Bij deze Courant behoort een Bij deze Courant behoort een BIJVOEGSEL. BURGEMEESTER en WETHOUDERS van Assen brengen t^r openbare kennis, dat de Riad dier gemeente in zijne vergad ring van 27 Maart 1.1., in verband met de stijging der kolenprijzen, heeft besloten met ingang van 1 April e.k den prys van bet gas te verhoogen met f 0.01 per 91'. Assen, 29 Maart 1900. Burgemeester en Wethouders vnd., M. A. D. JOLLES. De Secretaris, J. WI J TEM A. --- De BURGEMEESTER van Assen verwittigt De BURGEMEESTER van Assen verwittigt belanghebbenden, dat 9Iaandag 2 April e.k., des voormiddag tusschen 10 en 12 uur, zitting zal worden gehouden tot het opmaken en teekenen der Attestatiën de V ila voor pensioanen. Assen, 31 Maait 1900. De Burgemeester voornoemd: M. A. D. JOLLES. --- Uit de Residentie. Sinds lang heeft niets zoo'n beweging in onze Hofstad teweeg gebracht, dan een eenvoudige briefkaart, waarmede het gemeentebestuur een ingezetene beleefdelijk verzocht op te geven, waarom zijn sinderen niet voorkwamen op de lijsten van hen, die als onderwijs ontvangende geboekt staan. Was het, omdat in den laatsten tijd zooveel over leerplicht is geredekaveld, dat deze briefkaart zoo de aandacht trok? Ten deele zeker. Het viel sterk op, dat op een oogenblik, dat de wet behandeld werd, welke een onderzoek naar de thuisblijvende kinderen noodzakelijk maakt voor het geheele land, in de residentie niet alleen statistieke gegevens werden verzameld daaromtrent, maar zelfs aanschrijvingen werden gericht aan ouders, om de oorzaken van waarschijnlijke nalatigheid op te geven. Gemeentelijke zachte dwang dus reeds in stede van te verwachten algemeene wetsdwang. Maar toen de bestrijders van leerplicht met die grief voor den dag kwamen, moesten zij spoedig bakzeil halen, in zoover bleek, dat niemand minder dan de antirevolutionaire gewezen Minister Mackay indertijd eene aanschrijving had gericht, waarin werd vooropgesteld de noodzakelijkheid, om aan de onderwijzers, hoofden van scholen en huisonderwijzers, telken jare opgaaf te vragen van de namea der kinderen, aan wie ze onderwijs gaven, met het doel, om zoodoende het schoolverzuim beter te leeren kennen. Wel is waar sloot dit niet in een bepaald voorschrift aan het gemeentebestuur, om bij ouders te gaan vragen, doch daar gebleken was, dat de opgaven der onderwijzers niet altoos juist waren, kon men het vragen aan de ouders als een zeker niet ongeoorloofd controlemiddel beschouwen. Doch de zaak zelve trok dan ook minder belangstelling, dan de vorm van de briefkaart. Ea juist daarin zit het karakteristieke. Een paar hooge heeren, zelfs een lid van den Gemeenteraad, waren verbolgen over deu vorm en den tooa van het gemeentelijk epistel. Waar de wet tot niets verplichtte, had men ten minste in de Hofstad hoffelijkheid kunnen betrachten, door b.v. te schrijven: „Aangezien blijkens de in ons bezit zijnde gegevens uw kinderen niet voorkomen op de lijsten van hen, die onderwijs genieten, zou het ons bijzonder aangenaam zijn te vernemen, of ten deze niet aan een misverstand moet worden gedacht, eD, zoo neen, welke bijzondere oorzaak waarschijnlijk daartoe aanleiding heeft gegeven. „Iödien u de welwillendheid zoudt willen hebben ons eenige inlichting ten deze te geven, dan zoudt u het gemeentebestuur buitengewoon verplichten." Ziet, als in soortgelijken vorm zou geschreven zijn, dan zou zelfs de hooggeplaatste edelman bezwaarlijk zich aan den vorm hebben kunnen stooten. Doch op het