EERSTE BLAD. Uit de Residentie. „Freude soll jedes Auge verklaren Denn die Königin ziehet ein." zingt Schiller in een van zijne gedichten. Hoe gaarne zou men dat woord bewaarheid hebben gezien toen onze Koningin Donderdag de residentie binnenkwam. Doch helaas! ditmaal althans kon van vreugde allerminst sprake zijn, noch bij het Nederlandsche volk, noch bij de Vorstin. En ook zonder dat van officiëele zijde een wenk daartoe in de dagbladen ware gegeven, zou dat volk begrepen hebben dat de Koningin ditmaal in de hofstad een plicht kwam vervullen, die haar noodwendig diep moest treffen en pijnlijk aandoen. Terwijl haar Gemaal door een menschelijkerwijs gesproken ongeneeslijke kwaal is aangetast en zijn geest is verduisterd, te moeten optreden in zijn plaats, dit moet uit den aard der zaak voor eene vrouw van fijn gevoel als onze Koningin een zaak van hoogst ernstigen aard geweest zijn. Dat zij desniettemin de taak, haar opgelegd, aanvaardde en bereid bevonden werd de reeds op zich zelf moeielijke plichten van zorgzame echtgenoote en trouwe moeder te vereenigen niet die welke het Staatsbestuur medebrengen, getuigt van een moed en een geestkracht, die niet genoeg te waardeeren zijn in de jeugdige vrouw, die thans aan 't hoofd van den Staat is gesteld. Geen juichtoon begroette haar toen zij de straten doortrok, geen jubelkreet klonk haar tegen uit den mond der hoogste en aanzienlijkste waardigheidbekleeders en der leden van de Vertegenwoordiging, in wier midden zij verscheen, maar de sympathie voor haar persoon en voor haar daad sprak uit de eerbiedige en stilzwijgende hoofdbuiging van hoogeren en lageren. Het is nu eenmaal vorm en gebruik dat geen Koninklijke handeling verricht wordt zonder ceremoniën. Vandaar die stoet die Donderdag de residentie doortrok, die schitterende uniformen en costumes in de Troonzaal der Kamer. Had de Koningin kans gezien die ceremoniën te vermijden, zij had zeker niet geaarzeld om 'een daartoe strekkend bevel te geven. Zij had veel liever misschien in een stil keikgebouw, met den mcesten eenvoud, haar duren eed gezworen van trouw aan Koning en constitutie, van bescherming der rechten van het volk. Wie weet of, indien de Apeldoornsche kerk niet ware vernietigd door het vuur, niet daar deze plechtigheid zom zijn geschied. Maar nu het Hofgebruik geëerbiedigd moest worden, volgde zij ook dat. Doch vóórhaar persoon bleef zij aan het devies van eenvoud getrouw. Rustig schreed zij de Troonzaal binnen, te midden van al die heeren in galacostuum, zonder opschik, zonder aanmatiging. Het gedruisch, bij zulk een groote vereeniging van personen niet te bedwingen, verstomde eensklaps toen de Koningin werd aangekondigd, en eene plechtige stilte vervulde de zaal toen zij binnentrad. Het was alsof de gansche menigte begreep, welke opofferingen die vrouw deed door hier te verschijnen. Haar grijsfluweel kleed, haar zwart kanten hoedje deden niet denken aan de majesteit die zich, zooals sommigen verwachtten, zou vertoonen in hermelijnen mantel en een diamanten-diadeem, maar aan de vrouw, die, diep doordrongen van de noodzakekelijkheid van haar handeling, die komt verrichten in de hoop, dat ze haar gemaal, haar kind, maar ook het land zal ten goede komen. Zonder ostentatie sprak zij den eed in zijn geheel uit, nadat de voorzitter haar daartoe had uitgenoodigd. Klonk in de uitspraak hier en daar het Duitsch accent, eigen aan allen, die in Uermaansche landen geboren werden of daar lang vertoefden, in den waardigen toon waarop zij de woorden van het eedsformulier sprak, gevoelde men het besef van de gewichtige taak, waartoe zij zioh zoo plechtig verbond. En dat besef is op uitstekende wijze weergegeven in de proclamatie, door haar denzelfden dag uitgevaardigd. Liefde voor het Nederlandsche volk alleen is het dat haar aandreef. Door haar optreden — zoo mag men die woorden vertolken — wordt elk verschil van gevoelen, dat wellicht had kunnen rijzen, indien ten ander tijdelijk met het Regentschap moest zijn belast, voorkomen en belet, dat kiemen van tweedracht werden gestrooid in de harten des volks. Door haar optreden blijft de band