BUITENLAND. Overzicht. Frankrijk. Het koffiehuis op den boulevard Magenta, waar Ravachol is gevangen genomen, wordt tegenweordig bestormd met bezoekers. Ieder die er komt wil uit den mond van den knecht, Lheraut, de juiste toedracht der arrestatie van den anarchist vernemen. Buiten de deur staan politiedienaren om dé kijkers aan te manen niet te blijven stilstaan, ten einde het voetpad vrij te houden. Er zijn wel twintig teekenaars en photographen in het koffiehuis gekomen, voor wie de knecht en de koffiehuishouder hebben moeten poseeren voor het maken van hun conterfeitsel. Lheraut ontvangt ook ruime fooien van de koffiehuisbezoekers. Yan twee hunner heeft hij 200 fr. gekregen. Zelfs heeft hij per post van een onbekende 500 fr. ontvangen. Die jonge man is de held van den dag. Niet Lheraut, zeggen sommigen, is zijn naam, maar Lherot, en dit verwisselt men weer met Llieros (den held). Deze medaille heeft echter ook hare keerzijde. Lheraut en de koffiehuishouder hebben dreigbrieven ontvangen, natuurlijk van anarchisten, tenzij die brieven weer eene ellendige grap zijn, eene funisterie, zooals het te Parijs heet en waarin men dier stede bijzonder sterk is. Hoe het zjj, het koffiehuis wordt door de politie bewaakt. Ravachol heeft een kruisverhoor ondergaan, dat meer dan vier uren geduurd heeft. Hij heeft bekend in het vorige jaar te Montbrison een grijsaard van 86 jaren vermoord te hebben, en toen de rechter van instructie neerkwam op drie andere moorden, waarvan hjj almede beticht werd, heeft hij slechts flauvyelijk de beschuldiging weersproken; maar hij blijft ontkennen de dynamietaanslagen in de Rue de Clichy en elders gepleegd te hebben. Twee anarchisten, geljjk hij gevangen en in zijne tegenwoordigheid verhoord, verklaarden dat hjj helsche machines vervaardigd heeft. Ravachol loochende het en verweet hun dat zij lafaards waren, en er werden verder heftige woorden gewisseld. De politie, die te weten is gekomen dat de drukkerij van het blad la Révolte eene verzamelplaats is van anarchisten, heeft aldaar Vrijdag een inval gedaan en verscheidene anarchisten, onder welke ook vreemdelingen, gevangen genomen. De vreemdelingen zullen het land uitgezet worden. Vrijdagmorgen heeft men voor een huis op den boulevard de Strasbourg weer eene dynamietpatroon gevonden en op de vensterbank van een hotel in de Rue Fondary eene doos met eene daaraan gehechte lont. Ifuitschland. Het Huis der Afgevaardigden van Pruisen heeft de overeenkomst met den Hertog van Cumberland goedgekeurd. De vrijzinnigen en het Centrum verlangden, dat alle bijzonderheden zouden worden bekend gemaakt, maar overeenkomstig den wensch der Regeering werd dit verworpen. Met grond wordt verondersteld, dat alle uit het Wegenfonds tot nog toe bestreden uitgaven op dezelfde wijze zullen worden uitbetaald. De Freis. Ztg. noemt onder die uitgaven de voltooiing der garnizoenskerk te Hanover, het pensioen van den, onder den naam Gregor Samarow bekenden, schrijver Meding en een jaargeld voor kardinaal Melchers, den gewezen aartsbisschop van Keulen; de laatste zou thans van dit jaargeld afstand hebben gedaan. Onmiddellijk nadat de zittingen van den Rijksdag waren gesloten, is de socialistische afgevaardigde Kunert aan de zijde zijne r vrouw te Breslau op straat gevangen genomen. De 77e veijaardag van Bismarck is Vrijdag in Duitschland, naar de eerste berichten te oordeelen, nog meer gevierd dan het vorige jaar. Men krijgt den indruk, dat de vrees om zich door sympatie-betuiging aan het Hof onmogelyk te maken, verzwakt is, hetzij dat de Keizer zich in een anderen geest heeft uitgelaten, hetzij dat de nieuwe koers zooveel weerzin inboezemt, dat men zich niet stil kan of wil houden. Het laatste zou wel eens het geval kunnen zijn, want de taal van verschillende invloedrijke kranten is zeer scherp. Zoo leest men in een orgaan van de vrij-conservatieven : «Bismarck is thans veel meer populair dan ooit te voren, toen hij nog de teugels van het bewind in handen had. Dit dankt hg