Het Roode Kruis. Het Hoofdcomité van de vereeniging „het Roode Kruis" heeft een beroep gedaan op de liefdadigheid van alle ingezetenen des lands, ten einde die vereeniging in staat te stellen om eenigermate te voldoen aan hare dubbele verplichting. Onder bescherming van de vlag met het Roode Kruis, door een tractaat gewaarborgd, zullen wellicht weldra hare leden naar slagvelden en andere oorlogstooneelen de hulp der barmhartigheid kunnen brengen aan de strijders, die, door wond of ziekte getroffen, hulpeloos zullen liggen. In ons eigen land worden duizenden buitengewoon tot den militairen dienstplicht opgeroepen en snellen vrijwilligers te wapen, om den Koning te steunen in het handhaven der onzijdigheid van den Staat. Ook buiten oorlogsgevaren zullen zij, in dezen dienst voor het vaderland, aan ziekte en ongevallen blootstaan en de voorziening in de noodige hulp tot hunne genezing en verpleging kan worden verwacht van het Roode Kruis. De behoeften, die zich daarbij zullen voordoen, kunnen spoedig eene hoogte bereiken, oneindig grooter dan de geringe middelen die de vereeniging nog bezit. De diensten en giften, waarvan de aanbieding bij voorkeur verlangd wordt, zijn de volgende: Personeel. I. Personen, geschikt en genegen tot het verplegen van ziekp en gekwetste militairen, in de hospitalen en ambulancen gelegen buiten de plaats hunner inwoning: a. genees- en heelkundigen ; b. geestelijken; c. ziekenoppassers, mannen en vrouwen. II. Personen geschikt en genegen tot het verleenen van hulp op of in de nabijheid van het slagveld: a. genees- en heelkundigen; b. mannen bestemd tot het opnemen en vervoeren van gekwetsten (tot ondersteuning van de hospitaalsoldaten). III. Personen geschikt en genegen hulp te verleenen alleen in de plaats hunner inwoning: a. genees- en heelkundigen; b. geestelijken; c. ziekenverplegers voor de hospitalen; d. personen, behoorlijk gehuisvest en genegen zieken fn gekwetsten te doen verplegen in hunne woningen, onder toezicht van de militaire overheid. Materieel. Karren, schuiten en andere transportmiddelen, draagbaren (brancards); wollen dekens, linnen of katoenen lakens, matrassen, stroozakken, verbandrandsels, waterflesschen, zwachtels, compressen, scheurlakens, pluksel, watten, flanel, luchtkussens, heelkundige instrumenten, geneesmiddelen, drinkwater, voedings- en verfrisschingsmiddelen. Geld. Giften in eens of verbindtenissen tot wekelijksche bijdragen. Van Z. M. den Koning is voor de vereeniging een som van ƒ 9000 ontvangen. Het Hoofdcomité is samengesteld als volgt: Voorzitter J. Bosscha. Secretaris L. H. Verwey. Leden: F. de Casembroot, L. J. Egeling, G. Eisen, G. A. C. H. van Goedecke, A. van der Goes, H. Hardenberg, C. J. G. van Hardenbroek van Bergambacht, H. J. van der Heim, D. C. A. van Hogendorp, H. A. van Karnebeek, A. Klerck, C. E. van Koetsveld, R. J. C. Metelerkamp, C. T. van Meurs, L. Mulder, J. J. van Muiken, J. A. Mutsaers, D. Polak Daniels, G. F. Pop, L. N. van Randwijck, J. J. Sas, J. A. Singendonck, W. C. A. Staring, C. M. Storm van 's Gravesande, O. van Wassenaer van Catwijck, H. T. van Zuylen van Nyevelt. Er zijn Comité's te 's Gravenhage (2), Utrecht, Nijmegen, Bergen op Zoom, Schiedam, Amsterdam, Haarlem, Voorburg, IJsselmonde, Sittard, Almelo, Middelburg, Groningen, Deventer, Overbetuwe (Eist), Kampen, Leeuwarden, Arnhem, Helder, Breda. i Men leest in Ons Streven: «Vrouwen van Nederland, blijft niet achter! Wij hebben eene heilige roeping te vervullen. De banier van t het Roode Kruis op het witte veld" wuift ons tegen. • Zusters, niet getoefd! Er is geen tijd te verliezen. Wie weet, voordat eene nieuwe week is aangevangen, rijst reeds het zielverscheurena kermen en kreunen van duizenden en tienduizenden slachtoffers der staatkunde ten hemel! «Hoort gij het niet? Wie kan de ooren stoppen voor de beden van zooveel rampzaligen, zonder u der vreeselijkste wanhoop en duizend dooden prijs gegeven? De hand aan het werk geslagen! i Mochten er ook onder ons zijn, die zich gedrongen gevoelen en