NINA. VAN J. YV. HO RINS ON. 51 »Ik geloof gaarne, dat gij je geamuseerd hebt." „Geamuseerd ! Ja, buitengewoon, in een rolstoel met medicijnfleschjes en doctoren." „Hoe is het eigenlijk met je?" vroeg lord Kane gemelijk. „Niet beter", antwoordde Nin bitter. „Zoo? Ik heb gehoord, dat gij veel beter waart. „Van dokter Gravatt?" „Dien heb ik niet gezien." „Gij hebt hem toch naar mij toegezonden?" »Ja, ik schreef hem, dat hij moest komen." „Houdt gij hem voor een wondermensch, die de dooden weer het leven inblaast?" _ „Hij is een bekwaam geneesheer en als hij je niet kan helpen, dan kan 't niemand." „'t Doet mij genoegen, dat gij aan iemand gelooft. Ik voor mijn part, ik ben liever ziek, dan aan hem mijne genezing te danken te hebbeu." „Waarom?" vroeg Hansel zeer verwonderd. „Omdat hij zich door jou als spion laat gebruiken !" riep Nin verontwaardigd. „Omdat hij alleen hier is, om alles uit te snuffelen en zich in de aangelegenheden van anderen te mengen. Dat weet ik." „Dan doet hij dan op zijn eigen hand", verklaarde lord Kane. „Van mij heeft hij daartoe geene opdracht en zal er ook geene krijgen." „Hoe wist gij, dat Ruskoff vertrokken is?" „Dat moet je toch niets kunnen schelen." „Wie heeft het je gezegd?" vroeg Nin voor de tweede maal gebiedend. „Welnu dan ... Markingham, mijn neef." „Diel" „Hij behoort tot de familie", antwoordde Hansel. „En het staat hem evenmin als mij aan, wanneer men jou naam met dien van Ruskoff in één adem noemt en daarom is hij even blij, dat de kerel weg is. De geschiedenis werd langzamerhand wel wat al te bar." „Zegt je beminnelijke neef dat?" „Ja. Hij kent het leven en weet, hoe zoo iets afloopt. . . totdat het schandaal losbarst. Markingham is geen ezel." „Maar gij", verzekerde Nin openhartig. „Ik beweer niet, dat ik zoo uitgeslapen ben als de ander, maar zoo dom, als gij zegt, ben ik ook niet. Ik merk toch ook, wat er voorvalt en hoe weinig jij om mij geeft" „Heb ik je ooit wijs gemaakt, dat ik van je hield?" vroeg Nin weemoedig. „Ik beloofde je, dat ik 't zou probeeren, en als 't mij niet gelukt is, dan ligt de schuld niet aan mij. Een tijdlang heb ik 't beproefd, totdat gij je van mij afgekeerd hebt.. . toen was 't alsof eene strooming ons uit elkaar dreef." „Markingham zegt.. ." _ . „Zeg mij niets meer van zijne wijsheid , riep Nin heftig. » Anders zeg ik je, dat hij mij liefdesverklaringen doet, zoodra gij je rug hebt gekeerd!" v . „ Wat ? Wat ?" brulde Hans van woede schuimend. „Hij is een huichelaar en een spion. Ik haat hem!" „Als hij je ook maar met één woord te na is gekomen, zal ik zijn gezicht bont en blauw slaan', stoof Hansel op. „Ik ga dadelijk naar hem toe en sla hem met de rijzweep .. . Wat ... Wat heeft hij gedaan?" „Hij is iets meer dan beleefd, wacht steeds op een tegemoetkoineu van mij en lacht in zijn vuistje over je, dat is alles." .. . „Dat lachen zal hij verleeren, wanneer hij jou beleedigd heeft!" „Ik voel mij niet beleedigdj" zeide zij, de schouders optrekkend. „Misschien verbeeld ik t mij ook maar, 'k ben misschien eene van die ijdele, onvoldane vrouwen, die zich verbeelden, dat iedereen op haar verliefd is. De man is 't praten niet waard! Heeft hij je ook gezegd, dat ik vanmiddag bij den trein was?" „Ja, maar ik mocht. . .." » . . . . Het niet weer aan mij zeggen," viel zij in. „Dat begrijp ik! Wat heeft hij je anders nog meegedeeld ?" „Dat gij daar waart geweest, om van Ruskoff afscheid te nemen. Eerst had hij gedacht, dat gij zelve op reis wildet gaan, want je kamenier was daarbij geweest met handbagage.... en daarover .... zou ik gaarne iets weten, want ik begrijp er niets van. Ik moet alles uitpluizen en het denken valt mij nu eenmaal moeielijk." Hij had de ellebogen op zijne knie lateu rusten en zijn gezicht in de handen begraven, zoodat hij niet zag dat Nin was opgestaan en op hem toetrad. Nu legde zij hare hand op zijn schouder. „Wel, Nin?" vroeg hij, zich oprichtend. „Wat is er?" »Ik zal je zeggen, waarom ik bij den trein was." En zij vertelde hem haarfijn het geheele voorval. Haar verhaal draaide zich om de mee3t alledaagsche dingen, maar het had wel tot onderwerp het meest tragische treurspel kunnen hebben, zoo ernstig, zoo zwaarmoedig sprak zij. Toen het uit was keek Hansel tot haar op en greep hare handen. „Gij hadt dus geen afspraak met .... met Ruskoff?" riep hij. „Gij wist niet, dat hij opreis zou gaan .... het was louter toeval en en gij zijt weerjomgekeerd, wijl hij ging. Is dat de zuivere waarheid, Nin ?" „De