verwerking van het product. De Europeesche kleine landbouwer bezit niet de routine van den inlandschen landbouwer en niet de kapitalen voor een technische ondernemingsuitrusting. Daardoor blijven zijn verdiensten uiterst gering en komen die niet boven dien van een koelie. Dit is de reden van mislukking en weinig animo. Het is daarom onverantwoord, zooals thans geschiedt, reclame te maken op het Hollandsche platteland van N.-Guinea. Bestaan er dan geen bedrijfsvormen, welke daarvoor passen? Misschien — indien er uitgestrekte goede giasviakten zijn, een zeer extensieve veeteelt. Maar die vordert kapitaal en brengt veel risico mee. Bovendien ontbreekt hiervoor een groote afzet tegen goede prijzen. Landen als N.-Guinea moeten worden opengelegd voor het groot-kapitaal en dan is er voor enkele kleinlandbouwers ook nog wel iets te verdienen. DJR. H. COLIJN GAAT OP TOURNEE. Naar wij vernemen heeft het centraal comité van de A.-R. Partij aan de besturen ider kieskringcentrales een omzendbrief gericht, waarin wordt medegedeeld, dat itfr. 'H. Colijn zich bereid heeft verklaard, in het tijdvak liggend tusschen den datum der candidaatstelling voor leden der Tweede Kamer en dien der verkiezingen in alle kieskringen een politieke rede te houden. STICHTING „LUCHTVERDEDIGINGSFONDS". Wij vernemen, öat binnenkort de stichtingavergadering van de stichting, luchtverdedigingsfonds" kan tegemoet gezien worden en dat in het dag. bestuur zitting zullen nemen de heeren J. E. F. de Kok, voorzitter, H. G. J. ter Marsch secretaris, en C. Kol£f en H. W. C. E. Mati,on, leden. Bijzonder verhei; gend moge het genoemd worden dat de heer J. E. F. de Kok het voorzitterschap heeft willen aanvaarden, daar deze tevens voorzitter is van de Kon. Ned. Vereen, voor de Luchtvaart, het Nationaal Luchtvaartfonds en het Fokkerfonds, zoodat de hoogst noodzakelijke coördinatie van de genoemde instellingen op deze wijze het best verzekerd kan worden. De vereeniging voor nationale veiligheid zal zich tot taak stellen binnen afzienbaren tijd overal in den lande bijdragen in te zamelen en contribueerende leden voor het fonds aan te werven. Wij brengen in herinnering, dat bij de iastelling van het ïonds .^ral wordt beoogd, de noodzakelijkheid in het licht te stellen, om zoowel hier te lande als in Ned.-Indiè de actieve luchtverdediging voor te bereiden Het sportvliegen zal vermoedelijk het voornaamste deel zijn, waarvoor het fonds gebruikt zal worden. Degenen, die aan de vorming van het fonds willen medewerken, verwijzen wij naar het correspondentie-adres der vereen, voor nationale veiligheid, Bosscheweg 343, Tilburg. FRITS KOOLHOVEN KRIJGT BEZOEK. De Nederlandsche wintersportploeg in Daves. De vliegtuigbouwer Frits Koolhoven, die momenteel met vacantie te Davos vertoeft, heeft Zondag de Nederlandsche wintersportploeg een thee aangeboden. MINISTER VAN WATERSTAAT AAN GROOT GEVAAR ONTSNAPT. Gistermiddag is minister jhr. Van Lidht de Jeude aan een groot gevaar ontsnapt. Hij was met zijn auto op weg naar Twente, waar hij te Almelo een lezing zou houden voor ide Liberale Staatspartij. Hij had een behoorlijke vaart. In de buurt van Baarn was hij genoodzaakt zijn snelheid te verminderen doordat hij achter een langzaam rijdende auto reed. Tot zijn groote geluk. Want juist toen hij zou passeeren, bemerkte de Minister dat de stuurstang van zijn auto gebroken was, zoodat zijn voertuig onbestuurbaar was geworiden. Had hij toen een groote snelheid gehad, dan was een ongeluk niet te voorkomen geweest. Nu kon de chauffeur van den Minister den wagen nog aan den kant van den weg tot stilstand brengen. Met een gehuurde auto kon de Minister zijn reis naar Twente voortzetten. DE NEDERLANDSCHE KOOPVAARDIJ. De „cost" ook