Jaarg. 66. DINSDAG 15 JANUARI 1889. No. 12. Jaarg. 66. DINSDAG 15 JANUARI 1889. No. 12. DINSDAG 15 JANUARI 1889. No. 12. PROVIICULI DB1ITSCHI KM ASSER COÜBAIT PEIJS DEE ADVEETENTIEN: 1 —3 regels 60 cents; huwelps-, bevallingsberichten 1—5 regels f 1; elke regel meer 15 ct, naar plaatsruimte. Bovendien 5 ct. voor een en overljjdenaGroote letters no. der courant. DEZE COURANT VERSCHIJNT DAGELIJKSuitgenomen Zon- en Feestdagen en den Nieuwjaarsdag. Prj'8 per 3 maanden: te Assen f 2.—, buiten Assen franco per post f 2.40. Directeuren: A, W. G RATA MA en M. H. G RATA MA. VOOE HANDEL EN BEDEIJF bestaan voordeelige bepalingen tot het herhaald adverteeren in dit blad bg abonnement. Eene circulaire, bevattende de voorwaarden, wordt op aanvraag toegezonden. --- BURGEMEESTER en WETHOUDERS der BURGEMEESTER en WETHOUDERS der gemeente Assen herinneren den ingezetenen, dat ten kantore van den Gemeente-ontvanger vóór 31 Januari a.s. aangifte behoort te werden gedaan van de honden , die aan de belasting onderhevig zijn; dat de billetten van aangifte kosteloos ten gemelden kantore verkrijgbaar zijn en dat de betaling moet geschieden dadelijk bij de aangifte. De belasting bedraagt f 3 voor eiken hond per jaar. De helft is verschuldigd voor honden uitsluitend gehouden ten dienste van den landbouw of eenig bedrijf van nijverheid of die uitsluitend dienen tot bewaking van gebouwen, erven of vaartuigen en het gebouw of vaartuig niet verlaten. De aangifte van honden, na 31 Januari verkregen, geschiedt binnen acht dagen na het verkrijgen. Assen, 29 December 1888. Burgemeester en Wethouders voornoemd: M, A. D. JOLLES, Burgemeester. G. L. W. VOS, Secretaris. --- BUITENLAND. OVERZICHT. Frankrijk. De heer Cernuschi heeft 10,000 fr. gezonden aan het kiescomité van den heer Jacques. In 1870 had Cernuschi 100,000 fr. gegeven tot ondersteuning der beweging tegen het plebisciet, dat de Keizer had uitgeschreven en waarop de oorlog gevolgd is. Bij de gister te Saint-Brieux gehouden verkiezing van een lid van den Senaat, is de conservatieve candidaat gekozen met 845 stemmen, tegen 369 op den candidaat der republikeinen. lluitschland. De Eijksdag heeft Zaterdag besloten, de Regeering uit te noodigen, zoo spoedig mogelijk een wetsontwerp in te dienen, betreffende instelling van rechtbanken van nijverheid, onder bepaling, dat de daarin zitting verkrijgende assessoren zullen worden benoemd de eene helft door werkgevers en de andere door werklieden, en wel in dier voege, dat deze beide corporatiën hiertoe ieder afzonderlijk eene verkiezing houden met rechtstreeksche, gelijke en geheime stemming. Alleen de conservatieven stemden tegen. Bij den Rijksdag is eergister ingekomen het vervolg van het Witte Boek, bevattende al de stukken, welke over Oost-Afrika in het tijdvak van het midden van November tot den aanvang van Januari zijn gewisseld. Over het algemeen bieden zij weinig aan, dat van bijzonder belang kan geacht worden. Men vindt er berichten van den Consul-Generaal van Zanzibar over het toltarief en over verbetering van den algemeenen toestand; verder mededeelingon uit Lissabon, 's-Gravenhage, Weenen, Rome en Brussel omtrent het verhinderen van den uitvoer van wapenen en ammunitie naar Oost-Afrika en de toetreding binnen zekere perken tot de blokkade. Blijkens eene in het Witte Boek opgenomen mededeeling van den gezant Saurma Jeltsch aan den rijkskanselier, heeft de Nederlandsche regeering, overeenkomstig het verzoek van Duitschland, zich bereid verklaard den uitvoer van wapenen en ammunitie uit Nederlandsche havens naar de kusten van Oost-Afrika en den Congostaat te verbieden en maatregelen in dien geest te nemen. Tot dit doel is een koninkgijk besluit in gereedheid gebracht en, met uitvoerige toelichting, naar 'tLoo ter onderteekening gezonden. Het bestuur van de Duitsche Oost-Afrikaansche maatschappij heeft in een adres aan den Rijksdag eene becijfering gegeven van de directe verliezen, die zij tengevolge van den opstand heeft geleden. Het totaal dezer specifieke opgaven bedraagt 650,000 mark, waaronder 160,000 mark wegens het verlies der plantagestations Madimolo, Usangula, Dunda en Kikogwe Daarbij komen de indirecte verliezen, waaromtrent geen cijfers worden aangegeven, maar wier gezamenlijk bedrag, naar de meening van het bestuur, op een veel hooger cijfer moet wordf,.: begroot. Eenige dagen geleden werd gemeld, dat de feiten, die bij het voorloopig verhoor van dr. Geffcken aan het lcht kwamen, zouden worden openbaar gemaakt en dat daaruit blijken zou, dat het uitgeven van het dagboek van Keizer Frederik enkel aan samenspanningen tegen Prins Bismarck te wijten zou zijn. Het conservatieve Dentsche Tagëblatt, dat ook tot de officieuse bladen moet worden gerekend, beweert thans op vertrouwbaren grond te kunnen berichten, dat onder hen, die prof. Geffcken tot het uitgeven van het dagboek schriftelijk aanspoorden, ook sir Robert Morier behoort. Dr. Geffcken zal tot herstel zjjner verzwakte gezondheid binnen kort voor eenigen tijd naar het zuiden gaan. Nadat reeds eenigen tjjd geleden het gerucht in omloop was geweest, dat Prins Albrecht van Pruissen het regentschap over het hertogdom Brunswijk zou nedevleggen, wordt thans beweerd, dat daarvan werkeljjk sprake is, en wel wegens de mogelijkheid, dat de hertog van Cuinberland den Brunswijkschen troon zou aanvaarden, onder volleaigen afstand van zijne rechten op Hannover. Volgens het Brunswijkseke Tagëblatt wordt daarover tusschen Berlijn en Gmünden werkelijk onderhandeld en bestaat er zelfs vooruitzicht op zoodanigen uitslag, terwijl wegens gewichtige politieke redenen vooralsnog geene verdere bijzonderheden kunnen worden vermeld. Het blad verklaart, deze mededeeling uit goed ingelichte kringen te hebben verkregen. Als antwoord op de tegenspraak uit Darmstadt en Londen van het bericht omtrent de verloving van den Russischen troonopvolger met prinses Alice van Hesnen, deelt de Post thans mede, dat de Groothertog van Hessen reeds op het einde dezer maand met zijne dochter Prinses Alice naar Petersburg zal vertrekken, en daar tot het einde