zuivere waarheid. Ik zou echter vertrokken zijn, als hij mij dat niet had verhinderd." „En .... en ... . waarheen ?" bracht hij er met moeite uit. „Naar huis! Naar het Grosvenorplein." „O, Nin, het spijt mij zoo razend, en ik verzoek je duizend duizend-maal om vergeving." Lord Kane was af en toe als een klein kind, Zijne zelfbeschuldigingen waren steeds oprecht gemeend; men kon hem in zulke gevallen vertrouwen. Snikkend als een kind, boog hij zich over Nin's handen en zijne eigene beefden. Nin voelde hare lippen trillen en hare oogen vochtig worden. Het was bijna een oogenblik van toenadering, van verzoening, dat betere tij den beloofde. „Hansel, wilt gij iets ter wille van mij doen?" „Alles!" „Breng mij dan naar Datchington." „Naar Datchington ? Waar gij 't zoo vervelend vindt?" „Ja. Ik zou mij daar gaarne opbergen en ver, ver weg van allen zijn," zeide zij peinzend. „Alleen met jou zijn, totdat wij weer genoeg van elkaar hebben, weer twisten en elkaar niet meer kunnen uitstaan .... slechts voor een tijdje! Wilt ge. Hansel?" „Of ik wil! Of ik je geheel alleen voor mij wil hebben!" jubelde hij. „Dan zal immers alles kloppen ... gij en ik alleen!" „Ja," herhaalde zij op droevigen toon. „Gij en ik . .." „Maar, daar schiet mij te binnen . . . Gravatt is van oordeel, dat wij moeten reizen, gij^moest veel afwisseling en . . . afleiding hebben." „Ik wil echter thuis blijven en mij een tijdlang heel rustig houden . . . mogelijk wel altijd." „Wij hebben ons echter best geamuseerd op onze reis." „Hebben wij? Ik herinner het mij nauwelijks meer, het is zoo lang geleden.'' »Dat komt mij niet zoo voor, en Gravatt vindt. „Laat hem vinden, wat hij wil en doe mij mijn zin. Breng mij naar Datchington, Hansel!" „Goed." „Ik moet immers elke opwinding vermijden en in Datchington hebben wij rust." „V -ivloekt" veel . . . dat wil zeggen, wij kun nen 't stil en behagelijk hebhen. Als het werkelijk je verlangen is, Nin, dan gaan wij er de volgende week heen." »Neen morgen," zeide Nin beslist. »Morgen in alle vroegte, zonder een van de sukkels weergezien te hebben, die gij je vrienden noemt," voegde zij er huiverend bij. «Goed, Nin." XXXV. Het heeren huis van Datchington was een deftig somber gebouw. Man en vrouw waren nu alleen en de tweede oplage van de wittebroodsweken viel tamelijk goed uit, ondanks het bekoorlijke van het nieuwe ontbrak, ondanks de eentonigheid en gelijkmatigheid van het leven waaraan beiden zoo weinig gewoon waren. Zij hadden hier ten minste rust en vrede, en zelfs de rust om hen heen scheen hun goed te doen. Nin's krachten keerden, zooals dokter Gravatt voorspeld had, spoedig terug en dat was een reden tot dankbaarheid, ten minste in lord Kane's, zoo ook al niet in Nin's oogen. Nin had zich wel vreeselijk beklaagd over hare ellendige gezondheid, zich tot het uiterste verzet tegen hare ziekte en zwakheid, maar werd niet vroolijker door haar herstel. Hare oogen behielden de sombere starende uitdrukking, welke altijd in eene toekomst schenen te ziea, waartegen zij eiken tegenstand had opgegeven. Het was eene nieuwe Nin, eene Nin in een toestand van zelfopvoeding. Aan welk eene zwaare kuur zij zichzelve onderwierp, dat wist buiten haarzelveniemand. Zij had niemand aan wie zij de twijfelingen, welke baar bestormden, kon mededeelen, en hare uiterlijke kalmte verried niets van innerlijke stormen. Zij was ook geene zwaarmoedige, inzichzelve gekeerde gezellin. Zij wilde weer de oude Nin zijn, wilde haar man het leven aangenaam maken, hem eenigszins opheffen. Deze taak ging echter hare klac hten te boven, boven mensc elijkr maeht ii het algemeen, doch zij behield ook ut ze teleurstelling voor zich zelve. {.Wordt vervolgd.) --- BEKENDMAKING. De GEDEPUTEERDE STATEN der provincie Drenthe brengen ter kennis van belanghebbenden, dat in de heden, overeenkomstig de aankondiging van 27 Juni j.1., gehouden openbare vergadering zijn uitgeloot, om te worden afgelost met 1 November W>2, de aandeelen nos. 5, ïo en 17 in de geldleering ten laste der provincie Drenthe van f 22.000, aangegaan ingevolge besluit der Provinciale Staten van 10 Juli 1894 no. 15c, goedgekeurd bij Koninklijk besluit van 3 Augustus 1894 no. 4. Assen, 18 Juli 1902. Do Gedeputeerde Staten voornoemd, VAN S WINDE REN, Voorzitter. G. W. VAN DER FELTZ, Griffier. --- BEKENDMAKING. De GEDEPUTEERDE STATEN der provincie Drenthe brengen ter kennis van belanghebbenden, dat in de heden, overeenkomstig de aankondiging van 27 Juni, gehouden