hier voor de „ba it" uit. In een gisteravond in het gebouw van de commercieele club te 's-Gravenhage gehouden vergadering van het departement 's-Gravenhage der Ned. Mij. voor Nijverheid en Handel heeft de heer C. J. P. Zaalberg, directeur van de Mij. ter Behartiging van de Nat. Scheepvaartbelangen een voordracht gehouden over bovengenoemd onderwerp. Na een geschiedkundig overzicht te hebben gegeven wees spr. erop, dat vooral de laatste 10 jaren voor den oorlog jaren van bloei waren, zoodat de reederijen sterk den oorlog ingingen. Het ligt nog versch in ons geheugen, dat in de toen volgende jaren, die rijk waren aan wisselvalligheden, vele schepen zijn verloren gegaan, maar ook schatten zijn verdiend, waarvoor meer schepen zijn gebouwd. Met die schepen is helaas niet veel meer verdiend en de jaren 1930—1936 zullen geboekstaafd blijven als een diepe depressie, die onze vloot ernstig heeft gedund en verzwakt. De Nederlandsche tonnenmaat liep terug van 2.953.000 B.R.T. in 1931 tot 2.400.000 B.R.T. eind 1936, dat is met 19%, terwijl de wereldvloot met 11% verminderde. Spr. herinnerde er echter aan, da.t Nederland in 1901 2,1% van de wereldtonnage bezat, in 1934 3,2%, in het topjaar 1931 4,6% en thans nog bijna 4%, waarmede het de 8ste plaats inneemt. In de crisisjaren zijn wij harder achteruitgegaan in tonnenimaat dan de andere landen. De verliezen zijn door het valutaverschil belangrijk grooter geweest, welk extraverlies niet door meer subsidie is genivelleerd. De nieuwbouw heeft 5 jaren nagenoeg stilgestaan en voor de noodzakelijke vlootvernieuwing ontbreekt het kapitaal, terwijl thans de bouwprijzen zoo hoog zijn, dat nu voor een schip 25 a 40% meer betaald moet worden dan 2 jaar geleden. J Spr. gaf hierna een overzicht van de in de crisisjaien getroffen steunregelingen en wees ook op de bijzondere hulpverleeningen, o.a. een groot crediet voor den bouw van de „NieuwAmsterdam." De vraag is nu: „Wat zal de toekomst ons brengen?" of liever „wat zullen wij in de toekomst veroveren, want de open zee heet nog altijd vrij. Die verovering is moeilijker dan te voren, want de nieuwe economische politiek in vele landen leidt tot subsidieering en vlagbevoorrechting met alle middelen. De groote economische voordeelen, die de koopvaardij voor het land oplevert, zijn een sterke prikkel om naar meer „baet" te streven en er de „cost" voor over te hebben. DALENDE ONTVANGSTEN DER NEDERLANDSCHE SPOORWEGEN. De definitieve ontvangsten der Nederlandsche Spoorwegen van de maand October 1936 (incl. die der geëxploiteerde spoor- en tramwegen) bedroegen: reizigers f 3.972.235.17 bagage - 54.191.35 brief- en pakketpost ...... - 230.000.— goederen - 3.792 283.77 levende dieren en lijken - 31.280.39 diversen - 198.411.26 f 8.278.401.94 De ontvangsten over October 1935 bedroegen: f 8.718-512.35. De totale ontvangsten van 1 Januari tot 1 November bedroegen f 80.233.581.90, tegen f 85.935.022.35 in de overeenkomstige periode van 1935. Het gemiddeld aantal kilometers in exploitatie van 1 Januari tot 1 November 1936 bedroeg 3423, tegen 3536 in 1935. De ontvangst per dagkilometer over de eerste tien maanden vaq 1936 bedroog f 76 85 tegen f 79.94 in 1935. --- FEUILLETON. VLAMMENDE SCHOONHEID Naar het Engelsch van TEMPLE BAILÏ 55) NADRUK VERBODEN Tante Molly nam hem mee op lange wandelingen door de akkers en praatte met hem ovsr den oogst en de vruchten des velds; zij nam hem mee als zij de zieken en behoeftigen in den omtrek ging bezoeken en stuurde hem er meer dan eens alleen op uit. Op een goeden dag vroeg zij hem en Mary Lee om een troepje van haar jnoge eennden te gaan redden, die te ver de rivier waren opgegaan en, meegedreven door den stroom niet mer terug konden. Toen Rickey