Buitenlandsche Berigten. Hoezeer het moeijelijk is te weten te komen, welke de meening der Fransche bevolking is omtrent het doorzetten van den krijg, zoo schijnt het toch, dat de massa van het volk op elke voorwaarde verlangt dat de vrede gesloten zal worden. Terwijl de bevolking tot nog toe geene bewijzen heeft gegeven tot een levée en masse voornemens te zijn en terwijl de franc-tireurs nog weinig bewijzen geven van hun vaderlandsliefde en burgerdeugd, is het echter ontegenzeggelijk, dat het land groote opofferingen doet om den oorlog voort te zetten. Het departement van de Loire-en-Cher heeft vier millioen franken gegeven voor de oorlogskosten. Toulouse 1.500.000, Bayonne 300 000, Calvados 3.000.000, Havre 1.000.000, Marseille heeft een leening van 10.000.000 uitgeschreven, en een enkel handelaar van die stad, de Heer Zaffiropolo, heeft 3.000.000 fr. gegeven voor het verdedigingsfonds. De 14 departementen van het Westen hebben zich aaneengesloten, om troepen geld bijeen te krijgen en hebben reeds 15.000.000 ontvangen , zoodat in weinige dagen tijds door gemeentebesturen en particulieren bijna 12 millioen frs. is bijeen gebragt, ten einde het gouvernement in staat te stellen den oorlog voort te zetten. Wanneer dit nu alles waar is, dan zou juist het tegendeel van hetgeen zoo even gezegd is biijken, dat de massa van het volk tegen elke voorwaarde vrede verlangt. "Wij gelooven echter dat het de platteland bewoners zijn, vooral de bewoners der Oostelijke provinciën van Frankrijk, die den oorlog hebben leeren kennen, die naar het sluiten van den vrede verlangen. Dat het eene Fransche berigt nog al onwaarschijnlijker en leugenachtiger is dan het andere is reeds bij herhaling gebleken, doch het schijnt, dat de Franschen daar toch geloof aan hechten, anders moest het onmogelijk zijn, dat zij zich door dagbladschrijvers en anderen zoo gedurig om den tuin laten leiden. Zoo vertelt bijv. nu wederom de t Constitutionnel", dat iemand de redactie verzekerd had, dat den 28 Sept. 11. de steengroeven nabij den Mont Valérien in de lucht waren gevlogen, waarbij meer dan 100.000 vijanden waren omgekomen. De slag was zoo groot geweest dat de ruiten er van in Parijs hadden getrild. Elders leest men de geschiedenis van een looden koffer, die met de grootste geheimzinnigheid naar de Duitsche grenzen wordt vervoerd, en waarin zich een zeer doorluchtig lijk moet bevinden, namelijk, dat van den Koning van Pruisen, die zooals verhaald werd, ergens in een hollen weg, met vier vorstelijke personen in een rijtuig zittende, door de franc-tireurs was doodgeschoten; ja, de man, die het feit gezien had, zeide dat het rijtuig als een zeef doorschoten was. Zooals te denken viel, blijkt thans dat het geheele verhaal uit de lucht was gegrepen. Zoo verhaalde mede voor eenige dagen de »Etoile Beige", dat een reiziger de tijding had gebragt dat Versailles den SOsten door de Franschen was hernomen; dat het Pruisische leger in vollen aftogt was; dat 6000 Pruisen gevangen waren genomen, 30.000 bniten gevecht gesteld en dat 67 mitrailleuses waren veroverd, zelfs de geheele Pruisische staf was gevangen genomen. Dit berigt maakte vooral in Belgie groote sensatie en vond graag geloof bij de meeste Fransche uitgewekenen en krijgsgevangenen. Ook nu bleek wederom spoedig dat het geheele berigt verzonnen was, en dat bij het gevecht op dien dag de Franschen daarentegen 1200 aan dooden en gewonden hadden verloren en dat 300 man krijgsgevangen waren gemaakt door de Pruisen. De verliezen der Pruisen bedroegen slechts 80 gesneuvelden en ongeveer \ 20 gekwetsten, waaronder acht officieren. Volgens de »Wiener Presse" is de effectieve sterkte van het Duitsche leger in Frankrijk als volgt: Voor Metz liggen onder bevel van Prins Frederïk Karei de 1ste, 2de, 3de, 7de, 8ste en Ode korps, benevens eene divisie van het 10de korps, en de landweer-divisie Kummer, te zamen uitmakende een strijdmagt van 210 000 man infanterie met 19.000 ruiters. Bij Parijs blijven alzoo het 4de, 5de, 11 de en 12de korps, de garde, het 1ste en 2de Beijersche en het Hessische en