Bij deze Courant behoort een Bijvoegsel, POLITIE. Terug te bekomen aan het Bureau van Politie : 1 EINDER-HANDSCHOEN. — 1 OVERSCHOEN. _ -1 SLEUTELTJE. Te bevragen e*n KIP. --- Jaarmarkt te Assen op Woensdag 2 Maart 1887. De BURGEMEESTER der gemeente Assen maakt aan de belanghebbenden dezer gemeente bekend, dat het voljaarsch kohier ]S« 5 van de Personele Belasting dienstjaar 1886/87, door den Heer Provincialen Inspecteur der directe belastingen enz. te Groningen den 22sten Februari 1887 is executoir verklaard en heden ter invordering aan den Heer Ontvanger overgegeven, zullende mitsdien een iegelijk, na bekoinene kennisgeving van zijnen aanslag, verplicht zijn dien, overeenkomstig de bestaande verordening, te voldoen, op straffe van vervolging, terwijl de zoodanigen, welke hua aanslagbiljet niet mochten hebben ontvangen, zich ten kantore van den Ontvanger moeten vervoegen. Dat zij, die vermeenen te hoog of verkeerdelijk te zijn aangeslagen, zich deswege schriftelijk op ongezegeld papier in reclame kunnen voorzien, gericht aan Heeren Gedeputeerde Staten dezer provincie, en des verkiezende in te dienen bij den fleer Controleur der directe belastingen, xnits binnen drie maanden na den dag der afkondiging van het kohier, waarop de aanslag voorkomt, terwijl daarnevens zal worden overgelegd : Een dubbel van het aanslagbiljet, tegen betaling van vijf cent bij den Ontvanger verkrijgbaar. En opdat niemand hieromtrent onwetendheid kan voorwenden, zal deze worden afgekondigd en aangeplakt, daar waar zulks gebruikelijk is.' Gedaan te Assen, 26 Februari 1887. De Burgemeester voornoemd, M. A. D. JOLLES. --- 's Lands wijs, 's lands eer? VI. „Het zou", zoo eindigden wij in een vorig nommer, „een verblijdend verschijnsel zijn, zoo diezelfde ■» geest — die weerstand bood aan 't lamzalig gekwezel van een Kuyper en consorten — weerstand wist te bieden aan andere stroomingen, die ons volk met verderf bedreigen." En we lieten er op volgen: „Wanneer zijn gezond verstand, gepaard aan echt mensclielijk gevoel, die beiden onmiskenbaar in ons volk wonen, gidsen zijn op dezen weg, dan wanhopen wij niet!" Neen, niet het gezond verstand alleen — dat zoo dikwijls ontaardt in koude, berekenende zelfzucht — zal den stroom keeren, den, laat ons hem eens noemen, socialistischen stroom. Het menscbelijk gevoel, philantropie, menschlie vendheid, moet o. i. in deze een hoofdrol spelen. De hoogere klassen der Maatschappij mogen niet vergeten, dat zij, zij zelve, de oorzaak zijn van veel kwaad. „Het volk is wantrouwend", zoo zegt men. Wie heeft dit wantrouwen gewekt ? „Het volk is onkundig." Wie heeft of wie hebben zoo lang, zoo eindeloos lang, onkunde stelselmatig bevorderd ? „Het volk is ondankbaar." Wij vragen u, hoogere klassen der Maatschappij, zijt gij zoo spoedig tevreden? Spreek niet altijd over de zonden der menschen, die op de lagere sporten staan van den maatschappelijken ladder, maar vraag liever: aan wie de schuld? Maar dat de klassen op die lagere sporten hun ontevredenheid openbaren op eene wijze, als tegenwoordig geschiedt, — geschiedt door sommigen, gelukkig niet door de meerderheid — is treurig, is schadelijk voor de maatschappij en dus ook voor de ontevredenen, welke kinderen zijn dierzelfde maatschappij. Vergeten deze toch niet, dat, moge er voor dezen veel en zwaar gezondigd zijn, er zeer zeker door den nieuwen tijd verbazend veel gedaan is om ellende te lenigen, om kennis te bevorderen, om maatschappelijk kwaad te genezen; en dat niet met machtwoorden gebreken kunnen genezen worden. Men denke aan