raadhuis in de bureelen van onderwijs had men een oogenblik vergeten in de Hofstad te wonen en had men, hoewel beleefdelijk, toch buitengewoon kort om inlichting gevraagd, waarom dit kind geen onderwijs genoot. En nu was heel den Haag in last. Daarover is in de couranten, in de koffiehuizen, in de binnenkameren geschreven en gewreven, de ambtenaar, de wethouder van onderwijs, het gemeentebestuur zijn over den hekel gehaald en natuurlijk heeft zich dit alles opgelost in een interpellatie in den Gemeenteraad, heeft de wethouder van onderwils ainende honorable moeten doen, omdat hij waarschijnlijk den vorm der kaart over 't hoofd had gezien, en is er over de zaak gepraat, alsof het leven er van afhing. Inderdaad, men moet maar in de Hofstad zijn om hoofsche vormen te leeren! En de arme ambtenaar, die, in 't volle besef zijn plicht te doen, door, nu dit jaar de bevolkingsagenten bezig zijn met de algemeene volkstelling en daarom niet aan de huizen kunnen gaan vragen, een gedrukte briefkaart de wereld in te sturen om de inlichtingen te vragen, zal het wel hebben moeten bezuren, dat hij in den stijl van zijn formulier niet beter heeft acht geslagen op de hoofsche taalvormen, waarin men sommige Haagsche ingezetenen dient te naderen. Dat deze persoonlijkheden niet gesteld zijn op leerplichtwetten, die ten slotte ook zonder beleefdheidsvorm tot antwoorden verplichten, is begrijpelijk, maar dat menschen met gezond verstand zoo'n drukte kunnen maken over ontvangst van een vraag, die zij weten, dat zij, als ze niet willen, niet behoeven te beantwoorden, dit is toch wel wat erg. Veel minder heeft men zich vermoeid met het uit Eugelsche bron afkomstige bericht omtrent een opstandje in Suriname van Engelsche gevangenen tegen Hollandsche gevangenbewaarders, en dat nog wel, omdat de Hollanders uit rassenhaat de Engelsche gevangenen slecht zouden hebben behandeld. Officieus is dat bericht spoedig teruggebracht tot de waarde van een praatje, waarbij de Engelsche gentlemen zijn gereduceerd tot Britsch-Indische koelies en de rassenhaat tot een hersenschim. Inderdaad, zoo ergens, dan zou er in ons Suriname al heel weinig , reden zijn om het Engelsch of de Engelschen te haten, want het verkeer met hen is zoo druk niet en in het land zelf zijn er zeker geen Engelschen. Wat de koelies aangaat, ja, die komen er, doch met groote moeite, omdat Engeland er niet toe is overgegaan ze uit Britschludië te zenden als arbeiders, dan na de sterkste waarborgen omtrent een goede behandeling en vrijheid om terug te keeren na afloop van het dienstcontract. In den loop der jaren heeft dan ook altoos de groote strijd ter zake der immigratie daarover geloopen, of het wel goed was die Britsch-Indische arbeiders te laten repatrieeren, of het niet veel beter was ze door goede vooruitzichten te binden om in Suriname te blijven. Zoo ergens, dan heeft in Suriname het Hollandsch element de BritschIndische onderdanen van de Koningin van Engeland nooit teruggestooten, maar veeleer gepoogd ze in 't land te houden. En nu zou op eenmaal, alleen wegens den Transvaal-oorlog, in Suriname een kentering zijn gekomen, zoodat het Hollandsch elemeut zich zou hebben gekeerd tegen . . . gevangenen, omdat ze met Engeland verband houden! Geloove wie het wil, maar niettemin is dit praatje eene waarschuwing, waarmede men rekening moet houden. Er zijn in de laatste maanden reeds meer praatjes over Suriname in de wereld gekomen. Er zou sprake zijn geweest van een