BINNENLAND. Aan het Vad. ontleenen wij het volgende omtrent de Zaterdag te Weimar gehouden feesten ter viering van de 50jarige echtvereeniging van den Groothertog en de Groothertogin van SaksenWei mar : Heden is dan de groote, langverbeide feestdag aangebroken. In 't vroege morgenuur verkondigde klokgelui reeds de bigde mare, dat de geliefde Vorst en Vorstin hun gouden huwelijksdag mogen vieren, omringd van kinderen en kleinkinderen, van een Vorstenschare uit heel Europa, tot hen gekomen, van een trouw en deelnemend volk. Hartverheffend moet de ontmoeting van 't jubelpaar met hun zoon en dochters, schoonzoons en kleinkinderen geweest zijn. De salons van HEL KK. HH. waren als in een bloemenhof herschapen. De telegraaf bracht meer dan duizend gelukwenschtn over aan het jubelpaar, waaronder een groot aantal uit Nederland. Ook HH. MM. onze Koningin en KoninginRegentes brachten haar dierbare bloedverwanten een heerlijke bloemenhulde. Koningin Wilhelmina schonk hen, met eenige lieve woorden en kusjes, een waaiervormigen bouquet, van de prachtigste rozen en orchideeën, de KoninginRegentes een gouden bloemkorf, geheel bekleed en gevuld met de edelste kinderen Flora's. En de groot» waarde van dit feestgeschenk lag wel daarin, dat al de bloemen van het Loo waren gekomen en korf en bouquet hier, op voortreffelijke wijze door den hoftuinier van 'tKon. domein, den heer Kraaijenbrink, waren opgemaakt. Ik had het voorrecht deze prachtige kunstwerken van horticultuur te zien en ik durf verklaren nooit iets schooners en edelers in October te hebben aanschouwd. De Groothertog en de Groothertogin waren er dan ook diep door getroffen. Trouwens — de Groothertogin vooral kon hedenmorgen haar aandoeningen nauw bedwingen. Hoe dankbaar ook voor het voorrecht om dezen heerlijken dag te mogen beleven, werd haar gemoed toch overstelpt door herinneringen, die in 't teedere vrouwenhart smartvolle snaren deden trillen. Het waren echter met dat alles vooral tranen van vrome dankbaarheid, die heden in het Slot te Weimar werden geplengd. En daarbuiten heerschte een onbeschrijfelijke levendigheid onder het feestvierende volk. Reeds te 9 uur waren de straten als bedekt met hoofden. Toen klonken van het smaakvol balkon van 't Raadhuis, — keurig van den grond tot de hooge torens met groen en draperieën en vlaggen getooid, waarbij de troonhemel met de bustes der Vorsten het middelpunt vormde, — de eerste feesttonen: de stedelijke kapel liet het koraal: »Nun danket alle Gott" hooren, daarna een Ouverture van Fjederik den Grooten, gevolgd door Liszts «Von der Wartburg zinnen nieder", vervolgens 't populaire »Ach wie ist's möglich dann"; eindelijk den Hochzeitmarsch uit de Sommernachtstraum van Mendelssohn en tenslotte den Alexander-Sophien-marsch van den kapelmeester Ritter, een toepasselijk feestnummer alzoo ; dat was voor de voor muziek zoozeer ontvankelijke bevolking het sein tot zang en vreugdebetoon. De burgemeester noodigde de verzamelde menigte uit een driewerf iHoch" op het Groothertogelijk echtpaar uit te brengen, waaraan met geestdrift werd voldaan. Als door één zelfde gevoel gedreven, hieven allen toen nogmaals het Weimarsche Volkslied aan. Het Regeeringsblad bevatte hedenochtend een lange reeks van benoemingen in de Weimarsche orden, medailles of eeretitels, van het hoogere en lagere hofpersoneel, lands- en gemeentelijke autoriteiten. De beide gemeentelijke bladen gaven feestnummers uit met portretten. Deze feestuitgaven, liederen, teekeningen en gedichten werden bij duizendtallen kosteloos onder het volk verspreid en in de scholen rondgedeeld. In het Slot bracht de Groothertogelijke familie den morgen tot na het gala-dejeuner te zamen door; telkens kwamen de Keizerlijke en Koninklijke gasten hun opwachting maken en feestgeschenken aanbieden. Te twee uren begon daarop de groote plechtigheid