Drie stemmen moeten Labour redden Tweedaags debat over plan-Schuman De Beaverbrook-pers roert zich (Telefonisch van onze correspondent.) Londen, 26 Juni 1950. Het tweedaags debat in het Lagerhuis brengt Labour andermaal in een vrij critieke positie. Aan regeringszijde zijn er vijf leden dusdanig ziek, dat zij onmogelijk bij de stemming over de Conservatief-Liberale oppositiemotie aanwezig kunnen zijn. Onder hen bevindt zich tot zijn eigen grote ergernis de reeds wekenlang tegen zijn doktoren mopperende minister van Buitenlandse Zaken Ernest Bevin, die no'g steeds het hospitaal niet mag verlaten na zijn operatie. Dit betekent, dat Labour's theoretische algemeene meerderheid van 8 stemmen in het Huis dus feitelijk zal neerkomen op een benauwende overhand van zegge drie stemmen. Een drieregelige „whip", de meest urgente oproep tot aanwezigheid, is dan ook uitgezonden aan alle andere Labourleden, teneinde een regeringsnederlaag te voorkomen, wanneer de oppositiemotie aan een stemming zal worden onderworpen. Naar verluidt, zal deze stemming omstreeks 7 uur Dinsdagavond, aan het eind van de tweede dag van het debat, plaats vinden. De regering zal deze als een vertrouwenskwestie beschouwen. Een eventuele Labour-nederlaag over de motie, die Engelands deelneming aan de Parijse besprekingen eist, onder voorbehoud, dat het zich evenals Nederland zal kunnen terugtrekken, wanneer het zich niet met de ontwikkelingen zal kunnen verenigen, zou derhalve het aftreden der Labour regering tengevolge hebben. Ondanks het zwakke gesputter van een aantal critici op de Labourbanken, die Engeland wel vertegenwoordigd hadden willen zien te Parijs, staat het wel vast, dat Labour tijdens het debat een verenigd front zal vertonen en, minus de vijf zieken Dinsdagavond zijn maximaal aantal stemmen zal behalen. In het conservatieve kamp. In het oppositiekamp is de situatie echter onrustiger. Hoewel de Liberalen onder hun leider Clement Davies als één man de oppositiemotie steunen, schaart een kleine groep Conservatieven zich niet langer achter Churchill's vurige aansporing tot deelname aan het Plan-Schuman. Dit zijn de extremistische isolationisten in Churchill's partij en hoewel hun groep te klein is om van een splitsing in de Conservatieve partij te kunnen spreken,, bestaat de kans, dat ondanks de eveneens dringende oproep deze Conservatieve „rebellen" zich a.s. Dinsdag van stemming zullen onthouden, hetgeen Labour's maximale meerderheid van drie stemmen aanzienlijk zou kunnen verhogen. De argumenten van deze Tory-rebellen, wier verouderde leus nog steeds hardnekkig „Empire first" is, winnen zienderogen grond bij de Britse gewone man, en worden gesteund door de Beaverbrook-pers. In een fel en wantrouwend hoofdartikel zweept de populaire Daily Express — met een dagoplage van ruim vier millioen — de gemoederen op tegen elke deelname van Engeland aan elk „continentaal kartel" en zegt, dat Engeland's enige redding ligt in nauwere samenwerking met het Gemenebest en niet in het „Schumankartel". Geen chantage. Wat betreft het voorstel van een aantal Republikeinse Senatoren in Amerika om 340 millioen dollar af te trekken van Engelands Marshallhulp — hetgeen deze hulp aan Albion zou halveren — tenzij Engeland mee zou doen aan het Plan-Schuman, schrijft de Express, dat het Engelse volk zich door dergelijke chantage niet bang moet laten maken en zich daardoor nog verder aangespoord moet voelen om op eigen benen te staan. Dit natuurlijk