De GEDEPUTEERDE STATEN van Drenthe De GEDEPUTEERDE STATEN van Drenthe doen te weten dat door de Staten dier provincie in hunne vergadering van 12 Juli 1892 is vastgesteld hetgeen volgt: No. 16. De Staten der provincie Drenthe : Op de voordracht van Gedeputeerde Staten dier provincie tot nadere wijziging van het reglement voor hel waterschap Nieuw-Drouwen, vastgesteld bij hun besluit van 12 November 1882 no. 12, goedgekeurd bij Koninklijk besluit van 12 Februari 1890 no. 16, afgekondigd in Provinciaal Blad no. 18 van 1890, gewijzigd bij hun besluit van 14 Juli '1891 no. 6, goedgekeurd bij Koninklijk besluit van 17 Augustus 1891 no. 22, afgekondigd in Provinciaal Blad no. 80 van 1891; Besluiten, onder goedkeuring der Koningin, dat reglement nader te wijzigen als volgt: Eenig artikel. Na art. 9 in het genoemde reglement wordt een nieuw art. 9a opgenomen van den volgenden inhoud: ïOver de Hoofd- en Blokkendiepen mogen beweegbare bruggen worden aangelegd, echter in geen grooter getale dan één brug om de 2 plaatsen. Desverkiezende kan in plaats van eene beweegbare brug een beweegbaar vonder worden gelegd. Bestaande bruggen en vonders over deze vaarwaters kunnen worden behouden, voor zoover ter plaatse naar de bepalinnen van de vorige alinea in verband met art. 9 hiervoor vermeld, eene brug of vonder zou mogen worden aangelegd; vóór den lsten Januari 1900 zullen zij echter moeten zijn gebracht op de afmetingen naar art. 9 voor de werken over de genoemde vaarwaters vast te stellen; de overige over de bedoelde hoofdvaarwaters bestaande bruggen en vonders moeten vóór den 1 Januari 1900 zijn opgeruimd. Over de wijken gelegen in gronden die belang hebben bij eene zelfde brug of vonder zullen eveneens bruggen of vonders mogen worden gelegd, doch op geen grooteren afstand dan 12 Meter uit het boord van het hoofdvaarwater, waarin zij uitmonden. Langs de wijkzijde der hoofdvaarwaters zullen wegen of voetpaden mogen worden aangelegd, voor zoover noodig om de gronden, die bij eene zelfde brug of vonder over het hoofdvaarwater belang hebben, op deze brug of vonder uitweg te geven en wel gelijktijdig met den aanleg van deze brug of vonder". Assen, 12 Juli 1892. De Staten voornoemd: YAN SWINDEREN, Voorzitter. G. W. VAN DER FELTZ, Griffier. Goedgekeurd bij Koninklijk besluit van 7 September 1892 no. 27. Gegeven te Assen den 23 September 1892. De Gedeputeerde Staten voornoemd: VAN SWINDEREN, Voorzitter. G. W. VAN DER FELTZ, Griffier. --- Loting voor de Nationale Militie. BURGEMEESTER en WETHOUDERS van Assen, Gelet op art. 20 en 21 van het Koninklijk besluit van 8 Mei 1862 (Staatsblad no. 46), in verband met art. 28, 33, 34, 35, 99 en 53 der wet van 19 Augustus 1861 (Stbl. no. 72), Brengen ter kennis van belanghebbenden: dat de Loting der in het loopende jaar in de gemeente voor de Militie ingeschrevenen, ingevolge besluit van den Commissaris der Koningin in deze provincie van den 16 September 1892 no. 2974/2654a, 1ste afdeeling, zal plaats hebben in het gemeentehuis of in een ander aldaar aan te wijzen locaal van de kantonshoofdplaats, op Katrrdat den 15 October eerstkomende, aan te vangen des voormiddags ten 10 ure ; dat ieder ingeschrevene in persoon ter loting behoort op te komen, doch bij volstrekte verhindering kan worden vervangen door zijn vader, moeder of voogd, en deze mede niet kunnende opkomen, het trekken geschiedt door den Burgemeester of het lid van den Raad der gemeente waar de loteling is ingeschreven; dat elk, die recht op vrijstelling van den dienst meent te kunnen doen gelden, de reden daarvoor bij