BIJVOEGSEL, behoorende bij de Provinciale Drentsche en Asser Courant van Maandag 14 Jan. 1884. BINNENLAND. ASSEN, 12 Jan. In dc volgende week zal een begin gemaakt worden met het ophalen der abonnement»- en advertentie-gelden. Wij herinneren er aan, dat het ons zeer aangenaam zal zijn, dat deze gelden hetzij in persoon, hetzij per postwissel aan ons bureau voldaan worden. ïoo dit niet geschiedt, zullen wij zoo vrij zijn, fO.lO ophaal loon in rekening te brengen. Wij vernemen, dat zeer waarschijnlijk de jaarlijksche tentoonstelling vanwege het Genootschap ter bevordering van den landbouw in Drenthe dit jaar te Assen zal plaats hebben en wel in het begin van Juli, ter opluistering van het jaarlijksch congres van de Nederlandsche Maatschappij ter bevordering van Nijverheid, dat dit jaar den 2den Dinsdag en drie volgende dagen ter dezer stede zal gehouden worden. Gisteravond trad alhier in eene Nutsvergadering prof. Th. Jorissen uit Amsterdam op met eene voordracht over Maria Louisa, geboren Prinses van Hessen-Kassei, gemalin van Jan Willem Friso en moeder van Willem IV. Spreker schetste in prachtigen stijl, hoe Maria Louisa, uit Kassei haar man naar Leeuwarden gevolgd, daar spoedig eenzaam achterbleef, toen haar gemaal naar het leger moest vertrekken. Verder hoe ze, na het verdrinken van Jan Willem Friso vernomen te hebben, alleen werd staande gehouden door de gedachte aan haar dochtertje en een kind dat ze onder het harte droeg, de latere Willem IV. Dat ze later, bij 'toverlijden van haar dochter, die krankzinnig stierf, niet onder haar smart bezweek, was voornamelijk te danken aan Willem, die zijne nog jeugdige, doch reeds zwaar beproefde moeder, in die dagen tot grooten steun verstrekte. Hoewel Maria soms eenige koelheid in zijne brieven meende op te merken, was hij toch tegenover haar steeds voorkomenden en beleefd. Willem was, niettegenstaande zijn figuur zulks niet deed vermoeden, — hij had «en eenigszins hoogen rug gekregen door een val — in den volsten zin des woords een man. Steeds zich zei ven beheerschende, verloor hij nooit zijn opgeruimdheid. Toen Willem Anna van Hannover, dochter van den Koning van Engeland, huwde, kwam Maria Louisa haar met al de hartelijkheid van een moeder tegemoet. Anna echter, die heel lief kon zijn, als ze zulks verkoos of noodig achtte, zag met minachting neder op de eenvoudige landgravin. Daar Maria Louisa meende, dat ze niet hartelijk genoeg was, verdubbelde ze haar oplettendheden, maar bracht daardoor juist een tegenovergestelde uitwerking teweeg, dan ze verwacht had, zoodat hun verhouding dan ook nooit vertrouwelijk is geweest. Eenigen tijd voor ze stierf, werd de band, die tusschen Willem en haar bestond, veel nauwer toegehaald en zelfs zóó, als men het slechts tusschen moeder en zoon wenschen kan. Haar dood werd door velen betreurd. Maria Louisa was een vrouw, eenvoudig en huiselijk, wars van alle vertoon en met een hart overvol van liefde. Zoo ze al fouten begaan heeft, dan zijn deze uit die liefde voortgekomen. Hoewel niet zeer belangwekkende personen uit onze geschiedenis, verleende de voordracht van prof. Jorissen hun aantrekkelijkheid, zoodat dan ook de talrijk opgekomen Nutbezoekers hem volgden met onverdeelde belangstelling en aandacht. Gisteravond werd in het lokaal aan de Vaart van de vereeniging voor Christelijke belangen alhier, naar aanleiding van het voor dien dag van de week deigebeden voorgeschreven onderwerp : »gebed voor de volken," door mr. S. W. Gratama gesproken over de sociale kwestie van