verkoop van dat land door Nederland aan Amerika. Natuurlijk onwaar. Maar hoe komen dergelijke praatjes in de wereld? Dat kan alleen het geval zijn, als er van zekere zijde behoefte bestaat de aandacht op zulk een zaak te vestigen. Voorloopig misschien alleen daartoe, maar later om, naar aanleiding daarvan, ernstig op gevaren te wijzen, die door of in dat land dreigen en op de eene of andere wijze te trachten er zich mede te bemoeien. Daarom is het zeker niet onjuist gezien van hen, die sedert jaar en dag ijveren om Javaansche arbeiders naar Ned. West-Indië te zenden. Men maakt zich dan los van Britsch-Indische emigranten, die wegens hun nationaliteit invloed van Engeland kunnen noodig maken; bevordert eigen scheepvaart; en behoudt de eenheid van het eigen Rijk in Oost en West. Ook al kost Javaansche immigratie wat meer, de voordeelen uit een politiek oogpunt wegen daar wel tegen op. Ondanks alle staatkundige binnen- en buitenlandsche vraagstukken, weet het Haagsche publiek zich goed te vermaken. De winterachtige lente bevordert trouwens het bezoek van schouwburgen en concerten nog zeer. Er zijn dezer dagen avonden geweest, dat de menschen, behalve tusschen kleinere liefhebberijen, de keuze hadden tusschen opera's, groote concerten en tooneelvoorstellingen en bijna overal was het vol. En dat ofschoon er zooveel geofferd is en wordt voor allerlei zaken van liefdadigheid. Werkelijk, op het punt van uitgaan zijn wij in den Haag niet hoofsch, maar zeer vrijzinnig. En dat er veel moois kan worden gehoord en gezien, is buiten kijf. Verklaarbaar dan ook, dat onze Koningin met haar moeder, in het laatst van het seizoen, nog het meest zich vertoont. Deze week zelfs binnen enkele dagen hebben de Vorstinnen Lunardi in de Eransche Opera, een Nederlandsch tooneelsluk van Eokke Bos en de „Taunhauser" van de Nederl. Opera gehoord. Eu wat zeker pleit voor de uitvoering van laatstgemeld gezelschap, de rijtuigen waren om 10 V* uur besteld en de Koninginnen bleven van 't begin tot het einde. Voor de Nederlandsche Opera is dat bezoek inderdaad een hulde aan de voortvarendheid van haar leider, den heer C. van der Linden, en de offervaardigheid van de commissie van bijstand, eenige Amsterdamsche heeren, die zich niet ontzien diep in de beurs te tasten, om de zaak op vasten grond te brengen. Zij worden daartoe enkel geleid door de overtuiging, dat ook in den operazang de eigen taal het voertuig moet zijn der gedachte. En als men zich nu beklaagt, dat desniettemin de thans opgevoerde werken niet oorspronkelijk zijn, dan vergete men niet, dat dit schier overal in de geheele wereld het geval is, maar bovendien, dat binnenkort een oorspronkelijke Nederl. opera van deu heer Muuch zal worden opgevoerd, die zeer veel goeds moet bevatten. Hoe zou daaraan met eenig succes kunnen gedacht worden, indien men geen eigen Nederl. gezelschap bezat. De nieuwe behandeling van de Hogerhuiszaak heeft weinig opgeleverd, wat zou kunnen doen vermoeden, dat de revisie-aanvraag zal worden toegestaan. Wel heeft de verdediger zeer aardige bijzonderheden te voorschijn gebracht uit den bundel stukken, maar of zijne scherpzinnige opmerkingen bij de raadsheeren zullen inslaan, is de vraag. De revisiewet, die alleen nieuwe feiten eischt, maar niet verplicht alvorens te beslissen over eenige aanvrage, tot openbare behandeling der zaak, schijnt een zeer dik kamerscherm te zijn, dfit het licht der waarheid moeielijk laat doorschemeren. De verdediger