DE WEEK. Wat de week karakteriseerde ? Ijsvermaak, winterlasten, nieuw© aardbevingen, geldzorgen en politiek vuurwerk. 't Is en blijft ernst met den winter, hoewel 't, nu wij dit gaan schrij ven, op dooi lijkt. Tot nadeel van honderden, die een bitter gebrek lijden. Van verre en van nabij dringen de noodkreten tot 'ons door, o.a. >ook uit de Drentsche venen, Tvaar in ellendige hutten droevig wordt geleden. Wat zijn de aardsche goederen en Voorrechten toch verschillend verdeeld. Men kan daar een wijsgeerige verklaring voor zoeken; maar ook als 'men die meent te hebben 'gevonden, wordt het gevoel toch nog voortdurend gekwetst door de barre werkelijkheid. Het leven een leerschool, leiding in alles. Ja, ja. Wij weten dat ook en ons 'geloof aaii de hooge bedoelingen van den onzichtbare!"! Leider is vast. Maar dat neemt niet wéjg 1 , dat het gemoed niet rustig en onbewogen kan blijven bij het zien van zooveel ontbering en misère. En al' moet het wel zoo zijn, dat het leven een opv'oedjng is tot hoogere ontwaking, dat neemt den plicht niet weg, om naar vermogen en kracht te lenigen waar en wat men lenigen kan. Een chaos van ellende (lijkt de wereld soms. Kom in de groote steden Onbegonnen werk schijnt het, te willen helpen en de liefdadigheid is ook zeker niet het afdoende middel, dat werkelijk wijzigt en vooruit brengt; maar het arbeiden naar vermogen blijft daarom toch een eiseh der goede zedelijkheid. Te denken dat honderden verkommeren en dat anderen tegelijkertijd in weelde baden! O, het is geen wonder, dat er zooveel woeligheid en revolutionnair drijven in onze maatschappij is. Want welk warm hart kan rustig TOortkloppen, wie kan bevredigd zijn bij zooveel bitterheid in de praktijk onzer samendeving ? * * * Droe.vige tooneelen veroorzaakten ook weer de nieuwe aardbevingen. Wat gebeurt er toch met onze oude aarde? Het schijnt er inwendig hevig te broeien. Misschien ook komen wij' onder invloed van andere sterregroepen of planeten. Er zijn er wel in deze dagen, die het vergaan der aarde nabij achten. Ook al om de vele ongerechtigheden, die men er dagelijks op aanschouwt, de misdaad en den strijd tusschen mensch en mensch. Nog steeds slaan de. volken elkaar wantrouwend gade, nog steeds broedt de haat nieuwe wandaden uit. Bewust wordt op vele plaatsen getracht elkaar schade te doen. De wraakzucht is niet bekoeld — en dat na een leerzamen oorlog als die van 1914—'18! Daar waren schrikbarende berichten over bedenkelijke dalingen van de geldswaarde in Frankrijk en België. Et dreigt daar een gevaar. Hetzelfde, dat zooveel schade deed in Duitschland. En tc treuriger is? dit, wrar blijkbaarkwaadwilligheid In het spel is. Denkt men werkelijk de wereld een dienst te doen door de daling van de waarde vun den franc te bevorderen ?.... Er worden maatregelen tegen beraamd. Poincaré is weer aangevallen. Men heeft hem beschuldigd, dat zijn optreden de antipathie urlokte, die de finantieele actie tegen Frankrijk heeft veroorzaakt. Anderen denken er geheel anders over. Zij doorzien de lage berekeningen van hen, die den franc de mark willen laten volgen. Maar hoe duidelijk spreekt uit zulke speculaties, dat ons politiek en economisch internationale leven nog steeds ziek is — zeep ziek. En de oorzaak der kwaai is, dat men. het met zeden en religie nog altijd niet ernstig neemt. Het ontbreekt niet slechts aan algemeene ontwikkeling, maar vooral aan levensernst. Frankrijk heeft groote hulpbronnen; het zul zich tegen de sluipaanyallen weten te verdedigen — zoo is 'gezegd in de Fransche Kamer, die tot ingrijpende daden besloot. Doch Duitschland had ook zijn bronnen en krach teen tt alen en toch is het tot diepen val gebracht. Zoo gaat het als in de politiek de geest der onwelwillendheid overheerscht. Hoe zal het nu worden met dien geest in de Nederlandsche politiek ? Het politieke steekspel op het Binnenhof is weder begonnen. De Kamer is heropend en er is een regeringsverklaring afgelegd. De regeering heeft gemeend wel te kunnen terugkomen. Er zal in de eerste plaats zorg besteed worden aan de finantiën — ordening en bezuiniging — en eerst in de tweede plaats komt dan de defensieve en maritieme quaestie aan die orde. Dus net