ZOMERVERGADERING DER Provinciale Staten van Drenthe in 1885. Zitting van Vrijdag 10 Juli, 's morgens 10 uur. Tegenwoordig 34 leden. Afwezig de heer Slinjenberg. 1. De Voorzitter opent de vergadering en ver.oekt den griffier de notulen van het verhandelde de vorige zitting te lezen, die daarna zonder loofdelijke stemming worden goedgekeurd. 2. Aan de orde worden gesteld het ontwerpbesluit tot oprichting van een waterschap »BargerErfscheidenveen" en de vaststelling van een reglement voor dat waterschap. Van de behandeling dezer punten in de afdeelingen is uitgebracht het navolgend rapport: >lste afdeeling. Eenige leden maakten de opmerking, dat het hun was opgevallen dat op de iomparitio waar de ingelanden werden gehoord over oprichting van het waterschap, slechts 4 ingeand en waren verschenen. Men begreep echter, dat na de concessie tot de .ervening, de oprichting van het waterschap noodsakelijk was. 2de afdeeling. De meerderheid vereenigde zich met het voorstel om in art. 13, le lid, te doen ervallen de woorden »zoover deze niet uit eigen middelen van het waterschap kunnen bestreden worden" en de woorden: sof, als de opbrengst daarvan niet ten vollen noodig is, dan tot een lager edrag in dezelfde evenredigheid." 3de afdeeling. Tegen de algemeene strekking yan het reglement bad geen der leden bezwaar. Eenparig waren de leden voor het aanbrengen van de volgende twee wijzigingen: 1°. art. ö sub 5° te lezen als volgt: 5°. de waterleiding E, ten oosten langs weg D, Df, indien eene wijk bjjlangs dien weg mocht worden gegraven, het midden der wijk, van den Turfdijk tot in hoofd wijk C; 2° art. 13, 1ste alinea te lezen als volgt: Tot het vinden der algemeene kosten, heeft jaarlijks een omslag plaats over de uit de gronden van het waterschap getrokken turf, tot een bed' ag van twaalf cents per tien duidend' stuks steekturf en van één cent per duizend stuks korte turf machinale turf. In de 2de alinea van dat art. te doen vervallen de woorden »tot het maximum opgevoerd." Volgens het plan van aanleg zal de in art. 6 sub 5° bedoelde wijk niet als vaarwater voor het publiek verkeer bestemd zijn. Naar de redactie van het ontwerp zal die wijk vallen onder de werken van het waterschap, en volgens art. 7 bestemd zijn voor het publiek gebruik en verkeer. Door de gewijzigde redactie acht de afdeeling aan dat bezwaar te gemoet gekomen. Met de voorgestelde wijziging van art. 13 meent de afdeeling te handelen in den geest van het plan van aanleg en van de ingelanden en te gelijk in het belang van het waterschap; dit laatste met het oog op de mogelijkheid van het vormen van eenig fonds, tegen het jaar 1920, in hetwelk volgens art 0 sub 7° twee bruggen in onderhoud bjj het waterschap zullen overgaan, terwijl het vooruitzicht be bestaat, dat de vervening en dus ook de heffing van omslag over de turf tegen dien tijd grooten deels zal zijn afgeloopen. De commissie van rapporteurs stelt voor het ontwerp te wijzigen in voegen door de derde afdeeling onder 1° en 2° is aangegeven en het reglement daarna vast te stellen.'' Over de algemeene strekking van het ontwerp besluit verlangt niemand het woord, waarop zonder hoofdelijke stemming wordt besloten de hier be doelde gronden in de gemeente Emmen te vereenigen tot een waterschap onder de benaming » Barger-Erfscheiden veen". Vervolgens wordt overgegaan tot de behandeling, artikelsgewijs, van het reglement. De artt. 6 en 13 worden zonder hoofdelijke stemming gewijzigd, zooals door de commissie van rapporteurs is voorgesteld, de overige artikelen onveranderd goedgekeurd en het geheele reglement met algemeene stemmen vastgesteld. Aan de orde komt het advies van de commissie van rapporteurs nopens het aan de Staten gericht adres van B. Berends Bz. c.s. te Dedemsvaart, houdende verzoek om vergunning voor den aanleg en de exploitatie van een stoomtramweg, loopende van het station Hoogeveen af langs den straatweg door Hoogeveen, Zwinderen en Dalen naar Coevorden met vrije gebruik van dien weg, voor zoover deze aan de provincie behoort alsmede om een provinciaal subsidie. Ged. Staten zeggen in hunnen brief van den 12 Juni j.L, welke het adres begeleidt, dat zij bij schrijven van den 12 December 1884, n°. 