aan den nieuwen koers. De ervaringen van den laatsten tijd hebben aanleiding gegeven tot vergelijkingen, welke juist niet gunstig uitvallen voor den tegenwoordigen tijd en den leidenden Staatsman van het oogenblik". Dat Bismarck ooit als Rijkskanselier zal terugkeeren, wordt door niemand geloofd en om meer dan een reden onmogelijk geacht. De Keizer heeft gezegd, dat hg zijn eigen Kanselier wil zijn, wordt met zekere bitterheid opgemerkt. Er komt bjj, dat in den laatsten tijd bekend is geworden, dat reeds spoedig na het optreden van dezen jongen Keizer het plan tot het ontslag vau Bismarck is gemaakt. De Keizer stelde met Bismarck een program vast, volgens hetwelk hg zich binnen zekeren tjjd en langzamerhand zou terugtrekken, daar een plotseling aftreden niet in het belang van Duitschland werd geacht. De geschiedenis van de ontvangst van Windthorst en andere dingen waren oorzaak, dat de Keizer zich aan het program niet hield, maar Bismarck op een zeer onridderlijke wgze dwong om zijn ontslag te vragen. En de brief, waarbjj Bismarck toen ontslag vroeg, werd nog altijd niet gepubliceerd. De Norddeutsche geeft — wat vroeger niet gebeurde — ook een paar regels tot waardeering van de verdiensten van den eersten Rijkskanselier. De 400 kievitseieren zullen er wel niet zgn, 't was er geen weer voor. Vrijdagavond hebben ongeveer tienduizend met de treinen aangekomen bezoekers eene soort van vreedzaam beleg om het kasteeltje van Friedrichsruhe gelegd. Onder de gelukwenchen, welke de telegraaf bracht, was er een van de bejaarde zuster van den overleden Keizer Wilhelm, de Groothertogin-moeder Alexandrine van Mecklenburg. Verder kwamen er gelukwenschen van Keizerin Frederik, den Koning van Saksen, den Prins-regent van Beieren en andere vorstelijke • personen. Betreffende een gelukwensch des Keizers heeft men tot nu nog niets vernomen. Volgens personen die hem gezien hebben, is Bismarck altoos even levendig en kloek. Aan den optocht met fakkellicht, die des avonds op Friedrichsruh ter eere van Prins Bismarck werd gehouden, hebben ongeveer 5000 deel genomen. In weerwil van de koude is Bismarck in de openlucht komen staan om den stoet te zien défileeren. In eene korte toespraak ter dankbetuiging zeide hg onder anderen: «Wanneer wjj vasthouden aan het verkregene, zgn wg sterk genoeg om ons naar rechts en links te weren ; maar aanvallen willen wjj niet." Tot in den namiddag van Vrijdag waren er op Friedrichsruh reeds aangebracht ongeveer vijfhonderd aangteekende brieven van gelukwensching, nagenoeg vijfduizend telegrammen, tweehonderd pakketten, em Italië. 'f In den Senaat heeft dé Minister voor de schatkist medegedeeld wat het Kabinet alzoo tot stand gebracht en verkregen heeft. De opbrengsten der douanerechten overtreffen de raming. Het deficit van dezen zomer is beperkt. De Minister noemt de maatregelen op, noodig om het wisselen der kansen te matigen en de duistere bende van baisse-speculanten te bestrijden, tegen welke de Regeering besloten is op te treden. De Minister-President verklaarde in de Kamer, op eene vraag van den heer Damiani, dat het waar is, dat de Regeering Italie's invloed uitbreidt langs de kust van Juba en aan de Kaap Guardafui. De staatkunde van het Kabinet is logisch. De Minister kan nog niet zeggen of de forten en de stations, die onderhoorig zijn aan den Sultan van Zanzibar, al of niet bezet zullen worden. Dit zal van de Regeering van Zanzibar afhangen. Een oorlogsschip is naar Zanzibar gezonden om Italië's rechtmatigen invloed in den Indischen Oceaan te handhaven. De Minister ontkende verder, dat de Regeering den Ras van Tigré tegen Koning Menelik tracht op te zetten. Portugal. De Diario de Noticias te Lissabon meldt in zgn nummer van 29 Maart omtrent den toestand te Quilimane in Oost-Afrika: »Bjj het Ministerie van Marine werd heden een telegrm ontvangen, meldende dat de stad Quilimane tegen eiken aanval veilig is. «De oproerlingen waren Marcusé voorbijgetrokken, na op de vlucht gedreven te zgn, en lieten