weer te bereiken door samenwerking met het „Imperium". Hoewel men in elk woord de sissende tong van Lord Beaverbrook proeft, hoort men dagelijks meer en meer Engelsen zijn woorden herhalen, De huidige situatie, waarbij deze oerconservatieve Empire-maniak zich van Churchill afkeert, teneinde, zij het indirect, Attlee's isolationisme te steunen, is op zijn minst genomen zonderling Achttien jaar voor Rühl De Bijzondere Raad van Cassatie heeft de Kriminalsekretar Eniil Rühl, die wegens zijn optreden bij de Aussenstelle Amsterdam door het Bijzondere Gerechtshof in de hoofdstad tot vijftien jaar gevangenisstraf met aftrek werd veroordeeld, een straf opgelegd van achttien jaar met aftrek. Aan requirant was verschillende oorlogsmisdrijven en misdrijven tegen de menselijkheid ten laste gelegd, zoals het plegen van zogenaamde Silbertanne-nioorden oj.i onschuldige Nederlanders, het mishandelen van Nederlandse gevangenen en het zonder vorm van proces executeren van Nederlanders. Oplichting Nederlandse Bank bewezen geacht De 72-jarige Amsterdammer L. J. M., die er van verdacht werd door middel van een wisseltruc bij een wisselkantoor van de Nederlandse Bank in de hoofdstad voor twintig bankbiljetten van honderd gulden een bedrag van drie duizend gulden te hebben terugontvangen in "plaats van twee duizend gulden, is in hoger beroep door het Amsterdamse Gerechtshof veroordeeld tot een geldboete van duizend gulden, subs. twee maanden. De veroordeelde heeft steeds hardnekkig ontkent ooit in het wisselkantoor te zijn geweest. Twee schriftkundigen kwamen beiden tot de conclusie, dat verdachte's handschrift hetzelfde was als dat, waarmede de bewuste wisseinota was ingevuld. --- Korte berichten Het ziekenhuis De Lichtenberg te Amersfoort zal over enige tijd een belangrijke uitbreiding ondergaan. Op het zes hectaren grote terrein, dat begrensd wordt door de Hugo de Grootlaan, de Vondellaan en de Jacob Oatslaan, zal een nieuw modern streekziekenhuis verrijzen, waarvan de bouwkosten op zeven millioen gulden worden gesclfet. Het rijk draagt drie millioen bij in de kosten. In 1951 wordt met de aanbesteding begonnen. De bouw zal ongeveer drie jaar duren. De 36-jarige Hagenaar L. K., die in de strafgevangenis te Schcveningen de straf moest uitzitten, die hij aan een inbraak te wijten had, is er Zaterdagmiddag in geslaagd te ontsnappen. Zijn vrijheid was echter maar van korte duur, want nog dezelfde avond werd hij door de Haagse recherche in Scheveningen weer gearresteerd. De Dorsetshire wordt Woensdag middag a.s. uit Djakarta te Amsterdam verwacht. In de ochtend van dezelfde dag zal de Oranje te Amsterdam aankomen. Voor het intcrnationalo muziekconcours te Oosterbeek, dat van 30 Juni tot 10 Juli wordt gehouden, zijn ereprijzen beschikbaar gesteld, onder meer door de Koningin, Prins Bernhard, de minister van Onderwijs, Kunsten en Wetenschappen, de gezant van Luxemburg, de heer Auguste Collart en de Commissaris der Koningin in de provincie Gelderland. In het marine opleidingskamp nabij Hilversum is Zondag een geval van nekkramp geconstateerd. In verband daarmee zal het kamp voorlopig één week onder quarantaine worden gesteld. B. en W. van Maastricht hebben voor het gemeentebestuur plannen ontvouwd voor de aanleg van een aantal sportterreinen in het Wittevrouwenveld, het Noordoostelijk deel van de stad, waar de uitbreiding der gemeente in de toekomst voornamelijk geprojecteerd is. Het plan omvat niet alleen de aanleg van zes