NINA. VAN J. W. ROBINSON. 15 De verdere stroom van schimpwoorden werd door een algemeen gegons van stemmen verdoofd. Het geheele huis was in beweging, men klom op de zitplaatsen, ook op de pluchen stoelen van twee en een halve shilling, stevige knechten, die het „uitwerpen" als hun beroep uitoefenden, baanden zich een weg naar het strijdperk, vrouwen gilden, de leden van het orkest hielden met spelen op, enz. De directeur deelde bevelen uit, welke niemand verstond. Hans was uit de armen der ontstelde dames op den grond gevallen en lag daar als een doode. „Schurk! Wie zijt gij ? Wie . .." Maar nu hadden krachtige handen Razetta •aangepakt; er ontstond een rukken en dringen, uit de loges en van de zitplaatsen stormde alles naar de gangen, de menigte wrong zich door de vleugeldeuren ih het voorhuis en eindelijk stond Razetta op de natte straat. Zijne jas hing aan ïlarden, zijn hoed was ingedrukt en bedekte Kijoe oogen, zijn horloge en ketting waren spoorloos verdwenen. Binneh volgde het eene sensatienummer op het ander. Een der waardige dames, die zoo onrechtvaardig tot het strijdperk waren uitverkoren, had het op de zenuwen gekregen en moest evenals de bewerker van hare ellende, uit de zaal verwijderd worden, lord Markingham las; echter met eene leelijke kneuswonde dwars over den neus nog stijf en roerloos. „Hij moett ucht hebben . .. maak hem de das los . . . dring niet zoo om hem heen'. .." brulde •de directeur. „Als de man dood is, ben ik geruïneert!. . . God, sta mij bij . . . is er dan geen dokter bij de hand , . . nergens ? . .." Een hand werd op den arm van den wanhopige gelegd. „Laat mij bij den heer mijn naam is dokter Gravatt. Ik kan hier van nut zijn." „Gode zij dank! Montmoiland", riep hij den kapelmeester toe, „laat toch in 's hemelsnaam verder spelen, opdat het publiek tot kalmte komt! Jong—Nin moet optreden en de rust herstellen! Is hij dood, dokter?" vroeg hij er op een toneeifluistertoon bij. „Hij is namelijk werkelijk een lord ... ik smeek u, zeg, dat hij leeft, al is hij ook dood Wij zijn anders verloren!" „Hij is niet dood!" verklaarde Gravatt, nadat hij zich over Hausel had gebogen, wiens bewegeloosheid cok hem had verontrust. „Mogelijk niet eens zwaar gekneusd." »Zouden wij hem kunnen vervoeren?" „Ja, het is beter, dat hij uit het gedrang komt. Pakt aan, menschen, en houdt het lichaam in denzelfden toestand. Ik loop er naast." „De deuren open, Sim !" schreeuwde de directeur, steeds nog geheel buiten zichzelven. »Speel dan toch! Waar voor den duivel zit Jong— Nin?" Het orkest begon te spelen, doch niemand lette daarop, totdat de gewonde of doode door een zijdeur was weggebracht. Men droeg hem door eene kale, slecht verlichte gang naar eene kamer met leeren banken langs-de muren, waar Jong— Nin in hare diamantenpracht, maar met doodsbleek gelaat en oogen vol doodsangst den stoet ontving. „Wat is 't? Wat is er gebeurd? Ach! Het is werkelijk Hansel! Wie .... heeft dat gedaan ?" „De dolleman, uw Paul," zeide Kitty Bude evenzoo gejaagd. „Dat hebt gij 'er nu van, dat gij hem hier hebt besteld!" „Dat heb ik niet gedaan!" »Hij zeide, dat gij hem verwachtet.. . ." „Evenmin als hem ," antwoordde Jong—Nin, op den bewustelooze wijzend. „O, ik heb een afschuw van alles, van het geheele leven .... ik wou, dat ik dood was." „Miss Sonetta," begon de directeur, de handen wringend, „als gij u maar wildet beheerscheu, zooals ik en iets voor het publiek zingen, opdat niet de geheele voorstelling mislukt." »'k Denk er niet aan," verklaarde Nina onomwonden. »Maar gij zijt nog tot een nummer verplicht, en ik sta op mijn recht. Gij alleen kunt . . . ." „Zeg aan het publiek, dat ik ziek ben, wat ook waar is. Zeg, dat ik later zal zingen, zeg, wat gij wilt." riep Nina buiten zichzelve, terwijl zij naast den levenloozen aanbidder op de knieën viel. De ongelukkige directeur snelde naar het tooneel. Het was de hoogste tijd, dat er iets gebeurde, want het publiek was geheel uit den band; het orkest speelde er op los, maar behalve de pauk werd geen instrument gehoord. „Mijne dames en heeren," begon de directeur, nadat de rust eenigszins was hersteld, „Signorina Sonetta verzoekt om wat toegevendheid en geduld, zij