de vaartuigen zinken, waarmede zjj van boven gekomen was." Servie. Het Ministerie is gevormd. Patchich heeft het presidium met Buitenlandsche Zaken en voorloopig Financiën, Velimirovetsch Publieke Werken, Milovlawjevitch Binnenlandsche Zaken, kolonel Djouritch Oorlog, Djordjevitch Justitie, Nicolitch Eeredienst en onderwijs, Donchmanitch Handel. Brazilië. De Times ontving Zaterdag uit Buenos Ayres het volgend bericht. De Minister van politie heeft de gevangenneming bevolen van iedereen die opwekt tot opstand of oproerige dingen luide zegt of roept. De Minister van Oorlog heeft bevolen dat twee escadrons cavalerie en twee batterijen artillerie Z 'ndag de stad binnenrukken om de politie te helpen. Deze maatregelen hebben de radicalen ontsteld; zjj hebben hunne partjjgenooten uitgenoodigd elk conflict met de politie te vermijden. De laatste coupon van de binnenlandsche leening is betaald. Vereenigde Staten. Het wetsontwerp van den heer Bland is in de laatste dagen van Maart in het Huis der Vertegenwoordigers van de Vereenigde Staten behandeld. Het strekt om de aanmunting van zilver vrij te stellen, d. w. z., dat de munt der Unie verplicht zal zgn, iedere hoeveelheid zilver in dollars van 400 centen waarde te veranderen, al is die hoeveelheid zilver op de wereldmarkt op het oogenblik slechts 70 centen waard en zal hjj waarschijnlijk nog minder waard worden. De geduchte invloed der eigenaars van zilvermijnen in het Westen en de onwetendheid van een groot gedeelte des volks werken samen om aan het ontwerp eene meerderheid te verschaffen. Er zgn millioenen menschen, die gelooven, dat het lot der boeren en der werklieden als met een tooverslag zal worden verbeterd, wanneer een onbegrensd aantal zilveren dollars kan worden geslagen ; de zilveren dollar is in Amerika 400 centen waard en zjj meenen, dat die waarde constant zal blijven, onverschillig welke verhouding overal in de wereld tusschen goud en zilver bestaat. Dat men met dezen zilveren dollar, naarmate de verhouding van zilver tot goud ongunstiger wordt, hoe langer hoe minder zal kunnen koopen, of, anders uitgedrukt, dat de prijzen evenveel zullen stijgen als het zilver in waarde verliest — dit zal de groote menigte eerst na eene financiëele catastrophe inzien. De tegenstanders van het ontwerp hebben, door de vergadering te verlaten, waardoor zjj geen besluit kon nemen, de aanneming van het ontwerp verhinderd. Argentinië. De staat van beleg is afgekondigd, ten gevolge der ontdekking van eene samenzwering, ten doel hebbende het omverwerpen van de Argentijnsche Regeering. De voornaamste schuldigen zjjn gevangen genomen. De telegrafische gemeenschap met de provinciën der Argentjjnsche republiek is afgebroken. De stad is rustig. Verspreide Berichten. Het anarchistenproces in Staffördshire. Men schrjjft uit Londen aan de N. R. Ct.: Sedert een paar dagen heeft het strafgeding tegen de zes te Walsall in hechtenis genomen anarchisten voor de assizen van Stafford een aanvang genomen. De beklaagden zjjn Frederick Charles, klerk, oud 27 jaren; Victor Cailes, machinist, oud 33 jaren; John Westley, borstelmaker, oud 32 jaren; William Ditchfield, handwerksman, oud 43 jaren; Joseph Deakin, klerk, oud 33 jaren, en Jean Battola, schoenmaker, oud dertig jaren. Laatstgenoemde, die zich niet bjj zjjne leest gehouden heeft en daarom nu in de knel zit, gaat door voor eenen Italiaan, en Cailes is een Franschman. Zg behoorden allen, min of meer, tot de socialistensocieteit te Walsall, waarvan Deakin de secretaris was. Zjj worden door de Kroon vervolgd wegens overtredingen der Explosive Substances Act van 4883. Krachtens het vierde artikel dezer wet kan hjj die ontplofbaar materiaal maakt met een onwettig doel eene tuchthuisstraf van 14 jaren beloopen, terwjjl artikel 3 eene tuchthuisstraf van twintig jaren bedreigt tegen hem die dergeljjk materiaal bezigt zóódanig, dat daardoor gevaar voor menschenlevens of eigendommen binnen het rijk ontstaan kan. Sir Richard Webster, de advocaat-generaal, houdt