BUITENLAND. OVERZICHT. Engeland. Schier algemeen is de ingenomendheid, waarmede de tjjding van het tusschan Frankrijk en Engeland gesloten verdra? tot waarborging der onzijdigheid van het Snez-Kanaal ontvangen is. Men mag daarin zeker een voorteeken zien, dat de bekrachtiging ook van de andere mogendheden, die bg de vaart door het kanaal betrokken zgn, niet zal uitblijven. Het Miainttrie-Salisbury vindt voor zijne daad geen grooter lofredenaar dan in het orgaan van Gladstone, de Daily News, die constateert, dat de Rageering hiermede de vrachten plukt van eene onderhandeling, welke door hare voorgangers in het bewind reeds was begonnen. Het karakter van de nieuwe overeenkomst komt het best nit in het nieuwe artikel 4. Wat daarin is opgenomen, is een uitdrukkelijke bevestiging van het beginsel, dat het Suez-kanail ten allen tjjde voer alle natiSn, die aan het wereldverkeer deelnemen, moet openstaan. Daarover bestond eigenljjk nooit verschil; maar wel was die het geval met de gewichtige vraag, wie geroepen zal zgn evenmeela pogingen, om de onzijdigheid te schenden, tegen te gaan. Daaromtrent is nu overeengekomen, dat het toezicht tot waarborging der onzijdigheid door de vertegenwoordigers van alle mogendheden, die het verdrag hebben onderteekend, gezamenlijk zal worden uitgeoefend. Engeland heeft er dus van afgezien, om alleen, in naam van de Egyptische Regeering, voor de handhaving van de onzijdigheid op te komen. Onder het bovanvermelde toezicht neemt de Egyptische Regeering de bescherming van het kanaal op zich, en voor het geval, dat hare krachten daartoe ontoereikend zgn, moet zg zich wenden tot haren suzsrein, de Porte, die met da mogendbeden zal moeten raadplegen omtrent de wgze, waarop bgstand zal worden verleend. In Engeland worden nog steeds politieke redevoeringen gehouden. De heer Chamberlain trok te Islington weer heftig te velde tegen het nieuwe programma der liberal association en Gladstone's Iersche politiek, welke hg ten strengste veroordeelde. Daarentegen werd de Regeeringsstaatkunde bestreden door den heer Gladstone, die te Eipen weer een groote redevoering hield. Tevens antwoordde de heer John Morley te Halif.n op de rede van lord Hartingten te Nottingham, terwjjl lord Spencer Gladstone's plannen ten opzichte van Ierland verdedigde te Eiinburgh, in een bjjeenkomst, welke door vijfduizend personen werd hjjgewoond en geleid werd door lord Roseberry. De leiders der verschillende partijen verzuimden dns niet van den vacantietjjd van het Parlement gebruik te maken, teneinde elk voor zijne beginselen te jj veren. De heer Wilfred Blunt is door de Rechtbank te Woodford tot twee maanden gevangenis veroordeeld. 2gn verdediger is van dit vonnis in appel gekomen. Baron Worms heeft gister te Liverpool aan eene deputatie van werklieden in suikerfabrieken geantwoord, dat alle mogendheden, Frankrijk daaronder begrepen, hebben te kennen gegeven dat zg znllen deelnemen aan de conferentie, welke in November te Londen over de suikerpremie zal gehouden worden. FrankrUK. Da Kamer van Afgevaardigden hesffc gister beraadslaagd over het voorstel tot verleening van pensioen aan da overlevenden van Februari 1848. Het wetsontwerp werd in zgn geheel met 333 tegen 193 stemmen aangenomen. De bndgetcommissie heeft, nadat de heer Rouvier door haar was gehoord, het plan tot conversie der ouda 4»/ a pCts. met algemeene stemmen aangenomen. Da heer Ribot is met 14 tegen 2 stemmen tot rapporteur benoemd. Hg zal heden het rapport voorlezen en het morgen bg de Kamer indienen. De leden der commissie, in de afdeelingen der Kamer benoemd, zgn allen vóór het onderzoek in de zaak -Wilson gestemd. In den Sanaat stelde, op eene