BUITENLAND. OVERZICHT. Engeland. Gister hield de commissie zitting, die door het Parlement van Engeland is ingesteld om de beschuldigingen, door de Times tegen Parnell en anderen ingebracht, te onderzoeken. Aan het blad was opgelegd zijne beschuldigingen duidelijk te formuleeren en het heeft nu 65 Iersche parlementsleden en eenige anderen beschuldigd den agrarischen en den nationalen bond te hebben gesticht, alleen met het doel om tot het niet betalen van de landpacht, tot boycotten en tot misdaden aan te zetten. Drie vierden der vertegenwoordigers van Ierland in het Parlement hebben, volgens de Times, op openbare vergaderingen, in dagbladen en in brieven, tot politieken moord aangespoord. Onder de bewijsstukken komt de brief voor, die door de Times aan Parnell wordt toegeschreven en waarin de moord van lord Frederik Cavendish en den heer Bourke wordt goedgekeurd. Verder worden de bedoelde parlementsleden beschuldigd misdadigers aan de justitie te hebben onttrokken. Nu wordt wel van beide zijden beweerd, dat de uitslag van het onderzoek niet kan beslissen, of home rule voor Ierland billijk is of niet, maar het is duidelijk genoeg, dat zoo het wordt bewezen, dat de nationale Iersche partij de verantwoording draagt voor de schandelijke misdaden, die te haren behoeve zijn gepleegd, in Engeland en Schotland haar streven weinig steun meer zal vinden. Te New-York is een concert ten behoeve van het Parnell-verdedigingsfonds gegeven. De opbrengst was 398 dollars. Het Parnellfonds beschikt nu reeds over ruim 10,000 pd. st. De mijnwerkers vragen, dat hun loon met 10 pet. verhoogd worde. Eenige eigenaars hebben reeds 5 pet. verhooging toegestaan, doch hiermee zijn de belanghebbenden niet tevreden en 240,000 werklieden uit het geheel Koninkrijk hebben voor deze week de werkstaking aangekondigd, indien hunne eischen onbeantwoord blijven. De gevolgen dezer werkstaking — vooral nu in het begin van den winter — zouden niet alleen noodlottig zijn voor arbeiders en eigenaars, d#ch ook voor de belangrijke ijzer- en staalnijverheid. In 1887 werden voor het smelten van ijzer in het vereenigd Koninkrijk 304,188 ton kolen verbrand; er waren 405 hoogovens, voortbrengende ongeveer 7,560,000 ton ijzer; al die ovens zullen uitgedoofd moeten worden, indien de werkstaking doorgaat. Het is de ondergang der ijzernijverheid en reeds is eene ware paniek ontstaan. De mijneigenaars ontkennen niet, dat de zaken thans beter gaan ; doch zjj zeggen dat die verbetering niet voldoende is om de gevraagde loonsverhooging toe te staan. In eenige mijnen van West Bromwich, hebben 2 a 3000 werklieden den arbeid gestaakt; onmiddellijk lag, bij gebrek aan kolen, het werk stil in verschillige ijzersmelterijen. Talrijke graafschappen van Engeland en ook Schotland zullen het meest te lijden hebben van dezen toestand. België. De uitslag der verkiezing van een afgevaardigde voor Brussel is, dat er eene herstemming moet plaats hebben tusschen den gematigden liberaal Graux, die 5351, en den kathol. Poivis, die 5 KW stemmen verkreeg. Frankrijk. Het voornemen bestaat bij den Fransehen Minister van 0»rlog, om een corps grenswachters in te stellen, op militaire leest geschoeid. De Daily News verneemt uit Nizza, dat de Fransche Regeering alle buitenlandsche arbeiders, die aan de verdedigingswerken aan de Italiaansche grens arbeidden, heeft afgedankt. Gedurende de eerste 14 dagen (de termijn van aangifte duurt een maand) hebben zich te Parijs 35,734 vreemdelingen doen inschrijven. De Univers vestigt opnieuw de aandacht op een zeer verontrustend verschijnsel