GEDEPUTEERDE STATEN der provincie Drenthe GEDEPUTEERDE STATEN der provincie Drenthe brengen ter kennis van belanghebbenden, dat, wegens vernieuwing der brug no. 11, gelegen over het Oranjekanaal in den weg van Scboonlo naar ïweelo, de passage'over die brug voor vee en voertuigen gestremd zal zjjn van af Maandag 10 tot en met Zaturdag 15 April e.k. Assen, 31 Maart 1882. Gedeputeerde Staten voornoemd: VAN KUIJK. Voorzitter. S. W. GRATAMA, Griffier. --- GEDEPUTEERDE STATEN der provincie Drenthe GEDEPUTEERDE STATEN der provincie Drenthe b'engen ter algemeene kennis, dat Zijne Majesteit bij besluit van 18 Maart 11. no. 7 heeft goedgevonden en verstaan aan de Commissie voor het beheer der Koekangerwijk 1. opnieuw, voor drie jaren, eindigende 1 September 1884, concessie te verleenen tot het beffen van scheepvaartregten voor het gebruik van die wjjk, zoomede van regten aan de ophaalbrug over die wijk in den straatweg van de Wijk naar het station Koekange, een en ander overeenkomstig de bepalingen en de tarieven, vastgesteld bij Koninklijk besluit van 22 Augustus 1876 no. 17, welke tarieven, ter herinnering, aan den voet dezer zijn afgedrukt, cn 2. mede tot 1 September 1884 concessie te verleenen tot het beffen van regten voor het lossen en opslaan van goederen op de tot die wijk behoorende gronden, overeenkomstig het hierna mede afgedrukt tarief. TARIEF van heffing van scheepvaartregten voor het gebruik van de Roekangerivijk. Van een geladen vaartuig, grooter dan eene brandschuit of bok f 1.00, van eene geladene brandschuit of bok. . . - 0.50, telkens bjj op- en afvaart. TARIEF van heffing van regten aan de ophaalbrug over de Koekangerwijk in dm straatweg van de Wijk naar het station Koekange. Van een vaartuig, geladen of ongeladen . f 0.02 5 . TARIEF waarnaar door de Commissie van beheer der Koekangerwijke, loopende uit de Iloogeveensche vaart bij tSchoonvélde naar Koekange, tot goedmaking der kosten van onderhoud van gemélde wijke, een regt voor lossen en opslaan op de tot de wijke behoorende gronden zal worden geheven. Er zal worden geheven voor het lossen en opslaan: a. op de tot de Koekangerwjjke behoorende kanaalbooi den aan de Oostzijde der wijke, kadastraal bekend in. Sectie F der gemeente de Wijk en wel een gedeelte van nummer 1363, gelegen ten noorden van de woning van den brugwachter te Schoonvelde en wel speciaal tusschen het kanaal en den berm van den straatweg, over eene lengte van300Meter; b. op den tot voormelde wijke behoorenden grond, gelegen tan westen van het noordelijk eindpunt der wijke en bekend als gedeelte Sectie A no. 1411 tot en met 1417, aangekocht bij acte van 23 Augustus 1876, geregistreerd te Meppel den 26 Augustus d.a.v. deel 42 folio 156 recto vak 7 en overgeschreven te Assen den 4 September 1876 deel 435 no. 44 dagregister deel 34 no. 1296: van elke 500 kilo hooi, van elke 500 kilo strooijing f 0.02 5 , van elke stère mest, van elke stère zand . - 0.02 , van elke stère stamhout, van elke stère gezaagd hout - 0.05 , van een hectoliter kalk, van een heet. cement - 0.00 5 , van een duizendtal duizendhout, van een honderdtal bosriet - 0.01 , van 65 kilo schors - 0.01 , van een duizendtal geldersch hout, van een honderdtal theebosjes - 0.01 s , van een honderdtal knuppelbossen, van een honderdtal zeebossen - 0.05 , van een honderdtal tuinlatten, van een duizendtal steen - 0.04 , van een honderdtal takkenbossen, van 500 pannen - 0.02®, van een duizendtal turf - 0.02 5 . Assen, 31 Maart 1882. Gedeputeerde Staten voornoemd, VAN KUIJK, Voorzitter. S. W. GRATAMA, Griffier. --- UIT DE BALLINGSCHAP. DOOR JAMES PAYNE. 