interpellatie van een der leden over de organisatie in Indo-China, de heer Bozerian gister als motie voor, dat de Senaat, akte nemende van de verklaringen der Rageering, tot de orde van den dag overgaat, Doze motie, waarmede de Regeering verklaard had zich te vereenigen, werd aangenomen. DaitscMand. Da Keizer i8 een dag langer dan aanvankelijk zjjn plan was te Wernigerode gebleven, omdat zijne geneesheeren hem geraden hebben, na de vermoeienissen der jachtpartij een dag uit te rusten alvorens de terugreis te aanvaarden. Gister is hg vertrokken naar Barljjn, om na een dag rust weder aan een groote jachtpartjj deel te nemen. Da Keizer bljjkt, ondanks zijn 90 jaren, nog eene vaste hand te hebben. Dit bewjjst het. aantal door hem geschoten stuk wild. Z. M. schoot den 25sten dezer bij da jacht te Wernigeroede 7 herten, 7 reeën en 12 zwjjnen, in 't geheel 26 stuks. Onlangs liep er een gerucht, dat een Franschman, uit haat legen Frankrjjk, den Duitschen kroonprins zijn geheele vermogen van eenige millioenen had vermaakt. Het scheen zoo onwaarschijnlijk, dat niemand het geloofde. Blgkens de Schlesische Zeitung heeft het zich nu evenwel bevestigd, terwijl tevans kan worden gemeld, dat de prins de erfenis heeft afgewezen, op grond dat hij de beweegreden van den ei fiat er niet kon goedkeuren. De National Zeitung is in staat gesteld, nog de volgende bijzonderheden er bjj mede te deelen. De Fransche gezant te Berlijn heeft door tusschenkomst van den Minister van Buitenlandsche Zaken aldaar te testamentaire beschikking aan den prins medegedeeld en langs denzelfden weg het afwijzend antwoord ontvangen. De erflater, Ballardin genaamd, was in conflict gekomen met een inspecteur en wegens daarbjj plaats gehad hebbende handelingen tot gevangenisstraf veroordeeld. Dientengevolgde schjjnt hjj een wrok tegen zgn vaderland te hebben opgevat, althans hjj heeft in de gevangenis zgn testament gemaakt, waarin hjj later geen verandering heeft gebracht. Ean gedeelte der nalatenschap bestond in groote grondeigendommen in da nabgheid van Pargs, en in het testament Was een zeker bedrag bepaald, hetwelk da erfgenaam zou moeten besteden om aldaar eene landbouwschool voor in Frankrjjk woonachtige Duitechers te stichten. De Bondsraad hechtte gister zgn goedkeuring aan het voorstel tot het zenden van een rijks-commissaris naar de tentoonstelling te Melbourne. Daarbjj zal het rjjk de onkosten dragen zoowel van de inrichting als van het toezicht der Duitsche afdeeling op de tentoonstelling. Italië. Het feestmaal te Turjjn, waarop de Ministerpresident Crispi verleden Dinsdag genoodigd was te komen spreken, werd bjjgewoond door alle Ministers, met uitzonderling van dien van Oorlog, bjjna 100 Sanatoren, 270 Afgevaardigden en de Burgemeesters uit de voornaamste steden van het land. Da Minister begon met eene herinnering aan de jaren zjjner ballingschap en aan de vorming der eenheid van Italië, waarbjj hjj zjjne gehechtheid aan de Monarchie luid liet klinken. Van de vrjjheid sprekende, gaf hg te kennen, dat deze bestaat in den eerbied voor da rechten van het individu, en in de volledige onderwarping aan de wet. »Die beginselen beheerschen ook onze houding jegens da Kerk, wier vrjjheid in Italië grooter en veiliger is dan in eenigen anderen staat. Wjj denken er niet aan, hare vrjj heden te kortwieken, maar haar eerbiedigende, willen wjj ook zeiven geëerbiedigd zjjn. Omtrent de buitenlandsche staatkunde gaf de Minister te kennen, dat de vrede hot hoogste doel is, dat de Regeering zich voorstelt. Wjj verkeeren op vriendschappeljjken voet met alle Staten; wjj wenschen die uitnemende verhouding te handhaven. Er zgn Staten, met welke onze betrekkingen van