de volgende toestanden uit u zoogenoemden „goeden ouden tijd". Het was de leuze der middeneeuwsche Vorsten: „alles vóór, niets door het Volk." Die leuZe was de grondslag van landsvaderijke regeeringen. Zulke landsvaders deden met hunne onderdanen, wat ze wilden. Zulke landsvaders keerden met al de macht, die in hun was, alle inmenging in het bestuur des lands. Deze toestand heeft geduurd, in nagenoeg alle landen, tot de omwenteling van 1789. Dit landsvaderlijk gezag ging zoover, dat, om een voorbeeld uit duizenden te noemen de Groothertog van Hessen zijn onderdanen verkocht, om als soldaten in Amerika te vechten. )it geschiedde ruim een eeuw geleden. Voor iet bloedgeld, dit zij terloops medegedeeld, liet de edele landsvader het prachtige lustslot Wilhelmshöhe, de latere gevangenis van Napoeon III, bij Kassei bouwen. De Fransche omwenteling ging uit van eene gedachte, juist tegenovergesteld aan die van vroeger dagen. Zij zeide: „alles moet door, niets vóór het volk geschieden." Heerlijk beginsel!! Maar men zal ons toegeven, 't is een groote „maar". Als men iets doen wil, dan moet men ook iets kunnen; en de ervaring heeft geleerd, dat de veelbeteekenende leuze der Eransche revolutie schipbreuk heeft geleden op het niet kunnen volbrengen van wat men wilde. Men begrijpt ons. Wat we zeggen blijkt duidelijk, ook in onze dagen, als men mensehen, die volstrekt niet op de hoogte zijn van de diep ingrijpende vraagstukken van onzen tijd, daarover hoort spreken, soms zwetsen, in een taal, die duidelijk verraadt, dat het er al zeer treurig zou uitzien, zoo er van dien kant redding moest komen. Wij voor ons zijn er ten diepste van overtuigd, dat voor als nog de beste theorie deze is : ZOOVEEL MOGELIJK VÜOR HET VOLK, OPDAT ZOOVEEL MOGELIJK DOOR HET TOT ZELFBEWUSTZIJN GEBRACHTE EN ONTWIKKELDE VOLK TOT STAND WORDE GEBRACHT, ALS HET WIL. Op die wijze maakt men een nuttig gebruik van stroomingen en worden overstroomingen gekeerd. De overstrooming is nadeelig voor een iéder. Thans keeren we terug tot ons uitgangspunt. Wat is plicht, ernstige plicht, tegenover toestanden, die we als een kanker zien voortwoekeren; plicht met den blik op zelfbehoud; plicht, voortvloeiend uit een edeler bron, wij bedoelen Humaniteit. Ja, humaniteit, dat woord, dat van zoo veler lippen vloeit, dat schering en inslag is in preek, redevoering en courant-artikel, maar dat, helaas! in beginsel zoo weinig in practijk wordt gebracht. Wij zouden wel wenschen, dat er in iedere boekerij van particulieren, in iedere leesbibliotheek aanwezig ware een goede vertaling met ophelderende noten van Lessing's „Nathan de Wijze", een werk, dat het Evangelie van de waarachtige menschelijkheid mag genoemd worden. Ach, hoever is onze tijd nog verwijderd van het standpunt, waarop voor nu juist een eeuw geleden Duitschland's éénige Lessing de menschen wilde voeren, door hen te doordringen van de groote gedachte, wat het beteekent „MENSCH TE ZIJN". (Wordt vervolgd.) --- GESPANNEN HARTEN. ROMAN VAN W. HEIMBURG. 28 In het salon wierp Hortense hare zaken op de tafel en zette zich in een hoek van de sofa. »Mjjne arme Hortense!" zeide Lucie meewarig. De jonge vrouw wenkte ongeduldig met de hand, om haar het zwijgen op te leggen. De grond brandde Lucie onder de voeten; als 4j het te zeggen had, zou Hortense dadel jj k hare koffers moeten pakken en met haar verder reizen, Ware het ook naar Weenen. — Weg slechts! Er werd aan de deur geklopt en dadelijk: daarop trad een kellner binnen; hij bracht een visitekaartje. »Deze heer wenscht de dames zijne