openbare vergadering zijn uitgeloot, om te worden aft: elo*t met 1 November 1902, de aandeelen nos. 12, 24, 36, 71 en 81 in de gel lleening ten laste der provincie Drenthe van f 104.000, aangegaan ingevolge besluit der Provinciale Staten van 18 Juli 1860 no. 11, goedgekeurd bij Koninklijk Besluit vau 25 September 1860 no. 86. Assen, 18 Juli 1902. Gedeputeerde Staten voornoemd: VAN S WIN DEREN, Voorzitter. G. W. VAN DER FELTZ, Griffier. --- BUITENLAND. Engeland en Zuid-Afrika. Men leest in de N. Bott. Ort.: Een door ons ontvangen brief van de Wet spreekt in 't geheel niet van een plan van den generaal om naar Europa te komen. Integendeel geeft de inhoud — die overigens van particulieren aat'd is — ons veeleer den indruk, dat het op zijn minst genomen twijfelachtig is of de beroemde aanvoerder zijn hoeve nabij Roodewal, ten noorden van Kroonstad, wel zal verlaten. Het South African Expansion Committee van de Emigratie-vereeniging van Britsche vrouwen heeft Zaterdag een conferentie gehouden te Portsmouth, onder voorzitterschap van EarlNorthbrook. Bedoelde commissie is gevormd om uitvoering le geven aan Chamberlains wenk om Engelsche vrouwen naar Zuid-Afrika te zenden, teneinde de mannen daar te helpen het land te angliseeren. De Vereeniging zal de gezinnen uitzenden van de mannen, die er zich reeds gevestigd hebben en voorts vrouwen, die er gouvernante, dienstbode, enz. willen worden. Er zijn tehuizen opgericht te Kaapstad, Bulawajo Johannesburg en Salisbury. Binnenkort hoopt men er een te Londen te vestigen en voorts te Port-Elisabe' h en elders. De zaak wordt gesteund door Milner, lady Hely-Hutchinson, de vrouw van den gouverneur der Kaapkolonie, e. a. Miss Violet Brooke Hunt zeide, dat Engeland 1,000,000 vjouwen te veel had, terwijl er in Zuid-Afrika veel te kort kwamen. Er was daarom een goede gelegenheid voor iedere vrouw, die genoeg ondernemingsgeest en moed had, om er heen te trekken. Lord Brassey drong aan op door den Staat gesubsidieerde emigratie. Als zijn vrouw ten behoeve van het werk van 't winter naar ZuidAfrika wilde gaan, dan wilde de edele lord haar met pleizier vergezellen. Allergalantst inderdaad, en hoogst belangrijk deze huiselijke mededeeling. Sir John Ardagh zeide, dat de zaak een nationaal beiang was wegens den voortdurenden aanwas der Hollandsch-Afrikaansche bevolking, die jong trouwde en groote gezinnen kreeg. Er waren 800,000 blanken in geheel Engelsch ZuidAfrika, een land, dat zeven maal zoo groot was al het vereenigd Koninkrijk. In 1900 kwamen er 70,000 vrouwen te kort. Gemengde huwelijken, waartoe vele Engelsche jongezellen kwamen door de wanverhouding, eindigden met versterking van het Boerenelement, en dat zoude weer leiden tot een zeer ongewenschte numerieke overheersching van een overwonnen ras. Er werd besloten de zaak krachtig te steunen. In een vergadering der Kamer van mijnen te Johannesburg, eergisteren gehouden, vroeg een der leden of het niet gewenscht zou zijn, Aziatische werkkrachten naar Transvaal ' over te brengen. Strauge, de voorzitter der Native Labour Association, gaf ten antwoord, dat men eerst alle mogelijke Afrikaansche hulpbronnen moest uitputten, alvorens elders rond te zien. Óp aanbeveling van Sir Harry Johnston was men voornemens, het in Oeganda te probeeren; hij was zeer sterk tegen den invoer van Aziatische koelies te midden van de blanke bevolking. Een ander lid, Fitz Patrick, sprak de overtuiging uit, dat blanke werkkrachten in het belang van het land waren. Aziaten zouden als winkeliers, tuiniers en kleine boeren als mededingers van de blanken optreden. Er wordt over gedacht, 10,000 grondwerkers in te voeren om spoorwegen aan te leggen. Desgewenscht zouden waarborgen gegeven worden dat zij na een jaar werden teruggebracht. De correspondent van de Times te Johannesburg meldt -opnieuw dat er schaarschte is aan Kaffer-arbeiders. De mijn-maatschappijen hebben er nog tusschen de zeventig en tachtig duizend noodig, terwijl de maandelijksche aanvoer maar vier tot vijf duizend is. De schaarschte is gedeeltelijk te wijten aan de algemeene verlaging van de Kaffer-loonen tot 30 of 35 shillings per maand met den vollen kost, welke vergoeding de Kaffers niet aanlokkelijk genoeg vinden. De Daily Express verneemt uit Pretoria, dat de malaise in de Transvaalsche nijverheid eiken dag verergert door de algemeene daling in de loonen. Er zijn duizenden leegloopers, terwijl de kosten voor het levensonderhoud steeds duurder worden. De correspondent