John Jay Mac Cloy, Amerika's nieuwste man in Duitsland HIJ IS POLITICUS, JURIST, BANKIER, DETECTIVE, WAPEN-TECHNISCH ONDERLEGD EN EEN UITSTEKEND TENNISSER. Het Hoge Commissariaat, de hardste noot die hij ooit te kraken had. (Van onze correspondent). De man, die nu reeds enige weken in de Amerikaanse zóne van Duitsland de lakens uitdeelt — en wiens invloed op de leiders der geallieerde zönes bijzonder groot is, al was dat slechts om redenen van de machtige dollar — behoort tot de beperkte groep internationale vermaardheden, die zich niet een carrière behoefden te banen; bij hem kwam alles, zoals het komen moest, zonder dat hij er ooit veel moeite voor behoefde te doen. In 1916 toen hij nog bezig was zijn rechtsstudies te voltooien — waarbij hij in zijn onderhoud voorzag door in de avonduren als kelner te werken — blies een Duitse spion in het Black Tom arsenaal in de staat New Jersey een slordige 900.000 kilogram ontplofbare stoffen in de lucht. De verontwaardiging in dit land was groot. Sabotage werd weliswaar vermoed, maar er was niemand in staat om het te bewijzen. Een internationale commissie werd ingeteld om het geval te onderzoeken, maar toen "zij in 1930 uitspraak deed was < Duitsland's schuld in deze onbewezen. John Jay McCIoy, inmiddels een advocaat van niet geringe reputatie, en een collega ontvingen het verzoek van Amerikaanse belangen om te trachten de zaak te heropenen. Door detective- en contra-spionnagewerk wisten zij de hand te leggen op een Amerikaans weekblad, waarin met behulp van onzichtbare inkt en speldeprikken een code te lezen was. Het bleek, dat de code geschreven was door een Duits sabotage-agent, die het blad in Mexico had verzonden naar een contact-man in de V.S. Nadat het geheimschrift gedecodeerd was, las men aanwijzingen voor saboteurs, die in verband met deze explosie reeds door de internationale commissie als de aanstichters waren gedoodverfd, zonder dat men echter proefondervindelijk hun dienstverband met het Duitse leger had kunnen vaststellen. Na negen jaar — in 1939 — deed de internationale commissie een nieuwe uitspraak. Duitsland werd verantwoordelijk gesteld voor de ontploffing en de cliënten van McCIoy ontvingen een schadeloosstelling van liefst $ 20 millioen. Met deze affaire was de naam van McCIoy gemaakt. Tegelijkertijd had hij gedurende het negen jaar lange onderzoek in de explosie-zaak een helder inzicht gekregen in Duitsland's sabotage-plannen en de Duitse mentaliteit. Vandaar, dat het generlei verbazing wekte toen ,men hem vlak voor Japan's aanval op Pearl Harbor verzocht als onderminister van oorlog te willen optreden. In die functie werd hij in 1942 belast met het opstellen van plannen voor het „burgerlijk gezag" in de gebieden van Europa, zodra zij door de geaillieerden bevrijd zouden zijn. Sedert 1944 heeft hij zich in het bijzonder met het herstel van een civiel bewind in Duitsland bezig gehouden. In zekere zin kan men ook zeggen, dat de taak, die hij aan het begin van deze maand begon, een voortzetting is van het werk, dat hij in 1944 ondernam. Inspectie-reizen. Tijdens de oorlogsjaren is de voorbereiding voor een normaal Duitsland niet zijn enige of voornaamste werk geweest; als assistent van de President van de V.S. woonde hij de conferenties der Grote Drie in Casablanca, Cairo en Potsdam bij; hij maakte voorts tal van inspectie-reizen, die hem op alle oorlogsfronten bractiten. Behalve een scherpe geest bracht hij bij iedere nieuwe functie een paar handen mee, die niet verkeerd stonden voor de moeilijkheden der practijk. Tijdens een bezoek aan het front in Noord-Afrika was hij bij de troep op het ogenblik, dat een nieuw antitank-wapen, de „Bazoeka" werd afgeleverd. De instructies