55, 29e H oofdstuk. Twee pijlen op zijn boog. >01 ik ben ioo blijde", riep Helen, in de handen klappende . . . «nu houd ik wezenlek van u, Frank." Dit gezegde, dat voor de meeste minnaars al te naïf geweest zoude zijn, werd door hem met een dankbaren lach aangehoord. •En ik houd al heel veel van u", antwoordde bij met eene omhelzing als van een beer. »Het zoude zoo vreeselijk geweest zjjn", voer zjj voort, 'als Grace Craglands zoude hebben moeten verlaten, en ik bier, als het ware, in hare plaats zoude gaan wonen." 'Zeker zoude het dat; maar ik heb er nooit aan gedacht °ro op Craglands te gaan wonen." >En ik meende, dat gjj daar om mijnentwille afstand van deedt?" 'Dat is ook zoo", stamelde de jonge man; «dat is toijne voornaamste reden; en ik verlang niet te blijven *aar ik ben, omringd door jaloersche, kuipende menschen, d'e mg allen haten — zooals lady Grail, bijvoorbeeld." Het was gelukkig voor hem, dat hij juist deze noemde, want Helen was zeer vooringenomen tegen haar. »Ja", zeide zij, «gij hebt gelijk; zij is zeker eene 'yandin van u. Zij heeft mr. Grant gevraagd om bjj a *r te komen logeren, voornamelijk, zooals ik stellig geioof, omdat gij gezegd hebt, dat gjj hem niet mogt Mr. Frank fluitte plotseling en trok met zijne vrjje ani «an zjjn knevel. «Heeft zij hem gevraagd 7" t > gij behoeft niet te zeggen, dat ik het u verteld . stil, daar komt iemand aan." En mrs. Wylder de kamer binnen en vond haar neef verdiept in het , ' ot 'o-album, terwijl Helen met veel ijver eenige bloemen vazen op den schoorsteen rangschikte. a) ien avond na het diner, toen de landheer en zijn neef ,? naar gewoonte hun glas wijn dronken zonder met ^er te spreken, verbrak Frank plotseling het stilzwjjgen met de woorden : «Apropos, ik heb Lennox te logeren gevraagd." Mr. Wylder zag op en bloosde; natuurlijk had zgn neef het regt om een vriend op Craglands te vragen, maar dit was de eerste maal, dat hij van zulk een veelbeteekenend voorregt gebruik maakte; de meeste personen in zijne positie zouden zoo iets vooraf te kennen gegeten hebben, ofschoon zij geen verlof behoefden te vragen. »En wie is Lennox?" «Hij was tweede luitenant aan boord van de «Arethusa" en een zeer goede jongen. Maar, hoewel van zeer goede familie, is hg zoo arm als eene kerkmuis en zal hier gaarne willen komen. Wij moeten hem maar eens mede ep de jagt nemen." 30ste H oofdstuk. Twee onde vrienden. De morgentrein naar het noorden vertrok juist van het station te Londen en was reeds in beweging, toen een lang, jeugdig heer, vergezeld van een kruijer met een valies, langs het perron liep om eene plaats te zoeken. Onder zulke omstandigheden is het niet zeer gemakkeljjk te ontdekken of er in een wagon al of niet ruimte is, en het is zeer wel mogelijk, dat hij achter gebleven zoude zgn, als eene vriendelijke hand niet het portier van een wagen eerste klasse geopend en hem naar binnen getrokken had. «Bij Jupiter, Grant! Wat zjjt gij toch een goede kerel 1" riep de jonge man bjjgende. «Hoe komt gij hier7 Iloe hebt gij mij gezien 7" «Ik ben hier gekomen, waarde vriend", antwoordde de ander op