waarschuwt ernstig tegen nieuwe immigratie. De Transvaalsche Regeering heeft een besluit uitgevaardigd betreffende de inrichting van een vrijwilligerskorps. Wie zich als lid daarvan aanmeldt kan tot den dienst worden opgeroepen telkenmale wanneer de belangen van de kolonie zulks eischen, en zoowel binnen als buiten de grenzen van de kolonie. Door deze laatste bepaling hoopt men hen te lokken, die bijzonder veel voor het veohthandwerk voelen. De soldij, de wijze van werving, de bevordering enz. zullen later door den gouverneur worden geregeld. In de eerste 5 maanden van het loopende jaar is voor £ 3,478,165 in Transvaal ingevoerd, tege>i £ 860,206 in de overeenkomstige maanden van het vorige jaar. De douaneontvangsten bedroegen ook bijna het viervoud. Engeland. De berichten over Koning Eduard's toestand blijven gunstig luiden. De Koning staat nu om negen uur op en krijgt na het ontbijt bezoek van zijn doktoren. Gisteren is aan boord, ouder leiding van commandant Lambton, godsdienstoefening gehouden. De Koning en de leden der Koninklijke familie waren er bij tegenwoordig. De koude noordoostenwind, die over de Solent blies, maakte het noodig het paviljoen van de „Victoria and Albert" te sluiten. Later zag men de Koningin op het promonade-dek wandelen met sir Francis Laking (den dokter) en Prinses Karei van Denemarken. In den loop van den dag ankerde het groote Amerikaansche jacht „Veruna" in de Solent. Het schip, „bijna zoo groot als een mailboot", zegt de correspondent van de Daily Mail , dat aan den Amerikaanschen millionair Higgins toebehoort, had veel bekiiks en trok ook zeer de aandacht van de Koninklijke familie. De „Victoria and Albert" blijft tot Woensdag liggen waar zij is; de doktoren hopen zeer op waun weder, daar het verblijf in de open zeelucht den Koning zooveel goed doet. Volgens den Berlijnschen correspondent van de Daily Telegraph zal Keizer Wilhelm zijn oom een familiaar bezoek brengen aan boord van het jacht, zoodra hij uit Noorwegen terug is. De met wat veel ophef aangekondigde conferentie der koloniale premiers te Londen staat niet zoo goed als bij het begin der besprekingen zich liet aanzien. Hoewel het verhandelde geheim wordt gehouden, komen telkens geruchten in verschillende bladen bij het publiek de meening wekken en versterken, dat de koloniale conferentie bij lange na niet het succes zal hebben, dat men er zich er van voorstelde. Zoo is Seddon, de eerste Minister van NieuwZeeland, die zich eerst bij zijn komst in Engeland had doen kennen als een warm voorstander van een „Zollverein" — wij blijven den Duitschen naam maar gebruiken — tusschen het Eogelscke moederland en zijn koloniën, en -die den tijd gekomen achtte om afstand te doen van.het vrijhandelstelsel, — gedurende de beraadslagingen in zijn schulp teruggetrokken en laat hij zich — mag men de bladen gelooven — pessimistisch uit over het resultaat der conferentie. De Australische premier Barton noemde het kort en goed onmogelijk, dat de Australische Statenbond tot een Zollverein kon toetreden, omdat dit op het oogenblik de ondergang van Australië zou beteekenen, Sir Wilfrid Laurier zou eindelijk namens Canada verklaard hebben, dat dit land niets zou doen om den status quo te wijzigen; Canada was zeer tevreden met den tegen woordigen stand van zaken en vergeet ook niet,, dat zijn handel met de Ver. Staten dikwijls belangrijker is dan met Engeland. Ook hetgeen reeds is medegedeeld over de uitlatingen der koloniale premiers aan het ter hunner eere gegeven feestmaal toonde duidelijk aan, dat er niet al te veel terecht zal komen van het aangekondigde nauwer aaneensluiten van de Engelsche koloniën en het moederland. En tusschen de regels doorlezend van de eerste rede, die de Engelsche premier Arthur Balfour bij de opening der conservatieve club te Fulham hield, zou men tot dezelfde gevolgtrekking komen. Hij zeide: „Indien de koloniale conferentie meerdere welvaart en grootere kracht ten gevolge heeft, zal dit een verblijdend iets zijn .... zelfs wanneer geen formeele resultaten tot stand kwamen." Lord Salisbury is, naar verluidt, na een onderhoud daaromtrent met den Koning Ie hebben gehad, ook geneigd afstand te doen van zijn eerepost als Lord Warden of the Cinque Ports. (Bewaarder der vijf havens). Chamberlain zal die prachtige sinecure verkrijgen, en wel eenigermate als bewijs van dank, dat de ^linister van Koloniën zich bij de premier-verwisseling niet op den voorgrond gedrongen heeft. Het ambt van bewaarder