van Februari blijven zal. Vooraf zal de Groot -Hertogelijke familie nog te Berlijn een bezoek brengen aan Keizer Wilhelm. Evenzoo wordt van andere zijde bevestigd, dat de onderhandelingen over deze verloving in gang zijn, en dat de zeer lieftallige Prinses Alice reeds lang de lievelinge van de Russische Keizerin was. Italië. Uit Petersburg komt het bericht, dat de nieuwe Engelsche gezant te Rome, lord Dufferin, op het oogenblik met de Italiaansche Regeering besprekingen voert omtrent een verdrag of bondgenootschap tusschen Engeland en Italië. Spanje. Aan de lndépendance beige wordt uit Madrid geseind, dat de Spaansche gezanten te Parijs en Londen, daartoe in staat gesteld door inlichtingen van de Fransche en Engelsche politie, aan hunne Regeering het bestaan hebben medegedeeld van eene uitgebreide, door Ruiz Zorilla gesmede samenzwering. Zorilla had voor eenige weken Parijs verlaten om naar Londen te vertrekken, waar hij zich naar Ferrol zou inschepen met een aantal uitgewekenen. Bij hunne aankomst aldaar zou de revolutionaire beweging onder het garnizoen dier stad, alsook onder de bezetting van andere plaatsen, uitbarsten. Doch nu de overheid gewaarschuwd was, heeft men de vereischte voorzorgen kunnen nemen, en daar Zorilla hiervan de lucht had gekregen, heeft hij voorshands van zijne onderneming afgezien en is onverhoeds te Parijs teruggekeerd. De correspondent meldt verder aan de lndépendance, dat de Fransche Eegeering de onloochenbare bewijzen in handen heeft van het plan, waarmede Zorilla was omgegaan. Men denkt nu dat de Spaansche gezant bij de Fransche Eegeering er op zal aandringen om Zorilla het verblijf in Frankrijk te verbieden. Alweer wordt uit Spanje melding gemaakt van een dynamiet-aanslag. Nu echter gold het geen lid der koninklijke familie, noch een der politieke leiders, maar den aartsbisschop van Valencia. Een dynamietpatroon ontplofte Zaterdagavond in het paleis van den bisschop, doch richtte evenmin nadeel aan als de vorige aanslagen van dien aard, welke te Madrid werden beproefd. llufclaiitl. Op de Eussische Staatsbegrooting voor 1889 zijn de gewone ontvangsten geraamd op rbl. 861.300.000, die op rekening van vorige en toekomstige dienstjaren op rbl. 4.100.000 en de buitengewone op rbl. 9.300.000. De beschikbare voorraad in de rijksschatkist bedraagt 20.300.000. De gewone uitgaven zijn geraamd op rbl. 856.800.000, die op rekening van vorige en toekomstige dienstjaren op rbl. 4.100.000 en de buitengewone (voor havenwerken en spoorwegen) op rbl. 34.200.000. Het totaal der ontvangsten is derhalve op rbl. 895.100.000 geraamd, terwijl de gewone ontvangsten de gewone uitgaven met rbl. 4 1 / 2 millioen overtreffen. Vergeleken met de raming voor 1888 zijn de gewone ontvangsten ditmaal op rbl. 9.545.593 en de gewone uitgaven op rbl. 5.562.661 meer geraamd, de doorloopende ontvangsten en uitgaven op rbl. 1.560.157 meer, de buitengewone ontvangsten op rbl. 4.025.050 en de buitengewone uitgaven op rbl. 43.118 meer geraamd. VERSPREIDE BERICHTEN. Eeuter seint uit Parijs: Naar de Figaro verneemt heeft de raad van bestuur der Panama-kanaal-maatschappij met eene Parijsche bank instelling eene overeenkomst gesloten betreffende de uitgifte van fr. 60 millioen nieuwe aandeelen. De inschrijvingen voor vreemdelingen te Parijs zijn geëindigd. Van de 180,000 tot 200,000 vreemdelingen, die in Parijs wonen, hebben 170,262 de vereischte aangifte gedaan. Hiertoe behoorden 43,712 Nederlanders en Belgen, 26,109 Duitscbers, 25,144 Zwitsers, 24,178 Italianen, 8488 Eusschen, 7688 Engelschen, 5758 Oostenrijkers, 2763 Spanjaarden en 2302 Amerikanen. Niet minder dan 49 verschillende nationaliteiten staan op de lijst, waaronder zelfs personen geboortig uit Dahomé, Paraguay, Perzië, Siam en Nubië. Eene groote Engelsche poststoomboot, de «Priam", kapt. Jackson, van Liverpool naar Hongkong, is nabij Kaap Finistère verongelukt De equipage bestond uit 42 man en er waren 5 passagiers aan boord ; 38 personen zijn gered. 9e Argentijnse toe Republiek. In de Allgemeine Schweizer Zeit. wordt geen verkwikkelijk tafereel opgehangen van de toestanden, die in Argentinië heerschen. Ook daar, waar de arbeid zoo goed betaald heet, zijn werkstakingen aan de orde van den dag, en dat, als overal, van wege de lage loonen. Merkwaardig is in dit opzicht een verzoek, gericht door 400 werkstakers tot zekere Spoorwegmaatschappij, in wier fabrieken ze totdusver arbeidden. Het luidde aldus: »De stijgende prijzen der levensmiddelen, der huren en noodwendige behoeften, waarmee de verdiensten hoegenaamd geen tred hielden, hebben onzen toestand sinds lang onhoudbaar gemaakt. Sparen kunnen we slechts dan, als we honger en dorst willen lijden. Wat wij beweren is zoo algemeen als waar erkend, dat we geen nadere verklaring er van behoeven te geven. Onze toestand wordt iederen dag ongunstiger. De eisch naar vervulling onzer nooden dwingt ons om een verhooging der loonen te verzoeken. Wij hopen dat onze chef het rechtmatige van ons verzoek der maatschappij onder de oogen zal brengen." Inderdaad zijn, als hier beweerd wordt, de levensmiddelen in Argentinië de laatste jaren zeer gestegen. Vóór den aanvang van goudof »dwang"-koers betaalde men voor een groote ongemeubelde kamer 9 nacionales per maand (f 22.50 ongevoer), thans moet men 20 nacionales betalen. Een halve liter wijn kostte vroeger 20 ets., thans 50, en dan is hij nog niet van de beste soort. Terwijl men vroeger voor f 30 per maand kost en inwoning bekomen kon, eischt men thans reeds f 90; en zoo gaat het in alles. De loonen zijn niet noemenswaard verhoogd; wel zijn vele behoeften tot het dubbele, drie- en viervoudige in prijs gestegen. Zoo is sedert den 1 Nov. het brood aanmerkelijk duurder geworden en .... kleiner. Voor het beste brood betaalt men per half kilo 25 ct.; neemt men het van mindere hoedanigheid, dan bekomt men voor dien prijs bijna 3 / 4 kilo. Nu zal men vragen, zegt de berichtgever van het blad, hoe in een land met meer dan 200 landbouwers koloniën, zoo iets mogeljjk is ? Het antwoord daarop kan kort zijn : Er heerscht in