Duitschland. De Pruisische minister van landbouw heeft gisteren in het Huis van Afgevaardigden de volgende verklaring over de kolonisatiepolitiek tegen de Polen afgelegd : „Ik stel tegenover krantenberichten, die in de laatste dagen verspreid zyn, uitdrukkelijk in het licht, dat de tegenwoordige voorraad aan land de kolonisatie-commissie in geen enkel opzicht noodzaakt, in den loop der jaren de kolonisatie-iwerkzaamheid te beperken. In den laatsten tijd is aan eenige rentmeesters ontslag verleend of hunne betrekking opgezegd. Het zijn er in het geheel 12. Zoo iets is in de laatste jaren herhaaldelijk voorgekomen en staat alleen in verband met het kleinere of grootere aantal landgoederen, dat de kolonisatie-commissie op het oogenblik onder eiren beheer heeft. Vaste aihbtenaren zijn niet bedankt. De hulpkrachten die ontslagen zijn waren allen menschen, die tijdelijk voor de afdoening van een bepaald werk waren aangenomen. De kolonisatie-commissie was niet van plan geweest, hen op den duur in dienst te houden. Voor het overige behoeft niet verzekerd te worden, dat de regeering ook in de toekomst naar de krachtdadige, stelselmatige bevordering van het Duitsche element in het Oosten zal streven." --- België. Het „Journal de Bruxelles" meldt, dat do mijnwerkers te Luik vierkant geweigerd hebben, zich te voegen naar het besluit van de bondsafgevaardigden om den arbeid te hervatten, omdat de afgevaardigden genoegen hebben genomen met mondelinge beloften, waar zij opdracht hadden intrekking zonder meer van de gewraakte reglementen te verkrijgen. --- Italië. De regeering zal binnenkort bij de Kamer een wetsontwerp indienen, dat alle met de ontwikkeling der Italiaansche vloot samenhangende vraagstukken definitief zal regelen. Dat ontwerp beoogt een aanvulling en gedeeltelijke uitbreiding van het vlootontwerp van 1905 en omvat een nieuw program van aanbouw, strekkende om een aantal oude slagschepen door zeer moderne te vervangen. Het ontwerp van 1905, dat werd aangevuld door een ontwerp van 1909, voorzag in den aanbouw van vier slagschepen (Dreadnought's), drie kleine kruisers, 18 torpedo-vernielers, 15 torpedobooten voor de hooge zee en 6 onderzeeërs, welke schepen vóór het einde van 1915 afgeleverd zouden moeten zijn. Door het nieuwe ontwerp zal de termijn voor aflevering dermate bespoedigd worden, dat het genoemde program reeds in den loop van 1914 ten uitvoer zal gebracht zijn, terwijl het nieuwe program bovendien drie Dreadnought's omvat. De nieuwe Dreadnought's zullen van zwaarder geschut worden voorzien dan de vroegere. De Italiaansche marine zal alzoo een der eerste zijn die het voorbeeld van Engeland ten deze volgt. De drie Dreadnought's van het nieuwe program zullen vóór het einde van 1916 moeten afgeleverd zijn. --- Griekenland. Volgens den Atheenschen correspondent van de „Vossische Zeitung" doen in den laatsten tijd onrustbarende berichten over een samenzwering de ronde, die ten doel zou hebben de tegenwoordige regeering ten val te brengen. De „Kairoi" waarschuwt tegen gewaagde ondernemingen en drukt eventueele liefhebbers daarvan op het hart dat hun rekening bij voorbaat niet klopt, omdat de bevolking, die met den gang van zaken tevreden is, zich in geval van on lusten zeer zeker tegen hen zou wenden --- Servië. Tijdens de afwezigheid van koning Peter van Servië zal de kroonprins de staatszaken voeren. Volgens de „Vossische Zeitung" verluidt, dat koning Peter te Parijs koning George van Engeland zal ontmoeten. --- BEKENDMAKING. GEDEPUTEERDE STATEN der provincie Drenthe brengen Ier openbare kennis, dat bij beschikking van den Minister van Landbouw, Nijverheid en Handel d.d. 10 Januari 1911 no. 242, 2e Afdeeling, Bureau A, is bepaald : dat de gewone Rijksvoorjaarskeuringen