OPENING IJKKANTOOR. BURGEMEESTER en WETHOUDERS van Assen brengen ter kennis van belanghebbenden, dat het lJkkantoor alhier gedurende het jaar 1885 voor het publiek geopend zal zijn als volgt: 1, 2, 22 en 23 April, 12, 13, 27 en 28 Mei, 17 en 18 Juni, 8, 9, 15, 16, 29 en 30 Juli, 12, 13, 19, 20, 26 en 27 Augustus en in de overige maanden eiken Woensdag en Donderdag, telkens van 's morgens 9 tot 's namiddags '1 uur. Assen, 27 Januari 1885. Burgemeester en Wethouders voorn., M. A. D. JOLLES, De Secretaris, G. L. W. YOS, --- JACHT en VISSCHERIJ. De BURGEMEESTER der gemeente Assen brengt bij dezen ter kennis van de ingezetenen, dat de blanco-verzoekschriften ter bekoming van ACT EHT tot uitoefening der " Jacht en VisNclierij en van kostelooze vergunningen voor laatstgemelde voor het saizoen 1885/86 van af heden ter Secretarie der gemeente kosteloos verkrijgbaar zijn. Belanghebbenden worden uitgenoodigd om, zoo zij de verlangde acten en vergunningen tijdig wenschen te ontvangen, hunne aanvragen vóór 10 Juni e.k. aan hem te doen toekomen, vermits op de na dat tijdstip inkomende aanvragen slechts van week tot week acten worden verleend. Assen, 9 Maart 1885. De Burgemeester voornoemd, M. A. D. JOLLES. --- BUITENLAND. OVERZICHT. Rusland. Het Journal de St. Petersbourg, een officieus orgaan der Regeering van Rusland, tracht de gemoederen tot bedaren te brengen van hen, die reeds een oorlog met Engeland onvermijdelijk achten. Het blad voorspelt eene vreedzame oplossing der aanhangige geschillen en wijt hot den beursspeculanten, dat eeue andere meening wordt verspreid. Afghanistan. Volgens een gerucht moet sir IPeter Lumsden te Herat aangekomen zijn,- waar Afghaansche overheid met kracht aan het herstel len de uitbreiding der vesterkingen laat werken. Verscheiden honderdtallen kozakken bevinden Izich te Pullikkatun, de meest zuidelijk gelegen Iplaats in de nabijheid van Herat, welke door de |Eussen bezet is. Kleine Russische detachementen in de waterbronnen en de wegen tusschen parakhs en de rivier de Murghab bezet. Te Teheran is aangekomen een brief uit Askabad Ivan 24 Februari, waarin wordt gemeld, dat er een Igroote onrust heerscht, doch dat de waarschijnlijkheid van een oorlog met Engeland wordt betwist. Eiken dag vertrekken troepen en oorlogsmaterieel de richting van Merw. Vóór het vertrek worden troepen met groote plechtigheid gezegend, baarbij haar op het hart wordt gedrukt dapper te gen de vijanden van den Czaar te vechten. De aanleg van den spoorweg Kirilarvad—Aikabad *ordt zoo snel mogelijk voortgezet. Ëngcland. Ter bezegeling van de herstelde vriendschap tusschen Engeland en Duitschland gaat de Prins van Wales Woeesdag met zijn zoon en zijn broeder, den Hertog van Edinburg, naar Berlijn, om de viering van 's Keizers verjaardag bij te wonen. Uuitschland. Bij de voortzetting in den Rijksdag op Zaterdag van de beraadslaging over de stoomvaartlijnen trad Bismarck, tegenover Richter, die alleen de Oost-Aziatische Ijjn wilde toestaan, in eene scherpe critiek over de houding der vrijzinnige partij in de nationale vraagstukken. De goede verstandhouding met Engeland ware volgens hem gemakkelijker te verkrijgen geweest, wanneer niet Richter, door zijne houding in het parlement, het standpunt der Regeering had bemoeielijkt. Wat betreft de opmerkingen, die Windtliorst Vrijdag maakte over de oneenigheden met Engeland, verwijst Bismarck naar het artikel in de Times van Vrijdag en de verklaringen van Gladstone van Vrijdag. Leden van zoodanige fractiën, wier ideaal alleen door een oorlog is te verwezenlijken, moeten niet op onvoorzichtige wijze de betrekkingen met bevriende Mogendheden als in gevaar veikeerend aanduiden. De staatssecretaris Stephan ti ad opnieuw in «ene verdediging van het voorstel der