BINNENLAND. ASSEN, 3 Dec. »St. Nicolaas komt!" dat is eene goede tijding voor ieder die redelijker wijze op eene verrassing mag hopen, vooral voor de jeugd, die, wat ook verandere, op 6 December nooit vergeten wordt. Onze galanterie-, boek- en prent-, manufactuilr- en banket-winkels hebben met al. het vernuft en al den goeden smaak, die prijselijke zucht naar gewin hen ingeeft, goed gezorgd voor verscheidenheid van nuttige en aardige voorwerpen en kunnen aan de eischen van hen, die cadeaux willen geven, in de ruimste mate voldoen. Voor hen, die aan de drie zesjes en daarboven, onder het schoone geslacht, iets in de handen willen spelen, dat zekere beteekenis heeft, is er ruime keus, en voor de oogen der kleinen, die al lang door de glazen gluurden en met teederminnende ouders de tafels gaan bekijken, prijkt een onnoemelijk getal van dingen die voor hen begeerlijk zijn. Eene keuze te doen — dat is voor de koopers het moeijelijkst. Ook voor hen, die op St. Nicolaas gewoon zijn aan huismoeders iets te geven van practisch nut, is in onze magazijnen van huishoudelijke voorwerpen genoeg te vinden, terwijl voor het toilet onzer schoonen St. Nicolaas, die niet alleen weet wat lekker is maar ook wat goed kleedt, menig sieraad heeft uitgestald. Wij hopen dat Assen's burgerij zooveel attentie en moeite eens goed zal beloon en. Het St. Nicolaasfeest kan voor de neringdoende klasse een goed feest zijn, als tafels en kasten tal van ledige plaatsen aantoonen en zoo de winkellade een gewigtig aanzien verkrijgt. Er is veel gekocht — dat er ook veel worde verkocht! Die maar even kan maakt zijn kinderen blijde en hoe velen worden er gevonden, die met weinig verheugd zijn; maar er zijn ook, die, als zij hunne eigene kinderen blijde kunnen maken, vreugde in de huisgezinnen van meer behoeftigen kunnen brengen. Grooter loon voor eene betrekkelijk kleine uitgave is niet te verkrijgen. Zóó zij het St. Nicolaasfeest van 1875 een feest, dat vreugde bragt en dank onder de kleinen en 't welk nog lang herdacht zal worden als het oog rust op eenig voorwerp, dat van ware vriendschap getuigt of — van nog iets meer! De sneeuw brengt verwarring onder de middelen van vervoer. Op den tijd van aankomst en bij gevolg ook op dien van vertrek is niet meer te rekenen. Dat kwaad is te verdragen, 't best door hen die de vroegere manier van reizen nog niet hebben vergeten, maar erger is het, dat vele onzer kooplieden en neringdoenden nog zonder winter-provisie zitten -— dat het Zuiden geen turf genoeg heeft en zelfs menige plaats in 't Noorden niet van de noodige brandstof voorzien. Mogt de winter aanhouden en streng blijven, dan is hieruit groote ellende te verwachten, want men zal zich wel redden, maar onder hoeveel ontbeering en tot welken prijs! Uit het kwade komt het goede en zoo zal men, als de nood knijpt, in Holland welligt een beter begrip krijgen van 't belang dat men er heeft bij eene spoorweg-verbinding met onze veenen. Drenthe heeft turf genoeg, maar kan die op bepaalden tijd niet op bepaalde plaats leveren, omdat het vervoer te water onzeker is, 't zij door lagen waterstand, 't zij, zooals nu, door onverwachte stremming van het vervoer. Had men hier nu de lijn Harlingen—Salzbergen van de heeren Kaptijn en Gentis, een weinig omgebogen naar Oosterhesseten en met een zijtak in de veenen, die zich niet zou laten wachten, dan kon men uit onze veenen gansche massa's turf naar alle oorden des Lunds verzenden. Mogt — zooals wij straks zeiden — de vorst aanhouden en de vaart eerst in 't voorjaar open zijn, dan zou het eene interessante berekening zijn, hoe groot de som is, die elders voor de aanwezige turf, boven den gewonen prijs, is betaald en als men dan tegenover die som de bergen turf in 't oog houdt, die in onze veenen staaj, dan zal het denkbeeld om daarover ten allen tijde te kunnen beschikken welligt meer gewaardeerd worden. In de vorige week had hier een vergelijkend examen plaats van meisjes, die wilden dingen naar de lïijksbeurs van f 250 aan de normaalschool, teneinde op '18jarigen leeftijd eene acte als hulponderwijzeres te kunnen