zal de eer hebben, weer iets voor te dragen, zoodra zij zich hersteld heeft van den schrik orer het ongehoorde geval, dat iemand hier uit het publiek . . . ." „Hansel Markingham, oude uil," klonk het van de galerij, waar men blijkbaar goed op de hoogte was. „Stilte! Stop hem den mond!" klonk het van den anderen kant, waar men de ongepastheid van deze woorden had begrepen. Het gevolg was, dat men aan de verdere rede van den directeur meer aandacht wijdde, zijne herhaalde verzekering van nog een tweede nummer van signorina Sonetta toejuichte en eindelijk twee negerzangers beleefd ontving en het zich liet welgevallen, dat zij de pauze aanvulden, welke Jong—Nin gegund moest worden om weer op haar verhaal te komen. Lord Markingham lag nog steeds onbewegelijk op de lederen sofa, zonder te vermoeden, dat aan de eene zijde van hem zijn Peetoom knielde, en aan de andere Jong—Nin in al hare theaterheerlijkheid, de oogen met een angstigeu blik op hem gericht. „Is u volkomen zeker, dat hij weer tot bewustzijn zal komen?" vroeg zij, opkijkend, aan den geneesheer. „Het is zoo vreeselijk, zoo plotseling...." „Eene lichte hersenschudding. Het bewustzijn zal spoedig terugkeeren." „O, hoe heerlijk zou dat zijn!" „Hangt u zoo zeer aan hem, mejuffrouw ?"' vroeg Gravatt met zijn doordringenden blik. „Aan hem hangen? Niet in het minst ["verklaarde Nina met hare gewone beslistheid. „Zoo ... en weet hij dat ?" „Als hij 't niet weet, kan ik het niet helpen. Ik heb 't hem dikwijls genoeg gezegd, maai- hij wilde het immers niet gelooven. Deze starende oogen zijn afschuwelijk . . . komt hij dan nog niet tot zichzelven ?" „Het duurt niet lang meer. De pols gaat reeds sneller." „O dan is 'alles goed," zeide Nin, meteen verlicht hart opstaande en op hare zuster toetredend. „Niet waar, Kitty ... als het ergste gebeurd was, zou Paul als moordenaar aangeklaagd worden ? „Dan zou hij slechts zijn verdiende loon krijgen, deze.. ." „Niets tegen hem, Kitty ... ik kan vandaag niets hooren, ook niet vau jou . . . ik alleen ben immer aan alles schuld." Niu verliet de kunstenaarskamer. De oogen met haar kanten zakdoekje afwisscheud, stond zij tusschen de coulissen^en staarde uit cle duisternis naar het grel verlichte tooneel, waar twee arme drommels in het zweet huns aangezichts het reeds weer tot kalmte gekomen publiek vermaakten. „Wat zal er nu van mij worden?" vroeg Jong —Nin zich zelve af. XIII. Lord Markingham's terugkeer tot hetbewustziju van zijne treurige persoonlijkheid liet op zich wachten, tot de voorstelling voorbij was. Op de negerzangeres was het 2de nummer van Nin gevolgd en met nog omstuimiger gejubel begroet. Zij deed ook haar best, zoodat niemand zou gedacht hebben, dat haar hart bekommerd was. Toen|zij na einclelooze buigingen het tooneel verliet, vond zij dokter Gravatt achter de coulissen op haan wachten. Het was voor haar niets ongewoons, onbekende heeren uit de groote wereld bij den ingang van het theater, in de kunstenaarskanier of tusschen de coulissen te vinden, maar deze voorname, oude heer, die haar zoo einstig en vol spanning te gemoet zag, wekte toch hare verbazing op. Zou hij ook tot de oude gekken behooren ? Hij moest zich om zijn zieke bekommeren, niet orn haar . . . dacht hij misschien hier in het voorbijgaan een aangenaam avontuur te kunnen beleven? Als zij er goed over nadacht, was het reeds zeer onbeschaamd geweest, uat hij haar gevraagd had, of zij aan Hansel hing. Wat ging hem dat aan ? Het was zijn plicht den zieke tot bewustzijn te brengen en dien liet hij liggen, om haar daar op te wachten. Onder andere omstandigheden zou zij hartelijk om deze mannelijke zwakheid gelachen hebben maai' nu was zij geirriteerd en zeer geneigd zich meer in Kittv's dan in Jong -Nin's stijl te uiten. Gravatt trad op zijde; hij was met van plan haar aan te spreken, maar Nin wilde hem zijn standpunt duidelijk maken, zooals men in de Van Dijkstraat met voorliefde zeide {Wordt vervolgd.) --- BURGEMEESTER en WETHOUDERS van BURGEMEESTER en WETHOUDERS van Assen, herinneren belanghebben, dat vóór of utterl||k 30 Juni a .s. ter Secretarie der gemeente moeten worden ingeleverd de rehenli gen voor leveranliün en werkzaamheden ten laste