opwachting te maken." Lucie zag naar Hortense. jOntvangtgjj bezoak?" Tr °eg zij. De jonge vrouw verbleekte. »Wie ?" bracht zij met moeite uit. * Valdemar Weber, met wien wij te Venetië ® 18 gemaakt hebben/' wtense liet zich achterover in haar stoel vallen. «Het spjjt mjj zeer," zeide zjj. De kellner verdween. nik wilde het u reeds zoo even vertellen, Hortense," begon Lucie; shjj is werkelgk hier, ik ontmoette hem bjj de Sixtjjnsche Madonna; bjj scheen geraakt, dat wij hem op het dwaalspoor hebben gebracht; God weet, hoe hjj ons spoor nu toch ontdekt heeft!" Hortense antwoordde niet. Lucie kwam naar haar toe, knielde voor haar neder en zag haar in het gelaat. »Thans zou ik u wel willen verzoeken, Hortense, laat otis naar Weenen vertrekken, maarspoedig — ja ?'' » Waarom ?" »Omdat gij Dresden vinden, arm kind." »Dat wist ik niet," zeide de jonge vrouw en stond op. »Ik — ik blijf hier." Zij ging een paar maal de kamer op en neer en trachtte met alle geweld meester over ziek zelve ie worden. Daarop nam zij het kaartje van Weber in de hand. »Dwaas 1" zeide zij en wierp het weer op de tafel. ïüaar staat ook de naam van zjjn landgoed, dien wjj nooit goed verstaan konden," merkte Lucie op. »Slot Woltersdorf, Thüringen." Hortense luisterde er nauweijjks naar. »Woltersdorf ? Och ja, dat moet in den omtrek van Gotha liggen. Voor eenige jaren was het te koop; ik geloof, dat de graven P., die het sedert twee eeuwen bezaten, bankroet gingen. Papa niet meer aangenaam zult wilde mij overhalen, het te koopen ; ik was in o.ien tjjd ook zeer met de bezitting ingenomen; de mooiste rococostijl, dien gjj u denken kunt. Toen vergat ik de zaak en later hoorde ik, dat een Frankforter koopman het gekocht had. Die zal de bewuste Waldemar Weber wel zgn." Lucie, die gelukkig was, dat de jonge vrouw weder sprak, omarmde baar barteljjk. »Hortense," zeide zjj plagend, «deze Waldemar Weker beangstigt mjj. Weet gjj, dat bij grenzeloos verliefd is en het idéa koestert, u tot zjjne slotvrouw te maken." Hortense lachte werkelijk een weinig. »Mij ? Wanneer hg u maar niet bedoelt! Om het even, dan moest hjj ons baide nemen, en daar dat niet gaat, laten wij hem alleen trekken," Zij streek reed3 weder met de eene hand over hare slapen en duwde met de andere zacht het meisje terug. »Laat mjj! Laat mg, ik heb hoofdpijn!" »Ga wat liggen, Hortense," verzoek tt Lucie. Zjj schudde het hoofd en nam van den juist weder binnenkomenden kellner twee tl leaterbillbtten aan. »Wjj willen heden hier bov en dineeren," zeide zjj tot den hoogblonden, keurig gekapten jongen man. sZaer goed!" Hjj verdween, om na eenige minuten terug te keeren met een groot presenteerblad met porselein, dat hij met nonchalante bevalligheid op zijne hand liet balanceeren. Hortense stond zwjjgend aan het v< «ster, terwijl de tafel gedekt werd; plotseling keerde zij zich om: «Logeert hier in het hötel een zekere ritmeester von Wilken?" vroeg zij. De hoogblonde stak zgn neus in de lucht en oogen half. «Wdken? Wilken?" j Riffa ij 29." - Hg verschoof de met sloot zgne zeic^e hg, alsof hij zich moest bedenken. mees.'er von Wilken — ja juist, mevrouw logeert hier, eene trap hooger, n°, ging nog eens om de tafel heen, stoelen, trok aan het tafellaken en verdween da verzekering, dat bjj dadeljjk de soep zou brengen. Hortense stond bewegingloos; zjj kwam ook niet eerder bij ,*aM tot dat de kellner de soep had opgediend en verdwenen was. ^jj zat bleek ea stil voor haar bord en raakte de spjjzen niet aan. »Eet toch, Hortense," verzocht Lucie. Zjj schudde tiet hoofd en