29 aan de adressanten hebben te kennen gegeven, dat, alvorens zij aan de Staten omtrent die subsidieaanvraag kunnen adviseeren, zij van hun college zullen moeten vragen en verkrijgen de vergunning, bedoeld in art. 1 van het reglement op de tramwegen in Drenthe, bij welke aanvraag zullen moeten worden overgelegd de stukken, bedoeld in art. 2 van dat reglement. Daar tot heden door adressanten aan die uitnoodiging niet is voldaan, geven zij aan de Staten den raad hun voor beschikking op het adres te kennen te geven: 1°. dat de vergunning tot het leggen en in exploitatie brengen van den gewenschten stoomtramweg ingevolge art. 1 van het provinciaal reglement op de tramwegen, met inachtneming van het bij artikel 2 van dat reglement voorgeschrevene bjj Gedeputeerde Staten zal moeten worden aangevraagd ; 2°. dat van dien door adressanten te gebruiken weg geen gedeelte aan de provincie behoort, zoodat het college dier Staten over het vrije gebruik daarvan niet kan beschikken; 3°. dat geen provinciaal subsidie kan worden verleend, zoolang adressanten niet zullen hebben verkregen de vergunning, in art. 1 van het reglement op de tramwegen bedoeld. Alle afdeelingen konden zich met den gegeven raad vereenigen. De commissie van rapporteurs stelt voor dienovereenkomstig te besluiten. Zonder discussie of hoofdeljjke stemming wordt conform dit voorstel besloten. 4. Aan de orde komt het advies van de commissie van rapporteurs, betreffende het verhandelde in de drie afdeelingen omtrent het aan de Staten gericht adres van het vereenigd college van het waterschap Hasselt en Zwartsluis, verzoekende een subsidie uit de provinciale fondsen voor de verbetering van den dijk tusschen Hasselt en Zwartsluis en het, ter ondersteuning van voormeld adres, aan de Slaten gericht schrijven van de Kamer van Koophandel en Fabrieken te Meppel van 3 Juli 1885. In alle drie afdeelingen was men het eens met de beschouwingen van den provincialen hoofdingenieur in zijn aan Ged. Staten, ter zake uitgebracht rapport van 23 Mei 1885. Met het advies van Ged. Staten om op voormeld adres afwijzend te beschikken kon men zich derhalve ook wel vereenigen. De commissie van rapporteurs zich eveneens daarmede vereenigende, stelt voor, op voornoemd adres afwijzend te beschikken. Zonder discussie of hoofdelijk stemming wordt conform dit voorstel besloten. 5. Aan de orde komt het advies van de commissie van rapporteurs over een aan de Staten gericht adres van den Raad der gemeente Odoorn d.d. 15 Juli 1.1. met verzoek te besluiten dat door de provincie aan die gemeente zullen worden terug gegeven de door haar voorgeschoten kosten van bewaking en verpleging alsmede die van expressegelden en transportkosten van de krankzinnige T. van Weerden voor hare opname in het krankzinnigen gesticht te Zutphen. In alle de afdeelingen vereenigde men zich met de voordracht van Ged. Staten om afwijzend op het verzoek te beschikken behalve drie leden van de 3de en een lid van de 2de afdeeling. Die leden waren van oordeel dat het op de weg van de provincie lag om te zorgen dat alle de in de provincie aanwezige krankzinnigen in een gesticht konden worden opgenomen. Die leden verlangden alzoo dat aan de gemeente Odoorn uit de provinciale fondsen de kosten van verpleging van 64 dagen werden vergoed. De commissie van rapporteurs stelt voor te be sluiten conform de voordracht van Ged. Staten. Zonder discussie of hoofdelijke stemming wordt conform dit voorstel besloten. 