dezer gemeente over het dienstjaar 1901. Na dien tijd inkomende, zullen de vorderingen, als verjaard, niet meer kunnen worden betaald. Assen, 2 Juni 1902. Burgemeester en Wethouders voorn., M. A. D. JOLLES. De Secretaris, I. M. J. VAN ROSSEM. --- BUITENLAND. Engeland en Zuid-Afrika. Reuter seinde den 4en uit Standerton, dat de volgende generaals en commandanten naar hun commando's zijn vertrokken om ze binnen te breDgen: Britz, Hans Grobler en Alberts naar Ermelo; Grobler naar Bethal; Jordaan, Wessels en Chris Botha naar Yolksrust; landdrost Grobler naar Dalmanutha. Volgens een Reuter-telegram uit Heilbron, dd. 4 dezer, werd den 5en te Vredefortweg de onderwerping van het eerste Yrijstaatscihe commando verwacht. De commandanten Ross, Bester, van Calland en de Koek zijn er op uit om de commando's van Frankfort, Vrede, Harrismith, Bethlehem en Heilbron binnen te brengen. Men verwachtte dat die zich den 7en te Reitz zouden overgeven. Reuter seinde Vrijdag uitBalmoral: De commando's van Hindon en Mackenney, bestaande uit 50 Boeren, hebben zich gisteravond overgegeven. Bij de commando's waren vier Amerikanen, die kosteloos tot aan de Delagoabaai zijn vervoerd. Gister gaven zich 1261 personen over. Den 5en seinde Reuter uit Harrismith, dat de Boerenafgevaardigden generaal Wessels en de commandanten Botha, Brewer en Jacoby met hun staf daar aangekomen waren en naar hun commando's te velde zouden vertrekken. Kitchener meldt, dat Zaterdagmiddag 2500 geweren werden ingeleverd, waarvan er 448 behoorden tot de uitrusting der Kaapsche rebellen; de overige zijn voornamelijk van de manschappen van De Wet. Er werden, zegt het telegram, zeer hartelijke toejuichingen uitgebracht op den Koning. Uit verschillende berichten betreffende de overgaven blijkt dat de burgers hun geweren afgeven, maar hun paarden mogen behouden; de veldkornetten en alle hoogere officieren krijgen bovendien een verlofbriefje voor het behouden van hun wapens. De ammunitie moet bij. enkele commando's maar schaarsch zijn geweest; zoo leverden van der Merwe's 67 burgers te Vredefortweg maar 266 patronen in. De Boerenofficieren daar verklaarden, dat zij al hun geweren, patronen en manschappen hadden binnengebracht, op 12 na, die geen paarden hadden en te voet achter hen aan kwamen. Aan de Daily Mail wórdt uit Pretoria geseind, dat De Wet verklaard heeft, dat hij dadelijk naar zijn hoeve zou vertrekken om aan het werk te gaan. Noch hij, noch zijn paard zijn in den oorlog ooit getroffen, niettegenstaande dat zijn kleeren vaak doorschoten waren. Mevrouw de Wet heeft Vrijdag haren man te Wolvehoek ontmoet. Kitchener heeft verlof gegeven om de goudmijnen in het district Barberton weer aan den gang te brengen. . Bennet Burleigh seint uit Standerton : In de tenten in het kamp is plaats voor duizend menschen. Zij, die, nadat zij zich hebben overgegeven, naar hun hoeven terug willen, krijgen een rantsoen voor drie dagen mee. Uit Durban wordt gemeld, dat Schalk Burger tot de burgers in de concentratiekampen een toespraak richtte, waarin hij hen opwekte te vergeten en te vergeven, en te arbeiden onder de vrije, roemrijke Union-Jack. De Boeren-officiereu, krijgsgevangen op de Bermuda-eilanden, zijn op parool vrijgelaten. Een Engelsch transportschip is op weg naar Lissabon, om de krijgsgevangen Boeren in Portugal, die dit wenschen, naar hun vaderland terug te brengen. Velen hunner hebben verklaard gaarne terug te gaan naar hunne hoeven, of althans de plaats, waar deze eenmaal stonden. De Boerengeneraal Piennaar wil Transvaal niet weerzien onder Engelsch bestuur. In het Lagerhuis zeide gister lord Stanley, financieel secretaris van het Departement van Oorlog, dat het terugbrengen van de Boerengevangenen naar Zuid-Afrika zoo spoedig mogelijk zal beginnen, maar dat hij voor het oogenblik geen bijzonderheden kan mededeelen. Volgens een bericht uit Londen worden de bizondere paspoorten, vereischt om in Engelsch Zuid-Afrika te landen, voorloopig gehandhaafd. Lord Milner heeft in een telegram aan den gouverneur van Natal gezegd: „Wij moeten nu allen er aan arbeiden om de hartelijke samenwerking van alle deelen der bevolking fe verkrijgen tot den opbouw van een groot