Argentinië een formeel «Carneval" in het speculeeren, in het op touw zetten van ondernemingen en in het bedriegen, zoowel als in het opnemen van geld en schulden maken. Indien deze speculatie- en leenwoede, die haar voelhoorns over heel la Plata uitstrekt, niet door de gunst die men haar bewijst daaraan was vasgeketend, zouden de toestanden gansch anders zijn en stond de goudkoers, de ondergang des lands, al lang zeer laag of beneden pari. Ten slotte maakt de correspondent nog gewag van vele rampen, die de landbouwende bevolking daar treffen, waaronder de overstroomingen van groote rivieren, die tal van menschenlevens kosten en zeer groote schade aanrichten. In waarheid kan hjj dan ook zeggen, geen voor Europeanen aanlokkelijk beeld van Argentinië te hebben geschetst. Doch — verklaart hij — de agenten, die de landverhuizing naar la Plata aanraden, zullen zich wel wachten zulks openbaar te maken. --- VORSTELIJK BLOED. ROMAN VAN H. SCHOBERT. 8. Men hoorde nu het rollen van rijtuigen op het plein, die de poort binnenreden en de knaap trad aan het raam, om een blik op de aankomenden te werpen. »Ik geloof, dat het prins Eberhard is," zeide hij tot zijne zuster, terwijl hij zich omkeerde, ))en naast hem zit nog iemand, een jonge man in een dragonder-uniform. Wie kan dat zijn ?" »Vermoedeljjk zijn zoon, prins Egon." » Vreemd, vindt gij niet, dat wij onzen eigen neef niet eens kennen ? Wij zijn toch neven, zijn vader en onze vader waren broeders." «Een bloedverwantschap, die zij niet erkennen willen, hoewel zij toch in werkelijkheid bestaat," antwoordde Wanda scherp, en een trek van minachting vloog daarbij om de fijnbesneden lippen. «Maar dat hindert ons niet, Achim, wij willen nog minder met hen te maken hebben! Ik ga naar mama terug, zij moet zich haasten, om klaar te komen. Wilt gij kier blijven ?" De knaap knikte zwijgend en ging tegen het opene raam leunen. Zijn teeder, gevoelig kinderhart leed zwaar onder het verlies, en hij gevoelde zich zoo bedrukt en beklemd, dat hij bijna toornig op den zonneschijn werd, die zoo heerlijk over slot en plein lag, en hem het contrast tusschen het tegenwoordige en het verleden nog sterker scheen te willen doen gevoelen. Hij bleef ook niet aan het raam, om zich te verstrooien, het zou hem als een misdaad zijn voorgekomen, zijne gedachten ook slechts voor een oogenblik bij iets anders dan brj zijn verdriet te bepalen, maar om zich bij ieder aankomend rijtuig opnieuw te herinneren, tot welk doel zij, die daarin zaten, kwamen, en zoo de smartelijke wonde steeds meer open te rijten. In de dweepende, blauwe kinderoogen lag eene uitdrukking van een half onbewust, dweepziek martelaarschap, waartegen het teedere, zwakke lichaam op den duur ter nauwernood opgewassen scheen te zijn. De vrijvrouw von Branka had zich lijdelijk de rouwkleederen laten aandoen. Maar toen zij de weduwenkap op haar hoofd voelde, begon zij zacht te kermen. «Mama," zeide Wanda, terwijl zij de zwaarbeproefde naar een stoel bracht, »gij moet nog een poosje gaan rusten. De prin3 zal ons laten weten, wanneer Zijne Hoogheid komt en het tijd is, den lijkdienst bij te wonen." Mevrouw von Branka knikte zwijgend, zette zich neer en wachtte. Zij was nog altijd eene schoone vrouw, ondanks de verwoesting, die de smart in haar gelaat had teweeggebracht. Hare smalle, witte handen lagen saamgevouwen in haren schoot en het hoofd met de halfgesloten oogleden rustte tegen de stoelleuning. Naast haar, in hare volle lengte, stond Wanda. Het onophoudelijke, eentonige rollen der rijtuigen drong van het plein door de open deuren dof naar boven, tot de beide wachtenden door; er scheen geen einde aan te komen. Eindelijk kwam Achim en deelde zijne zuster fluisterend mede, dat de hertog ook juist was aangekomen, en nu werd het doodstil op het plein. Slechts van uit de groote vestibule drong een dof gedruisch, hetwelk eene groote menschenmassa ook bjj het diepste stilzwijgen teweegbrengt. Achim greep met bevende handen die zijner zuster en vleide zich tegen haar aan, een beklemmend gevoel van angst maakte zich van hem meester. «Men komt," zeide Wanda zacht, en mevrouw von Branka, die anders voor den pijnlijken toestand teruggeschrikt zou zijn, welke haar verschijnen onder het geheele hofgezelschap, dat haar als eene indringster beschouwde, mede zou gebracht hebben, deed nauwelijks de oogen open en richtte zich slechts even in haren stoel op. Maar in plaats van prins Eberhard, zooals zij verwacht hadden, verscheen Link op den drempel, die zich met zachte stem van zijne opdracht kweet. «Daar Zijne Hoogheid de hertog, zoowel als Zijne Doorluchtigheid prins Eberhard, de groote smart van mevrouw de barones von Branka weten te eerbiedigen, zoo ontheffen zij mevrouw de barones om bg den dienst en de ter aarde bestelling van het lijk van haren Doorluchtigen gemaal tegenwoordig te zijn " Plotseling vloog Adelheid von Branka van haren stoel op en scheen hare smart van zich afgeworpen te hebben; hoog opgericht stond zij nu voor den kamerdienaar, dien zij met vlammende oogen aanzag: »Wie heeft u gezonden, Link?" «Zijne Doorluchtigheid, prins Eberhard." »Men wil mij dus op deze wijze verhinderen mijnen echtgenoot den laatsten liefdesdienst te bewijzen", zeide zij diep ademhalende, »o, dat is infaam, dat is schandelijk! Zijne Hoogheid heeft zeker niet geweten, dat aan dit schijnbaar vriendelijk voorstel een persoonlijke tegeningenomenheid ten grondslag ligt, zooals het toch het geval is. Maar ik zal prins Eberhard toonen, dat mijne rechtmatige plaats evenals die mijner kinderen aan de zijde van mijnen echtgenoot is, zoowel in het leven als in den dood, al stamde hij ook van een vorstenhuis af en vloeit er slechts burgerlijk bloed door mijne aderen. Komt, Wanda en Achim." Een fijn rood had zich over haar edel gelaat verspreid, en trotsch als eene koningin wilde zij den kamerdienaar voorbij gaan, maar deze versperde haar den weg. «De plechtigheid zal nu bijna afgeloopen zijn, mevrouw de barones. Gij kunt er niet heen gaan, zonder te storen!" »Maar ik wil er bij zijn, ik wil zien, hoe zij