bekeek de beide theaterbilleUen, dii x naast haar bord lagen. »Willen wjj bea'«n niet liever thuis blijven l vroeg het jonge meisie. »Neen 1" was het k.orte antwoord. Het eten lieo zw^-end af. Hat dessert oleef geheel onaangeroerd. Uortanse sloeg nu de wandelrit voor, d !0 's morgens afgezegd was, en spoed,g zaten zij zwjjgend n^st elkaar m het rgtuig, dat faeu door da lanen van den »Grooten tuin voerde. Het viel Lucie op, dat Hortense een eleganter costuum had aangetrokken dan anders en op den heenrit voor een magazijn ia de Pragerstraat deed stilhouden, uitsteeg en met eon donkerrooden parasol _ -weder terug kwam. »Het nieuwste," zeida zij lachend tot het jonge meisje, terwijl zjj het gekochte voorwerp dadeljjk tegen de scherpe voorjaarszon gebruikte. ïBevalt hg u?" »Neen," verklaarde Lucie, »ik houd niet van die grelle kleuren." »Ik ook niet," antwoordde de jonge vrouw, wier bleek gelaat, door den waerschjju der parasol met een rooden gload overtogea, er geheal veranderd uitzag. »Ik ook niet, maar —" en zjj hield het scherm bo»en Lucie, »het beantwoordt aan zjjn doel, zooals ik zie." Toan zij ia het hêtel teruggekeerd waren, haastten zich toilet voor bet theater te maken. Lucie z 9 was zeer spoedig klaar; zjj kwam ia de slaapkamer barer vriendin, zooals zjj zoo gaarne deed, om haar behnlp7sam te zgn. Hortense stond in een z wat te kanten japon voor den grooten spiegel; op een tafeltje naast hsar lagen verscheidene doozen met blooinen en veeren; zij had juist een vlinder van gouddraad met bonte steentjes bezet in het haar gestoken; nu trok zij hem er weer boos uit en wierp hem driftig op de tafel. »Het is heden een dag, waarop niets gelukken wil," mompelde zjj. »Waarom steekt gjj niet die frisscha, gele rozen ia uw haar?" vroeg Lucie, »zjj staan u zoa goed." »Omdat ik niet wil! — Ik bid u,^ zie mjj niet zoo aan ; het maakt mg zenuwachtig." (Wordt vervolgd.} --- BUITENLAND. OVERZICHT. Duitschland. Da uitslag der verkiezingen voor den Rjjksdag was gister bekend tot op één verkiezing na, namelijk in Lippe, waar vermoedelijk eene herstemming zal moeten gehouden worden. Definitief zijn gekozen 396 leden, als: conservatieven 75, vrij-conservatieven 34, natioriaal-liberalen 84, cen.rum 90, liberalen 14, sociaal-democraten 6, Elzassers 15, Polen 13, Welfen Si, Denen 4, onbepaald 2. Aantal herstemmingen 60. Iu een door de Nordd. Allg. Ztg. algemeen bekend geworden open brief van vorst Meschtscherski aan vorst Bismarck lee3t meiï: »Het schouwspel, dat gij der wereld biedt, is waarljjk grootsch. Maar dit grootsche is vreesehik; alle verschrikkingen gedurende het 7000 jarig gestaan der wereld doen daarvoor onder. Gij hebt b strekkelijk nog slechts enkele cogenblikken te 1 even. Dat weet gij . . . . Maar — roept gjj — weg met deze menschelijke gedachte! .... Voordat ik sterf, moeten millioenen goede en eenvoudige menschenzielen ten gronde gaan; voordat ik sterf, moeten alle legers honderdmaal geduchter en moorddadiger zjjn gewapend, dan in de 7000 jaren, dat onze wereldbol bestaat; voordat ik sterf, moet nog de wereld beven onder verschrikkelijke schokken, onder vreeselijke omwentelingen en katastrofen op hat gebied van het geld: voordat ik sterf, mag geen staat ook slechts voor een oogenblik rust hebben, geen seconde van welzijn de zjjne noemen; voordat ik sterf, moet het in de wereld rooken van bloed en moet de bloedlucht de levensatmosfeer van de volken en de heerschers zgn ; voordat ik sterf, moeten alle volkskrachten veranderd zgn in werktuigen des doods; voordat ik sterf, moeten alle