OVERZIGT DER BELANGRIJKSTE GEBEURTENISSEN. De reis van den Keizer van Oostenrijk naar St. Petersburg is, bij afwezigheid van ander belangrijk nieuws, liet stokpaardje, dat de Europeesche politieke redacteurs berijden. Keizer Frans Jozeff, die zijn broeder Keizer Nicolaas in tijd van nood verliet en lijdelijk toeschouwer bleef, toen de hooghartige Monarch het hoofd moest buigen in de Krim, heeft nu op diens graf een lauwerkrans gelegd. Was het een,daad van berouw, van boete? Of is het von Bismarck, die ook hier de hand in het spel heeft en op deze wijze eene geduchte coalitie tot stand brengt tusschen Duitschland, Oostenrijk en Rusland, bijgestaan door Zwitserland en Italië, als er eén oorlog mogt ontstaan, in welken de E. Catholieke Kerk het kruis ontplooide, gedragen door Frankrijk. Volgens anderen heeft de reis van den Oostenrijkschi-n Vorst ook het sluiten van een meer liberaal handels-verdrag ten doel. Heden zou het Engelsch Ministerie »in rade" vergaderen en een besluit nemen ten aanzien van zijn blijven of gaan en, in 't laatste geval, van den tijd wanneer. Men gelooft, dat het dadelijk zal vertrekken en het denkbeeld, om de eerste zitting van het Parlement af te wachten en daarin een politi'ek afscheidswoord to spreken, opgegeven is. Wij zullen het spoedig weten. De lim.es vraagt, onder welk soort van conservatisme Engeland thans zal komen. Evenals er in Frankrijk een conservatisme is van de legitimisten en een van de imperialisten, werkende volgens verschillende methoden cn met verschillend doel, zoo is er ook in Engeland een conservatisme van hen, die alles eenvoudig willen laten zooals het is, en een ander van hen, die buitenslands en binnenslands een krachtig optreden verlangen en in het volksstemregt den steun hunner politiek zoeken. In het laatste geval is er kans, dat de voorspelling van den heer Loive uit zal komen, dat, als de conservatieven de meerderheid kregen, hun leider een dictator zou worden. Dit maakt de limes niet bezorgd, omdat zij overtuigd is, dat de kracht der publieke opinie buiten het Parlement zich wel zal doen gevoelen, zelfs bij eene conservatieve meerderheid. Intusschen is het altijd goed op zijn hoede tc zijn. De verkiezingen in Ierland, met geheime stemming, hebben, tot groote verrassing van het publiek, doen zien, hoe ondankbaar het volk kan zijn jegens hen, die onvermoeid voor 't publiek welzijn arbeiden. 't Vraagt altijd meer en als de kracht daartoe te kort schiet, keert het zich van den strijder af. De Standard is van meening, dat de geestelijkheid even weinig reden van tevredenheid heeft als de Ministeriëlen over do resultaten van de geheime stemming in Ierland. Ieder, die het Land kende, verwachtte, dat velen zich aan de bevelen der priesters zouden onttrekken, als zij de wraak van dezen niet meer behoefden te vreezen. Maar niemand verwachtte zulk een plotseling en volkomen opstand tegen den geestelijken invloed, als in de laatste veertien dagen heeft plaats gohad. Verreweg het sterkst bleek dit in het graafschap Limerick. De heer O'Sullivan verkreeg 3521, het vorige Parlementslid Synan 2856 en de kandidaat der geestelijkheid 995 stemmen. Zoo iets zou voor twee maanden niemand voor mogelijk gehouden hebbeD. Aan de Norddeutsche AUgemeine Zeitung wordt »uit de westelijke Provinciën" van Posen geschreven, dat de Catholieke Geestelijkheid in de Rijnprovincie ook op dnn beschaafden stand door de vrouwen invloed weet uit te oefenen. De mannen uit de lagere volksklassen maakte zij tot hare blindo werktuigen, door haar invloed op do openbare school. Dat het hoog tgd is haar het toezigt op het onderwijs te ontnemen kan uit het volgende voorbeeld blijken. Een kapitein van een regement in de Rijnprovincie gaf den recruten zijner compagnie onderrigt in de krijgswetenschap, meer bepaaldelijk in de geschiedenis der oorlogen. Op de eerste les vroeg hij aan een zijner manschappen wanneer de slag bij Leipzig plaats gehad had; het antwoord was in 1742. Een acder zeide 1866 en eerst de tiende wist het jaartal. Het bleek, dat geen hunner ooit iets van Blücher of Gneisenau had gehoord, terwijl sommigen wisten, dat Frederik de Groote een i ruissisch veldmaarschalk was geweest, die eerst tegen de lurken had