Llanfair in Wales heeft de langste plaatsnaam ter wereld De eerste markies van Anglesey was een dapper man. Hij vocht bij Waterloo tegen de legers van Napoleon en verloor in die bloedige slag een been, welk vrij onmisbaar lichaamsdeel, toen de slag even geluwd was, met de eer die aan lichaamsdelen van belangrijke bevelhebbers toekomt, in de Waterlo'se aarde werd begraven. De dappere markies werd in het vaderland geëerd met een standbeeld in de omgeving van 't stadje Llanfair PG, in Noord-Wales. De éënbenige markies is na de Napoleontische tijd de trots van het stadje, dat nog geen duizend inwoners telt, gebleven. Maar reeds lang voor de Napoleontische tijd had Llanfair bekendheid in den lande vanwege zijn naam. Llanfair heet in feite helemaal niet Llanfair, maar Lanfairwrychrndrswlillantsstysilliogogogoch. Bet is de langste familienaam in Brittannië en misschien in de hele wereld, en er zijn slechts weinig niet-Welshmen, die deze fraaie naam kunnen uitspreken. Het lijkt overigens moeilijker dan het in feite is. In de taal van Wales wordt de letter w namelijk uitgesproken als oe en de dubbele 1 (blijkens de plaatsnaam komen er wel eens vier van die letters naast elkaar voor) als de Engelse th, en daaraan wordt dan een 1-klank gekoppeld. De betekenis van de plaatsnaam is Simpeler dan de ingewikkelde schrijfwijze doet dvernel kerkoe vanden. HetO.L. betekent roeuewn,oudigweg,, omgeven door witbloeiende hazelstrui- ken, dicht bij een snelvlietend water en de kerk van Sint Tysilio, en ook dicht bij een rode grot. De vreemdeling die de plaatsnaam kent, zal het dus niet moeilijk vallen het stadje te herkennen. En voor het geval de hazelstruiken in de loop der tijden verdwenen mochten zijn, herkent men het stadje ook nog aan het standbeeld van de éénbenige markies. Voor het overige staat de volledige naam van het stadje op het bord op het stationsemplacement, — vele meters lang uiteraard. --- Radio-Programma DINSDAG 31 JULI 1956 HILVERSUM I, 402 M. 7.00-24.00 AV 110. (7.50-8.00 VPRO.) AVRO: 7.00 Nws. 7.10 Gym. 7.20 Gram. VPRO: 7.50 Dagopening. AVRO: 8.00 Nws• 8.15 Gram. 9.00 Gym. 9.10 Voor de vrouw. 9.15 Gram. 9.40 Morgenwijding. 10.00 Gram. 10.50 Voor de kleuters. 11.00 Amus. muz. 11.30 Pianorecital. 12.00 Dansmuz. 12.30 Land- en tuinb. meded. 12.33 Operettemuz, 13.00 Nws. 13.15 Meded. en gram. 13.25 Metropoleork. 13.55 Beursber. 14.00 Omr. ork. en solist. 15.00 Manege der stokpaardjes. 15.45 Gram. 16.35 Voor de jeugd. 17.20 De dierenwereld en wij, caus. 17.30 Theaterork. en soliste. 18.00 Nws. 18.15 Pianospel. 18.30 R.V.U.: Bijbelse figuren in de literatuur weerspiegeld, door Dr. Am• Saalborm. 19.00 Paris vous parle. 19.05 Gram. 19.45 Zang. 20.00 Nws. 20.05 Journ, 20.15 Zang. 21.00 Gram. 21.10 Klaver vier, hoorup 21.45 Gram. 22.30 Bas en piano. 23.00 Nws. 23.15 Beursberichten en New York calling. 23.20 Act. of gram. 23.30-24.00 Gram. HILVERSUM 11, 298 M. 7.00-24.00 KRO. KRO: 7.00 Nws. 7.10 Gram. 7.45 Morgengebed en liturg. kal. 8.00 Nws. en weerber. 8.15 Gram. 9.00 Voor de vrouw 9.40 Gram. 10.00 Voor de kleuters. 10.15 Franse chansons. 10.30 Radio Philh. ork 11.00 Voor de vrouw. 11.30 Gram. 11.50 Als de ziele luistert caus. 12.00 Angelus 12.03 Lunchconc. 12.30 Land- en tuinb. ineded. 12.33 Instr. Octet. 12.55 Zonnewijzer. 13.00 Nws. en kath. nws. 13.20 Lichte muz. 13.50 Gram 14.00 Orgelconcert. 