van tot dekking bestemde hengsten in 1911, voor zooveel deze provincie betreft, zullen, worden gehouden op Donderdag 16 Februari a.s. Zij herinneren er hierbij aan : 1°. dat tot de voorjaarskeuringen alleen worden toegelaten : a. hengsten, die daartoe aangewezen zijn hij de najaarskeuringen van het voorafgaande jaar ; . b. hengsten, die volgens cene schriftelijke verklaring van een geëxamineerden veearts wegens ziekte niet op de najaarskeuringen van het voorafgaande jaar hebben kunnen komen ; c. hengsten van 3 jaar of ouder, die uit het buitenland of uit eene andere provincie ingevoerd zijn na de najaarskeuringen van het voorafgaande jaar ; d. driejarige hengsten, die de eigenaars of houders orn aannemelijke redenen, ter beoordeeling van de provinciale regelingscommissie, niet als tweejarige in het najaar te voren lieten keuren ; (art. 4 van het Koninklijk besluit van 14 Augustus 1801 Staatsblad no. 204. laatstelijk gewijzigd bij Koninklijk besluit van 6 November 1906, Staatsblad no. 278) ; 2. dat de eigenaar of houder, die een hengst ter keuring wenscht aan te bieden, verplicht is daarvan ten minste 3 weken voor de keuring vrachtvrij eene schriftelijk© en onderteekende aangifte te zenden aan den secretaris der betrokken provinciale regelingscommissie met opgave van : a. naam en woonplaats van den eigenaar en houder ; b. naam, ouderdom, ras, kleur en bijzondere kenteekenen van den hengst, benevens, indien deze in een stamboek is ingeschreven, stamboek en stamboeknummer ; c. zoo mogelijk afstamming van den hengst zoowel van vaders- als van moeders zijde en naam en woonplaats van den fokker. Een hengst, na bovenvermelden termijn aangegeven, wordt van de keuring uitgesloten, tenzij de commissie geen bezwaar tegen toelating heeft en de eigenaar of houder voor den dag der keuring eene som van f 10 bij genoemden secretaris stort. (Art. 5 van eerstvermeld Koninklijk besluit.) inschrijvingsbiljetten voor de keuringen worden op 'vrachtvrije, schriftelijke en onderteekende aanvragen aan eigenaars en houders van hengsten verstrekt door den secretaris der provinciale regelingscommissie, den heer E. R. TONCKENS te Westervelde, gemunte Norg. De termijn van aangifte wordt gesloten op 26 Januari a.s. Assen, 13 Januari 1911. De Gedeputoerde Staten voornoemd, HOMAN, , Voorzitter. B. W. Th. SAN DB ERG, Griffier. --- OVERZICHT DER BELANGRIJKSTE GEBEURTENISSEN. Nederland-Buitenland. De officieuze correspondent van de „Kölnische Zeitung" te Beriijn meldt : ,,De verklaring van Minister Pichon, dat het noodig lijkt, om, indien het plan van een versterking van Vlissmgen ernstig aan de orde mocht komen, met de belanghebbende mogendheden in gedachtenwisseling te treden, zal nog wel in vele opzichten een onderwerp van openbare beraadslaging vormen. Deze aankondiging is, minst genomen, opmerkelijk. Wat de Duitsche Rejjeering betreft, zoo kent zij zichzelve geen ïnmengingsrecht in de kwestie van versterking van Vlissingen toe. Het is moeielijk te begrijpen, hoe men een land, welks internationale positie door geene neutraliteitsbepalingen beperkt is, verbieden wil, op zijn eigen gebied de door dit land doelmatig geachte maatregelen voor de verdediging te treffen. Wij nemen aan, dat Duitschland tot een beperking van de Nederlandsche souvereiniteitsrechten, gelijk men uit de woorden van Pichon zou kunnen afleiden, de hand niet zal bieden." De Londensche berichtgever van het „Hdbl." seint : „Volgens een telegram uit Amsterdam aan de „Daily Mail" zal de Nederlandsche Regeering binnen enkele dagen een verklaring publiceeren, waarin de verdedigingswet zal worden gewijzigd op een wijze, die voldoening zal 'geven aan alle buitenlandsche Regeeringen, zoowel als 1 aan de oppostitie in Nederland. „De „Daily Mail" voegt daaraan toe, dat door dit gewijzigd ontwerp de Nederlandsche Regeering een bewijs geeft van wijsheid en moed." Wij zullen wel zien. De Parijsche correspondent van de „N. R. Gt." seint : Eenige Fransche bladen publiceeren heden een mededeeling, die zij als officieele medcdeeling van de Nederlandsche Regeering |'beschouwen en die een vertaling van het bericht van het Nederlandsch correspondentiebureau is. Men is hier algemeen zeer verbaasd over den toon van de laatste alinea, waarin men een vreemde, overhaaste uiting van prikkelbaarheid ziet. Aan buitenlandsche zaken scheen men deze verbazing te deelen. Men ziet er niet in, det Minister Pichon's verklaringen in het „Journal Officier' van gisteren, die in karakter geheel overeenkomen met hetgeen de Minister mij eergisteravond zeide, een vinnigen uitval van de Nederlandsche Regeering konden motiveeren. --- Engeland. De liberale bladen zijn zeer ingenomen met het betoog van admiraal Wilson, den eersten zeelord der admiraliteit, (zie ons blad van gisteren). Engeland behoeft met de vloot die het heeft dus niet voor een inval te vreezen. Engelands oppermacht ter zee staat, krachtens dit onwraakbaar getuigenis, vast. Het is hol geschreeuw geweest, wat de unionisten over de vlootpolitick hebben aangeheven. Maar de „Manchester Guardian" is niet alleen voldaan over dit getuigenis van admiraal Wilson. Waarom — vraagt het blad — als onze kust veilig is, moeten wij voor onze vloot zoo ongehoord veel blijven uitgoven ? In het volgende en daarop volgende jaar zal de begrooting van marine nog wel ettelijke millioenen ponden sterling stijgen, zoodat er in liet laatste van die twee jaar vermoedelijk tien millioen pond meer zal worden aangevraagd dan twee jaar tevoren. Dat zal onvermijdelijk wezen wegens den bouw van oorlogsschepen, waartoe het Parlement reeds besloten heeft. De ,,M. G." vindt, dat de regeering zich te jenover de alarmisten niet schrap genoeg ïeeft gezet. Als er nu echter maar zoodra mogelijk bezuinigd wordt! En nu vreest de M. G., dat het daartoe niet zal komen. Want in admiraal Wilson's stuk slaat, dat de vloot niet alleen de kust moet beveiligen, maar, terecht, ook de Engelsche koopvaardij. Hoe zal zij dat, volgens hem, bewerkstelligen ? Door te beletten, dat vijandelijke schepen ver genoeg op zee doordringen, om Engelsche koopvaarders kwaad te doen. Dat wordt dus een blokkade van de vijandelijke kust, om de vijandelijke vloot op' te sluiten. De ,,M. G." vindt dat een reusachtige taak, waartoe Engeland een veel te groote vloot zal moeten onderhouden. De „Daily Chronicle" verneemt uit NewYork : De commissaris van landverhuizers Williams onderzoekt wat er aan is van de geruchtmakende verhalen van Engelsche bladen over Engelsche vrouwen en meisjes die in grooten getale door Mormoonsche zendelingen worden overreed om naar Utah te gaan. Williams hecht weinig waarde aan de verhalen. Men zegt ook te New-York, dat de wet op de landverhuizers veel te streng ij dan dat een dergelijke toevoer op groote schaal mogelijk is. Als het waar is, moeten de vrouwen over Ganadeesche havens komen. --- Rusland. Tot leniging van den nood, door de jongste aardbeving in Toerkestan veroorzaakt, heeft zich te St. Petersburg een comité gevormd, waarvan de Tsaritsa het praesidium op zich heeft genomen. Zij heeft uit eigen middelen 10.000 roebel beschikbaar gesteld, de Tsaar 50.000. Verder zullen in het geheele land inzamelingen gehouden worden. Het Roode Kruis heeft voor het verschaffen van medische hulp en voedingsmiddelen 15.000 roebel geschonken. --- Vereenigde Staten. Een aantal invloedrijke Amerikanen heeft een manifest uitgevaardigd, waarin wordt geprotesteerd tegen het aanleggen van verdegigingswerken aan het