teedere, zoete klanken der muziek en van het gezang uit de wereld zgn verdwenen en alle toonen der wereld moeten zijn veranderd in wapengekletter en kanongebulder, die het weeklagen van alle geruïneerde», hat kermen der verminkten, het snikken en jammeren van vrouwen, moeders en kinderen smoren. Voordat ik sterf, moet alle3, wat de groote mannen der geschiedenis hebben gedaan, klein en onbeduidend in vergelijking met mij schijnen ... en dan — dan mogen wolken van kruitdamp mij verstikken, mogen mg ze-:ën van bloed verdrinken, mogan vloeken tegen mjj worden uitgestooten, zooveel man maar wil. Maar de Namesis zal komen! Da gebeele wereld zal haar zien, alleen de rijkskanselier, in zjjae zelfverblinding, niet! Mocht Frankrijk nog eens worden overwonnen, dan zou dat niets meer beteekenen, dan eene verschuiving vau den dreigenden onweerswolk ?aa het westen naar het oosten en van eene versterking van den haat tegen het Daitschland der Habsburgen, tegen het Duitscbland der Hohenzollern ; doch zoo Frankrijk overwon, dan zou dit voor Duitscbland eene katastrofe zjjn, waarbij Waterloo en Sedan in het niet zouden verzinkan! Ea om aan zulke gebeurtenissen het boofi te kunnen bieden, verlangt gij van het volk en van God hst saptennaat! Welk een belachelijk kort uitstel, indien God het u al verleent! Maar wanneer Hij het u eens niet verleent en gij vroeger mocht sterven — waar is dan de minste waarborg er voor te vinden, dat dat alles, hetgeen gij met da krachten der vernieling en der onrust habt geschapen, gij, dia allaen van oorlog tot oorlog, van parlementairen veldtocht tot parlementairen veldtocht leeft, altijd het getal soldaten en het getal vjjauden vermeerdert — dat dat alles van duur zal zijnl lader schooljongen moet schrikken van den vreeselijk onzekeren en wankelenden staat van zaken, onder welke geschreven staat: de roem van vorst Bismarck I Daarom rijst de gedachte op: moet u dan inderdaad thans, nu gjj het einde uwer dagen nadert, hst vooruitzicht op de verantwoordelijkheid voor uw onmeedogend en vreesaljjk spelen met het lot der volken en het leven der menschen, in een tjjd, dat overal alles naar rust haakt en om erbarming en redding van de tirantiy smeekt — moet dan, vraag ik, u dit vooruitzicht geen schrik aanjagen? Zandt gg werkelijk gelooven, dat het geschreeuw ter uwer verheerlijking bij God de duizenden vloekan, dia u worden nagezonden, allen smoren ? Ik betwjjfel het." Geen Russisch blad kan iets schi jjvcn, wat de Regeering niet vergunt en hat schrijven Tan een vorst Meschtscherski verdient derhalve de aandacht, omdat het door het Russische gouvernement wordt toegelaten. Bovendien is van Duitsche zijde aan dien open brief san Bismarck gewicht gehecht en de Nordd. Allg. Ztg. heafi er voor gezorgd, dat hij niet onopgemerkt bleef. Wij dealen daaiom den inhoud me le, hoe opgeschroefd hij ook moge zjjn. Wanneer hot waar ia, hetgesn stellig wordt verzekerd, dat, hut blad, wairin die bnef het eerst werd opgenomen, de dageljjksehe lectuur is van den Czaar en in de hoogste kringen van Petersburg wordt gelazen, dm kan men ook hieruit eigenaardige gevolgtrekkingen maken. Men schrjjft uit Berljju aan de N. Rott. Crt: »Nevens de verkiezingen is de vernieuwing van het defensief verbond tussohen Italië, Duitschland en Oostenrjjk het onderwerp der politieke gesprekken. Het wordt nu bevestigd, dat Italië, overesnkomstig het verlangen van graaf Robilant, ditmaal eenige voordaelan moer heef.; gekregen, en wel met batrekking tot de bslangan van Iialie in de Middellandsche zea tin