AGENDA. Woensdag 3 Maart, Ledenvergadering Openbare Leeszaal. Donderdag 4 Maart, Pop. Kunstavond, Bioscoop. •i 1 »• ' * L ^ *• 1 .. * Zaterdag 6 Maart, Asser Kunstkring, Parkhota!. Zaterdag 6 Maart, Muziek-ensemble Meeuwsen. Dinsdag 9 Maart, Voordrachtenwedstrijd „Grön. Spraok", Bellevue. Woensdag 10 Maart, Tuberuculosefilm, Bioscoop Apollo. Donderdag 11 Maart, Boheemsch trio, Ned. Herv. Kapel. Woensdag 17 Maart, Uitv. Muziekschool. Woensdag 24 en Donderdag 25 Maart, Gemengd Koor. --- MISS BLANCHE Ge hobt een gelukkige keus, als go zogt: Geef MIJ maar MsssBlanche Maakt, eens kennis met Miss Blancho „RivM". --- Indien ge net Drukwerk wenscht c 5 Indien ge net Drukwerk wenscht bestelt dan bi} de Drukkerij Torenlaan, 3 die niet duurder is dan welke Drukkerij ook, * doch U geheel naar genoegen levert, ook wat Jj kwaliteit papier, letter en afwerking betreft. Wi} komen gaarne tot U, ook in de provincie, om 3 over een en ander te praten. <£ « 6 ? Net Drukwerk geeft cachet aan Uw zaak 5 ? ? # f*TO J --- Raadsvergaderingen RUINERWOLD. Vergadering van den Raad der gemeente Ruinerwold op Maandag T Maart, 's namiddags 2 uur. Voorzitter de Burgemeester. Afwezig de heer J. Slomp Dzn. De notulen der vorige vergadering worden onveranderd goedgekeurd en vastgesteld. Ingekomen stukken. Missive van God. Staten betreffende uitstel goedkeuring gemeentebegrooting 1926. Wordt voor kennisgeving aangenomen. Beredeneerd verslag van de Landarbeidersstichting Meppel over 1625. Ter visie gelegd. Verslag van de Gezondheidscommissie. Ter visie gelegd. 2. Vaststelling der vergoeding krachtens art. 101 L. O. W. 1920 aan de bijzondere scholen over 1924. B. en W. stellen voor om voor schoolbc-hoeften, meubelen enz. toe te kennen aan de bijz. school te Weerwille ƒ 1005.61 'A en aan de bijz. school te Ruigekluft ƒ 569.41 'A. Z. h. s. wordt daartoe besloten. 3. Bepaling voorschotten vergoeding idem idem over 11>26. B. en W. stelien voor aan de bijz. school te Weerwille een voorschot te verleenen van ƒ 830 over 1026 ca aan de bijz. school te iïuigekluit ƒ 420. Door deze beide schoolbesturen werd resp. gevraagd ƒ 900 en ƒ 500. Aangezien de scholen slechts recht hebben op 80 pet. vergoeding, meenen B. en W. niet hoeger dan de door haar voorgestelde bedragen te mogen gaan. Conform voorstel van B. en W. wordt besloten. 4. Vaststelling van het vermenigvuldigingscijfer bedoeld bij art. 7 der verordening gemeentelijke inkomstenbelasting. B. en W. stellen voer het vermenigvuldigingscijfer, evenals het vorige jaar wederom vast te stellen op 1.15. Z. h. st. wordt het voorstel aangenomen. 5. Verbouwing woning gemeenteveldwachter. B. en W. stellen voor de ruimten, waar thans zich de Cel en bedsteden bevinden, te bestemmen voor kamer; het brandspuitenhuisje tot cel om te bouwen en de brandspuit onder 'e brengen in de oude school. De kosten van een en ander zullen bedragen, behalve glas- en schilderwerk ƒ 825. Z. h. st. goedgekeurd. 6. Aanvrage ontslag schoolschoonmaakster en kachelaanmaakster openbare lagere school te Oosteinde. Aan mej. Post—Morsink wordt met ingang van 1 Mei eervol ontslag verleend, terwijl aan B. en W. wordt opgedragen een opvolgster aan te «tellen. 7. Benoeming lid Commissie van Toezicht op het lager ooiderwijs. Aanbeveling: 1. H. Brouwer (aftt.), 2. J. J. ten Oever. Met algemeene stemmen wordt de heer Brouwer benoemd. 8. Benoeming 2 leden bestuur Woningstichting. Aanbeveling : 1. H. Luten (aftr.) en 2. C. v. d. Meulen; I. J. W. Pol (aftr.) en 2. H. Buiten. Benoemd worden de heeren H. Luten en J. W. Pol. O. Vaststelling primitief kohier hondenbelasting 1926. Het kohier bevat 183 eigenaren van honden, gespecificeerd als volgt: 196 honden a ƒ 5 en 68 honden h f 2 belasting, totaal bedrag aan belasting ƒ 766. Overeenkomstig de voordracht wordt het kohier vastgesteld. 