hoe het nieuwe wapen te gebruiken, waren echter nog niet gearriveerd. De onderminister van Oorlog herinnerde zich echter nog een demonstratie, die men •— niet zo lang geleden in de V.S. voor hoge militairen had gegeven. Zonder aarzeling instrueerde hij een korporaal in het gebruik van de „Bazoeka". Een paar dagen later won de korporaal de „Congressional Medal of Honor" — de hoogste Amerikaanse onderscheiding — na in de omgeving van. de Kasserine pas met zijn Bazoeka een heel dorp te hebben veroverd. Principiële beslissingen. Onmiddellijk na Duitsland's onvoorwaardelijke overgave nodigde president Roosevelt McCIoy uit om de leiding van de Amerikaanse zóne van Duitsland op zich te nemen. McCIoy begaf zich naar het Witte Huis en verzocht de president geen burger in deze functie te benoemen, doch een militair. De andere bondgenoten, zo argumenteerde hij, hadden immers hun top-posities alsnog in de handen van militairen gelaten. Op McCloy's suggestie werd generaal Lucius D. Clay toen benoemd. Inmiddels hield McCIoy zich ten nauwste bezig met alle principiële beslissingen ten aanzien van Duitsland. De toenmalige minister van Financiën, Henry Morgenthau, deed in 1945 een formeel voorstel om Duitsland terug te brengen tot een land met louter agrarische economie. McCIoy schreef toen een memorandum aan het Witte Huis, waarin hij o.a. zei: „De vraag is hier niet, of we de Duitsers voor hun zonden willen laten bloeden. Waar het alleen op aankomt is of, in verloop van tijd, een bevolking van 70 millioen ontwikkelde mensen op een dergelijk laag bestaansniveau gehouden kan worden. Menselijkerwijze lijkt mij dit onmogelijk. Het voorstel van Financiën is een openlijke erkenning, dat men geen hoop behoefde te koesteren voor een redelijke politieke en economische oplossing van de problemen, die tot de oorlog leidden". Na ontvangst van dit memorandum legde de president een verklaring af, dat hij geenszins van plan was Duitsland tot een louter agrarische staat te maken. Vlieglessen. In de eerste wereldoorlog was McCIoy als een kapitein met het Amerikaanse Expeditie-leger mee naar Frankrijk gekomen. Hij was bijzonder onder de indruk van de nieuwe wapens van die oorlog, de tank en het vliegtuig. In het laatste medium zag hij een ideaal middel voor het verrichten van zuivere artillerie-waarnemingen. Maar de superieuren, met wie hij dit plan besprak, wilden er niet van horen. In het begin van de tweede wereldoorlog besprak hij hetzelfde denkbeeld opnieuw met generaal H. H. Arnold, chef-staf van de Amerikaanse luchtstrijdkrachten. Generaal Arnold zag aanvankelijk niets in — zijn bezwaar was, dat de opleiding van vliegers hiervoor te veel tijd zou vergen — McCloy's denkbeelden. Teneinde de chef-staf te overtuigen, hoe gemakkelijk het zou zijn om voor dit werk piloten op te leiden, nam McCIoy zelf vlieglessen en nodigde na een week — toen hij zijn brevet had behaald — generaal Arnold uit op een luchtritje. Daarvoor dankte de chef-staf; maar voor het denkbeeld der artilleriewaarneming vanuit de lucht was hij geheel gewonnen, toen hij had gezien dat een man van 47 in een week tijd zijn brevet had behaald. Voortrefjelijk tennisspeler. In de korte periode, nadat hij was afgetreden als onderminister van Oorlog en voor zijn benoeming tot president van de Internationale Bank in 1947 ging McCIoy terug naar NewYork, "waar hij in 1922 zijn advocaatpractijk had geopend. Tijdens zijn bewind heeft de Internationale Bank aan acht landen (inclusief Nederland) in totaal leningen verstrekt ter waarde van 650 millioen dollar en er zijn nog middelen voor verdere leningen ten bedrage van ongeveer 400 millioen dollar. Temidden van een succesvolle carrière heeft McCIoy, telkens