voor Frankrijk. Terwijl in alle overige Staten van Europa de bevolking gewoonlijk door overwicht van het aantal geboorten op dat der sterfgevallen blijft toenemen, wordt het getal der jaarlijks geborenen in Frankrijk voortdurend kleiner. In 1881 bedroeg het nog 937,758: sedert daalde het telken jare, zoodat het in 1887 niet meer dan 809,333 bedroeg en een vermindering per jaar aanwijst van 12,808. Het getal sterfgevallen, hetwelk in 1881 het getal bedroeg 828,828, bleef ongeveer °P gelijke hoogte. Het gevolg is, dat terwijl in 1881 het getal geboorten dat der sterfgevallen overtrof met 103,2*29, dit laatste cijfer in 1887 gedaald tot 56,536. Hoe klein dit verschil moet geacht worden, blijkt reads hieruit, dat het slechts zeer weinig verschilt van de jaarlijksche toeneming in Nederland. Doch de beweging blijft dalende ; indien zij nog zes jaren op gelijke wijze voortduurt, berekent de Univers, zal jaarlijks het getal sterfgevallen dat der geboorten gaan overtreffen. Men kan het tijdstip voorspellen, waarop, indien geen groote veranderingen plaats hebben, Frankrijk een derde van zijne bevolking zal verloren hebben. Duitsehland, dat bij het begin van den laatsten oorlog, wat bevolking aangaat, nagenoeg met Frankrijk geljjk stond, zal tegen het einde dezer eeuw ruim 50 millioen onderdanen tellen, Frankrijk niet meer dan 37. Binnen een halve eeuw zal Frankrijk bij Italië en bij Spanje achter staan, en dit terwijl voor 1789 de bevolking in Frankrijk minstens even spoedig toenam als elders in Europa. Onnoodig te wijzen op de groote politieke gevolgen, die hieruit zullen voortvloeien. De Univers bespreekt ook de oorzaken van dit betreurend verschijnsel. Zij geeft als zoodanig op de Fransche wetgeving, die, door eene voortdurende splitsing van grondbezit en het vermogen te belasten, vernietigend heeft gewerkt op het bestaan der familiën, vooral ten platten lande, de toenemende zucht naar weelde en de onzedelijkheid. Een punt, door de Univers niet ter sprake gebracht, is de immigratie uit naburige landen, welke natuurlijk van eene langzame ontvolking van Frankrijk het gevolg zou zijn. Zal het eenmaal zoo ver komen, dat het getal geboren Franschen jaarlijks kleiner wordt, geen twijfel, of de ledige plaatsen zullen door bewoners van sterk bevolkte landen, door Duitschers, Belgen, Italianen enz. worden ingenomen. Itaitaclilanil. Keizer Wilhelm is te Potsdam teruggekeerd. De Keizer begaf zich van het station, met zijne gemalin, die hem daar ontving, terstond naar het Marmeren Paleis, waar Keizerin Victoria Augusta gister haar dertigsten verjaardag vierde. Naar aanleiding van 's Keizers reis, wordt van officieuze zijde weer de aandacht gevestigd op het feit, dat de Duitsehe Keizer als zoodanig geen bijdragen uit 's Rijks schatkist trekt. Van het Rijk ontvangt de Keizer slechts 88500 mark voor zijne adjudanten. Bovendien heeft hij nog een «Dispositionfonds zu Gnadenbewilligungen" van 3,000,000 mark te zijner beschikking, maar tevens wordt uitdrukkelijk aangewezen, waarvoor dit geld moet worden besteed. Keizer Frans Jozef daarentegen trekt uit de Oostenrijksche schatkist 4,650,000 fl. en een gelijke som uit de Hongaarsche, zoodat zijn geheele toelage 15,531,000 mark bedraagt. Bovendien bezit de Keizer uitgestrekte bezittingen. Alleen de jaarlijksche opbrengst van 's Keizers goederen in Boheme wordt op 4,000,000 mark geschat. Daarbij komen nog de steenkolenmijnen in Buschtegrade en andere inkomsten, zoodat het geheele inkomen van Keizer Frans Jozef op minstens 30,000,000 mark wordt geraamd. Keizer Napoleon III