de loting behoort op te geven aan den Militie-Commissaris; dat gedurende vijf dagen, te rekenen van den dag, waarop de loting heeft plaats gehad, tegen de wijze, waarop zij geschied is, bij Gedeputeerde Staten bezwaren kunnen worden ingebracht door belanghebbende lotelingen, of door hun vader, moeder of voogd, en zulks bij verzoekschrift, gestaafd, zoo noodig, door bewijsstukken op ongezegeld papier, onderteekend door hem, die bezwaren inbrengt, te bezorgen bij den Burgemeester; dat door of vanwege de lotelingen, die recht meenen te hebbi n op vrijstelling wegens broederdienst, of op grond van te zijn eenige wettige zoon, de daarvoor benoodigde getuigschriften, vermeld in de tweede en derde zinsnede van artikel 33 der gemelde wet, bij den Burgemeester der gemeente en wel in het gemeen tehu s te Assen behooren te worden aangevraagd op Donderdag den 13 October 1*918. des voormiddags tusschen 9 en 12 uren ; zullende ieder belanghebbende, ter erlanging van het noodige attest, moeten aanbieden twee te goeder naam en faam staande ingezetenen; Voorts zullen door den Burgemeester bij den kommandant van het korps, waarbij zijne broeders dienen of gediend hebben, worden aangevraagd de bewijzen van werkelijke dienst of een uittreksel uit het stamboek, mits ter secretarie de noodige opgaven worden gedaan. En zal deze worden aangeslagen ten gemeentehuize en' waar zulks verder gebruikelijk is. Assen, den 1 October 1892. Burgemeester en Wethouders vnd., De Burgemeester, M. A. D. JOLLES. De Secretaris, G. L. W. VOS. --- De abt Coquet. Eene vroolijke politiezaak. DOOR A. OSKAR KLAUSMANN. 1. Op een dag in de maand September van het jaar 1810 kwam de abt Coquet, pastoor van de kerk St. Nizier te Lyon, na de vroegmis in zijne kleine woning in de Rue Centrale om zijn ontbijt te gebruiken. De oude huishoudster berichtte hem, dat in zijn studeerkamer eene dame zat, die hem over dringende zaken wenschte te spreken. Toen de oude heer zijne studeerkamer binnentrad, kwam eene jonge, weenende dame in elegante kleederdracht naar hem toe en riep : sOom Coquet, o ! red hem — hij is verloren !" De abt herkende in de jonge dame de vrouw van zijn neef Pierre Lajolais. ïWie is verloren, lieve Geneviève ?" vroeg hij verschrikt. sPierre mijn neef? Ik hoop toch niet, dat hem een ongeluk is overkomen." »En toch is dit zoo," antwoordde Geneviève weenend. ïHij is gevangen genomen en men heeft mij gezegd, dat hem een ernstige straf Wacht." »Mjjn neef gevangen genomen," zeide de oude heer verwonderd. »Hij, de vredelievendste, nuttigste mensch ? En waarom ?" »Ik weet niet goed," verklaarde de jonge Vrouw, ïwat de reden is. De keizer heelt bepalingen vastgesteld om den ouden strijd tusschen de fabriekanten van Lyon en de zijdewevers te beslechten. Pierre, die de groote zijdefabriek onder zijn beheer heeft, moet nu de bevelen van den keizer niet hebben uitgevoerd, de arbeiders hebben zich bij den prefekt Delobelle over hem beklaagd en reeds eenige dagen heeft er eene heftige briefwisseling plaats tusschen Pierre en den prefekt. Hedenmorgen vroeg reeds hebben politiebeambten Pierre in hechtenis genomen; men heeft een huiszoeking gedaan en zich meester gemaakt van een deel zijner papieren. Ik ben op de prefektuur geweest om te vragen of mijn man niet dadelijk zoude kunnen worden ontslagen, de ambtenaren hebben mij intusschen gezegd, dat zijn zaak veel ernstiger was, dan ik konde vermoeden. In mijn angst ben ik nu tot u gekomen, oom, om uwe hulp en uwe bescherming in te roepen.' »Houd u maar rustig, mijn kind," zeide de waardige geestelijke, «natuurlijk