mijnen echtgenoot wegbrengen. O Joachim, Joachim! moet uwe arme vrouw reeds zoo spoedig de doornen voelen, die op haren weg liggen, nu gij er niet meer zjjt, om ze weg te ruimen!" Zij sloeg de handen voor het gelaat en snikte luid. Link trad nu op Wanda toe, die bleek, met saamgeknepen lippen voor het raam stond. «Verbinder gij de barones iets te doen wat opzien baart, freule; Zijne Hoogheid, de regeerende vorst, heeft het zoo bevolen", zeide hij op fluisterenden toon." «Waarom ?" Link haalde de schouders op en zweeg. Indien Wanda hem scherp had aangezien zo» had zij uit zijne blikken kunnen lezen, dat het Zijne Hoogheid niet zeer aangenaam was, met personen van minderen stand een familieplechtigheid bg te wonen, om het even hoe na zij den overledene hadden gestaan. Maar toch gevoelde Wanda dit, en bitter, zeer bitter waren de gedachten die bij haar opkwamen. «Laat ons hier blijven, mama zeide zij eindelijk met zichtbare inspanning terwijl zij hare weenende moeder omhelsde. »De vorst heeft toch werkelijk gelijk, het zou u te zeer aangrijpen." »0 dat is het niet", antwoordde mevrouw von Branka buiten zich zelve, «tracht het niet te verontschuldigen Wanda, het is geen medelijden, maar kleingeestige haat, die zoo handelt." «Gij hebt hem nooit iets gedaan, Mama." «Toch wel kind: ik heb er mij in den laatsten tijd altijd met kracht tegen verzet, wanneer prins Eberhard bij uwen vader kwam, om groote, steeds grootere sommen te leenen die hij bij zijne levenswijze nooit kan teruggeven I Ik hield dat voor mijnen plicht, terwille van mijne kinderen, Wanda, en zou het steeds weer gedaan hebben. De prins vermoedde wel, van waar hij dien tegenstand, ja zelfs de besliste weigering uws vaders te danken had, hij haatte mij daarom en wreekt zich nu. Dat is de oplossing van het raadsel. — Maar ik zal het niet dulden I Ik zal O mijn God, mjjn God, hoort gij niets? Zij dragen hem weg!" Mevrouw vou Branka snelde in wanhoop naar de zijkamer, waar men de rijtuigen op het plein hoorde aankomen ; tegeljjkertjjd drong klokkengelui van uit het dorp tot de luisterende door, wel zwak, maar toch met onverbiddelijken metalen klepel verkondigend dat prin3 Joachim zijn laatsten gang hier op aarde deed. Door een floers van tranen zag zij de massieve kist op de schouders der dragers wankelend de stoep langzaam afdragen, zag nog, dat prins Eberhard en diens zoon de einden van het lijkkleed als de naaste bloedverwanten vasthielden, en viel toen bewusteloos, met een hartverseheurenden kreet op den grond. De kreet bracht Wanda eerst weer tot zich zelve, die met somber gerimpeld voorhoofd het schouwspel op het plein had aangezien en nu bij hare moeder neerknielde; zij wierp nog eens een blik vol toorn en haat door het raam en had nu voor altijd afscheid van haren vader genomen ; hare zorgen en hare verontwaardiging golden nog slechts de levenden. (Wordt vervolgd.) --- BINNENLAND. Uit Apeldoorn wordt aan het N. v. d. D. geschreven, dat de laatste ziekte (diphtheritis) Z. M. den Koning zoo heeft aangegrepen, dat hij nog steeds aan bloedarmoede lijdende is en daardoor zijne krachten niet geheel heeft terugbekomen. De hofmedicus Vlaanderen komt dan ook nog dadelijks op Het Loo. In de laatste dahen treedt het chronisch lijden (graveel) weer meer en meer op den voorgrond, hetgeen Z. M. hevige pijnen veroorzaakt en onafgebroken verpleging noodzakelijk maakt. Op de luchtige slaapkamer bevindt zich een laag, doch ruim ledikant, waaraan een electrische schel, die in het onmiddellijk bereik van den patiënt is, zoodat de kamerdienaar, die zich in het aangrenzende vertrek bevindt, elk oogenblik kan ontboden worden. Voor ver- frissching wordt veel gebruik gemaakt van eau-de-cologne en vinaige. Niet genoeg te roemen is de steun, dien Z. M. bezit in H. M. de Koningin. Onvermoeid wijdt zij bare zorgen aan den patiënt. Hoewel 's Konings toestand steeds veel zorg vereiscbt, is hij voor 't oogenblik nog niet bepaald gevaarlijk te noemen. Z. M. verricht niet alleen dagelijks zijn gewone bezigheden, maar toont zijne levendige belangstelling in zaken, de belangen van het Nederlandsche volk betreffende, zooals blijkt uit de Nederlandsche Heide-maatschappij, de ontginning in de Peel, de ontwikkeling van den landbouw in Limburg enz. Yan bijzondere zijde werd gister aan het Hdbl. geseind, dat, hoe bedenkelijk de toestand ook zijn moge, geen oogenblikkelijke vrees voor sterven bestaat. Van het Loo werd gisteravond 8 uur 10 min. aan hetzelfde blad geseind: De nacht wordt met meer gerustheid tegemoet gezien. D« Koning bracht een kwartier buiten het bed door. Het dienstpersoneel is aangevuld met een bekwamen ziekenverpleger. De Koningin is hedenmiddag uitgereden. (Zie telegrammen.) Aan de Haagsche kroniek van de N. Gron. Ct. ontleenen wij het volgende: De quaestie der benoeming van een opperbevelhebber is aan de orde en in militaire kringen is men natuurlijk in groote spanning. Drie personen komen voor de hoogste militaire positie in aanmerking, de drie luitenants-generaals van der Sehrieck, van der Star en Pfeiffer. Naar hetgeen mij van welingerichte zijde is meegedeeld zou Z. M. aan den gen. van der Star, chef van den generalen staf, de voorkeur geven, maar — het valt niet te ontkennen, dat daardoor de beide anderen als den oudste en den inspecteur van 't hoofdwapen, zich gepasseerd zouden kunnen achten. En nu moge het voorbjjgaan van den op non-activiteit zijnden gen. van der Schrieck, het lid van de Tweede Kamer, die langzamorband vreemd aan den dienst geworden is en die in zijn staatsmanscarrière voldoende vergoeding vindt voor het gemis van een opperbevel, gemakkelijk vallen — ook omdat de generaal, juist door zijn politieke rol, meer teruggekeerd is tot de positie van «subalterne", van een die gehoorzaamt, niet beveelt, — met den gen. Pfeiffer is het anders; hij staat als een der uitnemendste opperofficieren bekend, is een nog jeugdig, krachtig, hoogst bekwaam en in den dienst doorkneed man, wiens aanspraken niet gering zijn te schatten. Dat Z. M. den gen. van der Star persoonlijk prefereert, schijnt echter