staande, dat het getuigenverhoor en de gevonden revolutionaire bescheiden geen t wjj fel overlaten, of de beklaagden waren, vermoedelijk in overleg met andere anarchisten in vastelandsche hoofdsteden, in een komplot betrokken, waarvan het doel was ontplofbare bommen te vervaardigen, ten einde die dan tegen de «rijken" te bezigen, zoo ongeveer op de manier door «Ravachol" aangewezen. De bekentenis van Deakin, die, zich verraden achtende door zijne kornuiten, eveneens als klikker opgetreden is, maakt Sir Richard Webster's opvatting van de zaak des te waarschijnlijker, Deakin verklaart in den stelligsten trant, dat de te maken bommen voor uitvoer naar Rusland bestemd waren. Zjjn de getuigenissen voor de assizen te Stafford op zich zelf reeds belangrijk, nog sterker zullen zij de aandacht trekken en verdienen in het licht der jongste gebeurtenissen te Parijj. Zeer in'pressant zjjn de documenten in een valies van Charles gevonden. Ten deele droegen zjj de handteekening van Cailes, voor zoover hunne afkomst eene Fransche was. Het gewichtigste stuk was wel een manifest van Cailes: Moyens d'Emancipation, gedagteekend Walsall, September 1894 ; het predikt de hevigste middelen tegen alle «kapitalisten" en eindigt met de woorden : Vive VAnarchie! Fight or Starve! was een ander Engelsch pamflet, in het genoemde valies door de politie in beslag genomen. Daarin wordt o. a. betoogd dat twaalf branden per avond de gewapende macht wel zullen onledig houden; en terwjjl zjj bezig is die branden te blusschen, kunnen de proletariërs zich onledig houden met den individueelen of collectieven diefstal. Nóg werden in het bezit van Charles gevonden : een moorddadig artikel uit de Tribune Libre, betiteld «de scherprechters", waarin «het volk" geraden wordt als scherprechters op te treden tegen de gegoeden; en dan nog een ander bloeddorstig opstel uit de International : «Het feest der anarchisten in de Opera". Daarin wordt de Opera voorgesteld als de tempel der laagste hartstochten voor de kapitalisten en dergel jj ken, de uitzuigers van hst proletariaat, die daar hunne stompe zinnen aan nieuwe streelingen willen laven. Daarom zullen de anarchisten juichen over het afbranden van zulk eene monsterachtige instelling, en niet minder over de angstkreten en den doodstrijd van hen die in den brand mochten omkomen. Het in brand steken eener Opera wordt door den menschlievenden boef beschreven als eene volkomen geoorloofde daad. Hg geeft dan aan hoe die daad gepleegd kan worden. Twee kameraden moeten, met bommen in den zak, de Opera bezoeken en die bommen in de galerjj neerleggen. Na de eerste akte gaan zjj weg, de bommen achterlatende, welker samenstelling zorgvuldig beschreven wordt. De ontploffing vindt plaats, vernielt het dak, en het neerstortende dak doodt alle aanwezigen. Dat is prachtig I Geen wonder, dat er menschen gevonden worden om dergelijke theoriën in practjjk te brengen. Inmiddels heeft de uitzetting van vreemde boeven door de Fransche Regeering aan de geheele zaak een ander aanzien gegeven. Men is hier terecht bevreesd, dat de meesten hunner in Albion een goed heenkomen zullen zoeken. Dit zal eenen sterken steun geven aan de partij, welke bjj de Regeering aandringt op het onmiddelljjk voorbereiden eener wetgeving om paal en perk te stellen aan de geheel onbelemmerde immigratie hier te lande van allerlei uitheemsche vagebonden. Ik weet niet of de Regeering nog geneigd is eene zoodanige wetgeving voor te stellen. Wel zjjn er bevelen gegeven aan de tolkantoren, om de voorschriften tegen den invoer van dynamiet en andere ontplofbare stoffen — voorschriften welke gemaakt zjjn toen de Fenians en hunne heldendaden aan de orde waren — weder veel strenger na te komen, dan in den jongsten tijd gebeurd was. --- Is het een ander? ROMAN VAN B. M. CROKER. 