6. Aan de orde komt het advies van de commissie van rapporteurs betreffende het verhandelde in de drie afdelingen omtrent het door de StieltjesKanaalmaatschappij, aan de Staten gericht adres \d. Juni 1885, houdende verzoek tot wijziging van het Statenbesluit van 5 November 1880 no. 2, waarbij aan die maatschappij uit de provinciale fondsen een subsidie van f 50,000 is toegekend voor den aanleg van eenj kanaal van Coevorden naar Nieuw-Amsteraam. Bij het onderzoek van het bovenbedoeld adres van de Stieltjes-Kanaalmaatschappij, werd in de eerste afdeeling door één lid opgemerkt, dat in de voorwaarde 5 van 't besluit der Staten van 5 November 1880 no. 2, waarbij aan die maatschappij een subsidie van f 50.000 is toegestaan, niet was bedoeld, dat de daarin vermelde «regeling" eerst moest zijn tot stand gekomen, vóór dat het subsidie kon worden uitgekeerd. Verder meende dat lid, dat het verleende, en door de Stieltjes-Kanaalmaatschappij aangenomen subsidie, een contract inhield, waarin door ééne der partijen, zonder medewerking der andere partij, geene verandering kon worden gebracht. Door een ander lid werden die meeningen bestreden, en het voorstel van Gedeputeerde Staten, tot wijziging van bovenbedoeld besluit, als aannemelijk en billijk verdedigd, terwijl al de overige leden dier afdeelingen zich met de zienswijze van laatstgemeld lid vereenigden. In de tweede en derde afdeelingen vereenigden de meerderheid der leden zich eveneens met het voorstel van Gedeputeerde Staten. In de tweede afdeeling wenschte men algemeen, dat bij de Regeeiing ten sterkste werd aangedrongen op het tot stand komen eener regeling, als bedoeld in het besluit der Staten van November 1880, speciaal, voor zoo verre deze betreft de afvoer van het overtollig water, waarbij de belangen der groenlanden, ten noorden van Coevorden, in zoo hooge mate hooge mate betrokken zijn. De commissie van rapporteurs, zich eveneens vereenigende met het gevoelen van de meerderheid der afdeelingen, stelt mitsdien voor te besluiten conform de voordracht van Gedeputeerde Staten. De heer OldenhuiM Gratama zegt, zich moeielijk met de voordracht van Ged. Staten te kunnen vereenigen, om de redenen, die volgens het afdeelings verslag werden te berde gebracht door een lid van de eerste afdeeling. Bij besluit van 5 Nov. 1880 hebben de Staten aan de Stieltjes kanaalmaatschappij eene subsidie van f 50.000 verleend onder vijf voorwaarden. De eerste vier betreffen het werk zelf en later werd bij de behandeling der zaak daaraan een vijfde toegevoegd, welke inhoudt, dat eene regeling moet worden getroffen over den waterafvoer en het waterverlies met belanghebbende maatschappijen. De vijfde voorwaarde is niet van dien aard, dat het subsidie daarom kan ingehouden worden. Spreker heeft er toe medegewerkt, dat de vijfde voorwaarde werd aangenomen, in de meening, dat eene regeling als waarvan hier sprake is eerst tot stand kan komen als het kanaal een jaar of vier, althans eenigen tijd in werking is geweest en men heeft kunnen nagaan, hoe die werking is. Dat deze beschouwing juist is, wordt reeds bewaarheid, door dat de commissie, voor deze regeling benoemd, nog niet met hare werkzaamheden gereed is en daarmede in de eerste twee jaren ook niet gereed zal komen. Het kan nu niet de bedoeling geweest zijn het subsidie, dat strekt ter bekostiging van de daarstelling van het kanaal, voor een deel in te houden voor iets, dat eerst kan worden nagegaan en na lange waarnemingen beoordeeld, nadat het kanaal zelf geheel gereed is. De vjjfde voorwaarde is ook gi anders geformuleerd dan de eerste vier, die bepaaldeljjk op het werk zelf zien, waarvoor het subsidie is toegestaan. Dat op het werk zelf, zoo het niet of niet goed is opgeleverd, eenige gelden kunnen worden ingehouden, spreekt van zelf, maar niet om redenen, die eerst ontstaan, nadat het kanaal zelf geheel gereed is. Spreker gaat verder, Ged. Staten hebben ook begrepen, dat de beschouwing, die hij deelt, gegrond was, anders hadden zij zich niet in eene transactie met de Stieltjeskanaalmaatschappij begeven. En al meenden Ged. Staten, dat het Provinciaal bestuur recht heeft om een deel van bet subsidie in te houden, dan zijn zij nog niet bevoegd deze som op f 19000 te bepalen. Spreker meent, dat het verleenen en aannemen van een subsidie gelijk staat met het aangaan van een contract en dat daarin geene verandering mag worden gebracht dan met wederzijdsch goedvinden. Hij zou wel zijne stem willen geven tot het inhouden eener som van f 10.000, gelijk staande met die, welke het bestuur der Stieltjeskanaalmaatschappjj heeft voorgesteld, maar niet tot het inhouden van eene som van f 19 000. Het