weer stroomopwaarts roeide met alle eendjes veilig in een mond onder ï.n do boot. 7.ei hij tegen Mary Lee: — Er is toch wel eits te zeggen voor deze wijze van leven. — Welke wijze van leven bedoel je? — Deze .,,, huishoudelijke.Je zou dat woord nooit met Marty hebben kunnen vereenigen. — Nou ik ben ook allesbehalve huishoudelijk aangelegd, bekende Mary Lee. Datwil zeggen, ik heb nooit zoo met mijn handen gewerkt als Tante Molly. Maar ik zou willen, dat ik was zooals zij, en ik vind het heerlijk om hier te zijn met de lammetjes en de eenden en de duiven en met jou, Rickey. Hij glimlachte tegen haar. z — Ik hou ook van de lammetjes en de eenden en de duiven, maar het allermeest van jou, Mary Lee, zei hij tevreden. Toen zwegen zij, terwijl zij verder samen tegen den stroom oproeiden, xxvm. Tony neemt afscheid. Jane Bleecker had al zooveel jaar haar eigen zin weten door te drijven, dat het haar, nu alles juist tegen haar zin in scheen te gaan heel moeilijk viel zich met de situatie te vereenigen. Na een paar weken in New York te hebben zoek gebracht met het kiezen van haar zomer garderobe, was zij nu weer Derekdale teriig. Zij was van plan den zomer in een der mondaine Fransche badplaatsen door te brengen. Tony zou op zijn tocht dicht genoeg in de buurt komen om zien zoo nu en dan bij hen te .voegen, Marty moest natuurlijk meegaan. Tony en Marty moesten elkaar zooveel mogelijk zien. Je kon anders in deze dagen heelemaal niet meer van Marty opaan. Nadat Rickey Farquhar het jacht had verlaten was zij terneergeslagen en lusteloos geworden. Zij had geweigerd om met Jany in New York inkoopen te gaan doen en nu praatte zij erover om zich dezen zomer te begraven in haar buitenhuis in de Maine-bosschen. — Ik heb niets noodig, had ze gezegd. — Enfin je kunt alles wat je noodig hebt in Parijs krijgen, had Jane geantwoord. — Ik ga niet naar Parijs. — Tony zal er zijn. — Wat kan het mij schelen, of Tony er is? — Ik dacht dat je het prettig zou vinden. — Och wat geef ik om Tony of Tony om mij, had Marty verveeld geantwoord. Je doet beter met dat uit je hoofd te zetten, Jane. Maar Jane dacht er niet aan, dat uit haar hoofd te zetten. Zij dacht er juist heel veel over en zocht naar een middel om hen beiden weer bij elkaar te brengen. Natuurlijk was er nog de feestweek in Annapolis, in Juni. Zij zou Marty zeker uitnoodigen om met haar mee te gaan. Dan had je eerstens al de bals van de adelborsten en verder nog dc feestelijkheden, die gepaard gingen • met de feestelijkheden, die gepaard gingen met het afscheid van den ouden superintendent en de amtjetaanvaarding van den nieuwen admiraal. En Tony moest maar zorgen dat Marty overal naar toe ging. Maar Marty toonde al even weinig belang steling voor dit p an als voor het andere. — Ik ben er al zoo dikwijls geweest — en dan, Rickey is er. — Ik dacht, dat je hean uit je leven had verbannen? zei Jane scherp. — Dat heb ik ook. Maar ik kan hem niet uit mijn gedachten zetten. Ik weet wel, dat ik een dwaas ben. Kijk me alsjeblieft niet zoo aan, Jane. Maar het eind van het lied was toch dat Jane haar zin kreeg en dat Marty met haar naar Annaipolis ging. Zij logeerden in het oude historische hotel, op kamers, die uitzagen op de kapel en den blauwen hemel daarboven. Het was op den tweeden dag na hun aankomst. dat Jane het oude huis van de Farq'Jhars paseeerde en zag dat de ramen openstonden en dat «r weer gordijnen hingen. Alles wees er op, dat het weer bewoond zou worden. Zij sprak er dien avond met Tony over. — Heeft iemand het gekocht ? — Ja, Michael McMillan. Hij gaat trouwen met VirginiaIn haar verwondering zei Jane Iets, waar over zij later spijt had. — Ik ben blij, dat jij het niet bent, die met haar trouwt, Heftig