NATIONALE MILITIE. Oproeping van verlofgangers om in werkelijken dienst te worden gesteld. De BURGEMEESTER der gemeente Assen; Gelet op het besluit van den Heer Commissaris der Koningin in de provincie Drenthe, d.d. 13 Mei 1895 j.1. no. 1741/1523, circulaire ÏLV. Brengt ter kennis van belanghebbenden, dat onder de wapenen moeten komen de miliciëns der lichting 1892, en wel: Op Vrijdag 9 Augustus 1895 BARTELD STRATING en MOZES BLOEMENDAAL, behoorende tot het 5de Regiment Infanterie, bestemmingsplaats Amersfoort. Op Dinsdag SO Augustus 1895 HARM VAN TJRK, TONNIS ALBERTUS BODENSTAFF, A¥KE VAN ÉCHOTEN, GERRIT HENDRIKS en JAN HOVING, bestemmingsplaats Assen; BEREND SMIT en JAN BRAAMHORST, bestemmingsplaats Groningen; BERNARDUS ALBERTUS MULDER, HENDRIK HULSEBOSCH, PIETER NIJBORG, JAN JIPPES, HARM BATING, MARTEN WILLEM SIJTSEMA, HENDRIK CORNELIS AALDERS, WOLTER OTTEN, JAN KRABBEN, JOHANNES ALBERTUS STRATING, ALBERT KOOPS, JAN PENTHUM, bestemmingsplaats Leeuwarden, allen behoorende tot het 1ste Regiment Infanterie; JOHN HENRIJ URBAIN MARREE, bestemmingsplaats Utrecht, behoorende tot het 8ste Regiment Infanterie. Genoemde miliciëns moeten op gemelden datum, 's namiddags voor 4 uur, gekleed in uniform en voorzien van hunne verdere militaire kleedingen equipementstukken, hun livret en verlofpassen, de laatste vooraf behoorljjk door den Burgemeester voor vertrek enz. afgeteekend, zich bevinden bij hunne aangewezen korpsen, teneinde in werkeljjken dienst te worden gesteld. In herinnering wordt gebracht, dat, ingeval deze last door hen niet wordt opgevolgd, zjj als deserteurs eingemerkt en behandeld zullen worden, zullende geene redenen van verschooning worden aangenomen dan ziekte, stellig bewezen door een behoorlgk gezegeld attest, afgegeven door een bevoegd erkend geneesheer en deugdelijk verklaard door het hoofd van het Gemeentebestuur, terwjjl de opgeroepene des ongeacht zal verplicht zgn zich na zjjne herstelling bg zjjn korps te vervoegen, ten einde in den wapenhandel te worden geoefend. Daggeld en spoorwegbons kunnen vóór 't vertrek worden verkregen ter Secretarie. Assen, 8 Juli 1895. De Burgemeester voornoemd: M. A. D. JOLLES. --- NATIONALE MILITIE. Oproeping van een verlofganger om in werkelijken dienst te worden gesteld. De BURGEMEESTER der gemeente Assen, Gelet op de missive van den Heer Kolonel, Commandant van het 8e Regiment Infanterie, te Arnhem, d.d. 20 Juli 1895, no. 972a; Brengt ter kennis van HENDRIK MENKVELD, dat hg bij Ministerieele beschikking van 17 dezer, VII atd., No. 114, bjj het 4e Bataljon van het le Regiment Infanterie is teruggeplaatst ; dat hg tengevolge daarvan, in plaats van te Utrecht bjj het 8e Regiment Infanterie, waartoe hij bjj openbare bekendmaking van 8 dezer werd opgeroepen, zich op 20 Augustus e.k. bjj genoemd bataljon te Assen moet aanmelden. Assen, 23 Juli 1895. De Burgemeester voornoemd, M. A. D. JOLLES. --- DOOD EN LEVEN. Wo veile VAN G. v. STOKMANS. Terwjjl Heinrich Holt door valschen trots en barsche tegenspraak — het bewijs van zwakte — de menschen steeds meer of minder voor het hoofd stootte, wist Erich Ehrenberg steeds geschikt aan de aanspraken van anderen te voldoen, beheerschte in de meeste gevallen zjjne omgeving en nam onopgemerkt en onder de beleefdste en vriendelijkste vormen het recht van den sterkste voor zich in beslag. Even als hij met weinig kosten vreugde en behaaglijkheid rondom zich wist te verspreiden en zelfs eene onachtzame huiswaardin tot orde en zindeljjkheid wist te dwingen, zoo dwong hg ook het leven zelf en putte zelfs uit het kleinste succes zooveel moed en kracht, dat hg in den strijd om het bestaan nooit verflauwde. Sedert Heinrich Holt als onvrijwillige mentor en reisgeleider van een jongen nabob Berljjn bad verlaten, was slechts eenmaal een teeken van leven door hem aan den vriend gegeven en wel door middel van een wedarzjjdschen bekende, die hem, behalve