Wurtemburgsche korps, ter gezamenlijke sterkte van 240.000 man infanterie en 36.000 ruiterij. Bovendien liggen linietroepen en landweer voor Soissons, Mezières, Verdun, Thionville, Phalsburg en Bitsch, in Sedan en overal langs den weg tusschen Duitschland en Parijs. Men kan dus het geheel, met inbegrip der beschikbare troepen van de belegeringen van Toul en Straatsburg, schatten op ongeveer 700.000 man met 50.000 ruiters. Aangaande de belegering van Parijs door de Pruisen, zoo werd in de vorige week gezegd, dat het bombardement der stad den 2den of den 3den dezer een aanvang zoude nemen. Het schijnt echter, dat zij daartoe nog niet zijn overgegaan en zich bepalen tot het bezetten van alle toegangspunten, om zoodoende den toevoer van levensmiddelen enz. af te snijden. Mogelijk willen de Pruisen eerst afwachten of de Parijzenaars, door gebrek aan levensmiddelen gedwongen of ten gevolge van de inwendige woelingen der verschillende partijen, zich vrijwillig zullen willen onderwerpen, alvorens tot het nemen van een maatregel over te gaan, die voorzeker door de geheele beschaafde wereld zoude worden afgekeurd. Hoe echter eene plaats met 1.800.000 inwoners het eén week uit kan, houden zonder aanvoer van levensmiddelen, gaat ons verstand te boven. Men leest dan ook in de berigten uit Tours, dat te rekenen van 28 Sept. het vleesch van 500 ossen en 4000 schapen eiken dag ter beschikking van de inwoners zal worde gesteld; het vleesch zal eu détail worden verkocht voor rekening van den staat door de slagers die bij de mairie zijn ingeschreven, ingevolge het vastgestelde tarief. De groote vraag echter is, hoe groot het getal ossen en schapen bedraagt, dat in Parijs in voorraad is. Wij zouden bijna geneigd zijn te zeggen, dat bij elk der bovengenoemde cijfers er wel een nulletje af zou kunnen. Intusschen tracht men de gemeenschap met het overige deel van Frankrijk te onderhouden door middel van luchtballons. Reeds zijn er verscheidene berigten door luchtreizigers uit Parijs gebragt en zegt men, dat een ieder met die nieuwe postkarren brieven kan verzenden. Het gewigt der brieven mag 4 grammen niet te boven gaan; het port bedraagt 20 centimes. Aangaande de belegering van Metz, wordt alleen gemeld, ('at de Franschen gedurig uitvallen doen, waarschijnlijk met het doel om er zich door te slaan, maar steeds met groot verlie3 terug worden gedreven. Volgens de berigten van krijgsgevangenen bestaat bet garnizoen slechts uit mobiele gardes; het leger is om Metz gekantonneerd; de voeding bestaat sedert veertien dagen, over het algemeen genomen, uit paardenvleesch; zout ontbreekt; brood en groenten zijn in overvloed, fourrage daarentegen niet voorhanden. De paarden worden met garst en gras (?) gevoed. Epidemiën schijnen niet te heerschen. De proclamatie der republiek is in de slad aangeplakt. De soldaten buiten de stad houden de geruchten betreffende de kapitulatie van Sedan en de verandaring van regeering voor valsch. Het bekende Napoleontische orgaan La Situation, bevat in zijn nommer van den 4den dezer een manifest van Keizer Napoleon, geteekend Wilhelmshöhe 26 Sept., en gerigt aan den Koning van Pruisen. Daarin leest men o. a , dat hij zich niet zal verzetten tegen den val der dynastie, indien Frankrijk daardoor beter instaat zal zijn om den vijand over de natuurlijke grenzen des lands terug te dringen. Verder zegt hij den oorlog alleen te hebben verklaard ingevolge den geuiten nationalen wensch, en besluit met den wensch, dat een eenige en opregte alliantie tusschen Duitschland en Frankrijk tot stand moge komen enz. Te Rome heerscht volkomen rust. De Italiaansche overheid heeft bezit genomen van het Quirinaal; de Koning zal daar zijn intrek nemen. De Gazetta di Horna meent te kunnen verzekeren, dat de Paus verboden heeft om aan het plebiscit deel te nemen, zelfs om neen te stemmen. De uitslag echter dier volksstemming is, voor zooverre bekend is, geweest: óO.OOÓ ja en 50 neen. In de provinciën 6406 ja, 22 neen. Gelijk uit Florence gemeld wordt, heeft Cadorna bevel gegeven, om den paus, indien hij in de stad mocht rondwandelen, de