De MINISTER VAN BINNENLANDSCHE
De MINISTER VAN BINNENLANDSCHE ZAKEN; Gelet op de artikelen 40 en 44 van het Koninklijk besluit van 10 Juli 1896 (Staatsblad do . 104), waarbij nader wordt bepaald, welke ziekten van het vee voor besmettelijk worden gehouden en welke rler in de wet van 20 Juli 1870 (Staatsblad no. 131) genoemde maatregelen bij het heerschen of bij het dreigen van elke dier ziekten moet toegepast worden; Heeft goedgevonden: met ingang van 19 December 1896 in te trekken zijne beschikking van 7 December 1896, no. 4488, afdeeling Medische Politie {Nederlandscha Staatscourant van 8 December 1896, no. 289) waarbij het vervoer van herkauwende dieren en varkens naar het overige gedeelte des Rijks verboden is uit een kring, omvattende de provinciën Groningen, Friesland (met uitzondering van de tot die provincie behoorende eilanden), Drenthe, Overijssel, Gelderland en Utrecht, alsmede een deel van de provinciën Noordholland, Zuidholland, Noordbrabant en Limburg. Deze beschikking zal worden geplaatst in de Nederlandsche Staatscourant. 's Gravenhage, 17 December 1896. YAN HOUTEN.
---

BUITENLAND. Engeland.
Het 'jubeljaar 1897 zal door Koningin Victoria worden gevierd met een daad, die door een groot deel harer onderdanen zeer zal worden toegejuicht. De Koningin zal een bezoek brengen aan Ierland. Dit is werkelijk een belangrijk nieuws. Gedurende haar zestigjarig bewind is Koningin Victoria slechts driemalen het kanaal van St. George overgestoken : in 1849, in 1853 en het laatst in 1861, eenige maanden vóór het overlijden van den Prins-gemaal. Alle bezoeken bijeengenomen, heeft de Koningin gedurende haar regeering twaalf dagen in Ierland verwijld. En daarover is men in Ierland wel wat gekrenkt. Trouwens de Ieren hebben zelden het genoegen gehad hun Koningin te zien. Willem III was in 1690 in Ierland, toen de slag aan de Boyne plaats had. Sedert is geen Engelseh Koning in Ierland geweest, tot George IV, die kort na zijn troonsbestijging in 1820 Ierland bezocht. Het besluit der Koningin, om in 1897 eenige dagen in het groene Erin te vertoeven, is daar met begrijpelijke vreugde vernomen. Duitscbland. Herr von Kotze, opperceremoniemeester aan het Berlijnsche Hof, die tot twee jaren vestingstraf veroordeeld werd wegens het dooden van baron von Schrader in een duel, heeft het niet zoo gemakkelijk als sommige bladen wel willen beweren. Hij wandelt niet vrij rond in het fort van Glatz, maar krijgt vijf uur per dag om zich vrij te bewegen evenals alle andere gevangenen, en hem wordt geen enkel buitengewoon privilegie toegestaan. Italië. De eerste groep Italiaansche krijgsgevangenen, 215 man en 8 officieren, is Vrijdag te Zeila aangekomen. Allen waren gezond, en door het Rsode Kruis van het noodige voorzien. Menelik had hun een afdeeling soldaten [medegegeven om voor hun veiligheid te zorgen, en zelfs aan 20 krijgsgevangenen toegestaan, zich met geweren te wapenen. Zaterdag zouden zij naar Massaua vertrekken, en omstreeks Nieuwjaar te Napels aankomen. De laatste groep krijgsgevangenen, met generaal Albeitone aan het hoofd, zal eerst uit Shoa mogen vertrekken nadat de schadeloosstelling door Italië betaald is.