sportvelden, maar ook de bouw van een stadion, dit zou dan eerst als voetbalterrein met staantribunes voor 10.000 personen worden ingericht om later zijn definitieve stadionvorm te krijgen. --- Hij had een auto nodig... De Haagse politie heett de 22-j. opperman H. B. uit Den Haag wegens diefstal van benzine aangehouden. Woensdagavond heeft hij van een autoverhuurinrichting in Den Haag een auto meegenomen waarmee hij volgens zijn zeggen familie-bezoeken in Apeldoorn heeft afgelegd. Donderdagmorgen is deze auto in Den Haag teruggevonden. De wagen had 290 km afgelegd. Voor de diefstal van de daarbij verbruikte 'benzine zal B. ter verantwoording worden geroepen. --- Kleine geschiedenis van MIKE RECTOR Bloed en mensenhuid brachten redding Vele Amerikanen doorleefden onlangs een gelukkig ogenblik, toen zij bij het opslaan van hun ochtendblad lazen, dat een kleine jongen, Mike Rector genaamd, weer voldoende hersteld was om uit het ziekenhuis ontslagen te worden, zeventien maanden na de dag, waarop hij met brandwonden overdekt door zijn radeloze ouders naar een ziekenhuis in Washington gebracht werd. Zij beseften, dat gebeden, onbaatzuchtigheid en de moderne medische wetenschap getriomfeerd haden over wat eenmaal een zekere dood voor het vijfjarige jongetje scheen. In November 1948 vonden Mike Rector en zijn speelkameraadjes een paar lucifers. Op de een of andere wijze vatten de kleertjes van Mike vlam en toen zijn moeder de brandende kleren van zijn lichaam getrokken had, was bijna 70 % van zijn huid verbrand. Overal in Amerika werden de mensen door pers en radio op de hoogte gesteld van het ernstige ongeval, dat de kleine Mike overkomen was en zij hoorden wat hij bovenal nodig had: mensenbloed en mensenhuid. Mensen van alle rangen stand reageerden spontaan op de oproep. Vrijwillige donors waren bereid meer bloed af te staan dan Mike ooit nodig zou hebben. De benodigde huid kreeg hij van andere donors, van zijn ouders en familieleden, van buren en van mensen, die de kleine jongen niet eens kenden en nog nooit van hem gehoord hadden. In het ziekenhuis werkte een speciale staf van deskundigen op het gebied van brandwonden dag en nacht om de jongen zo goed mogelijk in conditie te houden, terwijl nieuwe geneesmiddelen nieuwe chirurgische methoden en herhaaldelijk toegepaste bloedtransfusies zijn lichaam behulpzaam waren bij het verwijderen van de gifstoffen, die door de brandwonden waren ontstaan en Mike de zenuwinzinking te boven deden komen, die het gevolg wos van het onggeval. Toen Mike weer genoeg aangesterkt was, werd met transplanatie der huidmiddelen begonnen. Gedurende de gehele langdurige behandeling bleef Mike ongelooflijk opgeruimd. Thans is hij volledig hersteld, afgezien van een geringe verkorting van een spier, cile maakt, dat hij een beetje voorover gebogen loopt. Zo is dan de kleine Mike als overwinnaar uit de strijd gekomen. --- Bij de firma Petit en Fritzen te Aerle-Rixtel (N.B.) is met haast Bij de firma Petit en Fritzen te Aerle-Rixtel (N.B.) is met haast gewerkt aan een carillon voor Chicago, waar het op de First National Trade Fair zal worden geplaatst. Het carillon bevat 35 klokken en 3 luidklokken. Het is inmiddels via Rotterdam verzonden. --- Na het drama aan de Woeste Hoeve EEN DUITSER STAAT TERECHT „Wir lieben die Verrater" De 44-jarige Duitser O. C. G. uit Schluttern, voormalige Haupt-sturmführer, verscheen voor de Bijzondere Raad van Cassatie te 's-Gravenhage. Zowel hy als de