der vijf havens is onder de Regeering van Koning Eduard III in het leven geroepen en was toenmaals bij de voortdurende oorlogen met Frankrijk een gewichtig ambt, welks bekleeders voor de verdedigers der Zuidkust van Engeland zorg te dragen hadden. Thans heeft het, zooals van zelf spreekt, alle beteekenis verloren. Het ia nu nog maar alleen een eerepost, hoewel de Lord Warden als een admiraal der vloot of legeraanvoerder door alle oorlogsschepen met een saluut van 19 schoten begroet moet worden. Daar de betrekking evenwel veel geeft — buiten liet vrije gebruik van het koninklijke slot Walmer bij Dover ook nog het vrije gebruik der daarbij behoorende landerijen en een honorarium van 5000 pond sterling — wordt zij zeer begeerd en gewoonlijk aan staatslieden, die zich hoogst verdienstelijk hebben gemaakt, verleend. Pitt had als Lord Warden in Walmer Castle voor den slag van Trafalgar zijn laatste onderhoud met Nelson. Palmerston, Lor Herschel en — mr. W. H. Smith waren eveneens Lord Wardens der Cinque Ports. Frankrfik. De Fransche Ministers zijn Zondag Parijs ontvlucht, maar niet louter voor hun genoegen. Zij hebben den dag, wij zouden haast zeggen, op de meer en meer gebruikelijke wijze, nuttig besteed met banketten en redevoeringen. Minister-president Combes trok naar Pons om het feest van het comité agricole te presideeren; de Minister van Marine Pelletan onthulde te Quiberon het gedenkteeken voor generaal Hoche; generaal André, Minister van Oorlog, onthulde een standbeeld voor generaal Dugueslin. Zij hielden daarbij elk een redevoering. Minister Pelletan verklaarde beslist, dat de beweerde verdeeldheid in het Ministerie niet bestaat. De heeren Ministers strijden allen, zeide hij, voor eenzelfde doel: de verdediging van de Republiek. Het optreden van den nieuwen Minister-President Combes in zake de sluiting der geestelijke scholen heeft een felle oppositie vau de zijde der geestelijken opgewekt. Zoo verneemt de E ho de Paris dat zelfs de Paus een krachtdadig protest aan de Fransche Regeering zal zenden tegen de maatregelen, genomen ten opzichte der geestelijke instellingen. De Fransche bisschoppen zouden dergelijke protesten aan President Loubet zenden. Onlusten hebben plaats gehad te Rennes en te Alais bij de uitvoering der decreten tegen de geestelijke scholen. De inwoners van Jouy en Jonas, ten getale van 400, met hun afgevaardigde aan het hoofd, zijn te Versailles in de prefectuur komen protesteeren tegen de sluiting van de school der Zusters. Men schat dat het aantal tinderen, die de scholen bezochten, die nu op bevel van den ex-abbé Combes gesloten werden, 150.000 bedraagt Te Moralay hebben de Zusters besloten enkel te wijken voor geweld. De burgemeester eener gemeente van de Indre, die weigerde de scholen te sluiten, is geschorst. In liet bisdom Nancy zijn 84 Zusterscholen, door 2500 leerlingen bezocht, gesloten; de bisschop heeft een brief van aanmoediging en sympathie geschreven aan de moeder-overste der 300 Zusters, die uit hunne scholen zijn verwijderd. Drie generaals van de cavalerie in Frankrijk, generaal graaf Bellegarde, graaf Portignac-Fénélan en markies Vergecnes, hebben hun ontslag gevraagd uit den militairen dienst — en verkregen, — omdat zij bij de promotie op den 14en Juli gepasseerd waren. Alle drie generaals zijn Jezuïeten. C'est en dinant que 1'on gouverne — een feestmaal, aan Ras Makonnen aangeboden, is een gelegenheid geweest tot het luchten van eenige Oostersche staatkunde. Menelik is bang voor de Eogelschen en voor de Franschen. Hierom heeft hij Makonnen een bezoek laten brengen aan beiden. De Franschen — tegenwoordig al blij wanneer zij een gekroond hoofd te gast krijgen, al is het maar een uit Ethiopië — hebben Makonnen beter ontvangen dan de Engelschen, die, toen Makonnen overkwam, juist meer vorsten over hadden dan ze bergen konden en een zieken eigen Koning bovendien. Veel vriendelijkheid wordt Makonnen te Parijs bewezen. Hij is daar aldoor over uit. Maar een feestmaal, hem Zaterdag aangeboden met de keur van al wat in Frankrijk over koloniale zaken wat te zeggen heeft, zal hem bijzonder aangenaam geweest zijn, vooral toen een man, die op het oogenblik wel geen Minister, maar toch bij voortduring een zeer invloedrijke „koloniale specialiteit" is, de heer Etienne, als voorzitter der »koloniale club" uit de Kamer, hem in een toost verzekerde: „Frankrijk bewondert en bemint Ethiopië, Frankrijk heeft nooit een andere politiek gevolgd en zou nooit een