ontving jaarlijks 26,500,000 francs, de civiele lijst van Czaar Alexander bedraagt 10,560,000 roebel of 33,000,000 mark en de Koning van Italië trekt jaarlijksch 15,350,000 francs uit de schatkist. Al deze Europeesche vorsten ontvangen derhalve meer dan Keizer Wilhelm, want als Koning van Pruissen ontvangt hij jaarlijks niet meer dan 12,000,000 mark. Wel is waar geniet de Koning nog uit andere bronnen een jaarlijks inkomen van 2,000,000 mark, maar daarvoor moet hij ook alle leden van zijn huis onderhouden en de koninklijke schouwburgen te Berlijn en in de andere groote Pruisische steden ondersteunen. De reizen, welke Keizer Wilhelm in den laatsten tijd heeft ondernomen, geschiedden uitsluitend in het belang van het Rijk en kostten natuurlijk een schat van geld. Men verwacht daarom, dat de Rijksdag den Keizer ook een jaarlijksche som uit 's Rijksmiddelen zal toeleggen. Het is echter nog niet zeker, of de Regeering dit voorstel zal doen, dan wel of zjj dit aan het initiatief van den Rijksdag zal overlaten. In Pruisen is die op 30 Oct. gang. de strijd voor de verkiezingen, zullen plaats hebben, in vollen Zelfs de geestelijkheid neemt aan de beweging deel. Eerst vaardigde de aartsbisschop van Keulen een manifest uit en spoedig volgde de bisschop van Munster dit voorbeeld. Beide prelaten sporen hun diocesianen aan vooral trouw ter stembus te komen en alleen om geldige redenen thuis te blijven. Men verwacht, dat de bisschop van Trier nu ook spoedig zal volgen. De Moniteur de Rome , het officieuse blad van het Vaticaan, begint zijn hoofdartikel van 20 October met de volgende woorden : »De katholieke kerk van Duitsehland genoot dezer dagen een hartverheffend schouwspel. De demonstratiën ten gunste van do vrijheid des pausen bewezen op schitterende wijze, dat het Duitsehe centrum de meest handige, de meest verstandige de meest levensvatbare partij van de wereld is. De rede, die de heer Windthorst te Keulen heeft gehouden, werpt een geheel nieuw licht op de toekomst van het centrum, dat slechts het signaal afwacht om met nieuwe krachten den kamp te aanvaarden. Van de Pauselijke nunciatuur te München is tot de ultramontaansche bladen in Duitsehland het volgende wachtwoord gericht: »de Romeinsche quaestie is door het bezoek des Keizers onveranderd gebleven ; vóórdat dit bezoek plaats greep, heeft de Duitsehe Rageering de verzekering gegeven dat daarmede niet bedoeld werd de thans bestaande verhoudingen te Rome te erkennen." Naar gemeld wordt hebben Prins Bismarck, graaf Moltke, de Ministers Boetticher, Gossler, v. Scholtz, Bronsart v. Schellendorf, graaf Ilerbert v. Bismarck, Herfarth en Hasselbach hunne deelneming aan het feest van Hamburgs aansluiting aan het tolverbond op 29 dezer toegezegd. Alle Bondsstaten zenden vertegenwoordigers naar het feest te Hamburg. De lijst van de officieels deelnemers telt buiten het gevolg des Keizers nu reeds 194 personen. Het Berliner Tageblatt meldt, dat de Koning van Wurtemberg bij zijne aankomst te Nizza ontvangen is met gefluit en met kreten van »weg met Pruissen!" Het blad voegt daarbij de opmerking dat de Franschen op den duur een zeer gevaarlijk spel drijven met de lankmoedigheid der Duitschers. Italië. Graaf Bismarck kreeg van den Koning van Italië een prachtige zilveren bokaal met basreliefs in goud versierd. De Koningin bood haar portret aan den Keizer van Duitsehland aan en gaf er een, met een eigenhandige opdracht, voor de Keizerin mede. Ook Bismarck kreeg haar portret. Keizer Wilhelm heeft 15000 lire aan 't hofpersoneel van den Koning van Italië doen uitkeeren. De Paus heeft zijn portret aan den Keizer en --- DE ERFTANTE. ROMAN VAN JOHANNES VAN DEWALL. 