Allerlei. Uit de Leek schrijft men: De toestand der typhuslijders, in een ged elte dezer gemeente, wordt gaandeweg beter, dank zij de gepaste maatregelen van het bestuur. Sedert de laatste berichten is het aantal slechts met één vermeerderd en is geen enkel persoon gestorven. In het geheel zijn 15 personen aangetast geworden, waarvan 4 gestorven en 2 genezen zijn, zoodat van de 15 lijders n^g 9 overblijven. De geneesheer noemt het karakter van de ziekte thans goedaardig. Eene vrouw te Scheveningen, die zich met waarzeggen bezighield, kreeg eergisteren avond bezoek van een heer, die zich de kaart liet leggen. Ongelukkig voor haar bleek die bezoeker een inspecteur van politie te zijn, die de kaarten in beslag nam en tegen haar proces-verbaal opmaakte. Te Oosterhout eindigde de Vastenavonddrukte treurig. Even buiten de kom van het dorp werd een jongman, die op de rails was gaan liggen, door de stoomtram overreden. Het eene been is reed» geamputeerd; het andere hoopt men te behouden. Weinig werkzaamheden zoo eenvoudig als het melken, °denkt menigeen, en toch hangt van de wijze waarop het geschiedt veel meer af, dan zelfs menige landbouwer weet. Een lhuringsch landbouwblad zegt hierover. Het is zeer goed bekend dat sommige melkers of melksters meer melk en iu kortoren melktijd van een koe verkrijgen dan anderen. Een hoofdzaak bij het melken is een zachtaardige behandeling der te melken koe, wat deze spoedig opmerkt en waardeert, t Is ook niet te verwachten dat een koe in een rustigen toestand, voor het goel laten schieten der melk noodzakelijk, verkeert, wanneer men ruw met haar omgaat en zijn de persoon, die het uier behandelt, vreest. De koe moet als het ware overtuigd worden, dat men haar niet als dief de melk wil ontstelen, maar haar bevrijden wil van iets, dat het haar lastig maakt, in den korst mogelijken tijd, op de gemakkelijke wijze. Van even groot belang is nauwgezette zindelijkheid, ten minste wanneer men melkten boter van puike qualiteit verlangt. Niets is er wat zoo gemakkelijk onzuiverheid, vooral ook reukstofien, opneemt en vasthoudt als de melk. Het helpt niets wanneer men de melk zeer zorgvuldig zeeft en verder behandelt, wanneer zij bij het melken reeds een onaangenamen reuk of smaak heeft verkregen; daarom is ook vlug uitmelken van den uier, gepaard met vriendelijke behandeling, noodzakelijk. Eindelijk moet dagelijks, ook des Zondags, geregeld op dezelfde tijden gemolken worden en het is niet alleen wreed maar ook nadeelig, wanneer men b.v. een vol uur — zooals wel eens geschiedt .— de koeien met het gevulde uier, dat haar pijn veroorzaakt, laat wachten. Nergens is men van een en ander meer overtuigd, dan in die streken van Friesland en Zuidholland, waar de beste boter gemaakt wordt, en waar de boer zelf dagelijks aan het melken mede behulpzaam is." Te Boekei ontstond jl. Donderdag namiddag brand op den Berkhoek, in de boerenwoning, bewoond door de kinderen Donkers. Een der bewoners werden al reddende gedeeltelijk de kleeren van het lijf gebrand; daarna viel hij bewusteloos ter aarde, doch werd door twee wakkere mannen nog gelukkig naar buiten gesleurd. Het vee is gered, doch heeft zware brandwonden bekomen. Eergister morgen is te Breda een zeventigjarige, doove boerin, die zich naar de kerk wilde begeven, door een goederentrein op den overweg, bij de spoorbrug overreden. Deerlijk verminkt, was zij terstond een lijk. Eergister ochtend te 6 uur werd een politieagent zwaar gewond gevonden op de Boulevard Saint Michel te Parijs gevonden. De vermoedelijke daders zijn twee gymnasiasten die nachtpermissie hadden. Een hunner is reeds in hechtenis genomen en den ander meent man op het spoor te zijn. --- ASSEN, 29 Febr. De belangrijke verkooping van vaste goederen, allen gelegen in en nabij Assen, nagelaten door den heer II. Westra, zal plaats hebben in het Concerthuis op Maandag 17 dezer bij inzate en op Maandag 24 a.s. bij palmslag. De