14.30 Bariton en piano. 14.55 Strijk orkest. 15.30 Gram. 16.00 Voor de zieken. 16.30 Ziekenlof. 17.00 Voor de kinderen. 17.30 Gram. 17.40 Koersen. 17.45 Kegeringsuitz.: Rijksdelen Overzee: J. J. van der Laan: Kroniek van Overzee. 18.00 Voor de jeugd. 18.20 Sportpraatje. 18.30 Koorzang. 19.00 Nws. 19.10 Gram. 19.15 Uit het Boek der Boeken. 19.30 Gram. 20.20 Act. 20.35 De gewone man. 20.40 Koor a capella. 21.10 Gram. 21.30 Viool en piano. 22.15 Gram. 22.45 Avond gebed en liturg. kal. 23.00 Nws. 23.15- 24.00 Gram. --- TELEVISIEPROGRAMMA NTS: 20.00 Journ. en weerber. NCRV: 20.15 De Rechter van Zalamea, spel. 22.30 Dagsluiting. --- Franse huisvrouw kan mechanisch afwassen Voor ongeveer driehonderd gulden kan de Franse huisvrouw zich sinds kort een kle'n model afwasmachine van doorschijnende plastic aanschaffen. De afwasmachine is een soort plastic trommel waarbinnen een metalen rek is aangebracht voor glazen, kommen en schalen, en een apart bakje voor tafelzilver. Nadat de vuile vaat een eerste douche heeft gehad, stroomt er heet wate- door de trommel. Het water loopt door een slang aan de onderkant van het apparaat weg. Dan wordt de vaat gedroogd door warme lucht. De Franse afwasmachine lijkt op een grote maat brood +:-omme en heeft niets geheimzinnigs omdat het hele afwasproce dé te volgen is. --- Toon mij Uw oor en ik zal U zeggen wie ge zijt Men zegt dat: Een klein oor wijst op bescheidenheid en verlegenheid. Een groot oor wijst op een zeer sterk dominerende persoonlijkheid. Een oor van normale grootte wijst op een normaal mens. Oren die dicht tegen het hoofd aanliggen, wijzen op een gebrek aan durf en initiatief, op het feit dat men zich gemakkelijk laat commanderen door anderen. Oren die wijd afstaan, dus de niet zo fraaie flaporen, wijzen op een moedig karakter, op onafhankelijkheid en een actieve persoonlijkheid. Men zegt dat: Bleke oren wijzen op vermoeidheid. Rose, en gewone oren dus, wijzen op een goede gezondheid. Rode oren wijzen op een sterk temperament en men ziet ze bij mensen die gauw kwaad worden, vlug jaloers zijn of zeer gepassioneerd zijn. Prettig dat de kapsels weer langer worden, daar kunnen we nog eens iets onder verstoppen, al was het maar een paar rode en jaloerse oortjes. --- Dingen van de dag Onderscheiding Ambtertarij Een afdeling van het ministerie van oorlog in de Verenigde Staten vond dat een grote partij tafelgerei nodig vervangen moest worden voor een nieuw collectie. Het was weliswaar geen kinderachtige uitgaaf (enkele miljoenen), maar dat is in het rijkste land ter wereld geen onoverkomelijk bezwaar. De partij lepels, vorken en messen werd dus aan de man gebracht en er kwam een verzameling fonkelnieuw goed voor in de plaats. Nu wilde het lot, dat een andere afdeling van hetzelfde ministerie korte tijd later ook tot de conclusie kwam dat vervangen van het tafelgerei noodzakelijk was. Men vond het evenwel jammer, om geld te geven voor een nieuwe ver-' zameling en dus keek men uit naar een tweede hands collectie. Men slaagde bij een handelaar, die de tweede afdeling de partij van de eerste verkocht. Of men in het vervolg de afdelingen rechtstreeks met elkaar laat handelen wordt nu vermoedelijk door een commissie bestudeerd. Straf In Saoedi Arabië is het moderne verkeer nog in opkomst. Men heeft derhalve nog volop gelegenheid