Herijk van de Maten en Gewichten. Groningerstraat, Groni ngerdw. str Molenweg, ZwaiHBURGEMEESTER en WETHOHJsDERS gemeente Assen brengen ter algenneene kennis, dat de her-ijk der maten en gewichten voor deze gemeente zal plaats Hebben op de navolgende dagen en voor de achter die dagen vermelde straten, t. w.s Maandag 31 Januari ; Eoiaarstraat («ven nummers)» Javastraa*. Dirwiag 1 Februari : BoHejrstraat (oneven ntmr^i P. Krugersir. Woenadag 2 Februari i Loon, Groningeratraatweg, Peelo; Donderdag S Februari s Loonersstiaat, Kixüg voor haar ben- Och," «ei ze, haar naaiwerk met eeta zucht opnemend, „ik mank me erg ongerpsjb over haar." {Ti en Stott nn wegging, zei ze s ,,Ik ben dikwijls geneigd voor Vivien aan te halen, wat ik een» in een nousen-boek las s „Al* gij rf'-oren waart te loopen op den grond, Blijf daar dan ; «n dwaal niet rondt" HOOFDSTUK XVII< Op een midd'ag in Mei «leuterde Stott Oms'tteeke half vijf naar zjjn geliefkoosd hoekje, in de Epsemorran-vallei om eau pijp te rooken. Eet was een kromming in Öcn «mallen rijweg, die langs de oostelyke 'fcitling |iep tusschen hooge heggen in. Onöer de h«* aan de fjjde wee c ruwe baak gemaakt van eua plaat op twee boomstrua en gespijkerd. In eten werktijd lieten de knechts van Stott daar hun ïassen en broolzakjes. S'tott liep een ruimte van ongpveer twintig meter op en neer. Hij ging met zijn hanlen in den zak en ojjgaheven hoofd, zijn goheele voorkomfin was zulflewust, bijna uitda°föL Een uur gele»3m waB er een zware bui gevallen, maar nu was de hem l heel blauw en echeen de zon fel. Damp steeg uit den warmen grond op, het water droop nog znchtjes door d» heggen, en hier en daar glinster! e een droppel in de zon. De lucht wag zeer stil en de rook van f tott's pijp hing laag en geurig in de bladerrijke laan. Een zwerm muggen dacjeto in de zon. ïelkens joeg Stott ze door een rookwolk uiteen, maar altijd kwamen ze weer op Jezelf le plek terug,. Hij lachte overeen vergelijking, die h£ bjj zich zelf naakte. Aan iedere wending van z»jïi wan leling was een opening in de heg, vanwaar een pad afdaalde, dat een vrij uitzicht op de vallei ondeir hem had. Zijn oog rustte a; op een paai' bunders be^senstruikea in oleek groene, evenwijdige lijnen tegen de donkere, vochtige aaide. Verder op was een ïose vlakte van appelbloesem mei violette sc naduw en weer vespcler eea ttreep der vc»lkleurige zee. Aan do andere zijde dor vallei rees boven de velden een gordel van brem in vollen blo». Het leek c*n gouden ijjst, die de fbeJt»ohiwde akkers afscheidde van het eentonige grijsachtig groene boVen land. Het herinnerde Stott er ook aan, dat het grootsti gedeele van den rijken gron^ te het dal door zijn eigen arbeid ait d 0 lieide ontgonnen was, in spijt van de dorps autoriteiten. Vroegere eigenaars van het land, wier aandacht bepaald bleef tot weiland, hadden het behouNven niet verder uit geoirekt dan den rand van de vallei. Stofc'a ^mosde&ijkfl atsmjning werd vo?I cen deel veroorzaakt door het gevoel, dat hij moeilijkheden overwonnen had. Hij had zijn bezittingen ronü geloopen en alles in orde gevonden. Het bloeitijdperk, dat nu bijna voorbij was, was buitengewoon gunstig geweest, de vroege aardappelen stonden mooi en het kleine fru t kwaan goed op. Maar Stott wist zelf eigenlek niet precies waarom hij zoo in zijn schik was. Niet omdat hij een voordeeüg jaar verwachtte, al verachtte hfij het geid volstrekt niet. Bohalve het scheppen is er misschien niets, dat den metasph zooveel voldoening geelt als de wetenschap, dat hij sommige van de geheimen der aarde heeft overwonnen en tot zij» eigen voorcleel aangewend. Sedert cenigen tijd dacht Stott over