OVERZIGT DER BELANGRIJKSTE GEBEURTENISSEN. _ Nopens den defilir-cour, op 't gouden bruiloftsfeest van Keizer Wilhelm uitgevoerd, schrijft men: Eerst traden de echtgenooten der gezanten binnen. De eerste was de vrouw van Odo Russell, den ambulanten Engelschen diplomaat. Het Keizerlijk echtpaar sprak eenige woorden met haar en toen verdween het vrouwelijk defileerend corps. Daarop verschenen de heeren der schepping, onder 't commando van Odo Russell. Ook hem was 't vergund met Keizer Wilhelm een woord te wisselen. Gelijke eer hadden de Fransche en Turksche gezanten. De schilderachtige groep uit het Hemelsche Rijk ging, alleen diep buigende en met gedekten hoofde, yoorbij. De Amerikaansche gezant, in zwarten rok, zonder eenige decoratie, werd daarna aan het feestvierend paar voorgesteld. Prins von Bismarck, in de uniform van Pruissisch generaal — dat beteekent iets! fluisterde men — kreeg van den Keizer een handdruk en von Moltke mogt 's Keizers hand kussen. Daarna hoorde men toespraken, die met het oog op den ligchaamstoestand van den hoogen jubilaris meer getuigden van redenaars-talent, dan van het »savoir vivre" des hovelings. In den Duitschen Rijksdag is onlangs behandeld het tractaat van vriendschap, door Duitschland met de hoofden der Samoa-eilanden gesloten. »Dat tractaat — zeide een der sprekers — is zelfs vermakelijk. Immers, men leest er in, dat de Koning van Samoa de zendelingen verbiedt onderrigt te geven in 't lezen en schrijven. »Z. M. wil niet, dat zijne onderdanen meer weten dan hij. »De Samoaners zijn menschen-eters, maar wij leeren toch uit het tractaat, dat zij overigens vlijtige, eerzame lieden zijn." Zal de Fransche Wetgevende Vergadering haar zetel verleggen van Versailles naar Parijs? Laboulaey antwoordde in den Senaat op die vraag : »Wij zijn hier rustig bijeen — waarom te veranderen ? Parijs is steeds een brandpunt van agitatie geweest. De Girondijnen zijn gevallen doordien de Conventie te Parijs zetelde en er geen Senaat was. De Senaat is de éénige slagboom, die het uitvoerend gezag behoedt, die belet dat de democratie ontaardt in demagogie, en te Parijs zou de Senaat ontwijfelbaar impopulair zijn tegenover de Kamer en tegenover den Gemeenteraad. De Kamers te Parijs wil zooveel zeggen als: Parijs meester van Frankrijk! doch de Kamers te Versailles beteekent Frankrijk meester van het bewind." De tribunes waren digt bezet met dames en bekende Parijsche personen, allen nieuwsgierig om te weten of de vergadering al dan niet naar Parijs zou terugkeeren. Donderdag komen Senaat en Kamer in congres bijeen, teneinde de gewigtige kwestie tot eene beslissing te brengen. Het Parijsche dagblad la France, meldende dat Blanqui gratie verkreeg, raadt de kiezers van Bordeaux ten sterkste af om hem opnieuw een mandaat voor de Kamer aan te bieden en eindigt aldus: »Wij hopen dat het nu met dien revolutionair zonder begrippen en zonder doel voor goed gedaan zal wezen. Blanqui is niet meer in de gevangenis en voor de kiezers van Bordeaux is er dus volstrekt geen reden meer om hem naar de Kamer te zenden. Met zijn ongeluk heeft zijn prestige een einde genomen. De kwestie, wier geboorte men niet wist te beletten, is dood. Geen ernstig man zal ze doen herleven." Al te veel ijver bij ambtenaren doet dikwerf veel kwaad. Men vindt het overal. Zoo is er een burgemeester in Frankrijk, die het houden van processiën verbiedt, omdat zij het verkeer belemmeren, te kort doen aan de vrijheid van geweten en als »heidensche vertooningen" geen regt van bestaan hebben. Men begrijpt, welk een ultramontaansche storm tegen zulke redeneeringen opsteekt. De Kardinaal-Aarts bisschop van Parijs heeft de pastoors bevolen om zich niet schuldig te maken aan manifestatiën tegen de Regeering. Ten bewijze hoe brutaal de Nihilistische pers in Rusland is, nemen wij uit de Zemlia i Valia de volgende regels over: »Het oogenblik is gekomen om den moord onder de beweegkrachten van onzen tijd op te nemen. De geheimzinnige onderaardsche magt, welke onzen dolk doet zwaaijen, heeft onherroepelijk besloten voor hare vierschaar te dagen al de hooggeplaatste en gezaghebbende misdadigers, die zich zoolang verheugd hebben te midden van hunne snoode handelingen. De gewone herhaling van het verschijnsel van den