om de weggebruikers behoorlijk op te voeden. Men doet dit op oosterwijze. lemand, die een dodelijk ongeval veroorzaakt, wordt gestraft volgens voorschriften van de familie van de verongelukte. Een geliefkoosde ececutie in dit land is een veroordeelde met het hoofd in het zand te graven en hem dan te stenigen. Kunt u zich voorstellen, dat men in Saoedi Arabie uiterst voorzichtig rijdt? Dentonstratie In Bombay zijn meer dan duizend demonstranten aangekomen. Zij willen protesteren tegen het reorganisatieprogram van de staten. Toen de betogers arriveerden werd de demonstratie enkele dagen uitgesteld. De demonstranten kwamen uit een ver afgelegen provincie en hadden nog nooit de schone stad Bombay gezien. Alvorens de demonstratie te doen plaats vinden vonden de leiders van de betoging, dat de deelnemers eerst de gelegenheid moesten hebben om de stad te bezichtigen. Vondst De politie van Dordrecht heeft een herenvest gevonden. In een der mouwen was een gat, dat vermoedelijk door een messteek is aangebracht. Bovendien zaten er bloedvlekken in het kledingstuk. De politie onderzoekt nu of het vest duidt op een misdaad of dat men te maken heeft met een lugubere grap. 'Uitverkoop Niet alleen in Nederland heerst de uitverkoopkoorts, maar ook in Donsaster (Engeland). Een der winkelmagazijnen had als grote attractie dat elke koper van een colbertjasje een broek cadeau kreeg. Het werd enorm druk en de chef trok er zijn jasje hij uit om de verkoopsters bij te staan. Toen de grote drukte geluwd was wilde de chef zijn jasje weer aantrekken, het was evenwel nergens te vinden. Eindelijk herinnerde een verkoopster zich, dat ze het jasje verkocht had voor f 40.— en er een broek bij cadeau had gegeven. De 20-jarige onderofficier van de koninklijke militaire academie van Sandhurst, Andrew C. D. Lloyd (20), beleefde de dag van zijn leven toen hij tijdens de jaarlijkse parade, die werd afgenomen door prinses Margaret, namens haar zuster koningin Elizabeth van Engeland, uit handen van de prinses een ere-zwaard ontving. --- SMIDJE VERHOLEN en het Knettercarter 11) Nog diezelfde avond zouden de eerste schijven in beweging worden gezet van een heel vreemde geschiedenis, waarmee alle personen iets te maken zouden krijgen, die wij tot nu toe in deze historie hebben ontmoet. Die argeloze lieden konden dat natuurlijk niet weten, want zij waren allen maar heel gewone mensen. Zij waren geen gedachtenlezers en zij hadden al evenmin aanleg voor helderziendheid. Geen wonder dus dat ze onmogelijk op de hoogte konden zijn van het feit, dat er op dit ogenblik een heel zonderling manneke in de nachttrein zat, die de grote stad Gravendrecht naderde. Dat manneke zat in een gereserveerde coupé en hij had een ordeloze stapel geleerde paperassen om zich heen gespreid. „Oef", zuchtte hij, „de bestudering van de hydrochemische labialiteit van het gravidisme valt niet mee, wanneer het denkritme gestoord wordt door 't treinritme". Deze woorden mogen voorlopig nog onbegrijpelijk schijnen, zeker even onbegrijpelijk is het, dat een oplettend toeschouwer op dit late uur een ander klein manneke had kunnen zien. Dat andere kleine manneke bleek bij wat nauwkeuriger toezien een jochie te zijn, iets van een jaar of veertien. En dat kleine ventje was lopend op weg naar Rijkhuyzen. Hij droeg een bundeltje goed aan een stok