Familiebericht Bevallen van een zoon L. BASTIAANS—KXEBS. Eext, 30 April 1879. Heden overleed zeer onverwachts onze geliefde vader en behuwdvader CORNELIS BOÖIJ, in den hoogen ouderdom van 81 jaar en 3 maanden. o -IJ OA * -i A onci BOOIJ. Smilde, 30 April 1879. ^ POOL * Den 8sten Maart jJ. overleed te Bandong, Preanger ( Regentschappen, onze hartelijk geliefde oudste zoon ALBERT CHISTIAAN ELDIK, in den ouderdom van ruim 23 jaren. Wolvega, 30 April 1879. D. F. THIEME. E. A. J. THIEME—HUBER. Eenigste kennisgeving. Eelde, 30 April. Gister overleed, in den ouderdom van 44 jaren en ruim 7 maanden, ten huize van den ondergeteekende, JAN HOMAN, vroeger Landbouwer te Donderen, gemeente Vries. J. WESTÉRHOF. Volstrekt eenige kennisgeving. --- Advertentie De Wel Eerw. Heer J. VAN GOOR, Predikant te Hallum, zal optreden, D. V., in de Chr. Gei'. Kerk te Smilde op Zondag den -Sden M«-I, des morgens om 10 en •des avonds om 5 uur. BURGEMEESTER en WETHOUDERS der gemeente Hoogeveen maken bekend, dat op den lsten .Sn lij 18J9 ten kantore van den ' Gemeente-Ontvanger zal worden AFGELOST het AANDEEL Ifo. 7 in de eerste serie groot f 8000.— der «EMMUEENiane van f SI.OOO. ten behoeve der gemeente aangegaan, krachtens raadsbesluit van den 15den Junij 1876, No. 6. Hoogeveen, 30 April 1879. Burgemeester en Wethouders voornoemd: De Burgemeester, EBBINGE. De Secretaris, H. J. FLOTHUIS. In de gemeente Ambt Slardenbergh worden gevraagd twee Hulponderwijzers voor de scholen te Sleemne en Slagharen, ieder op eene jaarwedde van f ttOO.— Inzending der stukken aan den Burgemeester vóór 15 Mei e.k. Een Hulponderwijzer wordt gevraagd aan de school te Ter-Apel, gemeente Vlagtwedde. Jaarwedde f UOO.— Aangifte vóór den '24sten Mei a.s. Wordt gevraagd, aan een NOTARISKANTOOR, een li f/10SS.Si, geoefend in het kopiewerk. Adres, onder lett. A SS, aan het Bureau van dit Blad. --- Aan de geëerde Ingezetenen der Stad Assen. Aan de geëerde Ingezetenen der Stad Assen, 'SSSÊBS^^ toestemming van het Edel Achtbaar Bestuur dezer Stad berigten Blpllli» on dergeteekenden, Directeuren der publieke vermakelijkheden, welke tier van af Maandag 28 April hebben plaats gehad en welke reeds genoegzaam door advertentiën en recommandatiën bekend zijn, dat zij hunne VOOBSTELLIKGEK tot en met ZOSDACl aanstaande zullen voortzetten. .HUIJGENS, Slangen-Theatre. Gebrs. DOBBELARE, Panorama. LOGGER, Vlooijen-Theatre. VAN MUNSTER, Cosmorama. SCHUITENVOERDER, Herculessen. SPRENGER, Somnambule. REINHARD en KAISER, Vélocipède-Circm JEAN WOLFF, Caroussel. --- ALLERLEI MISVERSTAND. Novelle van E. R. STRUWY. 2. De parruehière ging. De maresciallo zag naar zijne voeten. Lucrezia wilde den gekrenkten aanbidder — ach, zij had op het oogenblik immers alleen hem — verzoenen en zeide zeer vriendelijk: »Ook ik haat dien Mazzini, die het geheele land in opschudding brengt, en — trek u, hetgeen ik gezegd heb, niet aan, Annibale; eene alleenstaande weduwe moet hare waardigheid ophouden." «Alleenstaand!" viel haar de maresciallo in derede. »Dat zijt gij niet langer, dan gij zelve wilt. O, Lucrezia !" Hij zweeg. Het kwam er de padrona volstrekt niet op aan om het reeds nu tot eene verklaring te laten komen, daarom voer zij voort: «Bijna had ik het vergeten, de Duitscher heeft gister in al zijne koffers naar zijn pas gezocht, maar hij konde hem niet vinden; voorloopig heeft hij mij een visitekaartje gegeven. Ik had dat in het zoutvat gelegd, om het niet te vergeten, en dat was nu toch nog bijna gebeurd. Bekommert de politie zich tegenwoordig om