Provinciaal bestuur staat niet boven de kanaalmaatschappij, maar er raast als contracteerende partij en heeft geen recht eigenmachtig zoo'n groot deel van het subsidie in te houden. Spreker zal geen voorstel doen, omdat hjj reeds uit de behandeling dezer zaak in de afdeelingen weet, dat zjjne beschouwingen niet genoegzaam worden gedeeld, maar hjj achtte het nuttig en passend hier deze denkbeelden te uiten, ook met het oog op de toekomst. , De heer van liier zegt, dat ook hjj in de afdeeling over deze zaak heeft gesproken en dat hjj de beschouwingen van den heer Gratama niet kon deelen. De heer Gratama spreekt eerst over den aard der voorwaarden als rechtsgrond. Spreker gelooft, dat bjj het toekennen van een subsidie onder voorwaarden rechtens dit waar is, dat de uitbetaling van het subsidie alleen kan worden verlangd als aan de voorwaarden is voldaan. Hier zjjn 5 voorwaarden gesteld. De vjjfde betreft de regeling met de Drentsche kanaalmaatschappij, waarbjj ook het provinciaal belang in hooge mate is betrokken. Aan die voorwaarde is niet voldaan en heeft dus de Stieltjeskanaalmaatschappij geen recht de uitbetaling van het subsidie te vorderen. Iets anders is het of de inhouding van het subsidie billjjk kan genoemd worden. Het is waar, dat men aan eene harde wet moet gehoorzamon, maar toch bljjft altijd de vraag open of het billijk is die harde wet toe te passen. Hjj gelooft, dat Ged. Staten door een ander motief, dan de heer Gratama aangeeft, tot hun voordracht zjjn geleid en wel door het motief, dat zjj inzagen, dat het onbillijk zou zjjn, de Stieltjeskanaalmaatschappjj geheel van het subsidie te doen verstoken blijven. Het is hier geene transactie over een rechtspunt, maar een toegeven een gevoel van billijkheid. Spreker verheugt zich daarover, want het zou voor de Stieltjeskanaalmaatschappjj hoogst moeielijk worden, wanneer deze voor onbepaalden tjjd van het subsidie verstoken bleef. Ook gelooft hij, dat het bestuur van die maatschappij de rechtsbeschouwingen van den heer Gratama niet dealt, maar meer spreker's meening is toegedaan, die het enkel onbillijk zou achten als het subsidie werd ingehouden. Ware het bestuur van oordeel, dat het recht had de uitbetaling van het geheele subsidie te vorderen, dan zou het zeker zjjne eischen bij het provinciaal bestuur krachtiger gehandhaafd en zich anders geadresseerd hebben. Men heeft gehoopt, dat de regeling spoedig tot stand zou komen, en zijns inziens behoeft die ook geene jaren te duren, zooals de Hooge Regeering meent, bij welke het denkbeeld schijnt gevestigd, dat eerst de verbinding met Prnissen moet zijn tot stand gebracht en dan de kwestie van waterafvoer en waterverlies geregeld moet worden. Spreker gelooft, dat eene voorloopige regeling wel eerder tot stand zou kunnen komen als de besturen der kanaalmaatschappijen wilden samenwerken. Hij meent, dat het belang dier maatschappijen en het provinciaal belang in hooge mate daardoor zouden worden bevorderd. Hij acht de vaststelling eener voorloopige regeling zeer wel mogeljjk en deze zou dan later aan de goedkeuring van Ged Staten en de Hooge Regeering kunnen worden onderworpen. Dat tot nu toe die regeling niet verder is gevorderd, waaraan is dit te wijten ? Men weet het niet en kan alleen de reden gissen. Naar zjjn inzien is de reden deze, dat zoowel de Stieltjeskanaalmaatschappjj als de Drentsche kanaalmaatschappij elk te streng hun standpunt handhaven, zoodat het naar zijn oordeel zeer wenscheljjk zou zijn als de besturen dier maatschappijen eens beproefden door onderlinge samenspreking te komen tot een overleg, tot eene voorloopige regeling. Wanneer dit op minnelijke wijze plaats had, dair zou het aan die besturen duidelijk worden, dat de eene maatschappij behoefte heeft aan de andere, dat eene niet-samenwerking op nadeel, schade en verlies voor beide zal uitloopen. Hij acht het in het wederzijdsch belang, dat zij elkander de hand reiken. Hg gelooft dus, dat de voordracht van Ged. Staten aanbeveling verdient. Over het bedrag van het in te houden deel van het subsidie kan men verschillend denken. De heer Gratama wenscht