10. Wijziging begrooting 1925, De voorgestelde wijzigingen worden z. h. st. goedgekeurd en vastgesteld. Bij de rondvraag vraagt de heer REMMELTS Jzn. cf de autobushouder Heite op het besluit van den Raad is ingegaan. De VOORZITTER deelt mede, dat van Heite nog geen bericht is ingekomen. Verder vraagt de heer ROMMELTS Jzn. of reeds aan da uitbreiding vun de straatverlichting wordt gewerkt, waarop de VOORZITTER bevestigend antwoordt. De heer KLOMP brengt het drinkwater aan de school te Oosteinde ter sprake en acht het wenschelijk, dot eens een monster ter onderzoek werd opgezonden. De heer REMMELTS Jzn. zegt, dat de pomp te Oosteinde nog niet in orde is. Weth. TER HAAR deelt mede, dat tijdens de ziekte van den Voorzitter door hem reeds een monster water ter onderzoek was opgezonden. Gebleken v/as, dat het water niet schadelijk was voer de gezondheid. Door den VOORZITTER wordt hierna nog medegedeeld, dat aan de Dr. Larijweg in totaal 1422 vruchtboom-en zijn geplant, waarvan aan den Noordkant 684 Winterjannen ; aan den Zuidkant 487 Winterloutjes, 125 IJshouts, 41 Brederoo, 27 kamperveens en 58 Boefengroen. Hierna sluiting. --- MEPPEL. RIJKSPOSTSPAARBANK, (1 Maart) — Gedurende de maand Februari bedroegen de inlagen in de Rijkspostspaorbank alhier f 22294.34. Terugbetaald werd f 24524.51. Het laatste door het kantoor afgegeven boekje is no. 15711. --- ASSEN. DE VRAGEN VAN DR. GEELKERKEN. Dezer dagen zal het antwoord van Dl. üeel kerken op de negentien synodale vragen in brochurevorm verschijnen, bij W. ten Have te Amsterdam. De brochure telt 36 pagina s en is getiteld : „Mijn antwoord aan de Synode. Mechanische binding of organische vrijheid inzake schriftbeschouwing?" De brochure is opgedragen „Aan mijn trouwen vriend en medestrijder prof. dr. R. 11. Woltjer". De antwoorden zijn beredeneerd (Men zfc voor de vragen ons nummer van O Februari). Aan de brochure is het volgende ontleend : Ad. vraag !. Wat het standpunt der classis Amsterdam ten dezen (n.l. ten opzichte van de Schriftverklaring) is, werd mij tot op liet oogenblik nog niet duidelijk. Maar op welk standpunt jk mij stel bij mijn Schriftverklaring niet alleen, maar in heel mijn Schriftbeschouwing, zal na deze uitvoerige memorie en toelichting Uwe Commissie, straks de Synode, wef volkomen duidelijk zijn. Ad. vraag 2. Een dienaar der Woords, die zich innerlijk niet meer gebonden gevoelt aan de Schrift en niet meer buigt voor haar gezag, heeft reeds als eerlijk man terug te treden. Wel heeft de Dienaar des Woods, die tengevolge van zijn vrije theologische studiën meent dat de Confessie zijner Kerk niet geheel overeenstemt met de Heilige Schrift, kerkelijk het recht, zich van de Confessie op het Woord te beroepen en desnoods „een geestelijke worsteling met zijn kerk aan te gaan." Bezwijkt hij hierin, dan heeft hij eveneens terug te treden. „Hij moet het er voor over hebben om er zijn ambt en zijn positie aan te wagen." En „zoo hij een man van ernst is en meent wat hij zegt, zal hij ook geen oogenblik aarzelen, dit offer te brengen". (Ene. II p. 540 v.v.). Onder beding, niet van overeenstemming met haar Belijdenis, maar van overeenstemming met de Heilige Schrift, heeft de Kerk dus wat zich aandient als resultaat van wetenschappelijk onderzoek dankbaar voor het rijkere licht, dat er door valt, op die Schrift zelve, te aanvaarden, en zoo noodig hare Belijdenis op zulk een punt beter in overeenstemming met de zoo zuiverder verstane Schrift te brengen. En van zijn zijde heeft de Theoloog in het kerkelijk ambt het recht op grond van de resultaten van zijn wetenschappelijk