CORRESPONDENTIE. Heeren correspondenten, die niet bepaald aange" zocht zijn om den uitslag der verkiezingen te seinen> gelieven ons geen berichten dienaangaande te zenden* --- RECHTSZAKEN. Leeuwarden, 27 Aug. Aan de acte van beschuldiging tegen Jaeofc de Vries, oud 19 jaren, arbeider, geboren te Katlijk, wonende te Veenoord, gemeente Sleen, thans in hechtenis, ontleenen wij bet volgende : Zondag 24 Aug. j.1. was er 's avonds een vrij talrijk bezoek, jongens en meisjes, ten huize van Jan Visser te Veenoord, onder welke zich ook bevonden besch. en Geert Winters, ieder met een meisje. Geert was zeer lastig en zocht ruzie, waarbij hij zijn mes trok. Ook besch. trok zijn mes, maar een meisje, vreezende dat de jongens zouden gaan snijden, heeft het hem afgenomen. Later, toen de ruzie wat bedaard scheen, gaf zij het hem terug. Omstreeks middernacht gingen de jongelui plaatsgewijs naar huis ; besch. en drie andere jongens met hunne meisjes vooruit; Geert en andere jongens met de hunne achteraan. Onderweg kreeg Geert het verwijt van zijn meisje, dat hij met Aaltje gedronken had, en hierover verstoord, verlaat hij haar en loopt razende en tierende de andere jongelui achterop, met een open mes in de hand, waarmee hij hen dreigde, roepende: »dat bij niet bang was voor 25 korte turfmakers, ik heb schijt aan de turfmakers" en soortgelijke uitdrukkingen. Maar toen hij hen aanviel, verweerden de jongens zich, een paar hebben hem geslagen, de een met een stok, de ander met zijn vuist. Daar wordt geroepen: » moord", »jongens schei uit." Besch. en een paar andere jongens loopen weg, de achteraankomenden naderden de plaats van dit geschreeuw en vinden Geert op den grond liggen, bloedende op de borst. Men begreep dadelijk dat Geert dood was en riep zijn broer, die aan de overzijde van het kanaal woont, om met een lantaarn te komen. Deze had er geen, maar men zocht toch ergens een te krijgen en toen bleek het maar al te waar, wat er geschied was. De rijksveldwachter werd gehaald, die nog door afwasschen en anderzins trachtte te onderzoeken of er nog leven in was, vruchteloos. Daarop haalt hij adsitentie om het lijk te vervoeren. De burgemeester wordt gewekt en deze laat het lijk brengen in het logement van Scholten, waar het bewaakt werd door een rijksveldwachter soms afgewisseld dooiden burgemeester, totdat de justitie uit Assen kwam, Een paar uur na het voorgevallenene is besch, gearresteerd, die bekende met zijn mes Geert in borst te hebben gestoken, maar aan zijn mes zat geen bloed en geen der getuigen had het gezien, De deskundigen, die het lijk schouwden, bevonden daarop evenwel een gestoken wonde, doorgedrongen tot in de linker hartkamer, waardoor een inwendige slagaderlijke verbloeding was ontstaan, die eene spoedige hartverlamming had teweeg gebracht, waardoor de dood was veroorzaakt. \rromlissenu'iits-KccUtbftnli te Assen. 28 Oct. Veroordeeld: Wegens moedwillige mishandeling: H. N. te Orvelte, tot 6 maanden celstraf, f 8 boete of 1 dag celstraf; L. K. te Weerdingermarke, tot 3 maanden celstraf, f8 boete of 1 dag celstraf; A. O. te N.-Amsterdam, J. C. M. en G. H. M. te Erica, ieder tot 1 maand celstraf, f 8 boete of 1 dag celstraf; A. v. V. te Meppel, tot 6 dagen celstraf; J. A. te Schoonlo en R. A. te Orvelte, ieder tot 15 dagen celstraf, f 8 boete of 1 dag celstraf; J. t. B. te Ruinen, tot f 15 boete of 7 dagen gev. — Wegens het slaan van een bedienend beambte in functie: B. N. te Sleen, tot 21 dagen celstraf. — Wegens ontduiking van plaatseljjke belasting: J. K. (wed. H. B.) te Hoogeveen, tot f 5 boete of 2 dagen gev. Kantongerecht te Hoogeveen, 27 Oct. Veroordeeld: D. A. en W. S. te Hoogeveen, wegens visschen zonder akte met de wade op een tijd, waarop het visschen met zoodanig vischtuig niet was geoorloofd, door twee vereenigde personen, de le tot f 2.50 en de 2e totf 1 boete, subs. 1 dag gev. — H. S., W. S. en