slechts f '10.000, Ged. Staten f 19.000 in te houden. Spreker meent, dat men het bepalen van de hoegrootheid van het cijfer moet overlaten aan Ged. Staten, die in overleg handelen met den provincialen hoofdingenieur, daar zij in dezen het beste oordeel hebben. Eerst bestond bjj Ged. Staten de neiging om aan de Staten in overweging te geven van het subsidie eene som van f 35.000 uit te betalen. De hoofdingenieur meende echter, dat da in te houden som grooter moest zijn en Ged. Staten hebben zich bij die meening neergelegd. Hierbjj komt nog, dat aan het bestuur der Stieltjeskanaalmaatschappij is te kennen gegeven, dat indien het een tjjdlang verstoken blijft van een deel van het subsidie en het van zijn kant medewerkt tot het tot stand komen van de regeling, het Provinciaal bestuur later genegen zal zijn eenige rentevergoeding te verleenen. Spreker meent, dat door aanneming van de voordracht van Ged. Staten aller belangen zeer worden bevorderd. De heer Oldenltuia G-rataina wenscht een enkel woord te zeggen om de beschouwingen van den vorigen spreker te bestrjjden. De heer van Lier zegt, dat er vijf voorwaarden zijn gesteld en dat deze moeten worden nageleefd. De heer van Lier is echter een bekwaam rechtsgeleerde en weet zeer goed, dat er voorwaarden zijn, welker vervulling gaat boven de macht van hem, aan wien de voorwaarde is opgelegd, omdat hij van vreemden afhankeljjk is. Zulke voorwaarden kunnen niet door de verbondene partij alléén nageleefd worden. Hij houdt vol, dat bij Ged. Staten wetens of onwetens het besef levendig was, dat de Stieltjeskanaalmaatschappjj hier een recht kon doen gelden en dat zjj daarom zich in eene transactie over dat recht hebben begeven. Wanneer dit niet zoo was, zouden zjj niet zjjn overgegaan tot het voorstel om het geheele subsidie te betalen behalve f 19.000. Hetgeen de heer van Lier heeft aangevoerd bevestigt geheel sprekers denkbeeld. Da heer van Lier meent, dat eene voorloopige regeling zou kunnen tot stand komen, terwjjl de voorwaarde juist eene definitieve eischt. En daar eene definitieve nog wel dertien jaren kan aanhouden, althans tot dat met de Pruissische kanalen is aangesloten, blijkt daaruit voldoende, dat wegens het niet nakomen der vijfde voorwaarde het subsidie niet kan worden ingehouden. Spreker merkt den heer van Lier op, dat hij hier niet uit eigenbelang het woord voert. Hij is geen actiehouder van de Stieltjeskanaalmaatschappij en spreekt ook niet voor die maatschappij, maar alleen uit een oogpunt van recht. Hg heeft ook met niemand buiten deze vergadering gesproken. Hetgeen Ged. Staten voorstellen is een dwangmiddel niet van deze eeuw en van de humaniteit, thans geldende. Geen der maatschappijen mag schade of nadeel hebben en daarom mag ook geene maatschappij gedwongen worden en mag niet een deel van het subsidie worden ingehouden, omdat zij daardoor gebonden en minder vrij in haar oordeel betreffende de regeling zou zjjn. f 19.000 mogen de Staten in allen gevalle niet inhouden, maar wel f 10.000. Hjj zal hiervan echter geen voorstel maken, omdat het niet, zooals hij reeds heeft opgemerkt, genoegzaam gesteund zou worden. Hij heeft alleen de zaak ter sprake gebracht, omdat hijer belang in stelt-, dat men later zal weten, dat deze denkbeelden hier nu reeds zijn verkondigd. De heer Dibbits meent, dat het er weinig toe doet of het uit te keeren deel van het subsidie f 40.000 of f 30.000 bedraagt, omdat Ged. Slaten hoogstwaarschijnlijk later het geven van eene rentevergoeding van het ingehouden deel zullen voorrdragen. Het verlies, dat de maatschappij lijdt, komt dus later terug. Het zal dus ook de maatschappij tamelijk onverschillig zjjn of zjj f 40.000 of f 30.000 ontvangt. De Voorzitter meent, dat dit niet zoo geheel onverschillig is. Bjj de hier bedoelde regeling heeft de Drentsche kanaalmaatschappij en een groot deel van het Zuid-oostelijk gedeelte van Drenthe groot belang. Wanneer nu slechts eene kleine som wordt ingehouden, bestaat er voor de Stieltjes-kanaalmaatschappij niet zooveel drang om tot uitvoering der noodige werken over te gaan. Hjj meent dus, dat niet meer dan