politieken moord begint onze vijanden tot da overtuiging te brengen, dat het oogenblik daar is om hunne zaken te regelen, en dat, hoe geducht de magt ook zij welke hen beschermt, zij weldra van de oppervlakte der aarde zullen moeten verdwijnen. De politieke moord , die door geheele legers niet belet wordt, is het groote hulpmiddel van de vrienden der vrijheid." ' De Gouverneur-Generaal van Moscou heeft vijf aangrenzende Provinciën in staat van beleg geplaatst. Te Odessa en NicolajefF mogen de leerlingen van het Gymnasium en van de hoogere scholen niet na 9 uur op straat loopen. Pharao, door geheel Europa besprongen, ondar den kreet: »betaal wat gij schuldig zijt aan uwe crediteuren", heeft in 't laatst eijeren voor zijn geld gekozen en geantwoord: »ik zal mijne geldelijke verpligtingen nakomen !" Dat hij het mogelijke doen zal om die belofte te verbreken, wordt algemeen geloofd. Te Constantinopel liep het gerucht, dat de Onderkoning van Egypte afstand van den troon wil doen ten behoeve van zijn oudsten lieveling. --- SERVATIUS en PANCRATIUS. EENE GESCHIEDENIS UIT GALLICIË. DOOR SACHKR—MASOCII. 3. De tijd, dat Servatius en Pancratius het gymnasium moesten bezoeken, kwam; toen de ouders van Pancratius vernamen, dat Servatius te dien einde naar Kolsman gebragt was, bragten zij hun zoon naar Czernowitz. Beiden studeerden voorbeeldig en kwamen jaarlijks met een prijs te huis. Echter hoorden de ouders van Pancratius van den zoon van den Grieksch-Catbolieken priester, een theoloog, die de vacantie te huis doorbragt, dat het onderwijs aan de gymnasiums in de hoofdsteden van dat, 't welk aan die in de provinciesteden gegeven werd, verschilde als de dag van den nacht. Als goede ouders konden zij het niet over hun hart verkrijgen, om hun zoon in nacht en duisternis te laten en zonden hem het volgende jaar naar Lemberg. Pancratius was, toen hij voor de eerste maal in de klasse kwam, niet weinig verbaasd en verheugd, hier plotseling het bruine, lieve gezigt van Servatius te zien, wiens ouders hnm met hetzelfde goede doel naar de hoofdstad gezonden hadden. De beide knapen naderden elkander schielijk, om vervolgens beschaamd naar den grond te zien. »Zijt gij daar ook?" begon Pancratius, terwijl hij met zijn mes in de schoolbank sneed. »Ja, ik ben er ook," zeide Servatius, de kaart van lllirie, die voor hem lag, gladstrijkende. Eene poos zwegen beide, vervolgens beschouwden zij elkander met een teeder lachje en toen zij de school verlieten, gingen zij arm in arm de straten door en deden dat voortaan dag op dag, zoodat zij spoedig door iedereen voor tweelingen werden aangezien. In de school zaten zij naast elkander, omdat hunne familie-namen in het alphabet op elkander volgden ; dit scheen hun beide een gunst van het lot, maar hun fabelachtig noodlot school er weder achter. Wel is waar bespeurden zij in het begin daarvan niets, ieder hielp den ander zoa goed hij kon; werd Servatius opgeroepen, dan iluisterde Pancratius hem alles in wat hij weten moest, en zoo omgekeerd. Zij bezochten elkander, leerden te zamen en lazen en speelden met papieren soldaten, waarvan Pancratius een geheel leger bezat, of met het tooneel van Servatius. Tot nu toe had ieder van hen met het grootste geluk in de Latijnsche klassieken, die hij moest overzetten, de gedrukte vertaling gelegd en met gekunstelde pauzen zeer natuurlijk tot groote tevredenheid der professoren opgelezen. Nu gebeurde het op zekeren dag, dat Servatius uit de «Cornelius Nepos" vertalen moest en Pancratius in zijn blinden ijver de gereedliggende bladen verwisselde en hem eene levensbeschrijving van Plutarchus in het boek legde. Servatius, die als een natuurlijk gevolg van het toen ter tijde geheel jverktuigelijk onderwijs in het geheel niet op den klank der woorden lette, maar ze als een Joodsch gebed opdreunde, las met de grootste koelbloedigheid eerst den Latijnschen tekst uit Nepos: «Themistocles Neocli filius Atheniensis* Hujus vitia ineuntis adolescentiae magnis sunt emendata virtutibus, adeo ut anteferatur huic nemo, pauci pares putentur." (»Themistocles, zoon van Neocles, was uit Athene. De uitspattingen zijner jeugd wist hij door zijne groote eigenschappen weder goed te maken, zoodat er niemand boven hem gesteld wordt en er slechts weinigen