J. B. te Ruinen, wegens jagen zonder akte, ieder tot f 20 boete, subs. 4 dagen gev. — H. S. te Kuinen, wegens jagen in gesloten jachttijd, tot f 20 boete, subs. 4 dagen gev. — W. K. te Ruinen, wegens het zich in gesloten jachttijd met geladen schietgeweer in het veld bevinden, tot f 10 boete, subs. 2 dagen gev. —• B. d. L. te Zuidwolde, wegens jagen zonder acte, tot f 3 boete, subs. 1 dag gev. — A. v, d. R. te Meppel, wegens het inde gemeente Zuidwolde honden als trekdieren bezigen, niet behoor lijk voorzien van een muilkorf, tot f 3 boete, subs 1 dag gev. — R. J. K. te Oosterbesselen, wegens het laten loopen van vee op eens anders in den oogst staanden grond, tot f 3 boete, subs. 1 dag gev. — J. R. C. te Ruinen, wegens gelijk feit, tot f 3 boete, subs. 1 dag gev. — A. M. te Ruinen, wegens gelijk feit, tot f 1.50 boete, subs. '1 dag gev. — A. C. te Ruinen, wegens gelijk feit, tot f 0.50 boete, subs. 1 dag gev. — G. R. en L. K. te Hoogeveen, wegens het maken van nachtelijk burengerucht, ieder tot f 5.50 boete, subs. 1 dag gev. — H. K. te Hoogeveen, H. H. en A. Z. te Zuidwolde, wegens gelijk feit, ieder tot f 6 boete, subs. 2 dagen gev. — H. L. te Hoogeveen, wegens gelijk feit, tot f 5.50 boete, subs. 1 dag gev. — J. S. Hz. te Hoogeveen, wegens gelijk feit, tot dezelfde straf. — R. L. te Hoogeveen, wegens gelijk feit, tot dezelfde straf. — H. K., A. J. K. en P. V. te Hoogeveen, wegens openbare dronkensehap, de le en 3e tot f 1 boete subs. 1 dag gev., de 2e tot f 8 boete, subs. 3 dagen gev. --- Provinciale Staten van Drenthe. In hun beantwoording van het door de commissie van rapporteurs uit de Staten van Drenthe onder dagteekening van 6 Juli 1884 uitgebracht verslag omtrent het ontwerp-reglement op de waterleidingen zeggen Ged. Staten 0. a., dat het hun niet recht duidelijk is, op welke motieven de bezwaren gegrond zijn, in het rapport der comm. van rapp. vermeld: 1. dat men een direct toezicht van Ged. Staten op de hoofdleidingen niet wenschelijk achtte, en 2. dat de schouw van wege Ged. Staten zal leiden tot nadeel van vele plaatselijke belangen. Ged. Staten vragen: acht men inderdaad den toestand der waterleidingen en in het bijzonder dien der hoofdleidingen zóó gunstig, dat een direct toezicht, een schouwen door of van wege Gedep. Staten, de betrokken belangen slechts zou benadeelen ? Of is de bedoeling, dat bij eene regeling als door Ged. Staten is voorgesteld, het algemeen belang op den voorgrond zal treden en dat wellicht enkele daarmede in strijd zijnde plaatselijke belangen daardoor benadeeld kunnen worden? Daar eene opgave van al hetgeen Ged. Staten omtrent de waterleidingen vooral in de laatste jaren bekend is geworden te veel ruimte zou vorderen, bepalen zij zich tot enkele voorbeelden die den toestand, waarin de waterleidingen in deze provincie verkeeren, voldoende schetsen. Bij de meeste waterleidingen treft men op zeer vele punten ingestorte oevers en zandbanken aan, velen worden niet of hoogst onvoldoende opgeschoond, nagenoeg nergens komen de werkelijke afmetingen met die in den legger vermeld overeen, en tusschen de leggers, waarop een zelfde leiding voorkomt, bestaan soms belangrijke verschillen. Ged. Staten wijzen daarbij op het groot nadeel, dat men in Gasselte ondervond door het onvoldoende onderhoud der Oostermoersche vaart onder Gieten, op den toestand der Reest, der Havensloot, waarover door Groningen zoo dikwijls werd geklaagd, van het Drostendiep en Loodiep, hetwelk reeds aanleiding gaf tot pogingen om door oprichting vaneen waterschap daarin verbetering te brengen. In Assen liggen in eene schouwbare waterleiding niet minder dan 29 vaste dammen, in eene andere zgn er 14, in Gieten werden in eene waterleiding 10 vaste dammen aangetroffen, terwijl nog 6 andere waterleidingen afgedamd waren. In Dalen was eene waterleiding over 300 m. lengte geheel gedempt, terwijl