een aanzie.aïyke uitlreidang van zijn waakzaamheden. Hij had plannen een kaasmafesarij °P te richten, en hij hoopte later apipelwijn te gaan maken. Tot nu toe had hij slechts proeven genomen met de voortbrengselen zijner bogrderij ; nu wilde hij op grooter sotiaal beginnen. Maar dat kon niet in een oogenblik besloten worden. Dat was zeker dat hij zoowel voor kaas als voor appelwijn maken bekwamer werkkrachten zou ooodig hebben dan hij tot nu toe gehad had. Het zou ook samenwerking, misschien wel deelgenootschap met naburige landbouwers met zich brengen. Hij had in den laatetein tijd met belangstelling d« verslagen gelezen tut de kaas- en champagne-districten in Frankrijk, waar kiene landbouwers en wijnboeren zich verbonuea hadden, en nu conourreerden met de groote fabrikanten. Hijikon natuurlijk ook niet alleen appelwijn of kaatf maken, en toch zag I lij op tegen samenwarkitig met anderen. Het was zijn trots onafhankelijk van zijn buren te zijn. Intu®sohen gingen de zaken vooruit en schreef Hugo opgewekte brever van sohool. Zelfs Stott's gevoelens voor Vivien Eady, ofschoon schijnbaar niet tot een goeden uitslag leidend, deden hem niet onaangenaam aan. Zooals zooveel mannen, die zich sterk tot één vrouw aangetrokken gevoelen, begon hij vriendelijk over de gniieele sekse te denken. Zijn droomen waren misschien nog geea gedachten, maar de toekomst was g» m ia m üiuiïj- van iw&ientfigq w>g<* 'JijiJiaJeu. j Als de verpersoonlijking van die mogelijkheiea verscheen een zeer bekoorlyke vrouw aan de bocht van het pal. (Mevrouw *!»ming was, als gewoonlijk gekleed op een manier, d'e volstrekt niet voor buiten naste, maar toch me* zoo iets persoonlijke, dat men de tegeastriijdigheid er door over het hoofd zag. Zij had een grijze, dtunne ea zeer w»jde japon aan, en vanihaar grooten hoed hing een gazen sluier, die luchtig oin haar tengere sohouders geslagen rwas. Zjj liep voorzichtig over den modierigen weg, hield haar japon met twee handen oft en vertoonde daardoor een lila zijden onderrok en scaoent es met spitse puiten en hooge hakken. Er was iets in haar voorkb men, dat Stott aangenaam aanaecd, maar hem toch tot een zekere ruwheid uitlokte. „Hallo l" zei hij, „u luebt mij iÉ lang niet opgezocht." Zij reiite hem haar twee haude i, om over eed plas te kunnen stappen, en liet ze een oogenblik in de zijne. „Wat Zijn uw handen koud I" zei hij. ,,Zoo ?" zei zij afgetrokken, naar hem kijkende. „Waarom ik u niet beu komen opzoeken S Och, waar dient 't toe vertrouwelijke gesprekken te hebben met ean man die slechts aan een jongoa deakt I" Stott wist, dat dit een oude griaf van haar was, maar hij schreef die mot zoozeer toe aan jaloesie op Hugo, dan wel daaraan, dat zjj niet van kandoren hield. , k Kom mee theedrinken," zei hij. ,Jk was juist op weg naar huis. Als u .heel kef is, zal ik Schuinann voor n spelen. Ik geloiof, dat ik iets van een Duitschei in mij heb. Als ik in mijn schik bon, word ik eonlimenteel en heb behoefte aan aiuziok,'' Zij keek aandachtig rond. I „Laat mij even tjjd om op adtim . (e komen", zei zij. , .,lk ben net Lier, en het ils hier zoo mooi. Wat een vieze pijp rookt n l" „Het spijt ine", zei Stufe, es aam de pijp uit zijn mond. „Neen, doe dai niet", zei zij, haar. hand op ejjn arm leggend, .,Ik hond er van ; 't is zoo mannelijk. Lieve hemel 1 " «iM 24 voact, we#i m# SM 'tl*. ~ eeu aartje uit de pastorie weg te zijn", „Vetveelt u zich V' vroeg hy, eeai wenjft biauw spotachtig optrekkend. „GruVal^k"', zei zij> „(maar; k*u Hij veegde de bamk met zijn zakdoek af, en zij gingen zitten. „Waaa om ie o duu naar Cornwallis koiaen f' vroeg hij. Zij lachte verlegen en zei : „lleeit