f 30,000 moet worden uitgekeerd. De heer Borger deelt niet het gevoelen van den heer Gratama, maar meent, dat de in te houden som als borgstelling voor het maken der noodige werken, niet hooger moet zijn dan het bedrag der kosten, waarop die werken zijn berekend, dat is volgens het rapport van den hoofdingenieur f 15.000. Hij doet daarom het volgende voorstel: De ondergeteekende stelt voor de som, in te houden als waarborg voor de vervulling der voorwaarde 5 van 't besluit der Staten van 5 November 1880 no. 2, te bepalen op f 15.000. K. E. Borger. Daar dit voorstel genoegzaam wordt ondersteund kan het een punt van beraadslaging uitmaken. De heer van ï,ier wenscht niet in meerdere beschouwingen omtrent deze zaak te treden, maar alleen nog een woord te spreken over enkele uit' drukkingen van den heer Gratama, die hij niet begrijpt en waartoe hjj ook geene aanleiding heeft gegeven. Naar zijn iniien kan eene voorioopige regeling zeer wel tot stand komen en wanneer die heeft plaats gehad, behoeft er geen bezwaar meer te bestaan tegen de uitbetaling van het geheele subsidie. Wat eene definitieve regeling aangaat, het woord definitief is zeer rekbaar en steeds kan men weer eene nieuwe regeling verlangen. Is eene voorioopige regeling echter tot stand gekomen dan moet men een deel van het subsidie niet. langer inhouden. Het is hem niet bewust, dat hij eem ge uitdrukking heeft gebezigd, die in bield, dat de lieer Gratama uit andere beweegredeum heeft gesproken dan als lid dezer vergadering, met het oog op bet algemeen belatg. Dat de heer Gratama actiehouder zou zijn, is hem niet in de ge lachttin gekomen en kon hij er dus ook niet over spraken. De neer Giatarna is niet betrekken bij de Stieltjeskanaal-maatschappij, maar al ware dit het geval, dan zou bij zich daarover toch nog niet hebben uitgelaten. Dat de Stielijeskanaal-maatschappij zou moeten worden gedwongen heeft niet in zijne bedoeling gelegen. Van dwang is hier geen sprake. Beide maatschappijen hebben ieier hun belang en als zusters hebben de maatschappijen een gezamenlijk belang. Het ligt niet op den weg der Prov. Staten om ook maar eenigen dwang op eene der maatschappijen uit te oefenen. De heer E*elink meent, dat de heer Borger een nieuw voorstel heeft gedaan, anders zou het een amendement zijn en het beter wezen, dat aan de commissie van rapporteurs werd gevraagd, of deze het wilde overnemen. Wanneer flat niet het geval is, dan is het een nieuw voorstel en behoort eerst het voorstel der commissie van rapporteurs in stemming te worden gebracht. Dd heer Ijunsingh Xonckens zegt het geheel eens te zijn mtt den heer Pelinck. Gold het voorstel van den heer Borger eene verhooging van het in te houden deel van het subsidie, dan zou bet een amendement zjjn, maar nu het daarentegen eene vermindering betreft, is het een geheel nieuw voorstel. Da heer A. J. Tonckens zegt als lid der commissie van rapporteurs niet genegen te zijn het voorstel van den heer Borger over te nemen. De heer de Milly meent, dat het voorstel van den heer Borger de verste strekking heeft en dus eerst in stemming moet komen, welk gevoelen' door den heer itoelink wordt gedeeld. De Voorzitter meent, dat men over dit punt zeer verschillend kan denken en dat het moeielijk is dienaangaande een regel te stellen. Hij zal het eerst het voorstel van den heer Borger in omvraag brengen. Wil men f 19.000 inhouden, dan stemt men hier tegen en wil men slechts f 15.000 inhouden, dan stemt men er voor. De heer Dibbits meent, dat het voorstel van den heer Borger eenvoudig een amendement is op het voorstel der commissie van rapporteurs tot inhouding van f 19.000; de heer Borger wenscht dit bedrag te verminderen met f 4000. Zijn voorstel is dus een amendement en daarover moet dus eerst worden gestemd. De heer de Milly meent, dat als eerst het voorstel der commissie van rapporteurs in omvraag komt en wordt afgestemd, en later ook het voorstel van den heer Borger wordt afgestemd, men dan letterlijk niets heeft. Hierop wordt het voorstel van den heer Borger verworpen met 25 tegen 9 stemmen. (Vóór stemden de heeren: van Holthe tot