verkrijgen. Tot onze verwondering waren uit de geheele provincie slechts twee aspiranten opgekomen. De vrij groote zekerheid, dat zij, die op evengenoemden leeftijd eene acte hebben, onmiddelijk kunnen geplaatst worden op een tractement van f 500, f 550, zelfs van f 600, schijnt nog weinigen begeerlijk. Gistermorgen heeft in de omnibus, rijdende van Stadskanaal op Assen, het volgende plaats gehad. Men bad tot verwarming der voeten van de vijf in de omnibus zijnde reizigers twee stoven met vuur daarin geplaatst. Nadat een eind weegs was afgelegd schijnen de passagiers door den zich in den wagen verzamelenden kolendamp te zijn bevangen ; men hesft ze ten minste bij de eerstvolgende pleisterplaats allen bedwelmd gevonden en een van hen in die mate, dat men niet dan met groote moeite hem weder heeft kunnen bijbrengen. Hij kon echter de reis niet vervolgen, wegen3 de matheid, waarin hij verkeerde. Ook de overigen gevoelden zich, toen zij in Assen kwamen, nog duizelig en flaauw. Gelukkig mag men het noemen dat de halteplaats niet verder af was, want hadden de reizigers nog een kwartier in den wagen gezeten, dan was het geval waarschijnlijk niet zonder doodelijke gevolgen afgeloopen. Mogen wij den ondernemer van den omnibusdienst er op wijzen, dat men tegenwoordig waterstoven kan verkrijgen, die even geschikt zijn, zoo niet meer, om in de wagens te gebruiken ; zeker zal hij bij aanschaffing daarvan met geringe kosten, gevallen, als het bovenstaande, kunnen voorkomen. Wij vestigen de aandacht van onze postadministratie in deze dagen op de voetboden, welke zij in dienst heeft. Die mannen zwerven thans, in alle weer en wind, bij dag en avond, zelfs bij nacht, over ongebaande en onzigtbare wegen en wat is hun loon ? 't Zijn ook dienaren van den Staat en als het tractement van velen verhoogd wordt, vergete men ook hen niet! Ter teregtzitting van het Prov. Geregtshof van Friesland is gister behandeld de zaak van D. G., van Oranjewoud, beschuldigd van manslag op de dienstbode van den heer mr. P. Heringa Cats aldaar. Het Openbaar Ministerie eischte schuldigverklaring en veroordeeling tot eene tuchthuisstraf van 5 -20 jaren. Nadat de verdediging van den beschuldigde door jhr. mr. A. E. van Boelens van Eijsinga was voorgedragen, werd de uitspraak bepaald op Woensdag e. k., voormiddags 10 l j 1 uur. Men schrijft uit Zwolle 1 Dec. : »Voor eenige dagen waren een drietal Staphorster boeren voor den regter alhier geweest. Bij hunne terugwandeling naar Staphorst ontmoetten zij nabij de Lichtmis een 17jarigen schippersgezel, van wien een hunner eene flesch^ jenever eischte, onder bedreiging hem anders te zullen verz De brutale boer zou werkelijk dit plan hebben volvoerd en droeg reeds den schippersjongen naar de schutskolk, doch gelukkig greep deze zich aan de ketting en werd op zijn hulpgeschrei door zekeren Emmink ontzet. Het is van algemeene bekendheid, dat Staphorst, naar de bevolking gerekend, de meeste kweekelingen voedt voor de gevangenis en daarom is het hoogst wenschelijk, dat zulke baldadige deugnieten streng worden gestraft. Tegen St. Nicolaas zijn niet minder dan 20 personen opgeroepen uit Staphorst, om alhier binnen de muren der gevangenis St. Nicolaas te houden. De werkzaamheden der Herv. Synodale Commissie in hare najaarsvergadering van '17—25 Nov. waren grootendeels van administratieven aard. De in de Synode dezes jaars vastgestelde veranderingen van art 11 al. 3 van het Reglement op de Kerkeraden en art. 52 al. 3 van het Reglement op de Vacaturen, alsmede de bijvoeging van eene 2de alinea in art. 62 van hetzelfde Reglement, zijn door de leden der Provinciale Kerkbesturen met eene overgroote meerderheid goedgekeurd. Art. 11 al. 3 Eeglement voor de Kerkeraden zal dus luiden: »De diensttijd, waarvoor zij worden benoemd, is hoogstens vier jaren. Zij zijn terstond herkiesbaar." Art. 52 al. 1 Eeglement op de Vacaturen: »Tot de vervulling eener vacature komen niet in aanmerking de predikanten, die op den dag der beroeping hunne eerste standplaats nog geen volle twee jaren bekleed hebben." Art. 62 al. 2: »Bij eene tweede en