Regeering. Heden voortzetting. Uit Berlijn wordt gemeld ten opzichte van het conflict tusschen Engeland en Rusland, dat men aldaar geheel gerust gesteld is, zoodat de Russische fondsen steeds rijzen. Volgens het Montagsblatt zal graaf Herbert von Bismarck binnenkort tot ondersecretaris van buitenlandsche zaken worden benoemd ter vervanging van den geheimraad Buscli. lïelgic. Men verneemt, dat de Koning van België het onderkoningschap over den Congovrijstaat aan den prins de Ligue, den zoon van den gewezen president van den Senaat, en daarna aan ten aantal andere leden der Belgische aristocratie zou aangeboden hebben, maar dat alle het geweigerd hebben. Eene parlementaire commissie is bezig een adres op te stellen, dat in de volgende week in de Kamer besproken zal worden. De scheiding tusschen Belgie en den Congo-staat moet, volgens die commissie, volkomen blijven; geld noch troepen mag België er ooit voor toestaan. Het hoogste wat men wil toelaten is eene persoonlijke vereeniging als tusschen Luxemburg en Nederland, of Zweden en Noorwegen. Kgypte. Uit Egypte is een verrassende tijding gekomen. Ze6e/i>'-pacha, do gewezen slavenhandelaar, dien Gordon had verlangd dat tot zijn bijstand naar Khartoem zou worden gezonden, is te Alexandrie gevat en op een Engelsch oorlogschip gebracht. Hij wordt beschuldigd van verraderlijke verstandhouding met den Mahdi. Bovendien wordt nog gemeld, dat te Cairo de zoon van Zebelir- Pacha benevens drie andere personen gearresteerd en naar Alexandrie gevoerd zijn. Vele papieren zouden in beslag genomen zijn. Een buitengewoon Zondagsnummer van de Times zegt, dat er te Londen gistermorgen een telegram is ontvangen, waarin verzekerd wordt, dat Kassala ingenomen en de geheele bezetting vermoord is. De Regeering had gisteravond te halfzes nog geen bevestiging van dit bericht ontvangen. frankrijk. De Kamer beraadslaagde Zaterdag over de surtaxe op vee, welk onderwerp op voorstel van Méline urgent verklaard was. Na verscheidene tegenstrijdige rodevoeringen verwierp de Kamer de surlaxe op vee, door de commissie voorgesteld., Méline ondersteunde dat voorstel namens de Regeering. China. Generaal Brière de Visie is weer naar zijn hoofdkwartier te Hanoï teruggekeerd ; hij heeft generaal Giovanninelli te Thuyen-Quan in garnizo^rh gelaten, met opdracht, de omliggende streek van Chinezen te zuiveren. Generaal de Négrier heeft That-Kó niet bezet gehouden, maar is naar Lang-son teruggekeerd. Hij zal Tien-Yien, op den weg van Pak-hoï naar Lang-son, nemen, terwijl Pak-hoi, eene Cbineesche haven, waaruit men troepen naar Tongkin zou kunnen zenden, geblokkeerd zal worden. Midden-Amerika. Volgens berichten uit Libeitad heeft het Mexicaansche gezantschap bevel ontvangen Guatamala te verlaten en zich naar San Salvador te begeven. De strijdmacht van San Salvador wordt aan de grenzen van Guatamala saamgetrokken. Men gelooft algemeen, dat de plannen van Barrios jammerlijk zullen mislukken. De houding van Mexico wekt dankbaarheid en geestdrift in die bedreigde Republieken. Uit New-York wordt gemeld, dat verscheidene oorlogsschepen van de Vereenigde Staten bet bevel hebben ontvangen, zich naar de wateren van Centraal Amerika te begeven, ten gevolge der handelwijze van Barrios. --- De vlucht van Keizerin Eugénie uit Parijs. Toen, ®6t het in het najaar van 1870, Napoleon III Fransche leger naar do grenzen was rokken, had hij zijn gemalin te Parijs, in het "'leis der Tuilerieën, als Regentes van het Keizeriik achtergelaten. Nauwelijks was aldaar de 'ing aangekomen van de nederlaag bij Sedan de gevangenneming des Keizers, of een bende ^Peupel en straatjongens, algemeen —zooals : zulke gelegenheden in Frankrijk gebruikelijk „het volk" geheeten, drong de zittingszaal Afgevaardigden binnen, en maakte