goederen zijn in meer dan 130 perceelen verdeeld. ( Zie advertentie.) Naar ons wordt medegedeeld is de thans waarnemende postbode H. Ilageman, van Veenhuizen naar Assen v. v., met ingang van 1 April a.s. als zoodanig definitief aangesteld in plaats van den eervol ontslagen postbode J. Jagt. Gisteren zijn door de slagers Worst en Koetsier alhier per beurtman naar Amsterdam verzonden 52 vette varkens en heden per spoor door den slager B. Deen 50 stuks. De prijzen blijven voortdurend laag. JSoogcveen, 28 Febr. Bij den aanvang van 1883 telde de spaarbank alhier 457 deelhebbers, wier gezamentlijke inlagen f '112065.08 bedroegen, terwijl de bank bovendien aan hen f 3041.18 wegens oningevorderde rente was verschuldigd. In den loop des jaars werden 83 boekjes uitgegeven en f 29434.28® ingelegd, doch teruggenomen 71 boe' jes en f 25679.86, zoodat de bank bij 't einde des jaars 469 deelhebbers bad en een ingelegd kapitaal beheerde van f 118860.68. De rente bedraagt 3 pCt. Tynaarlo, 28 Febr. Worden er op vele gehuchten van de gemeente Vries verbeteringen aangebracht door het bestraten van wegen, enz., ook ons gehucht zal hoe langer hoe meer in fraaiheid toenemen. Jaarlijks worden eenige wegen bestraat, en in de heden gehoudene vergadering van Markgenooten is besloten om voor ongeveer f 300 eiken- en populieren-telgen aan te koopen, om daarmede de Brink te bepooten. Aan een' der 5 volmachten, den beer R. Nijenhuis alhier, is opgedragen deze zaak te regelen, hetgeen deze b^reidwi lig op zich heeft geaomen. Stalen, 28 Febr. De schoolbouw is hier zoo [ goed als afgeloopen en heeft er eene voorloopige beoordeeling van den stand der zaak door het gemeentebestuur in tegenwoordigheid van den aannemer en opzichters, plaats gehad, dat bevredigend afliep. Algemeen draagt het gebouw de goedkeuring weg van ieder die het ziet, niet alleen wat ruimte en doelmatigheid betreft, maar ook de soliditeit en netheid van bewerking. De beide vestibules, die bet gebouw dwars doorsnijden, op eene wijdte van 3 meter, met bogen doortrokken en waarop de schoorsteenen zijn opgetrokken, versieren het gebouw niet alleen zeer, maar kunnen tevens dienen voor ruime speelplaatsen, waartoe tevens een der localen mede zal dienen. Voor ieder, die de belangen daartoe roepen, is het zeker der moeite waard een kijkje te gaan nemen. Nleuw-Appelscha , 29 Febr. Gisteravond had de aangekondigde voorstelling van »Augistinus" in 't hotel sDiligentia" plaats, waarvan de uitslag door alle toeschouwers ten zeerste werd geroemd. De spelers kenden hunne rollen, gestes lieten niets te wenschen over en allen paarden aan een beschaafde uitspraak juistheid van accend. Zoowel 'teerste stuk »Janus Tulp" als 'tlaatste »'t Kjellevel" viel een daverend applaudissement ten deel; na afloop van 'tlaatste werden acteurs en actrices gebisseerd, waarop de heer R. Bruinsma als lid van »Augustinus" 't woord nam om 't tooneelminnend publiek te bedanken voor de attentie ïAugustinus" ook nu bewezen. En toen . •. dank zij de gunstig bekende kapel van Reitsma waren oud en jong in de gelegenheid ïeen twee drie" te maken, dat door de jongeren tot aan den morgen zeer geanimeerd werd voortgezet. Makking;», 28 Febr. Met genoegen vermelden wij, dat de Raad dezer gemeente heden heeft besloten, de door de Regeering aangeboden subsidie ad f '10.000 enz. voor het bouwen eener nieuwe school en onderwijzerswoning alhier aan te nemen, zoodat men spoedig de aanbesteding dier gebouwen kan verwachten. Makkinga, 28 Febr. Na afloop van de behandeling der aan de orde zijnde punten werd in de heden gehouden gemeenteraadsvergadering door de leden aan den heer Jan Jansen, ambtenaar ter secretarie, een prachtig geschenk aangeboden, ter gelegenheid van zijn 25jarige ambtsbediening. Het cadeau bestaat uit een met zilver gemonteerd inktstel op ebbenhouten voet; een daaraan bevestigd zilveren plaatje vermeldt den naam van den jubilaris en die van den burgemeester, den secretaris en do leden van den Raad, alsmede de datums »1 Febr. 1859 — 1 Febr. 1884". 