hartelgke groeten, ook Holt's tegenwoordig adres overbracht. Hjj had van hetzelve korten tgd geleden gebruik gemaakt en hem het zjjifi.e medegedeeld, op een antwoord op zgn schrijven echter weinig hoop gekoesterd en niet zonder zorg aan den verren vriend gedacht, die hem zoo weinig geschikt voorkwam om zgn levensboot door storm en nood goed heen te sturen. Des te aangenamer gevoel had hjj, nu hg met een goede sigaar in zgn schommelstoel zittend, eindeljjk niet zonder eene zekere pedanterie den brief opensneed en het allereerst de photografie van eene jonge dame te voorschjjn kwam. «Nu, den hemel zjj dank," dacht hg, «zoo als 't schijnt heeft de arme vent toch eindelijk eenmaal geluk gehad en zich met eene rjjke Engelsche verloofd. Geld moet zjj hebben, anders was eene verbintenis met hem immers eene onmogelijkheid, en mooi schjjnt zjj ook te zgn, daar hjj mg dadelgk haar portret zendt. Dit willen we nu eens in oogenschouw nemen." Om beter licht te hebben maakte bjj een halven draai met den stoel, legde de brandende sigaar naast zich op de tafel en verdiepte zich in de beschouwing van het portret. Dit maakte een verrassenden indruk op hem. Hij was volstrekt geen vjjand van vrouwen, en had reeds verscheiden mooie dames gekend, maar zulk een bekoorljjk wezen als dit was, geloofde hjj nog niet ontmoet te hebben, en een geheimzinnige betoovering scheen van het kleine portret uit te gaan. Het jonge meisje, het kon hoogstens achttien of negentien jaar oud zjjn, leunde in achtelooze houding tegen een stoel, zjj had de licht ineengeslagen handen vol rozen en wendde den beschouwer een lieflijk en treurig gelaat toe. Om den fijn ge vormden mond speelde een weemoedigen glimlach, de fijne ners was licht gebogen en de door lange oogharen beschaduwde groote oogen schenen verlangend in de wjjde verte te zien. Daarbij lag er eene aandoenljjke, bijna kinderlijke bevalligheid in de slanke gestalte en Erich Ehrenberg kwam zjj voor als de volmaakste voorstelling van edele, jeugdige vrouweijjkheid. Zoo teeder vertrouwend, zoo dichterljjk verheven en toch zoo menscheljjk [schoon moest de vionw er uitzien, die hem onbewust als ideaal had voorgezweefd en welker later verschjjnen in zgn leren, hg met een zekere beslistheid te gemoet zag. Ontmoet had bjj haar echter nog nooit en daarom werkte dit portret op hem als een schoone, geheel onverwachte openbaring. Glimlachend over zgn eigen dwaasheid, greep hjj naar den brief, die hem eene nadere opheldering zou geven en onverschillig gleed zgn blik over de eerste bladzjjde heen, maar steeds ernstiger werd zgn gelaat, steeds meer gespannen zgn blik; in vliegende haast keerde hjj de vele dicht beschreven kanten om en toen hg geëindigd had bleef hjj een oogenblik als verstjjfd van schrik. Daarna, als kon hg niet gelooven, niet begrjjpen wat daar zoo helder en duideljjk stond, schudde hjj bjjna hevig met het hoofd, nam den brief opnieuw op en las hem nog eenmaal woord voor woord over. Maar de ontzettende daadzaak bloef bestaan en slechts dit eene viel hem op: ook het begin had nu eene andere en veel verschrikkelijker beteekenis, dan hg die eerst daaraan gegeven had. Heinrich Holt schreef; «Lieve vriend 1 »Gjj zjjt de eenige mensch op de wereld, ï wien ik met dezen naam kan noemen. Daarom «wil ik u en wel u alleen vaarwel zeggen, »Dat ik dit doen kan, heb ik alleen aan uwe svnendeljjkheid te danken, die mg mededeelde «hoe het u giog en waai gjj uw verblijf hieldt. sZonder dit had mjjn goede wil niets kunnen »baten en ik was uit uw leven verdwenen, «zonder groet, zonder handdruk en zonder het »gewone p. p. c. «Hetgeen ik in de laatste twue jaren, die ik «in 't buitenland en op reis doorbracht, beleefd »heb, bestond in een keten van bittere ondersvindingen en tegenspoeden van allerlei aard. «Zjj lieten aan verscheidenheid niets ta wenschen «over en toonden mg sla béte bumaine" in «het verschillendste