inniger aard zgn. sMaar indien wjj op het vasteland bondgenooten zgn van de midden-Earopeesche Staten; indien wjj ter zee samengaan met Engeland, — wjj beoogen hoegenaamd niets, waardoor anderen zich bedreigd kunnen achten." — Wanneer de jongste reis naar Duitschland de openbare meeninsr in Frankrjjk heeft verontrust, het vertrouwen der Fransche Regeering is er gelukkig niet door verzwakt. »Zjj kent de zuiverheid mjjner bedoelingen; zg weet dat ik niets wil smeden tegen het naburige volk, waaraan ItaLë verbonden is door eenheid van ras, door overleveringen en door beschaving. Een oorlog tusschen de beide natiën, niemaad kan dien willen, want de overwinning of de nederlaag, baiden zouden even noodlottig zgn voor de vrjjheid van Italië en Frankrgk. Hot is met deze overtuiging, dat wjj werkzaal^ zgn voor het behoud des vredes. Ons stelsel van bondgenootschap beoogt dns behoud, niet aanval; orde, niet beroering. Heb strekt ten bate van Italië en van de algemeene belangen." Aan Bismarck bracht Crispi hoogen lof. »Men heeft gezegd", zeide hjj, »dat ik naar Friedrichsrnh zou zgn gegaan om samen te spannen. Ja, wjj hebben samengespannen, indien men wil; maar hot was voor den vrede. En allen die vrede willen, kunnen deelnemen aan onze samenspanning. Van de gedenkwaardige woorden, die ik. ginds gehoord heb, veroorlooft mg de bescheidenheid slechts eene enkele uitdrukking weer te geven, en ik zal die niet verzwjjgen, want zjj is het kort begrip van hetgeen er tusschen ons gewisseld is. De uitdrukking is deze: »Wjj hebben een dienst bewezen aan Europa." De rede van den heer Crispi te Tarjjn wordt natuurljjk overal besproken. Da Norddeutsche Allgemeine Zeitung is er zeer mede ingenomen en beschouwt de verklaring van den Italiaanschen Minister over de beteekenis der samenkomst te Friedrichsruhe als een nieuwen waarborg voor het behoud des vredes. Te Parjjs, waar Crispi' s rede met bjjzondere belangstelling werd te gemoet gezien, is men niet zoo tevreden. Ten minste de heethoofden hadden meer verwacht, dan de verzekering dat Italië geen verbonden heeft gesloten tegen Frankrgk. Voor hen bljjft het een teleurstelling dat Italië te land voortaan zal handelen in overeenstemming met Duitschland en Oostenrijk en ter zee met Engeland. Daarentegen wordt uit Parjjs gemeld, dat de openhartige verklaringen van den Italiaanschen Minister in ernstiger politieke kringen een uitmuntenden indruk hebben gemaakt. De Times betuigt ook zjjn ingenomenheid met hetgeen de heer Crispi mededeelde. Wanneer dit de gevolgen zgn van de samenkomst te Friedrichsruhe — zegt het blad — dan moet iedere vriend des vredes instemmen met het woord, waarmede Prins Bismarck afscheid nam van den Italiaanschen Minister: » wij hebben Europa een-dienst bewezen." Balkan. Da Bulgaarscbe Sobranje is gister door Prins lerdinand geopend met eene rede, waarin hjj o.a. zeide: »Na de wederwaardigheden, welke het vaderland is te boven gekomen, acht ik mg gelukkig de vertegenwoordigers van mjjn welbemind volk te kunnen gelukwentchen. »Door de natie met eenparige stemmen gekozen, heb ik het mjjn heiligen plicht geacht, [spoedig naar mjjn nieuw vaderland te gaan, ten einde de teugels van het bewind te aanvaarden. In de eerste dagen van mjjne optreding werden orde, rust en veiligheid volkomen hersteld. Ik kan met groote vreugde verklaren, dat mjjn geliefd volk is teruggekeerd tot den vreedzamen arbeid, waarvan zoowel de zedelijke en stoffeljjke vooruitgang, als de versterking der sympathie van den Sultan en de groote Mogendheden jegens Bulgarjje afhangen. De genegenheid en toewijding, mg door volk en leger betoond, geven mg kracht en moed om mjj geheel te wjjden aan de grootsche