Bij deze Courant behoort een BIJVOEGSEL. Vaccinatie. Ten Gemeentehuize te Assen zal op Dinsdag 10 April a .s. en niet Donderdag, 's namiddags ten 6 ure, gelegenheid worden gegeven tot kostelooze vaccinatie, door den Gemeentelijken Geneesheer D. BAKKER. --- Afsluiting Passage. De GEDEPUTEERDE STATEN der provincie Drenthe brengen ter kennis van belanghebbenden, dat door hen aan Burgemeester en "Wethouders van Peize machtiging is verleend tot tijdelijke afsluiting bij gedeelten van den hierna te noemen in aanleg zijnden straatweg en wel in dien zin, dat ten behoeve van den aanleg van den straatweg van Peize van af de keistraat aldaar langs de Pol tot de crens der gemeenten Yries—Peize, de passage zal worden gestremd over de in bestrating zijnde vakken van gemelden weg, hoogstens ten getale van drie en ter lengte ieder van hoogstens 100 meter, met dien verstande, dat ter zijde van deze in uitvoering zijnde vakken, betzij langs den berm, hetzij over de aangelegen perceelen, gelegenheid wordt verschaft tot passage met voertuigen en vee. Assen, 6 April 1900. De Gedeputeerde Staten voorn., VAN S WIN DEREN, Voorzitter. G. W. YAN DER FELTZ, Griffier. --- De GEDEPUTEERDE STATEN der provincie De GEDEPUTEERDE STATEN der provincie Drenthe maken bekend: dat door hun College, naar aanleiding van de artt. 6 en 7 der Provinciale Wet, is bepaald, 1. dat de verkiezing in het kiesdistrict Meppel, ter vervulling van de vacature in de Provinciale Staten, ontstaan rionr het overlijden van den Heer Mr. J. A. SLUIS te Meppel, die in 1904 zou moetpn aftreden, zal plaats hebben op Zaterdag 5 Mei 1800; 2. dat de stemming en de herstemming, voor zoover die voor genoemde verkiezing mochten noodig zijn, zullen plaats üebben achtereenvolgens op Woensdag 16 Mei 1900 en op Dinsdag 29 Mei 1900. Assen, 6 April 1900. De Gedeputeerde Staten voornoemd: YAN SWIN DEREN, Voorzitter. G. W. YAN DER FELTZ, Griffier. --- BURGEMEESTER en WETHOUDERS der BURGEMEESTER en WETHOUDERS der gemeente Assen breBgen ter kennis van belanghebbenden, dat de op Woensdag II April e.k. te houden PAARDENMARKT z-il gehouden worden in de Nieuwe Huizen, die gedurende den duur der markt voor de passaze van rij- en voertuigen zal zijn gesloten. Yerder wordt herinnerd, dat de losse Paarden aan de daarvoor bestemde palen moeten worden gebonden, terwijl de aangespannen Paarden met de Wagens eene Êlaats zullen worden aangewezen in de Nieuwe [uizen; dat het doen draven der Paarden niet anders mag geschieden dan in de Nieuwe Huizen en het kazerneterrein, en eindelijk dat voor elk ter markt aangevoerd Paard, dat voor verkoop bestemd heven. Assen, 9 is, 25 cent staangeld zal worden ge9 ^Kge: 1900. meester en Wethouders voorn., M. A. D. JOLLES. De Secretaris. R. SOMER, l.-S. --- DE LEEUWENKLAUW VAN FRANgOIS COPPÉ. Dit alles werd Julien von Rhé verteld, Dadat hg in de radende schaar, welke dagelgks Olga Babarin omgaf, getreden was. M-t al de vezels van zijn hart ben inde de jODge reeofficier het eigenaardige, bekoorlijke wezen, dat zich in de oogen liet kijken, zonder ie neer t -i slaan, ea dat, trien een gememschappeljjka kennis Julien vcorstelde, een cig ret aans'ak en zeide: »U is dus zoo verliefd op mij ... Het doet mg bijzonder veel genoegen kennis iret u te maken." En toen had zy hem stevig, alsof zij eenjoDgen Was, de hand geschud. Hij, de rechtschapene, brave zeeman, had haar des te inniger lief, hoe meer hij haar leerde begrepen en beklagen. Hij vergistte zich niet. Olga was wel phantastisch en slecht opgevoed, maar zij was geen crquette, zij bezat een trotsch en edel karakter. Wie weet? Misschien gevoelde zij al de leegte van haar veelbewogen, naar genot feafee-d bestaan. T-n strengste veroordeelde Julien de jonge ttaDnen, die zich op de v< ss-j achten om haar heen drungen en eiken avond hun naam op haar balkaartje schreven. Niemand