met hem kunnen worden vergeleken.") En hierop met het gewone, goed aangeleerde stooten en stamelen de vertaling uit den Plutarchus: «Thimoleon, zoon van Thimodemus en Dimariste, stamde af van eene aanzienlijke familie uit Corinthe. Hij was een vriend van het vaderland, uiterst zachtmoedig, maar een onverzoenlijk vijand der tyrannen." De professor was een man van middelbare jaren, met sluik haar, dat hem het voorkomen gaf, alsof hij zoo uit het bad kwam, altijd zacht en lief, want hij dweepte met hetgeen hij het «aesthetisch voorkomen der mensehen" noemde. Toen Servatius den Plutarchus frischweg begon op te dreunen, hief hij slechts een weinig het hoofd op en glimlachte lief. «Mijn zoon," zeide hij, volstrekt niet toornig, ot ook maar met eene eenigzins luide stem, »gij dwaalt, wij vertalen Cornelius Nepos en niet Plutarchus." Servatius zag in het boek en ontstelde hevig ; hij werd bloedrood, terwijl Pancratius verbleekte. De professor zag het en glimlachte, volstrekt niet honend, maar uiterst aesthetisch. »IIa," riep hij, »zijt gij de medeschuldige? Zeer goed. Kom nu beide op den katheder, wij zullen eens zien, hoe gij kunt vertalen, als uw gedrukte beschermengel u in den steek laat." Servatius en Pancratius bestegen langzaam met neergeslagen oogen de houten verhevenheid, waarop zij nu stonden evenals twee misdadigers onder de galg. Servatius was 7.00 geheel verpletterd, dat hij zelfs vergat het blad van Plutarchus weg te nemen. De professor nam het met eene aesthetische beweging op uit den noodlottigen Cornelius Nepos, beschouwde hot zacht glimlagchend, onderzocht vervolgens nog altijd glimlagchende zoowel het boek van Pancratius als dat van Servatius naauwkeurig en gelastte toen den eerste om met de levensbeschrijving van Themistocles te beginnen. Pancratius, die den schijn wilde aannemen, alsof hij voor die taak geheel berekend was, zette den regtervoet vooruit en begon schielijk en luide : «Themistocles, zoon van Neocles, een Athener." «Is dat goed ?" vroeg de professor met eene zachte, bijna vleijende stem aan Servatius. Deze konde Pancratius niet logenstraffen, te meer, daar hij van het Latijn naauwelijks zooveel verstond als deze. «Dus verder", zeide de professor. «De ondeugden van dezen — die —" Pancratius zweeg hardnekkig. De professor wendde zich tot Servatius. «Vertaal vérfler." Doch Servatius bezat karakter en verwaardigde hem met geen antwoord. Aan het einde van het simester werden de klassen publiek opgelezen. Pancratius werd door de goden een drie in den ' schoot geworpen Servatius schrikte en zag treurig naar den grond. Maar toen ook hij bedacht werd met dezelfde klasse, die alle hoop vernietigde, helderde zijn zwart zigeun^rgez'gt op en hij zag Pancratius verheugd aan, terwijl deze h m zacht, zeer «acht toeknikte. Toen deze keer beide zonder prijs te huis kwamen en ten allen overvloede nog in dezelfde klasse moesten blijven, waren hunne ouders zoozeer gekrenkt, dat zij, om aan de zaak een beteren schijn te geven, plegtig verklaarden, dat zij hunne zonen in de boerderij noodig hadden. Servatius en Pancratius studeerden dus niet verder, maar bleven te huis en gaven zich aan dien bezigen lediggang over, welken de Galicische landheer van die dagen bestempelde met den naain van «zijn landgoed besturen." Zij reden, zij vischten, zij jaagden en zagen hier en daar ook wel eens toe op de maaijers of dorscherS. Zij waren beide veertien jaar oud, hoog opgeschoten, maar nog zeer kinderachtig, zooals de jonge lieden bij ons nog dikwijls zijn als het eerste zachte dons van den baard hun gelaat omgeeft. Daar kwam Pancratius op de vreemde gedachte, zich op vastenavond als wolf te vermommen. Dit denkbeeld was nu niet zoo heel verdienstelijk, daar zijn vader een wolfsvel bezat, dat hem letterlijk uitnoodigde om er in te kruipen. Daarentegen zoude Servatius deze keer zeker niet op dezelfde gedachte gekomen zijn, als niet het noodlot juist op dien dag verschenen was in de gedaante van een ouden jood, die hem smeekte hem een reusachtig wolfsvel af te koopen. Servatius sloeg zijn spaarspot stuk, bevond, dat zijn geld bijna toereikende was, dong er het overige af, kocht, het vel, en besloot ook dadelijk tot dezelfde maskerade als Pancratius. (Wordt vervolgd.) --- BINNENLAND. ASSEN, 