Echten, Hoogerbrugge, Koelink, van Loenen, Borger, Oldenhuis Gratama, Boelken, van der F«ltz en de Mdly). Zonder hoofdelijke stemming wordt daarop de voordracht van Ged. Staten aangenomen. (Wordt vervolgd.) --- Allerlei. In de Donderdag gehouden correctioneele terechtzitting van de rechtbank te Haarlem stond de directeur van het vereenigd arrest- en provoosthuis aldaar terecht, met de IJ., een der bewaarders, beklaagd van het door onachtzaamheid mogelijk maken en bevorderen van de ontvluchting van Gerrit Visser, gefailleerd koopman en makelaar te Beverwijk, die in den nacht van 8 op 9 Maart jl., terwijl hij wegens frauduleus bankroet preventief gevangen gehouden werd en reeds naar den procureurgeneraal verwezen was, om voor het gerechtshof te Amsterdam terecht te staan, uit de pistolekamer ontvlucht en tot heden niet teruggebracht is. Als getuigen werden gehoord vijf gevangenbewaarders en acht vroegere en tegenwoordige bewoners van de gevangenis. Uit hunne verklaringen bleek, hoe weinig de reglementen in die inrichting werden nageleefd, zoodat bv. de 2. bekl., die dien dag s P 8C i aa l bij de pistole dienst had, verzuimde, des avonds de grendels van twee deuren te sluiten en de nachtronde te doen. Ten aanzien van den 1. bekl., die als directeur volgens het reglement verantwoordelijk was voor de schromelijke nalatigheid, daar hij van verscheiden verzuimen, die herhaaldelijk voorkwamen, niets scheen te weten en ettelijke voorschriften van het reglement niet opvolgde, Week 0. a., dat V., die buitengewoon veel vrijheid vun beweging had, vrij en onbespied met andere gevangenen (die voor boete enkele dagen moesten zitten) kon spreken en door hen briefjes buiten de gevangenis kon krijgen; dat hg en andere gevangenen tabak en sigaren onbemerkt konden ontvangen, die van de straat in den turfkelder werden geworpen; dat hij zijn licht in de pistole-kamer zelf kon aansteken en uitdoen, dat in den regel de gevangenen bij het komen en bjj het gaan niet werden gevisiteerd, en rondes altjjd op dezelfde uren werden gehouden, en de gevangenen konden weten, op welke dagen sommige bewaarders hunne uitgaansdagen hadden; dat de deur van de kamer van V. herhaaldelijk openstond, enz. Ten gevolge van al die nalatigheden kon V. in den bedoelden nacht, met sleutels, door den smid de Boer te Beverwjjk vervaardigd, naar teekeningen, die V. aan zijn zwager B. Sluiter aldaar had weten te doen toekomen en welke men hem in de gevangenis had bezorgd, drie deuren openmaken en over de kamer van den afwezigen bewaarder 1. klasse, die uit was, een luik in den zolder bereiken en over den zolder langs een touw van zjjne krib zich laten afzakken op eene binnenplaats, waar eene ladder stond, die hem diende om over een ander dak op de straat te komen. Het 0. M., waargenomen door mr. A. A. van der Mersch, subst.-off. van justitie, requireerde tegen den directeur eene cellulaire gevangenisstraf van 3 maanden, tegen den bewaarder de 11. 1 maand cel. De beide beklaagden erkenden het hun ten last gelegde en verzochten eene genadige straf. De uitspraak van het vonnis is bepaald op Dinsdag 14 Juni e. k. B. Sluiter, bloemkweeker te Baverwjjk, de zwager van den ontvluchten gevangene G. Visser , stond Vrjjdag jongstl. terecht, beklaagd van die ontvluchting te hebben bevorderd door het verschaffen van 3 sleutels en twee vjjltjes, welke hjj naar teekeningen, die een tot nog toe onbekend gebleven ontslagen gevangene hem van Visser had overgebracht, had laten maken door den smid de Boer te Beverwijk, den 14den Februari, welke sleutels daags daarna door dienzelfden persoon weder hij hem waren afgehaald. Volgens den bekl. Sluiter had die bode hem gezegd, dat de sleutels moesten dienen om te maken, dat Visser de tabak, die hij (S.) herhaaldelijk in het keldergat voor hem had gegooid, tfou kunnen krijgen. Ia de eerste dagen na de ontvluchting had S. echter aan den rechter-commissaris gezegd, zich niets van sleutels te herineren. Het O. M. requireerde wegens dit opzettelijk bevorderen van ontvluchting tegen S. 45 dagen celstraf, -r— De verdediger mr. Ph. H. Haas, advocaat te Amsterdam