procureur-fiscaal bij het Bijzondere Gerechtshof te Arnhem hadden, beroep in cassatie aangetekend tegen de sententie van genoemd hof, waarbij G. tot 10 jaren rijkswerkinrichting, met aftrek, werd veroordeeld. Aan G. was ten laste gelegd, dat hg in Februari 1945 te Almelo in zijn functie als Hauptsturmführer tezamen met een ander, aan twee ondergeschikten de opdracht had gegeven een arrestant van de Sipo van het lever te beroven. Een maand later, in Maart 1945 zou hg maatregelen hebben genomen voor het fusilleren van 117 Nederlanders bij de Woeste Hoeve, als represaille op de aanslag op Rauter. Op 10 April 1945 — vlak voor de bevrijding — zou hy aan een zijner ondergeschikten de opdracht hebben gegeven zorg te dragen voor het fusilleren van een 12-tal Nederlandse gevangenen, die in het „Lager Mia" te Apeldoorn zonder vorm van proces ter dood werden gebracht. 14 JAAR GEEIST G. g'af op een desbetreffende vraag van de president volmondig toe, dat hij van 1933 af tot aan het einde van de oorlog overtuigd natioraal-socialist was geweest. „Niet omdat ik hoopte door de partij een betere positie te verkrijgen of op eigen voordeel uit was, maar omdat ik in de ideologie er van geloofde", zeide requirant. Na aanvankelijk werkzaam geweest te zijn bij het DeviezenSchütz-kommando werd hij bij de Sipe geplaatst. „Niet omdat ik dat zelf zo graag wilde, maar omdat men mij betrouwbaar achtte", verklaarde G. Lang ondervroeg de president G. over het begrip „verraad". „Ik acht het verraad wanneer de inwoner van een land, dat bezet is, siamenwerkt met de bezetter", zo zeide hij. „En u maakte zelf, als Duitse bezettende macht, zoveel gebruik van Nederlandse verraders", merkte de president op. „Wir lieben die Verrater", haalde de requirant de in de bezettingstijd geldende Duitse slagzin aan. Hij zeide echter persoonlijk hier steeds tegenin te zijn geg'aan. De verdediger, mr. B. Stoppelsteen uit Amsterdam zei, dat de fusillade van de 117 Nederlanders bij Woeste Hoeve, geschied is op last van Berlijn. Het was na de aanslag op Rauter, een order, gegeven door de hoogste instantie. Het zich onttrekken hieraan behoorde tot de onmogelijkheden. Ook het laten executeren van de 12 Nederlanders in het „lager Mia" te Apeldoorn was het doorgeven van een order geweest, die ook van hegerhand was gegeven. Diverse personen waren door zijn cliënt vrijgelaten of hadden gedurende de bezetting daadwerkelijk steun en hulp van hem ondervonden. Gelet op deze laatste omstandigheden verzocht de verdediger zijn cliënt een straf op te leggen, gelijk aan de preventieve hechtenis. De procureur-fisoaal bij de Raad, mr. baron Van Voorst tot Voorst, achtte in zijn conclusie de 5 door requirant ingediende cassatie-middelen, ongegrond en het door ds procureur-fiscaal bij het Arnhemse Hof ingediende middel tendele gegrond. Hij wilde wel de omstandigheden in aanmerking nemen, dat requirant nooit uit eigen initiatief had gehandeld, - en slechts een radertje was geweest in het grote geheel. Toch achtte hij verhoging van de straf gerechtvaardigd en concludeerde tot 14 jaar met aftrek. Uitspraak 12 Juli a.s. --- Vijftig millioen voor centrale aan IJssel De plannen om een grote electriciteitsfabr.'ek aan de IJssel te bouwen, enige kilometers bezuiden het Katerveer, hebben thans een vaste vorm aangenomen. Binnenkort zullen Provinciale Staten hun goedkeuring moeten hechten aan het garanderen en/of verstrekken van een geldlening van vijftig millioen gulden ten bate van de