Spanje. Zaterdag ia een buitengewone bijeenkomst van uen Ministerraad gehouden, en na afloop daarvan had Canovas een langdurige bespreking mot \ , ters van Buitenlandsche Zaken en van Oorlog. De Ministers houden het verhandelde i i die conferenties streng geheim. Toch weet men te Madrid reeds mede te doelen, dat er plannen besproken zijn, om op Cuba en Porto-Rice politiek j en administratieve hervormingen in te voeren. Men meent, dat dit aanleiding zou kunnen geven tot een gedeeltelijke wijziging van het Ministerie. Van andere zijde wordt daarentegen gemeld, dat besloten is elke daad van de Vereenigde Staten door een krachtige houding te beantwoorden. D ) Minister van Marine moet Zaterdag reeds geseind hebben aan de directeuren van maritieme en particuliere werven, spoedig voor te werken aan do op stapel staande schepen, en alles voor de bewapening gereed te maken. »Spanje zal geen conflict uitlokken, verklaarde Canovas, maar ik zal geen enkele krenking der souvereine rechten van Spanje dulden. Ikzegdit zonder ophef en met volkomen kalmte: maar ik ben besloten woord te houden." Tot het Spaansche volk heeft Canovas het verzoek gericht de maatregelen der Regeering niet te bemoeilijken door betoogingen. Tot nog toe heeft dan o®k geen enkele demonstratie tegen de Vereenigde Staten in Spanje plaats gehad. Een bende Cubaansche opstandelingen onder Garcia heeft te Bayamos een Spaansch convooi overvallen. De rebellen werden met een verlies van 35 dooden, vele gewonden en een gevangene op de vlucht gejaagd. De Spanjaarden hadden 18 dooden en 103 gekwetsten. Generaal Weyler zal zijn operaties in de provincie Pinar del Rio dezer dagen hervatten. De dood van Maceo heeft niet de minste wijziging gebracht in den toestand. Geen enkele insurgent in de provinciën Havana of Pinar del Rio heeft de wapenen neergelegd, en van Spaansche zijde worden geen krachtige militaire maatregelen genomen om profijt te trekken van het onverwachte voordeel dat de dood van den voornaamsten aanvoerder voor de Spanjaarden was. In de plaats vau Maceo worden de rebellen in Pinar del Rio nu aangevoerd door Rius Riveira, die zich reeds naam heeft gemaakt in den tienjarigen oorlog. Turkfje. Maandag zijn de gezanten van de zes graote mogendheden weer dapper aan 't vergaderen gegaan. Om nu echter te voorkomen dat we geloof zullen hechten aan de niet-ambtelijke meedeelingen die er ongetwijfeld zullen worden verspreid over den inhoud van hun beraadslagingen, hebben lij een communiqué uitgeven van dezen inhoud ongeveer: Strenge geheimhouding over het beloop van de beraadslagingen is afgesproken. Alle meedeelingen over de strekking en de bijzonderheden van de voorstellen, die den grondslag van hun beraadslagingen zullen uitmaken, alsook over mogelijke middelen van aandrang, voor 't geval Turkije zich in zijn eigen belang mocht verzetten tegen de aanbevolen hervormingen, zijn voorbarig. Een later bericht meldt, dat de bijeenkomst der ambassadeurs tot Woensdag is verdaagd, omdat allen bij hun regeering instructies moesten vragen aangaande een der besproken punten. De audiëntie van den Russischen gezant Nelidof bij den Sultan, zoo wordt uit Koastantinopel aan de Frankfurter Zeitung gemeld, heeft een uur geduurd; Nelidof had daarna nog een langdurig onderhoud met den grootvizier. Over de audiëntie wordt in diplomatieke kringen slechts dit gezead, dat Nelidof, behalve een mondelinge opdracht, ook een eigenhandig schrijven van den Czaar had medegebracht. Volgens denzelfden berichtgever zijn de wachtposten