behouden, dien Neerland door zooveel eeuwen heen verbindt aan het Oranje-stamhuis, en wordt de overgang geëffend tot de vrouwelijke regeering, die thans waarschijnlijk onafgebroken gedurende een reeks van jaren ons land zal besturen. De belofte, door de Vorstin thans uitgesproken, dat zij het voorbeeld van plichtsbetrachting en werkzaamheid in het belang van Land en Volk zal nastreven, die steeds de kenmerken waren van het Huis van Oranje, is van groote beteekenis, en haar vertrouwen op den Almachtige getuigt van dien ootmoed, zonder welken ook Vorsten geen krachtige daden kunnen verrichten. Echt vrouwelijke zachtmoedigheid en godsdienstig vertrouwen spreken eindelijk uit die slotwoorden, waarin de bede wordt geuit dat God het lijden van onzen Koning moge verzachten. Zoo ooit, dan is die bede thans gerechtvaardigd, waar dat lijden zoo lang is en de hoop op herstel helaas! zoo bittei gering. De geheele persoonlijkheid van Hare Majesteit, haar houding gedurende de jaren dat zij onzen grijzen Koning tot steun en troost was, haar eerste uiting als Regentes is zoo sympathiek, dat zij inderdaad geen oogenblik behoeft te twijfelen aan de aanhankelijkheid van het Nederlandsch volk, dat overtuigd is van haar adeldom van ziel en de waarachtigheid van haar verlangen om naar haar beste krachten land en volk te dienen, lief en leed met de natie te dragen. Het is, als men deze nederige maar plichtgetrouwe vrouw aanschouwt, alsof Goethe in zijn „Königlich Gebet" aan haar de woorden in den mond legde: „O gieb mir, Gott im Himmel ! dasz ich mich „Der Höh' und Liebe nicht überhebe." Moge de Regeering van de KoninginRegentes i'lmma zich kenmerken door eendracht in het land ! Waren gedurende de laatste dagen alle gemoederen vervuld met de gewichtige gebeurtenis van jl. Donderdag en zweeg de politiek schier allerwege, in de Kamer gaf een quaestie die in nauw verband staat tot dat feit aanleiding tot een belangrijke gedachtenwisseling. Art. 35 der Grondwet schrijft voor, dat als de Koning buiten staat is verklaard de Regeering waar te nemen, in hetnoodige toezicht over den persoon des Konings voorzien wordt door aanstelling van voogden. De Regeering schijnt van meening dat dit artikel geen imperatief voorschrift bevat en dat in dit geval althans geen toezicht noodig is. Aan den oud-Minister en voormaligen Asser afgevaardigde mr. Smidt komt de eer toe op uitstekende wijze het tegendeel te hebben aangetoond. Öeen gemis van vertrouwen in de Koningin ademde zijne rede, maar veeleer de overfciiging dat een voogdij in de gegeven omstandigheden der Koningin van onschatbaren steun zoude zijn. Er bestaat op het oogenblik zeker geen vrees voor moeielijkheden of verwikkelingen, maar als ze mochten ontstaan, dan zou men zich bitter bedroeven geen voogdij te hebben ingesteld. Ook in het belang der voorlichting van de Vertegenwoordiging ware de voogdij gewenscht. Thans wordt zij en het volk voorgelicht omtrent den toestand des Konings door de Regeering, wier leden echter het recht missen zich van dien toe stand te overtuigen naar eigen verkiezing. Bij voogden zou dit een geheel andere verhouding geven. Waarschijnlijk zal deze quaestie nog wel nader ter sprake komen, want de zucht tot vergemakkelijking mag niet leiden tot het heenloopen over grondwettige voorschriften. Wjj mogen veel te dankbaar zijn dat wij onze bestaande Grondwet goed in orde hebben, — juist in deze tijden blijkt hoe noodzakelijk het was alles wat met dynastie en Troonsopvolging in verband staat, goed te regelen, om lichtzinnig heen te stappen over voorschriften als het hier bedoelde, dat zeker niet in de Grondwet is gebracht met het doel om zich noodeloos in te mengen in de persoonlijke aangelegenheden des Konings, maar wel uit begeerte om den hechtsfen waarborg te geven tegen willekeur en zulks in het belang van de dynastie en va . hjt land. Nu de Regentes is opgetreden zullen spoedig belangrijke maatregelen van allerlei aard weer worden ter hand genomen; bij vele departementen duurde de stagnatie nog voort, daar men onder een tijdelijke waarneming van het gezag door den Raad van State geen gewichtige zaken wilde afhande len. Reeds daarom mag dat optreden in de gegeven omstandigheden met vreugde begroet worden. t n thans ook zal binnen weinige dagen de Kamer weer aan den arbeid gaan om dien niet voor Kerstmis te staken. De tijd is echter voo kort, dat men zich bijzonder zal moeten haasten om gereed te komen. --- DE EER DER WELASKIJ'S. Roman VAN MORITZ VON REICHENBACH. 