N.V. IJsselcentrale. Overijssel beschikt thans over twee electriciteits-fabrieken, het Twents centraal station bij Hengelo en de IJsselcentrale bij Zwolle. Het T. C. S. i:i opgegaan in de N.V. IJsselcentrale en dit is in practijk een provinciaal lichaam. De twee bestaande centrales kunnen binnenkort de nodige ^lectrische energie echter niet meer leveren en zo achtte men liet niet langer verantwoord de bouw van een derde, zeer grote centrale aan de IJssel uit te stellen. De nieuwe fabriek welke in 1955 volkomen gereed zal moeten zijn, 'zal een voldoende electriciteitsvoorzie'ning in Overijssel en aangrenzende concessiegebieden voor de eerste 25 jaar waarborgen. --- KERKNIEUWS NED. HERVORMDE KERK. Beroepen te Haeften J. C. Stelwagen te Wezep; te Nieuwe Tonge L. A. Kootwijk te Herkingen; te Brunssum (toezegging) S. W. de Vries te Hngelo (O.); te Breukelen H Onstein te Lemelen; te Bolsward H. Kreb te Culemborg; te Ter Aar H. van Amstel, candidaat te Goudswaard; te Woudenberg C. Dop te Ameide. Bedankt voor Bennekom, 2e predikantsplaats, N. Kleermaker te Genemuiden. Aangenomen naar Ommelanderwgk-Zuidwending S. de Roest, candidaat en hulpprediker te Steenwtjk. GEREFORMEERDE KERKEN. Tweetal te Scheveningen, 6e predikantsplaats: S. R. Smilde te Rotterdam-Delfshaven en M. Wildschut te Hilversum. Tweetal te 's-Gravenhage Oost, vacature wijlen dr. C. Bouma, C. Gilhuis te Eindhoven en M. Wilschut te Hilversum, Tweetal te Watergraafsmeer: Js. van der Linden te Delfshaven en J. Plomp te Leiden. Beroepen te Midwolda (Old ambt) E. J. Duursema te Westerembden; te Bergen (N.H.) L. W. Muns te Berlicum); te Leimuiden H. C. Endedijk, candidaat te Amstelveen; te s'-Gravenmoer P. B. Suurmond, candidaat te Oosterbeek; te Rilland-Bad L. H. Kwast, candidaat te Zuilen. Aangenomen naar IJmuiden, tweede predikantsplaats C. W. Thijs te Geesteren-Gelselaar. CHR. GEREFORMEERDE KERKEN Beroepen te Dordrecht W. C Lamain te Grand Rapids (U.S.A.) Aangenomen naar Alblasserdam: M. v. d. Ketterij te Vlaardingen. DOOPSGEZ. BROEDERSCHAP. Beroepen te Veendam-Pekela m'ej J. M. Muijt, prop. te 's-Gravenhage', --- Crisis in de politieke situatie ter Sumatra's Oostkust De politieke situatie ter Sumatra's Oostkust ontwikkelt zich snel tot een crisis, aldus verneemt de speciale correspondent van het A.N.P. te Djakarta van welingelichte zyde. De correspondent van Aneta te Medan meldde reeds, dat het uitvoerende orgaan van het onlangs gehouden volkscongres met 10 tegen 5 stemmen een motie van wantrouwen had aangenomen tegen het beleid van de minister-president der R.I.S., moh. Hatta. Dit congres had enige tijd geleden een motie aangenomen tot aansluiting van de Negara Sumatra Timur bij de republiek Indonesia. De voorzitter en de vice-voorzitter van het congres hebben deze motie zowel aan de regering der R.I.S. als aan die van de republiek Indonesië aangeboden, doch daarna besloot moh. Hatta in overleg met het bestuur der Negara Sumatra Timur, om de toestand ongewijzigd te laten, totdat de eenheidsstaat zou zijn gevormd. Tijdens genoemde bespreking heeft moh. Hatta aan dr. Mansur toegezegd, dat hij de situatie onveranderd zou laten, maar dat de Negara Sumatra Timur zou opgaan in de eenheidsstaat en dat de regering der R.I.S. tijdens de besprekingen met de republiek Indonesia over de eenheidsstaat tevens zou optreden als vertegenwoordigster van de belangen der Negara Sumatra Timur. De republiek Indonesia stemde hierin toe en overeengekomen werd, dat