had er tot dusver toe kunnen besluiten om hate hand aanzoek te doen. en niemand bewees haar de noodige achting. Zij behandelde ze echter daar cok naar *n dikwijls verwees de schoone rijdster de vermeteien meteen xweepslag in de vereischte perken, wanneer zij zich de vrijheid veroorloofden, haar de woorden te dicht in het oor te fluisteren, of de hand, die zij hun kameraadschappenk bood, te lang te drukken. Dikwijls zien de one' gdenkenden het scherpst, en Julien, wiens aangeboren gevoel van kietchheid hem scherpzinnigheid vei leende, ontdekte spo"dig den verborgen schat van «"odijkheid en recht c chspenheid, welke in het hart van het vreemde, in den grond zo) ongelukkig meisje verborgen lag. Hare schoonheid trok hem natuurlijk ook aan en eene duizeling beving hem, wanneer zg ia eene pauze tusschen de dansen haar arm in den zijne legde en hem met hare schit'erende, zwarte oogen aankeek, wanneer hij dea zoeten adem vaa hare mond en haar roodblond haar langs zich heea voelde strijken, wanneer haar rozerood teint zich hoog^r kleurde, terwijl zg levendig na t h«m sprak. Maar hij had haar bovenal lief om hetgeen zij moest lijden, hetwelk zij met zooveel tro s wist te dragen en te verbergen. Het hart kneep hem io de borst toe, als de gravin ia hare theeuren, tusfchen vier en zes uur, wanneer zij gewoon was m»t den rug tegen het licht te zi ten, om de roode vlekken op harei neus, welke zich niet wilden lat^n verdrijven, minder in het oog te doen vallen, met de duidelijkste zinspelingen over bare koninklijke veroveringen aan de Noordsche hoven sp'ak en Olga hare moeder dan een somberen, pijnlijken blik toewierp. Hij wilde haar tot zijne vrouw maken, haar aan deze gevaarlijke omgeving onttrekken; wilde haar naar de edelste aller vrouwen, naar zijne moe Ier brengen, ia de opwekkende en reine atmosfeer van een echt familieleven ; in h >t kort, bij wilde haar redden ! Hij dacht nog slechts aan dat eene ! Soms meende hij zelfs, dat Olga zijn wensch had geraden, want wanneer het jonge meisje in de ontvanguren i are-- moeder al hare aanbidders met hare gewone, jongensachtige ong"geni>erdheii behandelde, zig zij Julien, wanneer zij hem zjjn kopje thee overreikt», met eene lieve uitdrukking van hare zielvolle oogen aan, als een antwoord op zijn blik vol medelijden en namelooze teederheid. Ja, mejuffrouw, mijn verlof is de volgende week om. Ik verlaat reeds morgen Pau ; ik denk eenige dagen bij mijne moeder en zuster in Touraine door te brengen en vertrek dan naar Brest, waar ik den marinc-pr-sf. ct als adjudant toegeweien ban, m het v >lgende jaar ga ik weêr naar zee." Zij waren alleea in de leeszaal van het hó'el en stonden voor het opeti raam, waar aan den avondherrel duizenden sterren op hen n érzig^n. «Vaarwel dan en goede rei I" antwoordde 01?a, met hare frissche, heldere stem. »Ik heb slechts nog een verzoek aan u, mijnheer de R'é .... Weet u, die leeuwenklauw, welke u ia g >ud gevat aan uw horlogeket lng draagt, zon ik gaarne in bezit hebben .... niet waar, hg is van een leeuw, dien gij eens in Afrika op de jacht gedood hebt ? .... Ik ben zoo'n soort wild diertje.... Da', dingetje duar val', zeer in mijn smaak.... Wilt gij hot mvj geven? Ik zal bet alseen aandenken aan u bewaren." Julien haakte het kleine voorwerp van zgn horlogeketting af en legde het in Olga's hand. Doch plotseling nam bij deze hand tusschen de zijne, en terwijl hij dia hartstochtelijk drukte, fluisterde hij haar zacht toe : »Ik bemin u ; wilt gij mijne vrouw worden ?" Olga maakte langzaam weêr hate hand uit do zijne los; daarop kruiste zij hare armen over de borst en keek den jongen man, zonder zichtbare ontroeriog, een paar minuten in de oogen. »Neen," zeide zij eindelijk... »Ea toch, gij zijt de eerste, die mij werkelijk bemint en die het mij op dezn wijze bekeat. Maar juist daarom moetik u