over de schouder en had een ingepakte doos onder de arm. Dwars door de donkere bossen liep het kereltje en hij was helemaal niet bang. Hij floot er zelfs een vrolijk liedje bij. --- Kunnen zeeleeuwen onder water horen Artisdieren als proefkonijnen bij belangrijk onderzoek naar gehoor Vleermuizen zijn luisterkampioen In Artis worden thans door de heer W. H. Dudok van Heel van het laboratoruim voor vergelijkende physiologie te Utrecht zeer interessante „dressuurproeven" met zeeleeuwen genomen, die tot doel hebben het gehoor dezer dieren te testen. Men zal pogen er achter te komen of zeeleeuwen onder water kunnen horen en zo ja, of ze de richting van het geluid kunnen bepalen en ze dus bijvoorbeeld een school vissen kunnen horen en localiseren. De onderzoekingen houden verband met de vraag, hoe het gehoororgaan van mens f dier precies werkt — een vraagstuk, waarover verschillende theorieën bestaan, maar waarvoor nog steeds geen definitieve oplossing is gevonden. Een antwoord op de vele nog steeds bestaande vragen zou voor de medische wetenschap mede een stap vooruit kunnen zijn bij de bestrijding van gehoordefecten bij de mens. Tevens heeft de walvisvaart, in de persoon van prof. dr E. J. Slijper, grote belangstelling voor le proeven, omdat er wellicht conclusies uit kunnen worden getrokken, die van belang zijn voor de vangst van deze enorme zee-zoogdieren. Vooral bij waterbewoners is het ehoor een gecompliceerd geval. Een deel der vissen kan goed met beide oren horen maar deze dieren kunnen er desondanks toch geen richting mee bepalen, omdat hier de zwemblaas als trommelvlies fungeert. Ze beschikken dus over slechts één trommelvlies, in tegenstelling tot mensen en de meeste dieren waar juist door de plaatsing van de trommelvliezen aan beide zijden van het hoofd of de kop kan worden bepaald uit welke richting een geluid komt. Zou een vis echter wel over een gescheiden gehoororgaan beschikken dan zou dit nog niet veel effect hebben omdat de door een geluid in het water veroorzaakte trilling zich in de gehele vissekop zou voortzetten en dus niet ieder orr apart zou bereiken. Bij de dolfijnachtigen heeft de natuur hier iets op gevonden: bij deze dieren liggen de gehoororganen — evenals trouwens bij een aantal andere grote zeebewoners — opgesloten in een weke, geleiachtige massa, die een isolerende werking heeft. Al wordt dus door een geluid de gehele hersenpan in trilling gebracht, dan nog wordt alleen het geluid door de hersenen verwerkt, dat via de beide oren wordt opgevangen. Derhalve zouden deze dieren ook wel degelijk de plaats van het geluid onder water moeten kunnen bepalen. WAT IS HOORBAAR? Daarnaast bestaat de vraag: wat kunnen mens en dier horen? Voor mensen is wel uitgemaakt, dat ze geluiden kunnen waarnemen variërend van ongeveer 20 tot 20.000 hertz dat wil zeggen, geluiden die van 20 tot 20.000 trillingen per seconde veroorzaken. Bij vissen ligt dit vermogen doorgaans lager, ongeveer van 30 tot 6000 hertz. Een van de uitzonderingen bij vissen vormt een bepaalde dwergmeerval, die zelfs geluiden tot 13.000 hertz kan waarnemen, hetgeen ook bij een mens op leeftijd ongeveer het maximum is. Bij vele soorten vleermuizen ligt de gehoorgrens tussen 2.000 en 60.000 hertz: zij beginnen dus daar, waar de mens ophoudt. Vleermuizen kunnen het praten van mensen, dat een veel