iedere volgende beroeping is van toepassing wat in art. 45 ten aanzien van diligentverklaring is voorgeschreven." De alzoo gewijzigde artikelen zullen mede worden uitgevaardigd om op een later aan te kondigen tijd in werking te worden gesteld. Na afloop der werkzaamheden is de vergadering op de gebruikelijke wijze gesloten. Hoe incompleet het kader bij het Ned. leger is blijkt uit een door den Minister van Oorlog overgelegden staat. Volgens de organisatie waren er op 1 Julij benoodigd, alleen bij de infanterie, 1901 onderofficieren en 1873 corporaals. Aanwezig waren er voor den velddienst geschikt 1699 onderofficieren en 805 corporaals. Eergister werd langs Utrecht naar Duitschland vervoerd eene massa zeevisch, ter waarde van f 4000. Op onze markten is dientengevolge zeer weinig te koop. Zelfs de niet aristocratische bokkingen en spieringen zijn zeer duur. Aangaande de redding van een 13jarigen scheepsjongen van den Maassluisschen vischlogger»Kinderdijk" te Calais (Frankrijk) meldt men van Maassluis, als gedeeltelijk uit den mond van den jongen, gedeeltelijk uit dien van zijn vader opgeteekend, het volgende: Toen de »Kinderdijk", met de vischvangst gereed zijnde, Vrijdagavond 19 dezer, des avonds ongeveer 6i /a uren, op reis naar huis was, werd het schip, door het ruwe weder, overzeild door een groot barkschip. De wacht stond op dek en de overige equipage was beneden bijeen. Daar niemand anders dacht dan dat de logger onmiddelijk zou zinken, sprongen allen, 17 man, op het barkschip over; althans zoo dacht men, doch weldra bleek, dat de dertienjarige zoon van een der visschers was achtergebleven. Toen zijn vader, hem op de bark niet ziende, riep: »Piel waar ben je", ontving hij van zijn zoon ten antwoord: »Nog op den logger", en hetzelfde oogenblik stiet een rukwind de beide schepen van elkander, zoodat aan overspringen niet meer te denken was. Daar ging dus het groote schip met de geredde 16 man, terwijl de logger met den knaap, te midden van een hevigen storm en hemelhooge zeeën, in de duisternis verdween. Op het groote schip moesten de visschers ook op slag aan het pompen, daar dit 8 voet water in had. Maandag daaraanvolgende kwam dit schip echter behouden te Gravesend aan en zette de schipbreukelingen daar aan wal. Zij vertrokken naar Londen en verder vandaar per stoomboot, via Harwich, naar Maassluis, waar zij Donderdag aankwamen. Zij hadden van Londen getelegrapheerd, dat zij daar behouden waren aangekomen, uitgezonderd de kleine Piet, die, naar hunne meening, niet anders dan met den logger naar den grond gegaan kon zijn en alzoo verdronken. Men verbeelde zich de vreugde van den vader toen deze vernam, dat zijn zoon behouden en reeds op reis naar huis was. Wat was er inmiddels met den kleinen Piet gebeurd ? In hoofdzaak dit: Toen hij zag, dat het groote schip verdween, ging hij heel bedaard naar de kajuit en stak de lamp aan, die door den schok was uitgegaan; vervolgens kwam hij weder op het dek, haalde het nog overgebleven zeil naar omlaag en beproefde de lantaarns op te steken, hetgeen hem echter niet gelukte. Uit verveling ging hij toen weder naar beneden, rolde zich in een deken en begaf zich naar kooi; daar hij echter niet best slapen kon, stond hij maar weer op en ging wat prenten zitten kijken in zeekoeken, totdat de morgen aanbrak, toen hij weder eens boven, ging zien. Een Engelsche kotter, met zeer kordate zeeheden, trachtte toen het wrak te naderen, doch door de hooge zee bleek dit onmogelijk; de manschappen gaven Piet door teekenen te kennen, dat zij hem niet konden redden. De Zaturdag ging onder aanhoudenden storm voorbij en opnieuw brak de nacht aan, zonder dat voor Piet nog eenige hulp opdaagde. Uit verveling ging hij nu de blikjes der matrozen eens nazien en vond in een daarvan een fleschje met een weinig likeur; hij liet zich dit, in de koude, goed smaken en verwisselde vervolgens zijn nat geworden plunje tegen droog ondergoed van een ander, trok daarop zijn laarzen weder aan en ging nog eens boven kijken. Tegen het aanbreken van den dag, Zondagmorgen dus, zag hij land, dat hij al meer