afwijzen ..." »Olga I" riep Julien ontsteld uit. «Luister Daar rog," viel zg hem met eene lichte beweging van h«t hoord in de rede. »Ik zal u uitleggen, waarom ik »neen" zeg... Ik gevoel mij uwer niet waardig en zon u ongelukkig maken ... Herinnert gij u den brief van uwe zuster, dien gij te vergeefs hebt gezocht ? Gij hadt hem hier verloren, ik heb hem gevonden en g*lezen... U we zuster antwoordde u op hetgeen gij haar ten opzichte van uwe gevoelens voor mij m>ê gedeeld hadt. .. gevoelens welke ik reeds lang heb geraden ... Zg verheugt zich daarover, als een goed, onschuldig kind, dat zij immers ook is, en op eene wjjz», dia mij toonde, welk een hemelsbreed verschil er tusschen een werkelyk jong meisje en mij bestaat! Bij het lezen van dien brief, welke zooveel aandoenlijke bijzonderheden over uw ouderlijk huis bevat, werd het mij duidelijk, uit welke elementen uwe familie saamgesteld is, uit niets dan goede, eerlgke menschen, in wier midden gij slechts eene brave vrouw moogt brengen.... Dank God, mgnheer de R'ré, dat gg eene moeder h«bt, aan wie gij met eerbied en liefde denken kunt.... Mijne moede- heb ik moeten veroordeelen ; gg hebt slechts hare belachelijke zgde gezien; ik ken haar beter. I idien gij bij haar om mgne hand wildet aanzoek doen, zou zg u die weigeren, daar gij van lagen adel zijt en geen vermogen bezit.... Mijne moeder verlangt, dat ik een rijk, voornaam huwelijk doe ... zoo niet... dan zal zg wel iets anders voor mij vinaen.... ik heb ondervinding voor een meisje van negentien jaar !.... hoe verschrikkelijk, niet waar ? Maar het is nu eenmaal zon !.... Daarom zgn wij den vorigen winter in Nizza en verleden zomer in Scheveningen geweest, en daarom zijn wg nu in Pau! Daarom rollen wg als een baal goed vaa het eene eind van Europa naar het andere, slapen voortdurend in hótelbedden en eten slechts aan de tabla d'bóte. U weet immers, dat mgne moeder bgna een koninklgke prinses zou geworden zijn, en sinds mgn vijftiende jaar hesft zij mij te kennen gegeven, dat ik minstens eene aartshertogin moet worden, al was het ook maar met. de linkerhand ...'. E-n huwelijk met iemand van lagen adel, die bijna van burgerlijke afkomst is.... dat zon in hare oogen eene vernedering zgn. Acb,! ik moet u immers verachting inboezemen, en ik schaam mg voor mijzelf ! Spreek mij niet tegen .... Neen, gij wilt uwe moeder geen vrouw in huis brengen, wie men het waas d >r oaschuld ontnomen heeit. En daarbij, ik ben ook slechts een kostbaar, nutteloos voorwerp van weelde, dat gg niet kunt gebruGij zijt mannen die, buiten groote nationale plichten, u door uw soldatenbloed gedrongen hebt gevoeld u te scharen onder de vlag van dit volk. Moge deze vlag geluk hebben ! »Voor mij zijt ge het volmaakte type van een troep die aanvalt en van geen terugtrekken weet!" Dr. Leyds is een bezoek van rouwbeklag gaan afleggen bij de familie Da Villebois Mareuil te Parijn Uit Londen wordt aan de Temps geseind: In het verslag dat de Manchesier Guardin ontving over het voorgevallene bij Boskop, wordt kolonel Da Villebois Mareuil niet genoemd. Omtrent da berichten van het gevecht bij Raddersburg zijn een paar bizonderheden bekend gewerden: Dat de vijf compagniën het van Dinsdagvoormiddag tot Woensdagochtend 9 uur uithielden, is Roberts te weten gekomen, doordat hem gemeld werd, dat tegen dien tijd het schieten ophield. Wie hem daarvan bericht heeft gebracht, blijkt niet. Het raadsel hoe Gatacre, uit zijn kamp te Springfontein aangesneld, om halfelf te Reddersburg komende, geen spoor meer vond van de vijf compagniën, die z:ch dan uiterlijk anderhalf uur te voren hadden overgegeven, is nog niet opgelost. De namen van de dooden en gewonden, de opgave van de vermisten heeft lord Roberts gekregen door een Engelsch officier van gezondheid, die met de gewondtn te Bethanië is teruggekeerd. Blijkbaar