ZuidAfrikaansch volk in de toekomst." De bewering der Engelsche Regeering en van sommige imperialistische buitenlandsche bladen dat het prestige en de macht van Engeland sedert het begin van den oorlog zijn toegenomen, geeft in de Berlijnsche pers tot vele commentaren aanleiding. De meeste bladen verklaren, dat die bewering belachelijk is en wijzen op het aantal en de moeilijkheden van de kwesties, die Engeland heeft op te lossen. De National Ztg. somt de moeilijkheden van den tegenwoordigen toestand van Engeland op en is van meening, dat Zuid-Afrika, al is er een eind aan den oorlog gekomen, een blok aan het been van Engeland is. De Post noemt de verklaring van sommige bladen, dat Engeland krachtiger dan ooit uit den oorlog te voorschijn is getreden, een overdrijving. Van de moeilijke problemen, waarvoor Engeland nu staat, wijst de Londensche correspondent op de grondwetskwtstie van de Kaapkolonie, waarover de Engelsche Regeering alle reden heeft om ongerust te zijn. Het zijn de loyalisten der Kaapkolonie, die de schorsing van de grondwet wenschen. Dezelfde lieden, die drie jaar geleden aandrongen op uitgebreide rechten voor hunne medeburgers in Transvaal, eischen nu de schorsing vau de grondwet van hun land, omdat zij, de minderheid geworden, bevreesd zijn voor de meerderheid, dat wil zeggen, de Hollandsche bevolking. De correspondent voegt er bij, dat de houding der loyalisten niet bevalt te Londen. De Regeering en het Engelsche volk, zegt hij, wenschen herstel van de srde, eensgezindheid tusschen de beide rassen en bevrediging Tan het land; men zal al het mogelijke doen, om den Boeren aangenaam te zijn. Men kan het begrijpen, maar het eerste en het beste, wat de Engelsche Regeering dan moet doen om naar dit doel te streven, is lord Milner, dien de Boeren zoo hartgrondig verfoeien, terug te roepen. Reuter verneemt, dat nog geen overeenkoms" is gesloten met de obligatiehouders van de Ne derlandsche Zuidafrikaansche Spoormaatschappij. Naar 't schijnt hebben Zondag te Londen de Roomsche kerken maar matig aan het godsdienstig vredebetoon meegedaan. Kardinaal Vaughan had aan de verschillende kerken verzocht, in den dienst kortelijk van den gesloten vrede gewag te maken. Men herinnert zich, dat de Roomschen in Engeland, in tegenstelling met die er buiten, den oorlog wel verdedigd hebben, maar zeer matig in vergelijking met de Anglikaansche kerk en dc meerderheid der Nonconfonnisten. De Roomschen in Engeland waren in een moeielijk parket, waar de Roomsche pers in Europa, tot zelfs bladen die geacht worden in nauw verband tot het Vatikaan te staan, vooral in het begin van den oorlog Engeland zeer hard viel. Men zeide indertijd, dat kardinaal Vaughan te Rome zijn best had gedaan om dat te veranderen, maar vergeefs, naar het scheen. Engeland. In de afgeloopen twee jaar is er telkens sprake geweest van het aftreden van den leider van het Ministerie, van den premier lord Salisbury, en is meermalen de vraag gedaan wie zijn opvolger zal zijn? Veel werd gesproken van den Hertog van Devonshire — maar zijn lust in het premierschap schijnt niet overmatig en zijn prestige schijnt bij geen der partijen evenmin groot genoeg te zijn. Indien men rekening hield met de samenstelling der meerderheid in de laatste jaren, de oorlogsjaren, zou geen ander Salisbury's opvolger kunnen zijn dan de tegenwoordige secretaris van Koloniën, de heer Chamberlain, maar het ware vertrouwen, zelfs bij de conservatieven, heeft Minister Chamberlain nooit bezeten. Ook zijn dreigementen tegen Frankrijk, zijn onhandige vergelijkingen tegenover Duitschland, die hem de bekende berisping van Graaf Von Bülow op den hals haalden, zijn voor hem niet gunstig. De kans voor Chamberlain op de premiersveer op zijn hoed is niet groot, meent het Ilbld. Dan schijnt lord Lansdowne meer geschiktheid, of liever minder ongeschiktheid te bezitten. Hij schitterde niet bij het Departement van Oorlog, evenmin toen hij overging naar Buitenlandsche Zaken. Maar gecompromitteerd heeft deze staatsman zich nooit. Nog een candidaat wordt genoemd, die wellicht de meest» kansen heeft, de heer Arthur Balfour, Salisbury's neef en leider der Regeeringspartij in het Lagerhuis. Alvorens