u wel eeus iemand een oompLH «neut gemaakt V' „ik kan het mij niet herinneren", eet hij. „Maar, in ernst, u en buiten, dat ija tiet gekbte, wat ik me bjj elkander kan voorstellen. Ik denk aan u altijd in vees band met cluite, symphonie- en andere cons oerten en diners in groote hotels". „Alle dmgen, waar u eigenlijk op neew ziet". i „VoKiekt niet". „Dan ziet u neer op de «nensflieh. dia er van houden". t „Ook niet — als zjj er ten miofM» van houden''. • „Heeft u er .nel eens over gedacht, dat liet misschien vooa: iedereen niet zoo gemakkelijk is te welen, .wat hjj graag doet, als het voor u ifc 1" vroeg zij, iu«c t>4> noden kijkend. „Aam land,,, zei hij. „Gevoeligheid is niet een van uw deug* den, mijnheer Stott", antwoordde zjj me# afgewend gezicht. i Toen zSj zich weer omkeerde, safe Wl tranen in haar oogen. •_ „Het spijt me erg", mompelde ajj. ,,IM ben altijd zoo brutaal gezond, dat & sfe ouwen én dat alles vergeet". «Och, zenuwen", zei ze ongedluldjig, ■ „Ik geloof, dat ons jichaam meer mei tevredenheid te maken heeft, dan denaees* te menschen wille® toegeven", ging hjj b«K to ogend voort. Zjj keek hen onvoldaan aan en bed of haar lip- t „Heeft « w«| ooit eens iebs varlaagdtt'l WX* z%j me# hajfde, trillende (ficït f «a«fr41 --- Prijzen Varkensvleesch. BURGEMEESTER en WETHOUDERS, der gemeente Assen tangen ter kennis vaai de ingezetenen, dat de navolgende maximumprijzen zijn vastgesteJd voor Varkcnsvieeech: Prijs per 5 onfl. Rollade . « ï ? i * * ? /'0.5ï>5 Magere lappen . < i i « .ƒ 0.52^ Doorregen lappen f 0.45 Vette lappen . < * . < f 0.45 Carbonade ■ • * * t t, f 0.5O Verscfa vet spek . . < • f 0.45 Versch doorregen Spek . * if 0.43 Gezouten oF gerookt vet spe'x f 0.45 Gezouten oï gerookt mager spek f 0.50 Reuzel . . . ». ,,4 ? ƒ 0.45 Kluiven .>«•■>•« 'f 0.1» Gehakt » J • s •• » • f 0.53^ UitgekBen vleesch /'0.05 pep ponl hooger. Aasen, 10 Januari 1916. Burgemeeater exx Wethouilers vooTaeemd, M« A. Di J OLLES». l>e Secretaris,, G. F. EVELEIN. --- Toezicht op de handhaving der maximumprijzen. De BURGEMEESTER der gemeente Assen brengt ter kennis van da ingezetenen, dat de Commissie voor Levensmiddelen en brandstoffen zich op zyn verzoek heeft belast met het toeEicht op de handhaving van de maximumprijzen in deze gemeente. Eventueele klachten kunnen ingediend worden bij de leden der Commissie: G. DE BRUIJN, Secretarie 2e Aldeelinf ; A. HAAN, Groningeretraat; B. F. HOEFSLOOT, Collardslaan ; J. KAMMER, Ged. Singel; A. v. LEUSEN, Vaart Z.Z.; S. LEZER, Oranjestraat; Jhr. Mr. H. E. E. RöELL, Stegeweg; L. SMIT, Kanaalstraat, (Gebouw Cöop. „de Dageraad";. Assen, 12 Januari 1916. --- OVERZICHT DER BELANGRIJKSTE GEBEURTENISSEN. De oorlog. Vaa dea Balkan. De centrale pers heeft weer stof waarover met zekere voldaanheid kan geschreven worden... de ontruiming van Gallipoli den veldtocht in Mesopotamië en de vordering van het krijgsbedrijf tegpn Montenegro. Een juists voorstelling van het gebeurde bij Teke Boeroen en Sedlul-B&hr l ebben we nog alKjd niet kunnen krijgen uit de verschillende berichten. We weten nu dat do Turken Vrijdag j.l. succes behaalden met hun heiige aanvallen en wel op fleu linker .'ieugel en dat reids toen pogingjen i n 'l werk werden gesteld om troepen in te schepen. Die inscheping duurde den Pt-ten kalm en vrijwel ongehinderd door 4 Aldus de Engelsche berichten. Mm zou moeten gaan vragen of de Turken niet durfden aanval;en en uitsluitend hun gestóiut 't werk lieten verrichten. Of tou het scheepsgeschut zoo gevaarlijk juist de posities der geallieerden beschermd hebben t Onmogelijk is 't niet, dat de bondgenooten geholpen door een goidijn var andere doeleinden. Doch