nagenoeg alle duikers in het nog open gedeelte geheel of grootendeels dicht waren. De Oude Vaart wordt nu en dan eenvoudig afgedamd en de dammen worden slechts gedeeltelijk wed e opgeruimd, de Woldsloot was over vrij belangrijke vakken nagenoeg geheel gedicht, op anderen geheel met waterplanten begroeid; in Zuidlaren werd voortdurend over eene waterleiding geklaagd; zij verkeerde in hoogst onvoldoenden toestand, terwijl daarover zonder vergunning 13 brugjes gelegd zijn met veel te gering doorstroomingsvermogen; eindelijk hebben de belanghebbenden bij de afwatering een anderen waterweg gemaakt, Dit alles — zeggen Gedeputeerde Staten — verhinderde niet — het doet ons leed dit te moeten zeggen, maar hst is hier om de waarheid te doen — dat de betrokken schouwvoerende besturen ons jaarlijks tweemaal schriftelijk mededeelden, dat zij de waterleidingen geschouwd en in goede orde bevonden hebben. Slechts in zeer enkele gemeenten is het beter gesteld, nagenoeg overal zijn de waterleidingen in hooge mate verwaarloosd en vervuilen zij jaarlijks meer en meer. De gevolgen van dien toestand konden niet uitblijven, langdurige overstroomingen, dikwerf op de mee3t ongunstige tijden, komen maar al te vaak voor, wat te ernstiger is, waar, zooals op vele plaatsen, het inundatiewater grootendeels veenwater is. Het land wordt daardoor koud en zuur; wel groeit er een zwaar grasgewas op, doch dat gras bestaat uit grove waterige planten, die voor het vee eene zeer geringe voedings waarde hebben; de kwantiteit is voldoende, doch de kwaliteit is slecht, en de betere soorten, die vroeger aanwezig waren, verdwijnen geheel. De slechte voeding veroorzaakt achteruitgang van den veestapel, een feit wat zich thans reeds in enkele gemeenten voordoet en o.a. in Dalen door de meest bevoegde deskundige ingezetenen werd geconstateerd, Wij laten nog buiten hespreking de zeer talrijke voorbeelden van bouwland, dat na de bemesting onderliep, waardoor de mest geheel verloren ging, van hooilanden waaruit het gesneden gras door het water werd weggevoerd of bedorven. Doch genoeg: wie de provincie kent weet dat het waterbezwaar voortdurend toeneemt en meer en meer schade berokkent en dat, zoo niet krachtig de hand aan den ploeg wordt geslagen, de toestand voortdurend bedenkelijker zal worden. De oorzaak van dien toenemenden last ligt zeker voor een gedeelte aan de vermeerdering van den waterafvoer door de vervening en de ontginning, zij is echter zonder twjjfel ook voor een goed deel te wijten aan den toenemend slechten toestand der waterleidingen. De dikke, soms meer dan 1/2 meter zware modderlaag, die in zeer vele leidingen wordt aangetroffen de grondmassa's, die blijkbaar van de oevers in de leidingen gestort zijn, de zandbanken, die soms tot boven zomerwater reiken, de massa's hout, takken, riet en vuil van allerlei aard, die in de leidingen gevonden worden, zijn zoovele bewijzen, dat vroeger die leidingen in beteren toestand verkeerden dan thans, en het is inderdaad treurig te moeten constateeren, dat in eene eeuw van vooruitgang en verbetering op elk gebied, de afwatering in Drenthe voortdurend achteruit gaat terwijl de watertoevoer vermeerdert. Een beter toezicht op de hoofdstroomen is dus dringend noodzakelijk, zijn deze niet in orde dan baat de verbetering der kleinere daarop loozende leidingen weinig. Zijn de hoofdstroomen in beteren toestand gebracht, dan zullen de belanghebbenden er uit eigen beweging wel toe komen de nevenleidingen in orde te brengen. Het kwaad moet in den wortel worden aangetast en uitgeroeid, dan, maar ook dan alléén, is er verbetering van den geheelen toestand te verwachten. Wjj hebben het reeds, doch wellicht te beknopt in de memorie van toelichting doen uitkomen, dat de hoofdleidingen zjjn een provinciaal belang. Zij doorsnijden en begrenzen meerdere gemeenten, die allen, ofschoon dikwerf niet in dezelfde