het echter tot de keus komt, zal wellicht iets anders gebeuren, nl. ontbinding van het Parlement. Door het tot stand komen van den vrede vindt men zich voor een geheel nieuwen toestand geplaatst, en terwijl het aan den éénen kant niet kwaad zou zijn, schoon schip te maken, heeft de natie aan den anderen kant het recht haren wil uit te spreken. Frankrijk. Waldeck-Rousseau heeft Zondag zijn laatste plicht volbracht door aan zijn opvolger Combes den weg te wijzen aan het Ministerie. En nu gaat Waldeck-Rousseau de rust genieten waarnaar hij zoozeer verlangde; a.s. Woensdag gaat hij op reis naar Hamburg en aan boord van het jacht van het Kamerlid Gaston Menier zal hij een tocht ondernemen langs de kust van Noorwegen. Pas in November denkt de expresident van den Ministerraad in Parijs terug te zijn. De heer Emile Combes, die als Kabiuetsformeerder is opgetreden en de moeilijke taak zal hebben, de erfenis van den heer WaldeckRousseau te beheeren, is thans zeveu-en-zestig jaar. Hij is geboren in het dorpje Rognecourbe, in Tarn, welk do'p een brug bezit van steen en baksteen gemaakt, waarop een schild de woorden draagt: Deze brug is hier gemaakt. Maar de brug, waarover de heer Combes naar het Pi esidentschap van een Fransch Ministerie is gekomen, waarlijk geen ezelsbruggetje, is niet geheei te Rogneeourbe gefabriceerd. Hij was oorspronkelijk v; orpriester bestemd, studeerde aan een groot seminarium va i Albi en onderwees daai na de philosophie aan het College de 1' Assomption, te NI mes. De philosophie werd bij hem de vijandin vau het Dogma ; hij verliet den prieste; stand, behaalde op vier-en-twintig-jarigen leeftijd het üoctora 1 in de letteren, studeerde daarna in de medicijnen en vestigde zich in 1866 te Pons (.< ParenteInférieure) als geneesheer. Spoedig werd hij maire van deze stad e i later conseiller-général voor Pons. In 1885 werd hij door CnareuteInférieurê tot lid van den Senaat afgevaardigd. Zijn tegencandidaat was eer conservatief, de heer Roy de Loulay. Sedert is de heer Combes lid van den Senaat gebleven, wa-i herhaalde malen lid van invlo- drijke commissies, vicevoorzitter van den Senaat en als Senaatslid president van de 1'. nks- democratische groep. Hij is rapporteur geweest van de wetten op het lager onderwijs, heeft veïscheidere wijzigingen in het middelbaar onderwijs aangebracht en is een van de grondvesters van het moderne onderwijs in Frankrijk. Den heer Combes zou de portefeule van Onderwijs eer dan die vau Binnenlandsche Zaken 1 ebben gepast, doch hij heeft de laatste als Minister-president gekozen, wijl de heer Loubet laarop bij hem heeft aangedrongen. Men mag dus verwaenten, dat een Ministerie onder de veelzijdige ontwikkeling van iemand, die de theologie, de philosophie, de letteren, de medicijnen en de paedagogie heeft bestudeerd, een zegen voor het land zal worden. Van 1895—1896 is de heer Combes MinisteL van Onde.wijs geweest. De heer Vallé, Minister van Justitie, heeft vaa 1889 tot 1898 lu t Departement van de Marne in de Kamer vertegenwoordigd en is daarna lid van d( n S' naat geworden. In 1898 was hij, tijdens het Kabinet-Brisson, onderstaatsecretaris. Als rapporteur-generaal van de comm. van qnderzoek in de Panamazaak kent hij de zwarte , L cnaapjes op zijn duim ; hij heeft nu gelegenheid in de zaak Humbert-Crawford opnieuw het systeem var den doofpot toe te passen. Als rapporteur in den Senaat van de wet op de congregaties weet men wat men ten deze van dezen steunpilaar der gerechtigheid heeft te verwachten. De heer Chaumié, Minister van Onderwijs, is afgevaardigde van de Kamer en toekomstig groot-zegelbe waai der. Men roemt hem als een advocaat van talent, dubbelzinnige glorie en knap jurist. De heer Rouvier, Minister van Financiën, zal de zware taak hebben het deficit aan te zuiveren. De heer Rouvier is een groot financier, van wien het land veel mag verwachten. De heer Camille Pelletan is Minister vau Marine — „amiral d'eau douce". Hij is een voorstander van het onderzeesche oorlogschip en een tegenstander van groote pantserbooten. Persoonlijke eigenaardigheid hij heeft de reputatie nooit voor twaalf uur 's middags op te staan. De nieuwe Minister van Marine zal dus