en patrouilles weer aanzienlijk versterkt. Vijftig officieren moeten spoorloos verdwenen zijn, men zegt dat zij 's nachts naar Jildiz Kiosk gebracht werden, _ waar over hun lot beslist is. Niet tot de omgeving v;> den Sultan behoorende officieren mogen het paleis niet naderen. Over de plannen der mogendheden tegen Turkije verneemt de Romeinsche correspondent van de Daily Chronicle nog het volgende: Wordt het hervormingsplan der mogendheden niet aangenomen, dan zullen de diplomatieke betrekkingen worden verbroken en zal een vlootdemonstratie van de vereenigde eskaders van Engeland, Frankrijk, Rusland en Italië plaats hebben in den Bosphorus. Dan zal Turkije gedwongen worden een hermormingsplan aan te nemen, waardoor het Turksche Rijk onder de financieele en politieke controle van de Europeesche mogendheden wordt geplaatst. Want een goede invoering der hervormingen kan alleen plaats hebben, als de Turksche financiën beter worden beheerd. Servië. Koning Alexander van Servië heeft na zijn terugkeer te Belgrado met de hoofden der partijen, de heeren Ristitsch, Pachitch en Garanchanine, uitvoerig gesproken over den politieken toestand. De Koning moet het voornemen te kennen hebben gegeven den heer Simitch te belasten met de samenstelling van een kleurloos Ministerie, dat, na de behandeling der begrooting, de Grondwet van 1869 zal herzien. Egypte. De Dervishen worden onrustig. Te Omdurman worden een groot getal kameelen bijeengebracht. Ook is daar een afdeeling strijders uit Kordofan aangekomen. De redenen van deze beweging liggen in het duister. De bevriende Arabieren vreezen voor strooptochten en veeroef. De Khalifa neemt een afwachtende houding aan, doch moedigt roof aan. De telegraaflijn tusschen Soeakim en Tokar is doorgesneden. Zuld-Afrika. Luiienant-kolonel Pluuier, de opperbevelhebber van het nu ontbonden vrijwilligerskorps in Matabelenland, is iu Engeland aangekomen en hoeft aan een verslaggever van Reuter het een en ander van den toestand in Rhodesië verteld. Het is er nu volmaakt rustig, zeide hij. De Matabelen erkennen geslagen te zijn en zijn onderworpen. Over verschillende plaatsen van het land zijn tusschen de 600 en 700 man politie, waarbij nu geen enkele Matabele meer is, verspreid en te Buluwajo liggen 200 huzaren in bezetting. Er zijn 15 of 16 nieuwe forten gebouwd, in elk waarvan een vijftig man met machinegeschut. Het zou echter verkeerd zijn te denken, zoo vervolgde Plumer dat de Matabelen voorgoed onderworpen zi]n. Zij hebben nog veel wapenen en munitie, die zij zorvuldig verborgen houden. En de indoena's zijn niet te vertrouwen. Voorloopig kunnen zij echter niets doen, aangezien vele Matabelen van honger haast omkomen. Maar in het voorjaar, als er geoegst is, kon het wel anders worden. Ook zijn afzonderlijke gevallen van moord en plundering ook nu niet uitgesloten. Vereenigde Staten. De motie van den senator Cameron, die de commissie voor de buitenlandsche aangelegenheden van den Senaat besloten heeft bij den Senaat te ondersteunen, luidt aldus: De Senaat en het Huis van Vertegenwoordigers der Vereenigde Staten, in Congres vereenigd, besluiten : 1. dat de Republiek Cuba onafhankelijk is en die onafhankelijkheid erkend wordt door de Vereenigde Staten van Noord-Amerika;
2. dat de Vereenigde Staten hunne vriendschappelijke bemiddeling zullen aanwenden bij de Regeering van Spanje om den oorlog tusschen Spanje en Cuba tot een einde te brengen. De Staatssecretaris Olney beeft over de motieCameron een verklaring afgelegd, die ongetwijfeld ook de zienswijze van President Cleveland weergeeft. Om het pestaande misverstand over de beteekenis der motie weg te nemen, achtte hij het zijn plicht er nadrukkelijk op te wijzen, dat, indien de motie om de onafhankelijkheid van de zoogenaamde «republiek" Cuba te erkennen, door beide Huizen van het Congres werd aangenomen, de Regeering zulks eenvoudig zou beschouwen als oen haar niet bindende meening van de heeren die voor de motie stemden. Da macht om