het standpunt van het Christelijk geloof. De spreker behandelde in de eerste plaats de vraag : wat is de sociale kwestie ? Hij trad daarbij in beschouwingen over den aard dier kwestie, zooals ze zich in den loop der tijden heeft voorgedaan, en stelde in het licht, dat tot heden toe van ware broederschap onder de menschen zoo weinig sprake was en zoo slecht nagekomen werd het oude gebod : »hebt uwen naaste lief als u zeiven", en het nieuwe gebod van den Heiland : »hebt elkander lief gelijkerwijs ik,u heb lief gehad". Hij wees op het afkeurenswaardige en ook misdadige dat aangewend wordt om de kwestie op te lossen, maar waarschuwde om toch de oogen niet te sluiten voor den werkelijken toestand, die in zoo velerlei opzicht hier en elders dringende behoefte aan verbetering heeft. Vervolgens kwam spreker tot de vraag : welke is de bron der sociale kwestie ? — waarop zijn antwoord was: ze ligt alleen in de zondige menschelijke natuur, zooals die zich openbaart in zelfzucht, d. i. het steeds op den voorgrond plaatsen van het eigen ik en het verwaarloozen van de liefde tot God en Christus en van de broederlijke, zelfopofferende liefde voor den evenmenscb, — in hoogmoed, d. i. het hooge gevoel van eigenwaarde van den mensch en zijn streven om alles door bloot menschelijke krachtsinspanning te willen doen, — en in vijandschap tegen God, die het menschelijk hart onwillig maakt om den smallen weg van moeite en zelfverloochening, dien Hij ons wijst, te volgen, en den mensch er toe brengt om het kruis, dat Hij ons oplegt, slechts morrend te dragen of wel het geheel van zich te werpen. Eindelij k besprak hij de vraag: welke is de weg om de sociale kwestie tot oplossing te brengen ? De zonde moet in het menschelijk hart onderdrukt worden, en dit kan alleen geschieden in den weg van gehoorzaamheid aan God, zooals Zijn Woord ons dien aanwijst. De mensch moet zich buigen aan den voet van het kruis der verzoening. Hij moet zich met het geheele hart aan Jezus overgeven, om door Hem gereinigd te worden, en voortdurend moet Zijne gemeenschap gezocht worden, om van Hem kracht te ontvangen, teneinde den strijd tegen de zonde in het eigen hart vol te houden, en om door Hem bekwaam gemaakt te worden tot alle goede werk ook in de maatschappelijke samenleving, gelijk zich dat behoort te openbaren in een heiligen wandel en in dienende en werkdadige liefde tot den naaste. Spreker stelde verder in het licht, dat die weg helaas nog veel te weinig werd gezocht, bestreed de richting, welke de sociaal-democraten, woordvoerder de heer Nieuwenhuis, willen volgen, en besprak ook de richting van het Algemeen Nederlandsch Werkliedenverbond, welks streven in menig opzicht te waardeeren was, maar dat niet de kracht zocht waar ze alleen te vinden is, dat is in de Christelijke liefde volgens het Woord van God. In die goede richting werkte alleen het Nederlandsch Werklieden-Verbond Patrimonium, waarvan dezer dagen ook hier eene afdeeling werd opgericht. Spreker eindigde met de toetreding tot die afdeeling als gewoon of buitengewoon lid met warmte aan te bevelen en riep daarover 's Heeren zegen in. De heer T. de Bruin ging daarop voor in het gebed, Gisteren was de hier garnizoen houdende compagnie zonder tamboers. De heeren, drie in getal, hebben zich Donderdagavond zonder verlof verwijderd. Den ganschen nacht van Donderdag op Vrijdag heeft een korporaal, bijgestaan door een nachtwacht, een aantal huizen, waarin men kon vermoeden, dat zij zich hadden verscholen, geïnspecteerd; 't was echter