Vervening. Gemeente Borger. De GEDEPUTEERDE STATEN der provincie Drenthe brengen, ingevolge art. 5 van de wet van 13 Juli 1895 (Staatsblad no. 113) ter openbare kennis, dat door hen by beschikking van heden, No. 36 is genomen navolgend besluit : Gelezen een adres d.d. 5 December 1911 ivan ALBERT ALBERTS, landbouwer te Buinerveen, gemeente Borger, houdende verzoek, zooals dat nader bij het door den provincialen waterstaat ingestelde onderzoek is gebleken om vergunning tot vervetting van de bovenste veenlaag ter dikte vain 0.90 M. hieronder de laag bonkaarde begrepen van een gedeelte van het per-< peel sectie B No. 4118 der gemeente Borger, gelegen tusschen 54 M. en 104 M. uit en evenwijdig gemeten aan de noordoostelijke grens van het perceel, met vrijstelling van de verplichting tot het betalen ,van veengelden, benevens de daarop ingewonnen berichten van Burgemeester en (Wethouders dier gemeente, d.d. 23 Januari 1912 No. 27 en van den Ingenieur van jden Provincialen Waterstaat in Drenthe, d.d. 1 Mei 1912 No. 607 ; Overwegende : dat bij gemeld onderzoek tevens is gebleken, dat na afloop der voorgenomen vervening in het perceelsgedeelte slechts een laag verwerkbaar veen overblijft van pl.m. 1.15 M. ; dat het bedrag aan veengeld, k f 0.50 per M3, welke van deze overblijvende laag kan worden geheven, onvoldoende wordt geacht om' de latere cultuur van dit per?eelsgedeelte te verzekeren ; dat er alzoo bezwaar bestaat om vergunning, in voege gevraagd, te verleenen; , Gelet op de bepalingen der wet van 13 >Tuli 1895 (Staatsblad No. 113) en van het reglement op de verveningen in deze Pro* .vincie (Provinciaal blad No. 14 van 1909) ; Is besloten : De gevraagde vergunning niet te verleenen en alzoo te weigeren. Van dat besluit, waarvan kennis kan worden genomen ter Provinciale Griffie te Assen en ter Secretarie der gemeente Borger, kan door ieder belanghebbende beroep worden ingesteld binnen 30 dagen na de dagteekening dezer courant ; het adres van beroep, op zegel gesteld, moet worden gericht aan H. M. de Koningin, maar worèen ingediend by den Gommissaris der Koningin in Drenthe, te Assen. Assen, den 7 Juni 1912. De Gedeputeerde Staten voornoemd, BOELKEN, Voorzitter. B. W. Th. SAN DB ERG, Griffier. --- BEKENDMAKING. Bezwaar van M. K. BOON te Hoogezand c.s. tegen het kohier van omslag over. de tot het waterschap de K n ij p e behoorende gronden' over het dienstjaar 1912. GEDEPUTEERDE STATEN der provincie Drenthe maken bekend, dat door M. £• Boon te Hoogezand c.s. aan dit College $en adres is ingediend, waarbij zij be-< êwaar inbrengen tegen bovengemeld kohier $n dat ingevolge art. 9 der instructie Voor hun College, opgenomen in Provinciaal blad 1909 no. 29, dat adres in eene nader te bepalen openbare vergadering van dit College zal werden behandeld, nadat vooraf een voorbereidend onderzoek der zaak heeft plaats gehad. Onbekende belanghebbenden worden uitgenoodigd, om, zoo zij dit noodig achten, hunne memoriën en bewijsstukken, de me-< moriën door of namens hen onderteekend, binnen vier weken na heden, alzoo voor 12 Juli e.k. aan'dit College in te dienen. Gemeld adres, gemeld kohier, het adres van M. K. BOON c.s. terzake aan het Bestuur, de beschikking daarop in afschrift, een tweetal bestuursbrieven ter zake, een rapport van den Ingenieur van den provincialen waterstaat in Drenthe, d.d. 5 Juni 