zult gij bescherming en hulp bij mij vinden. Maar ik kan u niet verbergen, dat mij de zaak wat verontrust. Deze betreft blijkbaar niet alleen een verschil met de zijdewevers en het niet opvolgen van de keizerlijke bevelen ; men zoude bet in dat geval niet wagen om een der aanzienlijkste burgers van Lyon in hechtenis te nemen. Laat mij maar eerst ontbijten, daarna zal ik naar den prefekt gaan en zelf eens informeeren wat de zaak eigenlijk is. Ga gij intusschen naar uwe woning, mijn kind, binnen een uur hoop ik u antwoord te kunnen brengen. Wanhoop maar niet. Pierre is geen misdadiger en geen samenzweerder, hij heeft zich nooit met politiek afgegeven en daarom moet óf een vergissing in het spel zijn öf een geheim, waarover ik mij opheldering zal weten te verschaffen." Geneviève kuste de hand van den ouden heer en verwijderde zich weenend. De abt dronk staande zijn kop chocolade en begaf zich vervolgens dadelijk op weg naar de prefectuur. Hij scheen in de troostwoorden, die hij de vrouw van zijn neef had gezegd, zelf niet recht te gelooven; hij wist, dat het eene ernstige tijd voor alle lieden was, die met de autoriteiten in conflict geraakten. Napoleon stond als keizer der Franschen op het toppunt zijner macht, alle vorsten van Europa had hij voor zijn wil doen buigen en hen gedwongen hem te erkennen; den paus had hij zelfs als gevangene naar Frankrijk doen brengen ; hij had de dochter van den Oostenrijkschen keizer tot vrouw genomen, zijn broeders en verwanten had hij tot koningen en vorsten gemaakt; het rijk van Karei den Groote scheen door Napoleon I weder te zijn hersteld. Van uit Engeland werd weliswaar voortdurend tegen den keizer samengespannen, niet alleen langs den weg der diplomatie, maar ook door samenzweerders, die hem naar het leven stonden; van bijna alle magistraatspersonen in Frankrijk had zich een zekere koortsachtige werkzaamheid meester gemaakt, ten einde samenzweringen tegen het leven des keizers te ontdekken en zich daardoor eer en belooningen te verzekeren. Pierre Lajolais had volgens de vaste overtuiging van den abt op geenerlei wijze deel uitgemaakt van eene politieke samenzweering, maar de meest onschuldige mensch kon verdacht gemaakt worden, wanneer hij invloedrijke vijanden had, die hem wilden belasteren. De prefekt ontving den ouden abt dadelijk, zij het ook met een zekere terughoudendheid. De geestelijke verzocht opheldering over de gevangenneming van zijn neef en de prefekt Delobelle verhaalde hem alles uitvoerig. »Ik kon niet anders handelen," zeide hij. »De keizer heeft de strengste bevelen gegeven, met het doel daardoor de verhouding tusschen fabrikanten en wevers voor te schrijven. Deze bevelen zijn eenigszins in het voordeel der wevers en zijn tegen de fabrikanten gericht, maar ze zijn billijk, noodzakeljjk en geven getuigenis van de wijsheid van onzen verheven monarch. Mijnheer Lajolais heeft dadelijk geweigerd deze bevelen in zijne fabriek op te volgen; ik heb hem in goedheid aangemaand om zich daarnaar te voegen, daarop is hij in een briefwisseling met mij getreden, welke een steeds heftiger karakter heeft aangenomen. Mijnheer Lajolais heeft de vrijheid genomen niet alleen de bevelen zijner majesteit te kritiseeren, maar zich ook in hoogst afkeurenden zin, op voor het hoofd van staat beleedigende wijze, over deze bevelen uitgelaten. Ik wil u niet verhelen, mijnheer de abbé, dat de politie mij reeds sedert lang heeft medegedeeld, dat Pierre Lajolais tot de ontevredenen behoort, die in verbinding staan met het buitenland. Ik moest, zooals van zelf