wendde Tony zich naar haar toe. — Ais je werkelijk van me hield zou je dat niet zeggen, moeder! — Maar ik hou toch heusch van je. — Als dat waar is, dan zou je mijn geluk willen. En mijn kans op geluk is verkeken, nu mijn kans op Virginia verkeken ii. Hij stond voor het raam -van zijn moeders zitkamer, met zijn rug naar het lidht. Het leek, alsof er een schaduw over hem was gevallen, die het stralende en jonge, wat hem altijd zoo aantrekkelijk had gemaakt verduisterde. — Ik had gedacht, dat we samen naar het buitenland zouden kunnen gaan 'dezen zomer, Tony, zei Jane snel. Er zijn zoo'n massa dingen die we zouden kunnen doen, jij en ik.., Tony schudde het hoofd. — Vader gaat ook naar Europa. Wij hebben samen onze plannen gemaakt — zonder jou. Zij was nu werkelijk beangst. — Maar Tony, lk wil niet buitengesloten worden! — Het is tot nu toe altijd vader geweest, die buitengesloten werd, e n ik ga nu probeeren een beetje goed te maken, wat wij hem te kort hebben gedaan, Midget. Ze greep hem bij den arm (Slot volgt). --- WYBERT 50 35 20 ct. Thans ook met menihol-smaak! WYBEKT --- BINNENLANDSCH OVERZICHT. I Februari 1937, Mede door het initiatief van Minister Colijn en met de volle medewerking van Ramsay MacDonald zal het binnenkort komen tot een internationale suikerconferentie. Men hoopt een verbeterde restrictie in te voeren teneinde de suikerpositie te saneeren. Het vroegere Chadboume-plan heeft getracht tot een deugdelijke saneering te komen, docih daarbij zijn zulke fouten gemaakt, dat het resultaat nihil was. Veel leering heeft men getrokken uit de tin-, de thee, de rubber- en de koperrestrictie en indien men tot een harmonisch geheel weet te kemen, waarbij ook de suikerproduceerende- en niet exporteerende landen verbonden zijn, kan een restrictie haar goede vruchten afwerpen. Voor Indië en speciaal voor Java zou dit een gunstige wending in de economische conjunctuur beteekenen, welke conjunctuur de laatste maanden toch reeds een wending ten goede heeft genomen door de depreciatie van den gulden. De Regeering overweegt vermindering van het rubber-uitvoerrecht voor de Westersche ondernemingen; deze heffing was diestij dis bedoeld als een kleine bedrage tot 's lands middelen en nimmer als een belangrijke post op de begrooting. Nu zal de genoemde heffing een groot bedrag uitmaken door de recente prijsstijging en uit deze overweging mag met eenige zekerheiö gerekend worden op verlaging van deae op de rubbercultuur gelegde lasten. Alhoewel in geen verhouding tot de ramp in Amerika door het water van de Ohlo en de Mississippi hebben wij ook hier te lande ongemak van het stormachtige en fel koude weer. Talrijke schepen zijn vergaan verschillende ongelukken op den weg hebben plaats gehad. De verbinding met verschillende plaatsen is verbroken en het vliegverkeer kan ook te dezen opzichte zijn goede diensten verrichten. In Emmen zijn zelfs treinen ingesneeuwd en een sneeuwploeg heeft enkele uren moeten werken om de baan weer vrij te kunnen krijgen. De vorst zorgt voor ijsvermaak en Üit komt ten goede aan de ïndustriën, dl# schaatsen etc. fabriceeren, terwijl ook de winkeliers verschillende winter-ingredienten kunnen verkoopen. De critiek om Sir Deterding's daad is nog steeds niet verstomd; de een looft de geste als een daad van groot belang, vooral voor de nog steeds benarde positie van onze boeren. Anderen daarentegen keuren Deterding's handelswijze op felle wijze af, daarbij zelfs betoogende, dat de ex-leider van het Koninkiijke-Shell concern het oorlogsgevaar in de wereld vergroot. Nét of een tiental millioenen guldens in staat zouden zijn om de wereld constellatie in een bepaalde richting te drijven. De rentevoet daalt nog steeds verder. Onze Regeering, die intusschen veel moeite heeft cm den gulden op een depreciatie van circa 20% te houden, volgt de goedkoope geld-politiek. Dit komt o.a. ten goede aan de conversiemogelijkheden voor de publiekrechtelijke lichamen. Noord-Holland komt met twee met onbelangrijke leeningen aan de markt, n.1. een 3% leerling, voor een tijd van 10 jaar ad f 8.635.000.