hebben de Boeren die laten gaan. Men seint uit Bethanie van 5 April, dat de vijf Engelsche compagnieën werden verrast, toen zij over het veld naar Smithfield marcheerden via Dawetsdorp. De troepen hadden geen kanonnen bij zich. Reddersfeurg is weder door de Engelschen bezet; de vijand bedreigt onze gemeenschap met het zuiden. Ean telegram uit Warrenton van 6 April meldt, dat de Britsche batterij dien dag de Boeren bij Veertienstroomen heeft beschoten. De Boeren verlieten haastig hun stellingen en verscholen zich in het houtgewas, waar zij veilig zijn voor de Britsche granaten. Volgens een telegram uit Ladysmith worden de Boeren in da Biggarsbergen bedrijvig en maken zij zich gereed voor een tocht naar het zuiden langs den Helpmekaarweg. Uit Aliwal Noord wordt gemeld, dat de Royal Irish Rifles van Rouxville terugtrekken op Beestkraal. Burgercomrnando'8 zijn gesignaleerd zoowel ten oosten als ten westen van Rouxville. Een stedelijke wacht werd te Aliwal Noord gevormd. Er kwam bericht, dat een aantal Boeren gezien zijn bij de Oranje-rivier, 25 kilometer beneden deze plaats. Uit Simonstown wordt d.d. 7 April geseind: In den afgeloopen nacht zijn op zijn minst dertig gevangenen ontsnapt, waarvan zes spoedig en drie wat later gevat zijn. De overheden ontdekten een nieuwen tunnel, die tot op vijf voet van h3t strand gereed was. Er zijn ook pogingen gedaan om de bewakers met groote sommen om te koopen. Te Kaapstad meent men, dat er reden is om te gelooven, dat behendig ontworpen plannen om te ontsnappen zijn uitgewerkt door de krijgsgevangenen te Simonsstad, met behulp, naar men gelooft, van vrienden onder de Afrikaander bevolking. In sommige gevallen werden deze plannen ontdakt. Ean krijgsgevangene werd door de schildwachten doodgeschoten, een ander ernstig gewond. Reuter seinde den 6en uit Simonsstad, dat de ziekte onder de gevangenen vermindert. Da Bóeren-deputatie, bestaande uit de heeren Cornelis Hermanus Wessel, voorzitter van den Volksraad van den Oranje-Vrijstaat, Abraham Fischer, lid van den Uitvoerenden Raai van den Oranje Vrijstaat, en A. D. W. Wolmarans, lid van den Uitvoerenden R*ad der Zuid-Afrikaauoche Republiek, telegrapheeren dat zij per stoomschip »Kaiser" 10 dezer te Napels aankomen. Ingevolge hun verzoek is dr. Hendrik P. N. Muller daarheen vertrokken. De heer von Boeschoten vertrekt er uit Brussel ook heen. Het consulaat-generaal van den Oranje Vrijstaat in den Haag zal opnieuw worden waargenomen door dea heer J. W. J. Wessel Roux, uit distrioht Zicksberg, O. V. S. D=> correspondent van de Morning Leader te Kaïro heeft een onderhoud gehad met dea heer Fischer, een der leden van de Boeren-deputatie die aan boord van de »Kaizer" op weg is naar Europa. De heer Fischer wilde zich niet uitlaten over het doel van zijn zending, maar praatte overigens viij uit over allerlei zaken den oorlog betreffende. Veel daarvan behoeven we niet te herhalen; slechts dit willen we hier aanstippen, dat sinds het uitbreken der vijandelijkheden de sterkte van de Boerenstrijd macht te velde niet grooter is geweest dan 38,00^ min. Hoeveel mannen de Boeren op het oogenblik onder de wapens hebben, kon de heer Fischer niet zeggen, daar de commando's over een te groote uitgestrektheid zijn verspreid. Niet iedereen weet welke salarissen de Britsche generaals ontvangen wanneer zij op actieven dienst zijn. Lord Roberts, als opperbevelhebber, krijgt f 130 per dag, terwijl een generaal, die Diet het opperbevel heeft (zooals sir Redvers Buller) f 96 per dag ontvangt. Ean luitenantgeneraal krijgt f 66 per dag voor zijne diensten; een majoor-generaal f 36 per dag, terwijl een brigade-generaal f 32 per dag ontvangt. Deze salarissen sluiten niet in toelagen voor voeder enz. Een kolonel van den staf krijgt f 24 per dag en een gewone kolonel van f 9 tot f 14.50, volgens de wapen-afdeeling