lagere trilling veroorzaakt, niet horen. Door geluiden uit te stoten van 40.000 .hertz -- voor de mens onhoorbaar — en deze geluiden als een soort radar te gebruiken, kunnen vleermuizen in het donker de plaats van prooi en hindernissen bepalen. De door hen uitgestoten trillingen worden dan door elk opstakel weerkaatst en de echo door bet dier opgevangen — zelfs, zoals proeven hebben uitgewezen, kunnen de -lieren in het donker gespannen draadjes garen „horen". ASDIC Bij bruinvissen en dolfijnen is aangetoond, dat hun normale, onderlinge geluid ook binnen de menselijke gehoorgrens ligt. Maar bovendien kunnen ze geluiden van maar liefs, 155.000 hertz voortbrengen en deze, dank zij een typische aanpassing van het gehoororgaan, vermoedelijk ook waarnemen. De dolfijnen kunnen echter nog meer: bij het uitstoten der geluiden wordt gebruik gemaakt van frequentie-impulsen modulatie, waarmee ze dus feitelijk de „uitvinders" van de asdic zijn, de apsporingsapparatuur, waarmee onderzeeboten en scholen vissen kunnen worden opgespoord. Asdic werkt in ruwe trekken ongeveer als volgt: vanaf een schip worden onder water hoge — en voor de mens volkomen onhoorbare — tonen uitgezonden. Zodra deze geluidsgolven, die zich uiteraard snel in het water verplaatsen en die een enorme afstand kunne bereiken, tegen een in het water verblijvend vast voorwerp ~stoten", werden ze weerkaatst en op het schip weer opgevangen. Op deze manier is men in staat zowel de plaats en de grootte als de voortbewegingssnelheid van het voorwerp vast te stellen. Walvissen kunnen echter misschien de geluiden, die door middel van asdic worcien uitgezonden, wel horen; zij zullen er dan ook bij het horen ervan direct vandooi gaan. GEDUT DWERK Bij het onderzoek van de zeeleeuwen gaat men nu als volgt te werk: er wordt een aantal bakjes ap de wal geplaatst langs de rand van het bassin. Zodra een zeeleeuw uit een bepaald bakje een vis neenft„ laat men door middel van een toongenerator via een bil het bakje opgestelde luidspreker een bepaalde toon horen. Dit herhaalt men zo vaak, tot men kan aannemen, dat het dier — zo het dit althans kan horen — met dit geluid vertrouwd is. Daarna laat men alleen de betreffende toon horen; als alles goed gaat moet de zeeleeuw uit eigen beweging naar het vertrouwde bakje komen om te kijken of er een vis in zit. Dit grapje kan men uitbreiden door de toonhoogten te variëren, zodat men na verloop van tijd (wellicht zeer lange tijd) mogelijk kan bepalen, waar de gehoorgrenzen van een zeeleeuw liggen. Dan is het moment aangebroken, waarop de luidsprekers in het water worden gehangen opdat men kan leren, of de zeeleeuwen ook daar kunnen horen en zo ja, of ze de richting van het geluid kunnen vaststellen. liet is een enorm geduldwerk, dat zeker vele maanden in beslag zal nemen en dat slechts een onderdeel is van vele andere proefnemingen, die nog zullen volgen. – --- MET BESTEMMING Bretagne Een roman van Helen Maclnnes in de vertaling van Henk de Rijk 90) Zij wat hij dacht. „Ik heb alleen maar naar de kaart gekeken; zij lag op de grond naast de matras. Ik heb ze opgenomen en veilig opgeborgen met de rest van je bezittingen. Het spijt me als ik er niet naar had mogen kijken.' Haar toon klonk gedwongen, er lag een blos op haar gezicht en haar ogen stonden helder. Zij leek zozeer op een kind, dat iets