42. Zjj was opgesprongen, hare borst ging hevig op en neer, htre lippen beefden. «Waarom ?" stiet zjj uit, s> waarom ?" Een schitterende blik trof haar. »Gjj vraagt waarom ? gjj neemt uwe vrjjheid niet juichend aan, Kamilla 1 Kan het dan waar zjjn, wat ik meende te bemerken, en toch niet waagde te hopen ? Kamilla, gjj, gjj aoudt mjj niet gaarne — niet met een verheugd hart opgeven ?" In onbeschrjjfeljjke verwarring drnkte zjj de handen voor hare oogen. «Spreek, spreek, zeg alles, ik weet het immers wel. Gjj kunt mg niet vergeven, neen, dat knnt ge niet," fluisterde zjj. «Kamilla 1" Hij was dicht bjj baar gaan staan, bjj trok de handen van haar gelaat weg en drukte die zoo hevig in de zjjne, dat het haar pjjn deed. «Kamilla, o God, hoe zalig en hoe eliendig maakt ge mjj in dit oogenblik! Ja, ik gevoel het, nu zou de ban tusschen ons wij ken — nu — en toch, het mag immers niet zjjn!" Hjj liet hare handen plotseling los en trad dieper terug in de schaduw van de kamer. «Laat het mjj spoedig uitspreken, wat ge toch weten moet, Kamilla. Een schuld drukt op mjjn leven. Ik heb voor jaren, een man, die een bedrieger was>, aan de verdiende straf onttrokken, omdat — omdat hjj tevens de vader was van het meisje, dat ik beminde. De wet straft het wanneer iemand van hare vertegenwoordigers zich aan zulk eene handelwijze schuldig maakt. Niemand, behalve mjjn eigen zwager, wist iets van deze daad af — zoo bleef ik vrjj van straf. Ik meende op de stilzwijgendheid van mjjn zwager te kunnen rekenen, ik heb mjj vergist. Mjjne moeder weet het na ook, hjj misbruikte dit geheim om op ongehoorde wjjze haar te kwellen, terwijl hjj steeds dreigt mjj te zullen aangeven. Ik was getuige van zjjn gedrag jegens haar in Berljjn — zjj verdraagt het zwijgend — ik weet echter wat ik te doen heb. Niet mjjn zwager zal meester over mjjn lot zjjn — ik zelf wil mjjne schuld bekennen en wil zoo mjjne moeder en ons allen van den last bevrjjden, die op mjj drukt. Men zal mjj de betrekking van Landraad ontnemen — ik zal misschien eene straf moeten ondergaan — en toch, ik gevoel, dat ik het hoofd hooger zal kunnen dragen, wanneer ik voor deze schuld van mjjne jeugd boete doe, dan nu, met het bewustzjjn, dat ik die geheim houd en mjjne moeder daaronder ljjdt. Gjj moet dit alles vooraf weten — uw trots zou deze vernedering niet verdragen. Daarom zult ge vrjj zjjn, u vooraf terng kunnen trekken. En mjjne aanklacht zal eerst volgen, nadat gjj uw verzoek om scheiding hebt ingediend." Zwijgend bad Kamilla geluisterd. Haar gelaat scheen in de stralen der maan doodeiijk bleek. Nu steeg op eens het bloed in hare wangen. «En dat meisje, dat meisje, 'twelk gjj bemint, zjj verwacht u dan, gij zoudt —" Een weemoedige glimlach speelde om zjjn mond. - «Kamilla, weet ge dan altijd nog niet, dat mjjo leven slechts één diepe, innige liefde bevat, eene liefde waarvoor al het vroegere als een vormlooze schaduw verbleekte en verzonk — weet ge nu nog niet, dat deze eenige, met geweld bedwongen en toch niet uit te dooven liefde, u behoort, u alleen ?" Een siddering overviel Kamilla. «Mjj ?" herhaal) e zjj. «Mg? — en gjj geeft mjj op? I" «Neen, ik geef u niet op, nooit 1 Maar gij weet nu, wat mg te wachten staat, ge weet nu wat ik doen moet — en dit gevoel, dat ik het moet, is zoo sterk bjj mjj, dat ik het niet tot zwegen kan brengen — zelfs niet ter wille van uwe liefde. Daarom zult ge vrjj zjjn — vrjj, voor dat de schaduw op mjj valt, die ik zelf te voorschijn moet roepen. Ten minste den eersten stap tot uwe vrjjheid moet gjj van te voren gedaan hebben." Zg zag hem aan en heldere tranen schitterden in hare oogen. «Arthur I" Hjj hield eensklaps op, hjj boog zich naar voren met wjjd geopende oogen, als konde hg niet gelooven, wat hg toch