mate, geïnteresseerd zijn bij den goeden toestand dier leidingen, doch die niet op eigen territoir kunnen verbeteren, wanneer er geen zekerheid is dat die verbeteringen doel zullen treffen, met andere woorden dat verbetering hunner leidingen ook voldoende verbetering van den waterafvoer zal geven. Die zekerheid kan niet verkregen worden zoo het toezicht over eene hoofdleiding verdeeld blijft over meerdere besturen, wier belangstelling in den waterafvoer niet altijd gelijken tred houdt met de belangen der hooger gelegen gemeenten ; zij zal eerst dan bestaan wanneer het toezicht op de geheele leiding aan één bestuur is opgedragen, en welaan een bestuur, dat onpartijdig de belangen van allen behartigt, dat het algemeen belang, niet dat van één gemeente of één onderdeel eener gemeente tot richtsnoer heeft. Tot het opvatten van die taak is het Provinciaal Bestuur aangewezen, zoolang niet elke hoofdstroom onder toezicht en beheer van één speciaal daartoe ingesteld waterschaps-bestuur kan geplaatst worden. Naar onze vastei overtuiging, wij herhalen dit, moet, niet alleen in dezen, doch ook op ander gebied zooveel mogelijk gestreefd worden naar decentralisatie, wij hebben getracht dat beginsel in het ontworpen reglement op de waterleidingen consequent door te voeren. ( Wordt vervolgd.) --- INGEZONDEN. Zóó kan 't niet langer! Dit is waar ten aanzien van het gebouw voor 't Provinciaal bestuur te Assen. Geheele vernieuwing er van is eene dringende behoefte. En geen wonder, als men nagaat, dat het bijna drie eeuwen voor gewestelijk gouvernement en meer dan driehonderd jaren vroeger tot een nonnenklooster diende. Reeds -in 1258 is het gesticht door den zesden abt van Aduard, Eppo geheeten, ten koste van de gegoede Drentsche ingezetenen, onder den naam van Atten, Etten of Azen, Aszen (vaders, patres conscripti) bekend, tot straf voor het laten verstikken van den Utrechtschen bisschop in het veen bij Koevorden. Dit in aanmerking genomen, mag men vragen: hoe heeft het zich zóólang goed kunnen houden ? Dat Drentsche gehechtheid aan het oude hier veel toe bijdroeg, is na te gaan, als men met dit gebouw vergelijkt het, uiterlijk althans, zeer vervallen klooster te Frenswegen, in het graafschap Bentheim, dat van geheel dezelfde daan te is, met nog dito kerk er aan, als in de uitgegeven preek van ds. Pareau bij 't verlaten van Assen's kloosterkerk atgebeeld is. Of nu, even als in den „ Tegenwoordigen staat van Drenthe" met het annexe Drostenhuis gedaan is, eene teekening van het op punt van sloopen staande gebouw gemaakt zal worden, is niet onwaarschijnlijk, te meer als men bedenkt, dat in het nieuwe achtergebouw veel van de oudheid van Drenthe geschilderd is, waaraan men hoopt, dat nog eene schetsteekening van het Grollerholt zal worden toegevoegd. Door dergelijke teekeningen en door de restauratie van den Ballerkuil, de hunebedden, voor zoover dringend noodig, en 't Grollerholt, kan de nazaat zich verlustigen het verledene. in 't aanschouwen van Geheel in strijd met die loffelijke handelingen van 't Drentsch bestuur, zijn er in den Raad van Assen stemmen opgegaan tot slooping van het daar bestaande eerwaardig oude. Wordt het er wellicht te gezond ? Moet de geregeld mindere sterfte in vergelijking met de meeste andere steden des lands, ophouden ? 