en schrilste licht. Slechts »twee zaken keerden bjj mg met eene bepaalde «regelmatigheid terug — gebrek naar den geest «en werkelijke nood. Dans eens gaf het hoofd «en dan weer de maag den doorslag aan mjjne «besluiten en een van beiden was steeds het «gebrek ljjdende deel. «Eenmaal, een enkele maal, scheen het geluk «mg toe te lachen. «Een Engelsch millionair, een geleerde en «beminljjke grijsaard, leerde mjj in Italië ken«nen, vatte een groote genegenheid voor mjj «op en nam mg als privaat-secretaris mede «naar Eogeland, waar ik hem gezelschap zou «houden en hem bg zjjne vergelijkende taal»onderzoekingen zou helpen. «In zjjne villa bg Folkstone brachten wjj «3choone, rustige weken door, werkten vljjtig «en vonden steeds meer behagen in elkander. «Hg was ongehuwd en een zonderling, leefde «slechts voor zjjne studiën en ging met niemand «om, maar ook ik waardeerde de eenzaamheid «en leerde op mjjne uitgebreide wandelingen «de heerljjke omgeving kennen en liefhebben. «Juist dacht ik voor langen tgd geborgen «te zgn — de oude heer sprak zelfs van een «legaat, waardoor hg mjj ook in lateren tgd «voor geldzorgen wilde bewaren — toen eene «beroerte hem plotseling uit het leven weg«rukte. Een stroom van hebzuchtige bloed»verwanten vulde spoedig het huis en verstoorde «de rust van ons stil Eden. «Ik moest het«zelve natuurljjk verlaten. «Kort hiervoor bood zich mg tot mjjn eigen «verrassing geheel van zelf eene nieuwe be«trekking aan. «Eene nicht van den overledene, die in »'t noorden vaa Eogeland getrouwd en door de «menigvuldige afwezigheid van haar echtgenoot «genoodzaakt was voor de opvoeding harer «kinderen alleen te zorgen, verzocht mg bjj «haar de taak van huisonderwjjzer op zich te «nemen. Ik stemde toe en nam dit gaarne aan. «In het eerst ging alles goed, maar na verloop «van eenigen tgd werd ik bitter in mgne ver«wachting teleurgesteld, wjjl het mg langzamer«hand duidelgk werd, dat eene onbegrjjpeljjke, «noodlottige hartstocht voor mjj zich van haar «had meester gemaakt en haar geheel ver«blindde. «Wel was ik de leermeester van John, den «kleinen bengel, die het twijfelachtig geluk had «haar zoon te zgn, maar ik zou de heimeljjke «minnaar van de schoone moeder worden, en toen «ik mg niet tot deze onwaardige rol wilde leenen «veranderde hare genegenheid spoedig in haat! «Deze werd nog sterker, toen ik mjj een paar «maanden later verloofde met de gouvernante «van hare kleine meisjes, een lief, bekoorlgk «jong schepsel, en nadat zg dit in wilde gver«zucht uit haar huis had ge 'reven, ken ik ook «daar niet langer bljjven. «Met het weinige geld, dat ik bespaard had, «ging ik naar Londen en beproefde daar een sbascheidene en zoo mogelgk voortdurende bestrekking te vinden — maar heiaas te vergeefs. «Had het noodlot mjj vroeger reeds vervolgd, «zoo viel het nu met war<; geeselslagen over «mjj heen en alles wat ik begon en beproefde, «mislukte. Het ontbrak mjj aan goede getui«genissen en aan protectie. Spoedig kon ik «advertentien en de kosten in bureaus van «werkverschaffing niet meer betalen en was «big, wanneer ik zooveel verdiende, datikmjjn «honger kon stillen. (Wordt vervolgd./ --- BUITENLAND. OVERZICHT. België. De tevredenheid van de liberale bladen over de betooging van Zondag is algemeen. De clericale trachten de beteekenis er van te verkleinen en beweren dat er maar een 20,000 deelnemers, bijna alle socialisten, waren en dat de geestdrift gering was. Het Journal de Bruxelles beweert den uitroep «Weg met den Koning 1" gehoord te hebben, maar het staat alleen. De Indépendance betoogt in een hoofdartikel dat de betooging der liberale partg goed zal doen: het is zooals Frère-Orban gezegd heeft, merkt zjj op: een aanslag op de gewetensvrijheid is genoeg om de liberale partg zich te laten herstellen. Het liberalisme lag ter aarde, het is weer opgestaan ; en als niet de belangen van het volksonderwjjs boven de partijgeest