1912 no. 751 en zijne daarin aangehaalde rapporten, alsmede het daarin bedoelde situatiekaartje liggende gedurende gemelden tijd van vier weken met de eventueel nog in te dienen schrifturen en bewijsstukken — deze vanaf het oogenblik, waarop ze zullen zijn ingekomen — ter provinciale Griffie te Assen ten inzage, alwaar afschriften van een en ander tegen betaling der kosten kuimen bekomen worden. Assen, den 14en Juni 1912. De Gedeputeerde Staten voornoemd' BOELKEN, Voorzitter. B. W. Th. SANDBERG, Griffier. --- KISMET. — van — SEVERIN UEBLEIN. 26 Beid-en bewaarden langen tijd het stilzwijgen. „Waaraan denkt mijn klein zustertje ?" Vroeg Rosé na een pposjie. Amandelbloesem liet zich op het tapijt neervlijden en bleef met gekruiste armeai voor Rose zitten. „Aain dagten, dte voorbij zijn en aan dagen, die komea," fluisterde zij met half gesloten oogen. „Aan een sprookje uit den ouden tijd. Hebt gij van Sol gehoord ?" „Nea», wie was Sol ?" „Sol Ilaschvell was eene prachtige Jodin, die teifde, toen Abdervachman heer in Mogbreb was. — Ach,. liet is nie* goad voor eene vrouw om zoo mooi te zijn, Jazetti. Wat Allah met de eene hand geeft, neamt hij met de'andere terug. — De blinideherder heeft mij dit verteld. Een der prinsen had een oog >p haar geworpen en wenischte haar tot zijne vrouw. Sol had hem ook van ganisctier harte lief. Dus sprak de Iman met haar en zij verzaakte het geloof hairer vaderen en ging tot den Islam over, want Mj was blind van liefde. Maar bet is verkeerd en slecht het geloof zijner vaderen te verlaten. Dat is verraad jegens de Engelen, die ons in de wieg beschermd hebben. Dat zegt de blinde herder. Zij kreog dan ook berouw en had geene rust. Zij ging daarom naar den Islam en eeide : ,.Mijme zonden kwellen mjj. Geef my vrij." Maar die Islam schudde zijn hoofd en aeide : »,D#n moet gij sterven." Daarop begaf zij zich naar den Joodsohen rabbi éal simeeikte : „Rabbi, ik ga te gronde fian mijne zonden, laat mij terügkeerai in r&ova's echoot." Maar de rabbi legde de «and pp zijn mond en antwoordde niöt. want hij was bang. Hare vrienden en haar verlooide, dien zij liefhad, trachten haar tot andere gedachten te brengen, Zij vleiden, smeekten, dreigden, alles te ve. geefs ! zy brachten haar de kostbaarste spijzen ein zij at. Zij weigerden haar in vele dagen elk voedsel en zij leed honger. Haar prins ging ■naast haar zitten en bedelde met vurige oogen om liefde, maar zij bleef standvastig en offerde hare 1 e'de aan haar geloof op. Hij liet haar door zijn© slavinnen glinsterende gewaden van zijde en purper aantrekken gewaden zwaar van goud. Maar zij zeide : „Zoo zal de God mijner vaderen mij niet l;erkamnen." Ach, Jazetti — zy trotseerde, zooals gij wilt trotseeren — Zij werd tem laatste verbrand en hare asch door dan wind verstrooid. Dat is de geschiedenis van de mooie Sol Haschveil." „Gij maakt mij angstig, Amandelbloesem !" Het Moorsche meisje stond op en stak bevelend haar arm uit. „Niet trotseeren, niet trotseeren !" riep zij hijirua barstih'. „Hij is sterk en snel als een bliksemstraal. Er bestaat geen wil tegenover dien van Jahija." „Maar, zustertje, ik ken je niet weer." „Vergeef mij ! Wees niet boos op mij, Jazetti", smeekte het meisje, „ik ben slechts een lom kind, dat er uitflapt wat haar voor dein mond komt. Ik wil slechts je bestwil l" Zij naan weer har. plaats aan Rose's