boven twijfel; en terwijl deze een man is van niet minder erkende verdiensten en hoog aanzien, wordt de beslissing nog al moeilijk. Men beweert dan ook, dat de Minister van ©orlog niet bijzonder gesticht is over den loop deizaak en geheel onmogelijk zou het niet zijn, dat de benoeming, die zich intusschen nog wel een weinig zal laten wachten, een muisje werd met een langen staart. Een curiositeit doet zich in onze gemeentelijke huishouding voor. Er is nl. een aannemer, die een paar leverantiën aan de gemeente heeft gedaan en die nu, door te late levering, aan boeten, f 10 per dag, meer verschuldigd is dan hij van de gemeente te vorderen zou hebben. Burg. en weth. zijn echter genereus geweest en hebben den raad voorgesteld om in geen geval meer boete te heffen dan de som bedraagt van de leveringen. De man kan dus, als ook de raad hem zoo genadig is, met niet-betaling van zijn vordering door de gemeente er afkomen ; geld toegeven kan hij in dat geval nog ontloopen. En er is zelfs een kansje dat hij van zijn f 1400 nog plus minus een derde uitbetaald krijgt. Immers willen burg. en weth. den raad vrijlaten om elke leverantie op zichzelf beschouwende (er zijn er twee) de éen geheel door de boeten te doen verdwijnen, terwijl er dan van de andere nog ongeveer f 500 zou overblijven. Als de raad zoo edelmoedig is mag de man geluk spreken ! Vrijdag is de nieuw benoemde gouverneur van Suriname, jhr. de Savornin Lohman, van hier naar Amsterdam vertrokken, om daar scheep te gaan. Met den Minister van Koloniën deden eenige vrienden den vertrekkende uitgeleide. Het was echter een vrij koel en onbeduidend afcheid, en 'teenig opmerkelijke was dat niet één enkel lid van den H. Raad, waarbij de heer Lohman een zoo hooge positie bekleedde, hem een laatsten gro»t aan het station bracht. Het is te hopen dat de nieuwe gouverneur zich te Paramaribo meer vrienden dan hier zal weten te verwerven. Zaterdag is de Gouverneur van Suriname, de heer de Savornin Lohman, met vrouw, dochter en een klein gevolg per stoomboot «Prins Willem I", van den Koninklijken West-Indischen maildienst, naar de plaats van bestemming vertrokken. Hem werd uitgeleide gedaan door zjjn twee zoons, zijn broeder en den heer Hovy. Wegens zenuwlijden van mevrouw Lohman bleven de overige leden der familie en verdere vrienden bij dit laatste vaarwel afwezig. De kapel van het zevende regiment deed zich intusschen hooren. Van het voornemen deor het Dagblad aan de Eegeering toegedicht, am eerstdaags een conferentie bijeen te roepen, ten einde tot wijziging over te gaan der conferentie betreffende de regeling der politie op de Noordzee, is ter bevoegder plaatse niets bekend. Van de laatstgesloten conventie tot, wering van drankverkoop moeten de ratificatiën nog uitgewisseld worden. Misschien doelt het Uagblad-bencht)e daarop, doch wij vernemen, dat ook dit nog niet zoo spoedig kan geschieden, daar eerst de contracteerende partgen haar eigen wetgeving met die conventie in overstemming moeten brengen. Onze Eegeering zal eerstdaags een daartoe strekkend ontwerp indienen, waarbij maatregalen zullen worden vastgesteld, tegen het verkoopen van drank binnen de territoriale wateren. Naar rnen verneemt, heeft de heer Verstege cassatie aangeteekend tegen het arrest van het Hof, in raadkamer gewezen, waarbij de verwijzing zijner zaak naar de openbare terechtzitting der rechtbank is bevolen. De generaal-majoor J. C. C. den Beer Poortugael zal naar men verneemt den militairen dienst met pensioen verlaten. Een paar afgevaardigden van de werklieden der Landswerf te Amsterdam hebben op de audiëntie van den Minister van Marine dezen het verzoek gedaan aan die werf het nieuwe schip voor de binnenlandsche verdediging te doen aanbouwen. De statuten van den te Amsterdam gevestigden Ned. Roomsch-Katholieken Volksbond, als rechtspersoon erkend, zijn in de Staatscourant van gister opgenomen. De Bond heeft ten doel: door samenwerking zijner leden in den geest en volgens de beginselen der Eoomsch-Katholieke Kerk, vooral den werkmansstand en de kleine burgerij te beveiligen tegen de socialistische dwalingen van onzen tijd. Die samewerking toont zich inzonderheid in een openlijk godsdienstig optreden van den Bond, als zoodanig ook bij vergaderingen en feestvieringen ; in het houden van vriendschappelijke bijeenkomsten op gezette tijden ; in onder linge bespreking van wederzijdsche stoffelijke en zedelijke belangen ; in het houden en bijwonen van nuttige voordrachten en lezingen; in het verschaffen van degelijke lectuur, in het verstrekken van onderlinge stoffelijke hulp bij hoogen ouderdom of ongeval, bij voorkeur uit eene daartoe uit da bijdragen der leden zeiven gevormde kas; eindelijk in het van Bondswege bezorgen der uitvaart van de gestorven leden, in de parochiekerk waartoe zij behoorden. Als gewone leden van den Bond kunnen worden toegelaten alle-Roomsch-Katholieke mannen, die den leeftijd van 18 jaren bereikt hebben en aan het bestuur van voldoend zedelijk en godsdienstig gedrag voorkomen. Zij verplichten zich tot eene wekelijksche geldelijke bijdrage ter bestrjjding der kosten. Als buitengewone leden kunnen worden aangenomen al degenen, die zich op eenigerlei wijze verdiensteljjk maken voor het door den Bond beoogde doel, hetzij door geldelijke bijdragen, hetzij door zedelijken steun aan den Bond geschonken. De eerstgenoemdon dragen den naam van eere-leden, de laatsten den naam van leden van verdienste. De officieren der d.d. schutterij te Edam hebben en corps hun ontslag aangeboden. Ook hier is dit een gevolg van eene afwijzends beschikking van Ged. Staten op eene voorgestelde verhooging der begrooting. Daar het personeel, dat voor eene eventueele benoeming voor commandant en officieren in aanmerking zou kunnen komen, uiterst klein is, zullen de oefeningen van de compagnie wel voor gernimen tijd gestaakt worden, en deze zoo goed als opgeheven zijn. Meu schrijft uit Groningen aan de Nieuwe Rolt. Cour.: Welk een opgewekt politiek leven! De meeting, waarin de heeren van Houten en Veegens het woerd zouden voeren, begon Zaterdag