ernstigen toon, «als passagier voor den sneltrein naar het noorden; toen ik op het perron hooide draven en begreep, dat iemand te laat kwam, dacht ik natuurljjk dadelijk aan mijn vroegeren tweeden luitenant; toen ik eene stem in plaats van: «Hei, wacht even!" hoorde roepen: «Stop!" werd ik nog meer aan hem herinnerd; en toen ik uit het raampja zag, en een buitengewoon lang ligchaam tegen den locomotief zag draven, werd mijn vermoeden bevestigd. «Dat is Lennox", zeide ik, en ik had gelijk." «Wel, ik ben bigde u dat te hooren zeggen", antwoordde de ander op kluchtigen toon, «want daar de stationschef mg tegenhield, omdat ik te vroeg was voor den volgenden trein, zooals hij dacht, en de kruijer mij haastte, omdat ik te laat was voor dezen, was ik niet zeker van mijne eigene identiteit. Wat is het aardig om elkander op die manier te ontmoeten en met ons beiden alleen in een wagon te zitten. Wat hebt gg uitgeveerd, oude jongen, sedert wjj te Southampton afscheid van elkander genomen hebben?" «Ik ben ouder geworden." «Ik kan aan uw uiterljjk niet zien, dat u dat gelukt is," zeide Lennox op denzelfden schertsenden toon; dat wil zeggen Grant was droog komiek en hij zeer levendig. «Miar waar hebt gij dat gedaan ?" «Wel, gedurende de laatste zes weken te Londen." «Wel, lieve hemel, daar ben ik ook geweest, en ik heb u geene enkele maal gezien I" «Dat is immers ook zeer ligt mogelijk 7 Het is, alsof men te zamen aan boord van de «Great Eastern" is. Wij kunnen hutten naast elkander hebben en elkander tech nooit ontmoeten. Ik vind de uitdrukking: «Juist aan den anderen kant van het park", em te kennen te geven, dat men in elkanders buurt woont, altijd zeer vermakeljjk. Mgne ondervinding is, dat vrienden, als zjj niet tot dezelfde coterie behooren en heide te Londen wonen, elkander veel minder ontmoeten, dan wanneer de een daar en de ander op het land woont. Dan wordt er afspraak gemaakt, maar in het eerste geval bljjft het aan het toeval overgelaten." «En het toeval van zoo even is al zeer aangenaam", zeide Lennox op warmen toon. ïlk vind het veel prettiger om u te ontmoeten dan om honderd pond te vinden." «Maar bedenk, dat gg een rijk man geworden zijt", antwoordde Grant met een goedhartigen glimlach. «Ik verzeker u, dat ik bigde was uw gé .;ak te vernemen. Ik heb het in de «London News" gelezen." «Ja ", zeide Lennox met een blos, «ik ben rijker dan ik geweest ben, maar ik ben er niet gelukkiger door. Mijne goede tante meende ' et goed, maar die voorwaarde, dat ik den zeedienst t »a ast geven, was een misslag." «Neen, dat was ', antwoordde de ander. «Gij herinnert u het geze^o, den ouden Burt: «rijke menschen hebben niets boord van een schip te maken 7" »Ja, dat herinner ik mg", zeide Lenuox iagchande. «Die goede, oude Burt! Wat is er van hem geworden !" «Hij heeft hetzelfde gedaan als ik — is ouder geworden. Wij zijn beide op zg gezet." «Laten wij hopen, dat dat niet voor langen tijd zal zijn", zeide Lennox opgeruimd. «Twee zulke mannen als gjj kunnen niet lang gemist worden." Mr. Grant blies met eene verachtelijke beweging den rook uit zijne pijp. «Er zijn meer zaken dan het geven van een kus, die van gunstbetoon afnangen", zeide hjj. «Burt plagt, zooals gij weet, te zeggen, dat de dienst naar den duivel ging ; en nu vinden wg beide, dat het zoo is. Laten wij over iets anders spreken — hoe ver