Cuba te erkennen als een onafhankelijke staat berust alleen bij het uitvoerend bewind, en een desbetreffende motie, door een of beide takken van de wetgevende macht aangenomen, heeft geen kracht van wet, maar is alleen te beschouwen als een wenk aan het uitvoerend bewind, in welke richting men wenscht dat het zijn constitutioneele fuoctiën zal uitoefenen.! De uitwerking van de voorgestelde motie is daarom, zelfs inciien zij door het Congres met tweederde wordt aangenomen, zeer eenvoudig, zeide Olney. Zij zal misschien in sommige kringen verwachtingen wekken die nooit verwezenlijkt kunnen worden; zij zal misschien de volkshartochten in Amerika en elders opwekken en daardoor het leven en den eigendom van Amerikaansche burgers, die in Spanje reizen of wonen, in gevaar brengen ; maar zij zal geen wijziging brengen in de houding der Regeering. De besliste verklaring van den invloedrijken Minister maakt de toestand veel helderder, zegt het Hdbl. De Amerikaansche jingo's en Spanje weten nu dat, onverschillig of de motie door het Congres wordt aangenomen of niet, de politiek van het Amerikaansche gouvernement dezelfde zal blijven zooals Cleveland die voor veertien dagen in zijn boodschap heeft uiteengezet, n.1. een politiek van non-interventie. De jingo's gaan hevig te keer over de verklaring van Olney: zij noemen het een uittarting van het Congres en spreken van hoogverraad en 'dergelijke groote woorden meer, maar dit zal President Cleveland geen duimbreed van de eenmaal gekozen richting doen afwijken en hem niet verhinderen zijn veto over de motie uit te spreken, als zij mocht worden aangenomen. Inmiddels is de Senaat voor het Kerstreces uiteengegaan, zoodat de motie eerst na de hervatting der zitting op 5 Januari in behandeling zal komen, en tegen dien tijd zal de opgewondenheid der jingo's wel wat bedaard zijn, vooral indien het waar is wat thans beweerd wordt, dat beursspeculatiën niet vreemd zijn aan de beweging. Verspreide Berichten. Een bericht uit Blue Fields (Nicaragua) meldt het uitbreken van een geschil tusschen de Republieken Columbia en Nicaragua, over het bezit van de eilanden Great Corn en Little Corn, aan de Mosquito-kust. Te Fez en op tal van plaatsen in den omtrek is door hevige aardschokken veel schade toegebracht. In het Ghetto te Fez zijn eenige huizen ingestort en een deel van de bevolking kampeert op het open veld. In 1895 hebben 217,600 werklieden in Duitschland pensioen genoten en 130,900 uitkeeringen wegens invaliditeit; de eersten te zamen 26,6 miüioen, de andere 15,5 mark. De sedert het begin der verplichte verzekering (1 Januari 1891) toegekende uiikeeringen eischen een kapitaal van 203 millioen, waarbij nog 40'/ 2 millioen voor het reservefonds komt. De ontvangsten hebben na aftrek der kosten van beheer 432 milioen bedragen, zoodat nog 188 millioen aanwezig is. Van
het kapitaal is 7'/i millioen mark gebezigd als voorschotten op arbeiderswoningen. Gister deelden wij mede, dat met 7265 tegen 3671 stemmen besloten was, de werkstaking te Hamburg geëindigd te verklaren. Thans wordt in de A. Rott. Ct. gemeld, dat wel de cijfers goed zijn, maar dat het grootste getal zich tegen het eindigen van de staking heefd verklaard. Volgons een bericht uit Rome heeft te Cassino een ontploffing plaats gehad in een clandestiene bommenfabriek. Twee verdiepingen vau het huis werden vernield; uit de puinhoopen werden 5 lijken en 6 gewonden te voorschijn gebracht. Men vermoedt dat de bommen bestemd waren voor anarchistische comités. Er is iets ergerlijks gebeurd in het vlek OberPlan in Bohemen. De notaris was gestorven, en daar de mau Protestant was, weigerde de pastoordeken vergunning om hem op het RoomschKatholieke kerkhof te begraven, tenzij in den hoek voor de zelfmoordenaars