— tegen pari en een 32-jarige 3%% leening groot f 14.369.000.—, eveneens tegen 100%. En op deze voorwaarden zal men geleidelijk alom geld kunnen verkrijgen, vooral nu gebleken is, dat de Indische leening er als koek is ingegaan, zoodat vrije inschrijvers nagenoeg niets toegewezen knagen. In rustige sfeer behandelt de Kamer de grondwetsherziening. Deze herziening is het voorspel der komende kamerverkiezingen, waartoe men in den lande druk in de weer is. Toch bemerkt men weinig van een verhoogd politiek leven; het schijnt, dat momenteel de stemming ervoor nog lauw mag worden genoemd. Dit zal natuurlijk veranderen, zoodra het oogenblik der verkiezingen nadert. Er staan te veel groote belangen op het spel om niet ten volle mede te werken aan succes van de partij, waartoe men behoort. In de Kamer zijn vragen gesteld door het Eerste Kamerlid Fleskens over de guldendepreciatie. Genoemde afgevaardigde snijdt d« kwestie van het depreciatiepercentage aan, dat volgens hem en vele anderen veel te laag is om het binnenlandsche prijspeil aan te passen aan het wereldprijspeil De Regeering koopt steeds maar Ponden in om een waardedaling van den gulden van circa 20% te handhaven. Wij gelooven, dat deze aangelegenheid een incidenteele is, want indien de gulden door normale factoren naar boven wordt gebracht, zou de overheid niet ingrijpen. Immers zij zou volgens haat verklaringen, destijds gedaan, slechts opereeren, indien abnormale factoren haar daartoe zouden nopen. Vermoedelijk repatrieeren momenteel belangrijke ki het buitenland belegde Nederlandsche kapitalen en zoodra deze repatrieering ophoudt, zal het Pond wel weer gaan stijgen. Bovendien ligt de waardedaling van het Pond niet alleen aan ons land. Ook andere, internationale krachten zijn aan het werk om de Engelsche valuta te drukken, o.a. ook de leening van £ 50 millioen aan Frankrijk, wtelke Ponden vanzelfsprekend moeten worden verkocht en omgezet in Fransche francs. In vergelijking met de situatie op uit. 1936 is de werkloosheid teruggegaan, deze telde op eind December 1936 ongeveer 455.209 tegen 471.924 op uit. 1935. Het is een bekend feit, dat in de wintermaanden de werkloosheid toerteemt door stagnatie in het bouwbedrijf en in het benutten van werkkrachten op het platteland. De stijging van November tot uit December 1935 bedroeg 56.744 en in dezelfde periode van 1936 is dit cijfer gedaald tot 35.729. De werkloosheid is ontegenzeglijk nog hoog en het is de vraag, of dB technische werkloosheid door de stijgende economische conjunctuur voor een goed deel zou kunnen worden weggenomen. Wij gelooven dit niet en te meer dringt het urgente probleem om een deel van onze bevolking' te doen emigreeren. Zooals wij reeds in onze vorigen brief hebben gemeld is de stijging van het indexcijfer voor de kosten van levensonderhoud niet groot. Het blijft binnen de stoutste verwachtingen, al dient men te beseffen, dat dit indexcijfer een gemiddelde is van verschillende uiteenloopende factoren. Verschillende artikelen zijn niet onbelangrijk gestegen, andere daarentegen konden nog een verdere daling ondergaan. Het leven wordt duurder — dit is niet te ontkennen — en juist verschillende hoogstnoodzakelijke levensbehoeften, zooals bijv. vleesch en vetten maken de situatie voor den minderbedeelde moeilijk. --- UW BRIL UW BRIL van Fa. T. TEN BOSCH» TEL. 2161, — HOOFDSTRAAT iU. ---