gingen, zou men haast in de verzoeking komen om het Ministerie aan te moedigen, op den ingeslagen weg voort te gaan. «Ook Lorand, in de Réforme, spreekt van een ontwaken van het liberalisme" ; bjj ziet het kenschetsende van de betooging hierin dat de lib erale burgerjj in grooten getale is opgekomen om te toonen dat zjj de gewetensvrijheid, het liberale beginsel bjj uitnemendheid, wil verdedigen. Het is nu maar de vraag of Woeste de beteekenis van de betooning zal begrjjpen, vervolgt de afgevaardigde van Virton. Schollaert en de Burlet begrjjpen er natuurlijk niets van. Maar het is te hopen dat de Koning het hun 't verstand zal brengen. Doet hjj dat niet, «dan bljjkt, dat hjj werkeljjk de gevangene van het Ministerie is, en dat de schoolwet door meneer de Burlet betaald is met de dertig millioen die meneer de Burlet de Kamer voor den Kongo heeft laten toestaan." Kras gezegd I Een nieuw adres tegen het schoolwetsontwerp van Schollaert is ingediend door de Synode van het verbond van Evangelische kerken in België. De hoofdargumenten zgn, dat het ontwerp de gewetensvrijheid en de volledige godsdienstvrijheid, rechten in de grondwet gewaarborgd, aantast, en dat het voor de protestantsche geestelijken zeer veel bezwaar zal inhebben, hun verspreide geloofsgenootjes godsdienst onderwjjs te geven op de manier en den tgd, door het ontwerp voorgeschreven. In de Kamer heeft gister de socialist Defuisseaux, uit naam van de liberale linkerzgde en de socialistische linkerzgde, een motie voorgesteld, waarin de Regeering wordt nitgenoodigd, met het oog op de belangrjjke manifestatie van 11. Zondag, de behandeling van art. 3 der schoolwet, (welk artikel bepaalt, dat het godsdienstonderwijs een noodzakelijk deel van het leerprogram der gemeentescholen uitmaakt) uit te stellen tot de volgende zitting. De Minister-President bestreed deze motie, die met 57 tegen 50 stemmen werd verworpen. Men seint uit Brussel aan de N. Rott. Ct., dd. 30 dezer : De linkerzgde uit de Kamer vanochtend bijeen gekomen om over den toestand te beraadslagen, heeft besloten in de Kamer het voorstel te doen, art. 3 uit het schoolwetsontwerp te lichten. Art. 3 bepaalt dat «het godsdienstonderwijs op de school noodzakelijk deel van de leerstof op de lagere scholen uitmaakt." Léon Defuiseaux, de socialistische afgevaardigde van Bergen, zal hedenmiddag tegen 3 uur daartoe in de Kamer het woord vragen; tegen dien tgd zal er een voldoend aantal leden tegenwoordig zgn. Bjj motie van orde zal hjj uiting geven aan de openbare meening, geljjk zjj gebleken is uit de betooging van Zondag en de verzoekschriften van talrjjke gemeenteraden. Hjj zal voorts het protest van de betoogers van Zondag, van de Protestantsche synoden en van de Liberale Federatie voorlezen. Vervolgens zal hij eene vergeljjking maken tusschen den toestand van heden en dien van 1857, toen het clericale Ministerie de kloosterwet introk en Leopold de Eerste in een beroemd geworden brief het besluit zjjner Ministers billjjkte, en dan de Regeering verzoeken, het voorstel om art. 3 te schrappen, in overweging te nemen. Antwoordt de rechterzijde of het Ministerie niet, dan zal het incident gesloten zgn, maar ik meen te weten, dat het Ministerie, gisterenavond vereenigd geweest, besloten heeft aan te dringen op eene stemming over de wet met de reeds ingediende amendementen van Schollaert, welke amendementen zich bepalen tot het toelaten, dat rationalistische vrjje scholen deel hebben aan de rjjkssubsidiën, waarbjj echter het verplichte godsdienstonderwijs in de gemeentescholen gehandhaafd blijft. De Regeering zal dus dadelgk verklaren dat zjj het schrappen van art. 3 weigert. Het debat belooft heftig te worden. Frankrijk. De vraag: of het tractaat tusschen Frankrjjk en Rusland, indien het bestaat, van kracht is zoo de bepalingen er van niet zgn goedgekeurd door de Kamer, geeft in de Fransche pers aanleiding