aan het ■Verrijk in een paar minuten een einde, door * Republiek uit te roepen. Vervolgens verzamelde „het volk" op het Stadhuis en stelde daar voorloopig bewind aan, dat zich den naam van „Regeering dor Verdediging des VaderZonder aarzelen onderwierpen zich Mixers, generaals, rechtbanken, hooge en lage denaren, vol ontzag voor do besluiten van 't volk", aan de Republiek en haar hoofden, Biets was er van hot vroegere machtige staatsj s 'uur overgebleven dan de eonzame Keizerin' f o«ntes in de Tuilerieën, die door niemand meer ^ gehoorzaamd, en 1 bekommerde. om wie geen sterveling Het is bekend, dat zij, zooals natuurlijk was, zich toen haasteljjk uit de voeten heeft gemaakt, onder bijstand van den Oostenrijkschen gezant, Prins von Metternich, en zijn Italiaanschen collega, ridder do Nigra. Hoe dit eigenlijk in zijn werk is gegaan, en hoe hot der Vorstin gelukt is in die woelige dagen uit Frankrijk te ontsnappen, zonder dat iemand er iets van bespeurde, heeft men nooit juist geweten. Eerst dezer dagen is dit in al zijn belangwekkende bijzonderheden bekend geworden door de modedeelingen van graaf dTiérisson, in zijn reeds meermalen aangehaaldo Gedenkschriften. Volgens deze is de hulp, die do ongelukkige Eugénie van de beide gezanten heett ontvangen, niet bijster groot geweest. In voorspoediger dagen behoorden zij tot de vertrouwdo vrienden van den huiselijken kring des Keizers, en hadden hierdoor een grooten invloed op de Keizerin. Van dien invloed maakten zij gebruik, om haar over te halen in allerijl te verdwijnen. Iets meer deden zij* niet, en zelfs hun raad en drang kwamen niet louter voort uit bezorgdheid voor de veiligheid hunner hooge gastvrouw van weleer, maar evenzeer uit politieke beweegredenen. D'IIérisson wil weten, dat er tusschen Napoleon III eenerzijds en Oostenrijk en Italië anderzijds een overeenkomst bestond, waarvan Eugénie als Regentes niet onkundig kon zijn, volgens welke die staten Frankrijk gewapenderhand tegen Pruisen zouden ondersteunen. Deze overeenkomst was aangegaan in do verwachting, dat de eerste veldslag aan den Rijn door de Franschen zou gewonnen worden. Nu de krijgskans zich echter keer op keer voor de Pruisen had verklaard, waren de genoemde mogendheden niet meer willens om tegen hen op te rukken. Ze vreesden niets zoozeer als hiertoe uitgenoodigd te worden, wat, al bleven zij de onzjjdigheid bewaren, haar verhouding tegenover den geduchtea overwinnaar netelig moest maken. Daar de Koizer gevangen was, en de „Regeering der Verdediging des Vaderlands" van de overeenkomst geen kennis droeg, was de Keizerin-Regentes de eenige, die zich hierop kon beroepen. Derhalve bestond er voor de heeren Metternich en de Nigra een groot diplomatiek belang, dat zij, hoe eer hoe beter, wegkwam. Zij spanden dan ook al hun krachten in, om de arme vrouw, die toch al, door de verpletterende tijdingen van het oorlogstooneel, angstig en gejaagd was, den doodschrik op het lijf te jagen. Zij verzekerden haar, dat het gepeupel zich reeds gereed maakte om de Tuilerieën te overrompelen, en zij dan het lot te wachten had van MarieAntoinette. Zoo wèl slaagden zij, dat Eugénie vlood, zonder zich den tijd te gunnen reisbehoeften mede te nemen. Zelfs haar portefeuille vol dépêches en brieven liet zij geopend, met haar van tranon doorweekten zakdoek er naast, op haar schrijftafel liggen. Haastig, vergezeld door een harer hofdames, mevrouw Lebreton, verliet zij in een zeer eenvoudige kleedij, door de gezanten eer voortgestuwd dan begeleid, haar paleis. De heeren haalden toen een huurrijtuig, plaatsten de dames er in, bevalen den koetsier naar een verwijderde straat te rijden, en lieten haar aan haar lot over. Een straatjongen, die zich daar juist bevond, riep: „Wel, wel, daar gaat de Keizerin!" doch