16 Junij. Dierentuin is gister bezocht door 80 vreem400 inwoners van Assen, die De Asser delingen en ongeveer voor dien dag entrée hadden a 10 ets. de persoon. Wat hebben ons de jongste verkiezingen geleerd? Dat bij de stembus strijd werd gevoerd, niet tusschen liberaal en conservatief, maar tusschen htt licht en den domper. De Jezuit en de Calvinist gingen gearmd naar de stembus, om over het Nederlandsche volk te heerschen, de een met de Dordtsche, de ander met de Roomsche plak. De enkele conservatief, die er nog rondzweeft, hangt den mantel van Calvijn om en doet dienst bij de transport-trein. De Tijd zegt, dat de confessionnelen hier en daar onder verkeerde leiding stonden en daaraan ook gehoorzaamden. Twee Dordtsche candidaten, door Rome geho'pen, zouden bij goede Dordtsche leiding reeds gekozen zijn. De' Tijd is zeer tevreden over de R.-Catholieke kiezers te Amsterdam, te Rotterdam én in 't Haarlemmermeer. De laatste — zegt hij — zullen, bewust van de rampen , die onder het liberale bestuur den Lande zijn bezorgd, bij de herstemming opnieuw toonen, dat zij de vervulling van het kiesregt blijven beschouwen als hun burgerpligt. Goes ontvangt eene berisping wegens laauwheid, evenals Bergen op Zoom, waar van de 435 kiezers slechts 225 hunne stem uitbragterJ De R.-Catholieke kiezers in het district Goes hebben — zegt de Tijd — twee candidaten onvoorwaardelijk te verwerpen. Een man als de Savornin Lokman, die zich steeds onderscheidt als «papen-hater", is voor de R.-Cat,kolieken even onaannemelijk als zijn liberale tegenstander. Wat hebben zij alzoo te doen ? Zich op 24 Junij van stemming te onthouden. »Voor de herstemmingen — zegt de Standaard — moet de reserve, die niet op 't appèl verscheen, uit hare schuilhoeken worden opgejaagd." 't Rott. Nieuwsblad merkt op, dat in de Tweede Kamer voortaan tegenover elkander zullen staan liberalen en kerkelijken. De laatsten vormen twee partijen. De eene, de Roomsche, wil alle zaken hebben onderworpen aan Rome — de andere werkt voor een theocratischen regeerings-vorm. »Er is slecht gestemd — zegt het blad — en de »wegblijvers" schuilen onder de liberalen. »In bijna allö landen wordt tegenwoordig het politieke leven beheerscht door dien strijd tusschen vrijheid of kerkgezag. Het laatste spant al zijn krachten in, om zoo mogelijk te herwinnen wat verloren is. Dat kan niet. Hoe scherper de strijd wordt hoe meer het aantal toeneemt, die begrijpen, dat in staatsaangelegenheden geen kerkgeloof tot leiddraad mag strekken, omdat dit, eene zaak van gevoel en overtuiging, geen vasten grondslag voor algemee>ie gelijkheid aanbiedt. De ondervinding heeft het geleerd, dat onpartijdige regtvaardigheid op den duur niet te rijmen is met een kerkelijke heerschappij. De eisch naar gelijkheid voor allen wordt steeds dringender door meerderen aangeheven en de volken zullen het niet meer dulden, dat voor het regeeringsbeleid andere beginselen tot grondslag zullen worden aangenomen, dan die welke sedert het laatst der vorige eeuw zijn erkend als de eenige, waardoor alle partijen en rigtingen met elkander in vrede kunnen leven onder een zelfde bestuur. «Moge de uitslag der herstemmingen bewijzen, dat het de liberalen met die beginselen ernst is. Nu de anti-revolutionnairen en Catholieken zich vereenigen, is meerder eenheid en grootere krachtsinspanning te dringender pligt geworden voor allen, die zich onder de banier van vrijheid en gelijkheid scharen." Men schrijft uit Delft aan de Standaard, dat jhr. de Casembroot, evenals vroeger Gille Heringa, alleen door de Roomschen candidaat is gesteld. Bij de Tweede Kamer is ingekomen eene Koninklijke boodschap van den volgenden inhoud: Mijne heeren! Het heeft den Almagtige behaagd Zijne Koninklijke Hoogheid Willem Nicolaas Alexander Frederik Karei Hendrik, Prins van Oranje, Onzen beminden Zoon, den elfden dezer, tot zich te nemen. Met groote droefheid geven Wij U kennis van dit overlijden, dat Ons en Ons Huis in diepen rouw dompelt. Van Uwe deelneming in dit zoo treffend verlies en van die van geheel het Nederlandsche volk houden Wij ons verzekerd. En hiermede, Mijne Heeren, bevelen Wij U in Godes heilige bescherming. Het Loo, den 12den Junij 1879. Willem. Tengevolge van deze mededeeling is de Tweede Kamer