en meer naderde. Het bleek toen ook, dat het wrak van land mede was ontdekt, want weldra zag Piet een boot van een Fransch oorlogschip uitbrengen, maar door de branding was er geen naderen aan. Op eens echter springt een neger (een matroos van 't Fransche oorlogschip) uit de boot in zee en komt al zwemmende en duikende op den logger af. »Wacht," denkt Piet , »ik zal het je gemakkelijker maken," en hij springt, zonder aarzelen, in volle zee, waar hij, na een oogenblik dobberen, door den Neger gegrepen wordt, die hem vervolgens al zwemmende naar den wal brengt. Die wal wasCalais. Piet was intusschen in zwijm gevallen, doch kwam, onder de liefderijke behandeling, die hij ondervond, spoedig weder bij. Hij werd vervolgens naar Duinkerken gebragt om van daar met een zeeboot naar Maassluis te gaan, waar hij Vrijdagmorgen, juist een week nadat de aanzeiling plaats had, aan 't hoofd aan wal stapte. Hij zag er goed uit, was geheel in 't nieuw gestoken en bragt zelfs nog speelgoed voor zijne zusjes, eenige francs enz. mee. Piet zegt onder al zijne wederwaardigheden geen traan gelaten te hebben of zich een oogenblik in angst of zelf maar »in de war" gevoeld te hebben. Meppel, 2 Dec. Naar aanleiding van het hun door den kerkeraad gegeven antwoord hebben onderscheiden leden der Herv. gemeente zich tot kerkvoogden gewend met verzoek een flinke som beschikbaar te willen stellen voor de bezoldiging van een nader door den Kerkeraad aan te stellen catechiseermeester. Daar zoodanige som uit de gewone middelen niet kon worden gevonden, zal natuurlijk de hoofdelijke omslag daarmede moeten worden verhoogd. Sinildc, 1 Dec. Eenige heeren alhier stellen pogingen in het werk, om eene vereeniging op te rigten, die zich ten doel stelt, door voordragten, verspreiding van kennis enz. ten nutte der ingezetenen werkzaam te zijn. Door eene lage contributie hopen ze de toetreding zoo algemeen mogelijk te maken. Wenschelijk zou 't zijn, dat de bedoelde vereeniging tot stand kwam; te meer, daar onder de oprigters mannen voorkomen, die tot verschillende partijen behooren, zoodat we iets kunnen verwachten dat voor ieder bruikbaar is. ÏH'dcriksoord, 2 Dec. Door bemiddeling van den heer jhr. mr. W. II. de Savornin Lohman, penningmeester der afdeeling Groningen, heeft de Maatschappij van Weldadigheid van iemand, die zich een vriend dier instelling neemt, een geschenk van achthonderd gulden ontvangen. Ruinerwold, 2 Dec. Men zegt dat door den burgemeester dezer gemeente aan den Eaad is voorgesteld het leggen van den geprojecteerden straatweg van P. A. Derks c.s. Het doet ons veel genoegen, dat deze zoo nuttige verbinding van Ruinerwold metKoekange, station enz. ook eindelijk in de gemeentekamer ter sprake is gebragt, waardoor wij de hoop voeden, dat deze straatweg eens tot stand zal komen. Dat de stem des burgemeesters niet die eens roependen in de woestijn moge zijn, maar de leden daarnaar goedgunstig mogen luisteren. Wij verwachten een goeden uitslag, te meer omdat ook de provincie en het Rijk ondersteuning hebben toegezegd. --- Laatste Berigten. De Minister van Koloniën, gelet op Z. Ms. besluit van 6 Oct. 1874, no. 10, heeft den heer G. von Bültzingslöwen, voormalig gedelegeerde der vereeniging »het Roode Kruis" bij de 2de expeditie tegen Atjeh, in het bezit gesteld van het eereteeken voor belangrijke krijgsbedrijven, met de gesp »Atjeh 1873—1874", en van de Atjeh-medaille, en dat wel krachtens een Kon. kabinetsrescript van 14 Oct. jl., no. 5. Z. M. heeft den heer G. von Bültzingslöwen, wonende te Soerabaija, ter erkenning zijner groote verdiensten in de menschlievende zaak, waaraan de Ned. vereeniging tot hulp aan zieke en gewonde krijgslieden in tijd van oorlog hare krachten wijdt, benoemd tot eerelid dier vereeniging ; — verder benoemd : bij den geneesk. dienst der landmagt van Neêrlandsch Indie tot offic. van gezondh. der 2de kl. G. Myatowitsch, civiel geneesk. ; C. A. M. Bevers, thans surnumerair bij de admin. der dir. belast., in- en uitg. regten en acc., werkzaam in de insp. Rotterdam, tot ontv. der dir. belast, en acc. te Veldhoven c. a. ---