is dit ook .voor de geallieerden niet het geval ¥ De Engelsohen en Fransch n van Tel^e Boeroen en ^edrek aan levensmid leien en voorraden zal hebben en de pogingen tot ovfcet van een erpeditieleger. Generaal Nixon is tot hulp van genei-aal Townshend opgerukt langp de Tiger en heeft bij Ali Gharbi een 60000 man Turken (3 divisies) tot den aftocht gedwongen, terwijl hiij zelf met zijn solldlaten verder ru'vt op Koet el-Amara aan. Slecht weer — zoo bericht hij — verhindert hem vaa do verdrijving der Tinken al 't voordeel af te halen, wat er wellicht van te halen zou zijn. Intusschen is Ali Gharjbi nog oen 80 K.M. van Koiet el-Amara af. een behoorlijke afstand scheidt generaal Nixon — of liever generaal Percy Lake. waar van Nixon juist tijding is ontvangen, dat ziekte hem tat ontslagaanvrage heeft genoopt — nog van generaal Townshend. Zoolang de veroeaiging van beiie legers niet tot stand gebracht is blijft de toestand van generaal Toivn^iend's macht, tiaar 't ons lijkt, vrij oritiek. Ter zee. Zooals bekend mag worden verondersteld heeft minister Grej in zijn antwoord op den eisch van Duitschland tot bestraffing van de bemanning der „Baralong" en wel door haar voor moord to vervolgen, niet formeel ontkend dat de wreedheden waarover Duitschland 't had niet geschied waren, hij zeide dat er op een dergelijke beschuldiging geen antwoord noodig was. We houden 't er voor, dat minister Grey de toedracht der zaak anders zal voorstellen dan Duitschland deed, indien dat straks gewenscht is wanneer 't komt tot een onderzoek. Een poging in die richting probeerde de ..Daily News" door 't publiceeren van ver> klaringen van 2 Amerikanen, welk» ia strijd zouden zijn met de getuigenissen vaa de 6 Amerikanen waarop de door Duitschland ingebrachte beschuldiging is gebaseerd. Die poging faalde, daar de afgalegde verklaringen absoluut geen steek hielden tegen de beschuldigingen. De ,,Daily Chronicle" komt thani oM een uitvoerig verslag van »t gebeurde van een kanonnier der „Baralong"'. Daarin luidt *t : 19 Augustus 2 uur namiddag ontvingen we draadloos bericht van dea stoomer „Nicosian", dat hij werd nagezeten door een Duitsehen onderzeeër. Wij wijzigden onzen koers en snelden ter hulp. Om 3 uur kwam de „Nicosian" in 't zicht, welke onder vuur genomen werd door den onderzeeër, terwijl de bemanning in da booten ging. Wij hielden voldoende munitie klaar en ten 3 u. 30 werden de bedekkingen aan bakboord weggenomen, en gingen de kaoonniers achter de kanonnen. Goede zeemansschap van onzen kapitein bracht ona schip aan stuurboordzijde van de „Nicosian", terwijl de onderzeeër aan bakboordzijde was, zoodat we gedurende eenigen tijd uit 't gezicht waren. In dien tijd bereidden we ons op 't gevecht voor, steldea cp ÏÖO Tstas ir. en LfCSr^o ~ 6 e">rlog«vlag. Zoodra ivij verschenen voor dea boeg der ,,Nicosian" vuurde de onderzeeër een schot op ons, ver over den boeg heen in zee. De mariniers openden daarop een goed gericht vuur op het dek van den onderzeeër, dat de bemanning der duikboot scheen te demoraliseeren, zij verliet althana onmiddellijk de kanonnen, velen vielea overboord, hetzij getroffen door geweervuur of bevangen door paniek. (De verhaler kan 't niet zeggen). De „Baralong" opende toen 't vuur met haar kanonnen, 9 % eerste schot miste op een haar, trof wellicht onder de waterljjn. 