verder sloeg niemand acht op het rijtuig en wie er in zat. In de opgegeven straat gekomen, stapten zij uit, waarna de Keizerin zich een poos onder een koetspoort verschool. Toen begaf zij zich met haar vriendin in een ander huurrijtuig naar een verder gelegen straat, en liet stilhouden voor de woning van den heer Evans. De heer Evans was eon Amerikaan, die den titel van doctor voerde en het beroep uitoefende van tandmeester. Hij kende Eugénie reeds sedert jaren, verscheen in den glanstijd van het Keizerrijk dikwijls ten paleize en stond bij haar in blakende gunst, wat ons doet vermoeden, dat onder de vermaarde witte tanden der schoone Keizerin er ook waren, die de kunst had goleverd. Toen zij in zijn wachtzaal was gekomen, riep zij snikkende uit: „Beste heer Evans, gij alleen kunt mij redden. Ieder heeft mij verlaten. Ik kan op niemand meer rekenen. Ik wil vluchten, ik wil deze ondankbare stad verlaten. Help mij, wat ik u bidden mag, aan do middelen om naar Engeland over te steken." De tandmeester, zoo onverhoeds tot ridder vorheven van zijn doorluchtigen klant, zag vreemd op, en was niet zonder bezorgdheid over het gevaar, dat de hem opgedragen taak in die revolutionaire dagen hebben kon. Alvorens haar te aanvaarden, ging hij raadplegen met zijn vriend en landgenoot dr. Crane, die zich bereid verklaarde hem bij te staan. Daar de Keizerin, uit vrees voor herkenning, niet te bewegen was langs den spoorweg naar Calais en zoo verder naar Engeland te reizen, bleef zij met mevrouw Lebreton overnachten in de slaapkamer van mevrouw Evans, die zich op een buitenplaats te Deauville bevond. Den volgenden morgen te vijf uren, toen zij wat kalmer was geworden, verving zij haar hoedje, dat, naar de mode van die dagen, het gelaat bijna geheel onbedekt liet, door een grooten ronden hoed met sluier van mevrouw Evans, en stapte aldus vermomd in het rijtuig van haar gastheer, waarin ook deze, benevens mevrouw Lebreton en dr. Crane, plaats nam. Het gezelschap kwam zonder ongeval Parijs uit en op don straatweg naar St. Germain. Op die wijze verliet de Keizerin der Franschen, niet oen geleenden tuinhoed op, het gelaat omhuld, gekleed als een burgerjuffrouw, de hoofdstad van haar Rijk, onder geleide van een kiezentrekker ! O onbestendigheid der wereldsche grootheid! {Slot volgt.) --- BINNENLAND. Z. M. de Koning, die sedert zijn aankomst te 's Hage, op 29 December, het Koninklijk paleis nog niet heeft verlaten, deed Vrijdagmiddag, terwijl H. M. de Koningin een rijtoer maakte, met Prinses Wilhelmina een wandeling in den tuin van het paleis. De Haagsche Kroniekschrijver der N. Gron. Ct. zegt o. a.: Het vastgestelde reisplan van de Koninklijke familie is dezer dagen in de bladen veranderd en het is best mogelijk dat het in werkelijkheid nog eens verandert. Alles zal afhangen van den invloed der Carlsbader kuur, die voor Z. M. hoogst noodzakelijk is, in de eerste plaats omdat een gedwongen beweging in de buitenlucht daaraan verbonden is, waarvan de Koning hier niet wil hooren. 't Is nu reeds een paar maanden, dat Z. M. het paleis niet heeft verlaten en 't behoeft wel geen betoog dat dit een nadeeligen invloed moet hebben. Mij werd dezer dagen door iemand uit 's vorsten omgeving gezegd, dat ook het jaarlijksch bezoek aan Amsterdam er wel eens bij kon inschieten, als Z. M. althans zoo weinig geneigd bleef zich te verplaatsen als thans. Naar men aan het D. v. Z.