in 't paleis : de kerkelijke inzegening van het hooge jubelpaar. Voor het altaar stonden de generaal-superintendent, de hofprediker Hessa en nog een geestelijke. Precies te twee uren trad het gouden echtpaar binnen en trad nader tot aan de zich voor het altaar bevindende knielbank, ter rechter- en ter linkerzijde waarvan zich drie hunner bloedverwanten plaatsten. De overige Vorstelijke personen en hooge gasten namen in een halven cirkel achter het altaar plaats. De kerkelijke plechtigheid werd ingeleid door een kort gezang van het voor het orgel opgesteld koor. Toen had de eigenlijke inzegening plaats door den hofprediker Hesse. «In den naam van God, den Vader, des Zoons en des Heiligen geestes. Amen" — aldus ving de prediker aan, — Geljjk Christus de apostelen twee aan twee uitzond om het Evangelie te prediken, zoo ook worden de menschen tot vereenigden arbeid geroepen. Ook dit Vorstenpaar ontving zulk een bevel, en heden brengen wij het ons aller hartelijke en oprechte vereering en de betuiging onzer trouwe aanhankelijkheid. Vijftig jaren is het geleden, sinds zij de handen in elkander legden, vijftig jaren van liefde, die alles verdraagt en gelooft en hoopt en duldt, in hun trouw bevestigd en gesterkt door de gemeenschappelijke liefde tot al wat groot, goed en goddelijk is. In hen zijn twee Vorstenhuizen verbonden, in wier kronen sinds eeuwen reeds als onschatbare edelsteenen met gelijken stralenkrans de liefde tot het Evangelie heerscht, terwijl zij tot waarheid maakten het woord van Goethe: «Was du ererbt von deinen Vatern hast, erwerb es um es zu bezitsen". De prediker wierp daarop een terugblijk op den afgelegden weg «n getuigd van de zegeningen, over 't Weimarsche huis uitgestort. Thans klaagt het uit onzen mond — ging hij voort — «Heer, wij zijn te gering voor alle barmhartigheid en trouw, aan ons gedaan. Daarom, loof den Heer, mijn ziel, en al wat in mij is, zijnen heiligen naam, en vergeet geen zijner weldaden." De spreker ging daarop na, wat dit vorsteljjk paar had gedaan voor het land, uitweidende over hun rechtvaardigen en liefderijken zin en de instellingen opsommende, door hen in 't belang der beschaving en der algemeerie welvaart gesticht. Die getuigenissen, luid sprekende van het wel verstaan van hun goddelijke gedachte, rechtvaardigen het dankoffer van het gansche volk, ja, tot hiertoe had de Heer hen geholpen en zijn genade zou hun verder nabij zijn. «Laat nimmer af te zegenen deze uwe getrouwen en wees in hun arbeid en streven, in geluk en smart hun schuts en troost. Wees hun toevlucht met hun kinderen en kleinkinderen, schenk hun dienaren en onderdanen geluk; wees hun bijstand in alles, tot eens — o moge het spade zijn — zij worden atgeroepen om het loon der trouw te ontvangen, terwijl hier beneden hun werken hen volgen tot heil huns volks en Uw eeuwigen naam ten prijs. Amen". Toen volgde een gebed en het inzegeningsformulier. De tentoonstelling van de Rotterdamsche Kunstclub is hedenochtend door den Duitsehen Keizer bezocht. Z. M. werd rondgeleid door den directeur, den heer Jos. de Kuijper, en bleef drie kwartier. Hij bewonderde voornamelijk de doeken van Mesdag, Vrolijk, Dupré, Diaz, Troyon, Detaille, Hamel en van Marche en verklaarde, dat de fraaie verzameling grooten indruk op hem had gemaakt. Bij het heengaan drukte de Keizer den heer Kuijper vriendelijk de hand. Rochussen en Schipperus ontvingen beiden de herinnerings-medaille vanwege het Groothertogelijk echtpaar. Zij, die deze medaille ontvingen, kregen tegelijk een afschrift van de instellings-oorkonde, luidende : «Ihre Königlichen Hoheiten der Groszherzog und die Frau Groszherzogin von Sachsen haben genadigst zu beschlieszen geruht, aus Anlasz der Feier Höchst Ihres goldenen Ehe Jubilaums eine Medaille zu stiften, einerseits als ein dauerendes Errinnerungs Zeichen an den festlichen