andere politiek kunnen volgen dan deze: Ethiopië machtig en geëerbiedigd, onafhankelijk en fier, onzijdig gehouden door de overeenstemming zijner buren en zich openend zonder vrees voor den handel en de beschaving der natiën". Naar de Parijsche Matin mededeelt, zal de groote revue ter viering van het nationale feest de laatste geweest zijn, die te drie uur 's middags gehouden zal worden. Er zijn buiten de tweehonderdvijftig gevallen van zonnesteek, die onmiddelijk geconstateerd werden, naderhand nog zoovele gevallen van onpasselijkheid onder de aan de revue deelgenomen hebbende troepen voorgekomen, dat men eene herhaling van zulke treurige gevolgen eener parade voor de toekomst wil voorkomen. DuHschlaml. Hertog Karfl, Eduard van Saksen—Coburg— Gotha, den 19deu Juli 1884 geboren, is Zaterdag j.1. dus 18 jaar en daarmee meerderjarig geworden. Zijn vader was de Hertog van Albany, jongere broer van Koning Eduard VII en zijn moeder, Prinses Helena van Waldeck—Pyrmont, jongere zuster van Koningin Emma. De jonge Hertog Karei is de opvolger van zijn oom Alfred, die voor dien tijd Hertog van Edinburg was. Gedurende zijn minderjarigheid is het regentschap waargenomen door den Erfprins van Hohenlohe—Langenburg, een zoon van den stadhouder van Elzas-Lotharingen. Volgens de Engelsche couranten, die met vreugde den kleinzoon van Koningin Victoria als regeerend Vorst begroeten, zullen de feesten ter gelegenheid van deze meerderjarigheid met groote plechtigheid gevierd worden in Coburg, Augustus aanstaande. Keizer Wilhelm, de Prins van Wales en de Groothertog van Hessen zouden reeds verklaard hebben in persoon tegenwoordig te willen zijn. In de raadsvergadering te Posen, waarin credieten moesten toegestaan worden voor de ontvangst van den Keizer, is geen enkel Poolsch raadslid verschenen. De Polen lieten weten dat zij, naar aanleiding van 's Keizers rede te Marienburg, het niet wenschelijk achtten dat de Poolsche bevolking deelnam aan de feesten ter eere van den Keizer. Te Köthen, in Anhalt, is een academisch conflict ontstaan. De studenten aan de polytechnische school aldaar hadden een geschil met de academische overheid. Donderdag werden daarom drie Vertrauensmanner van de studenten van de school verwijderd. De meerderheid van de studenten liet zich dit echter zoo maar niet aanleunen ; 400 hunner teekenden den volgenden dag een stuk, waarbij zij zich verbonden, Köthen binuenkort te verlaten, als de relegatie van de drie voormannen niet werd ingetrokken. Men denkt dat het bestuur van de polytechnische school zal toegeven, om te verhinderen dat de colleges voor leege banken worden gehouden. Oostenryk-H ongary e. Koning Carel van Rumenië zal den 3den Augustus Keizer Frans Joseph een bezoek brengen op zijn zomerverblijf te Ischl. Italië. Over een anarchist, die wegens het beramen van een aanslag op den Koning van Italië te Bra (Piëmont) gearresteerd is, meldt de Temps het volgende: Dit individu zegt Benjamine Torelli teheeten, wat, naar men veronderstelt, niet zijn ware naam is. Italiaan van geboorte is hij van beroep barbier en kwam \au Patterson, naar men weet een der anarchistencentra in Amerika. Bij een gesprek in een herberg had hij zich onlangs voor anarchist uitgegeven en uitte bedreigingen tegen het leven van den Italiaanschen Koning en diens familie. Een onderzoek w rd onmiddellijk te zijnen huize ingesteld. Men vond anarchistische brieven, een plaat, de apotheose van Bresci voorstellend, in den vorm van een engel, in de wolken zwevend. Onder de plaat leest men : „Als Koningin Hargherita veel geweend heeft over haar echtgenoot, zal zij nog meer weenen over haar zoon." De Koning en de Koningin komen zeer dikwijls te Bra per automobiel. De politie veronderstelt, dat de gevangene een aanslag tegen den Koning voor had, zoodra deze uit het buitenland terug zou zijn. Uit Patterson wordt getelegrapheerd, dat men daar geen anarchist, Torelli genaamd, kent. Koning Yictor Emmanuel zal, naar in Venetië verluidt, op zijn terugreis van Petersburg een kort oponthoud in de Lagunenstad nemen, als condoléance-bezoek wegens den ingestorten Campanile. Koning Yictor Emmanuel is gister in Italië teruggekeerd. Zwitserland. Een telegram uit Genève aan de Daily Chronicle zegt, dat het Italiaansch-Zwitsersche geschil definitief te Berlijn zal worden geregeld gedurende de reis van den Koning van Italië. In geval Koning Yictor Emanuel Lucerne zal passeeren, zal hem daar een warme officieele ontvangst ten deel