-Ii. meldt, is het huwelijk, dat H. K. H. Prinses Hendrik met Z. K. H. den Prins van Saksen-Altsnburg zou aangaan en dat in April zou gesloten worden, voor onbepaalden tijd uitgesteld. De Arnh. Ct. beveelt der Regeering aan, in plaats van een tabaksaccijns, waardoor zij eene bijna zekere nederlaag tegemoet gaat, een verkoeprecht voor den kleinhandel in tabak voor te stellen. Zij late zich niet afschrikken door het enthaal, aan hare algemeene klajsenbelasting in de Tweede Kamer en daar buiten ten deel gevallen. »Zij trede moedig op met eene klassenbelasting voor den kleinhandel in tabak; dan voorspellen wij haar een zwakken tegenstand, zoo niet algemeenen bijval, binnen en buiten de StatenGeneraal, geen verzet bij den handel, noch bij hen die terecht de ongelijkmatige eenvormige drukking van een algemeenen tababsaccijns bestrijden; en eene wisse, in de toekomst wegens haren geringen druk vermeerderende bij Irage voor de schatkist van aanvankelijk een half millioen." In het Westerkwartier van Groningen circuleert een adres aan de Tweede Kamer, waarin wordt aangedrongen op het heffen van invoerrechten op buitenlandsche granen. Het adres telt reeds vele handteekeningen. De Kamer van Koophandel en Fabrieken te Groningen heeft cmtrent het om advies in hare handen gestelde ontwerp eener tabaksbelasting besloten als hare meening aan den Min. van Financien te kennen te geven, »dat door de invoering van de voorgestelde tabaksbelasting een zeer groot volksbelang in de waagschaal wordt gesteld". Volgens de Amst. Ct. worden voortaan door de kanselarij der beide Nederlandsche orden geen versierselen meer verstrekt van goud, maar van verguld zilver, 't geen besparing van kosten van minstens 60% voor het Rijk tengevolge heeft. Naar aan de Standaard van drie kanten tegelijk gemeld wordt, zou men in tamelijk uitgebreiden kring te 's Gravenhage, onder en buiten hare geestverwanten het oog reeds op den gewezen afgevaardigde uit Arnhem, A. baron Schimmelpenninck van der Oye, gericht hebben. Het komt dat blad voor, dat zulk een keuze, vond ze algemeen ingang, uit overtuiging en met warmte door de haren kan worden gesteund. Door de kiesvereeniging sEondracht maakt Macht'' te Breda is de volgende motie aangenomen: ïDe vergadering, gelet op de wijze waarop de burgemeester van Breda, vooizitter van den gemeenteraad, in de Raadszitting van 7 dezer zich heeft uitgelaten over ingezetenen, die bijeenkomen ter bespreking van gemeentebelangen, acht het in strijd met het belang der gemeente, en betreurt het daarom ten zeerste, dat de burgemeester, in plaats van recht te doen wedervaren aan het goede doel van dergelijke besprekingen, zich over ingezetenen die daaraan deelnemen, op zoodanige onheusche en minachtende wijze uitlaat, als door hem is geschied." Naar het Hbl. verneemt, zijn thans uit België officieel stappen gedaan om een NederlandscheBelgische Akademie voor taal- en letterkunde op te richten, waarin de voornaamste taal- en letterkundigen van beide landen zouden zitting hebben, na door de wederzijdsche Regeeringen tot leden te zijn benoemd. De Akademie zou ten doel hebben de beoefening der Nederlandsche taal en wetenschappen te bevorderen, behartiging van de uitgave van het woordenboek enz. De commissie tot bevordering der volksgezondheid te Groningen heeft een lofwaardig besluit genomen. Zij zal voortaan, zoo deelt zij in de N. Gr. Ct. van 15 Maart made, in dat blad de namen der neringdoenden, vooral van melkverkoopers, bekend maken, in wier woning typhus, diphtheritis of roodvonk voorkomt. De verschillende gevallen van typhus, die in de laatste drie maanden daar door de melk en het welwater van een en denzelfden melkboer veroorzaakt zijn, zijn voor de commissie de aanleiding, die haar dit uitstekende middel doet aangrijpen om het publiek tegen gevaar van besmetting te waarschuwen. Een briefje boven de deur helpt niet, wanneer een melkverkooper in eene afgelegen straat woont, waar zijn klanten nooit komen cf waar slechts dat gedeelte van het publiek zich vertoont, hetwelk uit onkunde of fatalistisch bijgeloof zich om gevaar van besmetting niet bekreunt. Door den