vergeefsche moeite, men vond ze niet. Ook de gisteren voortgezette nasporingen door een groot aantal autoriteiten en manschappen der compagnie hadden niet het gewenschte resultaat — ze waren en bleven weg. Hoe noodig het is, dat de deserteurs spoedig terug komen, bleek gisteren ten duidelijkste toen het tijd was om signalen te blazen; wel beweerde een der manschappen genoeg in die kunst ervaren te zijn, om als noodhulp-trompetter dienst te kunnen doen, doch toen hem werd opgedragen het signaal voor de swachtparade" te blazen, bracht hij eene volstrekt niet mooije »reveille" te voorschijn. Het signaalhoorn werd het verdere deel van den dag bediend door een korporaal; dat hij er eer mee ingelegd heeft, zei niemand. (Toen we zoover hadden geschreven, werd ons van bevoegde zijde medegedeeld, dat de vluchtelingen gisterenavond vrijwillig zijn teruggekomen; ze hadden voor hun pleizier een voetreis naar Groningen gemaakt, en zullen nu vrij zeker wel in de gelegenheid gesteld worden, in de provoost over de genoegens van zulk een reisje na te denken.) In het jaar 1883 zijn door de gemeentelijke politie te Assen opgemaakt 210 processen-verbaal en wel ter zake van: openbare dronkenschap 72, overtredingen alg. pol. verordening 37, diefstal 32, mishandeling en verwonding 9, jachtovertredingen 7, overtredingen der ijk wet 6, verkoop van sterken drank in 't klein zonder vergunning 6, overtreding der wet op de hondenbelasting 7, weiden van vee op eens anders in den oogst staanden grond G, laster 4, verbreking van afsluiting 3, nachtelijk burengerucht 2, diverse overtredingen 19. Ter zake van openbare dronkenschap werden in het afgeloopen jaar 27 processen-verbaal minder opgemaakt dan in 1882. Aan 545 personen werd in 1883 voeding en nachtverblijf in de politiewacht verschaft. (Onder dit getal zijn niet begrepen, vrouwen en gebrekkigen die voor rekening van de gemeente in slaapsteden tijdelijk werden gehuisvest.) Waarom zal juist nu de Maatschappij van Weldadigheid, met Koninklijke goedkeuring, eene collecte door het land houden ? Omdat aan de Maatschappij is ontvallen een menschenvriend in den vollen zin des woords, de dusver onbekende N.N., die in 18 jaren trjds f 117,000 aan de Maatschappij schonk om de hypotheek te helpen aflossen en in de kosten te voorzien. Eerst thans, na hare dood, is op uitdrukkelijk verzoek der Maatschappij, de sluier weggenomen die over di^ onbekende was gespreid. En met een gevoel van diepen weemoed en innige erkentelijkheid verkondigde de president-commissaris jhr. mr. Quarles, die het jarenlang geheim moest houden, het thans openlijk: die edelmoedige was wijlen Prinses Marianne der Nederlanden! Met ongeveinsde ontroering verklaarde de heer Quarles, dat het hem eene vreugde was op deze wijze een krans te mogen leggen op de ljjkbaar van eene Prinses uit het Nederl. vorstengeslacht, die om haar weldoen geprezen was, maar niet genoeg geprezen kon worden. Teneinde de leemte te kunnen aanvullen die haar verscheiden in de kas der Maatschappij te weeg brengt, teneinde minstens f 8000 's jaars vast niet verloren te doen zijn, daarvoor was het beroep noodig op de natie, daartoe zal de heer Salomon een pelgrimstocht doen door het land en overal in welsprekende woorden vertolken wat hij te Prederiksoord heeft gezien, daartoe zal wellicht — gelijk een der aanwezigen wenschte — eene persoonlijke opwekking nuttig kunnen zijn. En als allen dan samenwerken, als de geestelijkheid van alle gezindten — want bij de opneming te Frederiksoord is geen sprake van