vallen. TnrkUe. De Fransche zaakgelastigde te Konstantinopel heeft het er niet bij laten zitten in' de zaak van den van de „Océanien ontvoerde pasagier. Ten gevolge van zijn krachtig optreden en dat van den Franschen consul te Smyrna heeft de vali aldaar niet alleen den commissaris van politie afgezet, maar ook den agent, die de ontvoering aan boord van het schip leidde, moeten ontslaan. En ten slotte zijn de schuitevoerders, die den gevangene hebben medegenomen, achter slot en grendel gezet. De Minister van Buitenlandsche Zaken, Tewfik Pascha, heeft aan den Montenegrijnschen gezant, Bakitsch, medegedeeld dat 2CC0 Montenegrij tien de grenzen overschreden, Turksche troepen omsingelden en hun den watertoevoer hadden afgesneden. De Porte verlangde, dat de Montenegrijnen zich terugtrokken en beloofde maatregelen om verdere conflicten te verhinderen. Na de door den Montenegrijnschen gezant Bakitsch in Yildis gedane stappen heeft de Sultan zijn spijt uitgedrukt over de gebeurtenissen op de grens, daar hij de beste gevoelens tegenover Vorst Nikolaas koesterde; hij stelde de terugroeping van den grenscommissaris Hamdi Pacha in het vooruitzicht. De Sultan, die besloten heeft de unificatie van de schuld te laten voorafgaan door de conversie van de leeningen van 1B86 en 1888, heeft een irade uitgevaardigd, waarbij bevolen wordt dat de onderhandelingen ten aanzien van de conversie met de Ottomaansche Bank geconstateerd moeten worden. Men heeft gebrek aan baar geld en men gelooft dat de conversies ongeveer 34 millioen gulden zullen kunnen fourneeren. Men staat voor ernstige financieele moeilijkheden, waaraan men noodzakelijk het hoofd moet bieden. De irade zou in den Ministerraad besproken worden, die Zondag zou bijeenkomen en zou Maandag officieel aan de Bank worden medegedeeld. Men zal een weinig later overgaan tot de unificatie der schuld, zooals men het aan Duitschland beloofd had. Korea. Aan de Kölnische Zeilung wordt gemeld, dat Japan een postkantoor geopend heeft te Kanseng, hoewel die haveu voor het internationale verkeer gesloten is. Voorts wil de Japansche Regeering telegraaflijnen door Korea aanleggen, om verbindingen te krijgen die vooral voor Japan zelf van gewicht zijn, en ten slotte heet 't dat Japan voornemens is, een blijvenden politiepost te vestigen te Masampo. Al deze berichten, uit Russische bron komende, moeten slechts onder voorbehoud anvaard worden. Oost-Afrlka. Een Engelsch smaldeel, bestaande uit de krui sers „Gibraltar" (vlaggeschip van schout-bij-nacht Moore), „Terpsichore", „Pearl", „Blanche" en „Barraconta", het pantserschip «Monarch" en het adviesjacht „Beagle", is voor Zanzibar aangekomen, om de rust, die daar nog altijd heerscht volgens de telegrammen, te bestendigen, ook al mocht de bevolking niet gediend zijn van den jeugdigen Sultan Seiïd. of van den eigenlijken landbestuurder, den Engelschman Rogers. Vereenigde Staten. Gister zou Taft in afscheidsgehoor ontvangen worden door den Paus, en den 24en denkt hij uit Rome terug te keeren. De onderhandelingen over de godsdienstige kwestie op de Filippijnen schijnen dus inderdaad afgeloopen te zijn, en het gerucht wil dat ze voor beide partijen tot een goed einde zijn gebracht. Het zal mischien nog eenigen tijd duren voordat men het fijne van deze zaak te weten komt. De nationale conventie van den Mijnwerkersbond in de Vereenigde Staten heeft zich sine die verdaagd zonder te stemmen over de vraag van een algemeene werkstaking. De stakers in de anthraciet-mijnen hebben zelf erkend, dat op het oogefiblik een algemeene werkstaking een onverstandige daad zou zijn. Het congres besloot, alvorens uiteen te gaan, een omslag van een dollar per hoofd en per week te heffen ten bate van de stakingskas. Het congres heeft bovendien een adres gericht tot de bevolking der Vereenigde Staten, ten einde den toestand der stakers in de anthacietkolenmijnen voor het geheele land bloot te leggen. Daarin wordt o. a. gezegd, dat de verzorging van 150,000 mannen en hun gezinnen bij den voortgezetten strijd, zooals de tegenwoordige staking waarschijnlijk zal worden, de uitgaaf van een groote som* geld zal vorderen. De eigen middelen zijn beperkt. Men heeft een aanzienlijk bedrag ten laste gebracht van de leden, die aan iet werk zijn, ten einde daarmede de stakers te kunnen ondersteunen. Voor dat doel is echter nog meer geld noodig. Thans wordt een beroep gedaan op eiken trade union en op iederen trade unionist en op iederen staatsburger, wiens belangen