moet, om zijn revisie-aanvrage te verdedigen, alles doen wat hij zou moeten om bij de nieuwe behandeling de belangen zijner clienten voor te staan, maar hij weet vooraf, dat al zijue beschouwingen, bespiegelingen en berekeningen, hoe fijn ook, geen kans hebben de aanvrage te doen slagen, indien niet het nieuwe feit daghelder, zonder nader onderzoek, op een blaadje aan de rechters kan worden aangeboden. Intusschen, alle hoop is nog niet vervlogen voor de Hogerhuizen, zoolang de 18e April niet voorbij is. --- Op een haartje na. ROMAN van HEADON HILL. 36 Volborth antwoordde: ode hereeniging van Olga met Boris Dubrowski heeft natuurlek onheil te beduiden, ofschoon het mij nng niet gelukt is, vast te stellen, of jij het op u voorzien heeft, dan wel op voornamer wild," antwoordde Volborth. «Waarschijnlijk beide, want ééa ding kan ik u meed* elen, waarbij ik op uwe stilzwijgendheid reken: Dubrowski heeft haar voor de geheele bende toegangskaarten onder een valschin naam bezorgd, die hun den toegang tot de 'errassen en het park van Versailles verscbaff>n. Hunne Majesteiten en de samenzweerder zullen echter zoo strer.g van elkaar gescheiden worden gehouden, dat ik voor eenig gevaar voor den C«aai en zijne gemalin niet beducht ben, maar ik hoop dat gij u daar niet zult laten zien, Spencer." »Zoo als ik u reeds heb gezegd, Paul, verschaft het mij geen bijzonder genoegen, nagezeten te wordeD," antwoordde Fortescue en nog vóór Volborth hem tot een nauwkeuriger opgaaf van zijne plannen kon dwingen, veranderde hg bet onderwerp van gesprek eu sprak over zgne bezorgdheid omtrent Laura Metcalf. »Gjj behoeft u wegens miss Metcalf voor het oogenblik niet ongerust te maken," haastte V 'borth zich te verzeker n, die voor elke toespeli g dat hg Laura aan peraren blootstelde zeer gevo lig was. jAlle werkzame leden van de bende zijn bier te Pargs en staan onder zorgvuldige bewaking. Vors in Palitzin zelve, Anna Tschigorin, Weletzki, Krasnowitsch, Serjow en Delaval worden door Restofski bewaakt en diens personeel staat in contact met de Fransche politie. Wanneer het hen hier tegen loopt, zal het tijd genoog zijn, zich wegens Blatrgeldie zorgen te maken, en ook dar slechts, wanneer het hun gelukt, zich ta verdeel n Fortescue trok een zeer scheef gezicht en antwoo dde: »Ean gevaar in hei vooruitzicht is niet aangenamer dan een reeds bestaand, wanneer het een meisje bedreigt, dat men lief heeft — dat moet gij toch bekennen, Volboith. Door desa menschen niet in hechtenis te willen nemen, vóór het u schikt, hebt gij geweigerd dit gevaar uit den wetr te ruimen, en daar ik al* man van eer de inhechtenisneming niet achter uw rug in Engeland wilde la*en geschieden, geeft het niets om nog langer over deze zaak te spreken." Het onderwerp van gesprek stond Volborth niet aan en hg stond op om heen te gaan. Fortescui deed ook geene poging om h«m tot langer blijven over te halen en verontschuldigde de bereidwilligheid, waarmede hg de deur opende, mei de opmerking, dat zij elkaar dien avond nog zouden zien, wijl hij naar het diner van het Engelsche gezantschap ging en met het gezelschap van den gezint de frestvoorstelling van het theater francais dacht bij te wonen. »Miss Metcalf heeft mij eene boodschap aan freule Vassili opgedragen — geen hoogverraad, slech's eene meisjesaangelegenheid — waarvan ik mg daar hoop te kwijten," verklaarde hij. «Omgeven door de menschen van het gezantschap, zult gij, duokt me, wel veiligzgn," merkte Volborth