had gedaan, dat het niet mocht doen, dat hij er door getroffen werd en glimlachte. Er was bovendien geen kwaad gebeurd. En zij had blijkbaar gedacht. dat er geen kwaad achter stak om de kaart even in te zien: als zij een schuldig geweten had gehad zou zij het hem nimmer verteld hebben. Zijn ergernis en achterdocht verdwenen en hij kreeg het gevoel, dat hij ondankbaar was. Hij glimlachte opnieuw. „Stelt dit alles je nu weer gerust?" Annr knikte. „Ja. De kust bij Dinarti is verraderlijk, maar verder naar het westen zijn er wel veiliger plaatsen." zij vernoemde St. Lunaire niet meer. Zij glimlachte tegen hem en deze glimlach was tenslotte echt gemeend. Toen het avond werd kwam Kerénor weer opnieuw en bracht voedsel mee en het laatste nieuws. Alles was nog precies hetzelfde, vertelde hij hun mismoedig. Hearne vond, dat hij in dat geval blij behoorde te zijn. De dingen hadden nog veel erger kunnen zijn: de Nazi's hadden er achter kunnen komen op welke wijze hij in werkelijkheid ontsnapt was vanuit de kerker van het raadhuis, de kelders hadden nieuwe gasten binnen hun muren kunnen hebben en de man met het haaiengezicht en het valse katje hadden zich nu op dit ogenblik wel weer opnieu— met grote stappen naar de gewelven kunnen begeven. Hearne keek naar Kerénor, die in de ruimte heen en weer liep en vroeg zich met welke problemen de geest van deze Breton zich bezig hield. De invloed van Elise was niet zo gemakkelijk opzij te zetten als Kerénor had willen doen geloven, toen hij gisteren zijn oordeel had uitgesproken. Of misschien had hij gehoopt, dat zijn besluit voor flink zou worden aangezien door Anne en Hearne een open verklaring te geven. Hij was er waarschijnlijk bang voor, dat hij zou aarzelen als hij geen getuigen had tegenover wie hij zich zou kunnen beroepen op zijn trots. En nu verloor hij zijn vastberadenheid r_og, zelfs al had hij getuigen. De kilheid van dit feit legde zijn wil om te handelen aan banden.. Kerénor behoorde tot die soort mannen, die er op los moeten slaan, wanneer hun woede wit gloeiend was.; wanneer deze afkoelde werd hun bedoeling wan het wankelen gebracht en de wil om handelend op te treden werd mislukt cynisme. Hij wilde Elise nog altijd een laatste kans geven, niet uit de goedheid van zijn hart, maar uit intellectueel zelf-hypnotisme. Hearne zag Kerénor koel aan... de aan-, geboren kleur van vastberadenheid, werd verbleekt door de kringloop der gedachten... herhaalde hij bij zichzelf. Maar wie was hijzelf, dat hij kritiek kon uitoefenen op Keréfior? Hij dacht aan Anne. Ja, ieder die nu zijn gedachten kon zien, zou denken, dat ook hij een dwaas was! Talloze mensen zouden hem even scherp veroordelen; hetzij omdat hij zijn eigen emoties niet zozeer onderdrukte, of omdat hij ze niet voldoende onderdrukte. Maar verdraaid nog toe, wat kon hij doen? Dit was geen geval waarin hij kon doen wat hij wilde: het ging er slechts om wat hij doen moest. Persoonlijke gevoelens kwamen er in het geheel niet opaan. Hij moest dat erkennen en toch kon hij er zich niet geheel van vrij maken. Wie was hij, dat hij kritiek kon uitoefenen op Kerénor? Een typische Nazi zou Hearne spottend uitlachen om zijn sentimentele zwakheid: een Fransman,,zou denken, dat hij koud en hardvochtig was. Dat was juist het moeilijke, zo bedacht hij, want dat was nij geen van beide. Hij was