bijeengeroepen tegen Donderdag 19 Junij a.s., des namiddags te half vier uur. Uit den Haag meldt men aan de Amhemsclie Courant, «dat het aftreden van het geheele Kabinet, behoudens misschien enkele uitzonderingen, zoo goed als zeker kan worden geacht. Wel is er nog geene officiële beslissing publiek gemaakt, maar achter de schermen ziet en hoort? men genoeg, om de wisseling der acteurs op het tooneel te kunnen aankondigen." Bij ons ontvangen berigten bevestigen volkomen bovenstaande mededeeling. Yolgens onze zegslieden zal binnen 14 dagen het tegenwoordig Ministerie geheel zijn afgetreden. Men schrijft uit den Haag aan de Prov. Gron. Crt.: 't Is niet de verwerping der kanalenwet, noch eenige andere reden van politieken of zelfs publieken aard, die den Minister Tak noopt om afstand te doen van zijne portefeuille. Een geheel private aangelegenheid is oorzaak, dat de Minister zoo stijf op zijn stuk staat, en niet tot blijven te bewegen is. Als commissaris der maatschappij «Zeeland" heeft de Minister bij de administrateuren der nalatenschap van Prins Ileridrik aangedrongen op nakoming der verpligtingen, die de overleden Vorst jegens de maatschappij op zich nam. Die aandrang vond geen gunstig oor, en dit gaf aanleiding tot onaangenaamheden, ten gevolge waarvan de verhouding tusschen den heer Tak en een van de kooge erven in privé van dien aard geworden is, dat ook de omgang in kwaliteit niet is vol te houden. In het beurslokaal te Leeuwarden was Vrijdag jl. een adres neergelegd, om den heer Tak van Poortvliet te bewegen, als Minister van Waterstaat enz. werkzaam te blijven. Een groot getal handelaren uit onderscheiden streken der provincie onderteekende het adres, dat ook aan andere ingezetenen ter onderteekening zal worden aangeboden. De Minister van Koloniën heeft zijn Memorie van Antwoord ingezonden op het verslag over de dusgenoemde Indische bijdrage-wet. Zij is vergezeld van een gewijzigd wetsontwerp, waarbij 1. de bijdrage wordt gesteld op 4 millioen; 2. bepaald wordt dat de uitgaven voor rentebetaling enz. van leeningen, ten behoeve van Indie aangegaan, komen ten laste der Indische begrooting; 3. voorgeschreven dat over Indische saldo's slechts bij afzonderlijke wet wordt beschikt. Die saldo's worden in de eerste plaats bestemd tot dekking van te korten op andere Indische diensten, ten tweede tot voorziening in Indische behoeften en ten derde tot vermindering van de voor Indie aangegane schulden. De eerstgenoemde bepaling wordt het eerst toegepast op de dienst van 1879. De Mui. Ct. geeft op, dat er van mannelijke afstammelingen in 'tHuis van Oranje thans, behalve de Koning, nog over zijn: Prins Alexande)•, thans Prins van Oranje — Prins Frederik — de zonen van Prinses Maria, dochter van Frederik en den Prins von Wied, achterkleinzonen van Willem I, 7, 3 en 2 jaar — de zoon van Prinses Marianne, Albert van Pruisen, mede kleinzoon van Willem I, die, gehuwd met eene Saksische Prinses, twee. zonen, van 5 en 3 jaar, dus ook kleinkinderen van Willem I, heeft — de oudste zoon van Prinses Sophia, erfgroothertog van Saksen-Weimar-Eisenach, die, ook achterkleinzoon van Willem I, gehuwd is met eene Russische Prinses, en twee zonen van 3 en 1 jaar heeft. De Mid. Ct. zegt, dat de zonen van den Prins von Wied, na Prins Alexander en na Prins Frederik, het naast aan den Troon staan. Zou de Mid. Ct. zich niet vergissen? Spreekt art. 16 der Grondwet bij gemis van mannelijk oir niet van het overbrengen op de dochter uit den «laatsten Koning" en schijnt dus de dochter van den «laatsten Koning" niet Prinses Sophia, doehter van Willem II? En komt de dochter van Prins Frederik in aanmerking, kan dan van de tweede dochter alleen sprake zijn? fU. D .J De Parijsche correspondent der Haarl. Ct. telegrafeert, dd. 13 Junij: Het lijk van den Prins van Oranje is op de eerste verdieping van het hotel van den Ned. gezant tentoongesteld. De groote salons zijn met zwart en zilver behangen. De lijkkist is overladen met bloemen. Het geheel is overeenkomstig den rang, dien de overledene in de maatschappij bekleedde. Er is vergunning aan den Koning gevraagd om den dag vóór het vertrek van het lijk naar Nederland een lijkdienst te mogen vieren en de te Parijs vertoevende Nederlanders uit te noodigen, daarbij