op, »en in het theater bestaat niet het minste gevaar, maar wees voorzichtig, warneer gg naar huis gast." Toen Volborth was vertrokken, wierp Forfescue zich op een stoel en barstte in lachen uit. «Waar het koelbloedig, onbarmhartig wegwerpen van menschenlevens ten dienste van eene zaak betref-, gaat niets boven het Russische politiesysteem," zeide hij bij zicbzelven. »Daar hebben wij nu een maa, die, zooals ik oprecht geloof, voor mij zooveel genegenheid gevoelt, als hij in staat is te voelen; ng kent mgn gevaar en toch wil hij geen vinger uitsteken, omdat — omdat het niet in zijne kraam past." Een tijdlang bleef hij in diep nadenken verzonden zittan. «Nu, ik heb hem ten minste niets voorgelogen," zeide hg, toen hij eindelijk opstond om zich voor het dio?r te kleedan. nis geloof, dat elk onpartijdig Engelschman zou toegeven, dat mgn "doel mijne middelen rechtvaardigt." Wg hebben geene reden, om de fe?stvoor stelling te beschrijven. Het eenige gedeelte, waarmede wjj te maken hebben, is het oogenblik, waarin Mount Sully het begroeticgsgedicht aan den Czaar en de Czarina voordroeg. Toen de geestdrift der toehoorders een weinig was bedaa-d, welke door de sctiaaratelooze vleierijen, die de rijmelaar Hunne Majesteiten in 't gezicht slingerde, ta weeg gebracht was, sloop Fortescue van zgne plaats en zocht de gang op, welke achter de loges van den eersten rang liep, waar hg llma Vassili vond, die reeds op hem wachtte. »lk kan maar een oogenblik blijven, anders zou mijne moeder mg missen, dio met graaf Woronzoff in deze loge zit," zeide zg, op eene deur wijzend »Een oogenblik is ook voldoende, want ik heb alles opgeschreven," antwoordde Fortescue, terwijl hij haar een verzegelden brief gaf. Alles, wat ik van u verzoek, is, dat gg de in den brief aangegeven aanwijzingen uitvoert. Zijt gg zeker van uw moed, freule. »Bitreft het niet mijne geliefde meesteres, Laura, u en ook een weinig dien armen Boris ?" zeide zij met een ernstigen glimlach. »Ja, aan mgne moed zal het niet ontbreken, daarvoor behoeft gij niet bang te zgn." »Dan wensch ik u goeden nacht, freuille Vassili, en moge de dag van morgen ons geluk aanbrengen 1" zeide Fortescue, toen hg haar verliet om naar zijtje plaa's terug te keeren. Daar bleef hg tot aan het einde der voorstelling, r.' nder dat hij van Volborth iets gezien had, noch in een der loges, welke het Russische gevolg waren toegewezen, noch onder de onmiskenbare p ilitiespionnen — R'issen en Franschen — waarvan het in alle gangen en voorzalen wemelde. Toen hij het theater echter m>t twee attaché's *an het gezantschap verliet, trok iemand hem bij de mouw en schoof hem een dichtgevouwen papier in de hand. Hierop was geschreven: «Voorzichtigheid! Wg hebban Delaval uit da o 'gen verleren!" «Zoo, zoo , waarde vriend Volborth," mompelde hij, toan hg dn richting naa- h»t dichMbijzijn I telegraafbureau insloeg, «het kom' mij goad uit, dat gij juist van avond le-rt inzien, boe wemig onfeilbaar gij zijt, maar ik moet de politie ta Blairgeldie waarschuwen, voor het geval, dat ae «Yankee", zooals Laura hem noemt, daarheen teruggekeerd mocht zijn." De gedachte aan deze mogelijkheid nam hem geheel in beslag, en pas nar,'at hg repds een heel eind in gedachten had afgelegd, schoot ham weer te binnen, dat hij op zijne omgeving moest letten. Bijna in hetzelfde oogenblik merkte hij, dat iemand nem volgde, en toen hij, zonc'er zijn stap te vertragen, zijn hoofd omdraaide, begreep hij, dat zijn gang