wanneer zich een gelegenheid bood, zijn spieren niet verwaarloosd. Hij is een voortreffelijk tennisspeler (tijdens de eerste wereldoorlog speelde hij een mixed-double met Suzanne Lenglen, die toen „slechts" een plaatselijke beroemdheid was) en hij is tevens een verwoed liefhebber van de nationale Amerikaanse sport: baseball. Ook in zijn nieuwe functie zal hij af en toe een paar uur wijden aan sportieve ontspanning. Hij zal het thans meer nodig hebben dan ooit tevoren. Want dit is ontegenzeggelijk de hardste noot, die hij in zijn veelzijdige levensloop ooit te kraken heeft gekregen. JOHN JAY MAC CLOY --- Zomer-opruiming LAATSTE WEEK ONZER Zomer-opruiming van JAPONNEN BLOUSES ROKKEN WOLLEN, KATOENEN en ZIJDEN STOFFEN BADCOSTUMES PULLOVERS VESTEN * Beermann's Modehuis Devenierstraat 11 Telefoon 2492 (lngez. Med.) --- INDONESIE Nederlands pessimisme Officiele Neder. kringen spreken zich nog niet uit Het optimisme, ten aanzien van Djocja, waarvan we Maandag meldinj gen te Batavia niet gedeeld. Officiële Nederlandse kringen te niet in staat te zijn een mening uit te Djocja gehouden conferentie. ,,H veerd zich te kunnen uitlaten over menend, dat veel zelfs op papier nog de Inter-Indonesische besprekingen te maakten, wordt in Nederlandse krinBatavia zeiden, Maandagmorgen nog ;e spreken over de resultaten van de t Dagblad" te Batavia zegt gereserde meritis van de bereikte resultaten, niet geregeld is. Ten aanzien van de unie wordt gezegd, dat hieraan zoveel vast zit, dat, al zouden beide partijen terzake tot overeenstemming kunnen komen, zij zich wellicht verplicht zouden zien haar oorspronkelijke visie op deze gecompliceerde materie te wijzigen, wanneer zij kennis genomen zullen hebben van de Nederlandse opvatting ten deze. In zijn bijzondere correspondentie uit Djocja vraagt „De Nieuwsgier" zich af, hoe de federale staten het feit hebben kunnen accepteren, dat de oude republiek in de republiek der Verenigde Staten van Indonesië een overheersende positie zal innemen, welke beslag legt op alle na 19 December door de Nederlandse troepen bezette gebieden na de Sumatraanse protesten tegen het accoord van dr. Van Royen en mr. Rum. Is dit een bewijs van overredingskracht der republikeinse leiders, die uit zwaarder hout gesneden zijn dan het merendeel der federalen, al kwamen deze dan met driemaal zoveel gedelegeerden naar Djocja dan de repblikeinse delegatie? Het blad concludeert, dat het republikeinse prestige groot is in het federale gezelschap en dat niemand er aan twijfelt, dat Sukarno de eerste president wordt van de republik Indonesia Serikat. De ECA hulp voor Indonesië De Amerikaanse Zondagsbladen schenken bijzonder veel aandacht aan de overeenkomst tussen de Indonesische republikeinen en federalisten. De „New York Times' publiceert hierover een tweekoloms artikel op de voorpagina en bevat tevens een bericht van zijn Haagse correspondent, David Anderson, waarin deze zegt in Den Haag van gezaghebbende zijde vernomen te hebben, dat de Amerikaanse regering naar men verwacht de Marshall-hulp aan Indonesië niet zal herstellen voordat er een grote verbetering zal zijn ingetreden in de verwarde toestand aldaar. Indien de uitkering van Marshallhulp hervat zal worden, zal deze gestaakt worden, zodra de Archipel door de Nederlanders tot souverein en onafhankelijk gebied zal zijn verklaard. Deskundigen van de E.C.A. en van het Amerikaanse ministerie van buitenlandse zaken zijn het niet eens. Eerstgenoemden zijn van mening, dat Indonesië een slecht gebied voor economische investering is als gevolg van het feit, dat door de politieke onrust van de laatste zeven maanden 't land ernstig verzwakt is, ten prooi aan bandieten en ook door meer dollarhulp