gaat gg 7" «Tot Dilchester." «Wel verduiveld, gij ook 7 Ik hoop, dat wg digt bjj elkander zullen bljjven, ik ga naar mjjne nicht op CrookPark." «Wel, dan zullen wij in elkanders buurt zjjn, ofschoon gij meer verbaasd dan aangenaam verrast zult zjjn, als ik zeg waar ik heenga." «Toch niet naar dien Wylder?" «Ja." Mr. Grant verzette zjjne beenen en fronsde de wenk» braauwen. «Mijn waarde Grant, hij is geen bijzondere vriend van mjj", vervolgde Lennox op verontschuldigden toon; «maar ik had aan boord medeljjden met den armen kerel. Ik geef toe, dat hij geene manieren had, maar denk om zjjne positie. Bij zekere gelegenheid zeide hjj: «Ik hoop, dat gjj mjj te Craglands wilt komen bezoeken." Ik antwoordde toestemmend zonder er veel bij te denken, en nu onlangs schreef hij mjj om mjj aan mijne belofte te herinneren." «Hemel, ik dacht niet, dat bjj schrjjven kon", zeide Grant knorrig. «Hij kon echter lezen en misschien heeft hij in de «London News" gelezen, dat gjj die groote erfenis gekregen hebt." «Wel, dat belette hem dan in allen gevalle niet om te schrijven", antwoordde Lennox op veelbeteekenenden toon. «Gij wist mijn adres, Grant, ofschoon ik het uwe niet kende." «Dat is waar, Lennox ; misschien ben ik in den laatsten tijd evenzeer verbitterd als verouderd. Ik moest u geschreven hebben om u geluk te wenschen, maar ik vreesde verkeerd begrepen te worden. Gij zoudt wel eens hebben kunnen denken, dat ik geld van u leenen wilde." «En als dat het geval was, waarom mij dan van dat genoegen te berooven? Mij dunkt, dat is niet harteljjk tegenover een oud vriend." «Missch ien niet. Zooals ik reeds zeide, ik word bitter. Gebrek aan bezigheid — en aan hetgeen deze medebrengt of niet medebrengt — maakt iemand slechter en verleidt ons om vreemie dingen te doen. Vergeef mü, beste kerel." (,W ordt vervolgd.) --- OVERZIGT DER BELANGRIJKSTE GEBEURTENISSEN. Er komt oorlog. Velen gelooven dat, maar — tusschen wien en wanneer ? Dat weten de meesten niet en is daarmede de kwestie afgehandeld? Geenszins. Er zijn menschen, die, voor hun lessenaar gezeten, oorlogs-proclamatiën schrijven en het doel van den ophanden zjjnden strijd ontvouwen, ja er zijn zelfs — wij hebben onlangs zoo iemand in ons Overzigt laten spreken, die ons verplaatste in Europa, als men Anno 1900 zal schrijven — die zeggen, hoe de kaart van dit werelddeel er uit zal zien. Nederland zou dan bij Duitschland ingeljjfd zijn. Nu is echter in Engeland de geest vaardig geworden over iemand, die 't jaar 1900 niet kan afwachten en voor het groote drama, in dat jaar aangekondigd, een voorspel levert, 't welk uitgevoerd wordt in den tunnel tusschen Engeland en Frankrijk. Die vatbaar is voor 't genot van akeligheden kan hierop te gast gaan. Als wij niet de overtuiging hadden dat de Paaschvreugde onzer lezers niet door phantastische voorspellingen kan worden vergald, zouden wij dat sontzettend avontuur onder water" niet hebben medegedeeld, maar wijl het bjj niemand kwaad kan en er ook weinig feitelijk nieuws is, viude het hier eene pnM»C3. ' * »In 1885 — zoo droomt de schrijver — is de tunnel voltooid, doch hjj blijkt weldra voor de aandeelhouders zulk een hopeloos fiasco, dat men slechts twee passagierstreinen per dag er door heen laat loopen. Middelerwijl wordt, tengevolge van zekere gebeurtenissen, de verhouding tusschen Engeland en Frankrijk het