waartoe hij behoort, krijgende de officieren van de Koninklijke rijdende artillerie de hoogste betaling. IJlt de Mail. Aan Ons Land zijn nog de volgende berichten ontleend: Naar St. Helena. Generaal Cronjé met zijne manschappen, die zich te Koedoesraad overgaven, zullen naai St. Helena getransporteerd worden. De reden die daarvoor genoemd wordt is, dat er in de geheel9 Kaapkolonie geen plaats is waar ze met veiligheid gehouden kunnen worden ! Het feit dat de namen dezer krijgsgevangenen nog niet gepubliceerd zijn maakt deze transportotie nog veel zwaarder en bitterder, daar de familie-betrekkingen dier gevangenen in het duister verkeeren omtrent hun toestand. Sedert hun aankomst in het westen bad niemand van het publiek de gelegenheid ze te bezoeken of iets voor hen te doen. Van verschillende kanten hebben wij vernomen, dat velen van hen kleederen en schoenen noodig hadden, vooral onderkleeding om zich te verschoonen. De vrienden en betrekkingen dezer krijgsgevangenen zijn thans verstoken van het voorrecht hun lijden te kunnen verzachten. Waarlijk indien de imperalö Regeering een plan wilde beramen om 't gevoel der koloniale Afrikaanders dieper te kwetsen dan door de verliezen van betrekkingen op het slagveld, zij kon geen geschikter besluit hebben genomen, dan om deze krijgsgevangenen naar St. Helena te transporteeren. Denk aan de onzekerheid en angst van de echtgenooten en kinderen van vele dier mannen, zonder in de gelegenheid te zijn uit te vinden hoe het met hun dierbaren gaat. Aan een brief aan de Telegraaf uit Kaapstad gedagteekend 18 Maart, ontleenen wij, dat Don" derdag te voren de beide, te Paardeberg gevangen genomen, militaire attaché's in het Mount Nelson Hotel te Kaapstad waren aangekomen. Men zal zich herinneren, dat het een Hollandsch en een Russisch officier zijn en dat hun toegestaan was naar Transvaal terug te keeren, mits over zee. Za zaten nauwelijks aan tafel, of da gouverneur zond een adjudant, dat ze vertrekken moesten naar Dalagoabaai, dat zs altham hier niet olijven mochten. Onze consul de Waal bracht den Hollandschen attaché Thompson een bezoek. De heeren waren allesbehalve gunstic er «temd over de behandeling, hun door de En tilschen aangedaan. Zaterdag zijn zij al vertrokken. De correspondent vau de Ewolsche Courant te Kaapstad weet te vertellen, dat de Engelschen bij Spearman'ö kamp aan de Bjven-Tugela ergerlijk hebben huis gehouden in een keik vaa de Nederduitsch Gereforu-eerde gemeente. De kerk werd ingericht tot stal, de lampen werden stuk geslagen, het orgel vernield, het zilveren avondmaalsgerei gestolen, en in den kanselbijbel werd in het Engelsch geschreven: «Vervloekt zijn de Dutch en al hun doen." Ean paar dagen geleden is iets gemeld van de ontsnapping van kapitein Haldane en luitenant Le Mesurier uit Pretoria. Hier volgt het slot v»n hunne avonturen, door hen zelf verhaald: »Wij waren zonder water in het hol van een miereneter en onze positie was zeer hachelijk. Gedurende onzen nachtelijken toch kwamen wij door Bronkerspruit, waar onze herinneringen werden gewefct aan de ramp van het 94ste regiment in 1881. Bij het aanbreken van den dag vonden wij een schuilplaats in 't midden van een moeras, waar wij meer water vonden, dan wij noodig hadden. Dan volgende avond onder- vonden wij, den spoorweg volgende, groote moeilijkheid bij het overtrekken van de breede rivier en de talrijke spruiten in de dikke duisternis. Na een ander avontuur met een patrouille kwamen wij op een geweerschot afstand van Balmoral, waar wij op het rangeerterrein een groot aantal kolenwagens vondea. Ongelukkig was geen enkele daar va a bestemd voor Delagoabaai. Onz voedsel was weer op. Het leger-rantsoen had twee dagen geduurd. Daar wij wel inzagen, dat het onwaarschijnlijk was, dat wij hier een trein zouden vinden, besloten wij met den grootst