tot breedvoerig geschrjjf. De Temps vond geen beter middel om die afdoend te beantwoorden, dan haar te onderwerpen aan het oordeel van den heer Wallon, den vader van de Fransche constitutie. De heer Wallon gaf eerst een verklaring van het feit, dat art. 8 der Grondwet van 16 Juli 1875 geen melding maakt van «tractaten van bondgenootschap". De constitutie werd opgesteld in een moeiljjk tijdperk der Republiek, tjjdens het presidentschap van maarschalk Mac-Mahon en door een Kamer die beslist monarchale neigingen had. Elk onder werf, dat eenigszins aanleiding kon gevan tot ongewenschte discussiën, moest zorgvuldig vermeden worden. Er is toch nog genoeg gedebatteerd! Nu de Grondwet dat bepaalde punt onbesproken laat, zegt de heer Wallon, moet men rekening houden met den geest van die wet. En die geest is er een van voorzichtigheid, van vermjjden van avonturen, van beletten dat te veel macht wordt gelegd in één hand. Die geest eischt, dat voor elk tractaat de goedkeuring van de Kamer noodig is. Een tractaat, geteekend door het hoofd van den Staat, heeft alleen moreele waarde; om het practische waarde te doen krjjgen, dient het door de Kamer te worden goedgekeurd. De Temps wgst er op, dat ook andere commentatoren tot betzelfde resultaat komen. Italië. De Kamer haast zich de aanhangige zaken af te doen en de aanvallen der heftigste opposanten verliezen aan kracht en wekken de hartstochten niet meer op. Bjj eene hitte van 40 gr. in de vergaderzaal verlangt een ieder naar een frisscher klimaat dan in RDme is te vinden. Cavallotti's nieuwe onthullingen — oude aantijgingen in nieuwen vorm zgn in een dagblad verschenen, maar maken weinig indruk meer. Hg zelf is Maandag voor den rechter van instructie moeten verschjjnen. Bjj de behandeling der begrooting van Binnenlandsche Zaken in de Kamer verliet gister de uiterste linkerzgde de zaal; zjj weigerde deel te nemen aan de beraadslagingen over de begrooting, omdat de Regeering de interpellatiën over de verkiezingen heeft geweigerd. Crispi hield een lange rede om de politiek der Regeering te verdedigen, en verklaarde dat het land zijn goedkeuring heeft geschonken aan deze politiek, zooals bljjkt uit den uitslag der verkiezingen. Hjj bezwoer de meerderheid vast aaneengesloten te big ven. Met bjjna algemeene stemmen nam de Kamer eana motie van vertrouwen aan. Spanje. In de gister gehouden Ministerraad is de Regeering gemachtigd, Mauzer-geweren en dito patronen te koopen voor de troepen, die naar Cuba zullen gaan. Tarkye. De Regeering heeft nog steeds niet geantwoord op de laatste nota der mogendheden betreffende de Armenische quaestie. Zg heeft echter aan 700 Armeniers, die wegens politieke misdrjjven dit jaar en verleden jaar gevangen waren gezet, gratie verleend. Deze maatregel heeft een zeer gunstigen indruk gemaakt en wordt beschouwd als een zeer verstandige daad, die der Armenische quaestie veel van hare beteekenis ontneemt en geschikt schjjnt te zgn om de openbare meening en de Britsche pers te bedaren. Bulgarije. De Agence Balcanique meldt, dat Zondag in de kathedraal te Sofia door den voorziter der Bulgaarsche Synode, Gregor, een plechtige ljjkdienst is gevierd ter eere van de officieren, die onlangs in het gevecht met de Turksche troepen op Perim Planina gevallen zgn. Na afloop der godsdienstoefening vormde zich een processie, waaraan ongeveer 3000 personen deelnamen. De stoet trok in de grootste orde door vele straten. Voor de kerk, op een der pleinen en voor het gebouw, waar het Macedonisch comité vergadert, werden redevoeringen gehouden. De Times verneemt uit Sofia: De moord op Stamboelofl heeft da anti-Russische partg hereenigd. Nadat Petkof zjjne aanspraken op het leiderschap had laten varen, is Grekof haar leider geworden. De party heeft besloten met de Rodoslawofisten mee te gaan. De nieuwe partg beschikt in het Sobranje over veertig stemmen. Rusland. Terwjjl men te