vóór dien tijd de zon niet in het water kunnen zien schijnen, wat bij de ondtrzeesche vaartuigen dan ook niet noodig is. De heer Maricéjouls, Minister van Publieke Werken, is in 1898 reeds Minister van Handel geweest. De heer Trouillot, oud-Minister vau Koloniën, neemt de portefeuille van Handel. De heer Doumergue, Minister van Koloniën, is de eenige Protestant in het nieuwe Ministerie, wat nog niet beteekent dat de anderen goedKatholiek zijn! De heer- Mougeot, in het vorig Ministerie onder-staatssecretaris van de posterijen, is thans Minister v n Landbouw. Na zooveel benauwenis van stinkende onpractische postkantoren komt een beetje frissche lucht van buiten waarlijk niet ongepast. Generaal André blijft Minister van Oir.og, tegenwoordig het meest vredelievende der departementen, op dat van Buitenlandsche Zaken na, hetgeen de heer Delcassé blijft besturen, de groote vriend van d n grooten vriend van de Vredesconferentie en de Allianee. De nieuwe Fransche Minister-president Combel heeft zijn zoo , tot dusver prefect van het departement Allier, benoemd tot secretaris-generaal van het Departement van Binnenlandsche Zaken. De Fransche afgevaardigde FirminFaure heeft het voornemen te kennen gegeven het nieuwe Ministerie onmiddelijk na de programrede van den heer Combes te interpelleeren. Hij is voornemens het Kabinet tevr. gen of het vast besloten is het radicale program uit te voeren, in het bijzonder wat betreft d" inkomstenbelasting, de scheiding van Kerk en Staat en het pensioen voor ouden van dagen. Daitechland. In den Rijksdag werd gister de suikerbelasting in tweede lezing behandeld. De Minister Von Posadowsky-Wehner verzocht het Huis dringend de conventie van Brussel aan te nemen. De afgevaardigden moeten zich duidelijk voorstellen, of het wenschelijk is, nu de R'geering de handels-politieke betrekkingen tot de geheele wereld opnieuw wil regelen, haar daarbij te discrediteeren. Spreker is overtuigd, dat de Europeesche Areopagus, die als gevolg van de conventie gevormd is, haar taak zal weten te vervullen. Dat enkele landen de vrachtprijzen verminderen, kan men niet verbieden; dan zou de commissie het geheele bestuur der verschillende suikerstaten ter hand moeten nemen. Spreker verzoekt, wat de financieele zijde der quaestie betreft, slechts zoo ver te gaan dat de verbruiksbelasting tot 14 Mark wordt verminderd. Een Rijksinkomstenbelasting zou niet alleen optechnische gronden, maar ook staatsrechterlijk zulk een diep ingrijpen in de belastingen der enkele staten beteekenen, dat dit met een federalistisch staatsbegrip niet vereenigbaar is. Men zegt, dat de belastingdruk een gevolg is van de uitgaven voor leger en vloot; iedere andere Regeering zou echter evengoed als dezo verplicht zijn voor de veiligheid van den staat te zorgen. Zoolang wij den ongunstigen geographischen toestand, waarin Duitschland zich sedert de schepping der wereld bevindt, niet kunnen veranderen, zal iedere Rrgeering op dezelfde wijze voor de nationale veiligheid moeten zorgen. De Rijksdag nam met overgroote meerderheid de Brusselsche Conventie in tweede lezing aan. Men seint uit Berlijn aan de N. Rolt. Grt.: De vrijzinnige Berliner Ztg. meldt dat de Keizer den gewezen joodschen bankier Goldb erger tot lid van het Heerenhuis heeft benoemd Hij is een van de regelaars geweest van de tentoonstelling van nijverheid die in 1896 te Berlijn is geh udeu, en toen is het hem gelukt den Keizer voor zich in te palmen. Goldberger is langen tijd voorzitter van de vereeniging van Berlijnsche kooplieden en industrieelen geweest en heeft het vorige jaar van zich laten spreken door zijn agitatie tegen het Aeltesten-Kollegium van de Berlijnsche Kauffmannschaft, waarin hij geen rol kon spelen, welke agitatie leidde tot de oprichting van de Berlijnsche Kamer van Koophandel. Sedert den vorigen herfst doet Goldberger een studiereis door de Vereenigde Staten en moet hij van daar handelspolitieke verslagen voor het Ministerie van Koophandel hebben geschreven. » Voerdat de Rijkskanselier, graaf Von Bülow, in den Rijksdag Zaterdag 1. 