onderzoek zelfs tegen de Confessie zijner kerk in, zich van die Confessie op die zelfde schrift te beroepen. Ad. vraag 3. Mij is niet duidelijk, wat de vraag bedoelt met „eigenlijken zin". Beteekent dit: letterlijk ? Of staat het in tegenstelling met b.v. allegorisch, mytisch of dergel. ? Of moet het verbonden worden met „Schriftverhaal" : eigenlijk als verhaal? Dan, hoe dit ook zij en wat de vraag onder „in eigenlijken zin" ook moge bedoelen, naar mijn gevoelen moet de Schrift zelve het criterium zijn, dat besluit, hoe een verhaal, dat zij geeft, naar geheel en onderdeden is op te vatten, zoo stem ik b.v. volkomen in met wat Bavinck zegt (Dogm. I, 474): „Als de Schrift kennelijk bedoelt, een verhaal als historie te geven, heeft de exegeet geen recht ten beüeve van de historische critiek daarvan een mythe te maken". Echter, dit antwoord op de vraag Iaat aan nauwkeurigheid nog evenveel te wenschen over als de vraag zelve, die immers van „het criterium" spreekt. Want er zijn onderscheidene criteria, die hier gelden. Zoo: 1. of het nadrukkelijk bijstaat; 2. of het uit den aard en den inhoud van het verhaal zelf voortvloeit; 3. of het uit het verband duidelijk blijkt; 4. of elders in de Heilige Schrift klaar wordt aangegeven, hoe een Schriftverhaal is of te vatten enz. Ad. vraag 4. Ook hier is weer het begrip „strikt historisch" in de vraagstelling mij niet helder. Is dit „strikt" identiek met het „eigenlijk" in vraag 3 ? En zoo niet, wat bedoelt het dan wel ? Toch niet hetzelfde als „zuiver" en „in den gewonen zin" van het woord in de terminologie der classis ? Bovendien kan een toestand als de staat der rechtheid „strikt historisch" worden genoemd ? M. a. w. beantwoordt hij aan ons historie-begrip ? Of gaat hij er boven uit ? Geldt van dit bericht soms niet, wat Bavinck opmerkt (Dogm. I, 476) : „Zelfs in historische berichten is er soms onderscheid tusschen het feit, dat plaats heeft gehad en den vorm, waarin het voorgesteld wordt" ? Of ook, wanneer, gelijk dr. Kuiper in zijn: „Van de Engelen Gods" mogelijk acht, met de slang hier d« duivel bedoeld wordt, is het verhaal daar min* der „historisch" om ? Ad. vraag 5. Deze vraag is zóó algemeen ge« steld, dat zij misverstand zou kunnen wekken. Immers wat ik schreef op blz. 7 mijner brocliur# „Oude vragen enz. handelde van slechts één „gegeven". Ik kon dus niet niet mijn opmerking bedoelen daarbij dubieus te laten, of de Schrift in 2 Cor. 11:3 het in Gen. 3 verhaalde opvat als historie en ook ons hieraan bindt. Trouwens, de apostel heeft het in 2 Cor. 11:3 niet over het al of niet historisch karakter van het in Gen. 3 verhaalde, maar over de vrees, dat de „zinnen" van zijn lezer „bedorven worden, om af te wijken van de eenvoudigheid, die in Christus is". Dat zou dan geschieden op dc gelijke wijzs als de slang Eva „bedrogen heeft", n.l. door „arglistigheid". Er wordt hier door Paulus geen enkele verklaring gegevén van wat onder „de slang" te verstaan zij. Dat men met name bij hoofdstukken als Gen. 1—3 huiverig is, om ook maar het kleinste détail niet „letterlijk" te nemen, komt vermoedelijk daardoor, dat men bang is, dat aldus de grondslagen van het Christelijk geloof, en mei name de historische heilsfeiten zullen worden aangetast, althans onzeker gemaakt. Natuurlij" bestaat er op zichzelf voor deze vrees bij d® genoemde hoofdstukken evenmin grond a'* wanneer men elders in de Schrift een of uitspraak niet „letterlijk" opvat; | e '' * juist, wanneer men alles in Gen. ■ • letterl'jk" nam, in heel dit hoofdstuk van dei Satan geen sprake zijn: de vraag waarvoor w.f hier komen te staan, is de vraag naar de grens. Ad. vraag 6. Ik ben geneigd haar ontkennend te beantwoorden, maar vind de