kwam in den loop van zijn pleidooi tot de conclusie, dat de ontvluchting niet plaats had op de wijze, als door het O. M. werd beweerd. Wat er met die sleutels is gebeurd is niet opgehelderd; evenmin is het bewezen, dat ze in de gevangenis of in banden van V. zijn geweest. Za zijn gevonden in eene dakgoot buiten het gebouw, waar ze wel kunnen ?ijn nedergelegd om de justitie van het het spoor te leiden. Het is ook niet bewezen, dat bekl. de bedoeling gehad heeft om ze voor ontvluchting te doen dienen, en dat is toch een element van het misdrjjf. Ten slotte nog de aanklacht tegen Adrianus de Munk, tuinder le Heemskerkerduin, bjj wien Visser den 5. dag na zijne ontvluchting onderkomen heeft gezocht en die hem gedurende 16 dagen op den zolder van zjjn huis heeft verborgen gehouden en daarna naar Abkoude gebracht op of omstreeks 1 April. Zeven weken daarna werd dit ontdekt door twee arbeiders, die in de tuin van de M. een koffartje met ondergoed [opgroeven en dit aan de M. mededeelden, die hen daarop bezwoer, zich stil te houden, zeggende, dat het goed van Visser was. Zij brachten 't echter ter kennis van den brigadier van de rjjks-veldwacht te Beverwijk, die vervolgens ten huize van de M. ook nog de bovenkleederen van V. in beslag nam, doch de vogel was gevlogen. Bekl. erkende, V. te hebben opgenomen, zooals hij zegt uit medeljjden, omdat V. meer dood dan levend was toen hg hem in zijn hooi vond liggen, en hem verzekerde, dat hij er geen kwaad aan deed, want dat hij geen uitgebrokene was. Bakl. wist echter zeer goed, dat V. bankroet geslagen had en dat hem te last werd gelegd, dat hij van de rijke lui geld kreeg, om daarvoor papieren te koopen of het uit te zetten, maar dit niet deed, integendeel, het aan arme lui leende, om ze voort te helpen, en hg had ook wel gevreesd voor de gevolgen. Het O. M. meende, dat voor het misdrijf van art. 248 Code Pénal niet noodig was eene voorafgegane veroordeeling van den verborgen persoon, maar dat de wetgever slechts bedoeld had, te straffende ongehoorzaamheid tegen het openbaar gezag, het verhinderen van de justitie in 't vervullen van haten plicht, en eischte de veroordeeling van A. de Munk tot eene cellulaire gevangenisstraf voor den tjjd van 45 dagen. Ook in deze beide zaken zal de rechtbank 14 dezer vonnis geven. (II. Ct.) De moordenaar Veringmeier is Zaterdag van Schiedam naar Rotterdam overgebracht. De politie wist de nieuwsgierigheid van de bevolking te verschalken ; zjj liet het publiek onkundig van het uur van vertrek. Des middags te 1 ure ongeveer, toen er schier niemand voor het politiebureau was, werd V. jjlings in eene vigilante naar het station van den Holl. spoorweg getransporteerd om, bjj aankomst te Rotterdam, naar de cellulaire gevangenis te worden vervoerd. Aan het station te Schiedam kreeg hg een zenuwtoeval. Des ochtends ten 7 ure is hg voor het ljjk van zijn slachtoffer gebracht. Hg verklaarde zich volstrekt niet te herinneren den moord gepleegd te hebben, hoewel hjj niet ontkende, dat het best mogelijk was, dat hij de misdaad had begaan. Overmatig gebruik van sterken drank en vooral van bier schjjnt hem in een zoodanig verwarden en opgewonden toestand gebracht te hebben, dat het best aan te nemen is, dat hij, volkomen ontnuchterd zjjnde, zich niet volkomen bewust waa van zijne gruweldaad. De naam van den verslagene wordt thans opgegeven te zjjn Pieter Wittenberg, gehuwd, 39 jaar oud en wonende te Berchem. Terwjjl Keizer Wilhelm Zaterdagavond te Ems een rjjtoertje deed, heeft een oud man, onder het mompelen van eenige onverstaanbare woorden, eene kruik voor de paarden geworpen. De kruik brak en bleek met aarde te zijn gevuld. De man werd terstond gearresteerd. Hij verklaarde, naar Ema te zjjn gekomen om den Keizer een middel tegen overstrooming mede te deelen, en nu maar eerst die kruik naar het rijtuig te hebben geworpen, om de aandacht des Keizers te trekken. Evenala u^t dit antwoord bleek ook overigens, dat de man krankzinnig was. Bij nader onderzoek werd geconstateerd, dat hij kuipersbaas te Frankfort aan den Oder was en reeds eenigen tjjd malende was geweest. ---