onderscheid tusschen gezindten — medewerken wil, als wellicht een andere telg uit 't Oranjehuis een voorbeeld geeft, dan zal ongetwijfeld de nood der Maatschappij verkeeren en zij in stand blijven als een monument van den waarachtigen liefdadigheidszin des volks. De Maatschappij tot Exploitatie van Staatsspoorwegen heeft voorloopig gedurende het jaar 1884 besloten om in locaal verkeer militairen in uniform, zoowel officieren als minderen, te verroeren tegen de prijzen van het militair tarief. Vertoon van reisorder is niet meer noodig, dan alleen wanneer de officieren of minderen niet in uniform zijn. Bij da*lelijke betaling van de vracht heeft het vervoer in alle klassen plaats ter keuze van den reiziger, zoodat elk militair, wanneer hij in persoon zijn vracht betaalt, geheel naar verkiezing een plaatskaart le, 2e of 3e klasse kan nemen. Ook zullen de officieren in uniform in locaal verkeer voortaan door de Ned. Centr. Spoorw. Maatschappij, onverschillig of zij al dan niet van een reisorder voorzien zijn, tegen de prijzen van het militair tarief vervoerd worden. Door den Minister van Justitie is met 31 Jan, opfzijn verzoek eervol ontslagen de rijksveldwachter 3de kl. J. D. Wijma te Wedde. Voorts zijn aangesteld tot rijksveldwachter 3de kl.: G. de Leeuw, bewaarder in de militaire strafgevangenis nabij Leiden (ter standplaats Ommerschans), en B. Siemens, gemeenteveldwachter te Stads-Musselkanaal (ter standplaats Stadskanaal, gem. Wildervank). Verder zijn verplaatst met 7 Febr. a.s. de rijksveldwachter 3de kl. J. Mulder van Winschoten naar Muntendam, F. Mulder van Muntendam naar Winschoten en H. A. Germevaad van Stadskanaal naar Wedde. Wij vestigen met ingenomenheid de aandacht van het publiek op den wandkalender voor 1884, door de gebroeders Brakensiek te Amsterdam uitgegeven. De steendrukplaat, om welke de kalender is geplaatst, munt uit door fijnheid van teekening en schoonheid van kleuren. De heer jhr. mr. A. F. de Savornin Lokman heeft zijne benoeming tot hoogleeraar aan de Vrije Universiteit aangenomen en te kennen gegeven, dat hij omstreeks Mei zijne betrekking hoopt te aanvaarden. Te Amersfoort, waar de burgemeester, de heer Titus Asch van Wijck, ook weder begonnen is, de Zondagswet toe te passen, heeft de gemeenteraad het volgende adres aan den Koning vastgesteld: »Geeft met den meesten eerbied te kennen de Baad der gemeente Amersfoort, ïDat de burgemeester het plichtmatig heeft geacht, de uitvoering der wet van 1 Maart 1815 ( Stbl. no. 21) in deze gemeente te verzekeren, o. a. door aan den winkeliers te doen aanzeggen, dat zij op de in genoemde wet bedoelde Zon- en feestdagen hunne waren niet mogen uitstallen of met open deuren verkoopen. »Dat van eene dergelijke aanzegging in deze gemeente vroeger nimmer werd vernomen en de nu aangekondigde wijze van uitvoering meer in het bijzonder voor deze gemeente tot ontevredenheid aanleiding geeft. »Dat toch een groot aantal neringdoenden hier ter stede niet behoort tot een der kerkgenootschappen van den Christelijken godsdienst, maar tot een zoodanig, dat een anderen dag der week tot godsdienstige vereering heeft aangenomen. Dat in vele andere gemeenten van het Koninkrijk deze bepaling der wet niet wordt uitgevoerd, zooals dit thans in deze gemeente het geval is, zoodat twijfel ontstaat omtrent de juiste wijze van uitvoering. ïDat daarenboven door dit verschil de ingezetenen worden onderworpen aan de persoonlijke opvatting der wet van het hoofd der politie, en daardoor de ingezetenen van de eene gemeente