Panama-kanaal. In het manifest worden de volgende pleitredenen aangevoerd voor het niet-versterken van het kanaal : 1. omdat dit veiliger zou zijn in tijd van oorlog ; 2. het was de aanvankelijke bedoeling om den aanleg van verdedigingswerken te verbieden ; 3. het Suez-kanaal en de Straat van Magellaen zijn ook neutraal verklaard ; 4. de Vereenigde Staten zijn nooit aangevallen, doch alle door Amerika gevoerde buitenlandsche oorlogen zijn door de Unie zelf begonnen ; 5. tenzij dè Vereenigde Staten stuiten op weigeringen om arbitrage verdragen aan te gaan, zou het onoprecht zijn, de Amerikaansche oorlogstoerustingen op te voeren ; 6. de bij verdrag aangegane verplichtingen binden de Unie, moreel het Kanaal vrij te laten. --- Japan. Ketokoe, zyn vrouw en 13 medegevangenen zijn wegens samenzwering tegen het leven van den Mikado en andere leden der Keizerlijke familie ter dood veroordeeld. Twee gevangenen zijn onderscheidenlijk tot 8 en 11 jaar gevangenisstraf veroordeeld. --- China. In het afgeloopen etmaal zijn tien pestpatiënten en zes lijken van pestlijders gevonden. 1703 personen, waarvan 22 Europeanen, bevinden zich in observatie, 23 personen, waarvan 2 Europeanen, zijn afgezonderd. Sedert het begin der epidemie zijn op het kerkhof voor pestlijders 408 personen ter aarde besteld. --- LADY MARY — van — Het donkere Huis, Roman van Mrs. C. N. WILLIAMSON. 10 Ik hoorde later, dat wij niet langer hadden gereden dan een kwart mijl afstands. Het huis had, voor zoover ik kon zien, eenigszins den vorm van een Maltezer kruis. In het front bevond zich een korte, vierkante toren, die wellicht gebouwd was op een verdieping hooger dan het overige van het huis en een weinig, evenals een vooruitstekend voorhoofd, over ae achteruitwijkende (min of meer) geheimzinnig lakende voordeur helde. Aan eiken kant bevond zich een vleugel en ik bemerkte later, dat er ook achter een uitbouwsel was als om het idee van het kruis vol te houden. De bouwtrant was leelijk en ofschoon het huis eene groote oppervlakte scheen te beslaan, was het toch niet zoo groot als het op den eersten blik leek. Het gebouw had met zijne kleine ramen, zijne donkere steenen muren en zijn wilde draperie van slecht vastgehechte wijngaardranken meer van eene gevangenis, dan van een kasteel van een edelman. Ofschoon ik al de gebreken er van niet dadelijk opmerkte, was toch de indruk, dien het op mij maakte, toen ik uit het rijtuig werd geholpen, «Hes behalve opwekkend en een gevoel van doffe neerslachtigheid maakte zich van mi meester. De wind was opgestoken en begon tusschen de pijnboomen te huilen, als de huiveringwekkende stem van een ronddwalenden geest. „Aldus wordt gij in het Donkere Huis verwelkomd," scheen zij in mijne ooren te fluisteren, „en u zal nooit een ander welkom toegeroepen worden! Zoo het uwe lijkzang ware, zou het nauwelijks somberder kunnen zijn." Indien ik ooit de illusie had gekoesterd, dat ik bij den hoofdingang mijne stiefmoeder zou vinden en door haar omhelsd zou worden, dan zou die nu in rook zijn vervlogen. Het donkere, afwerende stuk eikenhout bleef gesloten, totdat de koetsier (er was geen palfrenier) van zijn bok afklom en er duchtig tegen begon te kloppen. De deur werd nu geopend door een oud mannetje, wiens volkomen kaal hoofd glom alsof het gepolijst was in het flikkerend schijnsel van het vuur, 't welk zijn achtergrond vormde. „Lady Mary heeft mij opgedragen u te zeggen, dat zy een weinig ongesteld was, zij zou anders gaarne beneden zijn gekomen om u te begroeten," deelde dit personage mij mede, toen ik de gang was ingestapt, welke onder den toren doorliep en op eene groote vierkante vestibule uitkwam. „Zij zegt, dat u zeker wel een paar minuten zult willen uitrusten en u warmen. Wanneer