19. sik ben zeer nieuwsgierig, wat wij zullen krijgen," fluisterde Egbert, dien het fonkelen van de kostbare steenen begeerig maakte, zijn broeder toe. Een luide schreeuw maakte het antwoord onverstaanbaar : toen Frida even te voren op de tante toeijlde, om haar op overdreven manier te bedanken, had deze haar bij de hand genomen en haar recht in de oogen ziende gevraagd : »gij zijt diegene, die wat hebben wilde medegebracht ?" Daarop had zij een etui uit haar zak genomen en het aan de verbaasde Frida gegeven. Het etui bevatte een gouden ketting met een zeldzaam en kostbaar sieraad er aan; het zien van deze dingen ontlokte het levendige meisje dien uitroep. De tante voorkwam haie stormachtige dankbetuigingen. »Niet zoo eccentrical, niet zoo schreeuwen, mijn kind! .... Ik ben eene oude vrouw, die kan dat niet verdragen. Goed, goed." Terwijl zij dit sprak, klopte zij Frida zacht op den arm, nam een snuifje en wenkte Marie toe, die weldra met een ander pak Helene naderde. De blikken der tante vlogen intusschen van den een op den ander, zij beschouwde de verschillende gezichten scherp. De president scheen teleurgesteld, zoowel over de som, die hij gekregen had, als over de geschenken: voor eene vrouw, die millioenen bezit, toch werkelijk bagatellen! een paar zeldzame sjaals, een ring — hij schatte dezen op zijn hoogst op honderd tot tweehonderd thaler — en een ketting. — De bron moest geheel anders vloeien, wanneer het de moeite zou loonen zich zoo te compromitteeren. De handelsïaad zag er tevredener uit, doch s'echts, omdat zijn dochter boven de anderen voorgetrokken werd. Het scherpst beschouwde zij den gewezen diplomaat, en al het verdriet, dat zij eens had ondervonden, de vernederingen, welke zij van hein had moeten lijden, de tranen, die zij geweend had, kwamen haar weer levendig in de herinnering. Zij zag dit smalle, verwelkte gezicht met den spotachtigen mond en de verwaande uitdrukking, — het was hetzelfde, dat zij eens zoo gehaat en verwenscht had, slechts nog meer verouderd en vóór den tijd zeker door uitspattingen, door een slechten levenswandel ontzenuwd. Iets achter dezen stond als een tamelijk onverschillig toeschouwer zijn jonger broeder. — Men kon zich haast niet voorstellen, dat deze tWSe, takken van eenzelfden stam waren. De dragonder was klaarblijkelijk van een anderen aard, hij had een flink gezicht en had het voorkomen van een fatsoenlijk man. Vreemd, zij merkte ook op, dat hij opgeruimd, neen innig, naar Helene keek. — Deze neef beviel haar, zij begon van nu af meer op hem te letten. Elisabeth kreeg een idéé, zij wenkte den president naar zich toe en fluisterde hem iets zacht in het oor. Dadelijk trad deze op Egbert toe, nam hem bij de hand en voerde hem naar haar toe. »Gij waart bij de diplomacy?" vroeg zij, hem mat hare glinsterende oogen recht aankijkend. »Ik had deze hooge carrière gekozen, lieve tante," antwoordde hij met zijn gewonen, onaangenamen lach, »die kost echter geld, veel geld, — daardoor werden mijne vooruitzichten vernietigd, en nu heb ik een hard lot." »Waar zijt gij geweest, in welke plaats?" vorschte de tante verder en nam nog een snuifje. Met voldoening bemerkte zij, dat Marie op haar lette. »Eerst in Berlijn, daarna in Bern — dat is de hoofdstad van Zwitserland." »0, dat weet ik .... ik ben niet zoo onwetend, als gij schijnt te denken." »Maar, lieve tante, het was volstrekt mijne bedoeling niet " haastte Egbert zich te verontschuldigen, ïuaar zij viel hem levendig