duidelijk, ten spjjt van het bleeke maanlicht, zag: zjj stak hem hare beide handen toe, zg boog zica naar hem over en hare lippen herhaalden, wat hare oogen zeiden : «Arthur, laat mjj bjj u bljjven, wat er ook komen moge l Ik ben de uwe 1" XXXI. «Ziet n wel, mama, u kan het ook niet met Theodoor klaar krjjgen," zeide mevrouw Meta op een dag tegen hare moeder. «Sedert zes weken zjjt n nn bjj ons en in onzen omgang met andere menschen is sedert dien tjjd nog niets veranderd." «Kind, ik gevoel mg niet zoo wel als anders." «0, ik wil er u geen verwjjt van maken, dat n meer belangstelling hebt voor Theodoor's zaken dan voor onzen gezelligen omgang, want, ziet u, dat vind ik eigenljjk zeer goed; ik zeide u immers reeds in Dambowa, dat ik geheel tevreden was. Maar uwe denkbeelden hadden mjj opgewekt en nu geeft het mg rust, dat u ze zelve ook opgegeven heeft. Theodoor heeft zulk een manier van doen, waartegen men zich niet verzetten kan, niet waar ?" Mevrouw Welaskjj's lippen beefden, doch Meta's gedachten waren nu al weer met iets anders bezig. «Zeg mjj eens, mamaatje, waarom was Arthnr zoo stil bjj zjjn bezoek hier ? Is hjj werkelijk ongelukkig met zjjne gravin ?" «Dat hoop ik niet — neen, neen, hjj is zeker gelukkig — hjj moet het wezen — en — hjj moet het bljjven 1" Meta zag hare moeder vragend aan. Deze kwam haar dikwjjls zoo zonderling verstrooid voor. «Weet n wat, mamaatje, ik geloot dat die morphine, die n nu altgd gebruikt om in te slapen, u niet goed bekomt. Gjj moet bet eens met choralhjjdrat probeeren, ik hoorde dat dit veel beter was." «Ach kind, dat is alles hetzelfde en ik gebruik dat middel ook maar in de uiterste noodzakelijkheid — wanneer ik veel nachten achtereen niet slapen kan." «Ik hoop, dat ge hier spoedig beter gewennen zult. Het zou mjj spjjten wanneer uwe zenuwen inderdaad zich hier in Berljjn niet goed konden houden, zooals Theodoor beweert. Mettertjjd zult n hier zeker ook wel menschen vinden, die meer naar uw smaak zjjn. Onze gezellige kring is toch zoo uitgebreid." Mevronw Welasky had slechts een droevigen glimlach tot antwoord. Hoe ver achter haar lagen nu die kleine verbeteringen, die ze eens gemeend had in dit hnis te moeten opwekken en tot stand brengen. Als een voorlooper van de wintervermaskljjkheden zon een groote bazaar alles vereenigen, wat zich tot de voornaamste kringen rek«nde. Ook diegenen, die slechts den scbjjn wilden aannemen, als behoorden ze daartoe, deden moeite om zich er bg te voegen. Aan d# «weldadigheid" waren geen perken gesteld en de voornaamste dames van Berljjn wilden natuurljjk er niet bg ontbreken. Eene van de koninkljjke prinsessen was beschermvrouw en het comité was uit eenige dames van het hof en vrouwen van alle standen, die over groote geldmiddelen konden beschikken, te zamen gesteld. «Uwe vrouw moet in het comité gekozen worden", had mevrouw Welaskjj eerst met een zweem van hare vroegere beslistheid gezegd, toen de bankier aan tafel van de zaak sprak. Een schouderophalen was Theodoors eenig antwoord en slechts ter loops had hjj later opgemerkt : «Ik betaal een groote bjjdrage en op den daarvoor bepaalden dag zullen wjj er heengaan en deze weldadige prullemarkt eens bekjjken. Voor 't overige zult ge er niets mede te doen hebben, Meta." En volgens dit programma stond de landauer, op den dag van den bazaar, mede in de rjj der equipages, die voor het huis, waar deze plaats had, stil hielden. Een bonte menschenmenigte golfde door de zalen, waardoor de bankier zich met zjjne dames zoo goed mogeljjk vooruitbewoog. Vele officieren waren onder de bezoekers van de tentoonstelling, en het viel mevrouw Welaskjj op, dat haar schoonzoon de meesten van hen groette, doch ook, dat zjjne groeten zeer koel en somtjjds zelfs in 't geheel niet beantwoord werden. (Wordt vervolgd.) --- BUITENLAND. OVERZICHT. Belgle. Da Kamerleden der rechterzjjde hebben opnieuw eenige bijeenkomsten gehouden en basloten het voorstel-Janson tot herziening der Grondwet niet in behandeling te nemen. Het Ministerie heeft zieh toen ook bereid verklaard zjjn eigen plan tot grondwetsherziening te laten varen. FnuütrUK. Te