spreekt, in elk geval de bevelen zijner majesteit doen eerbiedigen en vooral nu het iemand gold, die de regeering niet schijnt te willen erkennen. De fabrikanten dienen in te zien, dat de bevelen van den keizer moeten worden uitgevoerd, de wevers moeten de overtuiging erlangen, dat de regeering hunne rechten beschermt. Ik heb daarom mjjnheer Lajolais wegens verzet tegen de keizerlijke bevelen doen gevangen nemen en in zijn woning een huiszoeking laten doen. Deze gebeurtenis is voor u, mijnheer de abt, zeer bedroevend. Mij iheer Lajolais staat, zooals de gevonden brieven bewijzen, reeds langer dan drie jaren met Fransche uitgewekenen in briefwisseling, dat wil zeggen met de samenzweerders, die den keizer naar het leven staan, die alle bestaande verhoudingen willen omverwerpen en de Bourbons willen doen terugkeeren." De abt Coquet verbleekte. sOnmogelijk," zeide hij. »Ik kan het niet gelooven, mijnheer de prefekt. Mijn neef heeft zich nooit om politiek bekommerd, hij is jonggetrouwd en is zeei gelukkig, alleen ter wille van zijn vrouw reeds zoude hij zich niet in zulk een gevaar hebben begeven." «Overtuig u zelve," zeide de prefekt en hield den abt een aantal beschreven papieren voor. ï Hier zijn brieven uit Londen van een zekeren Querelle, welke duidelijk bewijzen, dat Lajolais in verbinding staat met de emigranten." De abt beschouwde de brieven en zijn gezicht helderde op. »Wanneer het anders niet is dan dat, mijnheer de prefect," zeide hij, »dan is mijn neef te verontschuldigen. Deze Querelle is een bloedverwant van hem en van mij, een neef van Lajolais. Hij houdt reeds lang in Londen verblijf en men zal toch een briefwisseling tusschen bloedverwanten niet verdacht vinden, wanneer in deze brieven niet op een samenzwering wordt gezinspeeld." ( Wordt vervolgd.) --- SCHOUW. BURGEMEESTER en WETHOUDERS van Assen doen te weten, dat tusschen den 20sten en 30sten October eerstkomende de Wegen en Voetpaden zullen worden geschouwd ; dat, volgens art. 13 van het reglement op de wegen en voetpaden in Drenthe, bij het onderhoud in acht moeten genomen worden de volgende bepalingen: 1. de wegen en voetpaden moeten hebben de breedte in de tabellen vermeld ; de vaste bruggen eene van ten minste 3'/ 2 meter, de beweegbare van minstens 3 meter, beide gemeten tusschen de leuningstijlen; 2. de vaste vonders moeten bij eene dikte van minstens 5 centimeter (duimen) eene breedte hebben gelijkstaande met minstens een tiende der lengte gemeten tusschen de landhoofden, onder dien verstande dat de breedte nimmer minder dan 3 decimeter ï(palmen) bedraagt en niet meer behoeft te zijn dan 1 meter; 3. de beweegbare gedeelten van draai vonders en ophaalvonders moeten eene breedte hebben van minstens 3 decimeter (palmen) zoo de grootste lengte dier gedeelten, gemeten tusschen de aanslagen op de landhoofden ofaanbruggen, 3 meter of minder bedraagt; heeft het beweegbare gedeelte eene grootere lengte, dan bedraagt de breedte minstens 3 decimeter (palmen) vermeerderd met een twintigste dier grootere lengte; Vaste aanbruggen, toegang gevende tot beweegbare deelen van een vonder, moeten minstens tweemaal de breedte hebben voor de beweegbare deelen voorgeschreven; 4. naar gelang van de plaatselijke gesteldheid worden de wegen van de aangrenzende gronden afgescheiden door slooten, schuttingen, rasterwerk, of op eenige andere door het toezichthebbend bestuur goed te keuren wijze; 5. de tot de wegen en voetpaden behoorende voorwerpen worden ten alle tijde in een voor den doortocht veiligen staat gehouden; daaronder behoort mede eene voldoende