Petersburg met het Bulgaarsche gezantschap nogal ingenomen was, begint de Abessinische deputatie de menschen te vervelen, zoo zelfs dat men nu op het denkbeeld is gekomen dat zjj eenvoudig bedrog is, een uitvinding van deu reiziger Leontjef, die naam wil maken. Tot dat doel heeft bg zich, wordt beweerd, eerst een zendiDg naar Abessinië laten opdragen en is nu teruggekomen met een paar Abessiniërs, die hjj voor een bisschop en een Prins laat doorgaan. De Grazjdanin deelt als bedenkeljjk verschijnsel tegen de echtheid van de Abessinische grooten mee dat de «smaragden" van het «Salomonszegel", een zoogenaamde Abessinische orde, van glas bljjken te zgn. Trouwens voegt de hoofdredacteur van het blad er bjj, er bestaan in Abbessinië geen ridderordes en Leontjef heeft er blijkbaar onderweg maar een uitgevonden, na zgn reisgenooten overtuigd te hebben dat men in Rusland niet kon aankomen zonder ridderordes om uit te deelen. Waar of niet waar, zoo'n ontzettende beetnemerjj wordt in Rusland mogelijk geacht. Vereenlgde 84y.ïen. Omtrent den strgd in bet verre Westen tusschen de Roodhuiden en de kolonisten zgn thans nadere bijzonderheden bekend. Het bericht, dat de geheele bevolking van Jacküon's Hole door de Indianen zou zgn uitgemoord, bljjkt geheel uit de lucht gegrepen; twee scouts, die juist uit Jackson's Hole te Roxburg aankwamen, verklaarden dat het nog niet tot een botsing is gekomen. De aanleiding dat de Roodhuiden zich op htt oorlogspad bevinden, is een verschil over jachtrechten. De settlers poogden de Bannock Indianen te verdrjjven vaa het jachtterrein, waarop dezen, krachtens de overeenkomst indertjjd met de Vereenigde Staten gesloten, het volle recht hebben; de blanken schoten eenige Indianen dood, en daarover willen de Roodhuiden wraak nemen. De geheele stam is te wapen geloopen en kampeert nu in een onneembare stilling, 40 nrjjlen tea westen van Jackson's Hole; andere stammen sluiten zich bjj hen aan. Van fort Robinson is generaal Coppinger met cavalerie en infanterie naar het terrein van den strgd gezonden. --- BINNENLAND. Bjj Kon. besluit is benoemd tot hoogleeraar in de faculteit der godgeleerdheid aan de Rjjks universiteit te Utrecht, om onderwjjs te geven in de encyclopaedie der godgeleerdheid, de oud christeljjke letterkunde en de uitlegging van het Nieuwe Testament, dr. J. M. S. Baljon, predikant te Almelo. Bjj Kon. besluit is, met ingang van 1 Aug. a.s., aan den ingenieur van dan Rijkswaterstaat der 1ste klasje D. N. Labrjjn, op zgn verzoek, wegens ziekte, eervol ontslag als zoodanig verleend, en zgn bevorderd : tot ingenieur van den Rijkswaterstaat der 1ste klaBse H. F. Beijerman, thans ingenieur (der 2de klasse; tot ingenieur van den Bjjkswaterstaat der 2de klasse H. M. Henket en jhr. F. L. Ortt, thans ingenieurs der 3de klasse; tot ingenieur van den Rijkswaterstaat der 3de klasse F. Baucke en E.van Konjjnenburg, thans adspirant-ingenieurs. Blijkens bg het Depart. van Marine ontvangen bericht zgn Hr. Ms. fregat nJohan Willem Friso", onder bevel van den kapt. ter zee H. Quispel, den 29sten dezer, en Hr. Ms. fregat »van Speyk," onder bevel van den kapt. ter zee L. Backer Overbeek, den 30sten dezer ter reede van Texel aangekomen. Aan boord van beide schepen was alles wel. Ëa De (lib.) Nederlander releveert de klachten over de uitvoering van de drankwet, die zgn opgenomen in een brochure van de vereeniging «Vergunning", welke als toelichting op een request aan de Tweede Kamer in het licht is gegeven. De voornaamste grief is, dat de clandestiene drankverkoop — de verkoop van sterke drank zonder vergunning — welig tiert, en dat er van Begeeringswege niets wordt gedaan om aan dat kwaad, waardoor de drankwet eene bespotting wordt, en de drankverkoopers met vergunning in hooge mate worden benadeeld, een einde te maken. De medegedeelde feiten zgn, indien ze juist zgn, hoogst ernstig. Als het waar is wat in het