naar het telegraafbureau onnoodig was, want eene zeer welkome gaslantaarn liet haar schijnsel vol op den hem volgenden man vallen en toonde hem het grove, breade gelaf it van Delaval. Da straat, welke Fortesc:ue had ingeslagen om den weg af te korten, was ; teer stil en leidde naar nog stillere stegen, waar, naar hij meende, een aanval op hem zou gedaan worden. Ogenschijnlijk onverschillig liep hg door, waarbij hij een plan beraamde, hetwelk hg dadelijk daardoor ten uitvoer bracht, dat hij de a eersten hoek omsloeg en zich in het eerste donk (re voordeurportaal, dat zich voordeed, verschool. Daar, zoo beredeneerde hij bij zichzelven, wilde hij wachten, totdat zijn vervolger hem voorbij z ou zijn gegaan, en terwijl D da val dan onthuttt ï ©u big ven staan, wilde hij zgne schuilplaats weai* laten, om zoo spoedig mogelijk de hel Ier verlichte boulevards ta bereiken, waar bij zich gemakkelijk onder de menigte kon verliezen. Twintig, veertig, zestig seconden verstreken, voordat Delaval den hoek omsloeg eo zoo dicht laogs zgn offer heenstreek, dat dit zijn naar drank kwalijk riekenden ade-a duidelgk rook. Hg ging een do/ija schreden verder, bleef toen weifelend staan en begon langzaam terug te komen, waarbjj hij in de portalen der huizen keek en elke paar stappen halt maakte om te luis'eren. Fortescue zag in, dat het oogenblik voor hem aangebroken was en reeds s'ond hij op be*- punt naar den hoek te snellen, toen er iet< voorviel, wat hem aan zgne plaats geboeid hield. Tw>e groote gedaanten gled-n langs hem voorbij, zijn oog zag het flikkeren van staal, en toen die beiden onmiddellijk daarop Delaval bereikten, ho rde Fortescue ia het Iersch de woorden: «Verrader 1 Dat n voor Boiilogne 1" En eene andere stem voegde voegde erbij: «Eo dat voor degenen, die gij in Antwerpen verraden hebt." Nu volgde een zwak gekreun en Fortescue, die zich niet langer kon bedwingen, stak het hoofd uit zjjn schuilplaa's en zag zijn vervolger slap en levenloos op de straatsteenen liggen. De beide mannen keerden terug en Sp neer, die merkte dat men hem had gezien, wachtte een oogenblik. »Wg hebben u eene kleine onaangenaamheid bespaard," zeide de eerste der beide mannen, zgn hoed afnemend, toen zij hem hadden bereikt. »Wat zgne redenen waren, gaat ons niet aan, maar die heer daar wilde u geven, wat hg nu zelf gekregen heeft. Zou het te veel verlangd zijn, wanneer wij u verzochten, er geene ruchtbaarheid aan te geven?" ( ordt vervolgd.) --- Overzicht van den stand der effecten en andere waarden. Week van 24 tot 30 Maart. Het dient te werden erkend, dat de Amerikansche spoten in de laatste paar jaar bezig zijn veel goed te maken van 't geen zij vroeger hebben misdreven. Die, onder den indruk der misère, iu deze afdeeling ondervonden, er niet toegekomen zijn, om eens en vooral de deuren hunner brandkasten voor Yankee-rails te sluiten — en men kan zich basi o-grijpsi lat er honderden zoo zün — hebban veel van het roeger verlorene kunnen terug eilangen. Laat iemand de prijscourant van b.v. het jaar 1897 en nu maar eens naast eikaar leggen en hij zal verbaasd staan over de enorme verschillen ten voordeele van den tegenwoordigen tijd. Maar: »in 't verleden ligt het heden, in het nu wat worden zal", is een gezegde, dat soms alleszins noodig is om in herinnering te w rden gebracht; de groote massa heeft toch eenmaal de slechte ge woonte, om vaak alles te vergeten en niets te hebben geleerd. Wij hebben op het gebied der Amerikaansche