voeten in en ging voort : „Ach, alles is zoo droevig. Er hangen donkere wolken boven ons, zware en donkere wolken. Mijn hart moet klagen. Zeg iets tegen mü.. dat mij troost — neen, neen, ik zie het je aan, mijne koningin, dat kunt gij niet." In gedachten verzonken bleef Amandelbloesem zitten en trok al peinzend draad na draad uit de kwast van Rose's pantoffel. Br klonk van het binnenplein van dan fondak een eigenaardig rumoer. Af en toe flikkerden de walmende lampen, waarvan bet katoen- had moeten vernieuwd worden. Kleine vonkjes vlogen als kleine sterren daarjit op, di warrelden onder de soldering van het veit.ek heen en weer, Icnisterden zacht en gingen uit. Het was somber, ach zoo somber in het kleine vertrek. Amandelbloesem hief langzaam haar hotfd op. „Spoedig breekt de nacht aan," zeide zij zacht. „Ik houd daarvan. De nacht is zoo rijk, zoo machtig. Ik wil daarvan zingen, mijne koningin." En tegen Rose's knie geleund liet Amandelbloesem den strijkstok over de snaren der ghambri gaan. ' Doch opeens liet zij het instrument weer vallen en sprong op. Een gedempt getrappel van paarden als van vele ruiters drong door de dikke muren tot hen door; daarop een gegons van stemmen. „Jiabija komt !" fluisterde Amandelbloesem luisterend en drukte hare handen angstig tegen haar hart, terwijl een donkere blos bare wangen kleurde. „Ik moet je verlaten, Jazetti." Zij bleef wog een oogenblik staan, terwijl zij Rose met stralende blikken beschouwde. Toen sloeg zij plotseling heftig hare armen om haar hals. „Koningin, mijne koningin !" Onhoorbaar ging de deur achter haai dicht. XI. Het ging in den fondak dien avond luidruchtig en vroolijk toe. De teruggekeerde krijgers hadden zich in een kring om het flikkerende vuur geschaard en lieten zich het feestmaal, dat, voor hen bereid was, goed smaken. Sohotels vol van de vetste harira en met tot aan den rand gevulden rookenden kuskusu of knapperig gebraden kleine vissdhen gingen van hand 1 tot hand en waren in een verbalend korten tijd leeg. Kifhastukjes *) de grootste lekkernij van den Moorschen gastronoom sisten aan humane lange spitten en werden onder luid gesmak en een tevreden geknor gloeiend heet door *) kleine stukjes viseh, wolke aan het spit gebraden worden. J de gasten verorberd. Bergen van versch zwart hrood, stroomen van zoete thee, sterk met Menthabladeren gekruid, verdwenen in een oogwenk en de deur naar de provisiekamer stond geen oogenblik stil. De slaven van den fondak liepen bedrijvig tusschen de mannen beeci en wear en boden kruiken met water, schalen met melk en maagdjes vol noten, amandelen, verdorde dadelén en pas gemeden palmaswortelen aan. Hunne glimmende, zwarte gezichten grijnsden van vreugd% ojver dien gezegend en eetlust en zij vonde?) het een aangenamen plicht het gezelschap door het aanprijzen der uitstekende gerechten aan te sporen om goed toe te tasten. „Eet en drinkt, heeren ! Dez. stukken zijn van de beste dieren der weide, hun ongel is als dikke room. De mooiste vrouwen van Taliifet hebben deze vruchten bijeen verzameld. Zij zijn %eer smakelijk. Deze vissoheh hebben no§ van morgen in de door de zon bestraalde golven " gespeeld. Eet en drinkt, heeren! Verzamelt merg in uwe beenderen, kracht in uwe spieren ! Verschaft u aangename droomen ! Nog een glas thee. Dat versterkt het hart bijzonder. De reuk daarvan is als de frissehe