Tag, anderseits als ein Zeichen Höchst Ihres Dankes für die Ihren Königlichen Hoheiten ausgesprochene Betheiligung und für die erfolgreichen Bemühungen und die Verschönerung des Festes durch gemeinnützige Stiftungen Widmungen und Gaben. »Die medaille ist bestimmt an einem mit einem Oranje Streife verwehrtes landesfarbigen Bande getragen zu werden." Na de inzegening werd met klokgelui na een korten zang de indrukwekkende plechtigheid besloten. De prachtige kapel, die nog nimmer een gouden huwelijksfeest aanschouwde, straalde in den glans der uniformen en juweelen. Behalve met een schat van ridderordes waren de hooge gasten alle met de herinnerings medaille versierd. Als een bijzonderheid verdient nog vermelding, dat de bijbel, die op 't altaar prijkte en het kruis met Christusbeeld daarachter aan den wand bevestigd geschenken waren, die het Groothertogelijk paar bij gelegenheid van hun zilveren jubileum van wijlen Keizer Wilhelm ontvingen. De stoet van ruim 40 vorsten en vorstinnen schreed, vóór en na den gang naar 't altaar, statig door de beroemde dichterzalen, waar alles van Weimar's grootheid op het gebied des geestesleven spreekt. Daar stonden in smaakvolle toiletten of gala-kleeding tal van dames en heeren in rijen opgesteld, om den stoet der gekroonden eerbiedig te laten voorbijtrekken. Pages openden den stoet. De Groothertog geleidde zijn gemalin, die in een sleepjapon van goudbrocaat was gedost. Na hen kwamen hun kinderen en kleinkinderen, en dan de Duitsche Keizer met onze Koninginnen. Koningin Wilhelmina droeg een wit kanten kleedje, de Regentes was in wit satijn. Na afloop der kerkelijke plechtigheid had de defileercour plaats. In de beroemde witte zaal had het hooge echtpaar plaats genomen en in een lange, onafgebroken rei trokken thans langs hen heen, om, gelijk de Hofterm luidt, «mit stummer Verbeugung", hun gelukwenschen te brengen: de gezanten bij het groothertogelijk hof, de gezanten van vreemde hoven, het Staatsrninisterie, het bureau van den Landdag, allen met hun dames; de dames met «Exellenz-rang", de generaals en he,eren met !>Exellenz-rang", de deputaties van vreemde officieren, curatoren der universiteit, buitenlandsche deputaties, Duitsche en Weimarsche deputaties, enz. Om 4 uur was de defileercour afgeloopen. Bij het galadiner op het slot in de groote zaal om 5 uur zullen 155 personen aanzitten; waaronder 44 vorsten. Ook de kinderen uit de Groothertogelijke familie nemen daaraan deel. Onze Koningin zit tusschen den Groothertog en den Koning van Saksen, de Regentes tusschen den Keizer en den Groothertog van Baden. De verdere gasten zitten aan in de Karl August- en Spiegel-zalen. De prachtige menu's, met gouden letters op blauw carton gedrukt, dragen de wapens der feestvierende vorsten en de jaartallen 1842— 1892. Hedenavond 8 uur gala-voorstelling in 't Hoftheater. Daarover nader meer. De Groothertog van Saxen-Weimar benoemde tot ridders van den Witten Valk de heeren: Gevers Deynoot, van de Poll en de Ranitz. De Regentes benoemde de heeren von Worhem en Vinkhuijzen niet zooals gemeld is tot officier en ridder der Oranje-Nassau-orde, maar tot commandeur en officier. Verder werden de officieren der eerewacht nog tot ridder der orde benoemd, terwijl vele hof-officianten de medaille ontvingen of geschenken. Aan de beide pages, die gisteren aan het galadiner der Regentes toegevoegd waren, zonen van den hofmaarschalk von Hadelu, schonk zij ieder een gouden horlogeketting. De Koningin zal hedenavond de comedi ® voorstelling niet bijwonen en morgen ook niet naar de kerk gaan. Maandag halfelf reizen de Koninginnen af; te Cassel wordt van gevolg gewisseld en te 3.20 zal men te Arolsen aankomen. Onze Koninginnen worden 15 dezer te Steinfurt verwacht. Zij zullen daar een paar dagen de gasten zijn van de zuster der Regentes, de Vorstin van