bestemd. Bovendien mocht de Protestantsche geestelijke geen grafrede houden. De Duitsche Bohemer Funke heeft den MinisterPresident over die geschiedenis geïnterpelleerd en er zich te recht met verontwaardiging over uitgelaten. Dergerlijke onverdraagzaamheden behooren in den tijd van inquisitie en brandstapel thuis. Uit Frankrijk komen berichten van zwaren sneeuwval en bittere kou. Ook te Parijs heeft het gesneeuwd. W. Morris, de bekende Londensche socialistische leider, heeft een fortui u nagelaten vau meer dan 6 millioen gulden. De bladen verwonderen zich over dit groote fortuin, nog meer hoe hij dit heeft kunnen vergaren en nog sterker dat hij zijn partij niets gelegateerd heeft. Het vraagstuk dat doorboring vaa den Sim pion nadert uiterst langzaam zijne oplossing. De Zwitsersche Stendenraad heeft de vorige week eenstemmig het verdrag met Italië omtrent deze onderneming goedgekeurd. En ook de Italiaansche Kamer heeft het verdrag goedgekeurd, dat in het vorige jaai betreffende dit onderwerp gesloten ii tusschen Italië en Zwitserland. De Senaat wacht slechts op een sein van de regeering, om op zijne beurd toestemming te verleenen. De Minister di Riduni schijnt intusschen nog te aarzelen, dit sein te geven, want men is in Italië beducht, dat de Bondsraad daarna het handelsverdrag van 1892 zal opzeggen, dat vijf jaren na zijn totstandkomen kan worden opgezegd, mits een jaar te voren waarschuwende. De termijn van opzegging nu loopt af met het einde van deze maand. Het schijnt, dat de Italiaansche Regeering tot dat tijdstip wil wachten met de bekrachtiging van het Simplonverdrag, in de hoop daardoor Zwitserland in bedwang te houden. Italië heeft voor het reuzenwerk een flinke subsidie toegezegd, berekend naar het aantal kilometers, die een kapitaal van anderhalf milioen vertegenwoordigt. Voorts hebben de provinciën Genua en Milaan nog vier millioen toegezegd. Dat is njet veel, wanneer men nagaat, dat Zwitserland twintig milioen tot de onderneming bijdraagt. Maar men moet niet vergeten, Jat de Italiaansche regeering zich tevens verbonden heeft tot het bouwen van een toegangslij n van Domodossola naar den zuidelijken ingang van den tunnel. Bovendien is de provincie Milaan in onderhandeling met de centrale regeering, om financieelen steun te erlangen voor het aanleggen van eene lijn van Gravellone naar Arona, tot bekorting van den afstand van Milaan naar Domodossola. Men hoopt te Bern, dat al die détailvragen zullen worden geregeld in de eerste maanden van 1897 en dat de onderneming vertrouwen op de geldmarkt zal vinden, want twee derden van het benoodigde bedrag om den aanleg van de­
zén nieuwen spoorweg door den Alpen keten te verzekeren, moeten van particulieren komen ; de totale raming van kosten bedraagd 75,040,000 francs. Dan zou de eerste mokerslag kunnen worden gedaan omstreeks het midden van het jaar 1897.
---

EENE DERDE PERSOON.
ROMAN VAN R. H. CBOKER. 49 Deze had eene voorliefde voor katten, en kwaadsprekende lieden maakten van deze omstandigheid gebruik om het spreekwoord te pas te brengen : «Gelijk zoekt gelijk." " Wat bedoelde mrs. Baggot met difn dollen hond ?" vro»g Rose." »0, hebt ge daar nooit van gehoord ? Neen, natuurlijk niet, ofschoon het in alle Indische couranten stond, en Roger een soort van beroemdheid Werd. Hij heeft niet graag, dat men er van spreekt. Ik weet niet of ge 't wel gemerkt hebt, oe hij van het thema zocht af te komen ; hij is 200 geheel anders als andere menschen, die het ttepstal bijzonder aangenaam vinden hun naam fNrukt te zien." »Maar wat is er dan eigenlijk gebeurd ?" "Vraag het hem zelf; misschien wil hij het u Wel vertellen." "Dat doet hij stellig niet." "Dan moet ik het u wel vertellen, maar ik ben J°or zoo iets niet de rechte persoon ; gij moest e t van mijne moeder hooren; ik kan het u slechts ® e t een paar alledaagsche woorden mededeelen." 'Ach, dat is hetzelfde," barstte Rose ongeduldig , lt ' »ik bid je, vertel het mij maar, gvoordat hij hle >' heen komt." in ' s on geveer twee jaar geleden, daar boven n Pendschab gebeurd. Roger was op zekeren at oiddag 0 p de jacht gegaan en kwam bij zijn er ugkeer dicht langs een klein dorp, waarin ote opgewondenheid heerschte. Een reusachtig