niet geholpen kan worden. Anderzijds is men bij het Amerikaans 2 ministerie van buitenlandse zaken naar verluidt van mening, dat de vorderingen, die door Indonesiërs en Nederlanders gemaakt zijn in de richting van de Rondetafel-conferentie in Den Haag met goed gevolg beloond kunnen worden door herstel van de ECA-uitkeringen, die op 22 Dec. jJ. na hervatting van de openlijke oorlog op Java werden afgesneden. Niemand tracht langer het feit te verbergen, dat de afsnijding om polititke redenen geschiedde en dat de beslissing thans 'in handen ligt van het ministerie van buitenlandse zaken eerder dan in die van de ECA. Tot dusverre ontving Indonesië ECA-geld in het kader van de aan Nederland verleende steun: d.w.z. aan Nederland werd een totaalbedrag toegewezen, waarvan Indonésië een bepaald percentage ontving. In welingelichte kringen is men van mening, dat, zodra Nederland zijn vroegere koloniale bezittingen souverein en onafhankelijk verklaart, de nieuwe staat automatisch niet in aanmerking komt als ontvanger van ECA toewijzingen. In feite week de ECA van de gestelde richtlijnen af om de Nederlanders te helpen op een tijdstip, toen officieel de Amerikaanse regering de Nederlandse politionele actie veroordeelde Anderson citeert nog het onlangs door de Nederlandse regering gepubliceerde rapport over de .economische situatie in Indonesië en verklaart tenslotte: „In gezaghebbende Amerikaanse kringen in Den Haag is men van mening, dat Nederland niet zal toestaan, da* Indonesië vrij en onafhankelijk wordt, zo lang de economie van dit gebied zich nog op de rand van de chaos bevindt De motie van de Staten van Suriname. De motie, die de Staten van Suriname terzake de interim-regeling Zaterdag hebben aangenomen besluit na acht overwegingen: 1. ter kennis van de Nederlandse regering en Eerste Kanier te brengen: dat zij (de Staten) met beslistheid de interim-regering voor Suriname verwerpen, waarin de bepalingen van de artikelen 155 en 168 luiden zoals bij de wijziging in de Tweede Kamer vastgesteld, weshalve de Staten van Suriname a. bij de regering met klem aandringen het aanhangige voorstel van wet terug te nemen, b. de Eerste Kamer zeer nadrukkelijk verzoeken het ontwerp te willen verwerpen voor geval het onverhoopt in de huidige vorm aan haar wordt voorgelegd, 2. aan de regering mede te delen, dat de Staten zich van ieder verder overleg met Nederland terzake de vestiging ener nieuwe rechtsorde zullen onthouden, zolang de in Nederland gebleken opvatting omtrent het te plegen algemeen overleg en het nakomen van de toezeggingen gehandhaafd wordt. Overweging no. 1 zegt, dat minister Van Schaik heeft toegezegd dat, wanneer de Kamer ingrijpende wijzigingen aanbrengt, de regering deze niet zal aanvaarden. Op de thee-onderneming Mardjandi nabij Siantar, is de Nederlandse employé J. van den Elshoudt door terroristen vermoord. Na de ontvoering van een onderwijzeres in Zuid-Borneo wist een der onmiddellijk na het vernemen van het gebeurde uitgezonden patrouilles de bende, die haar bewaakte, te overvallen. Behalve de onderwijzeres, die ongedeerd naar Bandjermasin is teruggekeerd, werden hierbij nog twaalf Indonesiërs, waaronder drie vrouwen en een zwaargewonde, bevrijd. De bende leed zware verliezen. Het optreden der benden culmineerde op 15 dezer bij een aanval op een groep van elf personen, waaronder vier planters en zes militairen, die op terugweg naar de onderneming Danau Salak, in het Martapurase, in een hinderlaag liepen. Een planter vond hierbij de dood. Vier personen werden gewond. Terroristen te Malang hebben een actie ontketend voor het verzamelen van rij- en nummerkaarten, waartoe herhaaldelijk in het zuiden van de stad opelettes en