'tls bepaald een prachtig stuk; men heeft zeer zeker eene goede keuze gedaan. --- Uut onze lappenkörf. 'tSpouk. «Bewoare mi God bloot veur proesten", zee Jan Hinderk gewoonelk, a3 hom wat lastigs veur de boug kwam. Als ze hom den vruigen, woarom he dat zee, den vertelde 't volgende veur val: Ik was wel al zoo'n joar of vieftien old en zoo gezond as n' visch in 't woater ; 't eten smoakte mi as n' slootgroaver, hou meer hou lijver. En zoo as de jonges binnen, pakken ze moar wat woar ze 't vinden. Doumoals har onze doomnij n' wondermooie karseboum bi zien schure stoan, zoo propvol van de mooiste karsen, dat de takken noar beneden hongen ; 't was n' lust om te zijn! Ik har mi zulf al menigmoal doar beven in dei boom wenscht, moar dat kon nooit uutvuird worden, d'er was altied te veul dak op 't huus. Kom, zee 'k tegen mi zulf, moust der 's morgens vroug inklimmen, as d'er nog gijn mens op is. Nou goud, ik zol d'er op n' mórgen in. 't Begunde nauw te doagen, doar kreeg 'k de kram ai in de toonen en kuuten van 't klaustern, en dou 'k boven was, mosk' mit. de bannen noar de karsen grobbelen, want zijn kon 'k ze nog nijt. Nou en dan stak 'k ook n' roepe mit de karsen in de mond en 'k wuir dan veur n' oogenblik T vel wat roar te moude, want dij dingen hebben, >: j O as bekend is, gijn angenoame smoak. Ik moak, da'k noa boven kom en zoo wied in de top, as moar meugelk was. Doar zat 'k in 't rait en kon piepies moaken. De buutsen wuir'n ook vol stopt. O, zoo'n leventje ken d'er op Gods oardbodem nijt weer komen, as zoo'n proemerij ! Moar doa 'k doar boven jnust zoo in mien noppies was, heurd 'k de schuurdeure opengoan. .. en dou 'k noa beneeden keek, zag ik domnij on * f de boom stoan en juust noa de takken kieken, woar ik in zat. Ik bin anders gijn bangboksen, moar op dat oogenblik har 'k mi drij vout dijp onder d'eerde wenscht. 'k Heurde, hou doomnij in zok zulven zee : «Kiek, wel het mi doar 'n spouk in de boom zet? Kwoad ken 'tnijt, moar 'nbeetje hooger kon 't wel zitten." 'n Poar lappen hongen al bi mien hemdsmauwen neer, en 'k har de arms in de locht, zoodat doomnij mi wel veur 'n spouk anzijn kon. Nou, dat ding gong goud, ik zit zoo stil as 'n moes en loer, of he mit zien stok nog nij t weg gait. Endeik draide zok om en gong om de houk. Ik denk : ïnou bist verlost J" Moar op 't eigenste oogenblik mos 'k proesten, dat 't kroakte en de takken zigezoagden. Dou keek doomnij natuurelk om en zag hij de takken ruien. Hij huil de hand boven d'oogen en ruip : iWat veur 'n dikke sproa zit doar bi mien karsen? Wacht! mien jong, ik zei di betoalen, geliek veul wel doe biste. Gauw d'er unt!" Nou, dat mos 'k endeik dan ook wel — Vertellen huif 'k nou nijt verder — ik har veur langen tied karsen genog. Generaal (>ordoii'8 wereldbeschouwing. Omtrent generaal Gordon deelen de bladen dagelijks nieuwe bijzonderheden mede. De belangrijkste, oie wij tot nu toe onder de oogen kregen, vinden wij onder 't bovenstaande opschrift in de Köln. Zeitung. ïln andere tijden en onder andere omstandigheden", zegt de schrijver, »zou Gordon een groot volksleider of de stichter van een nieuwen godsdienst zijn geworden, want hij bezit alle eigenschappen, die daartoe behooren: heerschappij over zich zeiven en anderen en 't geloof aan eene hoogere zending en aan zijn welslagen. De leer der vrijwillige armoede volgt hij als een boetedoende Christen uit de eerste eeuwen. Toen hij voor zijn vertrek naar Egypte zich voor zijnetaak voorbereidde, vroeg hem een zijner vrienden: ji> Hebt gij alles, wat noodig is generaal ?" »Ik heb wat ik altijd heb. Deze hoed is goed genoeg, deze kleeding eveneens. Ik reis zooals ik ben; mijne laarzen zijn zeer goed". ïEn uw geld ?" ïAha! Dat zou ik vergeten. Ik heb genoeg. Van den Koning van België moet ik 25 pond leenen voor den overtocht. Dat geld moet ik terug