aanvulling tegen de bruggen en vonders; 6. de bruggen met de aanbruggen, de vaste vonders en het draaibaar gedeelte tusschen de landhoofden der overige vonders aioeten voorzien zijn van hechte en wit of lichtgeel geverfde, leuningen, de duikers, dieniet d« voll^'breedta van den weg lang zijn, worden aan weerszijden aangewezen door een wit of lichtgeel geverfden paai 1 meter boven den grond hoog ; in geen geval mogen de duikers eene mindere lengte dan van 5 meter hebben; 7. de slooten, greppels en duikers, die tot afwatering der wegen en voetpaden dienen, moeten voor den afvoer en doorvoer van het water bruikbaar worden gehouden en de afmetingen hebben in de tabel aangegeven ; 8. de wegen en voetpaden moeten zuiver gehouden worden van brandnetels, distels, struiken en ander onkruid en de straat- en kunstwegen bovendien van modder, slijk en afgevallen bladeren; 9. de zandwegen en de voetpaden moeten minstens 2 decimeter boven den hoogst bekenden waterstand zijn en blijven, zij worden in het midden zooveel hooger opgewerkt als noodig is om eene voldoende tonrondte te verkrggen, zoodat het water aan weerszijden behoorlijk kan afloopen : 10. de oppervlakte der zandwegen en voetpaden moet overigens eflen gehouden en moet voor het slechten der sporen en het aanvullen van gaten en laagten gezorgd worden; die aanvulling geschiedt niet dan met daartoe bekwame aardsoorten; 11. enz. Assen, 4 October 1892. Burgemeester en Wethouders voorn.: M. A. D. JOLLES. De Secretaris, G. L. W. VOS. --- BUITENLAND. Overzicht. fingelaiid. De sociaal-democratie op het vasteland wil de werkliedenvereenigingtn van Engeland in den ban doen, omdat deze de bestaande maatschappelijke orde niet willen bestrijden, maar zich de bereiking van practische doeleinden, b.v. den werkdag van acht uren, tot taak stellen en om deze beweging te steunen een intertionaal congres te Londen hebben bijeengeroepen. De Fransche socialisten, te Marseille vergaderd, hebben de deelneming aan dat congres verboden en de Duitsche zullen dat voorbeeld volgen. Intusschen dringt het socialisme meer en meer door in Engeland, we nog slechts langzaam, maar toch genoeg om te doen vreezen, dat het tot de ontbinding der trades union s zou kunnen leiden. FranKrUk. Het zwakke punt der Fransche Republiek komt weder aan den dag. Reeds zijn boven de begrooting groote buitengewone credieten toegestaan, terwijl de ontvangsten verminderen en beneden de raming blijven. Er is sprake van een deficit en de budget-commissie betoogt de noodzakelijkheid van bezuinigingen, die zeker niet zullen worden ten uitvoer gelegd. Frankrijk verkeert derhalve in dezelfde moeielijkheden als Duitschland, tot groote ergernis der oude radicalen. Zij hebben vroeger altijd beweerd, dat alleen in monarchieën en oligarchieën verkwisting voorkwam en dat, wanneer het volk regeerde, de belastingen zouden verminderen. Nu blijkt evenwel, dat de republieken in Frankrijk, Noord- en Zuid-Amerika allen verkwistend met het geld van den Staat omgaan. De Spectator meent, dat de oorzaak daarvan is de hoofdzonde van alle democratiën — het ongeduld. Alles moet in Frankrijk dadelijk worden gedaan — de reorganisatie van het leger, het aanleggen van nieuwe wegen, het volksonderwijs in prachtige scholen — en zoo woidt de schatkist uitgeput. De laatste Ministerraad heeft zich bezig gehouden met den ongelukkigen toestand te Carmaux. Algemeen wordt het er voor gehouden, dat de Regeering niet anders kan doen, dan totdat de Kamers zijn bijeengekomen (op 18 October) de orde te handhaven. Officieus wordt te kennen gegeven, dat