Delle, nabjj Belfort, is zekere Py wegens spionnage gevangen genomen. Hij is afkomstig uit het departement Sjmme, was vroeger werkzaam bjj de genie-werken en later ambtenaar bjj de accjjnsen te Belfort, uit welke betrekking hg voor een paar weken zjjn ontslag had genomen. Hjj was sedert eenigen tjjd verdacht en werd mistdien in het oog gehouden. Van eene rei; naar Zwitserland in Frankrjjk terugkeerende, werd hjj bg het uitstappen uit den treia gevangen genomen. Bg een onderzoek in zjjne woning moeten bewjjzen van zjjne schuld gevondea zijn. Ook moet hjj reeds bekend ea verklaard hebben, dat zjjne veelvuldige uitstapjes naar Zwitserland dienden om van daar zjjne correspondentie naar Berljjn te zenden. Een correspondentie der Kölnische Zeitung schrijft uit Parjj*, dat vele vroeger monarchistische afgevaardigden den strijd tegen de Republiek niet wenschen voort te zetten, vooreerst omdat niet meer met goed fatsoen kan worden ontkend, dat de Republiek «bewoonbaar" is en in de tweede plaats omdat de pogingen om haar omver te werpen hopeloos scojjnen. «Zijn de Regeering en met haar de oude republikeinsche partgen verstandig genoeg, zoo gaat deze correspondentie voort, om van deze stemming gebrnik te maken en vooral om aan de geestelijkheid geen gegronde reden tot klagen te geven, dan staat men wellicht vojr eene uiterst belangrijk* omkeering in de binnenlandsche pulitiek, welke de Ripubliok voor eene reeks van j iren onaantastbaar zou maken. Zalke aanloopjes • tot bekeering der monarchisten zgn reeds üerhaaldeljjk beproefd, maar telkens afg-stuit op den onwil der oude republikein«n. Thans staan de kansen bijzonder gunstig, daar du nawerkingen van het Boulangisme voor de monarchie noodlottig zgn geweest." In de Couloirs der Kamer van Afgevaardigden werd gister verzekerd, dat het te Nuza.voorgevallen incident bjj de opvoering van de pantomine «Garibaldi è Djjon", overdreven is. Er heeft geen beleediging van de Duitscha vlag plaats gehad. Da prefect heeft de verdere opvoering verboden. De zaak zal geen verder gevolg hebben. Het onderzoek naar de moordenaars van den generaal Seliwerstoff te Parjjs wordt voortgezet. Volgens de National zouden 20 Russische politieagenten uit Petersburg zgn gekomen om de Fransche politie te helpen. O^k bjj den boekhandelaar Keva, den uitgever der geschriften van Louise Mtchel, heeft eene hniszoeking plaats gehad, die echter niets opleverde. Da Fransche bladen verzekeren, dat de Rigeering tegen de buitenlandsche anarchisten, vooral tegen nihilisten, maatregelen zal nemen. Gister werd voor Saliwerstuff een ljjkdienst gehouden, na afloop waarvan het ljjk naar Petersburg is vervoerd. Volgens do Temps heeft Minister Ribot den Russischen zaakgelastigde von Kotzebue zgn leedwezen over den moord uitgedrukt. UHitfehland. Eergisteren ving in den Pruisischen Landdag de eerste lezing aan van de bekende belastingontwerpen. De Minister van Financiën Miquel hield tot toelichting een rede, die een gunstigen indruk maakte door haar duidelijkheid en eenvoud. Ook Miquel, wiens verdiensten reeds lang algemeen zgn erkend, bljjkt te behooren tot de bescheidenen, — een soort dat ia de politiek anders tegenwoordig heel zeldzaam is. Miquel begon met een woord van lof aan zgn voorganger en aan de ambtenaren; alleen door 't geen zjj verricht hadden, was 't„hem mogelijk geweest reeds na 4'/j maanden met zulke omvangrijke ontwerpen op te treden. Hg waarschuwde zich niet te laten verleiden door den tgdelgken gunstigen stand der financ ën en wees op het weinige, dat in de laatste jaren was verricht voor de schulddelging. De toon van Miquels rede was verzoenend in alle richtingen ; hier stelde hjj gerust ten opzichte van overdrijving van de sociale politiek; daar betoonde hg zich wars van het uiterste van de agrarische politiek. Hij besloot zgn rede met de woorden : Wjj drjjven geen eenzjj lige sociale politiek, noch een eenzjjdige agrarische politiek; maar wjj verheugen ons in den toenemenden welstand van de verschillende klassen der bevolking ; het werk dit wjj te veirichten hebben, bestaat in het betrachten van gerechtigheid tegenover allen, en waar