gevochten en vervolgens zeven jaren tegen Denemarken. Slechts twee, namelijk een gewezen leerling van de reaalschool te Barmen en een van eene dorpsschool nabij Altenkirchen, antwoordden vrij goed. Met uitzondering van deze twee en de JUzasser recrutcn had geen van allen ooit onderwijs 5Q geschiedenis gehad, behalve in de bijbelsche. De Paus wil weer kardinalon benoemen en ket purper ook verleenen aan een Engelschen en Belgischen kerkvoogd. Uit Rome komt het telegrafisch berigt, dat de pas onlangs,benoemde Kardinaal Tarquini, van de orde der Jezuiten, gistermorgen is overleden. Het beiigt voegt er bij, dat ook de gezondheidstoestand van Kardinaal AntoneUi wankelend blijft, doch welligt zal althans dit laatste voor do zooveelste maal blijken overdrijving of onwaarheid te zijn. --- BUITENLAND. Een schrikwekkend ongeluk heeft plaats gehad te Londen. Een brand heeft gewoed in het West-einde der stad, welke niet alleen schade heeft aangerigt, die bij millioenen berekend wordt, maar tevens kunstschatten vernield hoeft, die onwaardeerbaar waren. In Notombstreet, een straat, welke uitkomt in Belgrave Spuarc, stond een groot blok gebouwen, welke ongeveer oen bunder gronds bedekten en onder den naam van »Pantechnicon" bekend waren. In 1830 werden deze tot pakhuizen on bewaarplaatsen van zeer kostbaro eigendommen ingerigte gebouwen gebouwd in het midden der aristocratische wijk van Londen, om Engeland's rijken adel, welke slechts gedurende een drietal maanden de stad bewoont, in de gelegenheid te stellen, hun kostbaarheden in veiligheid te stellen. In de zoogenaamde »brandkamers" van het gebouw, welke als reusachtige brandkasten waren ingerigt, werden de gouden en zilveren serviezen en de diamanten bewaard. De heeren Smith en Rademacher — de eigenaren van het gebouw — waren tevens verhuisagenten, d. i. zij namen verhuizingen op zich, waartoe zij door een grooten Staf bekwame pakkers en talrijke verhuiswagens in staat werden gesteld. In sommige gedeelten van het gebouw kon men honderde rijtuigen, honderde piano's en meubels van elke soort zien, welke aan verschillende familiën toebehoorden. Om al dit kostbaar eigendom tegen brand te beschermen, was het gebouw zoogenaamd brandvrij of vuurvast gebouwd. In beschrijvingen van Londen werd het gebouw steeds genoemd als een merkwaardig voorbeeld van een fire proof building. Al de vloeren waren van geslagen ijzer; geen hout was gebezigd in den bouw en al de balken, deuren en kozijnen waren van ijzer. De zolderingen bestonden uit ijzeren latten; de verschillende deelen van het reusachtige gebouw waren door brandvrije ijzeren wanden gescheiden en het was strikt verboden, ooit des avonds eenig werk in het gebouw te verrigten, opdat cr nooit kunstlicht in het gebouw zou worden gebruikt. Er was dus natuurlijk ook geen gasleiding. Beter dan al deze voorzorgen waro het zeker geweest, zoo het gebouw eenvoudig van baksteen ware opgetrokken. Het is toch merkwaardig, dat al de groote branden der laatste jaren to Londen in de zoogenaamd brandvrije huizen hebben gewoed. De laatste groote brand was die in de vuurvaste pakhuizen bij London-bridge. De beste definitie van een Engelsch ijzeren brandvrij huis is: »een huis, dat brandt als tondel, en dat instort nadat de vlammen slechts een half uur gewoed hebben." In het brandvrije Pantechnicon ontstond Vrijdag te half vijf 's middags brand. Kapitein Shaw, het beroemde hoofd van de Londensche brandweer, hoorde naauwclijks het berigt of hij nam de krachtigste maatregelen, want hij weet wat brandvrije gebouwen zijn. Binnen een half uur, nadat de brand het eerst ontdekt was, stonden een viertal stoombrandspuiten — die nacht en dag stoom op hebben i— voor het gebouw. Het berigt was geseind naar alle brandweerstations in Londen en weldra galoppeerden twintig stoom- en handspuiten naar de plaats dos onheils. Doch do brand, welke aangekomen was in de meubelzalen, bleek niet te blusscnen te zijn. Naar beweerd wordt, zou hij zjjn aangekomen door het ontvlammen van lucifers, welke in een der te bewaren meubelen waren gelaten. Hoe dit ook zij, de meubelen verbrandden het eerst, de ijzeren vloeren vielen in, de brand verspreidde zich naar verschillends deelen van het gebouw, links