de Regeering zal trachten, in de wetgeving op de mijnen eene verandering te verkrijgen, die haar in staat stelt, op het bestuur en de ontginning grooter invloed uit te oefenen. Of dit de vruchten zou dragen, die men er van verwacht, is echter zeer twijfelachtig. De baron de Ruzette, vertegenwoordiger van den Koning der Belgen, is door president Carnot te Rijssel ontvangen, voordat eenige andere officiëele receptie plaats had. De baron hield eene toespraak, waarin hij wees op de eeuwenoude vriendschap tussehen beide landen en verklaarde dat het doel van den Koning der Belgen was die zoo mogelijk nog nader te bevestigen. President Carnot antwoordde, des te gevoeliger voor deze daad van hoffelijkheid te zijn, daar hij reeds te Kamerijk gelijke vriendschapsbetuigingen bij monde van den graaf d'Oultremont mocht ontvangen. Hierop volgde een onderhoud, dat zich door groote hartelijkheid kenmerkte. Bultuchiand. De Keizer heeft dezer dagen weer getoond, dat hij zich in de eerste plaats laat leidendoor de stem van het gezond verstand. Ondanks al de kuiperijen heeft hij de benoeming van den vrijzinnigen burgemeester Zelle tot opperburgemeester van Berlijn niet alleen bekrachtigd, maar dit gedaan in de meest vleiende bewoordingen. Het telegram luidde aldus: »Ik spreek mijn gelukwensch met deze verkiezing uit, die ik daarom zoo verblijdend vindt omdat ik weet, hoe u het welzijn mijner residentie ter harte gaat. Ik hoop u recht lang op dien post te zien en met u menig nuttig werk tot verfraaiing van Berlijn en tot ontwikkeling der stad tot stand te brengen. Uwe getrouwheid aan mijn Huis wel kennende, koester ik de overtuiging, dat de keuze niet beter en geschikter had kunnen wezen". De Vossische Zeitung wijdt een hoofdartikel aan de verkiezing van Zelle. Het blad zegt o. a.: »Wij hebben geen oogenblik geloofd dat de Kroon, zooals het vroeger helaas niet zelden geschiedde, politieke voorkeur of tegenzin boven het welzijn van het algemeen zou stellen. Het ware onverklaarbaar en onbillijk geweest als een man, die een jaar geleden tot burgemeester werd verkozen, thans het ambt van opperburgemeester was onthouden geworden. Het schrijven van den Keizer behelst tevens eene verblijdende mededeeling aan de natie. Er blijkt nl. uit, dat een burger beslist vrijzinnig mag wezen en de maatregelen der wisselende regeeringen gerust mag bestrijden, zonder daarom als een vijand van het Keizerlijk Huis of het vaderland te worden aangezien. »Men kan hieruit leeren, dat de vertegenwoordigers der burgers ook voor het vervolg wijs doen, indien zij volgens hunne overtuiging handelen en zich niet bekommeren om waarschuwingen en bedreigingen. »De natie zal meer en meer tot de overtuiging komen, dat de Kroon dan het best hare roeping vervult, als zij zich door geen ander gevoelen laat leiden dan het welzijn der gemeenschap". Uit deze woorden ziet men hoe verheugd de Vossische over de beslissing van den Keizer is. Het zal trouwens alle liberale Duitschers aangenaam zijn te zien, dat de Keizer zich niet aan de wenken stoort welke van sommige zijden gegeven worden en die zouden moeten strekken om bekwame mannen, in weerwil van hunne talenten, gewichtige ambten te onthouden, alleen omdat zij tot partijen behooren, die in zekere invloedrijke kringen niet gezien zijn. Met het »rijksvijanden"-stelsel van Bismarck schijnt dus voorgoed gebroken. Oostenrijk. Of Hongarije met een ministrieele crisis bedreigd wordt, valt nog niet met zekerheid uit te maken. Te Budapest loopen geruchten als zou er in den boezem van het Ministerie oneenigbeid zijn