75. VIER-EN-TWINTIGSTE HOOFDSTUK. Tableaux Vivants. Hij bood haar werktuigelijk den arm en geleidde haar naar de muziekzaal. Tot zijn geluk was deze jonge dame zeer spraakzaam en een glimlach, een knikje of een enkel woord waren van zijn kant voldoende, om het gesprek in gang te houden, wat ook zeer goed was, want hij had slechts eene enkele gedachte in zijn hoofd, de brandende vraag: »hoe zal ik toch hier vandaan komen?" Om met Haidée en Hepburn samen te zgn en er getuige van te zijn, dat een ander zijne plaats in nam, dat ging boven zijne krachten. Hij zag verlangend naar Dickij rond, naar Dickrj, die hem al deze ellende bezorgd had en wien hg nu zoo gaarne in zijne plaats wilde stellen, om de dame, die hij aan den arm had, verder te begeleiden, ten einde zelf zich te kunnen verwijderen, maar ach! te vergeefs zocht hij onder den dichten drom heeren naar het zemelblonde hoofd van zijn kameraad. Hij was met den rug naar den muur geheel ingemetseld, •r was geene mogelijkheid om te ontvluchten voorhanden, en bjj moest den bitteren kelk tot op den laatsten droppel ledigen, want Haidée en Hepburn zaten bjjna vlak tegenover hem bg een vensterbank en hij kon zich wenden en keeren zooveel hij wilde, hg kon het niet vermijden om hen te zien en kon ook niet laten om op hen te letten. De jonge dame naast hem, die zgn naam natuurlgk bg de voorstelling niet verstaan had en die hem een paar inlichtingen gaf omtrent de aanwezige personen, zonder zjjne oplettendheid te kunnen boeien, bemerkte, dat zgne blikken steeds dezelfde richting namen en zeide : «Ik zie, dat u ook mejuffrouw Haidée Brabanzon bewondert, zjj is de volmaaktheid zelf, op alle tjjden als een schilderij! Ik ken haar persoonlijk nog al, wg bezoeken dezelfde kookschool." «Inderdaad ? !" vroeg Har rij, die nu eensklaps geheel oor was. »Zij is een bekoorljjk meisje en wordt zeer gezocht en bewonderd, waarvan zjj echter al zeer weinig notitie neemt. Ik vind het treffend en aandoenlijk van haar," voegde zjj er bij, met een weemoedigen blik op haar vis a, vis. «Wat wil u daarmede zeggen ?" vroeg hjj haastig. «Waarom neemt zjj er geen notitie van ?" «Ach, men vertelt een zeer romantische geschiedenis van haar," antwoordde de jonge dame, zeer verheugd, bjj haar zwijgenden geleider eindeljjk de rechte snaar aangeroerd te hebben. «Men zegt, dat zjj nooit huwen zal, omdat ze eenmaal bemind heeft, en deze man — zooveel ik weet was hjj officier — bleef op den trouwdag eenvoudig weg! De bruid was geheel gekleed, de kerk prachtig versierd en hjj — hjj had het land verlaten! Is dat niet verschrikkelijk ? Eenigen beweren, dat zg zelve schuld heeft, omdat ze met iemand anders gekoketteerd had; maar dat neemt niet weg, dat dit wel het verschrikkelijkste is, wat een meisje overkomen kan. Vindt u dat ook niet ?" «En wie, wie heeft u dit gezegd? Van wie heeft u dit alles gehoord?" vroeg hjj op een vreemden toon. «Eene zeer intieme vriendin heeft het mjj verteld en eigenlijk mocht ik het niet weer over vertellen" — zjj bloosde, schuldbewust. — «Daar u hier echter een vreemdeling zjjt, maakt het ook niets uit. Zjj zal u nog aantrekkelijker voorkomen, wanneer u weet, wat die vermoeide, zwaarmoedige trek in haar gelaat beteekent, die haar zoo onbeschrijfelijk bekoorlijk maakt 1" «Ik ben geen vreemdeling hier," antwoordde Harrjj, aan een onoverwinneljjken aandrang gehoor gevend, «en ik weet meer van de zaak af dan u. Zoo u er belang in stelt om de geheele waarheid te vernemen, zoo wil ik u de geschiedenis vertellen." «O, ik bid u, doe dat!" hernam zjj nieuwsgierig en met een onderzoekenden blik, die zjjn plotseling veranderde stem en voorkomen gold. Deze onbekende met de sombere, donkere oogen was blijkbaar aan een plotselinge verandering van gemoedsstemming onderhevig. «Hoor mij dan aan," ging hjj zacht en zich dicht naar haar toebuigend voort. «Die bewuste man was ik!" «U ?" riep het jonge meisje verschrikt uit. «Dat kan immers niet waar zjjn, van u zou ik in de laatste plaats — «Zulk een onvergeeflijke, schandelijke handelwijze verwachten," eindigde hjj haar volzin. »En toch is het de letterlijke waarheid; ik was de bruidegom, die het land verlaten had. Alles kwam voort uit