en regts, vloor na vloer viel in, en zoo hoog rezen de vlammen, dat de brand in geheel Londen te zien was. Verschillende stallen, die vol rijtuigen stonden, en een tiental huizen werden geheel of gedeeltelijk verbrijzeld door de nederstortendo muren van het reusachtige gebouw. Men ■^as weldra bevreesd dat de brand eea ontzettende uitbreiding zou nemen, daar een vrij harde westewind woei. De Coldstream Guards, de Life Guards en de Schotsche Fusiliers werden ontboden, om gedisciplineerden bijstand te geven. Strikt luisterende naar de bevolen der manschappen van kapitein Shaw, die als officieren aan het hoofd van detachementen soldaten gesteld waren, deden de Engelsche soldaten onberekonbaren dienst. Velen werden gewond door vallende steenen, enkele vielen met een vloor twee verdiepingen omlaag, om op schier wönderdadige wijze, slechts ligt gewond weder te voorschijn te komeD en opnieuw den brandladder op te stijgen, als bestormden zij een vijandigs vesting. Zij redden wat te redden viel en verhinderden het verder verspreiden der vlammen; doch het onherstelbaar nadeel was reeds gedaan. Drie groote schilderijeuvcrzamelingen worden in het brandvrije gebouw bewaard, terwijl de huizen der eigenaars verbouwd werden. Al deze verzamelingen zijn verloren. Het Vorstelijke kleine museum van sir Seymor Fitzgerald, hetwelk merkwaardig was door de heerlijke vrouwenportretten van sir Joshua Reynolds, den Koning der Engelsche schilderschool, is verbrand. Voor deze verzameling is f 2,400,000 geweigerd. De beroemde schilderijengalerij, van den heer Winn EUis, is eveneens oen prooi der vlammen geworden. Hij was juist sinds enkele dagen bezig met het overbrengen van de schilderijen naar zijn huis, zoodat enkele meesterstukken in veiligheid waren, maar het verbrande had niettemin een geldwaarde van drie millioen gulden. Een der verzamelingen van sir Richard Wallace is eveneens vornield. Daar slecht 5 " een waarde van 150,000 pd. st. genoemd wordt, hebben wij de hoop — zegt het Handelsblad— dat zijn onovertroffelijke verzameling van Hollandsche meesters niet in het gebouw was. Zoo onze hoop bedrogen wordt, mag Nederland rouwen, want dan heeft het een dier koloniën verloren, dio in beschaafde Landen do eer van Holland's weergalooze schilderschool ophouden, en wier verlies onherstelbaarder is dan het verlies van een kolonie in Afrika of Westlndie. Zaturdag heeft do heer Jules Favre voor hot hof van Parijs zijn pleidooi voor de Naundorjfs, zich noemende afstammelingen van Lodewijk XVII, voortgezet. Volgens den Temps, was een groote volksmenigte voor het Paleis van Justitie bijeen, toen de afstammelingen van Naundorff het gebouw verlieten. Do heer Adelbert de Bourbon was in het zwart gekleed met witte das en handschoenen; hij groette de menigte als een Vorst zijne onderdanen. Een lakei ging blootshoofds voor hem uit, om den weg voor hem naar het rijtuig te banen. Volgens den Deutscher Mercur, orgaan van de oudCatholieken, zijn er thans in Beijeren oen en dertig gemeenten van dit kerkgenootschap, te zamen tellendo 15,000 leden, welke bediend worden door 14 pastoors. Munchen alleen heeft 2000 oud-Catholieken. Eene volledige statistiek van de oud-Catholieken parochiën in ander Dfcitsche staten is nog niet gemaakt. Da bescherming, zegt genoemd blad, welke het Pruissisch Gouvernement haar verleent, schijnt intusschen niet bijzonder tot haar bloei bij te dragen. Dit is het gewone gevolg der bescherming door de overheid aan godsdienstsecten verleend. Men heeft dan ook allen grond om te betwijfelen of het besluit door den Koning genomen, waarbij bijzondere voorregten aan do Mennonieten verleend worden, teneinde in Pruissen eene arbeidzame bevolking te houden, dio door de militaire wet cr uit verdreven wordt, het gewenschte resultaat zal hebben. Deze secte is in Pruissen vrij talrijk. Met de laatste volkstelling is gebleken dat er in Pruissen 14000 doopsgezinden zijn, waarvan 10,000 alleen in de provincie Pruissen. Onder het opschrift: »0. L. Vr. Lichtmis ia het Vaticaan", deelt de Tijd het volgende mede : Op het feest van O. L. Vr. Lichtmis zijn in het Vaticaan, ouder gewoonte, door de kapittels, de pastoors van Rome, de oversten der seminariën, de rectoren