zij met miss Cade heeft gesproken, zou zij echter gaarne zien, dat u boven bij haar in haar boudoir kwam," ging de oude bottelier voort. Het kwam mü voor alsof er nog iets aan hot tooneel moest veranderd worden, eer ik voor het eerst een blik mocht slaan in het inwendige van het Donkere Huis — in dat huis, waarin ik zooveel zou beleven. Ik keek van de voordeur, zooals ik zeide, door een lage gang, welke tot aan de zoldering met donker eikenhout was beschoten. Ik begreep, dat ik onder den toren moest staan, welke boven den hoofdingang uitstak. Men kon echter blijkbaar van deze oude gang niet boven in huis komen. Achter die betrekkelijk donkere ruimte, (waarin niets anders te zien was dan een paar groote leuningstoelen, welke aan eiken kant van een uitgesneden eikenhouten kist als schildwachten stonden, een paar kostbare Turksche kleedjes op den gepolijsten vloer en een ouderwetsche klok, welke scheef in een hoek stond), bevond zich de groote vierkante vestibule met haar grooten haard. En de gang doorstappend — terwijl ik even schrikte, toen een kreupele, zwarte kast plotseling dwars over mijn voeten sprong —stond ik het volgende oogenblik in de vestibule waarvan het dak met zijne zwarte balken, welke zich in de duisternis boven verloren, tevens het dak van het huis was. Het vuur in den haard, de candelabers op den grooten schoorsteen en de groote, ouderwetsche lamp op de tafel, waren niet tegen de taak opgewassen om zulk een groote ruimte voldoende te verlichten. Doch hier en daar waren op de galerijen, welke op iedere verdieping langs de muren liepen, lichten geplaatst, welke als sterretjes in de duisternis schitterden. De groote trap (met hare uitgesneden eikenhouten balustrade), welke aan den linkerkant naar boven wentelde, werd ook door een paar candelabers, gedragen door een half naakte bronzen figuur, verlicht. En van den stoel, waarop ik tegenover den haard plaats nam, kon ik drie groote deuren zien, welke toegang gaven tot de vleugels van het gebouw. Zou ik mij ooit in dit vreemde huis thuis kunnen gevoelen? vroeg ik mijzelve af. En voor het eerst was ik er mrs. Rayne werkelijk oprecht dankbaar voor, dat zij mij in mijne gevangenschap was gevolgd. Ik had nog niet lang gezeten toen mr. Valentine binnenkwam en zijne handen bij het vuur kwam warmen. „Wel, miss Rutland", zeide hij, „wat denkt gij er van, zal uw nieuw tehuis u bevallen?" „Ik ben er bang voor", zeide ik droefgeestig, doch was onmiddellijk boos op mijzelve, dat ik op zulk eene vriendelijke manier iemand had geantwoord, dien ik mij voorgenomen had niet te mogen lijden. „O, maar u moet niet al te haastig oordeelen," hernam hij. „Het huis met zijne omgeving heeft iets eigenaardig bekoorlijks, wat gij zult moeten toestemmen, wanneer ik mijn vraag over een veertien dagen herbaal." „Maar dan zijt gij hier toch niet om die te herhalen, is 't wel?" vroeg is verbaasd. „Ik zal trachten alle moeite daarvoor te doen. Mijne tante, lady Mary is een allerbekoorlijkste vrouw — een merkwaardige vrouw, werkelijk. Zij is echter niet jong meer en heeft juist nu veel verdriet —" Hetzelfde verdriet, dat ik heb," viel ik hem eenigszins scherp in de rede. „Ja, natuurlijk. Maar gij waart bijna een vreemde voor uw vader, terwijl *ij ongeveer tien jaren voortdurend samen met hem is geweest en hem de laatste maanden met veel toewijding heeft opgepast" „Is mijn vader dan lang ziek geweest? Ik heb daarvan niets gehoord — men heeft mü daarvan geheel onkundig gelaten." „O — hij — Ik geloof, dat hy min of meer invalide was," stemde mr. Valentine toe, opeen toon, waaruit ik opmaakte dat hij spijt had van een onbedacht gezegde. „Maar," ging hij haastig voort, „daar gij u, zooals ik reeds wilde opmerken, zeer zeker eenzaam zult