slechts een gewone Engelsman. Kerénor bemerkte, dat hij zweeg. „Je bent moe. Morgenvroeg, als je goed geslapen hebt, kom ik nog eens terug. Dan kun je mij vertellen over je ontvluchtingsplannen. D:e heb je toch reeds gemaakt?"' Hearne knikte, maar zei niets. Ja, die waren gemaakt en hij was zeker niet van plan daarin om de een of andere reden verandering aan te brengen. Vrijdag zou hij vertrekken. Niet morgen, maar overmorgen. Hij zag opnieuw naar Anne en vroeg zich af hoe lang het zou duren voordat deze bloedige oorlog voorbij was. Hoe lang zou het duren voordat hij weer terug kon komen? Anne was rusteloos. Zij wachtte vol ongeduld tot Kerénor zou gaan en toen hij vertrok ging zij met hem mee. „Ik zal even meelopen tot aan de trappen van de toren", had zij gezegd en zij had de kleine lamp meegenomen, zodat zij weer haar weg naar de grot terug kon vinden. Hearne keek wezenloos naar de toegang tot de grot en luisterde naar de ongelijke voetstappen, die zich vermengden met het lichte geklik van Anne's hakken. Toen stierf ook deze echo weg. Mismoedig strekte hij zich op de stromatras uit. Als Anne met Kerénor wilde meelopen om met hem te 'haten dan was dat iets, dat hem niet aanging. Hij had er toch zelf toe besloten, dat dit iets was, dat hem niet aanging. Maar ver draaid nog toe, waarom voelde hij zich dan zo. Het kwam allemaal omdat hij hier machteloos in een stenen grafkelder lag: in deze grot te moeten leven begon op je zenuwen te werken. Wat ter wereld had hem ooit op de gedachte gebracht, dat het hem goed zou doen hier weer terug te komen als de oorlog voorbij was? Was zij niet nog altijd verloofd met Corlay? En als dat niet zo was dan waren er nog anderen. Zij was vriendelijk en aardig voor hem geweest, omdat hij vriendelijk en aardig was. Wat zou ze ook meer in hem kunnen zien? Toen zij terug kwam 'ag hij naar de ruwe gewelven van de grot te staren. Zij gaf geen enkele verklaring en hij wilde niets vragen. Zonder veel te zeggen gebruikten zij het voedsel, dat Kerénor meegebracht had. Het vreemde van het zwijgen tussen hen trof Hearne: het was hem nooit eerder opgevallen hoeveel zij gewoonlijk praatten wanneer zij bij elkaar waren. Toen Anne het verband verwisselde maakte zij het met grote zorgvuldigheid vast en onderzocht de wonden en kneuzingen met bekwame, koele handen en ogen. Niets ontging haar vannacht. Eindelijk was zij tevreden over alles. Zij draaide de lamp lager en streek het laken glad onder zijn kin. Zij zag er groot en slank uit, toen zij zo naast zijn rustbed stond. Het zachte blonde haar geleek op zilver. Zij sprak zacht, met een lage duidelijke stem: „Welterusten!" „Welterusten." „Ja, dacht hij wild, toen hij hoorde hoe haar voetstappen zich rustig verwijderden naar de andere grot, dat was evenzeer een emotionele anticlimax als hijzelf had gehad. Hoe eerder hij hier weg was, des te beter. Het donkere bos Anne moest reeds op zijn, toen Hearne wakker werd. De deken lag reeds keurig opgevouwen op de dunne matras in de hoek van de grot, die zij gebruikte. Toen hoorde hij een beweging vanuit de aangrenzende ruimte. Verdraaid, dacht hij, hij had door juist heen willen gaan om te drinken. — Hij onderbrak zijn gedachtengang door te luisteren naar de voetstappen. Zij klonken ongelijk. Hearne, die stijf op zijn matras lag, zei: „Wat gebeurt er hier toch