taak, welks mg is opgelegd en die in den onbezweken arbeid voor de welvaart, den roem en de eer van het vaderland bestaat. ï Mijne Regeering zal belangrjjke wetsontwerpen aanbieden, aan welker totstandkoming gjj zult arbeiden met al de kracht die in u is." Dan dag te voren hadden de afgevaardigden reeds een voorloopige vergadering gehouden, waar zjj den heer Tontscheff tot voorzitter herkozen. De vertegenwoordigers der mogendheden woonden de plechtige opening niet bjj. ¥it Bulgarjje ontvangt Reuters-o&ae tijding, dat de Rageering op het apoor gekomen is van een samenzwering, om Vorst Ferdinand te vermoorden met Stambuloff ea' Natchewitsch. De zetel van deze samenzwering zou in Odessa zgn, TurkQe. Volgen3 een telegram uit St. Petersburg aan de Daily News trachten verscheidene der groote mogendheden den Sultan over te halen om Prins Ferdinand van Coburg ten g.tho ore te ontvangen. Da Sultan weigert echter. Aan hetzelfde blad wordt uit Konstantinopel geseind, dat de Russische gezant aldaar zjjne tevredenheid heeft betuigd over de audiëntie, die hjj bjj den Sultan gehad heeft. Deze zou beloofd hebben Busland's voorstel betreffende Bulgarjje weldra aan de mogendheden te zullen toezenden. Tevens zou de Sultan hebben verklaard, dat hg met de mogendheden wil onderhandelen over Turkjje's bezetting van Oost-Rumelië. Ksypte. Uit Caïro wordt gemeld, dat wegens vrjj ernstige schermutselingen, welke onlangs tusschen het garnizoen van Wady-Halfa en een aanzienljjk aantal derwischen plaats hadden, groote versterkingen naar Wady-Halfa zgn gezonden. Afghanistan. Op de vraag, waar Eyoub Khan, de Afghaansche kroonpretendent, zich bevindt na zgn vlucht uit de hoofstad van Perzie, bljjft het antwoord nog steeds uit. Twee tégenstrjjdige berichten worden daaromtrent medegedeeld: da Vossische Zeitung beweert nit goede bron te weten, dat de vluchteling zich op Afghaansch gebied bevindt, en nu zijne aanhangers bjjeen zamelt in het noordoostelijk deel van Afghanistan. Volgen3 de te Bombay verschijnende Times of India vertoeft Eyoub daarentegen te Koi-Jamaini, in 't noorden van Beloudchistan, het ten zuiden van Afghanistan gelegen gebied, bij zgn schoonvader. Zuid-Af'rika. Uit Durban wordt d.d. 27 Oot. geseind, dat sir A. E. Havelock, gouverneur van Natal, naar Zoeloeland is vertrokken. Hg moet het voornemen te kennen hebben gegeven, om Dinizoeloe en andere weerbarstige hoofden tot onderwerping te brengen. VHBSPHK1DE BBB1GH1W. In de laatste msanden maken in Turkjje tal van roovers de wegen onveilig. Dieverjjen en kleine diefstallen behooren in geheel Turkije wel tot de dageljjks voorkomende gebenrtenissen, maar thans zgn ze in Macedonië, in Vilajet Smyrna, in den omtrek van Ismidt ea in ArmenUeh Koerdistan tot een ware landplaag geworden. Zoo werd een karavaan, die zich van Saloniki naar het binnenland van Macedonië begaf, reads op den eersten dag van de reis door zeven bereden roovers overvallen, die eenige van de lastdieren doodden en de handelaars 500 Turksche ponden afhandig maakten. De boeren in den omtrek van Ismidt worden van hnn vee beroofd, waarbjj onlangs een herder werd gedood. In Armenië zjjn de boosdoeners nog brutaler,. Twintig roovers overvielen een klooster in de nabgheid van Ergiogian en drongen, nadat zjj een tamelijk sterke muur hadden vernield, naar binnen. Alle kostbaarheden werden geroofd en zelfs meubelen werden niet gespaard. Deze daad heeft onder de Armenische bevolking groote verbittering teweeg gebraoht, want het klooster is overond en wordt door de Armeniërs als een heiligdom vereerd. Da reliquieën nit het klooster zonden de oudste zjjn van den Gregoriaanschen godsdienst. Nadat de roovers hat klooster