Noord-Afrika, nameljjk voor zoover betreft eene e7entue.d noodige verdediging tfgen een vgandelijken aanval. altalie heaft ook a'les vermsden wat met Engelands belangen ia strijd zou kunnen zjjn en zich daardoor eene goede verstandhouding met die mogendheid verzekerd, lias staat derhalve zoo, dat man eene toenadering ojk tujMhjn Eagelanl en da dria genoemle mogendheden in het balaag van dan vrede kan tegeonet zien. Natuurlgk bavalt dit Rusland niet, en daaruit laat zich de ontevredenheid verklaren, die zich van de Russische zjj Ie lucht geafc in de Brusselsche Nord en andere bladen. Mat dat al, in lien Raslaad vrede verlangt, heeft het zich slechts bij de genoamle mogendheden aan te sluitan. Verlangt het oorlog, dan stsat het teganojer eena CJ&'itie au zal het ia de twijfelachtige hulp van Frankrijk geen voldoenden steun vinden. Rudaal zal z.c'a duj wel moeten inhouden." Frankrijk. Da Senaat heeft gi3te.r de bogrooting voor ontvangsten aangenomen met eenige wg«gingen, welke door de budgetcommissie waren voorgesteld op het ontwerp, zooals het door da Kamer was goedgekeurd. De begrooting werd drarop ii haar geheel aangenomen. Ten 1V, ure 's namiddags werd gistoren het s^andbaeld van Louis Blanc op de Plac 3 Monge te Parijs onthuld. De toevloed was ontzagljjk groot. Een aanzienljjk aantal senatoren, afgevaardigden en leden van den Parij-chen gemeenteraad waren tegenwoordig. Verscheidene dagbladen hadden aangekondigd, dat de revolutionairen en anarchisten eene contra-manifestatie in den zin hadden ïtegen dea man, die in 1871 het leger ta Versailles heeft geluk gewenscht mat het tan onder brengen van de commune." Dientengevolge had da politie maatregelen genomen tot bewaring der orde, hetgeen echter niet belette, dat, toen na het vallen van het doek de Marseillaise werd gespeeld, de anarchisten de Carmagnole begonnen te zingen en riepen : »Weg met de politie!" Ismand hief zelfs den kreet aan: «Leve de Keizer!" maar de contramanifestatie liep hiermede nagenoeg ten einde. Negan personen voerden het woord. Het eerst sp ak Lagrange, voorzitter van het comité voor het standbeeld, varvolgers Lockroy, Minister van Koophandel, uit naam der Rageering, daarna Me- mreur , voorzitter Tan den Parjjscben Remsenteraad, en de overigen, onder welke Camille Pellettan, van da Juslice, die bij alwezigueid van Clémenceau fp ak. L )e redevoeringen waren eene hulde aan het talent .van Louis Blanc, aan ?,jjna onbaair zuchtigheid, zjin eerlijk karakter, zgti volharding in den strijd voor" zjj «se beginselen. Toen de sprekers geëindigd haddui», legde Bocquet, voorzitter vaa ue vereeniging: la Familie des proscrits, een lauwerkrans op hst voetstuk van het standbeeld neer. OoatenriJK. Eenige dagen geleden meldde een telegram uit Petersbnrg, dat de verhouding tusschen Oostenrijk en Eusland in den laatsten tij 1 zoozeer was verbeterd, dat men niet meer koa veronderstellen, dat Oostenrijk met geweld van wapenen eene Enssische bezetting van Bulgarge zou trachten te verhinderen. Hierover laat de officieuss Pester Lloyd zich aldus uit: ïHet is onbeschaamd, van Eussische zijde te veronderstellen, dat wij eene bezetting van Bulgarije niet als een casus belli zouden beschouwen, ofschoon zoowel Graaf Kalnoky als de heer Tisza, in weerwil van al de voorzichtigheid, die zij ;n acht hebben willen nemtn, juist dit tn alleen dit punt noemden als hetgeen eea grens zou stellen aan onze vredesliefde: /.ulk een zelfmoord, als hier van dan Minister van Baitenlandsehe Zaken en den Minister-president wordt verondersteld en dia van Russische ^.ij r le door de j> betera verhouding" tusschen Eusland eu Oo8tenrjjk-Hongarije wordt gomotiveerd, zou inderdaad slechts twee beweegredenen kunnen hebben : öf wij willen de bezetting niet verhinderen, d. w. 2. wjj zijn op schandelijke wgze achter de schermen het mot Eusland eens geworden, om ten slotte toch te laten geschieden, wat wij in hoogdravende woorden herhaaldelijk eene aanranding onzer levensbelangen hebben genoemd en dit zou van onze zjjde eene kfaosie z in — öf wij kunnen de bezetting niet verhinderen, omdat wij bang zjjn voor Easland en 01.3 raar zjjn wil moeten schikken en dit zou eene lafhartigheid zjjn, die het ods ton eenenmale oamogelyk zou maken, voortean nog als Europee-chu groots mogendheid te gelden. Het bedoelde Petersburger tdegram moet ons derhalve of als xerraders of als lafsaids dosu voorkomen. ; een derde zou niet mogeljjk zijn, wanneer het inderdaad zoo was gesteld, als ia het telegram wordt opgegeven. Gelukkig is dit tiet het geval. Balkan. Vermits de onderhandelingen met Zankoff definitief zjjn afgebioken, heeft de Porte, zooals wij gLter meldden, besloten, Riza-B-j naar Sofia af te vaardigen ais buitengewoon gezant, zullonde Grekoff he i derwaarts vergezellen. Zijae zending heeft onder anderen ten doai, onoiiddelljjke bgeenroeping der Sobrauja, ter verkiezing van een Vorst, waartoe de keuze zal worden geleden lussehen den Prins van M'.cgrelie, den Prins van Oldenburg en den Hertog van Leucbtenburg. Voorts zullen de verdere onderhandelingen niet meer te Coastantinopel, maar te Sofia plaats hebben. Intnsschen gaat de Porte voort met hot versterken der troepen aan de Eameliscbe grens. Portugal. Eenige Portujeasctie oorlogschepen zjjn, om nadruk bij te zetten aan Portugal'd eisch tot erkenning zjjner sou»ereiniteitsrechten op de baai van Tuöguen door den sultan van Zanzibar, reeds verder gegaan, en hebben Tungi gebombardeerd. Uit Lissabon wordt voorts bericht, dat de oorlogs korvet Batholomeo Diaz en het transsportschip Africa bevel hebben ontvangen om naar Mozambique te stevenen. : De Times bevat een telegram van Stanley uit Zanzibar, waarin hij een beroep doet op de Brittche E)ge ring ten behoeve van Zanzibar ia het geschil met Portugal. Tongkin. In eene offioieele dépêche uit Hanoi ta Parijs ontvangen wordt gemeld, dat de provincie Püayvn tot rust is teruggekeerd. De expeditie zet haren tocht naar de provincie Brisdin voort. Vereenigde Staten. Uit New-Yo. k wordt gemeld, dat de Senaat der Vereenigde Staten zich heeft vereenigd met hot door hst Huis van Afgevaardigden aangenomen wetsontwerp ter oprichting van een departement vfn landbouw en arbeid, onder leiding van een lid van het Kabinet. Hat arbeiderscongres in Cincinnati heeft besloten, esne nieuwe partij te vorrnsn, onder den naam van »Amerikaansche werkliedenpartij". Het congres verklaarde, de tfceoriën van George te verwerpen en hesft een ei<*sn programma aangenomen, waarin voorkomt: buitengewone belasting op groote grondeigendommen ; voldoend landbezit voor iederen burger der Unie; S aatxspoorwegen ; ontginningen van Staatswege; afschaffing der banken ; scheidsrechtelijke u 1 preak in alle geschillen over aibaid zonder werks'aking; vermindering van werkuren ; inkemstent^lfsting; uitsluiting van alle Chineezen ; algemein stemrecht, ook voor vrouwen. tTOBgPBEIIDX! BlfiiSICïSTM®. Uit Borne vrordt gemeld, dat do plaatsen, welke het meest van de e rdbe^ ing geit den hebban, volgens officieele berichten zjia: Bsjardo met 300 dooden of gewonden ; Diano ïiarina mot 250 dooden of gewonn-n ; Buï