mogelijken spoed naar Watervalboven, 109 mijlen afstands, te vertrekken. La Mesurier en ik zelf verstanden niets van de Kaffertaai, behalve de twee woorden »skof" enj»malee" die in dit land wonderen verrichten. Wij hadden voldoende voedsel van de Kaffers gekregen om tot onze bestemmingplaats onze ribben bijeen te houden. Onze avonturen van dit punt af zijn niet waard, veihaald te worden, daar zij vrijwel een herhaling zijn van wat wij al ondervonden hadden. Trots de muskieten, die ons bijna hadden opgegeten, kwamen wij met pijnlijke voeten en vermoeid te Watervalboven pan. "Wij verscholen ons daar in een met een geteerd zeildoek overdekten kolenwagen. Bij het aanbreken van den dag vertrok tot onze groota verademing de trein en uit de dalende beweging en het geraas der kamraderen maakten wij op, dat het in de goede richting was. Om acht uur bereikten wij een station, dat Komatipoort bleek te zijn, maar tot onze groote teleurstelling werd onze kolenwagen op dood spoor geschoven, terwijl de rest van den trein het beloofde land binnenstoomde. Op slechts een mijl afstands wachtten ons veiligheid en vrijheid. Nadat wij daar een half uur vertoefd hadden, hoorden wij iemand tot onze groote onsteltenis touwen van het dekkleed losmaken en een paar minuten later had de duisternis van den kolenwagen plaats gemaakt voor schitterend dagli ht. Een Boer bekeek den inhoud van den wagen en het mag wel een wonder heeten, dat hij ons niet bespeurde; maar hoe het zij, na korten tijd ging hij heen. Wij voor ons dachten zeker, dat hij ons gezien had en nu vertrokken was, om hulp te halen. Twee uren lang verroerden wij ons niet, ofschoon wij ineengekrompen lagen en bijna stikten van de hitte, maar om vijf uur 's middags stonden wij even overeind om onze ledematen uit te rekken. Den volgenden morgen hoorden wij tot ons groot genoegen dat onze wagen aan een goederentrein werd gehaakt en om kwart over zeven donderden wij over de brug van de Komatirivier. Een minuut later passeerden wij de grens tusschen Transvaal en het Portugeesch gebied en no3 een minuut later hielden wij halt bij het station Bessano Garcia, waar wij elkaar konden felicitearen, dat wij geen krijgsgevangenen meer waren." Hier eindigt kapitein Haldane zijn belangrijk verhaal, zegt Reuter's correspondent van Lorengo Marquez, er bijvoegende, dat de kapitein en luitenant Le Mesunes hoopten in een paar dagen zich bij hun regimenten te voegen en weer tegenover de Boeren te staan. Aan beide officieren was het te zien, wat ze geleden hadden. Met hun lange haren, ongeschoren gezichten en slappe Boerenhoeden konden ze bijna doorgaan voor leden van de macht — waartegen GrootBrittannië strijdt. De derde Britsche officier, die met kapitein Haldane en luitenant Le Mesurier uit Pretoria is ontsnapt, de luitenant Broekie van de Imperial Ligtit Horse, is te LorecQo Marquez aangekomen. Hij raakte zijn metgezellen bij inlandsrivier kwijt en diende eenigea tijd in de restauratie aan een der kleine stations onder een aangenomen naam. Op zekeien dag zag hij zijn kans schoon om met een trein mede te gaan en kwam zoo te Lorengo Marquez aan. Engeland. De Sirdar van het Egyptische leger, Sir F. Wingate, is te Kaïro terug en raporteert, dat alles rustig is te Omdoerman. En de maatschappij van de Ashantijnsche goudmijnen verzekert, dat zij voor de gevechten tusschen stammen ia Ashanti niets bevreesd is. Zij zullen de blanken met rust laten. Te Belfast worden toebereidselen gemaakt om sir George White feestelijk te ontvangen. Waarschijnlijk zal den dapperen verdediger van Ladysmith een feestmaal worden aangeboden. Cecil Rhodes is met de »Norman" te Southampton aangekomen. Hij schijnt zeer welvarend te zijn. Hij werd vergezeld door zijn paiticulieren secretaris, den beer Jourdan, den heer Alfred Belt en dr. Rutherford Harris. De laatsten waren hem