andersom als in 1923, toen de Vlootwet tot eiken prijs moest voorgaan. De vraag is nu maar : zal er eenheid worden bereikt? Een nationale concentratie om vóór alles de finantieele tekorten te verkleinen ? Het finantieele probleem is brandend voor ons land. De gulden, o, die kostbare gulden ! Moet het er mee gaan als met mark en franc ? Van belang was een deze week verschenen, brochure van prof. mr. Treub, die zoo thuis in de finantiën is. Hij heeft er voor gewaarschuwd niet langer zooveel kapitaal te beleggen in buitenlandsche fondsen. Hij heeft gewaarschuwd tegen de voorliefde voor den Amerikaanschen dollar, die thans getoond wordt. Met die uitstroom van Nederlandsch geld over de grenzen, benadeelt men den gulden. Hij ried aan geld te beleggen in Nederlandsche en Indische staats* fondsen en verklaarde, als man van gezag, dat de malaise in Indië bijna overwonnen is, zoodat de oplevende ondernemingen daar weer goede waarborg bieden. Nog iets ever de finantiën. De Rijksmiddelen, hebben over de afgeloopen maand ƒ 3 34 millioen minder opgebracht dan over December 1922 ; over het jaar 1923 beliepen de middelen ƒ 39.90 millioen minder dan over 1922. Dat maant tot bedachtzaamheid 1 Ons teruggekeerde kabinet zal met zorg moeten financieren. De bezuinigingsplannenCoiijn zullen er nu door gaan.... Tenzij de Kamer anders wil. Er zijn reeds critische stemmen opgegaan. En er zal wel meer volgen. Na afhandeling van interpellaties en enkele wetsontwerpen, zullen in de Tweede Kamer ha 29 Januari de begrootingsdebatten aanvangen. Daar liggen nog voetangels en klemmen!.... Ondertusschen was de indruk, dien de eerste Kamervergaderingen gaven, gunstig voor het Kabinet. Er is wel gecritiseerd, maar een groot deel der linkerzijde zal ten slotte de Regeering toch steunen, Tenminste zoo heet het, nu men nog niet aan finessen is toeg-ekomen. Op militair gebied kunnen de meeningen spoedig weer botsen. En dan de bezuiniging.... Er is door socialisten en communisten nog eens op Kamerontbinding aangedrongen. De andere linksche sprekers uitten zich echter veel gematigder. En na de uiteenzetting van verschillende ministers, lijkt het wel of het scheepje eerst weer zal varen. *t Werd ook tijd! Met veel belangstelling worden de Regeeringsdaden te Den Haag thans gadegeslagen. Maar zonder zorg zijn velen niet. De ambtenaren hebben zich alweer gereed gemaakt voor nieuwe acties om hun bedreigde positie te verdedigen. Overigens wordt in de particuliere bedrijven nog steeds op loonsverlaging aangestuurd. Bij de spoorwegen is men nog aan het confereerèn. Stakingsacties in verschillende bedrijven trachten de loonsvermindering- 'te keerén'. 'Maar dè aibeiders moeten in de meeste gevallen buigen ; er zijn trouwens gevallen, waarin het onmogelijk is te blijven betalen wat betaald werd. Van arbeiders gesproken. Het staat nu wel vast, dat hun leiders in Engeland de regeei ingsmacht in handen krijgen. De Troonrede van den Koning was ieen uitvoerig stuk. Het regime van het Kabinet-Baldwin werd verdedigd en op verschillende punten werd tegemoetkoming aan grieven in 'uitzicht gesteld. Het Kabinet-Baldwin zou met groote gematigdheid willen voort regeeren. Het klonk sussend, maar de 'oppositiepartijen hebben niet gewild. Met aandacht was de Troonrede gevolgd. Daarna zijn de discussies erover begonnen. MacDonald en Lloyd George deden terstond scherpe aanvallen. Labour heeft het lang besproken amendement op het adres van antwoord geformuleerd. „De huidige raadsheeren van de kroon bezitten niet het vertrouwen, van het Huis". De voorgevechten voor den strijd, die met den val van Baldwin zal eindigen, waren daarmee begonnen. Meerdere amendementen werden ingediend. De partijsprekers zeiden elkaar de waarheid. Baldwin antwoordde op de critiek en liet zich nog al gemoedelijk uit over de houding der conservatieven, eventueel tegenover een nieuwe regeering aan te nemen. Daarna verklaarden de liberalen ten slotte met het Labour-amendement te zullen meegaan. Dat gaf den doorslag. In de volgende week stemming en dan-... de regeering Mac DonaJd in actie. ' * Zal er dan in Engeland een betere tijd volgen? De politieke ï emel is nog riet helder Met Frankrijk veel wrijving, binnenslands ai beid smoeil ijk lieden, in de !Chr.