't tweede schot trof dea commandotoren, welke in tweeën splitste, i man met zich in de lucht slingerend. Alle schoten waren nu raak en de onderzeeër zonk, elk lid der bemanning die nog niet op 't schip was met zich voerend. Slechta enkele licnaamsdeelen en veel olie getuigden van hetgeen geschied was. De actie had iy, minuut geduurd. Toen eerst bamoeide de „Baralong" zich met de „Nioosian", nam de 107 leden der bemanning over en constateerde dat de „Nicosian" onder eigen stoom Avonmouth zou fcunneB bereiken. De kanonnier «preekt er ten slotte zijn voldoening over uit, dat de „Baralong" tegenover de beter en zwaarder bewapende groote duikboot gezegevierd heeft. Die voorstelling — mits juist — verandert natuurlijk aan de zaak. Zoolang de duikboot zich niet overgeeft en nog niet gezonken is, zoolang schiet een vijandelijk oorlogsschip door en wanneer dan de duikbootbemanning omkomt is er niets aan te doen, kan men onmogelijk van schandelijke practijken spreken. Volgens dit verhaal zou er geen Duitscher aan boord van de „Nicosian" geweest zijn toen de „Baralong" langszij kwam en zouden er door de bemanning van 't Duitscha oorlogsschip geen pogingen in 't werk zijn gesteld om zich te redden. Een onderzoek is blijkbaar zeer noodig. P e t z ! 9. Do oörlog in Perzië heeft, volgens 'do Correspondentie Heer and Politik, een grootore beteekenis dan men over bet algemeen Vermoedt. Niet zoo zeer om wat er thans In PerziS gebeurt, dan wel om wat men Tan plan was daar te doen. De groote Ïlannen van de quadruple entente in Perifi, en vooral van Engeland en Rusland, 8n in booge mate gedwarsboomd door de acbtige actie van het (Turkeche leger^tuur in den Irak. Wfj weten thans uit aren van Engelsohe officieren, die geSeuveld zijn in den «lag bij Étesipbon, I het voornemen der Engelsohe troepen, die van den Irak uit naar Bagdad wilden •prakken, was cich te vereenigen met de Bassen, die over de noordgrens Perzië binnen gevallen waren. Perzië scheen den Bassen en Engelsehen een goede buit, gemakkelijk te veroveren en aa de vereen ifbf van de beide legers moeilijk te ontnemen. Uit de rapporten van den (Turk■ehen generalen staf van de laatste dagen blijkt, dat de Bussen in Perzië eenige maIeo verslagen ejjn. En uit de plaatsen, waar deze «lagen geleverd werden, kunnen wit tien van hoe veel belang deze (Turkten* overwinningen bij den Irak geweest (Qn voor de situatie in Perzië. De laatste gevechten speelden zich ten deele noordelijk van Hamadan af. Hamadan ligt zuidwestelijk van Teheran, ongeveer halverwege tassohen (Teheran en Bagdad. De weg Bagdad—Hamadan—Teheran loopt van bet zuidwesten naar het noordoosten bijna kaarsrecht. Wanneer het den Engelscheo gelukt ware op te rukken naar Bagdad en den Bossen naar Hamadan, dan zou de stelling van de bondgenooten in Perzië aanzienlijk sterker geworden zijn. En dan zouden zij een gevaar kannen vormen voor de (Turksche troepen. Men kan dus zeggen, dat de oorlogs-situatie in Perzië van de grootste beteekenis is, eohter niet door het sncces, doch den tegenspoed van de entente. Ingeland en de neutralen. Do „Daily Mail" publiceert een lang artikel van Basil Clarke, dïo door het blad was uitgezonden am een onderzoek in te «tellen naar den omvang van den Duttsohen handel door Denemarken. Het artikel is getiteld „het blokkade-schandaal". Het oaderzoefc heeft betrekking, gehad op «eö aanzienlijk gedeelte van Scandinavië en, wat langer geleden op Nederland; maar voor de duidelijkheid en d'e overzichtelijkheid is hier hoofdzakelijk de kwestie van Denemarken behandeld. In de eersiue plaats omdat Denemarken in zekeren ein als voorbeeld kan dienen, maar in de tweede plaats omdat verschillende redenen, zoowel aardrijkskundige als andere, bet misschien de belangrijkste beurs ei> markt maken, door weflJiG Duittólilwi nit d« Uuitea\v«relü en ook uit Engeland voedseJ erlangt. Clarke heeft ervaren, dat de invoeroijfflre voor Denemarken een groote stijging rertoonen, vergeleken bi) die van v