in de rede: »Het beteekent niets — de jonge vogels piepen altijd wijzer dan de ouden, niet waar, beste neet ?" De president, die alles, wat tegen zijne waardigheid was, doodelijk haatte, zette een bijzonder gezicht bij dezen uitval. »Dat mag in het algemeen waar zijn, maar bij mijn zoon gaat dat niet op," antwoordde hij. «Ofschoon ik zijn vader ben, durf ik zeggen, dat hij vrij is van verwaandheid en dat hij opgevoed is in eerbied voor zijne verwanten." »Heel goed.... oh yes, des te beter! Het doet mij genoegen, dat te hooren!" zeide de tante en knikte daarbij beschermend met den tulband. »En wanneer waart gij in Bern, mijn zoon?" »Tot voor vier jaren, dierbare tante." Allen luisterden nieuwsgierig; men zag in dit nauwkeurig onderzoek niets anders, dan dat de tante plan had voor Egbert iets bijzonders te doen en hij zelf meende dit wel allereerst. Ondanks de kleine berisping van zooeven meende hij een voordeeligen indruk op de tante gemaakt te hebben, de arme, hij kon immers niet vermoeden, wie dat omhulsel verborg. »Indien gij uwe loopbaan van diplomaat weder wilt opvatten," hernam de erftante in haar eigengemaakt kosterwaalsch, »dan kan ik u geven recommendation3 of the compagnies of the Indies, mijn zoon. Gij kunt daar uw geluk maken, evenals uwe oude tante het gemaakt heeft." Men zag elkaar verrast aan. »Ik was ook eens een arme vrouw, van iedereen verlaten, zonder recommendations, en heb g4M^en daar mijn weg, met volharding en energil?jBïheb gevonden mijn geluk. Wanneer gij hebï even zooveel vorharding en handigheid, zult gij komen aan eene eervolle positie." »Sta toe, lieve tante, dat ik dezen góeden voorslag eerst rijpelijk overweeg," antwoordde de niet weinig onthutste Egbert. »Mijn zoon heeft hier reeds een achtenswaardige positie, lieve nicht, doch wij danken u voor uwe goede bedoeling en zullen die in overweging nemen" ; met deze woorden kwam zijn vader hem te hulp. »Kom naderbij, mijn kind—gij wilt bedanken !" geheel riep do oude dame plotseling Helene toe. »Ik heb ook nog iets voor u !" Zij had uit den rijken voorraad van tante Karoline een groot aantal sieraliën, meest van zeldzamen aard en hooge waarde, in hare reusachtige zakken gestopt. Zij haalde nu een handvol van deze dingen te voorschijn, zocht een poosje en nam ten laatste een kleinen gouden olifant, wiens snuit en oogen met robijnen en diamanten bezet waren, en drukte hem het verlegen meisje in de hand, waarna zij, zonder op de afgunstige blikken der beide andere nichtjes te letten, Egbert toeknikte en den dragonder naar zich toeriep. »Koe heet gij ? Ik heb zeer in affection de militairen, want mijn man zaliger, Macduff, was zelf een groot kapitein," sprak zij tot hem. »Dat verheugt mij, tante. Ik heet Egon," antwoordde deze tamelijk koel, want au fond stond hem deze gansche scène niet aan en de tante zelf beviel hem wel het allerminst. »Gij kunt uitzoeken, wat gij wilt hebben van deze dingen," zeide zij, hem de met aardigheden gevulde hand open voorhoudende, »want ik weet, soldaten hebben altijd te geven kleine presenten ik heb gewoond in Bombay, in Madras en in Patna, in de barakken met mijn man zaliger, had ieder, van den kapitein tot den kornet, zijne kleine liefdesaangelegenheden 0, ik ken dat," voegde zij er lachend bij en klopte hem op den arm. sMaar waarlijk, mijn jongen, men wordt oud. Give me brandy and water, John!" Do dragonder werd zeer rood. — Hij bemerkte niet, dat zijne zusters hem toeknikten, en ook zag hij den blik van zijn vader niet; onwillekeurig maakte hij eene afwerende beweging en zeide: »Ik dank