de Negara Sumatra Timur niet zou opgaan in de republiek Indonesia, doch rechtstreeks in de toekomstige „Negara Kesatuan". Moh. Hatta heeft dit standpunt ook gehandhaafd, toen de delegatie van het congres Rakjat nog enige malen na de overeenkomst tussen de R.I.S. en de republiek Indonesië van eind Mei, een bezoek bracht aan Ha'tta, na eveneens besprekingen te Djocja te hebben gevoerd. Ook in het parlement werden de vorige week vragen over deze houding van Hatta gesteld en de minister-president der R.I.S. verklaarde zich niet bereid, enige concessies te doen aan de uitspraken van het Volkscongres. Zelfs verschenen in sommige Indonesische bladen berichten, dat Hatta tegenover de voorzitter van het Volkscongres met aftreden zou hebben gedreigd, indien het Congres zou vasthouden aan de eis om de Negara Sumatra Timur onmiddellijk op te heffen en te doen aansluiten bij de Republiek Indonesië. De politieke situatie ter Oostkust heeft zich toegespitst. Politieke waarnemers zijn van mening dat Moh. Hatta, ook na de motie van wantrouwen van het uitvoerende orgaan van het Volkscongres, niet van het door hem ingenomen standpunt zal afwijken. Daartegenover zien zij een mogelijkheid van onlusten, die daarom te gevaarlijker zijn omdat het wel duidelijk is, dat het Volkscongres sterk onder communistische invloeden staat, al is het Congres zelf allerminst communistisch te noemen. Men wijst in dit verband op de voortdurende communistische infiltraties vanuit de straits, vooral onder de Chinezen ter Oostkust. Te Djakarta is men zich van dit gevaar bewust. De speciale correspondent van het A.N.P. seint verder, dat Hatta werd geïnterviewd door Radio Djakarta en daarbij onder andere zeide: „Ik ben niet bereid, om wat tussen de R.I.S. en de republiek Indonesia is overeengekomen, te annuleren. Teneinde rust en veiligheid te garanderen hebben wij besloten, niet o\er te gaan tot opheffing van de Negara Óost-Sumatra alvorens de eenheidsstaat tot stand zal zijn gekomen. Ik heb de vertegenwoordigers van het Volkscongres medegedeeld, liever af te treden dan mijn woord te breken. Intussen kunt u begrijpen dat het bestuur van het Volkscongres, dat uit 27 personen bestaat, waarvan er slechts 10 de motie van wantrouwen hebben ondersteund, zich hiermede niet heeft uitgesproken". Hatta noemde verder de sentimenten als bron van de vele moeilijkheden in de afgelopen maanden, waardoor de naam van Indonesië in het buitenland schade heeft geleden. De correspondent van het A.N.P. verneemt verder nog, dat reeds verschillende vakverenigingen van arbeiders ter Sumatra's Oostkust zich achter de motie van wantrouwen tegen Hatta hebben geschaard. --- Tante Bertha vrijgesproken Dc Bijzondere Strafkamer der Amsterdamse rechtbank heeft Maandagmorgen de 52-jarige Rotterdamse B. M. van der H.-K. van het haar ten lastegelegde jodenverraad en het zich wederrechtelijk toeëigenen van joods bezit vrijgesproken. De officier van Justitie had tegen Tante Bertha, zoals zij ook wel genoemd werd, zes jaar met aftrek (zij heeft reeds drie jaar in voorlopige hechtenis doorgebracht) geëist. Na de oorlog is mevr. Van der H.-K. in de Maasstad ih het openbaar als moeder van het Rotterdams verzet gehuldigd. --- Een koning groet zijn superieur. Een koning groet zijn superieur. Met de eerbied aan zijn superieur verschuldigd, lichtte koning Feisal van Irak zijn hoed voor de rector van de Harrow School (Engeland), waarvan de koning leerling is, tijdens de appèlparade. ---