betalen, veel heb ik ook niet noodig." sMaar hoeveel dan? Is een twee duizend pond in wissels en banknoten genoeg?" »Veel te veel. Honderd pond voor mij en honderd pond voor Stewart is toereikend". En inderdaad vertrok hij met niet meer dan 400 pond in 't geheel. Toen hjj echter te Kaïro een oud vriend uit Soedan ontmoette, die behoefte had aan geld, schonk hij hem 't grootste deel van zijn raisgeld. En zoo handelde hij steeds. Yan zuinigheid had hij geen begrip. Eens bezat hij werkelijk 8000 pond, die een zijner vrienden voor hem beleggen wilde. Gordon echter wees het aanbod af, omdat hij zelf voor de belegging zorg kon dragen. Weldra echter kromp de ^000 pond, om lat hij alles weg gaf in tot 2000 pond en zes maanden later was er nog slechts dertig pond! Merkwaardig is, dat deze reus in energie en weldadigheid lichamelijk zeer zwak is. Eene hartziekte bezorgt hem telkens angstwekkende toevallen. »Een bloedstroom", zegt hij, «stijgt mij naar 't hoofd en dan meen ik, dat het met mij uit is. Zoo ben ik reeds honderdmaal gestorven, maar nooit heb ik aan ons heil getwijfeld". Het leven op zich zelf is hem niets waard, hij haat het leven, sWaarom zou ik nog, na de eeuwige kameelritten, de hitte, de ellende, waarbij ik tegenwoordig zijn moet, verlangen naar meer lasten? Denk eens aan mijn leven gedurende de laatste zes maanden ! Duizenden mijlen heb ik op kameelen afgelegd en er is geen uitzicht op ontspanning gedurende de eerste jaren. Het lichaam komt daartegen in verzet; ik verlies den eetlust" Het liefst reist Gordon alleen, omdat hij dan zijne gedachten kan bijeenhouden en zijne plannen door geen ander worden doorkruist. Eene uitzondering schijnt hij gemaakt te hebben ten gunste van overste Stewart, die hem op zijne iaatste woestijnreis geleidde. Stewart moet een man zijn evenals Gordon, die hooge eischen stelt : »Geef mij een man", zegt bij, »die geld, naam, eer en roem veracht; die zijn vaderland niet wenscht weer te zien, die God beschouwt als de bron van alle goeds, een man, gezond en krachtig, die den do d beschouwt als eene verlossing — hij kan meegaan. Ik heb genoeg aan mij zelven en kan geen bagage gebruiken". Hoe Gordon tot deze levensbeschouwing kwam, is onbekend. Dat daaraan een persoonlijke ervaring ten grondslag ligt kan blijken uit zijre woorden : »Voor vele jaren ontsloeg ik mij van alle banden dezer wereld, van hare aantrekkelijkheden, haren roem en hare eerbewijzen". Sedert gelooft hij niet langer aan de menschen. »Ik geloof u niet", zegt hij, »gij beweert dit en dat en doet het niet. God heeft u aan deze wereld geketend; gij hebt vrouw en kinderen. Ik heb er geene, Goddank! en ik ben vrij." Zoo groot zijn geloof aan God is zoo gering is zijn geloof aan de menschheid en vooral aan hare dankbaarheid. »Hoe langer men onder hen leeft des te meer leert men hen beschouwen als levenlooze voorwerpen. Men doet, wat men kan, zonder zich er om te bekommeren of zij dankbaar zijn of niet. Zoo handelt God ook tegenover ons. Hij laat het regenen op rechtvaardigen en onrechtvaardigen". Voor 't oveiige wijkt Gordon s theologie van de gewone af. »Welk genoegen kan God er in scheppen ons, na onzen dood te verbranden en te martelen? Zou dat een bewijs zijn van Zijne macht? Wij dichten Gol eigenschappen toe, die wij zouden afkeuren m den e'lendigsten sterveling. Ik verbaas mij, dat wij zooveel tijd hebben noodig gehad, om in te zien hoe valsch de leer» der kerk is. Predikt men niet in de kerk: »Als gij 't goede doet wordt •ij zalig, zoo niet dan zijt gij verdoemd". Waar is daar de blijde boodschap ? De blijde boodschap : »God vergeeft om zijns Zoons wil". De geschiedenis van Christus is voor hem de geschiedenis van eenen man, die de kerkelijke autoriteiten van zijnen tijd verachtte, maar de bewoners der armenwijken opzocht, een goed woord voor hen had en nooit twijfelde aan hun hei], want zoo de kerkelijken hen verachtten, zjj waren toch kinderen Gods", ---