Bentheim—Steinturt. De Koningin schonk f 2500 subsidie aan de Hollandsche opera voor dit seizoen. Eene openbare vergadering der Tweede Kamer is belegd op 11 dezer, des namiddags 3 3 / 4 uur. Het is den Minister van Justitie gebleken, dat bij monstering van schepelingen ter koopvaardij het veelal gebeurt dat deze onkundig blijven ten deele van datgene, waartoe zij zich verbinden, meer bepaaldelijk van den door hen bij de monsterrol gedanen afstand van enkele rechten, o. a. vermeld in art. 400 van het wetboek van koophandel. Ter vermijding van deze verkeerdheid, die later niet zelden tot teleurstelling, ongerief en desertie aanleiding geeft, is het des Ministers verlangen: 1. dat voortaan, wanneer schepelingen bij de monsterrol afstand doen van eenig recht, hun bij bet wetboek van koophandel toegekend, niet slechts naar het betrekkelijk wetsartikel worde verwezen, maar de inhoud van de bepalingen, waarvan atstand geschiedt, woordelijk in de monsterrol worde ingelascht; 2. dat door den waterschout of anderen ambtenaar, ten wiens overstaan de monsterrol wordt opgemaakt, de te monsteren schepelingen uitdrukkelijk worden opmerkzaam gemaakt op de hoofdbepalingen der overeenkomst en inzonderheid op elk beding, waarbij zij van eenig recht afstand doen, en op de gevolgen daarvan te hunnen opzichte, en/ dat de ambtenaar zich vergewisse, dat de Ie monsteren personen de strekking van die bepalingen en bedingen begrijpen ; 3. dat van de voldoening aan het sub 2 bepaalde uit de monsterrol zelve blij ke door de opneming aan het slot der acte van eene desbetreffende verklaring. De Minister heeft de procureurs-generaal te 's-Gravenhage, Amsterdam en Leeuwarden verzocht, de ambtenaren in hun ressort, met de monstering van scheepsvolk belast, met een en ander in kennis te stellen en hen aan te schrijven, dat zij zich aan de hierboven gegeven voorschriften stipt hebben te houden. In ons vorig nommer deelden wij een schrijven mede aan de N. R. Ct., waarin werd betoogd dat de wet op den zoutaccijns het smokkelen niet noemenswaard zal verminderen. In een schrijven aan De Tijd uit NoordBrabant wordt deze bewering bestreden. Nu met 1 Mei 1893 de zoutaccijns zoo laag wordt, dat het zoogenaamde »zoutdragen" de moeite en het gevaar niet meer zal loonen, zal de smokkelaar van beroep het over een anderen boeg gooien en zich gaan toeleggen op het winstgevend baantje van «tabak- of sigarendragen". De «Staatsspoorweg-Maatschappij" ,is thans er toe overgegaan haar beambtenpersoneel, o.a. voorlieden, arbeiders, wisselwachters enz., de tweejarige verhooging van hun salaris wederom toe te kennen. Nader vernemen wij, dat de ambtenaren der voormalige RhijnspoorwegMaatschappij in dienst bij bovenbedoelde Maatschappij hun twee-jarige 10 pCts. verhooging weldra ook zullen ontvangen, terwijl wegens den minder gunstigen toestand der Maatschappij tot Exploitatie van Staatsspoorwegen die verhooging haar eigen ambtenaarspersoneel voorloopig nog zal worden onthouden. (D. v. Z.-H.) De Staatscourant no. 237 bevat de Koninklijke bewilliging op de statuten der vereeniging societeit «Vriendschap en Genoegen" te Amsterdam, gevestigd in de Nes no. 17. Iemand ging naar het sociëteitsgebouw om te zien iets meer te weten te komen van deze Kon. goedgekeurde vereeniging. Hij deelt aan de Amst. Ct. het volgende mede: «Naast den breeden ingang van het caféconcert «The Empire" is een smal deurtje, licht geel geverfd met groene randjes. Ik ging naar boven, op den tast, want zien kon ik er niet. Éindelijk was ik er en van de laatste trede stond ik na een stap in een langwerpig vierkante zaal, met banken langs de muren en een heel groot, onheilspellend diep en breed buffet. Een man in het zwart, oogenschijnlijk een kellner, was in zijn hemdsmouwen bezig glazen te spoelen. «Meneer," vroeg ik, «zoudt u mij ook kunnen zeggen, hoe ik lid kan