der verscheidene kerken on de kloosteroversten den H. Vader kaarsen aangeboden. De Paus was op zijn troon gezeten, omgeven van zijn Hof en van verscheidene Kardinalen. De priester, die de kaars droeg, knielde voor Z. H. neder en deed den voetkus, terwjjl de ceremoniemeester de kerk, de orde, het kapittel, of het seminarie, waardoor de kaars werd aangeboden, met luider stemme noemde. De H. Vader voegde telkens den priester, die de kaars gebragt had, eenige vriendelijke woorden toe. Vooral was dit het geval met den Eerw. heer Paquet, die in naam der Universiteit Laval, van Quebec, in Canada, een prachtige kaars overreikte. Met vaderlijke goedheid vroeg Pius hem of een beeld der H. Maagd, dat hij naar Montreal gezonden had, tot zijne bestemming gekomen was. Ook de nieuwbenoemde Bisschop van Montpellier, mgr. de Cabriéres, was bij de plegtigheid tegenwoordig. Na de offering der kaarsen wierp de doorluchtige Prelaat zich aan de voeten des H. Vaders en vroeg met verscheidene gunsten tevens 's Pausen bijzonderen zegen voor het diocees van Nimes, zijn vorig diocees, en voor Montpellier ,hem thans tot werkkring aangewezen. Z. H. heeft niet alleen mgr. de Grabières alles, waarom hij verzocht, onmiddellijk toegestaan, maar hem bovendien oen der kaarsen ten geschenke gegeven. »Ga", voegde de beminnenswaardige grijsaard hem toe, »ga, en neem die, welko u het beste bevalt." Hieraan gehoor gevende, koos de bisschop die van de Baziliek van Maria Iranstevere, welker benedeneinde met schoone teekeningen versierd was en die in G ! : midden de inscriptie droeg: Fons olei. L)ie woorden Fons olei herinneren aan do miraculeuss oliebron, welke eenmaal ontsprongen is op de plek, waar zich thans de Baziliek verheft. Do H. Vader heeft daarop de kaars genomen en zich gewaardigd haar zelf aan den Prelaat to overhandigen. Zoodra dit gebeurd was, is Z. H. naar zijne vertrekken teruggekeerd. Een kwartier uurs later maakte Pius zijne gebruikelijke wandeling. Allen, die het geluk hadden den edelen grijsaard te naderen, stonden verbaasd over zijn gezond en sterk voorkomen. In Italië klaagt men bijzonder over den strengen winter. Te Florence heeft vrij hevige koude gelieerscht, zelfs stond de thermometer eenmaal 7 gra. den onder nul. Te Rome sneeuwt het voortdurend en zelfs nog zuidelijker gelegen plaatsen hebben hunne sneeuwbuijen gehad, en het arme rolt, dat op koude in 't geheel niet gewapend is, moet veel te lijden hebben. Tot Sicilië schijnt do vorst nog niet doorgedrongen te zijn; daar verheugt men zich in heerlijk zacht weder. Ook uit Konstantinopel wordt melding gemaakt van sterke vorst en hevige sneeuwbuijen. Uit Bengalen (Britsch-Indie) wordt aan de Times den lOden Febr. getelegrafeerd, dat er te Gorukpore in de provincie Allabahad verschrikkelijk gebrek heerscht. Uitgehongerde kinderen worden in het weeshuis der zendelingen gebragt. Aan de werken die de Regeering laat uitvoeren, is de toevloed boven verwachting groot. In Noord -Moerschedabad leven de werklieden van één maaltijd daags. Figaro verhaalt het volgende staaltje van hondentrouw. Een arme kermiskunstenaar had het ongeluk bij zijne gevaarlijko excercitiën een been te breken. Hij werd naar een der gasthuizen te Parijs vervoerd. Zijn hond was van de poort niet af te slaan, doch werd gestreng buiten gehouden. De man overleed aan de gevolgen der noodzakelijke amputatie. De hond bleef dagen en weken ziju meester wachten. Toen dit vergeefs bleek, schijnt het dier van meening te zijn geweest, dat zijn meester welligt door een andere deur vertrokken was en is op den zoek gegaan. Na verloop van een jaar is de hond dezer dagen te Parijs teruggekeerd aan het kosthuis waar zijn meester gewoon was verblijf te houden als hij de hoofdstad bezocht, en nu is gebleken dat de trouwe poede* geheel Frankrijk, van het noorden naar het zuiden, heeft doorkruist, op alle plaatsen is geweest waar zijn meester voorstellingen gegeven had en geen kermistent ' of barak ondoorsnuffeld had gelaten. Een ander saltimbanque, die op zijne reizen, zonder het fijne van de zaak te weten, den hond meermalen had aangetroffen en gadegeslagen en nu eerst te Parijs de oplossing van het raadsel kreeg, heeft zich zijner aangetrokken. ---