uitgeplunderd hadden, bezochten zg het naburige dorp, waar zjj ook al het bruikbare roofden en zich daarna nit de voeten maakten. Eindelgk heeft men te Parga weer iets vernomen van den baron of den zoogenaamden baron *«n Scheurer, die door het bedrog van den geneesheer Castelnau in de registers van den burgerlijken stand werd ingeschreven als overleden, en wiens maïtresse, Julie von Bakfalua, daardoor werd in staat gesteld de sommen, waarvoor von Scheurer b{j drie Eagelsche maatschappijen zgn leven te harer hate had verzekerd, op te vorderen en machtig te worden. Von Scheurer had namelijk de wgk genomen naar Engeland en het grootste deel van het geld, waarvoor de verzekeringsmaatschappijen waren opgelicht, bg eenige deposito-banken te Londen gestort, onder den naam van Percy Roper, wonende te Bristel. De fingelsche politie na, die van de Fransche inlichtingen omtrent het uiterlijk van von Scheurer had gekregen, had vernomen dat Roper, die, naar zg reeds vermoedde, geen ander was dan von Scheurer, stappen had gedaan bg zgne banken om het van hem in bewaring ontvangen geld voor zgne rekening over te maken aan de Credit-Anstalt te Weenen. De Landensche politie verzocht de banken het geld terug te houden. Von Scheurer kwam nu te Weenen en vond daar het geld niet bg de Credit-Anstalt. Om zich nu geld te verschaffan, presenteerde hg daar eene vaischa cheque van 60,000 fr., afgegeven door een Pargschen bankier. Daar de Credit-Anstalt geen bericht omtrent deie cheque had ontvangen, zoo werd aan von Scheurer verzocht den volgenden dag terug te komen. Middelerwijl werd getelegrafeerd naar Fargs, van waar het antwoord terugkwam, dat er geen cheque op naam van Roper was afgegeven. De politie te Weenen was reeds gewaarschuwd en zg nam maatregelen om von Scheurer gevangen te nemen, als hg bg de Credit-Anstalt terugkwam. Doch hg kwam niet terug en maakte dat bg met den trein naar Triëst wegkwam, waar bg zgne maïtresse, die hg gebnwd had, ofschoon zgne wettige vrouw nog in Engeland leefde, zich bg hem zou vervoegen. Julie werd echter gevangen genomen nag vóórdat hg Triest bereikte. Von Scheurer, zeker vermoedende, dat hg achtervolgd werd, vertrok naar Como, en daar heeft hg zich van kant gemaakt. Julie von Bakfalua zou waarschijnlijk door de Oostenrjjksche Re^eering aan Frankrijk worden uitgeleverd, ware het niet dat zg in Oostenrgk nog moet terechtstaan wegens eene misdaed. --- OP EEN EENZAAM ROTSEILAND. BOfflAH naar het Engelsch bewerkt door MAX VON WEISZENTHURN. 23. Eindelijk op den derden dag brengt Daddy ®en brief van den altijd nog afwezigen erfgenaam ; 9 18 «an mr. Charlton gericht en luidt als volgt: „Beste vader! Engelhardt is van morgen te St. Anna gearriveerd ; hij ia voornemen» een week te blijven. U w vooroordeel in aanmerking nemende, zal ik natuurlijk niet met hem naar Charlton komen, maar in plaats daarvan hier met hem blijven. Verontschuldig mij bij de dames. Steeds uw, Bichard Cakyl French." «Het gelaat van mr. Charlton verduisterde zich ?®er, nadat hg deze regels gelezen had," zeide Dora, die juist bij hem was. Van nature heftig, verdroeg hij geen verschil van meening, noch '®genspraak; hij was heerschzuchtig, ofschoon ook *fln stiefzoon tot nu toe zelden in de gelegenheid Was geweeet om deze eigenschap bij hem op te ®6rken. Een wilde opvliegendheid en een zekere goedhartigheid gaan gewoonlijk gepaard. Maar l Ul8t deze karakters zijn het, die het leven van uniio huisgenooten het meeste verbitteren — omdat hunne goedhartigheid waardeering verdient — terwijl zij met de beste bedoeling door hunne hartstochtelij ka, heerschzuchtige handelingen, hunna omgeving doodeljjk kwellen. — Hij had Dick tot nu toe