worden van d* societeit ?" «Dan bent uwe aan het rechte adres," antwoordde de kellner, »ik ben de secretaris. Voor 10 gulden in het jaar — zoo af en toe komt er een hoofdelijke omslag bij — hebt u de rechten van onze soos. Dan kunt u alle nachten van 10 uur tot 's morgens vroeg dansen." «0 zoo, dus dansen is het doel der vereeniging. Maar in het reglement staat, dat zij de beoefening van de muziek betracht en van het tooneelspel, beneveus het geven van concerten en tooneeluitvoeringen. «Nó ja," de man knipte geheimzinnig, «dansen is toch veel prettiger en er zjjn altijd een massa dames." «Hoe komen die er?" «Wel, elk lid en elke introducé kan er zooveel meebrengen als ie wil." «Kunnen dames ook geïntroduceerd worden ?" «Welzeker; de portier staat 's avonds aan de deur, heel netjes, en die vraagt aan alle aardige lui, die voorbij komen, zoowel dames als heeren, of zij door het bestuur geïntroduceerd willen worden. Toch behoudt het bestuur en voornamelijk de commissaris van orde (by de habitués beter bekend als «uitsmijter") zich het recht voor degenen, die zich niet behoorlijk gedragen, de deur te wijzen." Ik dacht aan die donkere trap. «Wie is de president?" vroeg ik. «Meneer Hendriks, de kastelein — maar, wil ik u nu inschreven ?" «Och, neen", zei ik, «nog maar niet. Ik wil eerst eens nader kennis maken." «Komt u dan van avond eens kijken ?" Ik beloofde het. «Dat zaakje hebben we netjes ingepikt, vind u niet ? — Och ja, je moet je bij zoo iets altijd eerst tot de Regeering wenden, dan heb je recht, en je hoeft niet altijd bang te zijn voor de politie. Er zijn tegenwoordig ook zooveel van die societeiten." Ik was op de hoogte." Men schrijft uit Hengelo : Van hier valt te vermelden de uitgave van eene nieuwe eigenaardige courant. In navolging van de Nederlandsche Gist- en Spiritusfabriek te Delft heeft de firma gebr. Stork & Co., namelijk voor haar personeel, een Hengelosche Fabrieksbode opgericht, waarvan dezer dagen het eerste nummer is verschenen. Daar deze courant zich uitsluitend richt tot het personeel der machinefabriek, is haar inhoud niet bestemd om in wijder kring verspreid te worden. Toch meenen wij ons niet aan onbescheidenheid schuldig te maken en een goed werk te doen, door in dezen tijd, nu in het machinevak weer veel over malaise geklaagd wordt, uit de binnenlandsche rubriek, als wij die zoo mogen noemen, de volgende opwekkende berichten over te nemen omtrent de vele bestellingen, waarin zich onze fabriek mag verheugen. Die berichten luiden; «Tal van machines en ketels zijn nog in bewerking, de pompmachines voor de Zwolsche waterleiding zijn nauwelijks gereed, en die voor de waterleiding der gemeente Deventer geven nog handen vol werk aan onze schavers, draaiers en bankwerkers. Een geheele serie van bootmachines voor Havana, Pillan en de Wolga zijn nog in staat van wording, nu onze ijverige vertegenwoordiger op Java, de heer Drayer, ons met zijne orders komt verheugen. Besteld kregen wij reeds per brief o. a. een verdamptoestel a triple-effet, in staat 200000 liters rietsap per etmaal in te dampen, en een grooten waterbuisketel. Verder bestelde de heer Drayer een vacuuminstallatie of kookpan, een der grootste, zoo niet de grootste van alle installaties van dien aard op Java. Zij is bestemd voor de fabriek Tirto in de residentie Pekalongan. Het meeste werk werd ons echter gebracht door een der laatste telegrammen van den heer Drayer, dat de bestelling bevatte op niet minder dan vier triple-effets, achtereenvolgens voor een verwerking van 150000, 200000, 250000 en 300000 liters rietsap per etmaal. En hiermede nog niet tevreden, bracht ditzelfde telegram de bestelling op een tweede groote vacuuminstallatie, op een molenmachine en op een luchtcompressor." ( 'Zw. Ct.) Door den Commissaris der Koningin in de provincie Friesland zijn de gemeentebesturen in