Raad der gemeente Groningen is 1.1. Zaterdag o. a. aangenomen de voordracht van burg. en weth. tot het afstaan aan de Stoomtramwegmaatschappij Oldambt-Pekela van gemeentegrond te Stadskanaal voor het leggen van sporen en het bouwen van stallingen. Door het Hoofdbestuur van de vereeniging jEigen Hulp" is eene wijziging ontworpen van art. 3 der statuten, strekkende om, overeenkomstig den wensch van vele onder-afdeelingen en winkelvereenigingen, ruimer toetreding van leden mogelijk te maken dan bij de tegenwoordige redactie, waarin het verrichten van arbeid van den geest tot voorwaarde was gesteld, mogelijk was. In 't algemeen zullen voor deze wijziging, door de algemeene vergadering dezen zomer goedgekeurd, zij van het lidmaatschap zijn uitgesloten, die hun bestaan vinden in de uitoefening van winkelneringen of kleine ambachten, zoomede werklieden. Het bestuur der >Prins Hendrikstichting voor behoeftige oude Zeelieden" te Egmond aan Zee, dat haren werkkring sedert eenigen tijd aanmerkelijk heeft moeten uitbreiden en, bij het gemis aan fondsen, financieelen steun dus niet kan ontberen, ontvng dezer dagen eene aangename verrassing. Haar gewerd eea schrijven van den directeur deiThesaurie van Z. M. den Koning, met de mededeeling, dat het Z. M. behaagd heeft, om de met den dood van wijlen Z. K. H. prins Alexander vervallen bijdrage van f 100'sjaars aan de Stichting niet te onthouden, maar te beschikken dat die bijdrage voortaan door H. K. H. prinses Wilhelmina zal worden bijgedragen. Ben ik welingelicht, schrijft men uit Amsterdam aan do Pr. Gr. Crt., dan is 'tnu zeker, dat de Koning bij zijn aanstaand verblijf alhier het rijksmuseum niet zal openen. Dus, dan geschiedt de plechtigheid in Juni e.k., met een feest en een optocht. De commissie onder voorzitterschap van den majoor baron van Ilaersolte van den Doorn, van het 2e reg. veld-art., zal op 16, 17,19 en 20 Maart e. k. Groningen, Appingedam, Bedum en Winschoten bezoeken tot het aankoopen van voor den dienst geschikte inlandscha paarden. Het Portugeesche Journal do Commercio bevat een reeks van beschrijvingen der leden van de Berlijnsche Congo-conferentie. De profils der Nederlandsche vertegenwoordigers worden — volgens het D. v. N. — aldus geschetst: »De heer T. M. C. .Asser, hoogleeraar in da rechten aan de universiteit te Amsterdam, een nog jong, maar reeds met roem bekend professor, zich vloeiend en sierljjk in het Fransch uitdrukkend, woonde slechts twee zittingen der conferentie bij, waar hij eene welsprekende rede hield ten gunste van de neutraliteit der Congo-streken. Hij kwam klaarblijkelijk slechts om eene vooruit afgebakende taak te volvoeren; zoodra hjj deze volbracht had, vertrok hij weder. )De heer Bloeme, hoofdagent der N. Nederlandsch-Afrikaansch-Handelsvennootschap, is ook nog jong en een zeer intelligent man. Hij had alleen inlichtingen te geven, wanneer zij verlangd werden ; hij toonde zich door de praktijk bekend met Afrikaansche handelszaken, en laat niet aan vreemde handen de zorg voor de belangen van zijn handelshuis over, dat inderdaad het aanzienlijkste en meest bloeiende in de streken van den Congo is. Hij is een jeugdig, aangenaam man, mager en gebruind, die eenige jaren in Afrika heeft doorgebracht en spoedig weder daarheen vertrekken zal; hij spreekt vloeiend en bijna zuiver het Portugeesch, zonder vreemd accent, en laat een zijner zonen in Portugal opleiden." De heer Willem van Zuylen is bij de tooneeldirectie Le Gras en Haspels te Botterdam geengageerd. Kenschetsend! In de »Vraagbus" der Cristelijke Schoolbode van 6 dezer kan men deze vraag lezen : Is het aan een onderwijzer, die gelooft aan de letterlijke inspiratie der Schrift, geoorloofd te leeren, dat de aarde om de zon draait en op welken grond is hem dit