de reizigers?" »In deze onrustige tijden, zeker", antwoordde de ander, het kaartje in zijne portefeuille stekende, «vooral op de Engelschen moeten wij een wakend oog houden; er is eene strenge instructie van Genua gekomen. Ik verzoek u, den Duitscher te zeggen, dat hij mij bij gelegenheid zijn pas geeft. Voorloopig is dit kaartje voldoende. In de «Sirene" logeeren immers alleen achtenswaardige en vertrouwbare menschen." De carabinière deed eene schrede vooruit en herhaalde: «O Lucrezia!" «Van daag niet, van daag niet, Annibale", smeekte de dame met een teederen blik uit hare oogen van perled'-amour, terwijl zij den dringenden aanbidder eene der palingen voorhield als om hem af te weren. «Ik hoor den Duitscher den trap afkomen." De afgewezene zette een wanhopig gezigt, hij moest de gevoelens van zijn hart onuitgesproken laten en — de laarzen knelden hem zoo zeer. «Ik gehoorzaam, wreede", zuchtte hij. «maar moet ik dan geheel zonder hoop heengaan?" Een antwoord was onmogelijk, daar de Duitscher de keuken binnentrad. De minnaar verdween en de padrona vernam, dat haar eenige gast haar verlaten wilde. «Weg, signor, weg!" riep zij. »Zijt gij met mijn keuken, mijn kelder niet tevreden, of heeft een lid van mijne familie u beleedigd? Is Semiramide weêr onhandig, of Henzo onbeschaamd geweest? Ik zal" — zij maakte eene beweging met den arm, die niet verkeerd begrepen konde worden. «Of hindert u het geschrei van den bambino? Ik zal hem naar den afgelegensten hoek van het huis verbannen." «Wel neen", stamelde de vreemdeling, «maar het slechte weder, de onophoudelijke regen —" «Regen? Dio mio. Nu ja, het regent een weinig" — het stortregende juist geweldig — «maar op regen volgt zonneschijn. Het weder zal veranderen. Dat zal het zeker. De madonna is mij van nacht in den droom verschenen en heeft het mij beloofd. Ik heb haar daarvoor eene kaars toegezegd. Of', voer zij met nog daverender basstem voort, «wilt gij mij soms zoo diep krenken, dat gij naar hem in den «Nettuno" gaat? Zeg dat niet, dat gij mij dien smaad wilt aandoen." «Vreemdelingen! Er komen Engelschen!" schreeuwde een halfvolwassen jongen, terwijl hij de keukendeur binnenstormde en zijne van regen druipende pet midden tusschen de palingen wierp. «Spreek, Renzo, ongelukkige, in den «Nettuno"?" schreeuwde de moeder nog luider. «Neen, zij komen bij ons. De corrière heeft het mij gezegd. Het rijtuig zit in een gat van den weg, waar die van Santa Margherita naar beneden loopt. Twee dames, zeven koffers, eene camerièra, drie paarden en een blazende postillon." «Dio mio! En ik ben nog niet gekleed! Schielijk Renzo! Zeg aan Semiramide — zij is bij de kippen om te zien of er ook eijeren zijn — dat zij in het salon boven, waar de piano staat, de ramen opent en de lijn met waschgoed wegneemt. Gij moet de Engelsche dames ontvangen, maar snuit eerst den neus en bestia maladetta! steek mij de tong niet uit, als gij het portier opendoet voor de signora's. Ik zal toilet maken. Signore blijft, hoop ik, het zal goed weder worden, zeker, het zal, en gij krijgt nu ook gezelschap." Zij trok haar omslagdoek over de dunne armen bij elkander en vloog den trap op. De Italianen doen niets zonder gedruisch. Volstrekt niet harmonische toonen van een hoorn, luid geschreeuw en een onophoudelijk geklap met de zweep verkondigden de nabijheid der Engelsche dames. Uit alle ramen werden nieuwsgierige hoofden gestoken, niettegenstaande den regen. Die magere rossinanten trokken den hoogbepakten reiswagen over de hobbelige straatsteenen in