die provincie met het oog op de cholera aangeschreven om een nauwlettend toezicht te houden op personen, die van elders in de gemeente komen, vooral op die in woonschepen of wagens, en wordt aangeraden te bepalen, dat de aan jaarmarkten verbonden of toegevoegde openbare vermakelijkheden, welke zoo licht tot losbandigheid en uitspatting — voorname oorzaken, waardoor de ziekte kan worden bevorderd — kunnen leiden, niet mogen worden gehouden. Uit Bolsward bericht men aan 't Hbl.: Eenige dagen geleden had hier eene vergadering van afgevaardigden van den Katholiekenbond in Friesland plaats. De punten van behandeling waren: 1. Langs welken weg en door welke middelen moet de bond er toe komen om de katholieke militaire vereeniging te Leeuwarden financieel te steunen? 2. Hoe kunnen wij het getal nieuwe katholieke kiezers, die gevormd zullen worden, tot ons trekken? Beide punten gaven stof tot uitvoerige bespreking. Ten aanzien van het eerste werd door het bestuur een voorstel gedaan, dat aller goedkeuring wegdroeg. Bij de behandeling van het tweede punt werd er op gewezen, dat de plaatselijke omstandigheden van grooten invloed zijn op de wijzj, waarop de kiesvereenigingen zullen moeten te werk gaan. Tot een besluit kwam het echter niet. Intusschen is reeds aller aandacht op het punt gevestigd geworden en er werden enkele practische wenken gegeven, die de afgevaardigden in hunne afdeelingen of vereenigingen zullen ter sprake brengen, ten einde zooveel mogelijk te worden behartigd. Aan de universiteit te Groningen is Zaterdag mat goed gevolg examen afgelegd: door den heer G. T. Harders het candidaats in de geneeskunde, door den heer H. Stegenga het eerste en door den heer M. J. A. Brouwesi het tweede gedeelte van het candidaats in de godgeleerdheid. Men schrijft uit Utrecht, dat de doktoren bij gevallen van cholera of vermoedelijk cholera al zeer weinig medewerking ondervinden bij den kleinen man. Hoe een Utrechtsch vrouwtje over de desinfectie der woningen denkt, heeft een medewerker der Utr. Ct. afgeluisterd. Ziehier wat hij hóórde: »Mins ! praat er niet van hoe aak'lig of 't is. Als je hel, ongeluk heb de ziekte te krijgen, in een oogenblik ben je doodgemaakt door den dokter. En dadelijk begint het lieve leven in je huis. Twee zigeuners van kerels met gutta-perse-j assen aan en een helm op de kop, komtnen je van je bed halen, rollen je in een doek en gooien je in een hoek. En dan gaan ze boelhuis hou we. De schilderijen gaan van de wand, of ze breken daar geven ze niet om. Alles wordt overhoop gegooid, of atgewasschen met zulk stinkend vuil goed dat je huis acht dagen later nog verpest is. Je wittte muren bederven. Dat doen ze ook en als die zigeuners kans zien, dan verbranden ze je bed en alles. In je eigen huis ben je geen baas meer en een agint staat voor je deur of je gestolen had." Naar de N. Rott. Crt. langs officiëelen weg verneemt, zijn te Rotterdam sedert 7 September, toen zich daar het eerste geval van Aziatische cholera voordeed, tot op 8 October door de ziekte aangetast 30 personen en daarvan over- 18,leden terwijl 7 hersteld en 5 patiënten nog in behandeling zjjn gebleven, Sedert 6 October zijn geen nieuwe gevallen aangegeven. Te Charlois is Zaterdag aangegeven, als aan cholera lijdende, eene vrouw op den Rietdijk. Zaterdag is te Maassluis een nieuw geval van cholera asiatica voorgekomen bij eene gehuwd» vrouw van 26 jaren. De burgemeester van Amsterdam heeft ter openbare kennis gebracht, dat Vrijdag j.1. aldaar één persoon is overleden aan Aziatische cholera. Te Zaandam heeft zich een geval van cholera asiatica met doodelijken afloop voorgedaan. De aangetaste was eene schippersvrouw, van Almelo gekomen. De Vrijdag in de Amalia-stichting te Utrecht opgenomen cholera-lijder is des avonds overleden. Zaterdag is aldaar weder aangifte gedaan van een geval. ---