tegendeel van vriendschappelijk. Op een Zondagavond in 1887 nemen vijftig Fransche reizigers te Dover heel rustig kaartjes voor den tunneltrein naar Parijs. Plotseling hoort men een schel gefluit — en in een oogwenk zien zich al de Eagelschen in het station zonder het minste gerucht door Fransche knapen gegrepen en geboeid. Allen — op éón na, dien men ongelukkig vergeten had: den machinist van den gereedstaanden trein: George Walsh. Deze wordt Engeland's redder. Walsh namelijk, die het onraad bespeurd heeft, zet den ledigen trein in beweging. Hij weet de Franschen, die hem van de locomotief willen sleuren, zich van het lijf te houden, en redt zich zei ven, als de trein vaart genoeg heeft, door er af te springen. Hierdoor heeft hjj het geheele plan van aanval verijdeld, want de taak der vijftig Franschen bestond, zooals men begrijpt, juist hierin, dat zij den Engelschen trein moesten beletten te vertrekken, om zoodoende den tunnel open te houden voor de reeds uit Frankrjjk op weg zjjnde vier treinen vol soldaten. Vreeselijk (maar voor Engeland heilrijk) zijn de gevolgen van 's mans tegenwoordigheid van geest. De ledige Engelsche trein vliegt pijlsnel den tunnel binnen — en het duurt geen twee minuten of hjj rent op den voorsten Franschen troepentrein. Ontzettende botsing! Beide treinen vermorzelen elkander tot gruis, en de schok doet zware massa's van de tunnelwanden naar beneden storten. Kort daarna komt ook de tweede trein met Fransche soldaten aangestoomd. Deze, meenende dat de lijn open en alles all right is, stuift pardoes in den reeds aangerigten puinhoop en helpt dien nog vermeerderen. Een derde trein vol briesende Fransche helden komt er niet beter af. In het kort — de gansche coupde-main ligt in splinters en de tunnel is finaal verstopt. Tot Engeland's geluk breekt er kort daarop te Parjjs eene geweldige revolutie uit, die den Franschman voorloopig genoeg met zjjne eigene zaken te doen geeft. De Britten maken van deze gelegenheid gebruik om den tunnel geheel te vernielen — en Albion, weer een eiland geworden, mag zich op nieuw veilig droomen. De Anti-Republikeinsche partij der Fransche Kamer van Afgevaardigden hield eene bjjeenkomst om te handelen over de houding dezer partij tegenover de wet op den leerpligt. Baudry d'Asson, Labassetière, de Kergolay en anderen predikten openlijk verzet tegen den leerpligt en verklaarden vast besloten te zjjn hunne kinderen aan de werking dezer wet te zullen onttrekken, door welke middéftsi» ook. Ten slotte heeft de vergadering aan Bisschop Freppel de taak opgedragen een protest tegen de wet te ontwerpen. In eene daarop gevolgde vergadering heeft de Bisschop zjjn protest reeds voorgelezen. Het werd door de partij goedgekeurd. De legitimistische Espérance du Peuple, die te Nantes verschijnt, zegt: Wij hebban slechts één antwoord te geven aan die vervloekte wat: Wij zullen niet gehoorzamen! Die wet, welke eene verdrukking is van ons geweten, is geen wet. «Als de wetten", zeide Thomas van Aquina, »tegen het absolute goede indruischen, dat wil zeggen tegen God, dan is het niet geoorloofd haar te gehoorzamen." De Univers maant de Catholieke maires en gemeenteraadsleden alvast aan, geeD deel te nemen aan de benoeming der schoolcommissiën, die volgens de wet op den leerpligt op nieuw zamengesteld moeten worden. Te Parijs is de voor eenige jaren