op de gerechtigheid een beroep wordt gedaan, kent men in Pruisen geen partgen. De rede van Miquel werd luide toegejuicht, 10 sprekers bleken voor, 6 tegen de ontwerpen ingeschreven. Reichensperger, ultramontaan, er- kende dat de bestaande toestand onhoudbaar was, muur bad veel bezwaar tegen bet ontwerp, vooral tegen de verplichte opgave van bet inkomen. Rauehaupt verklaarde een beslist voorstander van de ontwerpen te zijn, ook van de verplichte opgave van bet inkomen. Men begrjjpt, dat de eerste lezing in éen zitting niet afliep. De Minister van Financiën gaf juist geen goed voorbeeld voor een snelle zakeljjke behandeling, want hjj sprak twee uren. De algemeene vergadering der Duitsche Oostafrikaansche maatschappij heeft het contract met de rjjksregeering bekrachtigd. Na al hetgeen reeds uit den hoofdinhoud van dit stuk is medegedeeld, komt het overige voernaineljjk hierop neder: Onverminderd de rechten, welke de maatschappij bjj verdrag heeft verkregen ten opzichte van het kustgebied met hetgeen daarbij behoort en het eiland Mafia, zoowel als buiten het gebied waarvoor de keizerljjke beschermingsbrief is verleend, deet de rjjksregeering — voor zoover het kustgebied met toebehooren, het eiland Mafiia en het gebied van den beschermingsbrief betreft — aan de maatschappij afstand van het recht ter verkrijging van eigendom door inbezitneming (bezetting) van onbeheerde gronden, behoudens: 1. het wettig recht van derden op zulke gronden ; 2. het recht der rjjksregeering om ombeheerde gronden, voor zeover zjj zulks in het belang van bestuur en veiligheid voor het kust- en beschermingsgebied noodig mocht achten, voor het i'ijk in eigendom te verkrjjgen; 8. het recht der rjjksregeering om, in het belang van landbouw en boschcultuur, ook voor de maatschappij verbindende bepalingen vast te stellen aangaande de exploitatie der wouden. Aan de maatschappij wordt het recht toegekend ter oprichting eener bank met het privilegie der uitgifte van bankbiljetten. Zjj behoudt hare tegenwoordige bevoegdheid om koperen en zilveren munten te doen slaan en uitgeven, die bjj de openbare kassen van het kustgebied en wat daarbjj behoort, alsook bjj die op het eiland Mafia en in het gebied van den beschermingsbrief, in betaling moeten worden aangenomen. Italië. De tweede politieke rede, die de Minister Crispi in dezen verkiezingsstrijd te Turjjn heeft gehouden, heelt in Italië minder indruk gemaakt dan de eerste rede, die de Minister voor eenigen tjjd te Florence hield. Men is algemeen teleurgesteld, dat de heer Crispi niet, geljjk verwacht was, bezuiniging op de begrooting van oorlog in het verschiet stelde, maar alleen een beperking der openbare werken aankondigde. Daarentegen werd het overal met bljjdschap vernomen, dat de Eegeering geen nieuwe belastingontwerpen zal voorstellen, maar allereerst zal overgaan tot een hervorming der inkomstenbelasting, opdat de lasten der minder bemiddelden verlicht worde. Niettemin gelooven toch de Regeeringsgezinde bladen, dat ook deze rede van Crispi goeden invloed zal oefenen op de aanstaande verkiezingen, vooral omdat de heer Crispi uitvoerig betoogde, dat de tegenwoordige Eegeering niet aansprakelijk kan gesteld worden voor een tekort, hetwelk reeds bestond, toen hg de leiding der zaken op zich nam. Vereenlgde Staten. De regeling der wereldtentoonstelling te Chicago schijnt in een hopelooze verwarring. De Chicago Herald zegt, dat het geheele plan in groot gevaar verkeert. Ten gevolge van complicatiën, voortspruitende uit een tweevoudige autoriteit, is het mogelijk, dat het plan geheel zal opgegeven worden, de commissie te ontbinden en de wet in te trekken, waarbjj Chicago wordt aangewezen als de plaats, waar de tentoonstelling zal gehouden worden. Deze quaestiën werden Dinsdag officieus door de commissie behandeld an de leden verklaarden, dat als de commissie voor het Sout Park niet voor rede vatbaar is, de g«heele quaestie der plaats heropend zal worden, hetgeen beteekent, dat de tentoonstelling niet in Chicago zal komen. Vele commissie-leden verklaren, dat zjj niet langer vertrouwen hebben in het plaatseljjk bestuur. Behalve