meer vrijheid zullen genieten dan die een er andere. »Dat adressant zich derhalve tot Uwe Majesteit wendt met het eerbiedig verzoek, om eene herziening van art. 2 dier wet in overweging te willen nemen". Met de toebereidselen voor de a.s. te Amsterdam te houden internationale landbouwtentoonstelling is men reeds zoover gevorderd, dat eergisteren te Amsterdam is aanbesteed het maken van 500 strekkende meter stal met boksen; 150 meter dito voor spanpaarden, met tusschenschotten, lantrierboomen, kettingen enz.; 400 meter dito enkele paardenstallen, met tusschenschotten en kettingen; 1000 meter veetenten; 200 meter schapenstallen; 100 meter varkensstallen; 500 meter tenten voor werktuigen. Al de benoodigde materialen voor de stallen en tenten door den aannemer te leveren en gedurende de tentoonstelling in bruikleen af te staan. Werden in de laatste jaren gemiddeld 700 huizen per paar — alzoo ongeveer 2 per dag — te Amsterdam bijgebouwd, eindelijk is die bouwwoede wat gaan bedaren, zoodat het aantal over 1883 in de hoofd ftad nieuwgebouwde huizen slechts 430 bedraagt. Hoogeveen, 12 Jan. De bevolking dezer gemeente was op den lsten Jan. 1884 naar de godsdienstige gezindten aldus verdeeld: Nederl. Herv. 8066, Chr. Gereformeerden 2962, Doopsgezinden 18, Boomsch-Kath. 7, Eemonstranten 3, Lutherschen 2, Israëlieten 447 en tot geen der genoemde gezindten behoorende 38. STieuw-Amsterdam, 11 Jan. Van hier kan gemeld worden, dat de belangrijke verhuring van veenputten, die hier heden heeft plaats gehad, hooge prijzen heeft opgeleverd. Er werd van f 10.— tot f 13.— per dagwerk besteed. Voor de veenderij worden de vooruitzichten weder beter. Hoogersmilde , 12 Jan. Gisteravond vierden de kinderen der Zondagschool, meer dan honderd in getal, het jaarlijksch feest. De kerk was fraai versierd en bijna te klein om het groote getal belangstellenden te bevatten. De kinderen gaven bewijzen, dat ze de lessen, welke hun door den predikant en zijne geachte gade iederen Zondag gegeven worden, met vrucht hadden bijgewoond. Zij ontvingen schoone prijzen en een rijken overvloed van ververschingen. De warme toespraken tot de kinderen en de ouders werden afgewisseld door 't heerlijk kinderlied, dat begeleid werd door de volle tonen eener pianino. De menigte en vooral de kinderen gingen hoogst voldaan huiswaarts. Jloogersinilde, 12 Jan. In de laatste jaren is hier veel gedaan aan de boschcultuur. Vele hectaren met dennebosschen belooven veel. Tegenwoordig worden door den heer Hoogerbrugge, onder het opzicht van den bekwamen boschkweeker IJarm Oldenkamp, weer vele woeste gronden tot boschgrond ontgonnen. Dagelijks gaan nog voortdurend een dertigtal arbeiders daarheen, die er hun brood verdienen. De zachte winter beguntigd tot heden dezen arbeid. Rolde, 9 Jan. Gisteravond hield de heer Marlet alhier, voor een zeer talrijk publiek, de aangekondigde landbouwlezing op de zaal van de wed. II. Nienhuis. In de eerste plaats wees spreker op de goede opvoeding en africhting van de paarden, ten einde hiervan in het landbouwbedrijf het meest mogelijke voordeel te kunnen trekken. Na de pauze had hij meer op het oog de gezondheidsleer van het vee in het algemeen, en gaf hieromtrent zeer nuttige wenken. Beide onderwerpen werden met groot genoegen aangehoord. Zoowel in de pauze als na afloop stelde hjj ieder_ in de gelegenheid hem vragen te doen niet alleen omtrent het behandelde maar ook omtrent andere zaken de landbouw betrefiende waarvan een gretig gebruik werd gemaakt. Coevorden, 10 Jan. Op 31 