't Is onaannemelijk dat dit het doel zal zijn van verlichte mannen, maar 't heeft er, oppervlakkig beschouwd, wel eenigen schijn van. Eer zal men hebben te denken aan eene poging tot vermindering der evenals overal in den lande stijgende gemeente lasten, door verkoop der, meest gave, zware eiken, naast en achter de hoogere burgerschool, en evenzeer van den ondergrond voor huisplaatsen Gaat dit plan echter door, dan verdwijnt ook het laatste gedeelte van het voor eene halve eeuw ten behoeve van onzen beroemden Nassau afgesloten boschje, want het voorste er van is helaas reeds jaren lang geveld, ja zelfs het terrein thans van naam veranderd. Ot nu 's mans naam op een bordje aan de groote laan prjjkt, is weinig eigenaardig, want die laan was nooit de zijno, maar was altijd algemeen eigendom. De opbrengst van eenige duizenden voor hout en grond zal den ingezetenen echter eer na- dan voordeel doen. Wordt dat terrein, in plaats van vervreemd, behoorlijk in orde gebracht, dan is het voor de ingezetenen van onschatbare waarde en niet alleen voor hen, maar inzonderheid voor jonge kinderen, zooals men er des zomers, onder goed geleide, steeds in menigte aantreft, die zich in verkwikkelijk lommer verlustigen. Maar dit houdt op, als, gelijk een waardig lid van Assen's Raad eens zeide, het bosch steeds verder van de plaats verwijderd komt te liggen. Dan liever de toegangen tot het bosch met boomen bezet, tot beschutting tegen stormen, zonnestralen enz., en dan komt wellicht de tijd terug van dr. Luchtmans, die, als geneesheer te Assen gevestigd, reeds twee maanden later weer vertrok, omdat, naar hij zeide, de plaats te gezond was voor 't bestaan van een medicus. Kan er ook al een huisplaats komen in Nassau' s boschje ten zuiden van de burgerschool, met inbegrip van het door zijne leerlingen en docenten opgeworpen bergje, van waar zij te zamen Koning Willem I bij zijn laatste bezoek aan Drenthe begroetten, dit is niet het geval aan de westzijde, want dan gaat ook de fraaie laan, door graaf van Zuijlen van Nijevelt aangelegd en naar hem genoemd en steeds in eere gehouden door diens schoonzoon, onzen Gouverneur graaf van Randwijck, naar de maan. En geschiedt dit een en ander, dan is de slooping van het overheerlijk, nooit genoeg geroemd eikenbosch aan den Beilerweg voorbereid en moeten de belanghebbenden zich maar troosten, dat de heeren Hofstede, van Zuijlen, van Ewijck en Oosting (die aan zijn opvolger ook heeft verzocht om de kweekplaats in 't nieuwe bosch niet te sloopen, schoon dit later toch is gebeurd) dit niet beleefd hebben, en daarbij bedenken, dat, als de kans verkeken is om door zuivere droge boschlucht hunne gezondheid te bewaren, de medische faculteit in Groningen uit zeer uitstekende mannen bestaat en men zich voor de te wachten meerdere gevaren van 't inslaan van den bliksem (waarbij men na de slooping van Nassau's voorste boschje zich 't inslaan bij baron van Hemert herinnere) waarborgen kan bij de vele brand-assurantie-maatschappij en. Assen, 27 Oct. 1884. X. De redding van Drenthe. In het Wag. Weebl. van 22 Oct. komt eene advertentie voor van den heer L. Roosinale Nepveu van Vaassen bij Apeldoorn, eene vraag om geld behelzende voor colporteurs, bijbels, boekjes, tractaatjes enz., waardoor Drenthe gered moet worden. Genoemde heer schrijft nl.: dat hij een reisje door het oosten van Drenthe gemaakt heeft en zich nu gedrongen gevoelt om te wijzen op den geestelijk dorren toestand van die provincie. Overal heerscht, volgens hem, de schromelijkste onkunde aangaande den weg ter zaligheid, waarvan ongeloof en onverschilligheid het gevolg is. Wel heeft het ongeloof bier nog niet zulke diepe wortelen geschoten als in andere gedeelten van ons vaderland, maar toch mag men niet geduldig aanzien, dat deze provincie steeds dieper in de duisternis van het ongeloof verzinkt. Hij wil, dat de handen worden ineengeslagen om deze, zoo vergeten provincie, zoo mogelijk, nog te redden. Hij heeft met de broeders Beversluis, pred. der Hervormde gemeente te Sleen, en Meeuwenberg, evangelist der Ned. Ev. Prot. Ver. te Emmen, overlegd, wat in eerste plaats voor Drenthe zou moeten gedaan worden en zij zijn tot het besluit gekomen dat colportage allereerst noodig is. De beide laatstgenoemden ontvangen reeds dadelijk gaarne bijbels, boekjes, traktaatjes enz., waarmee zij ook reeds aanvankeljjk in hunne omgeving werken kunnen. Op die wijze schrijft de heer Nepveu. Ziedaar, lezer! een oordeel