adem eener jonkvrouw ! Mijnheer ! Nog dit knapperige stuk ! Hamdulillah !" En de heeren aten en dronken met waren heldenmoed, onder luid gela'ch en gescherts. Zij. spoorden elkaar tot etein aan, hunnie oogetn schitterden en hunne gezichten gloeiden in het schijnsel van het vuur. Ja, dat wajs een feest, ©en overvloedige maaltijd, de aanhangers van den zwarten sclieik waiardig. Met saaimgebomden voorpooten stonden paarden ön muildieren zijde aa© zijde in broederlyke eendracht langs de muren, de koppen diep in de gevulde manden, kauwend, steedé kauwend, langzaam genietend. alsof zij moesten inhalen waaraan zy in de vele dagen van eene schrale kost waren te kort gekomen. Van tijd tot tijd brachten hunne meesters hun een bezoek ; diö streelden de dieren ©n spraken. 1 liefderijk met hen alsotf zij bloedverwanten waren. „Ja, Baba, nu hebt gij 't goed!" zeatJie een. „Vreet maar, dat heelt mijn vlug beestje verdiend ! Eigenlyk moesten noten en abrikozen je dagelijksche kost zajm." „Mijn hartje," zeide ean ander, terwijl hii de armen om den hals van zijn d'iersloec „mijn lieveling met je zijden manen. Laat my eens zien, ho.. gy je volstopt. Ik z a l niet vergeten, dat ik voor mijn lieveling" een zaoht stroobed aal laten maken. Wees maar gerust. — Hebt gij iets gezegd, geliefde vriendin? Denkt ge, dat het van nacht koud wordt? — Ja, gij zult sao wanmetn deken krijgen, mijn schat!" Bn de dieren, die aan zulke redenaties gewend waren, spitsten hunne ooren ea hinnikten vroolijk tot antwoord. De eetlust van hongerige Moorön heeft echter ook een grens. Toen die bereikt was haalden zij hunne pijpen met de kleine roode koippen voor den dag; en spoedig steeg een scherpe, bedwelmende rook ia groote wolken omboog. De tijd tot praten sprookjes vertellen en hét zingen van liederen was aangebroken, het gezegend uur, waarin de reuzenbloemen der phaiitasié hunine bladeren ontvouwen, waarin het ongelooivige gedoofd wordt en het onmogelijke mogelijk schijnt. Een onaanzienlijke Moor, die echter als een goed declamator en eainger bekend stond, greep naar zijn ghambri en zong voor zijne metgezellen, die met hunne hoofden daarbij den maat knikten en in de hamden klapten. Enkele van die liederen waren hoogst treurig, zy verhaalden van jaren van hongersnood, van smaad en nederlagen. De forsohe mannen weenden itj hun baard. Maar zy wisten ook te vertellen; van overwinningen en triomfen dar Mooren. Nu tintelde het in de donkere oogeti, de harde vuisten balden zich en een dreigend! gemompel liep door den kring. — Detonn, die dit opruiende zaad uitstrooide, wtas niemand andere dan Said, de voormalige knecht van den professor. (WOjpdt vervolgd.) --- GYMNASIUM TE ASSEN. BURGEMEESTER en WETHOUDERS der gemeente Assen brengen ter algemeene kennis, dat het Examen tot toelating Tan nieuwe Leerlingen zal gehouden worden op Donderdag 11 Jnli en volgende dagen. Aangifte hiervoor uiterlijk 3 Juli by den Rector Dr. P. H. SURINGAR, by wien nadere inlichtingen kunnen verkregen worden. Asseü, 6 Juni 1912. Burgemeester en Wethouders voornoemd, M. A. D. JOLLES. De Secretaris, VAN OMMEREN. --- HINDERWET. BURGEMEESTER en WETHOUDERS het ministerie van handel overleg gepleegd. --- Oostenrijk—Hongarije. De Hongaarsche regeering heeft bij het Huis van Afgevaardigden een wetsontwerp ingediend, strekkende om de, op last van den voorzitter uit