1. zijn rede hield over liet wetsontwerp betreffende de opheffing van de dictatuur-paragraaf in het Rijksland, zei de heer Riff, afgevaardigde voor Straatburg, het volgende: „Ik verklaar, ook namens mijn collega's, dat het volk van het Rijksland zeer dankbaar is voor de opheffing van de dictatuur-paragraaf. Het voelt zich bevrijd als van een grooten last. Moge spoedig met de dictatuur-paragraaf verdwijnen de geest, die zijn toepassing medebracht. De Regeering kan gerust vertrouwen op de ridderlijkheid van de bevolking van Elzas-Lotharingen". De redacteur von Slupsig van het humoristisch blad Komar — Wesp — werd wegens majesteitsschennis tot 6 maanden gevangenisstraf veroordeeld en direct in arrest genomen. Oostenrijk-H ongai-y e. De Oostenrijksche delegatie heeft eenstemmig de begrooting van Marine aangenomen. Aan het slot der zitting sprak de Minister van Buitenlandsche Zaken der monarchie, graaf Goluchowski, namens den Keizer dank uit voor den vaderlandslievenden geest die de vergadering bezield heeft. De president der delegatie maakte op sympathieke wijze gewag van het sluiten van den vrede in Zuid-Afrika. De bijeenkomst werd gesloten met een driewerf herhaald hoera! der vergadering ter eere van de Monarch-Keizer Franz Joseph. Italië. Eergisteravond om 6 uur heeft het duel op de sabel plaats gehad tusschen de heeren Prinetti, Italiaansch Minister van Buitenlandsche Zaken, en Franchetti, die in zijn qualiteit van rapporteur over een wetsontwerp het met Prinetti hevig in de Kamer aan de stok kreeg. De heer Franchetti werd licht aan het oor gewond. Na het duel verzoenden de heeren zich. Prinetti had te voren zijn ontslag ingediend als Minister van Buitenlandsche Zaken. Men gelooft niet dat dit ontslag is aangenomen. Dit alles vertelt de Petit Bleu. In zijn toespraak, gistermorgen in het consistorie gehouden, dankte Z. H. de Paus God, dat deze zijn leven had gespaard om hem het jubeljaar te doen beleven. Hij achtte zich gelukkig, dat zooveel pelgrims hem komen bezoeken; en betreurt het optreden van de vijanden des geloofs, die het Christendom in Italië en in het bijzonder in Rome, pogen tegen te werken, dooide ketterij, het protestantisme en de pornografie te bevorderen en te verspreiden in geschriften, redevoeiingen en tooneelstukken. De Senaat beraadslaagde over het ontwerp tot creatie van een nieuwe geconsolideerde 3'/, pCt. leening en over de maatregelen ten opzichte van aflosbare leeningen. De Minister van Financiën zeide, dat de operatie tot conversie der spoorweg-leeningen door de nieuwe 3 1 /» pCt. leening verzekerd is. Hij ontkent, dat de Regeering voornemens is de geconsolideerde 5 pCt. leening te converteeren met dezelfde middelen als die voor de spoorwegleeningen. Het zou dwaas zijn aan deze operatie te denken, voordat men de ontvangst kent die aan de nieuwe 3 1 /, pCt. leening ten deel zal vallen. Bulgarije. Vorst Ferdinand van Bulgarije is Zaterdagmiddag van Weenen naar Petersburg vertrokken. Hij wordt vergezeld door den Minister van Oorlog 1'aprikow, de oversten Nikolajew, Dimitriew en Markow en den President van de Sobranja Zankow. Het doal van deze reis is, Keizer Nikolaas H uit te noodigen tot inwijding van het monument van den Czaar-bevrijder en hem een miniatuurmodel van dit monument aan te bieden. Kreta. Uit Canea wordt aan de Daily Mail gemeld: Terwijl twee Muzelmansche schepen laadden te Spakie, hebben Christenen de twee kapiteins en twee matrozen doodgeschoten. Deze aanslag was een weerwraak wegens den Christenmoord, door de Muzelmannen onlangs gepleegd. Prins George heeft zijn spijt betuigd over het gebeurde. Het Gouvernement looft 1000 fr. belooning uit voor inlichtingen en 100 pond voor het aanwijzen van de daders. Rnsland. In het Zuiden van Rusland zijn op verschillende nog al uit elkaar gelegen plaatsen weer troebelen onder de landbouwende bevolking ontstaan. Er zijn opnieuw troepen moeten gaan naar Yoltsjoesk in het gouvernement Charkof, waai- de vorige maal ook al met geweld een einde aan de plundering is moeien gemaakt worden. Niet alleen de bezittingen van den Russischen adel zijn nu weer bij voorkeur verwoest, een ri)ke boer, een zekere Kirialof, heeft ook al zijn schuren eu andere berg- en voorraadplaatsen zien overrompelen en in brand steken. Gelijke tooneelen hebben plaats gehad in