tegenwoordig te zijn. Er is een gips-afdruk van het lijk genomen. In de «Haagsche kout" van de Prov. Gron. Crt. leest men: «Men zegt hier, dat de Koning in de laatste dagen naar Parijs heeft willen gaan om zijn zoon te bezoeken, maar dat de Kroonprins uitdrukkelijk geweigerd had bezoek te ontvangen. De officieele telegrammen bevatten overigens geene juiste opgaaf van des lijders toestand, omdat de Prins elk telegram vooraf wilde lezen en de doctoren de berigten dus eenigszins verzachtten. De correspondent der Nieuwe Rotterdamsehe Courant echter, die dagelijks uit de beste bron zijne berigten putte, kon dan ook op 11 jl. reeds melden, dat de toestand hopeloos was." Onmiddellijk na ontvangst van het berigt van het overlijden van den Prins van Oranje heeft Prins Frederik zich uit den kring der feestvierenden te Berlijn teruggetrokken. Zaturdagmiddag is Z. K. H. te 'sHage teruggekomen. Te 's Hage heeft men Z. M. den wensch kenbaar gemaakt, dat het lijk van den Prins van Oranje van daar naar Delft moge worden overgebragt. In. dat geval zou het op 24 dezer in de residentie aankomen en belangstellenden een laatsten blik op 't gelaat van den overledene vergund zijn. De schietwedstrijd, uitgeschreven door het officierenschietgezelschap van de d.d. schutterij te 's Hage, is wegens het overlijden van den Prins van Oranje tot later uitgesteld. Men verneemt dat besloten is het landhuishoudkundig congres te 's Bosch, dat om den dood van den Prins van Oranje, moest uitgesteld worden, te houden van 20—24 Julij a. s. Naar men verneemt, zal het zomerfeest van wege de Vereeniging voor Volksvermaken te Hoogeveen Woensdag 2 Julij gevierd worden. (Hoog. Crt.) Men schrijft uit Coevorden aan 't Handelsblad, 12 Junij : In den afgeloopen nacht hebben, zoo men vooronderstelt, eene bende dieven in de kerk te Nieuw-Schoonebeek ingebroken en de kerk van de voornaamste sieraden en zijden voorhangselen beroofd; men kan zich de verbazing van de geloovigen voorstellen, die hedenmorgen op den heiligen Sacramenten-dag ter kerke kwamen. Door de politie worden pogingen aangewend de dieven, die men vooronderstelt dat in de rigting van OudSchoonebeek zijn gevlugt, op te sporen. Door den Minister van Justitie zijn aangesteld: tot rijksveldw. 3de kl. M. F. Bakker Wieringa, rijksveldw. 3de kl. (jagtopziener) te Adorp; tot rijksveldw. 3de kl. (jagtopziener) A. Pothof te Zuidlaren (standplaats Adorp). Verplaatst zijn de rijksveldws. 3de kl. (jagtopzieners) P. S. Vogelzang van Jubbega a/d Vaart naar Steenwijk en A. Scheidemans van Steenwijk naar Jubbega a/d Vaart. Voor den Raad van State, afdeeling voor de geschillen van bestuur, worden de onbekende belanghebbenden opgeroepen in zake van het beroep, ingesteld door de weduwe de Blocq van Scheltinga, en door L. L. F. Mispelblom Beijer, te Heerenveen-Aengwirden, tegen een besluit van burg. en weth. van Aengwirden, waarbij aan A. J. de Jong vergunning is verleend tot het oprigten eener slagerij, om — zoo zij dit noodig achten — hunne memorien en bewijsstukken in te zenden aan den Raad van State vóór 28 Junij 1879. Tusschen de generaals van Swieten en Booms is een ernstige pennestrijd ontstaan, over de eerste expeditie tegen Atjeh. Men weet, dat generaal van Swieten onlangs over het beleid in Atjeh een werk heeft geschreven, ter wederlegging van dat van den kapt. Borel, een voorstander der in de laatste jaren gevolgde agressieve oorlogspolitiek. Daarop heeft generaal Booms in het Vaderland van 6 Junij jl. een zeer kras artikel geplaatst, waarin hij, die zelf herhaaldelijk in dezelfden geest als kapt. Borel geschreven heeft, den heer van Swieten op nieuw aanvalt. De heer van Swieten antwoordt op krasse wijze in de N. R. Ct. op dezen aanval van den generaal, den Minister van 22 dagen, die «den Atjeh-oorlog in den salon gevoerd heeft" en niet op de hoogte is van hetgeen hij schrijft. Z. M. heeft: aan II. van Koolwijk, op zijn verzoek, eervol ontslag verleend als burgem. van de gem. Ewijk; — mr. J. G. de Witt Hamer benoemd tot burgem. der gem. Goes, met magtiging om nevens deze betrekking ook die van procureur te bekleeden. Uit Brussel wordt aan 't Rotterdamsehe Nieuwsblad geseind, dat de Raadkamer van het Hof te Brussel haar uitspraak op het verzoek der Nederlandsche Regeering tot uitlevering van Kerdijk heeft uitgesteld tot Donderdag a.s. Volgens een te Amsterdam algemeen verspreid gerucht, zijn de heeren Ledeboer en de Wit gevlugt. Kleppel, 16 Junij. In de vergadering van den Raad dezer gemeente, te houden op Woensdag 18 dezer, des avonds ten 7 ure, komen de volgende zaken aan de orde: 1. Stukken voor informatie. 