tot Madeira tegemoet gereisd. Da heeren Hawksley en Bochfort Maguire haalden hem te Southampton af. Da heer Bhodes wiide niet over Zuid-Afrikaansche aangelegenheden spreken of iets verklaren omtrent zijn onlangs gepubliceerde kritiek op de militaire bewegingen in Kimberley. Hij blijft slechts een paar weken in Engeland en verlangt er naar, zoo gauw mogelijk naar Rhodesia terug te keeren. Omtrent zijn aankomst te Londen verhaalt de Star: In Waterloo-station was tijdig bericht gekomen, dat Cecil Rhodes en zijn metgezellen op weg waren in een salonwagen, die aan den mailtrein gehaakt was, die altijd aankomt vóór de massa passagiers van de boot. Om 12.20 kwam de trein aan. Het was niet officieel bekend, dat Rhodes zou arriveeren, maar de beambten aan het station wisten het reeds en dus was er een menigte volk op het perron. Toen de trein kwam holde men door elkaar, en de millionair stapte metdr. Rutherford Harris uit te midden van de menigte mensehen. Ieder zag dadelijk den Zuid-Afrikaanschen colossus met zijn door de zon gebruind gelaat ea krachtige trekken. Zijn jas, die gedurende de reis vuil was geworden en zijn stoffige hoed deden hem er slordig uitzien, voor zoover het publiek in het oogenblikje, toen hij naar een rijtuig liep, kon oordeelen. Het volk juichte hem hartelijk toe, riep »Good old Cecil" en »Bravo Kimberley" en Cecil Rhodes nam even zijn hoed af om te bedanken. Toen, een paar seconden na aankomst van den trein, reed de koatsier naar Park-Lane en Rhodes was verdwenen. Da heeren Beit, Hawskley en Maguire, die even in de wachtkamer waren gegaan, volgden hem. Frankrfjk. Da afgevaardigde Berry heeft den Minister van Buitenlandsche Zikeu kennis gegeven, dat hij hem in de Kamerzitting van Maandag een vraag zal stellen over de bevoegdheid, door Portugal aan Engeland verleend om troepen te vervoeren over Beira en Umtali. België. Ten aanzien van de straf, die aan Sipido, den bedrijver van den aanslag op den Prins van Wales, kan worden opgelegd voor zijne roekelooze daad, deelt de Indépendunce beige mede, dat de wet van 12 Maart 1858, die de aanslagen tegen de hoofden van vreemde regeeringen straft, in dit geval niet van toepassing is. Het feit valt onder het gemeene recht. Sipido nu valt, wegens zijn jeugdigen leeftijd, onder de artt. 72, 73 en 75 van de Coda Pénal. Ean beschuldigde beneden de 16 jaar wordt, wanneer de rechter besluit dat hij zonder oordeel de3 onderscheids gehandeld heeft, vrijgesproken; hij kan in dat geval door de Regeering in ean verbetergesticht of eene instelling van liefdadigheid geplaatst worden voor een tijd, niet langer dan totdat hij zijn 21e jaar heeft volbracht. Heeft hij met oordeel des onderscheids gehandeld, dan wordt hij veroordeeld tot gevangenisstraf van 10 tot 20 jaar als hij (boven de 16 jaar zijnde) verdiend had de doodstraf of levenslange gevangenhouding, 5 tot 10 jaar als hij tijdelijken dwangarbeid ea 1 tot 5 jaar als hij gewone gevangenisstraf had verdiend. Ia geen geval kan hij ondar speciaal politie-toezicht gesteld of kunnen hem zijne burgerrechten ontnomen worden. In het geval, door de Indèpendance zeer waarschijnlijk geacht, dat Sipido wordt erkend als een persoon van niet normals geestvermogens, die de beteekenis en de gevolgen van zijne daad niet 'heeft kunnen bevatten, zou hij van rechtsvervolging ontslagen worden, maar de Regeering zou dan krachtens de krankzinnigenwet het recht hebben hem in een krankzinnigengesticht te plaatsen. Sipido heeft den schrijver genoemd van den brief aan zijne ouders, die het hem mogelijk maakte Woensdag het ouderlijke huis te verlaten. De schrijver heet Becker. Ook hij en de andere medeplichtigen, die Sipido naar het station vergezelden, zijn beneden de 16 jaar. Nader is gebleken dat Sipido (zijn overgrootvader was een Spanjaard, vandaar zijn uitheemsche naam) niet dom