deze moeilijkheden heeft men nog b(jna onoverkomelijke zwarigheden, voortspruitende uit het ongelukkige Mac Kinley-tarief, dat vreemde inzendingen feiteink onmogelijk maakt. VERSPREIDE BERICKTEK De heer Herbert Ward, een der officieren van Stanley's expeditie, heeft zich uitgelaten over de beschuldigingen van Stanley tegen zjjne officieren. Op de vraag wie verantwoordelijk is voor de grc welen in dat deel der expeditie gepleegd, antwoordt bjj dat Stanley daarvan de verantwoordelijkheid draagt en hjj beschuldigt hem de vreeseljjke mededeelingen alleen openbaar te hebben gemaakt om daardoor de aandacht van zjjn eigen misstappen af te leiden. Hjj was het die majoor Barttelot aan het hoofd stelde van het kamp van zieken en wilden, hoewel hg wist dat Barttelot daarvoor geheel ongeschikt was. Bovendien was algemeen bekend, dat Stanley en Barttelot een alkeer van elkaar hadden. Niettemin ververzekerde Stanley, vóór bjj verder trok, aan Barttelot, dat hg gelooide 6en goede keus te hebben gedaan, door hem aan het hoofd der achterhoede te stellen. In zooverre was die keus wjjs, zegt Ward, omdat Barttelot als echt Britsch soldaat Stanley's bevel tot in het kleinste stipt zou uitvoeren. Zoo nauwgezet deed hjj dit zelfs, dat hg, toen hongersnood dreigde, weigerde de kisten met levens- en geneesmiddelen te openen, die Stanley hem bevolen had voor zjjne expeditie te bewaren. Indien iemand te laken valt, zegt Ward, is het Stanley, die zjjne metgezellen oefende in onverschilligheid tegenover menscheljjk leed, en zjjne lastdragers als lastdieren behandelde. Toen hg Barttelot benoemde kon hjj vooruit weten, welke gevolgen dit zou hebben. Hjj liet hem echter in groote onzekerheid achter, door de vage instructiëa die hjj hem gaf. Door de overeenkomst, die hjj met Tippo Tip zou hebben gesloten, gat hg hem min of meer aan de genade van den Arabier over. Volgens de Berliner Polit. Nachrichten heeft Keizer Wilhelm aan dr. Koch het grootkruis van den Eooden Adelaar geschonken. Te Weenen zjjn in de verschillende ziekenhuizen verdere inlichtingen gedaan. De verschijnselen, die zich bg de patiënten voordeden, bevestigden de berichten uit Berljjn. Dr. Ullmann, een ervaren bactereoloog, die verscheidene maanden met Pasteur en met Koch samenwerkte en die kort geleden te Berljjn is geweest, waarschuwt ook tegen al te hoog gespannen verwachtingen bg het [genezen van vergevorderde tering. Naar zjjn oordeel zal er een geheel jaar mede heengaan voor men uit herhaalde inspuitingen, bjj lange tusschenpoozen toegediend, zich een juiste meening over de geneesbaarheid van tering zal kunnen vormen. Wat uitwendige tuberculose betreft, kunnen echter gunstige resultaten verwacht worden, ofschoon het nog niet zeker is dat de ljjder na schijnbare genezing niet weder zal instorten. Ook dr. C. M. Campbell verheft in de Times eene waarschuwende stem tegen de meening, als zou de gunstige uitwerking van het nieuwe geneesmiddel vast staan. 81echts al te vaak, zegt hg, wordt een dergelijke goedgeloovigheid als het publiek nu toont door een tjjdperk van niet minder onredelijk ongeloof gevolgd, die der goede zaak veel kwaad doet. Op Koch's methode zjjn nog enkele tegenwerpingen te maken. Aan 't Hbl. wordt nog nit Berljjn geseind: Volgens mededeelingen uit goede bron zal het nog wel twee maanden moeten duren, voordat professor Koch's geneesmiddel tegen de tuberculose in voldoende hoeveelheid voorhanden is om alle wetenschappelijke inrichtingen en openbare ziekenhuizen daarvan te kunnen voorzien. Volgens het Berliner Tageblatt heeft Koch de beschikking over het geneesmiddel aan Keizer Wilhelm overgelaten. Het Fransche geneeskundige weekblad La Semaine Medical, dat, naast zjjn gewonen correspondent te Berljjn, nog een speciaal en deskundig berichtgever derwaarts heeft gezonden, om de ontdekking van prof. Koch te bestudeeren, ontving van dezen het volgende telegram: »18 Nev. 1890, 12 n. 35 m. Gisteren in de kliniek van dr. Krause vertelde men ons openlijk, dat er in een geval van vergevorderde tuberculose een sterfgeval aan longoedum had plaats gehad na de inspuiting. Uit zeer bevoegde bron