probleemstel» ling onzuiver. Immers wat wordt bedoeld met „den inhoud van het verhaal" ? Hoe moet Ik „dus" in b. opvatten ; of is dit woord misschiet* een drukfout ? M. i. volgt b. in het geheel niet uit a. Aangenomen, dat de inhoud van het ver. haal „staat onder den invloed van de omstandig" heden, waarin de opsteller leefde", zijn daarom „de verhaalde gebeurtenissen" niet bis» torisch getrouw medegedeeld ? Elke Bijbelschrijver is ook kind van zijn tijd en wat hij onder de drijving des geestes schrijft, moet allereerst voor de lezers van zijn tijd bevattelijk z'jn. Dit moet in ieder ge^al van invloed wezen op zijn taal woordkeus, voorstellingswijze. „Wat aan den Oosterling in beelden en symbolen was cetoond moest door het Westersch denken geassimileerd en intellectueel gereproduceerd worden" (Kuyper Encycl. 11 p. 612). Met historische trouw heeft dit niets te maken. Ad. vraag 7. De bedoeling van mijn bijgebrachte woorden is duidelijk genoeg : ik had het over de uitlegging. Dat we hier met „bekendmaking van historische realiteiten of feiten" te doen hebben, heb ik herhaaldelijk als mijn gevoelen geuit. Over „eigenlijk" zie mijn antwoord op vraag 3. De nieuwe kennis van de Oud-Oostersche wereld heeft met de vraag : realitiet of niet, niets te maken; dit is een vraag van geloof. Maar wèl is daardoor de vraag aan de orde, of wij er zijn, wanneer wij al die bekendmakingen zonder onderscheid verstaan in een zin, waarbij wij geen rekening houden met wat de kennis der Oud -Oostersche wereld ons leert. Ad vraag 8. In vraag 8 werd gevraagd, of een mededeeling van een getuige van broeder Marinus al of niet juist is. Dr. Geelkerken ontkent de juistheid. Ad. vraag 9. Tegen deze vraag moet ik opkomen. De uit mijn brochure „Vragen mij voorgelegd enz." blz. 19, aangehaalde woorden zijn een terugslag op een vraag, door de classis Amsterdam "mij gesteld. Deze had n.1. gemeend, de zinsnede uit mijn preekcoupure: Vaststaat, dat wij ii Oen. 3 de goddelijke bekendmaking hebben van een historisch feit, het feit van den zondeval" zoo te mogen lezen, alsof ik had willen zeggen, dat alleen het feit van den val vaststond. Op deze vraag der classis, die ik hier niet auali'iceeren zal, heb ik toen geantwoord, gelijk in uw vraag 9 wordt aangehaald. Het doet mij leed, dat uwe Commissie uit dit antwoord nu weer vrijheid neemt, om mij weer verder te vragen: „welke andere zaken of feiten in het verhaal van Gen. 3 door (mij) nog als vaststaand worden beschouwd." Te meer daar door mij meermalen is verzekerd, dat alles wat in Gen. 3 hetzij ab „zaak" of als „feit" ons wordt medegedeeld, voor mij vaststaat, en dat alleen maar over de uitlegging ook onder gereformeerden, verschil kan bestaan, zooals dit trouwens bij Bavinck, Kuyper e.a. inderdaad herhaaldelijk blijkt. Dergelijke verschillen over de apvatting van details verzwakken echter de ook door mij nimmer in twijfel getrokken dogmatische waarheden van schepping, staat der rechtheid. Satanische verzoeking, overtreding van „liet gebod der levens", goddelijke vloek, verdrijving uit het Paradijs in geen enkel opzicht. Ad. vraag 10. !n het licht van de uitlatingen van dr. J. Woltjer zal het vermoedelijk geen bevreemding wekken, dat ik, sprekende van de Schriftmededeelingen, omtrent den staat der rechtheid, zeide dat die mededeelingen waren van een „werkelijkheid", zelfs van de hoogstdenkbare werkelijkheid. Welke bedoelingen men achter deze uitdrukking vermoed heeft, weet ik niet. Ik wilde slechts zeggen, dat we hier mededeelingen ontvangen omtrent een „zijn" dat al ons intellectueele „begrijpen" in zijn volheid verre te boven gaat. Immers wij ontvangen hier mededeelingen omtrent de aarde in haar ongerepten