het Huis van Afgevaardigden gezette parlementsleden, die niettemin in het Huis terugkeeren en de vergaderzaal niet zouden willen verlaten, vervallen te verklaren en hun, voor de loopende wetgevende periode, het recht te ontnemen, tot lid van het Huis te worden herkozen. Dit wetsontwerp zal in elk geval niet in behandeling komen vóór de herfstzitting. --- Marokko. Een telegram uit Fes meldt, dat een troepenafdeeling, die zes compagnieën telde, en die uit het kamp van generaal Gouraud was opgebroken, te Fes is aangekomen. Onderweg werd de troepenmacht lastig gevallen door vijandelijke ruiterij. De Franschen kregen dertien gewonden, van wie de meesten slechts licht gewond waren. Voorts is het kamp van Gouraud door een talrijke macht ruiters en voetvolk aangevallen. De vijand werd met artillerievuur verjaagd, waarna dp vluchtelingen door cavalerie en infanterie werden nagezet. De vijand leed zware verliezen. Aan Fransche zijde waren er 8 dooden en twaalf gekwetsten. --- BINNENLAND. Uit Schwerin meldt men aan de ,,N. R. Crt." : De leerlingen van de Lübzer stadsschool, die een uitstapje maakten, hebben te Dobbin hulde gebracht aan Koningin Wilhelmina en de bij Haar vertoevende vorstelijke personen. De kinderen werden onthaald. De commandant van het 90ste regiment fuseliers is op Dobbin aan de vorstelijke tafel genoodigd. De hertog-regent van Brunswijk zal heden op het kasteel Dobbin het noenmaal gebruiken. Hedenavond kwart voor acht vertrekt de Koningin naar Nederland. Men meldt aan de „Nieuwe Courant" : Zaterdag j.1. hield de Vereeniging tot bevordering der belangen van Steciuthoorenden haar jaarlijksche algemeene vergadering te Lunteren in het Clubhuis. Een vijftigtal leden waren aanwezig^ waarvan sommigen van uit de uithoeken van ons land waren gekomen. De morgen en een klein gedeelte van den middag na bet gemeenschappelijk gebruiken van de lunch werd besteed aan het afhandelen van de verscheidene punten tellende agenda, hetgeen volgens de uit -den aard der zaak alleen mogelijke methode, dat is al schrijvende op schoolborden, geschiedlde. Lunteren was dit jaar als plaats van samenkomst gekozen in verband met het feit, dat verieden jaar door nu wijlen den heer Van den Ham een stuk grond aan de vereeniging is geschonken, op voorwaarde, dat daarop voor het einde van 1013 een landhuis verrijze, dat in verband met liet omliggende terrein dienstbaar kan worden gemaakt aan do belangen waarvoor de vereeniging werkt. Het bestuur wenschte nu zooveel mogelijk leden in de gelegenheid te stellen, bedoeld terrein in oogenschouw te nemen. Na afloop der vergadering ging men dan ook onder leiding van den voorzitter, mr. £. E. Baudet uit Amersfoort, op weg naar de zeer gunstig aan den weg van Lunteren naar Barneveld gelegen bezitting der vereeniging. Daar uitten zich de gevoelens der aanwezigen in drieëerlei zin: verrukking bij de aanschouwing van het ruime, aan de kanten door dennenbosch omzoomde stuk grond, dat men zich al met een vriendelijk landhuis bezet en verder in exploitatie gebracht, voor oogen tooverde ; eenige angst of het wel zal' gelukken te voldoen aan den oisch van het gereed Z1 jn van een landhuis voor het einde van 1913, waar de jonge vereeniging, nog weinig bekend en zelf zonder kapitaal, als aang ewezen is op den steun v&Q. 4© weldenkende gefortuneerden, die itrf» net steunen van