verneem ik dezen morgen, dat dit geval niet op zich zelf staat. Nadere bijzonderheden zullen spoedig volgen. Dr. A. Bémond." Bg alle, volgens de methode van Koch behandelde tuberculeuse patiënten zwellen de aangetaste deelen bg de door de inspuiting opgewekte koorts belangrijk op. Het schijnt dat deze zwelling bg aandoeningen der inwendige organen op zich zelf levensgevaar kan veroorzaken. Hieruit moet het bovenstaande telegram waarschjjnljjk verklaard worden. Men doet dus wèl door de verwachting ten opzichte van de genezing der eigenljjke longtering voorloopig nog niet te hoog te spannen. De Congo-ij uaes tie. Een telegram, dat de Times van zjjn correspondent te Brnssel ontvangt, luidt aldns: »Het wordt thans duideljjk, dat het verzet dat door Nederland onder leiding derAfrikaansche Handelsvennootschap te Botterdam wordt gevoerd, de voorgestelde invoerrechten in den Congo-staat enkel gebruikt als voorwendsel, maar in werkeljjkheid ten doel beeft het gebied van den Congo-Staat aan Frankrjjk te doen overdragen." Vermoedelijk vindt deze bewering haren oorsprong daarin, dat de Fransche Regeering, welke zich den voorrang heeft bedongen bg een eventueele overdracht van den Congo-Staat, allengs tot het inzicht schijnt te zgn gekomen, dat de invoerrechten schadeljjk zjjn voor de ontwikkeling van de Congo-landen in het algemeen. Het verzet van ons land dagteekent echter reeds van vroeger, toen de Fransche afgevaardigden ter Brnsselsche conferentie volstrekt geen bezwaren opperden, maar aan een hunner integendeel een zeer krasse bedreiging tegenover ons land, wegens de houding onzer Begeering, in den mond werd gelegd. Nu wordt naar een verklaring gezocht van Frankrjjks veranderde zienswjjze en komt men' te Brussel met het dwaze verzinsel voor den dag, dat Frankrjjk ons heeft opgestookt 1 Ter conferentie heelt Frankrjjk de ware beteekenis van het onverwacht ingediende voDrstel omtrent de invoerrechten niet doorzien. Dat voorstel is eerst gedaan, nadat de conferentie een half jaar lang vergaderd was geweest (van 18 No v. 1889 tot 10 Mei 1890), en het werd behandeld zonder dat de voornaamste belanghebbenden — de handt 1 en de aan den Congo gevestigde personen, o. a. de zendelingen — gelegenheid hadden gehad zich te doen hooren. Is het wonder dat, toen na het bekend worden van het besluit der conferentie de werkeljjke toedracht en de ware bat eekenis der invoerrechten nauwkeurig zgn nagegaan, van vele zijden de ernstige bezwaren der Nederlandscbe Eegeering werden beaamd en het verzet toenam ? Is het zoo vreemd, dat ook de Fransche Eegeering toen tot de overtuiging kwam, dat men zich op een verkeerden weg bevond ? Niet onze Eegeering heeft zich door Frankrjjk op het sleeptouw laten nemen, maar zoo dit land thans tot een ander inzicht is gekomen, is de reden daarin te vinden, dat het bjj nauwkenriger overweging en beter ingelicht o.a. door bisschop Augouard, de juistheid van Nederland's verzet heeft ingezien. Het pleit waarljjk niet voor de kracht der tegenpartij, dat zij van een louter humanitair en economisch vraagstuk een politieke quaestie wil maken en nog wel met volkomen omkeering der geschiedkundige waarheid. (Hbl.) De Times bevat ingezonden stukken van lord Wolseley en den heer Sidney Buxton, waarin Nederlands houding in zake de Congoquaestie wordt afgekeurd. De Times maakt daarvan gebruik tot een heftigen aanval tegen Nederland. In strijd met het eerste artikel, dat het blad en langs aan de Congo-quaestie wjjdde, zegt het blad nu, dat Nederland nimmer de beginselen van den vrjjen handel heeft aangenomen. De Times vermoedt, dat de Nederlandsche Eegeering in het ^geheim wordt gesteund door de Fransche Eegeering en spoort de mogendheden aan te beletten, dat aldus de bestrijding van den slavenhandel wordt beletDe Standard bevat een zeer welwillend hoofdartikel over Nederland naar aanleiding van het Eegentschap der Koningin. Het blad besluit echter zgn beschouwingen met een aansporing tot de Nederlandsche Eegeering om door te volharden bg haar houding in de Congcquaestie de goede verstandhouding met de mogendheden niet op het spel te zetten. ---