u, tante, dat is niet iets voor mij!" »Dear me ! Niets voor u ?" riep de tante verwonderd en schudde met het hoofd. »Bat is zeer vree nd!" Zij nam den grog en dronk. Deze grog was echter niets anders dan gekleurd water en de reuk kwam van haar kleeren en van John's mouw. »Geeft u dat maar aan de meisjes, die kunnen zoo iets gebruiken," zeide Egon weder. »En gij ? — Gij zijt een knappe jongen, ik wil niet, dat gij met leege handen weggaat. — Marie !" Weer volgde een gefluister en, na .eenige seconden weg geweest te zijn, kwam de gezelschapsjuffrouw ti rug en wikkelde uit een papier een Indischen dolk met eene prachtige schede, welke laatste, evenals het hecht, van edelgesteenten fonkelde. De halzen rekten zich verder uit, de wangen begonnen te gloeien, toen de tante dit kostbare •tuk den dragonder toereikte. «Ziedaar dat is iets voor een krijgsman — niet ?" zeide zij op heeschen toon en keek hem daarbij aanmoedigend aan. »Beste tante inderdaad, het is te kostbaar op mijn woord, dat kan ik niet aannemen," stamelde hij. »Wat ? Kunt gij nist ? Wilt gij beleedigen een oude vrouw ?" riep zij geërgerd. »Neem dan toch !" vermaande zijn vader, terwijl oom Leopold met begeerige blikken den dolk bekeek. De luitenant bevond zich in groote verlegenheid : de dolk beviel hem wel, maar de geefster niet en de gedachte kwelde hem, dat men misschien geloofde, dat bjj eerst geweigerd had iets aan te nemen om iets beters te krijgen. »Ik dank u hartelijk," zeide hij, plotseling een besluit nemende, »u is al te goed, beste tante 1" Zij schudde hem trouwhartig de hand en tikte hem op do wang ; Egon trad met zijn dolk achteruit en werd dadelijk door zijne zusters en zijn vader omringd. Nog eenmaal boog de oude vrouw zich naar Marie over, en weder verdween deze in de kamer er naast en kwam met een geschenk terug. Het was een koker met zeldzame Indische munten. Elisabeth kon dezen keer haar lachen bijna niet inhouden, toen zij de ^etzure uitdrukking op het gezicht van haren lieven neef Egbert bemerkte, wiens geschenk iu waarde ver beneden dat van zijn broeder stond. Zij haatte den diplomaat echter te veel, en wensckte een einde te maken aan deze comedie. (Wordt vervolgd.) --- Zij, die zich met ingang van 1 Zij, die zich met ingang van 1 November op de Provinciale Drentsche en isser Courant abonneeren, ontvangen de tot dien datum verschijnende nommers gratis. --- BURGEMEESTER en WETHOUDERS der gemeente BURGEMEESTER en WETHOUDERS der gemeente t e Assen doen te weten, dat de VKHI j OTINO der PLAATSEN voor de KRAMEN en STAI i I i BHT , die de belanghebbenden wenschen op te slaan ter gelegenheid der JAAHI8ABKT, die alhier zal plaats hebben op Donderdag 1 KTov. e .fc., zal geschieden op Dinsdag den SOsten Oct. te voren, des middags te 12 uur, en worden derhalve zij, die in de loting wenschen te deelen, opgeroepen, om vóór dat uur de noodige aangifte ter Secretarie te doen. Het verschuldigde plaatsgeld zal vóór de verloting moeten worden betaald ten kantore van den Gemeente-Ontvanger, op eene verklaring deswege ter Secretarie af te geven. Aan hen, die zich later aanmelden, zal door of van wege Burgemeester en Wethouders eene plaats worden aangewezen, nadat vooraf de recognitie zal zijn voldaan. Geene vergunning zal worden verleend om langer te staan dan gedurende den dag der markt , terwjjl noch personen met draaiorgels, noch liedjeszangers en dergelijken op de openbare straten en pleinen zullen worden toegelaten. Assen, 16 Oct. 1888. Burgemeester en Wethouders voornoemd: M. A. D. JOLLES, Burgemeester. G. L. W. YOS, Secretaris. ---