nog nooit met een bepaald besluit tegengewerkt, maar sinds hij de groote erfenis gekregen had, was alles anders geworden. — Indien Dick werkelijk dezen reislustigen docter Engelhardt boven hem verkoos — dan — ja dan moest hjj er ook de gevolgen van ondervinden. Dora had zich een kleine wenk laten ontvallen, waaraan hij evenwel geen geloot kon schenken — namelijk dat Eleonora Charlton Richard French heeft afgewezen! Dat zou immers al te dol zijn! Dora's woorden hebben hem ongelooflijk tegen Bichard ingenomen en daarbij maakt zijne ziekte hem zenuwachtig; hij denkt aan de toekomst, hij is gaarne bereid Dick alles te vermaken, wat hij bezit, maar dan moet deze zich ook naar zgn wenschen voegen. — Hij houdt van Dick, zooals van niemand anders ter wereld, hij wil hem bij zich houden en met deze egoistische wsntch vraagt hij niet of zjjne levensbeschouwing, zgn begrip van geluk met die van den zoon overeen stemmen. — Dora moedigt zijno zelfzuchtige gedachten aan — Dora is een bekoorlijk schepseltje, —, goed en wel beschouwd prefereerd hjj haar boven Eleonore — Eleonore heeft bovendien ook nog eene moeder — die op den langen duur zeker geen aangename toegitt ia een huishouding zou zijn. Buiten regent het nog steeds — en binnenshuis ziet men slechts onvriendelijke, donkere gezichten. Alleen Dora is voortdurend in de opgewektste stemming, zij toont eene volmaakte ziekenoppaster te zijn; zij schrjjft brieven voor mr. Charlton, zij leest hem voor, zij is onvermoeid, zjj brengt vroolijken zonneschijn in de droevige ziekenkamer. — Indien eenig menschelijk wezen het verstond de pijnen der jicht te stillen, dan moest Dora dit zijn 1 Op deze wijze verloopen er verscheidene dagen en eindeljjk — eindelijk komt Vera's held terug 1 Hij verschijnt op een morgen na het ontbijt en ofschoon, hij er vermoeid en afgemat uitziet, ij bij opgewekter dan gewoonlijk: hij groet Vera met zijn welbekenden vroolijken lach. Vera verheugt zich er over, maar is tevens een weinig teleurgesteld, want het zou zooveel romantischer geweest zijn, indien hg zwaarmoedig was. Kapitein French is gekomen om zjjn stiefvader te bezoeken en wordt door Dora in den duisteren tempel der smart gebracht, van welken zij zichzelve tot priesteres gemaakt heeft. Mr. C&arlton heft zijn door pijn verwrongen gelaat op en ziet zijn zoon aan. „Mijn beste vader I" roept de jonge man zich over hern heenbuigende, „het doet mij leed, dat gjj zoo ziek zijt, Gij hebt anders zoo weinig rhumatiek van den zomer gehad. Hoe hebt gij van nacht geslapen ? Ik hoop dat de pijn niet al te ondragelijk is?" „Jicht is altjjd ondrageljjk 1" antwoordt mr. Charlton ongeduldig. „Vraag mjj niet hoe ik geslapen heb, ik slaap nooit I Sinds drie nachten heb ik geen oog toegedaan! Waarom kwaamt gij niet te huis? Is het niet voldoende dat ik ziek ban, moet gij ouie gasten nu ook veronachtzamen ï" „Ik schreef u immers in mjjn b rief de reden. Engelhardt is hier —" „Da duivel moge Eagelhardt haler'. Wat hebt gij toch altijd met dezen wandelend ea Ismaëliet te doen! Zend hem naar de hel en kom «elf weer te huisl" „Deze woorden meent gij immers niet, vader? Engelhardt zelf is nog ziek en kan slechts met moeite met een stok T i00pen. Maar tlat hjj een wandelende Ismaëliet is — daar hebt gjj gelijk aan, maar ook ik behoor tot dezen stam!'' „Gij hebt tot hem behoord, meent gjj zeker, want gij herinnert, u toch nog' de mij gedane belofte ?" „Vader,'' zei "Dick op verzoenenden toon, „ik ben juist gekonrien om met u over dit punt te spreken! Ik heb toen geen bel ofte gedaan, ik heb alleen gezegd, dat ik het beproeven wilde — ik heb het baproefd — en kan het offer niet brengen!"' Mr. Charlton richt zich half i