sporen meer die tijden van woest optimisme gehad. die langzamerhand, na het deze week ondervondene, weer ia aantocht schijnen te zijn, tijden waarin eenvoudig maar de prijscourant der effeoten werd ter hand genomen, ten einde te zien wat op dat gebied nog achtergebleven was, om, als men het ontdekt had, hals overkop tot aankoop over te gaan. Nu is het volkomen waar, dat in dan loop der laatste jaren door reorganisatiën, met bijstorting der aandeelhouders en vermindering der vaste lasten als nasleep, vele maatschappijen in gunstiger, gezond )r toestand zijn geraakt, terwijl buitendien de huidige voorspoed van handel en nijverheid, de definitieve erkenning van den gouden standaard, de te verwachten uitzetting van het ruilmiddel factoren zijn, die ontegenzeggelijk pleiten voor een opwaattsche beweging, temeer waar die door klinkende argumenten — nl. hervatting van dividendbetaling — kracht wordt bijgezet; maar het is toch niet aan te nemen, dat in eens alle maatschappijen daarvan zooveel beter zouden worden, dat zelfs voor de mee3t inferieure hunner waarden koersverbetering gewettigd zou zijn. Buitendien dient men niet te vergeten, dat er voor de haute finance, met 'toog op de s?roote massa waarden, alsnog uit reorganisatiën in portefeuille, alleszins reden bestaat om alles, hoe gunstig ook inderdaad, nog rooskleuriger voor te stellen; het publiek koopt nu eenmaal niet bij dalende markten; als iedereen hoort van winsten, op zoe'n gemakkelijke wijze door anderen gemaakt, dan worden ze ook aangetast en trachten mede wat van den vetten oogst binnen te halen. Da laatste twee jaren, vooral het voorlaatste, hebben bovendien gunstige oogsten opgeleverd, waardoor de handelsbalans der nieuwe wereld zeer ten haren gunste is gewijzigd, de koopkracht is vermeerderd, een mogelijke slechte oogst zou natuurlijk dien toestand zeer ten nadeele wijzigen. Al dergelijke zaken worden in gunstige da jen dikwijls vergeten, ze mogen nog wel eens in herinnering worden gebracht, opdat men er te minder toe overgaat om rijp en groen te koopen wanneer de verbetering, 't geen vrij algej meen het gevoelen is, nog verderen voortgang | zal maken. Voor sommige aandeelen der voornaamste lijnen bestaat daarvoor wel reden, al moeten de dividend-geruchten, die van tijd tot tijd worden vernomen, misschien onder den noodige reserve worden geloofd. Waarom nu echter de gewone Erie en de gewone Missouri Shares omhoog moeten gaan, terwijl, wat de eerstgenoemde betreft daaraan nog twee soorten voorafgaan, die nog geen sous dividend ontvangen, en de tweede hypotheek v«n laatstgenoemde i pet. rente dragende, maar 68 pet. noteeren, is zekerlijk minder verklaarbaar. Bij inderdaad gunstiger opvatting van den stand van zaken, bestond er dan toch meer reden om allereerst de laatsten te koopen. Zooals reeds voorspeld bleven nu ook do verschillende Gulfwaarden niet achter, terwijl Amerika nog vóór den verkoop der lijn groot afgever was, werden zij deze week bij groote posten gekocht, zoodat zelfs de gewone Shares circa 2 pet. konden verbeteren. Aan 't slot wareH vooral de 3 pets. Oblig. gevraagd. De Baltimore, de vorige week reeds zoo sterk gerezen, ging andermaal 9 pet. omhoog, bedragende de verbetering alzoo in ruim twee weken 20 pet. Unions werden voortdurend voor Engelsche rekening van de markt genome», evenals Nashvilles, welke lijn voortgaat met het publiceeren van steeds vermeerderende ontvangsten. Kolossaal was de nettoverbetering der