ontstaan over de voor te stellen wetten betreffende de vrijheid van godsdienst en het doopen der kindereu uit gemengde huwelijken. De Weener correspondent van de Standard schrijft: »Het is mogeljjk, dat deze ontwerpen, toen zij in den ministerraad behandeld werden, bij sommige Ministers tegenstand hebben ontmoet. Eenige Ministers kunnen gedacht hebben dat het thans niet den juisten tijd voor het indienen van zulke ontwerpen was. Zij kunnen in twijfel getrokken hebben, of het Hoogerhuis zulke ontwerpen wel zou willen aannemen. De wetten zullen echter toch ingediend worden, al was het alleen om de katholieke geestelijkheid te waarschuwen, den boog niet te sterk te spannen, en haar er toe te brengen, betreffende de quaestie van het »wegtaufen", tot een vergelijk te komen. De Hongaarsche MinisterPresident heeft een audientie bij Keizer Frans Jozef gehad en nu heeft ook de prins-primaat der katholieke kerk in Hongarije, de aartsbisschop Vaszary, een gehoor bij den Keizer aangevraagd. Vaiz&ry zal natuurlijk den Keizer uitleggen, | wat het gevoelen der katholieke geestelijkheid bij de verschillende quaestiën is. Mocht de geestelijkheid uit politieke redenen, bijv. uit weerzin tegen het Drievoudig Verbond, in Hongarije een culturkampf beginnen, dan zal zij Keizer Frans Jozef gereed vinden tot den strijd. De Keizer is trotsch op zijn positie als apostolisch Koning van Hongarije. Bij de conflicten, welke er in de achttiende eeuw en in het begin der negentiende tusschen de Hongaarsche kroon eu den pauselijken stoel zijn gerezen, trad de eerste altijd als overwinnaar uit het strijdperk. Italië. De Ministerraad heeft zijn verkiezingsprogramma nauwkeurig onderzocht. Er wordt in gemeld, dat men voort zal gaan met bezuinigen. De begrooting 1892/93 zal sluiten, zonder dat •en nieuwe leening noodig is. Het Kabinet zal het programma vóór de sluiting der Kamerzitting voorlezen en sociale hervormingen aankondigen, waarbij de politiek zal zijn uitgesloten. De Regeering zal vooral haar aandacht wijden aan de eind-oplossing der financieele quaestie en aan de economische onafhankelijkheid des lands. Zij zal den geleidelijken overgang der uiterste linkerzijde naar het constitutioneel terrein begunstigen. De Ministerraad besloot den Koning voor te stellen de nieuwe algemeens verkiezingen te bepalen op 6 Nov., de herstemmingen op 13 Nov. en de bijeenroeping der nieuwe Kamer op 23 daaraanvolgende. Zwitserland. Zal de Fransche Kamer het handelsverdrag met Zwitserland aannemen ? De Zwitsersche bladen schijnen weinig vertrouwen op die aanneming te stellen. Het Journal de Genève zegt: «Wij wachten den uitslag kalm af. De voordeelen, welke ons dat tractaat zouden verschaffen, zijn eer van zedelijken dan van stoffelijken aard. Wij zien er voornamelijk het bewijs van goede buurschap in, en daarop stellen wij prijs en wij willen hopen, dat die gevoelens een mogelijke verwerping van het verdrag overleven mogen. Dank zij onze verdragen met Duitschland, Oostenrijk en Italië hebben wij markten voor onze producten genoeg en zullen wij niet bemerken, dat de markten aan onze westzjjde roor ons gesloten zijn. ftnaland. De zeer vredelievende rede, die Keizer Frans Jozef tot de Delegatiën heeft gehouden, heeft in Rusland een gunstigen indruk gemaakt, waarvan de weerklank in de Petersburger bladen wordt gevonden. In een artikel over die rede en over de toelichtingen van graaf Kalnoky in de Oostenrijksche begrootingscommissie wjjst het Journal de St. Pétersbourg op hare vredelievende strekking en vestigt de aandacht er op, hoe de Minister