allemaal?" Het was inderdaad Kerénor. Hij stond nu in de ingang met een lamp in zijn hand en een gedwongen glimlach op zijn gezicht. „Je bent al vroeg wakker", zei hij. Heare antwoordde niet. „Heb je iets nodig?" „lets te drinken — maar dat kan nog wel even wachten." „Waarom nu niet?" Hearne stond stijf op en ging naar Keréno. toe. „Loop je al wat gemakkelijker? Hier, neem dit." Hij overhandigde Hearne de lamp. „Ja, dank je," zei Hearne kort en liep naar de andere grot. Zij was leeg. Alleen het dunne watervalletje, dat in een poel uitkwam, maakte enig geluid. Het was slechts een klein stroompje, dat in een miniatuur kanaaltje vloeide, het was het enige, dat er zich bewoog. Hij bleef onzeker staan. ,(Wordt vervolgd.). --- PUZZLE-PAUZE Horizontaal: 1 nok van een aak, 5 hakwerktuig, 7 denkbeeld, 8 blauwe boerenkiel, 10 draaiende kap boven op een schoorsteen, 11 stronkje, 12 muzieknoot, 13 titel (afk.), 14 uitroep van verwondering, 15 flauw, 16 speelgoed, 17 koppelriem voor jagershouden, 18 gewoonterecht (Indonesië), 20 part, 21 holte in een muur, 22 ijzeren reservoir voor petroleum, benzine, enz., 24 voorzetsel, 25 jongensnaam, 26 water in Friesland, 27 teken, 28 vlaktemaat, 29 zwemvogel, 30 papiermaat. Verticaal: 1 rijtuig, 2 rivier in Duitsland, 3 latwerk, 4 afkorting van selenium, 5 waterblaasje, 6 bevroren water, 8 kot, 9 poedel, 11 buis, 12 gem. in Gelderl., 14 hok, 15 zacht 16 bergdoortocht 1./ leeg, 19 aanwijzend voornaamwoora, 20 betuiging van erkentelijkheid, 22 deel van het gebit, 23 streek op de grens van N.Brab. en Limb., 25 hoenderachtige vogel 26 tijdrekening, 27 voornaamwoord. 28 water in N.Brab. Oplossing in de „Twentsche Courant" van morgen. OPLOSSING VAN DE PUZZLE VAN VRIJDAG: Horizontaal: 1 haar, 3 waag, 5 Ada, 7 smaak, 9 nul, 11 graad, 13 roi, 15 dal, 16 anode, 18 rel, 20 polis. 22 Oss, 23 rail, 24 adat. Verticaal: 1 haan, 2 ram, 3 waard, 4 goed, 6 dag, 7 sloop, 8 kaars, 10 urn, 12 ale, 14 idool, 16 aver, 17 els, 19 lont, 21 Isa. --- BOEKBESPREKING Zwarte Beertjes De Saint tegen de driehoek, is een spannende avonturenroman, verschenen als no. 25 in de serie „Zwarte Beertjes'', een uitgave van Bruna te Utrecht. Het boekje is geschreven door Leslie Carteris en door Havank vertaald. In deze serie verschenen verder nog: „Zon door de ruit" een roman van K. van der Geest, waarin de geschiedenis verhaald wordt van een eenzame 'vrouw. Het is een goede roman, die echter voorbehoud vraagt voor volwassenen. Het,zelfde, geldt voor „Schuldig Bloed", een knap geschreven roman over een 8- jarig meisje, dat ogenschijnlijk lief en onschuldig is, maar toch een monsterachtige afwijking vertoont. Het boekje is vertaald door Theo Eerdmans „Moord in de Hellekracht" door Bert Japin is een knap geconstrueerde detective, „De baby en ik", eveneens in de reeks opgenomen. wil een handleiding zijn voor aanstaande en jonge moeders. Corona-boeken Als Corona-boeken — een goedkope maar goede uitgave van F. G. Kroonder te Bussum — zijn verschenen een derde druk van „De mislukte Pastorale" van Olaf J. de Lande'', een charmant, lichtvoetig en prettig leesbare roman. Uitstekende vakantielectuur. Verder: „Niemand ontkomt aan zijn noodlot", een kn9p geschreven boek van James M. Cam, vertaald door J. C. Bloem. Het is een moordverhaal en bevat de herinneringen van een ter dood veroordeelde. ---