staat, omtrent den mensch in den staat der rechtheid, omtrent de wereld der geestelijke dingen, die ongetwijfeld van een hoogere werkelijkheid is dan ons zintuigelijk waarneembare. Deze wereld Gods is naar haar werkelijkheid essentieel van de werkelijkheid onzer wereld onderscheiden. Bij Hem is het absolute zijn, bij haar het relatieve zijn, dat voor Hem in stand gehouden wordt. En die relatieve werkelijkheid wordt te hooger, naar mate zij in nauwer gemeenschap is met het goddelijk zijn, dat haar draagt. Ad. vraag 11. Ik verzekerde „op zichzelf geen enkel geloofsbezwaar (te hebben) tegen de aanvaarding der onder ons traditioneele opvattingen omtrent het in (Gen. 1—3) medegedeelde" en wilde daarmede zeggen, dat indien het vast stond, dat deze traditioneele opvattingen de eenig mogelijke en uitsluitend ware moesten geacht worden, ik voor mijn geloof daar geen moeite mede zou hebben. Dat ik evenwel bezwaar heb om die traditioneele opvattingen omtrent Gen. 1—3 als „de eenig mogelijke en uitsluitend ware" aan mij zelven of aan anderen met ambtelijk gezag te zien opgelegd, sprak ik duidelijk uit. En waarom ik dit bezwaar heb, kan toch voor iemand, die kennis nam niet alleen van hetgeen ik daarover onmiddellijk liet volgen op blz. 44 en 45 van mijn „Op weg naar de Synode", maar ook wat ik schreef r er de „moeilijkheden bij de exegese van Gen. 1—3, nauwelijks meer een vraag zijn. Die „moeilijkheden" acht ik door de „traditioneele opvattingen" allerminst opgeheven. En ik sta onder de Geref. theologen daarin toch waarlijk niet alteen. Ik hioge slechts herinneren aan de door Bavinck gestelde vraag, of de betrouwbare resultaten van de nieuwere natuur- en geschiedweteneschap wel met de gangbare exegese van het Scheppingsverhaal te vereenigen zijn, en het daarom niet noodig is deze exegese te herzien; aan wat Kuyper in zijn „Van de Engelen Gods" p. 60 schreef over Gen. 6 : 1—5, een opmerking, die ongetwijfeld niet minder van toepassing is op Gen. 1—3. „Dat deze tekst zeer ernstige moeilijkheden voor de uitlegging oplevert, kan kwalijk worden ontkend. Het verhaal spreekt van toestanden, waarin wij ons zoo moeilijk kunnen verplaatsen èn omdat ze ons vreemd zijn èn omdat we er zoo weinig van weten; en van die weinig gekeilde toestanden spreekt het verhaal in de taal en met de woordenkeus, die stellig niet de onze zoude zijn"; en aan de woorden van dr. C. van Gelderen in de „Overtoomsche Kerkbode": „Natuurlijk wordt... •door mij niet ontkend, dat er moeilijkheden zijn, dat de populair-gangbare exegese voor herziening vatbaar is, dat de voortgaande wetenschappelijke kennis invloed moet hebbén op de verklaring der Schriftgegevens." Ad. vraag 12. Ik moge in zake de formuleering dezer vraag opmerken, dat de uitdrukkingen, „de eigenlijke beteekenis van het medegedeelde" èn „feiten", die „vast staan" elkander volstrekt niet dekken en ten onrechte hier als synoniemen schijnen te worden gebezigd. Daarbij zou ik dan weer willen opmerken, dat het mij niet duidelijk is, wat de vraac in haar uitdrukking „eigenlijke beteekenis" onder „eigenlijk" verstaat. Wat den „grond" betreft, waarom ik onderscheid maak tusschen hetgeen in Gen. 3 ons wel duidelijk en hetgeen ons minder of niet duidelijk is en ons dus nog „moeilijkheden" voor het verstaan oplevert, die grond is natuurlijk gelegen in de resultaten der exegese. Ad. vraag 13 en 14. Het is alleen de zondeloosheid die de staat der rechtheid met die der heerlijkheid gemeen heeft. In hoeverre de door u genoemde bijzonderheden alle zintuiglijk waarneembaar zijn geweest, is m.i. moeilijk uit te maken. Eveneens in hoeverre v.ij b.v. een adaequate voorstelling van den „boom des levens" hebben, wanneer wij daarbij deuken