een noodlottig misverstand, en ik was in eene dwaling, die mjj verschrikkelijk duur is te staan gekomen." De openhartigheid en eenvoudigheid, waarmede deze bekentenis gedaan werd, benamen de jonge dame bjjna den adem; zjj zag hem strak aan, zag dan weer naar Haidée en kon maar geen geschikte en deelnemende woorden vinden om hem te antwoorden. «U vindt het vreemd, dat ik u dit mededeel en ik kan u ook niet uitleggen waarom ik dit doe; maar het is voor mjj een behoefte om u te verzekeren, dat de geheele schuld hiervan aan mjj ligt. Ik had mg verbeeld, ik — ik was in eene ontzettende dwaling en ik," hg wierp onwillekeurig een blik op Haidée, die sedert het oogenblik dat hjj begonnen was zich zoo jjverig met zjjne dame te onderhouden, een koortsachtige vrooljjkheid ten toon spreidde, «en ik ben ook de eenige, die daaronder lijdt. Wanneer u weer over deze geschiedenis mocht hooren praten, dan weet u nu ten minste wat u voor waarheid kan houden." Het jonge meisje naast hem was geheel verbaasd en verlegen en haar blik rustte schuw en angstig op hem; zjj was zoo ontsteld door dit onverwachte bewjjs van vertrouwen, dat zjj de spraak eerst wedervond, toen Harrjj over een ander, meer gewoon en minder persoonljjk onderwerp begon te spreken. Ondertusschen legde mijnheer Hepburn zjjn arm zeer vertrouwelijk over de leuning van Haidée's stoel en fluisterde haar waarschjjnljjk zeer onverschillige dingen in het oor, waarbjj hjj van tjjd tot tijd snelle, opmerkzame blikken op Harrjj wierp, blikken waarin de heetbloedige jonge man meende eene triomfeerende uitdaging te lezen. Dat was te veel en hjj gevoelde met bjjna lichameljjke pjjn een vurig verlangen om door de menschen heen te dringen en dien Craven Hepburn door het open venster, waar hjj met den rug naar toezat, naar buiten op de straat te werpen. Op eenmaal nam hjj een besluit en fluisterde de jonge dame zeer onsamenhangend in het oor: »Ik bid u, wil mjj verontschuldigen — ik had er geen vermoeden van, dat het reeds zoo laat was — ik moet weg — moet noodzakelijk brieven schrijven — goeden nacht!" en had in het volgend oogenblik. zonder Haidée of den heer Hepburn nog eenmaal aan te zien, zich, met geweld bgna, een weg door de menigte gebaand en ontvluchtte zoo snel hjj bjj mogelijkheid kon, het gastvrije huis, alsof de pest daarin woedde. (Wordt vervolgd.) --- BINNENLAND. De Minister van Financiën heeft bepaald: 4. dat in Juli van dit jaar op nader te bepalen tijd en plaats zal worden afgenomen het eerste examen voor de betrekking van surnumerair- de» -directe belastingen, invoerrechten en accgnzen, en wel voor tien plaatsen; 2. dat in Augustus a.s. op nader te bepalen plaats en tijd zal worden afgenomen het t weede examen voor bovengenoemde betrekking, waaraan slechts kunnen deelnemen zij die in 1887,1888 en 1889 het in art. 4 van het besluit van 23 April 1887 bedoelde examen met gunstig gevolg hebben afgelegd ; tevens zal gelegenheid worden gegeven tot het afleggen van het examen voor de betrekking van adspirant-verificateur, voor hoogstens twee plaatsen; 3. verzoekschriften om tot die examens te worden toegelaten, moeten vóór of uiterlijk op 1 Juni a.s. bij het Departement van Financiën zijn ingekomen. Men zie verder de Staatscourant van 3/4 dezer. Naar men verneemt wordt in Duitschland alles voorbereid om binnenkort den zone tijd voor het burgerlijk leven in te voeren. Te dien einde wordt van Regeeringswege een wetsvoorstel in gereedheid gebracht. De conferentie voor de internationale winterdienstregeling op de spoorwegen zal op 1 en 2 Juni te Buda-Pest worden gehouden. Door 99 afgevaardigden van spoorweg- en stoomboot ondernemingen zal daaraan worden deelgenomen. Onder opmerking, dat de Minister van Oorlog bij de interpellatie, die door den heer Keuchenius is aangekondigd over het geval van kapitein Roelants, de gelegenheid zal hebben, de beslissingen van zijnen voorganger — van Minister Bergansius is het verbod afkomstig om in uniform aan het zendingswerk deel te nemen — en van hem zeiven te verdedigen, acht de N. R. Ct. het niet ondienstig, bij al het rumoer, dat over deze zaak gemaakt wordt, mede te deelen wat de middernachtzendeling J. van der Steur in de Stand, schrijft over hetgeen er te Arnhem bij dit zendingswerk zoo al voorvalt. Men begon daar dat werk onder eenen algemeenen tegenstand. Het gepeupel werd tegen de zendelingen opgeruid en omgekocht, en geheele troepen militairen — ook onderofficieren — maakten het hun lastig. Er werd zelfs van de sabel gebruik gemaakt; de zendelingen werden overal achtervolgd, en meermalen, zegt van der Steur, was zelfs hun leven in gevaar. Hiernaar kan men beoordeelen, hoe weinig vreedzaam dit werk verloopt. Nu heeft men zich voor te stellen, wat de gevolgen kunnen zijn, wanneer aan bemoeiingen, die zóóveel verzet vinden en zóóveel wanordelijkheden uitlokken, een officier deelneemt. Van der Steur deelt mede, dat, toen kapitein Eoelants in uniform aan het zendingswerk deelnam, hij slechts zwijgend had heen en weer te loopen, om de mindere militairen op de vlucht te jagen. Dat was de uitwerking van de uniform. Maar den officier in burgerkleeding kent men niet of heeft men niet te kennen; neemt hij aan de bemoeiingen der zending deel, dan moet hij meer doen dan zich vertoonen; en bijgevolg stelt hij zich bloot aan al hetgeen waaraan, volgens van der Steur zelf, de andere zendelingen bloot staan; hij wordt in wanordelijkheden en vechtpartijen betrokken, kan in botsing komen met (niet zelden beschonken) militairen van ondergeschikten rang, in moeilijkheden worden gewikkeld met de politie; en wat niet al meer. Alles dingen, waarvoor een officier of wie er anders een openbaar ambt bekleedt, veel meer dan een ambteloos burger zich te wachten heeft. Een officier ook inzonderheid hierom, omdat hij te waken heeft voor de handhaving der discipline in het leger. Wanneer zulke overwegingen er toe hebben geleid om dezen kapitein niet in aanmerking te brengen voor den hoofdofficiersrang, dan kan daarom nog niet gezegd worden dat hij gestraft werd omdat hij de zedelijkheid trachtte te bevorderen. Alles komt hier aan op de wijze hoe hij dat deed, en op de plichten, die in zijne positie van bevelvoerend officier op hem rustten, Wij lezen in de Haagsche Kroniek der IV. Gron. Crt.: Het plan moet bestaan om het eerste Grootkruis van de nieuwe orde voor Keizer Wilhelm te bestemmen en hem dat ter gelegenheid van het bezoek der Vorstinnen aan de Duitsche hoofdstad aan te bieden. De wetenschap, dat het der Koningin-Regentes aangenaam was, heelt dan ook bij Regeering en Kamermeerderheid den doorslag gegeven. Er liepen in den laatsten tijd weer geruchten over de mogelijkheid dat onze burgemeester, de heer Roest, ons zou verlaten en tot een hooger staatsambt zou geroepen worden. Ik heb mij de moeite gegeven daaromtrent eens een goed ingelicht man, die gewoonlijk op 't terrein van gewichtige benoemingen thuis is, te polsen en deze verzekerde mij, dat de heer Roest niet de minste kans heeft voor 't bedoelde ambt — van Commissaris der Koningin in een onzer provinciën — in aanmerking te komen. De 47ste algemeene vergadering van het Nederl. Onderwijzers-Genootschap zal, onder leiding van den heer G. Kappenburg Pz., lid des hoofdbestuurs, gehouden worden in Juli te Amsterdam. Tot het bijwonen van deze vergadering worden uitgenoodigd: de Minister van Binnenlandsohe Zaken de referendaris bij de afdeeling onderwijs aan dat Ministerie, de Commissaris der Koningin en de leden der Gedeputeerde Staten van Noord-Holland, burgemeester en wethouders, de leden van den gemeenteraad en van commissiën van toezicht op het lager en middelbaar onderwijs te Amsterdam, de verschillende schoolautoriteiten, de leden des Genootschaps enz. In deze vergadering worden o.a. aan de orde gesteld de volgende voorstellen van het hoofdbestuur en van de afdeelingen: I. Tot het completeeren en in goeden staat houden der boeken en het aanschafl'en van nieuwe werken voor de paedagogische bibliotheek wordt over