andere auto's worden aangehouden om deze papieren buit te maken. Ook keuringsbewijzen van arbeiders in de strootjes-fabrieken zijn erg in trek. Parlementsgebouw voor Negara Djawa Timur, Binnenkort zal een plan worden ontworpen voor de bouw te Surabaja van een parlementsgebouw voor de Negara Djawa Timur. Het ligt in de bedoeling dat het gebouw zal verrijzen aan de AIoon-Aloonstraat tegenover het Residentiekantoor. Het hier openliggend terrein, waar vroeger het Paleis van Justitie stond, is bestemd voor verschillende overheidsgebouwen en wordt dus, mettertijd het centrum van de regering van Djawa Timur. Suriname verenigt zich met het standpunt der Staten. Het college van algemeen bestuur van Suriname heeft medegedeeld, zich ten volle te kunnen verenigen met het standpunt van de Staten van Suriname, dat de door de Tweede Kamer aangenomen amendementen op de artikelen 155 en 168 der interimregeling inbreuk maken op de beginselen der regering, daar de daarin vervatte materie een inwendige aangelegenheid van Suriname is. Voorts is het college met de Staten van mening, dat door deze amendemering het budgetrecht van Suriname wordt aangetast. Het college meent aan de interim-regeling in haar huidige vorm zijn instemming te moeten onthouden en is bereid, alle uit deze houding voortvloeiende consequenties te aanvaarden. Bouw te Paramaribo. De bouw van 70 volkswoningen te Paramaribo is gegund aan de firma H. van Heesewijk uit Best (N.-Brabant) voor f 1.840.000.—. / --- FEUILLETON DE ZWARTE ORCHIDEE DOOR ALLAN SWINTON 48.) Door de stilte hoorde zij een vaag klagend geluid, een zacht gesnater, rijzend en dalend, nu eens ophoudend en dan weer beginnend en naar het haar toescheen verschrikt en desolaat. Zo dringend klonk het tenslotte, dat zij opstond, om buiten haar tent op sandalen en met een jasje over haar pyama aangetrokken, te staan luisteren. De regen van de vorige avond was voorbij en de wolken waren verdwenen. De dageraad rook fris e.. zoetig; op de schemerig verlichte open plek bewoog zich nog niets, ofschoon de Jivanté's zich spoedig zouden vertonen. Het was of de gehele wereld even stil stond: of alle leven tussen dag en nacht bleef hangen. Het zachte geluid ging door, stierf weg en zwol dan weer tot een klagend crescendo, hetgeen haar op onverklaarbare wijze bewoog. Zowat tien meter van haar tent stond de hut van haar grootvader op zijn vier staken en plotseling realiseerde zij zich, dat het klagend geluid daaruit kwam. Zij aarzelde even en liep toen zacht op de hut af. De hut had geen deur. De vloer van de kleine stoep was ongeveer op borsthoogte. Zij ging daar staan, waar zij de hangmat van de oude man kon zien hangen, maar Don Arturo lag er niet in. Hij lag op de vloer uitgestrekt met zijn hoofd in een onnatuurlijke houding, terwijl het zwart-en-oranje aapje in een vergeef poging -m zijn aandacht te trekken aan zijn baard trok. Het kleine fluwelen gezichtje keek haar met wanhopige blikken aan. Zij haastte zich de ladder op en knielde naast hem neer. Toen klonk haar verschrikte kreet: „Hugh! Hugh! Kom gauw!" Maar de stem, die haar geruststellend antwoordde, was die van Sam: „Ik kom." Al spoedig hoorde zij hem, voor haar tent staande, opnieuw roepen: „Waar ben je?" „Hier. In grootvader's hut. Oh,, kom dan toch!" Met door de slaap verwarde haren, op blote voeten en in pyama met zijn machete in de hand geklemd, kwam Sam aanrennen. Hij sprong op de stoep en knielde naast haar neer. Zij zei: „De aap maakte mij wakker", en toonde hem haar hand, die rood zag von Don Arturo's bloed. Sam voelde het hart van de oude orchideeënjager en zijn ogen gaven haar de bevestiging, die zij eigenlijk niet eens nodig had. Toen gingen haar ogen wijd open en