galop vooruit, zoodat het water der beek midden in de straat hoog tegen de raderen opspatte; juist, hij draaide naar den kant van de «Sirene" toe. De postillon vloekte en knalde voor de laatste maal woedend met de zweep. De vermoeide dieren deden nog eene poging, het rijtuig waggelde tot voor het hotel en hield voor het portaal stil. De corrière sprong van het knechtsbankje achter af en hielp, nadat hij het portier geopend had, eene slanke dame in een stofkleurig reiscostuum uit het rijtuig, die, in de deur van het hötel zich nog eenmaal orakeerende, in het Duitsch zeide: «Maria, vergeet niet om de cassette mede naar boven te nemen." Dus waren de reizigsters Duitschers. Een blondgelokt hoofdje, dat een witten vilten hoed met een blaauwen sluijer droeg, keek uit het rijtuig. Terwijl de jonge Duitscher, die de aankomst had aangezien, nog bij zich zeiven overlegde, of het wel paste om aan eene hem geheel vreemde dame zijn zonnescherm tot beschutting tegen den regen aan te bieden — hij was een weinig bedeesd — hield deze hem de cassette toe en riep hem in tamelijk gebrekkig Italiaansch toe: «Neem mij dat ding dan toch af en geef mij uw zonnescherm, camerière. Maar schielijk, schielijk. Ik wil niet nat worden." «Ik ben geheel tot uwe dienst, mejufvrouw!" stamelde de jonge man in het Duitsch. De rozekleurige wangen van het meisje werden door een hoogen blos bedekt, en zij antwoordde zigtbaar verlegen, eveneens in het Duitsch, hare moedertaal: «Mijn Hemel, ik vraag u wel verschooning, dat ik —" Een kreet deed haar zwijgen. Zij had met de cassette in den arm uit het rijtuig willen springen, maar de trede gemist en — lag in de armen van haar landgenoot. «Gij hebt u toch niet bezeerd?" vroeg deze, toen hij haar oprigtte. «Wel neen! Ik ben van daag zoo onhandig! Eerst hM ik u voor — voor een Italiaan gehouden. Waar had * mijne oogen toch? — Maar zullen wij niet naar binnen gaan?" Hij was buiten in den regen blijven staan, terwijl hij wj n zonnescherm boven haar hield. «Zooals gij wilt, mejufvrouw. Mag ik u de cassette en den doek niet afnemen?" vroeg hij. «Den doek niet, die is immers geheel en al nat. Maar zullen wij den trap niet opgaan?" Hij was opnieuw blijven staan, terwijl hij bedacht, of wel paste om de jonge dame een arm aan te bieden. «Mijn hemel, gij kreupelt immers?'' zeide het meisje. ( «Ik heb mijn voet tegen de trede van het rijtuig gestooten. «Ten slotte ben ik u nog op den voet gevallen? Het W* werkelijk zeer onhandig van mij. Het viel u zeker z moeijelijk om mij te houden?" ... «Wel neen. Het was een lieve —" hij zweeg, omdat 'Ü gevoelde, dat hij op het punt stond, iets zeer alledaagse te zeggen. . «Het was een lieve last, natuurlijk!" zeide zij Iagche"; «Nu, ik dank u en tot weerziens, mijnheer de landgenoo • Zij verdween in het bovenste salon, waarvan padioi Lucrezia, nu geheel gekleed, haar de deur opende. (Wordt vervolgd-) --- Advertentie Gebouw „Alteveerstraat Bevestiging van den Heer T. DE BRUIN, door Dr. VAN DER FLIER van 's Gravenhage, op ZOXISAG 4 Mei, 's avonds om vijf uur, waarna door den bevestigde nog een kort woord ter intrede zal worden gesproken. Daar 0I1A MARIA Vrijdagavond te 's Gravenhage moet werkzaam zijn zal het TUeatre voor dien avond worden «KSL«TK\. Directeur HUIJGENS. P.S. ZATURDAG- en ZONDAGAVOND zal het wederom UKBOPEXl) zijn. J. ZEEHAIDELAAR is verhuisd naar de ©roningerstraat, in het huis, vroeger bewoond door den Heer WESTPHAAL. De ondergeteekende geeft door dezen te kennen, dat hij met den lsten Blei zijne woonplaats