het district Dnieprofski in Tauris en in de verschillende districten van het gouvernement Voronetz. Vereenigde Staten. Alle afdeelingen der trades-uuions in de anthraciet-kolendistricten steunen de werkstakers. De spoorwegambtenaren in die districten besloten niet mede te doen in den strijd tegen de werkstakers, waardoor deze grooten steun ondervinden. Het Amerikaansche Departement van Marine deelt een nota mee over het onderzoek in zake de incidenten die in April te Venetië zijn voorgevallen en waarbij officieren van de „Chicago" betrokken waren. De commissie besloot tot verwijzing naar den krijgsraad van kapitein Nynne en twee luitenants, onder beschuldiging van afkeurenswaardig gedrag op een openbare plaats, en stelde voor de twee anderen niet te vervolgen. De admiraal keuit de beslissing ten aanzien der officieren niet goed, omdat de bewijzen niet voldoende zijn tot staving hunner verwijzing naar den krijgsraad. Philippijnen. Uit New-York wordt aan de Times gemeld: Volgens berichten uit Europa zouden de goede betrekkingen tusschen de Vereenigde Staten en Italië bedreigd zijn door de zending van den gouverneur der Phillippijnen naar het Vaticaan. Deze berichten schijnen onwaar te zijn. De gouverneur is niet met een diplomatieke zending belast, maar alleen met den aankoop van de eigendommen, toebehoorende aan de geestelijken op de Philippijnen. Hij zal het Vaticaan moeten inlichtingen dat de grondwet van de Vereenigde Staten geen enkel verband tusschen de kerk en den staat kent, dat de Regeering de geestelijken niet zou kunnen beschermen in de vervuiling van de priesterlijke functies, aangezien deze functies in politieke functies waren veranderd. De geestelijken, als eigenaren en als agenten van de Spaansche Regeering, hebben zich weinig sympathiek gediagen, zoodat zij uit dit oogpunt van weinig nut ziji\ Hun eigendommen zullen echter voor een billijken prijs worden gekocht. In het kort, de Amerikaansche denkbeelden en niet de Spaansehe moeten op de Philippijnen regeeren. Men gelooft dat het Vaticaan rekening zal houden met de belangen van de kerk in de Vereenigde Staten en zijn adhaesie niet zal weigeren. Verspreide Berichter. De vermindering van het zielenaantal in Frankrijk heeft aanleiding gegeven tot verschillende maatschappelijke gezondheidsmaatregelen. Zoo zijn, om voor alles de buitengewone sterfte onder de kinderen tegen te gaan, drie vereenigingen gesticht. Een „Vereeniging tot bescherming van den mensch", welke de rechters steunen wil in den strijd tegen de vervalsching van levensmiddelen ; de „Vereeniging tot bescherming van zeer jeugdige kinderen" en de „Vereeniging van huisgezinnen en artsen", welke beoogt de schoolhygiène te bevorderen en aan de geestelijke overlading van de hersenen paal en perk te stellen. Santos Dumont, die tijdens de Engelsche kroningsfeesten te Londen met zijn bestuurbaren luchtballon zou opstijgen, heeft van zijn plan afgezien en is te Parijs teruggekeerd. Tengevolge van een onderzoek der politie naar aanleiding van het vernielen van zijn ballon, die in het Chrystal Palace was tentoongesteld en daar bijzondere belangstelling genoot, heeft Santos zulke onaangename ervaringen opgedaan, dat hij besloten heeft, niet te Londen op te stijgen. Het onderzoek naar de oorzaak van hetgroote ongeluk op 5 April jl. in het Ibroxpark te Glascow, waar tijdens den voetbalwedstrijd tussc'ien Schotland en Engeland een tribune inzakte met het gevolg, dat 25 personen werden gedood en meer dan 50 verwond, heeft een onaangenaam naspel gehad voor den houtkooper en aannemer A. Mc. Dougall te Glascow, daar hij door de rechtbank werd schuldig bevonden aan manslag met betrekking tot het ongeluk. De beschuldiging kwam hoofdzakelijk neer op het gebruiken van een minder qualiteit hout, dan hij aangenomen had te leveren. De eisch is 200 pond sterling boete. Te Milaan is door ruim 3000 kellners en koks het werk gestaakt. Zij eischen meer loon. Alle hotels en restaurants zijn gesloten. Een voorstel van de exploiteurs van deze inrichtingen om een commissie van arbitrage te benoemen is door de stakers verworpen. Bij een uitbarsting van de vulkaan Takana in Guatemala werden 1200 personen gedood. ---