avond stipt te half acht in eene zaal, welke zestienhonderd menschen van allerlei stand en richting bevatte, en eindigde pas te half twaalf. Alles liep in de beste orde af; alleen werd in het debat door de woeste taal van een socialist, dia op ernstige, aardige en tegelijk waardige wijze door den heer van Houten werd beantwoord, een kleine wanklank geworpen. Da vergadering werd geleid door den heer Thieme, o fficier van justitie, voorzitter van «Eendracht maakt Macht," die het eerst aan den heer van Houten het woord gaf. Deze sprak eerst over zijne houding in de bankpolitiek, en beantwoordde een vinnig artikel in de Oldambstcr Courant , waarin hem voor de voeten was geworpen, dat hij met zijn financieel belang in zijne qualiteit van staatsman rekening hield. Men had hem even goed kunnen beschuldigen, dat hij Jack the Eipper was. Wat in de Tweede Kamer ongepast ware goweest, kon hij hier verklaren, namelijk dat hij ge an eigenaar van bankaandeelen was en evenmin betrokken bjj eenige onderneming die krachtens contract met den staat bestaat. De aanklacht getuigde van den geest, die de Kamerleden in 99 schoeljes en 1 eerlijk man splitste. Tot dusver kan men aan het geweten der volksvertegenwoordigers veel overlaten. Maar de toeleg begint zich te vertoonen om laster te maken tot een element in het p«litiek debat. Het noorden, dat zich altijd zoo goed heeft gehouden, moge tegen dien toeleg waken. Na deze korte rede hield de heer Veegens eene zeer lange en degelijke toespraak, waarin hij verklaarde, dat hjj gekomen was, om met zijne kiezers kennis te maken, want de beslissing der stembus was een zegepraal geweest der liberale beginselen, niet een hulde aan hem, den aan dit district nagenoeg onbekende. Vervolgens sprak hjj over de taak der liberale minderheid in de Kamer en over de parlementaire werkzaamheid van het laatste jaar. Hij verklaarde de nederlaag der liberalen uit de ontevredenheid der vurige hervormers, welke bjj de stembus den doorslag had gegeven, en weigerde te gelooven dat de meerderheid in Nederland thans anti-liberaal zou zjjn. Men zou van zijne illusies spoedig genezen, wanneer men de ondervinding opdeed, dat het program van actie met al zijne heerlijke beloften slechts eene verkiezingsleus is geweest, die de clericale partij op het kussen had gebracht, doch waaraan zich de eer conservatieve dan clericale bnwindslieden niet dachten te houden. Vervolgens besprak hij de houding der verschillende Ministers, vooral die van den Keuchenius, wien de liberalen de aanneming zijner begrooting hadden gegund, omdat zij bij verandering van koloniaal beheer thans niets konden winnen, en liever de verantwoordelijkheid deisamenstelling van het Ministerie geheel aan de tegenpartij liaten ; en voorts dia van den Minister van Financiën, die allerlei hervormingen belooft, maar dan redenen uitvindt, om in de eerste jaren op ieder gebied werkeloos te blijven. Die Minister is als Parcival op bet tooneel: de coulissen schuiven, terwijl de man den pas mankeert, en zoo den indruk maakt in beweging te zijn. (Langdurig, krachtig applaus.) Na eene korte pauze geeft de heer Thieme gelegenheid tot het houden van debat. De heer Biegel vraagt het woord. Hij heeft steeds den heer van Houten gesteund en nooit aan zijne onkreukbare eerlijkheid getwijfeld. Maar aangaande 'teerste punt der rede van dien hier — de Bankwet •— heeft hij bedenking. De houding van den heer van Houten heeft, met bescheidenheid gesproken, op hem een minder aangenamen indruk gemaakt. Hij meent, dat de Staat geene genoegzame vergoeding heeft gekregen, voor het verleende monopolie, die haar in 't belang van de belastingschuldigen toekwam. De heer van Houten heeft gewezen op de gevaren die ons crediet zou loopen bij eene andere regeling, op de mogelijkheid van concurrentie. Spr. deelt die bezwaren niet. De Nederlandsche Bank, als zij niet langer het recht van uitgifte van bankbiljetten bezat, zou worden eene gewone Bank. De vraag is niet, wat zij bood, maar wat men had kunnen krijgen. — Spr. betreurt het, met alle waardeering voor den heer van Houten, dat deze niet getracht heeft bij de behandeling van de Bankwet voor den Staat meer voordeelen te verkrijgen voor 't verleende octrooi. De heer Alofs vraagt wat daden het Nederlandsche volk gezien heeft van liberale regeeringen. Zij hebben schulden gemaakt en het volk belast. Da heer Veegens heeft gezegd, dat de conservatieve en kerkelijke partij binnenskamers spreekt. Heieben de liberalen dat niet gedaan ? Ia wel de heer van Houten altijd meegegaan met de liberalen? — Veertig jaren hebben de liberalen geregeerd. Laten wij nu de tegenpartij eens acht jaren regeeren en de heer Veegens zal wel anders spreken. De heer Veegens heeft getoond, dat hjj veel aanleg heeft voor komiek voor een tooneel.... Groot gedruisch, gesis en gefluit. De voorzitter verzoekt den spreker niet in de rede te vallen en dezen voort te gaan. De heer Alofs betoogt verder, dat het voor da anti-liberalen zeer moeilijk is te regeeren. Den heer Mesdag Jbz. komt het voor, dat de heer Veegens iets beters aan de Groninger kiezers heeft verdiend dan afkeuring en verwijt. Hij acht het niet ongepast een woord van dank tot hem te richten naar aanleiding der uitnemende wijze waarop hij de voorgestelde kanaalrechten in Friesland heeft bestreden. Aan zijne krachtige bestrijding is zeker hoofdzakelijk de verwerping der voornaamste en voor den Groninger handel meest drukkende dier heffingen te danken, een sprekend voorbeeld van den straks door den heer Veegens zei ven besproken invloed, dien 't openbaar bebat op de beslissingen van de Kamer kan hebben. Spr. wenscht met een enkel woord onzen vertegenwoordiger hulde te brengen voor zijn krachtig optreden in deze voor den Groninger handel zoo belangrijke zaak. De heer Velthuis wenscht eenige inlichtingen omtrent eene hervorming der gemeentelijke belastingen. Hij vraagt of het niet mogelijk zou zijn tot eene wijziging van art. 245 der gemeentewet te komen, aldus dat uitwonende eigenaars in de gemeentebelastingen worden aangeslagen. De heer Doesburg (socialist) zegt, dat, als het Heemskerksche marionnettentheater is geduld, dit de schuld is van de liberalen. De liberale partij heeft haar eigen vonnis geveld en is niet in staat zich te herstellen. Van deze regeering heeft de heer Veegens gezegd, zullen wij gee.» volksonderwijs krijgen, maar van de liberalen krijgen wij geheel geen volksonderwijs. Da liberalen hebben alleen voor hunne zoontjes gezorgd. Tegenover de verklaring, dat de liberalen de vrijheid van vergadering handhaven, wijst spr. op de behandeling der socialisten. Wat Indië betreft — hoe lang zal het nog duren eer de Javanen de Hollandsche schobbejakken wegjagen ? — Verder vindt spr., dat de staatsman in ruste den heer van Houten goed heeft geschetst en hjj wijst op diens stemmen tegen de belastingmotie Schepel. Hij eindigt met de voorspelling, dat het volk eens het den liberalen betaald zal zetten. De heer Willems zegt, dat de heer Veegens in de Tweede Kamer op wijziging der vergunningswet heeft aangedrongen. De wet wordt zeer ongelijk toegepast in verschillende provinciën. Spr., die den afgevaardigde van Groningen dankt voor zijn pogen, zou nog beter vinden als hij een voorstel deed tot meer gelijkmatige toepassing van de wet, Al deze sprekers werden ten deele door mr. van Houten, ten deele door mr. Veegens beantwoord. In zijne beantwoording van den socialist deed de heer van Houten uitkomen, dat langdurige ervaring hem geleerd had, dat groote woorden minder indruk maken dan kalme, bezonnen taal. Op vaderlijken trant ried hij Doesburg aan, zijn toon te wijzigen. Die spreker zou de Nederlanders van Ja?a in zee willen jagen, maar dat een handvol Nederlanders over die talrijke schare inlanders kon regeeren, was toch een feit dat te denken gaf; hun bestuur, hoe onvolmaakt ook, is een zegen ; men denke eens aan het afschuwelijke despotisme van Koning Teebau in Birma, waaraan thans een handvol Engelschen een einde heeft gemaakt. In Nederland zijn de volksbelangen verwaarloosd, maar is er keuze tusschen wat bestaat en wat men droomt ? Alle vooruitgang is geleidelijk. Want iedere partjj, ook de liberale, heeft hare achterblijvers. Geduld en tact zijn onmisbaar voor den staatsman. Ben ik een lafaard, vroeg hij tegenover zijne tegenstanders, omdat ik geweigerd heb Domela Nieuwenhuis' motie te steunen ? De motie was slecht geredigeerd, zooals ik Nieuwenhuis heb doen opmerken, maar vruchteloos; hare bedoeling was te herhalen, wat ik 20 jaren lang verklaard heb; moest ik mij nu door Nieuwenhuis laten dwingen om in eene motie te zeggen, dat ik de accijnzen nog steeds af keur. Nieuwenhuis is voorloopig als een komeet in de Kamer, die veel bekijks heeft, maar geen invloed uitoefent op den loop der overige hemellichamen : men neemt tegenover hem eene afwachtende houding aan. Als hij wil wat de geavanceerde liberalen willen, waarom werpt bij zich dan als candidaat tegenover mij op ? Harde woorden heeft bij gesproken in de Kamer, maar nog geen enkel socialistisch begrip verkondigd. Waarom bezoekt hij niet de sectievergaderingen 'l Nieuwenhuis heeft de handeling der gebruikers van helsche machines niet met de hem eigen zeggingskracht afgekeurd, maar zich van de lamme uitvlucht bediend, dat de politie die Sinterklaasverrassing k ° bezorgd hebben. Daarom wilde de heer van Houten niet met Nieuwenhuis zonder practisch resultaat te erlangen op ééne lijst staan. Thans kreeg nog de heer Veegens het woord, die in menig opzicht instemde met wat tot hem gezegd was, vooral ook met den wensch naar leerplicht, en verklaarde den dag te zullen zegenen, waarop leerplicht en persoonlijke dienstplicht hier konden worden ingevoerd. Maar van Duitschland wilde hij niet overnemen de socialistenwet, en hij verklaarde in schoone woorden, te hopen dat de socialistenpartij, die thans niet altijd de vrijheid van anderen eerbiedigt, in hare vrijheid onverkort zou blijven, en zoo zou leeren buiten het bereik der voor allen geldige strafwet te blijven. Daverend zjjn de heeren van Houten en Veegens telkens toegejuicht, terwijl ook de andere sprekers met applaus werden begroet. De heer Thieme sloot de vergadering met een woord van harteljjken dank aan Groningen's afgevaardigden en van blijdschap, dat de talrijke bijeenkomst zich door zoo groote orde had gekenmerkt, waardoor ieder had kunnen uiten, wat hem op het hart lag. Van de gewone leiders der openbare meening alhier is niemand aan het woord geweest. Op Zaterdag 26 Jan. a.s. zal te Hoogezand de heer Veegens, lid van da Tweede Kamer, eene politieke rede houden. De heer v. Houten, zijn mede-afgevaardigde uit dat district, daartoe eveneens uitgenoodigd, is verhinderd aan die uitnoodiging te voldoen. Gistermiddag werd in 't Café Veening te Groningen eene vergadering gehouden ten doel hebbende een Noord-Ned. schutterij-kaderbond op te richten. Een groot aantal kaderleden van bestaande vereenigingen uit de drie noordelijke provinciën was opgekomen om het bovengenoemde plan, waarvoor reeds vroeger een stem uit de vereeniging van onderoff. en korporaals te Groningen was opgegaan, te verwezenlijken. Evenals bij het constitueeren van de meeste vereenigingen, werd ook hier bij het vaststellen der statuten nog al gedebatteerd. Tot voorzitter van den bond werd gekozen M. P. J. Eoelofsma sergt.-maj., tot secretaris L. ten Cate, sergt.-maj., beiden te Groningen. Voorts werden benoemd: de sergeant H. J. Craije Azn. te Leeuwarden tot penningmeester ; D. Douwes sergt.