Dec. 1882 telde deze gemeente 3012 zielen. In 1883 werden geboren 105, waaronder levenloos aangegeven 4 ml. en 1 vr., terwijl zich hier uit andere gemeenten hebben gevestigd 124: een vermeerdering alzoo van 224. Door overlijden verminderde dit getal met 60, door vertrek naar elders met 109: totaal, 169. De bevolking is dus in 't afgeloopen jaar vermeerderd met 55, waarvan 26 ml. en 29 vr. Het totaal van het zielental bedroeg dus op 31 Dec. 1883, 3067, waarvan 1591 ml. en 1476 vr. In den loop van het jaar werden 20 huwelijken gesloten, waarvan 15 tusschen jonkm. en jonged., 1 tusschen jonkm. en weduwe, 2 tusschen wedn. en wed. en 2 tusschen wedn. en jonged. Naar de godsdienstige gezindte is de bevolking verdeeld in: Ned. Herv. 1959, B. Kath. 668, Chr. Ger. 239, Ned. Isr. 193, Ev. Luth. 4, Doopsgez. 3, terwijl 1 tot geen erkende gezindte behoort. Zwolle , 11 Jan. Na 38jarige getrouwe dienst als gemeenteontvanger stierf hier na een langdurig ziekbed de heer J. E. Staal. De gewezen commies ter secretarie alhier, sedert enkele jaren secretarispenningmeester van den polder Mastenbroek, tevens candidaat-notaris, de heer W. D. J. Brouwer, is voorloopig met de waarneming belast. De heer Brouwer heeft inmiddels officieel te kennen gegeven, dat hij de betrekking van gemeenteontvanger niet wenscht, zoodat eene zeer belangrijke, lucratieve pest, als gemeenteontvanger open komt. — De veehandel was deze week zeer willig gestemd. Er was veel vraag voor Frankrijk en Belgie. De prijzen zijn in rijzende houding. — Varkens. Aanvoer ruim 150 biggen en 125 andere varkens. Biggen golden f 1 a f 1.20 per week. Magere en drachtige varkens waren onveranderd. Vette dito le soort 42 5 k 45 ets. en 2e soort 31 r - è 40 ets. per kg., levend gewogen. — De nabij Zwartsluis gezonken en aangevaren stoomboot sEbenhaezer", kapt. L. Moraal, is heden alhier op de werf aangebracht. De »Zwartewater II" wordt ook heden gelicht en naar de werf alhier overgebracht. De schade moet niet zoo belangrijk zijn als men aanvankelijk dacht. Weststellingwerf, 10 Jan. Nauwelijks was een diefstal (in casu 3 schapen) in deze gemeente geschied, of een andere, nl. van ganzen en eenden, werd gepleegd, hoewel deze eigenlijk niet op Westmaar op Ooststellingwerfs grondgebied heeft plaats gehad. In den nacht tusschen 3 en 4 dezer is bij den heer Prins te Oldeberkoop ingebroken en zijn uit een hok ontvreemd 8 ganzen en eenden. De politie werd hiermede in kennis gesteld en werkte daarna onvermoeid om den overtreder of overtreders van 't achtste gebod op te sporen. Eergister mocht zij, nl. brigadier Beerta, brigadier van Leeuwen te Meppel, gem.-veldw. Nolles van Oldeberkoop en Vogelzang, opziener der jacht, van Makkinga, 't geneegen smaken de daders te vinden, 't jWaren de personen G. S., geboren te Oldeholtpa en II. S., geboren te Boijl. (?) 't Verdient opmerking, dat brigadier Beerta in zeer korten tijd 3 van de overtreders voornoemd : één dader van een diefstal van eenden te Boijl, één van 3 schapen en nu één van ganzen, heeft opgespoord of mede opgespoord. Zoodoende zal 't getal van deze niet beminnens waardige personen wel verminderen. --- GEMENGD NIEUWS. In een der tramwagens te Amsterdam reed dezer dagen een advocaat, die een uitgedoofde sigaar in de hand hield. Dit gaf den tegenover hem zittenden passagier aanleiding op de hevigste wijze tegen den advocaat uit te varen en hem de grofste beleedigingen naar het hoofd te gooien. Deze was zoo verstandig, met geen enkel woord te antwoorden, maar liet, toen de