die tevens volle vrijheid hebben, op het oorlogstooneel zelf als reddende engelen zich te doen vinden ! > Wij voor ons twijfelen geen oogenblik, of eene herinnering aan «het Roode Kruis" moest het eerste zijn, dat dit ons nommer bevatte. Wij weten, dat deze oproeping niet vruchteloos zal zijn. Op de meeste plaatsen zijn reeds lang commissien gevestigd, tot welke gij u wenden kunt. Waar dit nog niet het geval mocht zijn, worde aanstonds eene afdeeling opgericht, en inmiddels een aanvang met de noodige werkzaamheden gemaakt. > Zoo zullen de Nederlandsche vrouwen, geschaard om het smetteloos veldteeken der menschelijkheid en der dienende liefde, aan de wereld haar welsprekend protest doen hooren tegen den krijg en zijne, gruwelen. Dat protest zal niet ijdel zijn. En de reddende hand, door u uitgestoken, zal door velen worden gezegend." --- Buitenlandsche Berigten Bij eene proclamatie van Koningin Victoria van 19 Juli ( reeds per telegram medegedeeld) is aan hare onderdanen bekend gemaakt, dat zij tot «strikte en onpartijdige onzijdigheid" in den oorlog tusschen Frankrijk en Pruisen besloten heeft, en dat alzoo hare onderdanen bij dien oorlog alles moeten in acht nemen wat naar 's lands wetten of naar het volkenrecht tot de verplichtingen der onzijdigen behoort. Die verplichtingen worden vervolgens in de proclamatie in bijzonderheden aangewezen. In de Noordelijke havens van Groot-Brittannie liggen ongeveer 300 Duitsche schepen, die geen zee willen kiezen voordat de vijandelijkheden geeindigd zijn. Ongeveer 40 groote Duitschc schepen, komende van Indië en Zuid-Amerika, met ladingen van groote waarde, en bestemd naar Hamburg , Nederland , Engeland , enz. , worden eerstdaags in het Kanaal verwacht. Men vreest dat zij gemakkelijk in de macht der Franschen zullen vallen. Uit de havens van Wallis wordt gemeld, dat vele Duitsche kapiteins met hunne bemanning naar Duitschland terugkeeren, met achterlating van hunne schepen. De Fransche kapiteins wagen het echter voor het meerendeel, om met hunne schepen naar Frankrijk koers te zetten. De New-York, een der stoombooten van den Noordduitschen Lloyd, welke regelmatig dienst doen tusschen New-York en Hamburg, heeft de wijk in de haven van Portland genomen, uit vrees voor de Fransche oorlogschepen in het kanaal. Het kwam van New-York en had 160 passagiers en specie ten bedrage van 150,000 p. st. aan boord. In antwoord op eene tot hem gerigte interpellatie, zeide de minister Gladstone in de zitting het Lagerhuis van den 21 dezer: i Ik hoop dat het antwoord, dat ik te geven heb, bevredigend geacht zal worden. Er is nog een ander rijk, dat, ofschoon zijne neutraliteit niet, zooals die van Belgie, door Europa is gewaarborgd, echter zeer groote belangstelling ii boezemen moet, ik meen Nederland; ik kan verklaren, dat wij verzekeringen ontvangen hebben, die, in den volsten zin des woords, met betrekking tot Luxemburg, Belgie en Nederland bevredigend zijn. Beide partijen in den oorlog hebben hare ernstige begeerte en haar bepaald voornemen te kennen gegeven om de onzijdigheid dier rijken te eerbiedigen, onder dien verstande namelijk, dat een rijk als Belgie gezind zij om zijne onzijdigheid te toonen en te handhaven, en dat die niet door de tegenpartij worde geschonden. Ik moet verklaren, dat deze gezindheid van de oorlogvoerende partijen zoo veelomvattend en bevredigend is als maar kon verwacht worden. De maatregelen, door het Belgische ministerie van oorlog genomen om het land in staat te stellen zijne neutraliteit te verdedigen en een inval van - den eenen of van den anderen zijner oorlogvoerende naburen af te weren, zijn bijna alle ten uitvoer gebracht. De verlofgangers zijn opgekomen en het leger is op voet van oorlog ingericht, gereed om bij de eerste gelegenheid de grenzen te bezetten. In zekeren zin is men meer gerustgesteld over het behoud der Belgische neutraliteit, en is de hoop meer algemeen dat noch Frankrijk noch Pruisen vrijwillig de door hen onderteekende tractaten zullen schenden. Niettemin meenen