-Historischen zullen thans het ministerie steunej;. Ternvijl de heer Schokking cp zijn gewone dSj-dróèfgeestigen toon stond te redevoeren, veroorloofde de heer Kleerekooper, de zeer-bewegelijke er. gaarne aandacht op zich richtende, zich nu en dan spettende opmerkingen. Tot 't den heer Bulten verveelde en deze katholieke afgevaardigde den soc.-democratischen collega tot driemaal toe voor „Judas !" uitschold. Het „incidentje" dreef snel voorbij. De heer Wijnkoop wierp communistische duiten in 't parlementaire zakje, 't Was eene „doublure van de rede-Van Ravesteyn. Men weet 't immers aL — de „groote Indische impenalistische kliek , achter Colijn staand, dwong het Kabinet te blijven. Niemand of niets anders ter wereld. Een Linksche Concentratie, gebaseerd op de arbeiders-klasse, zal alle heil moeten brengen. Wie kent nu nog niet het „vuurroode recept" ?.. De leider van de anti-revolutionairen, mr. Rutgers, verscheen op het podium. En de aandacht was ■— begrijpt men — zeer gespannen. Dat het Kabinet aanbleef ondanks de verwerping der Vlootwet, die verbonden was aan het leven van dit ministerie, acht mr. R. „niet geheel normaal", evenals de groote moeielijkheid cm bij eventueel geschil dit ministerie ontslag te doen krijgen. Overigens vindt mr. Rutgers, dat Kamerontbinding geenerlei practische oplossing zou hebben verschaft. Op 2G October werd aan de samenwerking der Rechtsche partijen niet de juiste waarde door allen toegekend. Dat is voor mr. Rutgers het ernstigste van het toen gevallen votum. En de anti-revooitionairen achtten zich niet geroepen om mee te werken tot het doen verdwijnen, van het kabinet, welks program zij hadden aanvaard, om dat dcor een ander Rechtsch Ministerie te doen vervangen. Hier heeft de anti-revolutionaire leider dus een tipje van den sluier opgelicht. Schoon die „sluier" al vrij doorzichtig was geworden. Nadat ds. Kersten even had verduidelijkt, dat zijne Staatkundige Geref. Partij niet bij de coalitie behoort, maar het Kabinet, — voo;al bij de maatregelen, voor onze defensie gaarne zal steunen, — hield de heer Schaper zijn hierboven genoemde speechje, waarin hij o.a. zei, dat de Ministers slechts op één punt homogeen zijn, namelijk : om te blijven zitten. Door een achterdeur zijn ze weêr binnen-gekomen, evenals de commis-voyageur, die het huis via de voordeur was uitgesmeten. Ook beweerde de hee: Schaper, dat minister Ruys vóór 26 October telkens met Kamer-ontbinding heeft gedreigd. „Welnu" — 1 riep hij uit — „jaag ons nü weg!...." Waarop mr. Ruys de Beerenbrouck, — in verentwaardigingsdrift op de groene tafel de vuist slaand, — uitriep, dat de heer Schaper fantaseerde. Inderdaad, — niemand zal zich van dit dreigement iets herinneren I.... In den laten middag kwam de premier aan het woerd. Ook nu was de rede van Z.Exc. Ruys duidelijk en kort. Niet rijk van inhoud. Hij stelde voorop, dat geen der ministers na 26 October dezen loop van zaken had vermoed. Misplaatste eerzucht was niet de „motor". In het verloop der crisis .verd het Kabinet niet gemengd, ook niet indirect. Als Minister is geen der leden van het demissionaire kabinet dcor H. M. geraadpleegd. Waarom Links niet werd gepolst, is een vraag, die de premier niet heeft te beantwoorden. Wèl weet mr. Ruys, dat ook verschillende personen uit de Linksche sfeer in de gelegenheid zijn gesteld, hun opinie te uiten. Het Kabinet erkent nu ten volle de aansprakelijkheid voor haar taak. Het accoord, met Rechts in 1922 getroffen, kan niet eenzijdig werden gepubliceerd. De Minister vergenoegde er zich mee te verklaren, dat thans tusschen hem en. de Rechtsche partijen geen nieuw accoord is aangegaan. Het Kabinet is volstrekt niet „bekeerd", gelijk mr. Dresselhuys vermoedde, 't Blijft het votum van 26 October betreuren, als zijnde in strijd met 's lands belang. Maar : het aanvaardt het feit met zijne onvermijdelijke gevolgen. Samenwerking tusschen Kabinet en Kamer is gewenscht, noodzakelijk. Verder wilde mr. Ruys de Beerenbrouck op de toekomst niet vooruitloopen. Vcila tout!.... men zal willen erkennen,: veel is 't niet. Kón 't ook eigenlijk niet wezen. IVfor^ïKi, Vropragv