tramwagen aan het eindstation gekomen was, tegen den beleediger door een politieagent procesverbaal opmaken. Kort daarna werd den advocaat f 1000 voor de Israëlietische armen aangeboden, indien hij van verdere vervolging dezer zaak wilde afzien, maar deze, die zijne tegenpartij waarschijnlijk een duur, maar zeer verdiend lesje in de wellevendheid geven wil, vraagt f 5000, en wel voor de algemeene armen. De beleediger is, blijkens een advertentie in het Ilbl., de koffiehuishouder G. B. Verwey,, die nu nederig daarvoor verontschuldiging vraagt en niet alleen aan den beleedigde, mr. Herman J. Keyzer, maar ook aan de belijders van den Israëliet, godsdienst, die meenen mochten, dat ook zij door eenige schimpwoorden, mr. Keyzer naar het hoofd geslingerd, getroffen zijn. Hij betuigt zijn dank aan mr. Keyzer voor de intrekking van de ingestelde strafvervolging, «ofschoon alleen de hoogst zwangere positie van zijne echtgenoot dezen daartoe kon bewegen", en eindigt met de verzuchting: »Moge ik mij nimmer meer zoover vergeten !'* Of de beleedigde partij door deze herroeping zoozeer vermurwd is, dat hij van den eisch tot betaling van eene som geld aan de armen heeft afgezien, blijkt niet. Tengevolge der geweldenarijen, die de blanken in Peru zich tegenover de Indianen veroorloofden, is er in genoemd land weder een Indianen-krijg uitgebroken. Gedurende den oorlog tusschen Chili en Peru werden er in nauwelijks twee maanden meer dan 1500 Indianen gedood. Daardoor en dooide wreede behandeling der Peruanen tot wanhoop gedreven, hebben de Indianen een vergeldingskrijcr begonnen, die door hen nu eveneens met groote wreedheid gevoerd wordt. In den omtrek van Huancayo hebben zij reeds honderden blanken onder gruwelijke folteringen om het leven gebracht en groote verwoestingen aangericht. Generaal Iglesias heeft nu een vrij groote troepenmacht afgezonden om deze beweging te onderdrukken en te voorkomen, dat zij zich ook tot de overige door Indianen bewoonde streken uitbreidt. ggDezer dagen had in den grooten schouwburg te Antwerpen bij de uitvoering der »Huguenots" een grappig tooneel plaats. Aan het einde van het vierde bedryf zouden een zeker aantal soldaten, die voor figuranten — geestelijk van allerlei rang — optraden, zich op aanwijzing van den regisseur verwijderen. Deze laatste, een Franschman van Martinique, kon de r niet zeggen, en toen hij, na de zegenspreking over de wapenen, hun van tusschen de zijschermen zijn: vSdtez ƒ" toeriep, in plaats van Sortes! zagen de aartsbisschoppen, priesters, monniken enz. elkander vragende aan, maar verroerden zich niet. Sótez ! riep de regisseur ongeduldig. Een der bisschoppen hief aarzelend het been in de hoogte, een tweede volgde, en toen steeds toorniger het Sötez! hun in de ooren klonk, dansten en krioelden de eerwaardige heeren door elkander met den dolsten ijver, zoodat men, ten einde raad, onder schaterend gelach van het publiek het scherm neerliet. Wij hebben reeds kort den brand vermeld in het klooster te Belleville in Illinois, gedurende den nacht van Zaterdag j.1. Het klooster diende tot opvoedingsgesticht en werd bestuurd door een Roomsche Zusterschap. Het gebouw was van steen en vier verdiepingen hoog; op de derde verdieping, welke tot slaapzaal was ingericht, waren in dien nacht omstreeks 75 personen. De brand werd te laat ontdekt. Zij, die op bovengenoemde slaapzaal waren en naar buiten zochten te komen, vonden de deuren gesloten, terwijl de sleutels zoek waren. Tevergeefs trachtten de brandwachts de deuren in te