2. Intrekking der voordragt tot benoeming van een lid van het burgerlijk armbestuur. 3. Mededeeling der leden van het burgerlijk armbestuur, dat zij, ingaande 1 Julij a.s. als zoodanig bedanken. 4. Verzoek van G. Brouwer, in zake het schutten door de Meppelersluis. 5. Ontwerpbesluiten tot wijziging der gemeente-begrooting voor 1878. 6. Plan tot vervanging van de Tipbrug door een ijzeren draaibrug, met een adres ter zake. 7. Adressen van sollicitanten naar de betrekking van schrijver bij de waag. 8. Adres in zake het maken eener losen ladingplaats voor de stoombooten en schepen op het land van de erven Tonckens, op het Noordeind van het Meppelerdiep. 9. Rekening en verantwoording van het burgerlijk armbestuur over 1878. 10. Rekening en verantwoording wegens het in 1878 toegestaan crediet van f 16.000 voor verbouwing en uitbreiding der gasfabriek. 11. Verzoek van G. Tinholt, om als besteller van scheepsveeren te worden herbenoemd. 12. Verzoek van P. Richter dat ten behoeve zijner stoffenverwerij, voor rekening der gemeente, een spoelplaats of trap worde gemaakt. 13. Adres van den Raad der gemeente de Wijk, inzake het voornemen tot oprigting van twee waterschappen in de gemeente Hoogeveen. 14. Voorstel tot aankoop van eenigen grond langs het Meppelerdiep, bij de sluis, van Gebr. Meeste>'s te Hesselingen. Meppel, 16 Junij. In de Zaturdagavond gehouden algemeene vergadering der vereeniging voor scheepvaart en handel werd met algemeene stemmen besloten aan den heer Tak van Poortvliet, Minister van Waterstaat, een adres van dankbetuiging te rigten voor al hetgeen reeds door hem werd verrigt en voor zijne uitnemende, zaakkundige verdediging der kanalenwet. Tevens wordt daarbij de wensch geuit, dat de Minister moge goedvinden in 's lands belang zijne hooge betrekking te blijven waarnemen. Daarna werd besproken de verbetering van den waterweg naar zee, voor onze plaats, zoowel als voor onze provincie van zoo groot belang. De vereeniging besloot — nadat de ministeriele crisis zal zijn opgelost — adressen omtrent deze zaak bij de hooge Regering in te zenden, — een voorbeeld dat ongetwijfeld zal worden gevolgd door de Kamer van Koophandel en door den gemeenteraad. Hoogeveen, 16 Junij. Zaturdagmorgen vertoefden twee personen eenige oogenblikken in de tapperij van J. Schokker aan den Hollandscheveldschendijk. Des namiddags kwamen zij terug, maakten weder eenige verteering, bleven geruimen tijd praten, speelden met de kinderen, kortom trachtten zich aangenaam te maken en het vertrouwen der menschen te winnen. Eindelijk zullen zij vertrekken, doch een hunner vraagt nog wat drinkwater. De vrouw des huizes gaat het halen, uit de wijk, doch ontmoet, terugkomende, den een reeds achter de woning op weg, de ander bevindt zich nog in het woonvertrek. Schokker's vrouw vermist daar al spoedig een zilveren oorijzer, dito horologie en een gulden. Zjj beklaagt zich bij den nog aanwezigen gast, dat zijn kameraad haar dus betrokken heeit; ja, deze vermoedt ook wel dat de ander die voorwerpen heeft meegenomen, doch hij weet er overigens niets van, hij kent hem ook niet, hij heeft hem slechts toevallig aangetroffen en is bereid met den eigenaar van 't ontvreemde goed den dief te achtervolgen. Schokker slaat aan zijn praatjes geloof en beiden zetten nu den vlugteling achterna, terwijl de buren den veldwachter Klaassens van den diefstal kennis geven. Het duurt niet lang of Schokker en zijn geleider hebben den dief gevonden, doch de geleider valt nu uit zijn rol en voegt zich bij den dief en beiden gaan aan den haal, om den inmiddels verschenen veldwachter Klaassem te ontsnappen. Deze vervolgt hen onvermoeid door eenige wijken heen, — 'tis een wedloop beurtelings in 't water en op het drooge, waarhij K. hen gestadig nader komt, doch het ten slotte moet opgeven. Hij kan de schavuiten niet tijdig genoeg inhalen om te beletten dat zij, de laatste wijk door zijnde, in