Atchison over Februari; daar zij echter reeds verwacht werd, had het niet veel invloed, toch konden zoowel de gewone als preferente aandeelen nog 3 pet. monteeren. Verschillende obligatiesoorten konden eveneens in koers verbeteren, gekocht als zij veelal werden in ruil voor verkochte Shares, waarop aanzienlijk winst kon worden gemaakt. Dien ten gevolge profiteerden o. a. de diverse waarden uit de reorganisatie der Central Pasific voortgekomen, en rezen de 4 pet. Southern Pacific tot 83 1 /,. Hoewel de Amerikaansche spoorwegmarkt het schitterendste figuur maakte, kenmerkten zich toch ook enkele andere fondsen door een zeer gunstige strooming. In de eerste plaats gaf de politiek geen reden tot engerustheid, wel kwamen ook nu allerlei berichten over troepenbeweging van Rusland, die gericht zouden zijn tegen Turkije, maar de beurs stoorde zich er niet aan, aan een momentueele verstoring van den Europeeschen vrede gelooft zij niet. Dat Rusland echter hoopt nog eens eenmaal in 't bezit van Constantinopel, den sleutel der Zwarte Zee, te komen, is een bekend feit. In hoeverre het ter vervulling van dien wensch e.v. van kracht der wapenen zal gebruik maken, valt natuurlijk niet te zeggen, in de laatste 20 jaar heeft het echter altijd een vredepolitiek gevolgd. Transvaal gaf evenmin reden tot een gunstiger of ongunstiger opvatting van den stand der dingen, het status quo bleef gehandhaafd en mag men sommige berichten gelooven, dan zal het nog een heelen tijd duren voor het tot een hoofdtreffen komt. Innig jammer, dat het ongeluk thans de Boeren vervolgt, nu weer Joubert dood. Onder den invloed van een en ander bleven de beurzen rustig en gingen fondsen, waar daarvoor aanleiding bestond, in koers vooruit. Die aanleiding meende men bij Portugeesche fondsen te vinden, in de plannen tot schuldregeling, welke zullen worden voorgesteld en waarvoor dezer dagen in Duitschland, wat de Duitsche houders betreft, een vergadering zal worden gehouden. Plannen van Engeland in zake de Portugeesche bezittingen — men sprak o. a. van het aan koopen van een haven in Oost-Afrika — waren der gunstige strooming mede bevorderlijk. Vooral de 4V, pet. obligatiën waren op Duitsche aankoopen hooger. Aan 't slot waren ze echter flauwer op de uitspraak in zake de Delagoabaai. Van Zuid-Amerikaanscbe Staatsfondeen waren Brazilianen algemeen gunstiger, zoowel onder deu indruk van den hernieuwden steun van Rothschild, als door de daling van het goudagio. Dominicanen konden zich op den verhoogden koers niet handhaven, het blijkt nu, dat het plan bestaat de rentebetaling, op de wijze als in Brazilië, gedurende drie jaar in papier te doen, het Antwerpsche comité teekende echter tegen die regeling protest aan. Van de lokale fondsen waren de diverse tabakswaarden lager, ondanks dat vrij wat boven taxatiën is verkocht. Amsterdam Sumatra Cultuur zal niets uitkeeren, er zal althans door het bestuur worden voorgesteld de winst te reserveeren voor het volgende jaar. De Petroleum markt was eveneens lusteloos en meerendeels flauwer, trouwens alle aandacht concentreerde zich op de Amerikaansche sporen. Nedeilandsch-Indischa Mijnbouw werden aan 't slot, tegen 3 pet. hoogersn koers, sterk gekocht. Stoomvaartaandeelen zonder veel verandering, Nederlaud Amerika vast. Het heet dat het consortium, wat de nieuwe aandeelen betreft, weldra is uitverkocht. De Rotterdamsche Lhoyd zal 10 1 /, pet uitkeeren. Prolongatie 3 1 /, pet. Zilver f 48. H. Mejctoga Az. ---