gevoelen, zoo lang gij hier nog niet gewend zijt, heb ik beproefd voor een paar weken vacantie te krijgen, om u gezelschap te kunnen houden." „O 1" riep ik verbaasd en niet zeer dankbaar uit. En, na eene pauze, welke duidelijker sprak dan woorden, voegde ik er bij: „Gil behoeft u werkelijk voor mij geene moeite te geven. Ik ben nooit alleen, dat verzeker ik u." Het schijnsel van het vuur liet mij een gramstorigen blik in zijne oogen zien, welke in tegenspraak was met zijn glimlach. Wat hij echter had willen antwoorden, ben ik nooit te weten gekomen, want op dat oogenblik kwam miss Cade de wenteltrap afruischen en riep mij toe: „Lieve, lady Mary kan u nu ontvangen en is verlangend u te zien. Wilt gu met mjj meegaan?" .. , , .. Mijn hart begon te kloppen, alsof ik 3en hamertje in mijne borst had, (Wordt vervolgd.) --- Rechtzaken. LEEUWARDEN, 19 Jan. Het Gerechtshof heeft uitspraak gedaan in de zaak van Derk S., oud 27 jaar, wonende te Rolde, commissionnair in aardappelen, in welke hoedanigheid hij in de maand April acht contracten heeft opgesteld, waarin acht landbouwers verklaarden aan bekl. aardappelen te hebben verkocht, door welk middel hij f75 aan voorschotten — welk bedrag hij later heeft teruggegeven — heeft ontvangen. De Rechtbank te Assen heeft hem voor valschheid in geschrifte en het gebruik maken daarvan veroordeeld tot 5 maanden gevangenisstraf. Het Hof heeft, met aanvulling der gronden, het vonnis van de Rechtbank te Assen bevestigd. Voor wederspannigheid, gepleegd op 20 September j.1. tegen den agent van politie J. Guichelaar te Meppel, veroordeelde de Rechtbank te Assen op 27 November j.1. den 30-jarigen Klaas R., landbouwer te Staphorst, bij verstek tot S weken gevangenisstraf, welk vonnis, na behandeling van het verzet, den 5 December daaraanvolgende is bekrachtigd. Het Hof heeft het vonnis bevestigd behalve ten aanzien der straf en die, met het oog op het niet ongunstig verleden van beklaagde ia de laatste jaren, bepaald op f 75 boete of GO dagen hecht. --- BINNENLAND. Men schrijft ons : De verbouwing van het Koninklijk Paleis het Loo, zooals die op 6 Februari a.s. te 's Gravenhage zal worden aanbesteed, belooft de inrichting van het Paleis, dat in zyn huidigen toestand zelfs niet aan de meest bescheiden eischen beantwoordt, aan merkelijk te zullen verbeteren. De ruimte voor logies is thans zoo gering, dat men reeds voor den gewonen dagelijkschen dienst te kort schiet. Het ligt nu in het plan het gebouw te vergrooten door het aanbrengen van verschillende logeervertrekken voor Vorstelijke» personen, die het Kon. Echtpaar komen bezoeken, hun gevolg en bediendenpersoneel, terwijl tevens die verbeteringen zullen worden aangebracht, waardoor de thans in dienst van H. M. zijnde dignitarissen en het personeel ruimer, beter kunnen worden gehuisvest en het gevaar voor brand wordt verminderd. Men stelt zich voor den bouw in drie jaar te voltooien en wel : het eerste jaar het nieuwe gedeelte van den Oostelijken vleugel, het tweede jaar den Westelijken vleugel en het derde jaar de verbouwing der hoofdpaviljoens, benevens de noodige gebouwen voor den dienst der intendance en de bloemisterij. Daar H. M. den uitdrukkelijken wenscb heeft te kennen gegeven, steeds gedurende de zomermaanden het Paleis te bewonen, spreekt het vanzelf, dat des winters de meeste werkzaamheden moeten worden verricht. Alleen in het derde jaar, dat van de verbouwing der hoofdpaviljoens, zal het Hof in September het Loo verlaten. Het eenvoudig karakter van het Paleis aan de buitenzijde blijft geheel behouden (ook de witte bepleistering) en in dien geest ,zal ook de uitbreiding plaats hebben. Behalve verschillende nieuwe logeervertrekken en bureelen voor hofdignitarissen en het personeel, wordt