velen, dat de kansen van den oorlog een verandering in de gezindheid dezer mogendheden tegenover Belgie zouden kunnen te weeg brengen. Uit de maatregelen, door den Bondsraad genomen, blijkt, dat Zwitserland, hoezeer ingenomen met de verklaring door de Fransche regeering gedaan om de neutraliteit des lands niet te schenden, tevens nog een anderen waarborg wenscht te bezitten voor de handhaving zijner onschendbaarheid. Ue Aarlinie tot aan Bazel zal door ongeveer 30,000 man worden bezet. Omstreeks 20,000 man zullen Genève en de Jura dekken. Daardoor worden twee kwetsbare punten beveiligd. En om daaraan des noods nog meer kracht te geven, is het besluit genomen, om alles in gereedheid te brengen om de reserve en de landweer te wapenen zoodra dit zal- worden vereischt. Morgen den 20sten zullen bedoelde troepen op hunne standplaatsen aanwezig zijn. Ten aanzien van verscheidene maatregelen, door de Fransche regeering genomen met het doel om Duitschland te bestoken aan eene zijde, van waar dat niet werd verwacht , bij voorbeeld met kleine Oorlogstoomschepen die de Rijnoevers zullen verontrusten , verneemt men thans bijzonderheden, waardoor zij in een geheel ander licht dan vroeger worden geplaatst. Deze vaartuigen hebben een diepgang van 6 a 8 voet en de Boven Rijn van Straatsburg tot Gemersheim heeft niet meer dan 4 & 5 voet water. In die gedeelten echter , waar dergelijke vaartuigen tegen vestingen zouden kunnen gebezigd worden , hebben zij insgelijks veel van hun kracht verloren , want overal zijn de noodige strandbatterijen aangelegd, om dergelijke aanvallers onschadelijk te maken. Sprekende over de oorzaak van den togen woordigen oorlog tusschen Duitschland en Frankrijk , zegt de Nationale Zeitung o. a: «Maar als men de ware oorzaak van den krijg wil leeren kennen, dan sla men de Idéés Napoleoniennes (1859) op, een boek, dat door denzelfden man gepend werd, die thans het zwaard ter hand neemt Daar zal men tot het besef komen , dat de Duitsche oorlog slechts is een deel , een uitvloeisel van een vast plan, een schotel van het Bonapariistisch menu. Wat lezen wij daar? Men hitst de eene natie op tegen de andere en laat de eene door de andere lam slaan. De Franschen bevrijden de Italianen van het despotisme der Oostenrijkers; Duitschland en Engeland blijven neutraal , want wat kan hun de Oostenrijkers en Italië schelen? Dit is de eerste oorlog. Is Oostenrijk gebroken, dan valt men het neutrale Duitschland en Pruisen aan , zonder Oostenrijk , maar met behulp der Italianen. Dit is de tweede oorlog , waardoor de Duitsche quaestie, het vraagstuk van den Rijn en van Sleeswijk-Holstein , de Schelde-quaestie , gelijkstaande met de inlijvingsquaestie van België en Nederland, enz., worden beslist. De derde groote quaestie en oorlog geldt Engeland. Hier komt het er op aan de onderdrukte nationaliteiten , de Ieren en Schotten van de Engelsche heerschappij te bevrijden , boven die van de koloniën. Engelands macht ter zee wordt verbroken en Groot-Brittannië verbrokkeld. Wie dan oorlogsbodems heeft , moet medehelpen. Alzoo is het groote westersche keizerrijk van de Napoleontische dynastie klaar ; de andere wereldhelft , het Oostersch keizerdom behoort Rusland en de luatste oorlog wordt gevoerd met deze mogendheid , die tot zoover helper en bondgenoot was geweest." Een vreeselijk vernielingswapen is bij de Fransche marine in gebruik, namelijk de verstikkende kogel. Uit dezen kogel ontwikkelt zich een vergiftig gas dat onmiddelijk doet stikken. Men heeft er proeven mede genomen op kisten, waarin levende dieren waren opgesloten : na ieder schot vond men het dier dood, zonder dat het eenig spoor van verwonding vertoonde. Twintig minuten lang bleef de stiklucht in de kisten bewaard, ondanks door het gat van den kogel luchtverversching kon plaats hebben. Het vreeselijk wapen zal alleen in geval van nood worden gebruikt. Toch zou men zoo iets veeleer bij barbaarsche horden verwachten dan bij de natie, die zich zoo gaarne de meest beschaafde der wereld noemt. ---