adres staat vermeld, dan is feiteljjk het aantal tappergen in de hoofdstad na de invoering der drankwet niet af-, maar belangrjjk toegenomen. In 1881 waren er 1722; dit aantal bedroeg 1 Januari 1895 met vergunning 1459, maar als drar nu nog 800 zonder vergunning bijgeteld moeten worden, dan zou het totaal-cijfer, in plaats van 1722 in 1881, 2259 in 1895 bedragen; — dan zou dus het aantal met vergunning sedert 1881 met 263 verminderd, maar het aantal in zgn geheel met 537 vermeerderd zgn. En nu zegge men niet: in die verkoopplaatsen zonder vergunning zal toch niet geregeld worden getapt. Men moet wel aannemen, dat er dag op dag wordt geschonken alsof er geen drankwet bestond, want ware dit niet het geval, hoe zouden dan tien commissieleden in 12 dagen 636 van die tappergen kunnen constateeren, en hoe zou de politie in eenige dagen de waarheid er van heb'oen kunnen bevestigen? Ook op de vraag, of de politie tegenover zoovele en zoo herbralde wetsovertredingen geheel werkeloos blijft, tracht het adres een antwoord te geven, door over te leggen een staat van veroordeelingen, uitgesproken in de vier Kantongerechten te Amsterdam in 1894 ter zake van overtredingen der drankwet, en dien staat in verband te beschouwen met de boven aangegeven cijfers van clandestiene tappergen. Daaruit nu bljjkt, dat in het eerste kanton 58 veroordeelingen, waaroonder 10 van redieivisten, in het tweede kanton 187 veroordeelingen, waaronder geen enkele recividist, in het derde kanton 79 veroordeelingen, waaronder 12 van recidivisten, en eindelijk in het vierde kanton 82 veroordeelden, waaronder 2 van recidivisten. Van de 58 veroordeelingen in het le kanton bedroeg in 37 gevallen, van de 187 veroordeelingen in het 2e kanton in 170 gevallen, van de 79 veroordeelingen in het 3e kanton in 74 gevallen en van de 82 veroordeelingen in het 4e kanton in 74 gevallen de boete minder of hoogstens f 20. Zie hier ongetwijfeld ook een wondeplek. Als aan den eenen kant de politie weinig ijverig is in het opsporen van overtredingen, en aan den anderen kant de straffen, die worden opgelegd, zoo gering zgn dat de drankverkoopers, zelfs al worden zjj een enkelen keer veroordeeld, toch finantieel nog beter af zgn dan hunne collega's met vergunning, is het dan wonder, dat de clandestiene verkoop hand over hand toeneemt ? Mag men de adressanten gelooven, dan zgn er zelfs onder de clandestiene tappers te Amsterdam pogingen gedaan tot het oprichten van eene vereeniging om «die boeten te normaliseeren", m. a. w. onder elkaar om te slaan. Ieder lid zou eene zekere contributie bjjdragen, en de boeten, waartoe sommige leden mochten worden veroordeeld, zouden uit de kas der vereeniging worden betaald. Hoog behoefde de contributie natuurljjk niet te worden ; bljjkens den overgelegden staat werden de 406 veroordeelden in 1894 gezamentljjk veroordeeld tot een bedrag van f 4943 (drie slechts kregen hechtenis); dat wordt dus over 800 tappers per persoon maar ruim f 6. En de kleinste vergunning kost f 25! Inderdaad, er ontbreekt nog maar aan dat op de statuten van dergeljjke vereeniging de Koninklijke goedkeuring werd aangevraagd, en dat de Minister van Justitie geen termen zag om die goedkeuring te weigeren, omdat formeel aan alle eischen der wet was voldaan. Dat zou trouwens niet erger zgn dan wat reeds zoo dikwijls is geschied, nl. dat aan zwendelmaatschappijen in den vorm van naamlooze vennootschappen Koninkljjke goedkeuring werd verleend, ofschoon het reeds uit de statuten bleek, dat het om zwendel en afzetting en om niets anders te doen wa?. Maar hoe dit zg — de autoriteiten zgn geroepen, het gezag der wet hoog te houden, en dat deen zg niet, als zg toelaten dat zoo met de wet de spot wordt gedreven. Waar lagere autoriteiten in gebreke blijven wettelijke voorschriften te handhaver, daar zgn de hoogere geroepen tusschen beide te komen. Doen zjj dat niet, dan verzuimen zg in