het jaar 1893 uit de kas des Genootschaps toegestaan de som van f 100. II. Uit de kas des Genootschaps wordt over 1892 aan het ondersteuningsfonds een subsidie verleend van f 400, te kwijten uit het batig j slot van 1891. - -III. Als feestgave van het N. 0.. G.. bij de herdenking van zijn 50-jarig bestaan wordt aan de jongste instelling van het Genootschap, het ondersteuningsfonds, uit het vaste fonds eene som uitgekeerd van f 4000. IV. Aan de hoofdcommissie voor het ondersteuningsfonds wordt, tot wederopzeggens toe, jaarlijks uit de kas van het Genootschap voor vergaderkosten de som van f 100 verstrekt. De N. Gron. Crt. verneemt, dat Gedep. Staten van Groningen hunne goedkeuring onthouden hebben aan het besluit van den gemeenteraad van Adorp, strekkende tot verwijdering van de scholen van die kinderen, welke den leeftijd van dertien jaar hebben bereikt. Tal van belanghebbende ouders uit de gemeente en vele anderen, tot de hoogst aangeslagenen in den hoofdelij ken ómslag behoorende, hadden Gedep. Staten dringend verzouht hunne goedkeuring niet te verleenen aan bovenvermeld raadsbesluit, dat met de kleinst mogelijke meerderheid, op voorstel van een der leden, tevens bestuurder der Christelijke school in de gemeente, was genomen. Het driejarig onderhoud van het Tjongerkanaal, beginnende 1 Mei 1892, zal op 25 April te Leeuwarden worden aanbesteed. De raming is f 17.940. Uit 's Hage meldt men aan de N. Rott. Crt.: Vrijdagavond was het in het Casino stampvol, daar het publiek meende, dat Sequah zijne laaiste séance gaf. Er werd medegedeeld, dat Davenport echter nog Maandagmiddag om 3 en Maandagavond om 8 uur eene séance zou geven vóór hij van hier vertrekt. Er werden patiënten, een werkman en een oud vrouwtje, behandeld. Toen dit was afgeloopen, trad de heer Riko naar voren en bracht hulde aan de welwillendheid van velen, die Sequah in zijnen strijd tegen de doctoren hadden gesteund, o. a. aan de geestelijken, aan de doctoren die hem hadden bijgestaan en zijne methode heilzaam achtten, en aan de politie, die zoo goed de orde had weten te handhaven. Ten slotte las hij een gedicht voor, waarin hij de taak van Sequah, het lijden van zoovelen te verzachten, prees. Op het platform waren verschillende patiënten aanwezig, die onder zijne behandeling waren genezen. Onder herhaaldelijke toejuichingen traden zij achtereenvolgens naar voren en legden hiervan mondeling getuigenis af. Jhr. B. sprak nu Sequah toe uit naam van het publiek, waarbij hij ook zinspeelde op Cupido's goedgunstigheid, die voor deze gelegenheid plotseling in eigen persoon uit eene mand ten tooneele verrees in de gedaante van een gevleugeld knaapje in blauw tulle met den bekenden pijlkoker en boog. Hem werd bevolen aan godin Flora te verzoeken, dat een bloemenregen op den weldoener van vele behoeftigen en kranken zou neerdalen. Jhr. B. bood hem tevens de geschenken aan, door het Haagsche publiek uit eene collecte opgebracht, n.1.: twee coupes met zilveren standaard en voet, een zilveren bak, waarin kunstbloemen, en bovendien ontving hij nog van eene dame een bokaal van Boheemsch kristal met zilveren voet. Met het zingen van een afscheidslied op de wijze van het God save the queen, en het ontplooien van de Engelsche, Hollandsche en Amerikaansche vlag ten tooneele, onder het afsteken van bengaalsch vuur en het neerdalen van een bloemenregen op een wenk van god Cupido, betuigde het publiek zjjn dankbaarheid aan den heer Davenport en echtgenoote. Ook Sequah sprak het publiek verscheidene malen toe. De aanwezigen zongen ten slotte: «Lang zal hij leven!" en op zijn verzoek het »Wien Neêrlandsch Bloed". Daarna ging men uiteen. Een jongen van een jaar of twaalf werd aan het einde der séance op zakkenrollen betrapt. Zaterdag werd er nog een maaltijd gegeven voor 100 kinderen. In een der bladen komt naar aanleiding van het vertrek van Sequah het volgende versje voor: Ik smelt als gloeiende lava, 'k Verga van droefenis Nu mijn geliefde Sequah Van hier vertrokken is. ---