opgerigte anticlericale vereeniging in een Congres bijeengekomen. Het doel was de middelen op te sporen, om tot de afschaffing van het concordaat te geraken. Het ging er zeer stormachtig toe. De afgevaardigde Beauquier, nam het voorzitterschap waar. Garibaldi werd tot een der eere-Voorzitters gekozen en een telegram werd aan hem afgezonden, waarin op de noodzakelijkheid gewezen wordt van eene verbroedering tusschen Frankrjjk en Italië. De Fransche Kamer neemt met een paar dagen vacantie en vele harer leden zullen dan in de Departementen politieke Paaschpredikatiën houden. Garibaldi zou welligt president der commissie voor de legerorganisatie worden. Dat hjj met die benoeming zeer gediend zou zjjn, is wel te begrijpen. Garibaldi, die thans in het feestvierend Palermo vertoeft, moet binnenskamers bljjven. Hjj spreekt echter tot het volk door de pen. Zoo heeft hjj een brief gerigt tot de inwoners van Palermo, waarin hjj schrijf dat zjj, van ouds meesters in de kunst om Tirannen te verjagen, het initiatie! hebben te nemen om den steunpilaar van alle dwingelandjj, het Pausdom, uit Italië te verdrijven. Hjj maant hen aan eene vereeniging te vormen voor de vrjjmaking van den menscheljjken geest, met het doel om de onwetendheid te bestreden, te waken over de vrijheid van gedachte, den eeredienst der waarheid te verspreiden, en alzooden eeredienst der leugen te verdringen. Van den moord, te Odessa gepleegd, zjjn geen nadere berigten ingekomen. Nog altjjd is lgnaiieff de man, die 't roer van het Russische Saats-schip stuurt, maar er zgn, die hun best doen om hem te doen buitelen. Gemakkeljjk gaat het niet. Hij is eerzuchtig, scherp ziende, frivool, gewetenloos en energiek genoeg om een Yorst (tj^mppnpèren, die boven alles van rust houdt en te" midden van een wereld volonrnst is geplaatst. Al zou de Czaar zich ook uit overtuiging en omdat bij herhaaldelijk ondervonden heeft, hoe weinig op Ignatieff te vertrouwen valt, zich aan den invloed van den Graaf willen onttrekken — een zoo van alle intrigues afkeerig karakter als dat van Alexander 111 geeft maar al te veel vat aan de welbekende aanslagen van een zoo veelzijdig en intriguant vernuft, als Graaf Ignatieff is. Misschien laat de Monarch zich in den kring zijner vertrouwelingen wel eens niet vlejjend voor den Minister nit — 's avonds aan de theetafel herwint Ignatieff alles, wat hem in den loop van den dag of van de week aan invloed is ontroofd. Ook heeft hjj bondgenooten in Aksakoff en Katkoff en bij de Keizerin ondersteunt hem beider geestverwant, Vorstin Obolenski. Deze zeer slimme en jjverig Slavistische dame heeft grooten invloed op de Keizerin, die in politieke zaken een groot gezag uitoefent en eene vrouw is van gematigd karakter en helder verstand. Baron de Hautevïlle, hoofdredacteur van het orgaan der parlementaire clericalen: het Journal de Bruxelles, is gister naar Eome vertrokken met een eigenhandigen brief van msgr. Dechamps, KardinaalAartsbisschop van Mechelen, aan den Paus, om van Leo Xlll eene goedkeurende brève voor het Journal de Bruxelles te verzoeken, waaruit tevens tene berisping te lezen zou zjjn van de heftige en onverzoenlijke politiek der ultra's. Of de toeleg slagen zal ? 't Is te betwijfelen, daar Leo Xlll veel te slim is om in de clericale party oneenigheid te zaaijen, vooral zóó kort voor de periodieke verkiezingen. ---