al of niet geoorloofd ? Wij cursiveeren; verdere commentaar is overbodig. ( Volksblad.) Zondagavond is het water in den Rijn bjj Renkum gaan vallen, en hoewel nog langzaam, houdt de val geregeld aan. Daar de berichten van den Boven-Rijn ook gunstig luiden, mag men verwachten, dat de rivier haar hoogsten stand weer heeft bereikt. Gistermorgen werd de godsdienstoefening in de R. K. Kerk in den Houttuin te Rotterdam op schandelijke wijze verstoord door een heer, die door verschillende kwalijk geplaatste grappen opschudding veroorzaakte. Hij begaf zich o. a. in de biechtstoel en omhing zich met het gewaad van den priester. De politie nam hem in hechtenis. De Nederlandsche zinkpletterij van den heer A. D. Hamburger te Utrecht bood Zaterdagavond een verrassend gezicht aan, volgens het Utr. Dgbld. Op de brug was, aan de zijde van den straatweg, een eerepoort opgericht, die, evenals de geheele brug, a giorno verlicht was. Van de brug tot aan den ingang van de fabriek was het terrein met wit zand belegd en op dezelfde wijze als de brug verlicht. Het magazijn was netjes opgeruimd en door een alleraardigste versiering van vlaggen en groen in een feestzaal herschapen. Aan de achterzijde was een sierlijke tribune, waarop eenige fauteuils waren geplaatst. Al deze toebereidselen waren gemaakt om den van zijne huwelijksreis teruggekeerden zoon van den patroon, den heer A. J. Hamburger en zijne jonge gade feestelijk te ontvangen en hun een eerbewijs aan te bieden, bestaande in een prachtig pièce de milieu, vervaardigd in de Utrechtsche zilverfabriek van den heer Begeer. Op den voet zijn vier medaillons aangebracht, van welke drie attributen van de fabriek voorstellen en het vierde de inscriptie voert »Ter herinnering aan den huwelijksdag van A. J. Hamburger en C. Nort" van het kantoor en fabriekspersoneel. Dit stuk was vergezeld van een prachtig in blauw fluweel gebonden album, rustende op een ebbenhouten lessenaar, bekleed met roode zijde en sierlijk gemonteerd. In het album waren de namen der heeren, behoorende tot het bureaupersoneel, van de werkbazen en van de circa 130 werklieden van de fabriek, opgenomen. Om acht ure kwam de familie Hamburger aan en werd door een commissie ontvangen, die daarop de jonggehuwden, gevolgd door de overige familieleden en voorafgegaan door dejongejuffrouwif.de Leeuw, die met kwistige hand bloemen op het pad der jeugdige echtelingen strooide, naar de voor hen bestemde zetels geleidde. De geschenken werden met eene gepaste toespraak aan het jonge paar overhandigd. Vanwege het werkbazenpersoneel, het fabriekspersoneel, en het kantoorpersoneel werden door jonge meisjes prachtige ruikers aangeboden. Met zichtbare ingenomenheid werd de hulde door de familie Hamburger aangenomen: de vader dankte allen, dis hadden bijgedragen tot het welslagen van den avond en sprak den wensch uit, dat steeds op den ingeslagen weg mocht worden voortgegaan en dat allen hun krachten mochten bljjven inspannen, om den bloei van de fabriek te bevorderen, want dat die bloei niet alleen hem, maar allen ten goede kwam. Met een luidhoerah werden deze woorden begroet. Daarna werden lange tafels in de zaal opgesteld en nadat allen waren gezeten, werden in ruime mate brood, vleesch en bier den werklieden aangeboden, terwijl ten behoeve der Katholieken onder het werkvolk visch werd voorgediend. Het volk was vroolijk en welgemoed en toonde zijn opgewekte stemming door het »lang zullen ze leven" en het zingen van liederen, waarin ze werden bijgestaan door een klein, maar goed orchest, dat niet weinig bijdroeg, om de vroolijke stemming te verhoogen. Ten elf uur werden nog tot afscheid een paar glpzen wijn geschonken, en verliet het volk onder het zingen van »Wien Neerlands bloed" langzamerhand de fabriek. I ---