bij de staking zijn betrokken, teneinde te helpen met $ 1 millioen per maand zoolang de staking duurt. Met dit bedrag en de som, door de eigen leden bijeengebracht, gelooft men de staking te kunnen voortzetten tot gerechtigheid voor de stakende werklieden is verkregen. Men raamt het verlies, tot dusver door de staking aan alle betrokken partijen veroorzaakt, op $ 55 millioen. Cnba. Dezer dagen is niet weinig ophef gemaakt van een echt Amerikaansch schandaaltje. De Cubanen, en de vrienden der Cubanen in de Vereenigde Staten, waren woedend, zoo heette het, over een brief door den Amerikaanschen consul-generaal Pratt te Havana aan zijn vrouw geschreven en waarin de verzekering te lezen stond, dat het „gemakkelijker was een fluitje te maken van een varkensstaart dan met de Cubanen iets aan te vangen." Deze weinig vleiende oordeelvelling is ruchtbaar geworden, en 't gevolg is geweest dat Pratt zijn ontslag heeft thuisgekregen. Venezuela. De opstand in Venezuela heeft zeer ongelukkige gevolgen gehad voor het Noorsche stoomschip „Jotun." Opstandelingen dwongen dit schip troepen te brengen naar Bolivar. Op den terugweg werd de „Jotun" door een Venezueelsch oorlogschip beschoten. De kapitein van het Noorsche schip verloor hierbij het leven. In dit voorval vond het Zweedsche Ministerie vau Buitenlandsche Zaken een aanleiding om zich te wenden tot de Regeering der Vereenigde Staten met het verzoek de Zweedsche en Noorsche schepen in bescherming te nemen in de Venezueelsche wateren. De Amerikaansche Regeering antwoordde dat deze aanranding geschied was door opstandelingen, die zich ook verzetten tegen hun eigen Regeering, en dat het hun daarom lastig viel hier in te grijpen. Toch zou zij trachten te doen uit vriendschap voor Zweden en Noorwegen wat in hun vermogen is. Volgens een te "Washington uit Caracas ontvangen telegram, is President Castro teruggekeerd en heeft hij afgezien van zijn voornemen, de opstandelingen te Barcelona aan te tasten. Men zegt dat generaal Castro in netelige positie verkeert en dat zijn zaak hopeloos is. China. De opheffing van de voorloopige Regeering in Peking zal over 4 weken plaats hebben. De Chineesche Regeering heeft Zaterdag de voorwaarden, gesteld door de gezanten der betrokken Mogendheden, aangenomen. Verspreide Berichten. Van alle kanten komen inschrijvingen voor den wederopbouw van den Campanile te Venetie. Een afstammeling van den Doge Morosini, bankier te New-York, zond per telegraaf een half millioen lire; allerlei bladen, ook buiten Yenetie, hebben inschrijvingen geopend. Het schijnt dat een der forten, die den toegang door de Lidi verdedigen, het fort San Andrea, de vorige week iets gezakt is. Sommigen beschouwen dit als een bewijs, dat toch de ondergrond van en om Yenetie in werking is. Door de aardbevingen op St. Vincent verleden Donderdag zijn vele huizen beschadigd. De bewoners vluchtten. Volgens de laatste berichten over de ramp met de „Primus" op de Elbe bij Hamburg, moeten de eerste geruchten gelukkig zeer overdreven geweest zijn: tot dusver zouden acht lijken gevonden zijn, en in 't geheel slechts 14 menschen vermist worden. De Hamburger Zeilung geeft nog de volgende bijzonderheden over de scheepsramp bij Hamburg : De verwarring aan boord van de „Primus" wasgrenzenloos. De toevallig aankomende stoomboot de „Delphin" kon ongeveer 60 personen redden en de „Hammonia", die van Neuenfelde naar Hamburg terugvoer, bracht 1 man en 1 vrouw aan land. De »Primus" zonk na de botsing in ongeveer 10 min. De onheilsplaats bevindt zich ongeveer 100 voet van land. Hoeden, stoelen, banken dreven op het water. De stoomboot bleef nog drie kwartier op de plaats en zette een boot uit, om verdere pogingen tot redding te doen. Door de haven-politie werden dadelijk alle beschikbare ziekenwagens naar de haven en de Elbe bevolen, om het groot aantal gewonden onder de geredde personen op te nemen. De zwaarst gewonden werden naar het havenziekenhuis en de anderen naar hunne woningen gebracht. De schuld van het ongeluk moet, naar de meening van de geredde personen, aan de „Hansa" geweten worden, maar wegens de hetrschende verwarring kan geen stellig oordeel hierover geveld worden, voegen zij er bij. De „Primus" moet op den rand van de vaargeul liggen, zoodat de scheepvaart niet geheel gestremd is. De verongelukte pleizierboot vervoerde de zangvereeniging „Treue" uit Eilbeck. Men meldt uit Egypte, buiten de gemelde ge vallen van cholera, ook veertien gevallen van pest. ---