een digt bosch ontkomen, waar hij hun spoor verliest. Verdere nasporingen tot in den nacht voortgezet leverden de vlugtelingen niet in zijne hand, die, na eerst te Alteveer zich te hebben opgehouden, den volgenden morgen in de rigting van Beilen zijn verdwenen. Een der schavuiten moet een zekere van der Heide zijn, vroeger hier als schoenmakersknecht woonachtig, die zich voor een paar jaren te Sleen op soortgelijke wijze ook aan diefstal van gouden en zilveren voorwerpen heeft schuldig gemaakt. De ijver en volharding, door den veldwachter Klaasse>is in het vervolgen dezer brutale dieven aan den dag gelegd, kunnen niet genoeg worden geprezen; jammer dat zij niet met het gewenscht gevolg werden bekroond. Rolde, 15 Junij. De persoon van J. Aalders, geboortig uit Rolde, die onlangs door den burgemeester van Vries als vermist werd opgegeven, is Vrijdag LL weder te Benkoelen gearriveerd. Diever, 14 Junij. In Dwingelo en Diever stelt men pogingen in het werk om voor die gemeenten eene zelfstandige landbouwvereeniging op te rigten, en te bewerken, dit de in die gemeenten aanwezige leden van de le afd. van het Genootschap ter bevordering van den Landbouw in Drenthe daarvoor bedanken. In Diever zijn reeds een 40tal leden toegetreden en _ .„„«lo reeds een 60tal. P ,v ? ~ hiervoor schijnt te bestaan in de omstan* iS v) flat Dwingelo en Die ver, niettegenstaande een ? ion rooster, zijn overgeslagen bij bet houden van Bt liiksche tentoonstelling, en tevens dat deleden, J int hadden genomen in de verloting van land> eeu 'vtuigen, daaraan niet hebben deelgenomen, aVr Tnn f 1 hebben terugontvangen. j , n ieuwe vereeniging tot stand dan bestaat ^ memen om telken jare eene tentoonstelling te ïbii beurten in Dwingelo en Diever) entevens ' we^e de vereeniging op verschillende plaatsen ^eineVte beste stieren tot dekking te plaatsen. de °„ not van het lidmaatschap van de le afd. van [ genootschap bestond voor de leden hier en in ^„gelo dan ook alleen in de ontvangst van Staruufs i; Me veen, 14 Junij. Voor een paar dagen geit de postpakketten, bestemd voor Wanneperveen LWieveen, onder de rails van den trein, met het geP j e lederen tasch waarin de pakketten gesloten 1 letterlijk door midden werd gesneden, de brie' ar6I1 n aangeteekende pakketten, welke zich in het eene P"j der tasch bevonden, waren gelukkig ongedeerd, 4, de nieuwsbladen waren bijna onleesbaar, niet al00 j oor ,jen gehavenden toestand waarin zij zich ïel1 ( j eu maar ook door het afdrukken op elkander. Zonderlingste contrasten kon men daarbij waarnemen, tozag men onder anderen eenige groote letters van t Nieuws van den Dag afgedrukt op het WageMsch Weekblad. De wapens van de Provinciale hentsche en Asser Courant prijkten op de Standaard, ^spiegel op het Dagblad van Zuid-Holland en Qravenhage enz. Daar de treinen, ook die waarmede de hulpkantoren illuer correspondeeren, wanneer er geen passagiers zijn, ' volle vaart voorbijstoomen, hebben de postbeambten üina geen tijd tot verwisseling der pakketten, 't Is te hopen dat dit ongeval zal bijdragen tot verbetering. — Het leesgezelschap Havelte en omstreken, dat op ich zelf bijna dertig jaar heeft bestaan en door eene vroegere combinatie met Frederiksoord ruim veertig laren oud was, is thans aan verval van krachten bezweken. De oorzaak schijnt men te moeten zoeken vermeerdering der leescirkels in de laatste jaren in ile gemeenten. Scboterland, 15 Junij. Door den zwaren regen, Dingsdag gevallen, zijn aan de rivier de Tjonger lage hooilanden, welke dit jaar een bijzonder gunstigen oogst beloofden, plotseling in eene groote watervlakte veranderd, zóó zelfs, dat over de laagst gelegen landerijen schepen zouden kunnen varen. Door den slechten afwateringstoestand der kronkelende en op vele ilaatsen zeer ondiepe rivier is tot nog toe het water leel weinig gevallen, zoodat er vrees ontstaat dat er van de eerste snede niet veel teregt zal komen, tot groote schade van de vele in de omgeving wonende landbouwers. 't Mag inderdaad jammer heeten, dat de voor tal ;an jaren reeds besproken kanalisatie der Tjonger nog naar altijd tot de vrome wenschen blijft behooren. Opsterland, 15 Junij. Door den Raad is gister »t secretaris der gemeente benoemd de heer C. C. ilberti, burgemeester te Zwartewaal. ---