over Drenthe's zedelijken en godsdienstigen toestand, die, ware het juist, beklagenswaardig, in de hoogste mate, mag genoemd worden. De heer R. N. twijfelt zelfs öf redding nog wel mogelijk is. Diep moet onze provincie wel gezonken zijn! Gelukkig echter geven de woorden van dien heer zelf eenige verlichting voor het gemoed van hen, die onder dat oordeel zich mochten bezwaard gevoelen. Hoort slechts! Hij heeft een reisje gemaakt , — en 't is toch zeker wat voorbarig, om op grond van enkele indrukken op een reisje gekregen, zulk een vonnis te vellen, dat het heiligst leven van zoovele menschen raakt! Verder heeft hij een reisje door 'toosten van Drenthe gemaakt. Nu is het, dunkt mij, toch wel wat te gewaagd om uit de treurige toestanden, die hij daar mocht ontdekt hebben, — en hij kwam daar, naar ik uit goede bron verneem, hoofdzakelijk in aanraking met orthodoxe kringen, — te besluiten tot de geestelijke dorheid der geheele provincie. Veronderstel al eens dat het in den oosthoek er zoo erg uitzag, is het daarom overal duister ? Heeft hij* zijn wetenschap van den dorren toestand, de duisternis enz. mogelij k mede of voor een groot deel geput uit de mededeelingen van de beide genoemde broeders, met wie hij in overleg trad wat tot redding van Drenthe kon aangewend worden ? 't Is mogelijk; maar dan kan ik, tot vertroosting van de vreesachtigen en de door het oordeel van den heer N. geschokten mededeelen, dat die twee heeren nog zóó kort in Drenthe werkzaam zijn, dat zij tenzy bijzondere zienersgaven hun gegeven zijn, onmogelijk op goede gronden een oordeel kunnen vellen over Drenthe's geestelijken toestand. Vrijmoedig dingen wij daarom af op de beschrijving van dezen heer uit Vaassen, en willen hem op zijn zachst beschuldigen van treurige overdrijving, geschikt misschien om door de hartroerende klanken geld te kloppen uit den zak van geestverwanten en aanleiding te geven tot het strooien van tractaatjes, maar niet bij machte om in het oog van nadenkende menschen de werkzaamheid te verguizen of te verlammen van zoovelen, die vroeger en later en thans nog, niet zonder vrucht, werkzaam waren op verstandelijk en zedelijk-godsdienstig gebied! Onze provincie moge in enkele opzichten eene soms vergetene zijn, zij verdient niet zóó miskend te worden en getrapt door hen die een reisje door het oosten van Drenthe doen of hier eens even rondgezien hebben. )>Maar zij willen Drenthe niet trappen ot vernederen ; neen — zij willen het juist redden en tot het licht brengen!" Die de kaart van 't land en die der Herv. kerk kent, weet wat dat roepen van dorren grond en ongeloof enz. beteekent. Drenthe moet voor de orthodoxie veroverd worden!! Ziedaar 't geheim. Als dat gelukt zal er geen dorheid meer zijn. Dan zal men roepen : »het daget in het oosten." Daartoe moeten »een paar flinke, eenigszins begaafde colporteurs geheel Drenthe doorreizen en van huis tot huis het EvaDgeliezaad brengen, door bijbellezing en toespraken, vooral des Zondags, bet Evangelie verkondigen." In 't oosten van Drenthe beproefde dit vroeger de Confessionele Vereeniging, doch zij heeft het er bij laten zitten. Nu zal het de N. E. P. V. beproeven. Zoo, heet het, moet het overal beproefd worden ! Naar de vruchten te oordeelen, kan ik dat werk niet aanbevelen! Trouwens de heer R. N. vraagt die ook niet van de predikanten in Drenthe in zijne advertentie; maar wel wil hij dat de handen ineengeslagen worden tot dat werk. Mogelijk zijn er die Drenthe zoo willen redden, al moeten zij (daar het toch zondig zoude zijn te meenen, dat het onmachtig Drenthe zich zelf zou kunnen redden) die hulp zeker van buiten Drenthe verwachten. Maar als dan de redders komen en de jeenigszins begaafde" colporteurs van dorp tot dorp rondgaan en ï vooral des Zondags" het dorre Drenthe bewerken, dan mogen de" Drenthenaren zich voor gewaarschuwd houden! Emmen. Roessingh. ---