wees zij naar de hoek van de hut. De rode muildierzak van koeienhuid, waarin Don Arturo zijn boeken bewaarde, lag daar open en de inhoud was over de vloer verspreid. Zij ging er heen en keek er in. Snel ging zij na, welke boéken er op de vloer lagen. Toen keerde zij zich met een verschrikt en ongelovig gezicht tot Sam: „Het logboek! Iemand heeft het gestolen! Zij waren het, die hem gedood hebben." Sam weerde het aapje af, dat trachtte zijn meester te bereiken. Hij wees naar de gewonde bloedende lippen van de oude man en toen op een houten vijzel, die gebruikt werd, om meel in te stampen. „Hij werd neergeslagen en is toen daar op gevallen. De slagen en de schok...." Hij keek door de deuropening naar buiten en bracht onder woorden, wat zij reeds gedacht had: „Waar is Hugh?" Zij wisten beiden, dat iets, wat haar deed ontwaken, aeer zeker iemand wekken moest, die altijd zo op zijn qui vive was. Toen klaarde haar gezichtje op. „Daar is hij." Maar de nieuwaangekomene was een Indiaan, een gespierde jongeman, die de stoep opliep en nieuwsgierig naar binnen tuurde. Wat hij zag, deed hem met één si.:-ong naar binnen komen. Zijn lichaam stonk als dat van een geit; zijn groenachtig bruine huid was zacht als satijn en zijn lange draderige haar, zwart als paardehaar viel langs zijn gezicht, toen hij zich over Don Arturo boog. Wordt vervolgd --- Nieuwe Nederlandse vinding maakt geweldig opgang „Actiet Wit... de toeverlaat van talloze huisvrouwen" Zoals wij reeds meldden is het laboratorium van Dobbelman, Nijmegen, er in geslaagd, de geheel nieuwe methode van „optisch bleken", tot nog toe alleen bekend in de wereld der chemici, voor haar „Castella" Zelfwerkend Wasmiddel toe te passen. De hiervoor gebruikte stof draagt de naam „Actief Wit". Het succes van dit nieuwe wasmiddel mag sensationeel worden genoemd. Dit kan niemand verwonderen, die de uitwerking van het „Actief Wit" heeft gadegeslagen. De witte was wordt vele malen witter, kleuren gaan schitteren in nieuwe gloed, weefsels worden zachter. Dit wasmiddel zet ongetwijfeld nieuwe luister by aan de naam „Castella" — een naam, die reeds met zoveel eer gedragen wordt door de bekende andere producten van dezelfde fabrikant, zoals schoonheidszeep, huishoudzeep en tandpasta. (lngez. Meded.) --- De slager Gerrit Maat uit Enschede, De slager Gerrit Maat uit Enschede, die tijdens de bezetting naar Duitsland werd gevoerd, verloor daar met een bombardement zijn rechter onderarm. Zijn oude beroep kon hg daardoor niet meer uitoefenen. Een psychologische test wees uit, dat Maat het meest voor het beroep van schilder geschikt was. In het begin kostte het veel moeite met de prothese de schilderskwast te hanteren, doch Gerrit Maat zette dapper door en nu kan hij zich een volslagen schilder noemen. Maat bezig met het schilderen van een kast. --- MODELVLIEGTUIGSPORT OP YPENBURG. Ruim 100 beoefenaars van de modelvliegtuigsport presenteerden gisteren op het vliegveld Ypen- . burg hun miniatuurtoestellen aan een talrijk publiek. Het was de dag van de modelvliegtuigsport, georganiseerd door de Koninklijke Nederlandse vereniging voor luchtvaart in het kader van de internationale luchtvaartshow Ypenburg, maar evengoed had deze dag de triomf genoemd kunnen worden van hèt potje lijm, de latjes en het zeildoek, materialen, die door modelbouwers op kunstige wijze ineengeknutseld de meest verrassende modellen opleveren. De wedstrijden vingen om een uur aan met een concours d'elegance, waarbij het niet zozeer aankwam op de schoonheid en charme van de jonge en oude modelbouwers als wel op de afwerking en het type van de door hen gepresenteerde modellen. De eerste prijs ging naar J. Hekkmg van de Arnhemse lucthvaartclub. ---