herhaaldelijk heeft verklaard, dat de beste verstandhouding bestond tusschen de hoven en gouvernementen van Rusland en Oostenrijk-Hongarije. Het officieuse blad herinnert met voldoening, dat graaf Kalnoky aan de Delegatiën kon mededeelen, dat hij van alle gouvernementen de stellige verzekering had ontvangen, dat nergens aan een aanvallenden oorlog werd gedacht. De Novoje Vremja kan evenwel niet nalaten op te merken, dat sommige uitlatingen van Kelnoky ongepast waren. Het bewijst gemis van wet, dat hij Bulgarije en Griekenland op «ene lijn stelde en zeker was hij niet gemachtigd namens öladstone en lord Roseberry te spreken en te voorspellen, hoe hun buitenlandsche politiek zal zijn. Een Petersburger weekblad, de Nedelja zegt, in een artikel over het militairisme, dat Rusland het meest daaronder lijdt, hetgeen te betreurenswaardiger is, omdat het geen ernstig doel in de buitenlandsche politiek heeft. Rusland is door niemand overwonnen en heeft alleen diplomatieke nederlagen te beklagen. Zelfs indien de Coburger in Bulgarije blijft en Bosnië en de Herzegowina formeel bij Oostenrijk worden ingelijfd, behoeft Rusland niet naar de wapenen te grijpen. Noch Bulgarije, noch Oo8tenryk zijn gevaarlijk en veor Rusland is de vrede dubbel voordeelig. Vereenlgde Staten. De kansen van den candidaat der democraten voor het presidentschap der Vereenigde Staten worden in den laatsten tijd gunstiger. De verkiezingen voor sommige gewichtige ambten, welke in den Staat New-York hebben plaats gehad, wjjzen op den vooruitgang van de democratische partij in dien Staat, hoewel het er natuurljjk nog ver van af is, dat deze Staat een cidatel voor de partij van Cleveland zou worden. Sommige verkiezingen in Florida zijn zeer ongunstig voor de republikeinen uitgevallen. Zij bleven met 25,000 stemmen in de minderheid en dit nog wel in weerwil van het afvallig worden der volkspartij, welke de demoeraten in den steek liet. De volkspartij, die nog al invloed heeft op de landbouwers van de westelijke en zuidelijke Staten, gaat in de meeste gevallen met de democraten mede. Vooral in de Staten Dakota, Idaho en Wyoming gaan democraten en volksmannen hand aan hand. Onder deze omstandigheden zouden de verkiezingen van November a.s. wel eens een einde kunnen maken aan het bestuur van Harrison en aan de Mc Kinley politiek! Verspreide Berichten. Een «diplomaat" te Rome heeft naar Parijs het volgende bericht getelegrapheerd, betreffende de wijze waarop de Paus de tjjding van Renan's dood ontving. Het was Zondagavond en Z. H. wilde juist te bed gaan. Bij het vernemen van het bericht, bleef de Paus een oogenblik het stilzwijgend bewaren en vroeg toen: «Hoe stierf hij ?" Onbekeerd", was het antwoord, Leo XIII bedacht zich een oogenblik en merkte toen kalm op: »Dat is beter". De prelaat, welke het bericht bracht, toonde zijne verwondering over deze uitdrukking van den Paus. Deze begon nu te verklaren, dat Renan door de manier van zijn sterven bewezen had, dat zijn twijfel ernstig was gemeend. Hij zou geoordeeld worden naar dién ernst en was deze zuiver en oprecht, dan zou dit hem genade doen krijgen. Een paar minuten later merkt de Paus op, det Renan der Katholieke Kerk meer goed dan kwaad had gedaan. Hij heeft volgens Z. H den godgeleerden weder moed gegeven en de moderne twijfelingen belichaamd. Wel heeft hij de Kerk overvallen, maar zij behoorde toch te gelooven, dat dit alles door de Voorzienigheid zoo beschikt was. Er bestaat grond te verwachten, dat een bijzondere genade betoond zal worden aan den man, die het werktuig was van Gods toorn. ---