het postkantoor vergroot, komt naast de wapenzaal een rook- en biljartzaal voor Z. K. H. den Prins, in oud-Hollandschen stijl, wordt een nieuwe muziek- en kunstzaal gebouwd met een salon ter ontvangst der gasten. Voor de verbinding tusschen de beide vleugels, die thans niet anders kan plaats hebben dan door de kelders van het hoofdgebouw of door de \k trekken van Koningin en Prins, wordteen ondergrondsche tunnel aangelegd. De drie midden-p/fl joens, thans uit 2 en 3 étages bestaande, worden verhoogd tot 3 a 4 étages, bestemd voor verblijven van hofdames, vertrekken der Prinses, o. a. een leerkamer enz. Het geheele complex oude, houten bijgebouwen, dat nu zich ten Zuiden van het Paleis bevindt en de Paleisomgeving in niet geringe mate ontsiert, zal verdwijnen. De pannen daken aan de frontzijde van het Paleis zullen ten slotte alle door leien daken worden vervangen. De totale verbouwing omvat 273 nieuwe vertrekken, terwijl ongeveer 200, meest onbruikbare en zeer brandgevaarlijke, komen te vervallen. Dit brandgevaar bestaat in den legenwoordigen toestand vooral op de verdiepingen waar de verblijven van het dienstpersoneel zich bevinden, dat, bij gebrek aan ruimte, in dakkamertjes is ondergebracht, die aan weerszijden met beschilderd linnen beplakte houten beschotten zijn gescheiden. Bij brand zou van het daar aanwezige personeel stellig niemand ontkomen. De raming van het thans aan te besteden gedeelte bedraagt f 475,000, waaronder niet is begrepen verwarming, verlichting, waterleidingen, electrische geleidingen enz. De plannen werden ontworpen door den Rijksbouwmeester, den heer G. H. Peters te 's Gravenhage, onder wiens hoofddirectie de verbouw zal plaats hebben. Bet uiterlijk van Het PaJeis Het Loo, dat in zyn huidige] i slaat door en door eenvoudig is en bijna geheel zonder kunstwaarde is, zal, ofschoon ook bij deze plannen alle eenvoud is betracht, niettemin door deze verbouwing aanmerkelijk winnen. De „N. G. CJ' schryft over de nieuwe spoorwegtarieven. Ze zijn nu ruim veertien dagen in werking. Het reizend publiek heeft dus al wel gelegenheid gehad er zich een oordeel over te vormen. En dat oordeel is, afgaande op hetgeen we zoo hier en daar hoorden, niet gunstig. Die heele kilometerboekjes-geschiedenis wordt als zeer lastig beschouwd. Vrij wat lastiger tenminste dan het koopen van gewone retourbiljetten. Ook schynt het voordeel, dat de nieuwe tarieven opleveren, niet altijd op te wegen tegen de vele herwaren, die er aan verbonden zijn. Op één groot bezwaar willen we hier echter slechts wijzen. Dit groote bezwaar B.I., dat door de nieuwe bepalingen het looienstelsel zeer in de hand gewerkt wordt. Zeer zeker zat bij de vaststelling der tarieven voor, het reizend publiek meer zelfstandig te doen optreden, den reizigers meer de handen uit de mouwen te doen steken, het personeel van vele kleine karweitjes te ontlasten en die op de schouders van het publiek te leggen. Ongetwijfeld een streven in den geest van den tijd — maar waarvoor ons Hollandsch publiek echter nog niet rijp is. Hoeveel menschen zouden er zijn, die hun fiets zelf bevracht hebben, die zelf hun karretje naar den bagagewagen gereden hebben, die zelf voor het overbrengen van den eenen trein naar den anderen hebben geborgd ? Zeer weinigen zullen daarbij weerstand hebben kunnen bieden aan de verlokkende stem van den beambte, die zoo heel welwillend zich aanbood wel voor alles te xullen zorgen. En toen was men daar, waar men. . . niet wezen wilde. Het aanwakkeren van het fooien geven zal toch wel niet in de bedoeling der maatschappijen gelegen hebben. Maar 't was een noodzakelijk gevolg van de vele moeilijkheden, die bij de nieuwe tarieven, het reizen — althans met een fiets — in den weg zijn gelegd. ---