hoege mate hun plicht. Wanneer zal er eindelijk eens eene Eegeoring opstaan, die zicb krachtig weet te doen gelden, en radicaal durft te breken met de zoo verderfljjke gewoonte om eene wet meer of minder goed uit to voeren naarmate men er meer of minder mede ingenomen is? De Lirnb. Koerier keelt van wel ingelichte zgde het volgend telegram uit Den Haag ontvangen: Het kapitaal, ten bedrage van een milhoen gulden, tot oprichting eener nationale wapenfabriek te Maastricht, is eergister ter beurze te Amsterdam ruim volteekend. Het syndicaat bestaat uit machtige financieele huizen. g,Naar aanleiding hiervan brengt het blad een warme hulde aan den heer M. de Bas, den wakkeren afgevaardigde ter Tweede Kamer, £in wiens krachtig optreden en onvermoeid streven dit voor Maastricht zoo gunstig resultaat te danken is. Onlangs kwam onder eenige heeren te Amsterdam de weddenschap ter sprake, aangegaan door den Duitscher Horstman en den Amerikaan Lee, om, zonder reisgeld mede te nemen, per rijwiel de wereld rond te gaan, onderweg zelf in zgn onderhoud te voorzien en terugkeerende nog een bepaalde som over te houden bovendien. Een uit het gezelschap beweerde, dat zoo iets niet zoo moeiljjk was en zelfs een doofstomme, dus onder bezwarende omstandigheden, de weddenschap kon aangaan. Toen zjjne bewering sterk betwijfeld werd, nam hg, de heer A. Gr. G. S. Bogaards, zelf doofstom, op zich, per rgwiel door Duitschland, Frankrijk, Spanje, Italië, Bulgarije, Servië, Oostenrjjk, Bohemen, Hongprjje, naar Polen, Bnsland enz. te gaan, onder dezelfde condities als door bovengenoemde heeren waren aanvaard. Twee der aanwezigen namen de weddenschap aan en de heer Bogaards zal binnenkort zgn reis aanvaarden; als Hollander wilde hg slechts van de Hollandsche industrie gebrnik maken en koos daartoe een rgwiel uit de fabriek van den heer Burgers te Deventer. Hoewel het karretje heelwat te verduren zal hebben, zal het zgn berjjder niet in den steek laten; dit wordt gewaarborgd door den goeden naam van den fabrikant. Gedurende de reis houdt de heer Bogaards den heer D. Zuiderhoek Jr. te Amsterdam 5, van een en ander, zgn persoon en fiats betreffende, op de hoogte. Door voordrachten onder doofstommen denkt de heer B. in zgn onderhoud te voorzien. Vorst Bismarck heeft zich bereid verklaard, hem den 14en Augustus eene audientie te verleenen. In de laatste zitting van den raad der gemeente Winschoten kwam o. m. aan de orde eene voordracht ven burg. en weth. houdende advies op het tot dat einde aan hnn college verzonden voorstel van den heer Brader, om n.1. de zegelgelden, verschuldigd door gemeenteambtenaren bjj het ontvangen hunner jaarwedde, te nemen ten laste der gemeente. «Wjj nemen, zoo werd door B. en W. opgemerkt, de vrijheid u mede te deelen, dat wjj ons met des voorstellers betoog, bepleitende dat de gemeente verplicht moet geacht worden tot het betalen der zegelkosten van mandaten en betr? 1 srollen, niet kunnen vereenigen. Niettemin — de kosten voortvloeiende uit aanneming van het bewuste voorstel zgn gering en hat aantal thans betalende, dan ontlaste gemeenteambtenaren en bedienden is betrekkelijk groot. Door tweeënzeventig personen wordt per jaar aan zegelgelden ruim f 34 betaald. De gemeente kan moeiljjk voor minder geld meer personen welgevalg zgn en het is op grond daarvan dat wg ons in zooverre met 's heeren Braders voorstel kunnen vereenigen, dat wg aanneming van zgn voorstel niet wenschen te ontraden." Zonder eenige discussie of hoofdelgke stemming werd vervolgens conform het voorstel besloten. Te Groningen is door het Bgk van den heer H. J. Sanders voor den tjjd vf"i 25 jaar gehuurd eene behuizing met tuin, welke voor marechaussee-kazerne zp I ingericht worden. Een brigade van 14 man 7al daar 1 Oct. gestataionneerd worden. De vereeniging «Ziekenzorg" te Enschedé ontving van de erven van mevr. de wed. A. Ledeboer f 20000 ten geschenke. ---