TENTOONSTELLING van Schilderijen en Kunstwerltect le Zwolle. 11. Een gunstig oordeel moeten wij ook vellen overi het stukadoorwerk van onzen tegenwoordige]. stad—, genoot KLISSEN , mede vroeger leerling der Deventer school : zie die attributen der kunst zoo smaakvol met bloemenranken doorslingerd, hoe los en vrij en hoe keurig uitgevoerd ; die beide vogels schij-! nen er zoo pas op neergestreken te zijn , zoo natuurlijk en uitvoerig zijn zij geboetseerd ; waarlijk de Heer KmzEN verstaat zijn vak volkomen en wij , durven hem gerust als voorbeeld te stellen aan zool vele werklieden die, hoe bekwaam ook in het technische van hun vak, door gebrek Pan goeden smaak en door dien zij in hunne jeugd verzuimd hebben de teekenpen te leeren besturen, niettegenstaande hunne overige onmiskenbare talenten , hunnen tijd al werkende verkwisten en in plaats van nut door hunnen arbeid, die de wansmaak voortplant, niet dan nadeel daarmede doen. Hoe jammer, dat wij de bouwkunst -volstrekt niet vertegenwoordigd vinden. Het schijnt dat de geest, die eenmaal beroemde voorouderen bezielde en een VAN KAMPEN het reusachtige werk , het stadhuis te Amsterdam, deed te voorschijn roepen, geheel ingesluimerd is ; hoe was het anders mogelijk, hoe denkbaar, dat op eene Tentoonstelling, die zelfs voor buitenlandsche kunstenaren niet gesloten werd, niet eens door Nederlandsche, ja niet eens door Overijsselsche bouwkundigen gebruikt werd, om de vorderingen door hen in die 1 kunst en wetenschap gemaakt, te toonen. Het model van een' wenteltrap door J. W. Bosnoom uit Zwolle is heel keurig vervaardigd , maar het is niet anders dan eene proeve van technische bekwaamheid. Dit geldt mede van de schepen van VAN COEVORDEN ; evenwel komt beide inzenders allen lof toe ; zij ten minste hebben zich aan het oordeel van het publiek durven wagen en getoond, dat zij begrepen, wat de Commissie der Tentoonstelling wenschte. Gelukkig , dat de A.H. Schilders niet even als de Bouwkunstenaars en Graveurs gedaan hebben ! Wat zou er dan van de Tentoonstelling geworden zijn. Wij spraken daar van de gravure , ach ! ja, ook die ontbreekt geheel ; het eenige wat wij daaronder kunnen rangschikken zijn de etsproeven van den Heer GAAL uit Kampen , die zeer verdienstelijk zijn. Wij merken in dit zelfde vertrek nog op eenige teekeningen, waaronder een van den in dit genre gunstig bekenden schilder CILAEYVANGER; het zijn scheepstimmerlieden, die , na afge!oopen ;dagwerk feest vieren; hoe los en bevallig zijn al die beeldjes; hoe fiks het bijwerk en welk eerre rustige, bij het onderwerp passende, toon ademt over het geheel ! De andere teekeningen en schilderstukjes zullen wij maar met stilzwijgen voorbijgaan. Keeren wij door de poort naar de groote zaal No. 1 terug. Het is een schoon geheel , nietwaar , bij het binnentreden ? wat imposeert het gezigt van zoo vele kunststukken! wij herkennen de raadzaal niet weer. Kom , laat ons een oogenblik gaan zitten op de stoelen, die in het midden van de zaal geplaatst zijn. Het eerste waar ons oog door getrokken wordt is een gloot stuk: de Markt te Leeuwarden , door E. P. van Bommel te Amsterdam. legt natuurijk van toon, niet waar? Het komt ons voor een zeer gelukkige schilderij van dezen meester te zijn ; de gebouwen zijn allen fiks en toch met zorg geschilderd. Het is jammer, dat het zoo geheel portrail heeft moeten zijn , daaraan toch is het toe te schrijven, dat de lijnen niet allen even gelukkig zijn. Het eenige wat wij nog wel wenschten was, dat sommige beeldjes wat juister geteekend en meer uitvoerig waren. Door een der lichten gezien is er veel diepte in het stuk en blijven de beeldjes anders allen goed op hunne plaats. Nog een grooter stuk trekt daarna onze aandacht; het is een landschap van den Heer G e r h d. Meij e r van Zwolle. Wij hebben meer stukken van dezen kunstenaar gezien en bespeuren telkens vooruitgang. Er is onmiskenbaar ,veel schoons in dit stuk ; het is breed behandeld en de gedachte stout. Een weinig meer uitvoerigheid zoude het echter nog grootes waarde bijzetten. Wij raden den Schilder aan , voortaan al zijnen overigen tijd aan de beoefening eener kunst te wijden, waarvoor hij als liet ware geboren schijnt te zijn , maan waarin hein nog grondige studie ontbreekt; het zou jammer zijn , dat zoo veel dispositie verloren ging. Het bijwerk van dit stuk [de sto[Faadje] is , naar wij vernemen , van den bekwamen veeschilder van Raven swaa ij , die, doir zijn penseel met dat van den Heer Me ij e r te mengen , de verdiensten van eerstgenoemden toont te waarderen. Vervolg in een volgend Nr. ---