vereenigingen, die eeft humanitair doel nastreven, als een deel hunner levenstaak hebben gesteld, en eindelek hoop, dat het aan het bestuur zal polakken gevoelens van sympathie met het doel der vereeniging te wekken bij degenen, die in staat zijn daarvan ook stoffelijk te doen blijken. Begunstigd door prachtig weer had gisteren in het Vondelpark te Amsterdam het bloemencorso van het studentencorps plaats. Om half twee stelden zich in de Koningslaan de sjeezen op. De stoet zette sich om ruim twee uur in beweging. Aan weerszijden van den te volgen weg had een groots menigte zich opgesteld om dezen keurigen optocht gade te slaan. De aangekondigde ringstekerjj werd eveneens door veel publiek aanschouwd. Na afloop van dit goedgeslaagde feest had om half vyf de receptie plaats van den Illustrissimus Senatua Studiosorura Amstelodamensium op de sociereit N. I. A. Aan het corso namen 32 versierde rijtuigen, 5 versierde auto's en 18 sjeezen deel. De senaat Tan het corps had in de beide eerste rijtuigen plaats genomen. Omstreeks half 3 werd begonnen met ringsteken. 's Avonds was er in den a giorna-verlichten iuin van het Concertgebouw, een bal-champétre -ier kermesse d'été. De heerlijke bladstille zomernacht werkte tot het welslagen natuurlijk mede. Van de vorige kermissen terzelfder plaatse onderscheidde zich deze door het waarlijk zeer eigenaardige denkbeeld om alles door studenten self te doen geschieden, zoodat in de poffertjeskraam dames-studenten voor den oven stonden. Op een plankier in het midden van den tuin gingen de beenen lustig van den vloer, terwijl jolyt op verschillende plaatsen werd voortgezet totdat Zeus en Fluvius zich om twaalf uur op zgn hevigst deden gelden. Vermoedelijk xjjn deze spelbrekers slechts tijdelijk, ongenoode gasten geweest. De secretaris van het Hoofdbestuur der Vereeniging van Koopers onder Algemeene handels voorwaarden (A. H. V.), berieht ons het volgende : In de eerste helft der maand Augustus, zal te Utrecht eene gecombineerde vergadering worden gehouden van de besturen der vereeniging van koopers en der Vereeniging van Fabrikanten en Handelaren A. H. V. In die vergadering kunnen eventueel ge«enschte wijzigingen of aanvullingen in do algemeene Jiandelsvoor waarden, worden, vastgesteld. Aan de besturen der Provinciale afdeetingen is bereids van een en ander kennis gegeven, opdat de leden bijtijds kunnen worden samen geroepen, om, in eeni vergadering hunner prov. afdeeling' een en ander voor te bereiden. De leden van de commissie van toezicht op het rijksopvoedingsgesticht, die tevens regenten zijn van de rijkswerkinrichting, hebben wegens een conflict met den direcleur collectief ontslag genomen. De auto-dienst van Groningen via Onderdendam naar Usquert en terug is gister feestelijk geopend. Zoowel van Groningen als van Usquert zijn een aantal genoodigden per auto naar Onderdendam, den zetel der onderneming, gebracht, Daar zijn de gasten begroet door de feesttonen van het muziekgezelschap „Concordia" uit Bedum. In de dorpen, waarlangs de auto's snorden, hadden vele bewoners de vlag uitgestoken ten toeken van vreugde over de komst van het nieuwe verkeersmiddel. In 't hotel Wiersema te Onderdendam vereenigden de ondernemers en de genoodigden zich tot een samenzijn. --- Ver. Staten. De Ropniblikoinsoho Conventie begon gisteren hare werkzaamheden mot de bespreking van