groote Pariahond was dol geworden, had verscheiden honden, twee vrouwen, een man en een pony [gebeten en hield zich nu in een hoek bij de bron van het dorp op; niemand kon hem met steenen aanvallen, want hij wierp zich dan uit zijn schuilhoek op den aanvaller en een ge weelwas er mijlen ver in den omtrek niet te vinden. Ook Roger had het zijne met zijn jager vooruit gezonden. Toen de menschen nu een Sahib(heer) voorbij zagen rijden, smeekten zij hem hen te helpen, want een Sahib kan men in gevaar vertrouwen. Roger — zoo werd verteld — steeg af, viel het dier in zijn schuilhoek aan — het was de daad van een krankzinnige — en doodde het, na een vreeselijken strijd met zijn jachtmes. Toen alles voorbij was, verscheen een ander Europeaan en deze verklaarde, dat het de stoutmoedigste, maar tevens iook de dolzinnigst* daad was, waarvan hij ooit gehoord had. Roger's jagersbuis redde hem — dit was van sterk jagerslaken — maar het werd hem van de schouders gescheurd, toen het woedende beest zich op hem wierp, en hij kreeg een beet bij de pols in zijn arm " »0 1" «Ja, maar hij brandde de wonde dadelijk met een gloeiende kool uit, in het huis van eenBanian (koopman). Men kan het lidteeken somtijds zien, wanneer hij den arm uitstrekt — hij heeft er verder geen hinder van gehad, ofschoon al zijne vrienden hem naar Europa, naar Pasteur wilden zenden, en iedereen zeide -" Juist op dit spannend gedeelte werd de deur geopend, om mrs. Baggot en den bedrijver van die heldendaad binnen te laten en Rose hoorde dus niets van 't geen «iedereen zeide". »Nu is het rijtuig werkelijk voor de deur," zeide de oude dame, »doet uwe mantels om en laat ons gaan." Deze avond was inderdaad een groote gebeurtenis in het eentonig leven van miss Yaldwin. Reeds het zien van de comediezaal en het gordijn, de rijen
elegant gekleede menschen, het verrukkelijk strijkorkest en de fraaie loge met de fluweelen stoelen hadden haar reeds geheel opgetogen gemaakt, al was het gordijn ook nooit opgehaald. Maar het gordijn werd opgehaald en voor de blikken deitoeschouwers verschenen Henry Irving en Ellen Ferry in Hamlet. Rose zag en luisterde en was geheel in extase. De anderen, hare begeleiders, die reeds zoo dikwijls een theater bezocht hadden, keken elkander glimlachend aan. In de pauzen sprak zij weinig, hare oogen waren strak op het gordijn gericht en hare gedachten geheel door den prins van Denemarken in beslag genomen. Mrs. Baggot's gezelschap had eene loge voor bij 't tooneel; het was eene groote verrassing voor halt Morpingham daar in stralende schoonheid, in de eerste rij, miss Yaldwin te zien zitten. Men had haar altijd als een mooi, schamel gekleed, jong meisje beschouwd, dat zich nooit uit de oogen haars grootvaders mocht verwijderen. Vroeger had men haai' wel uitgenoodigd voor Tennispartijen en kleine bals, maar voor deze invitaties was altijd hardnekkig bedankt en ze werden niet herhaald. In Morpingham bevonden zich reeds te veel jonge meisjes, dus was er geen reden zich bijzondere moeite te geven, om onwillige recruten aan te halen. Men liet Rose dus aan haar lot over en de generaal werd niet meer lastig gevallen. Hij en zijne vrouw bezochten jaarlijks een paar deftige diners en beantwoordden deze met eenige vrij vervelende partijen, waarop miss Yaldwin niet tegenwoordig was. Zij kwam alleen in de kamer, wanneer de koffie werd gepresenteerd, hielp bij het ronddienen daarvan en keerde ook de bladen om, wanneer er muziek gemaakt werd. De gasten zeiden bij 'tnaar huis gaan wel: »Welk een voortreffelijk diner, en hoe vernederend wordt dat meisje behandeld," maar dachten verder niet over haai'. Maai- hier op dezen avond zag zy er zoo