slaan, zij moesten voor de vlammen wijken. De eenige weg om het gevaar te ontkomen was door de vensters, maar deze waren 50 voet boven den grond en ladders had men niet bij de hand. Velen waagden den sprong en werden gedood, anderen werden op treurige wijze verminkt. De muren vielen in, waaronder alle nog overblijvende personen begraven werden. Het aantal dooden wordt geschat op 132; 16 lijken zijn onder depuinhoopen te voorschijn gebracht. Het weder was buitengemeen koud; de thermometer teekende 27 graden onder nul, waardoor het werk der brandwachts zeer vertraagd werd. Een ooggetuige verhaalt, dat hij nog nooit zoo iets ijselijks heeft gezien. Heel het gebouw was in een zee van vlammen herschapen, en het geknetter en gebrul der vlammen, gepaard met het gegil der waanzinnige vrouwen en kinderen, welke aan het vuur trachtten te ontkomen, het geschreeuw der brandwachts en de klaagtonen van de lieden der stad veroorzaakten een onbeschrijflijke verwarring. Aan de vensters van het brandend gebouw gilden de meisjes, slechts in hun nachtgewaad gekleed en waanzinnig van schrik, op hartverscheurende wijze om hulp, — terwijl van menschelijke zijde alle bijstand onmogelijk scheen. De straten in den omtrek waren opgevuld met menschen, van angst bevangen door het verschrikkelijk schouwspel. Eene onderwijzeres sprong op straat en was onmiddellijk dood. Een ander klom uit het venster naar de zuilengang, en klampte zich daaraan vast, erbarmelijk om hulp schreeuwende totdat de vlammen haar noodzaakten los te laten en zij van een hoogte van 50 voet viel, nederslaande op de met ijs bedekte trappen. Zij werd levenloos opgenomen. Toen de bouwvallen onderzocht werden, vond men het lichaam der directrice, met een groep kinderen om haar heen; een der kleinen had den arm om haar hals geslagen. Blijkbaar had zij heldhaftige pogingen gedaan om hen te redden; naar beneden gaande om te ontkomen, was haar de weg door de vlammen afgesneden. Aan het loket van de Fransche Bank klopten dezer dagen twee personen aan. De een met een guitig gezicht, de ander met een pijnlijk gelaat. Voor dezen laatste gold het dan ook eene kwestie van 3000 francs. Het loket werd geopend. Door den eerste werd een donzig, donkergrijs pakje op 't loket-tafeltje gelegd. "VVat is uw verlangen ? vroeg men uit het bureau. Hier zijn een twintigtal stukjes van 3 bankbiljetten van 1000 franken, meneer! zei de guitige. Door een zonderling geval zijn ze in dien staat gekomen. Kunnen we daarop geld krijgen ? Zijn de bankbiljetten in die stukjes compleet? Neen, meneer! Dan kunnen we u niet uitbetalen. Ja maar, we meenen te weten waar de overige zijn. Waar dan ? Door den vrager werd nu het donzige pakje van 't tafeltje genomen en nu aanschouwde de bankbeambte met verbazing een kolossale . . . muis. Hier zitten ze naar alle gedachten in, meneer! Eenige beambten kwamen er bij en om het origineele van 't geval werd de muis in 't bureau geopereerd, en werkelijk vond men in de maag de overige door de muis opgeknabbelde stukjes der bankbiljetten. Ze werden nu aaneen gelijmd en de bank betaalde de 3000 francs aan den eigenaar van het pijnlijke gezicht uit. Dit laatste verdween dan ook spoedig en onder 't gelach der beambten verwijderden zich beiden. Een Amerikaansch blad bevat de volgende korte, maar treffende historie: »Te Bal timore kocht een jonkman een fleschje met haarverf en bestreek zich, om de liefde van een meisje te winnen, daarmede het hoofdhaar. Toen dit haar ongevoelig liet, vergiftigde hij zich met het restje," ---