eer te bewijzen van een Koning. De kardinalen moeten dan bejegend worden als Prinsen van den bloede. Naar het schijnt kunnen de paus en zijne overwinnaars het beter samen vinden dan men aanvankelijk gedacht had, en de Times verklaart in zijn hoofdartikel, dat de geheele wereld, en vooral de Katholieke kerk, den Paus dankbaar moet zijn voor de waarlijk vrome onderwerping, welke hij in zijn lot toont. Indien de ultramontanen in hun ondernemenden ijver dit niet beletten, gelooft de Times dat de Italiaansche regeering en de Paus wel tot een onderlinge verstandhouding zullen komen. Daags vóór het verschijnen der Italiaansche troepen binnen Rome, moet de Paus, volgens de Italia den navolgenden brief aan den generaal Kantzier den bevelhebber zijner troepen hebben geschreven : Heer Generaal! Thans nu men eene groote heiligschennis en de grootste onregtvaardigheid gaat plegen, nu de troepen van een laatholieken koning, zonder uitdaging, zonder schijn van grond zelfs, de hoofdstad der katholieke wereld belegert, — gevoel ik behoefte u dank te zeggen, heer generaal, en alle uwe troepen, voor uw edelmoedig gedrag tot dusverre, voor de verknochtheid, waarvan gij den Heiligen Stoel de bewijzen gegeven hebt en voor uwe beieidvaardigheid om u geheel aan de verdediging van deze moederstad te wijden. Dat deze regelen mogen bewaard blijven als een gewijd geschrift om te getuigen van de tucht, de loijaliteit en de degelijkheid der troepen, die in dienst van onzen Heiligen Stoel zijn gweest. Wat den duur der verdediging betreft is het mijn pligt te bevelen, dat zij slechts bestaan zal in een protest om het geweld te constateeren, uiets meer; dat wil zeggen dat men, zoodra er een bres geschoten zal zijn, onderhandelingen zal openen tot de overgave der stad »In een oogenblik, waarin geheel Europa de zeer talrijke slagtoffers betreurt van een oorlog tusschen twee machtige natiën, zal men nimmer kunnen zeggen dat de stedehouder van Jezus Christus, hoewel onregtvaardig aangerand, zou hebben toegestemd in een groot bloedvergieten. Onze zaak is de zaak Gods en in Hem stellen wij al ons vertrouwen. i Van harte zegen ik u, heer generaal, u en al uwe troepen. »Op het Vatikaan den I4den Sept. 1870. (get.) «Pius IX, Paus." Opmerkenswaardig, zegt de Nordd. Allg. Zeitung, is de dag van den 27sten September, in verband met de geschiedenis van Straatsburg. Op den 27sten September 1681 hebben de Franschen zich door geweld en list in het bezit gesteld van de toenmaals vrye Duitsche rijkstad Straatsburg. Op dienzelfden dag der maand September van dit jaar 1870 hebben wij die stad veroverd en haar op die wijze aan Duitschland hergeven. Ditzelfde zal het geval zijn met de overige deelen van Frankrijk, welke eenmaal aan Duitschland hebben behoord. Nadat den Elzas reeds zestig jaren in het bezit van Frankrijk was geweest, gaf prins Eugenius, i de edele ridder", aan den Franschen vredes-onderhandelaar, den heer de Torcy, te verstaan, »dat de Elzas eene veroverde provincie was, waarvan Frankrijk zich zonder groote opoffering kan ontslaan.'' Waarom zouden wij heden, nadat Frankrijk die provincie tweehonderd jaren in zijn bezit heeft gehad, waarom zouden wij heden anders spreken dan prins Eugenius sprak ? Verjaring behoort uitsluitend in het burgerlijk recht te huis; op politiek gebied kent men geen verjaring. In het maatschappelijk leven is het recht van verjaring een noodzakelijk iets; daardoor kunnen rechtsquaestiën worden beslecht, welke langs geen anderen weg opgelost zouden kunnen worden. Voor volkeren bestaat geen immemorieele verjaring; voor hen bestaat er geen bezit van land of streek, die nooit aan een ander heeft behoort. Personen, familiën verliezen hunne oorkonden, vergeten hunne afkomst, den oorsprong hunner betrekkingen, maar voor de volkeren is er een onloochenbare oorkonde — de geschiedenis. En uit deze oorkonde zien wij op onomstootelijke wijze, dat de Ëlzas en Lotharingen Duitsche landen waren en dat wij het onze slechts hernemen, indien wij deze landen, ons door verovering ontweldigd, met het Duitsche rijk vereenigen. ---