is. Maar hij is zeer gevoelig, dadelijk ontroerd en dadelijk verontwaardigd. Hij was verontwaardigd over het onrecht dat aan de Republieken is gepleegd, beschouwde den Prins van Wales als ean medeplichtige en wilde hem doodschieten. Was Chamberlain gekomen, dan had hij het dezen willen doen. Hij behoorde tot de jonge garde van de socialisten. Den nacht na zijn daad was hij onrustig, maar daarna kalm. Er is intusschen een medeplichtige gevat, Meert genaamd, zeventien jaar oud ; hij erkent de revolver aan Sipido te hebben verkocht. De Prins zette Woensdag zijn reis verder zonder ongeval voort, maar in Ans en in Luik, waar de trein stilhield, riepen de menschen op het perron: »Leven de Boeren! Weg met Chamberlain!" Portugal. De Portugeesche zaakgelastigde in Washington heeft den Staatssecretaris Hay kennis gegeven, dat de Portugeesche Regeering tiet door het Berner scheidsgerecht voor de Delagoalijnen vastgestelde geldbedrag ter beschikking van de Regeering der Yereenigde Staten houdt. Engelsch-Indlë. Aan een brief van den correspondent van het geneeskundig weekblad Lancet, dd. 6 Mrart, is het volgende ontleend over den gezondheidstoestand in Engelsch-Indië: Calcutta is op ernstige wijze door de pest aangetast. In Januari ontwikkelde de ziekte zich voortdurend ea nu in de week van 3 Maart worden 480 gevallen vermeld en sede;t dien datum is het aantal gevallen geklommen tot honderd daags. Het sterftecijfer bedraagt nu 75 p. m. per jiar. Vooral heerscht de ziekte in het Noordelijk gedeelte van de stad, doch heeft zich in de laatste dagen over de geheele stad uitgebreid. Ook choleia en pokken komen voor. Vergeleken met Bombay is echter het aantil ziektegevallen en sterfte gering. Bombay, met eene bevolking van 821.000 zielen, had de laatste week 235 stergeyailen of 167 p. m. per jaar tegen Calcutta met 650,000 inwoners en 947 sterfgevallen of 75 p. m. per jaar. Daarenboven heerscht in Bombay eene pokkenepidemie, dia de laatste week 269 slachtoffers maakte. De officieele cijfers voor Bombay zijn bespottelijk laag. Er zijn meer dan 2000 dooden boven het normale cijfer en in de officieele lijsten komen slechts 7C0 sterfgevallen aaj pest voor. Verspreide Berichten. De diamanten van Zuid-Afrika. Popular Science schrijft het volgende over de z.g. Kaapsche diamanten. De diamanten, uit verschillende mijnen afkomstig, onderscheiden zich op zoo karakteristieke wijze van elkander, dat een kenner op het gezicht af de herkomst van een diamant kan bepalen. De mijnen van de Beers en van Kimberley geven groote gele kristallen, terwijl Dutoitspan meest gekleurde steenen levert en Bloemfontein, dat maar 800 meters van Dutoitspan verwijderd ligt, alleen witte steenen oplevert. De laatst ontdekte mijnen van Newlands onderscheiden zich door de bizondere helderheid en den zuiveren vorm van diamanten die daar gevonden worden. Hun hoogen prijs hebben de diamanten van Jagersfontein, in den OraDje-Vrijstaat, uitsluitend te danken aan de zuiverheid van kleur en aan den glans: zij zijn van hetzelfde »water" als de oude Indische steenen en hun prijs is dan ook bijna het dubbele van die van Kimberley en De Beers. De Duitsche Bondsraad heeft nieuwe meer uitvoerige bepalingen vastgesteld voor de inenting en herenting met koepokstof. O.a. wordt verboden de kinderen ter inenting aan te bieden uit huizen waar een besmettelijke ziekte heerscht. Aan den arts moet vóór de inenting opgaaf worden gedaan over vroegere of bestaande ziekten van het kind. De kinkeren moeten goed gewasschen en met zindelijke kleeren worden aangeboden en na de inenting met groote zindelijkheid behandeld worden en verwijderd gehounen van personen met uitslag enz. Van ernstige ongesteldheid moet den arts worden kennis gegeven. Bij elke inenting wordt een tijd bepaald op welken het kind weder aan den arts moat worden vertoond. ---