-maj. te Veendam, tot vicevoorzitter; G. Houwink korpl. te Sneek, tot len commissaris en J. van Dijk sergt. te Bolsward, tot 2en commissaris. Voorloopig traden een honderdtal leden toe, dat wel spoedig vermeerderd zal worden. Tot plaats van de eerste algemeene vergadering werd Groningen gekozen. Te Groningen zijn gisteren overleden twee mannen van erkende verdienste. Het zijn de heeren jhr. mr. J. D. Lewe Quintus, lid van Gedeputeerde Staten van Groningen en mr. W. de Sitter, oud-lid van de Eerste Kamar der Staten-Generaal, oud-burgemeester van Groningen, curator van de Groninger universiteit. De heer de Sitter, wiens lijk Woensdagmorgen om 11 uur op de Zuiderbegraafplaats ter aarde wordt besteld, bereikte den ouderdom van 68 jaren. De heer Quintus, op den leeftijd van^S jaren overleden, wordt Donderdagmorgen ófc 11 uur op de Zuiderbegraafplaats begraven. De overledene was tevens voorzitter der Loge. Te Groningen zijn volgens de A. R. Ct. twee machinisten der Staatsspoorwegen streng gestraft wegens misbruik van sterken drank. De een is ontslagen, de andere een rang teruggesteld en zes maanden geschorst. Deze machinisten deden geen dienst, doch hadden een vrijen dag. De directie der Staatsspoorwegen is van meening, dat machinisten nimmer vrije dagen moeten hebben, omdat ze als reserve ten allen tijde ter vervanging gereed en bekwaam moeten zijn. In de raadsvergadering van Veendam werd de nieuwbenoemde burgemeester, de heer W. Voormolen, geïnstalleerd. Hij werd met algemeene stemmen tot ambtenaar van den bnrgerlijken stand benoemd. Tot opzichter bij den aan te leggen tramweg Njjmegen—Hees—Neerbosch is benoemd de heer W. B. Kroon, lijnopzichter bjj den tramweg in Avereest. De Amsterdamsche Sportclub heeft wegens den zorgwekkenden toestand des Konings de avondfeesten, welke nog op haar programma stonden, uitgesteld. Woensdag a.s. vertrekt de heer de Salis met de rijders Pander en Jurjens naar Hamburg, ten einde bij den grootea schaatsen wedstrijd de eer van Nederland op te houden. Bij den schaatsenwedstrijd te Weenen om het meesterschap van Oostenrijk gehouden, heeft de Rus von Panschin den Amerikaan Donoghue geslagen. De baan van 1600 metörs werd door von Panschin afgelegd in 2 min. 57 sec. en door Donoghue in 2 min. 58 sec. Onder begunstiging van 't fraaiste weder had te Wateren eene hardrijderij van manspersonen plaats, waaraan 24 meerendeels flinke rijders deelnamen. De eerste prjjs, f 25, werd behaald door Witvoet, van Appelscha; da 2de, f 7.50, door J. de Boer, van Blesse, en de 3de, f 2.50, door Kuperus, van Noordwolde. OOSÏ-1SDIE. Aan de Bataviasche bladen van 6 tot 15 December is nog het volgende ontleend: ' Men meldt dat tegenwoordig zeer stipt op de reglementaire deugd in het kampement wordt gelet. De soldatenvrouwen, die er al waren, hebben allen toegangskaarten gekregen, maar aan nieuwelingen worden zij alleen uitgereikt, wanneer dezen een certificaat van goed zedelijk gedrag hebben, afgegeven door een bestuurshoofd. Zonder kaartje komt geen lid van de schoone sekse binnen de kazerne. Verder wordt er alle Zondagen viermaal )>kerk-appel" geblazen: de soldaten zeggen, dat dit zooveel beteekent als : «moet je niet naar de kerk ?" en antwoorden altijd eenstemmig en stilzwijgend van neen. Op het getrompet wordend deuntje moeten zij woorden hebben gemaakt, die den Minister van Koloniën de haren zouden doen te berge rijzen. Wist hjj ze, dan zou hij misschien liever afzien van elke poging, om onze militairen in de kerk te krijgen. (J.-B.) Den 6en Dec., des nachts om 2 uur, werden, na afloop van het St. Nicolaasfeest, de zusters Ursulinen en hare leerlingen in het klooster te Noordwijk (Batavia) doodeljjk verschrikt uit haren slaap gewekt door eene geregelde fusillade in den tuin. Eene bende van vier dieven had zich ®pgemaakt om eenen strooptocht te ondernemen in de bijgebouwen van het klooster, waarin vijttien mannelijke bedienden gehuisvest zijn. Een hunner klauterde daarvoor over den tuinmuur en baande zich door middel van ondergraving een weg tot de kamer van den kok Onoh, naast het hoofdeinde van wiens bed hjj een kistje zag staan met kleederen en geld. Na zich verzekerd te hebben dat Onoh gerust sliep, opende de dief van binnen de kamerdeur en begaf zich met zjjnen buit naar den tuin. Eenige seconden later moet Onoh zijn wakker geworden en zjjn verlies en de geopende deur opgemerkt te hebben, Ongewapend begaf hij zich naar buiten, en na ongeveer vijf minuten vruchteloos in de duisternis te hebben rondgetuurd, hoorde hjj op een vijftig schreden van zich af pogingen aanwenden om een slot te forceeren. Op dat geluid afgaande, greep Onoh den inbreker, begon met dezen te worstelen en om hulp te roepen. In stede van hulp kwam echter een tweede bandiet toegesneld, die vier revolverschoten op Onoh loste, waarvan het laatste hem doodeljjk in de borst trof. Onoh had nog juist kracht gonoeg om naar zijne kamer terug te loopen, waar hij voor de deur ineen zakte en den laatsten snik gaf. Waarschijnljjk met het doel om het inmiddels uit alle kampongs toegeschoten volk van zich af te houden, loste de moordenaar de twee laatste schoten van zjjn revolver in de lucht en maakte toen dat hij weg kwam. Met tal van fakkels werd nu de tuin doorzocht, en vond men den eersten inbreker, die zoodanig werd toegetakeld met stokken en andere wapens, dat hjj niet meer gaan kon, toen de adjudant van Mangga Besaar, eenigen tijd daarna gevolgd door den commandant en schout Kleist, ter plaatse verscheen om een onderzoek in te stellen. De inbreker gaf voor Adang te heeten; in zijn baadje vond man echter, behalve eenig geld, een kampongbriefje, waaruit bleek dat hij Nadjihoon heette, vruchtenkoopman in kampong Doekoe. Door de politie geprest, bekende hij drie medeplichtigen te hebben, met name den moordenaar van Onoh, Ardani, Sajoetab en Samin, allen wonende in kampong Miskin, achter kampong Djawa, werkzaam bij de algemeene pakhuizen en van Bantamsche afkomst. Den adjudant, die zich onmiddellijk daartoe op weg begaf, gelukte het de drie schurken allen in hunne woningen te arresteeren ; de revolver, waarmede de moord gepleegd is, werd daarbij niet gevonden. Het lijk van Onoh werd naar het stadsverband vervoerd. --- Opening IJkkantoor. BURGEMEESTEE en WETHOUDEES van Assen brengen ter kennis van belanghebbenden, dat het IJkkantoor alhier gedurende het jaar 1889 voor het publiek geopend zal zijn als volgt: 17 en 18 April, 2, 8, 9, 28 en 29 Mei, 19 en 20 Juni, 3, 4, 24, 25 en 31 Juli, telkens van 8V 2 tot 12 en van 1 J /,, tot 4 uur, en in de overige maanden eiken Woensdag en eiken Donderdag van 9 tot 12 en van 2 tot 4 uur. Burgemeester en Wethouders voorn.: M. A. D. JOLLES. De Secretaris, G. L. W. VOS. ---