gelukkig en vroolijk en ook zoo elegant uit, dat zij wel met de a»dere jonge dames kon wedijveren. Hoe was deze plotselinge verandering tot stand gekomen ? Zij was daar onder geleide van mrs. Baggot, dit gaf eenig licht. Iedereen kende deze als een buitengewone vrouw, die wist hoe zij spreken moest, om ook het stugste gemoed naar haar zin te buigen. Blijkbaar had zij den ouden leeuw getrotseerd en hem zijn lam ontvoerd. De vraag was nu maar : «Had de knappe, jonge officier — haar neef — haar bij die overrompeling geholpen ?" Toen het gordijn bij het einde der voorstelling neerviel, zat Rose nog als in een droom bevangen en staarde in gedachten voor zich uit, totdat mrs. Baggot haar een kleinen stoot gaf en zeide : »Nu, kindlief, ge kunt hier toch niet den geheelen nacht blijven zitten, kom mede." »0, hoe wenschte ik, dat we nu pas gekomen waren en alles nog moest beginnen," zeide zij tegen kapitein Hope, toen deze haai' den jnantel harer grootmoeder omdeed. »Gij meent toch niet nu, op dit oogenblik?" riep hij uit. «Ja zeker, dat bedoel ik." «Zoudt ge niet denken, dat een klein souper eene aangename afwisseling zou wezen ?" «Werkelijk niet. Hoe kunt ge nu aan eten denken ?" «Maar, lieve," zeide hare gastvrouw met een lichten slag op haar schouder, «gij komt toch met ons soupeeren, niet waar ? gij moet den avond goed besluiten." Rose was veel te opgewonden, dan dat zij had kunnen eten, ofschoon zij mede aan tafel zat, water dronk en een biscuit verkruimelde, terwijl de anderen zich aan koude pastij, ansjovis op geroosterd brood, paté de foie gras en dei-gelijke lekkernijen te goed deden. Het was bijna een uur, toen zij opstond, om afscheid te nemen.
alk hoop, dat gij u geamuseerd hebt, kindlief," zeide mrs. Baggot, terwijl zij hare wang streelde. «Waarom geeft ze haar geen kus 1" vroeg haar neef zich zelf af. «O, mrs. Baggot! Hoe kunt ge zoo iets vragen ? En hoe zal ik u danken ?" zeide het jonge meisje bevend. Mr. Baggot wierp een snellen blik op Roger en zeide: »Nu, mijn kind, ik hoop, dat ge mij nu vaker zult komen bezoeken ; wij hebben nu een begin gemaakt, maar dit behoeft ge niet aan uw grootvader te zeggen. Roger, wilt ge nu miss Yaldwin naar huis brengen ?" Roger liep, terwijl hij aan dit verzoek voldeed, zoo langzaam als een slak over het kiezelpad en zeide, toen zij bij no. 13 op de stoep stonden : «Deze keer valt het mij gemakkelijker, u te huis te brengen, dan de laatste maal." Voordat zij antwoorden kon, werd de deur opengedaan en Leach stond voor hen, als het beeld van een man, die veel geleden heeft, maar zijn leed met waardigheid draagt; dus kou kapitein Hope het jonge meisje alleen de hand drukken en de stoep weer afgaan. »Hoe goed zag zij er van avond uit," merkte mrs. Baggot op, die de lampen uitdraaide toen Roger weer binnenkwam. «Ja, zeer goed, niet waar ?" stemde hij vol vuur met haar in. «Zij gelijkt op hare moeder," ging zijne tante voort, «deze was zeer mooi. Ik heb haar echter slechts oppervlakkig gekend, maar herinner mij haar als eene groote, elegante vrouw, die zich voorname airs gaf en op mij uit de hoogte n verzag, wijl ik slechts de vrouw van een officier bij een Indisch infanterie-regiment was. Zij was van goede familie en bezat een groot vermogen. Arme ziel 1 Zij heeft diep naar beneden moeten dalen en kon haar hoofd nooit meer trotsch opheffen." (Wordt vervolgd,)
---