aan een boom, zooals wij dien kennen. In ieder geval doet het aan het schrikkelijk schuldig karakter van 's menschen zondeval niets af, of de realiteit der bijzonderheden mogelijk een andere is geweest dan wij ons bij onze interpretatie der schriftmededeelingen dienaangaande wellicht voorstellen. Ad. vraag 15. In de belijdenisschriften worden tal van teksten als bewijsplaatsen geciteerd, maar exegese en dogmatiek behielden hare vrijheid en stelden soms de onjuistheid der aanhaling of haar ge.nis aan bewijskracht in het licht. Dan, zelfs die is op genoemde plaatsen niet 't geval, er worden daar geen teksten bijgebracht of geëxegetiseerd. Ten slotte moge ik opmerken, dat hier ten opzichte van de bijzonderheden, waarover het in mijn geding feitelijk ging, hoogstens iets gezegd kan zijn van „den boom der kennis" en dat nog alleen wanneer men met sommigen daaronder wil verstaan den vijgeboom, waarvan Adam en Eva de bladeren plukten voor hun schorten; maar ik vermoed niet, dat dit de bedoeling uwer vraag is. Eindelijk vestig ik er de aandacht op, dat, indien men aan de bijgebrachte uitdrukkingen kracht wil geven van confessioneele uitspraken omtrent de bijzonderheden in Gen. 3, dan art. 14 confessioneel zou uitmaken, dat de „slang" in dit hoofdstuk de satan zelf is; immers in genoemd art. staat: „Het oor bieden aan het woord des duivels." Ad. vraag 16. De gereformeerde, organische Schriftbeschouwing kenmerkt zich ook daardoor,, dat zij, zonder ook maar in het minst te kort te doen aan den goddelijken factor bij de grafische inspiratie, evenzeer t^n volle recht wil doen aan den menschelijken factor. Er worde acht op geslagen, dat de Heilige Schrift, in casu het Oude Testament, wat dien menschenfactor betreft, geschreven is door en voor Oosterlingen. Men vergete niet, dat de Schriftuur opkwam in een Wereld, die meer in het verbeeldend, dan in het denkend vermogen van ons bewustzijn haar kracht vond en dat uit dien hoofde de Schriftuur veel meer aesthetisch als kunstproduct, dan critisch als denkproduct is te waardeeren. Men moet dus de uiterste nauwgezetheid aanwenden om door recht verstand van het Oostersch millieu de veelszins dichterlijke uitdrukkingswijze, de persoonlijke geaardheid van den auteur en de eigenaardige tijdsomstandigheden het specifiek openbaringskarakter (voor „toen" en „thans") van een bepaald Schriftwoord al meer als een gekloofden diamant voor den heilbegeerigen geloofsblik te doen fonkelen. Ad. Vraag 17. Met deze weergave .1. die van broeder Van Kooten, van de lezingen over het boek Job) ga ik niet accoord. Ad. vraag 18. Wanneer ik in de „Overtoomsche Kerkbode" In de bespreking van dr. Oberman's Jeugdpreeken zeg, wat in deze vraag wordt aangehaald, beteekent dit natuurlijk niet, dat mijn „Schriftbeschouwing niet een principieel andere is dan die, waarvan dit geschrift uitgaat." Ad. vraag 19. Het komt mij voor, dat mijn recensie van het bedoelde boek niet zonder meer een „aanbeveling" mag genoemd worden. Overigens wil men mij inlichtingen vragen over deze „recensie", dan bevreemdt het mij, dat, voor zoover mij bekend, er niets te doen is geweest over de recensie van hetzelfde werk in de „Geref. Kerkbode voor Rotterdam" van de hand van ds. Landwehr. Wat het opnemen in de „Overtoomsche Kerkbode" van meditaties van ook wel niet-Geref. theologen aangaat, gelijk dit door mij en andere leden harer Redactie nu en dan geschiedt, komt het mij voor, dat dit in de eerste plaats beoordeeld moet worden naar den inhoud dier meditaties. Overigens ben ik van meening, 1 er geen aannemelijke reden is, ten deze juist voor de „Overtoomsche Kerkbode" en ten opzichte van Ethische theologen een dergelijke "bedenking te maken, waar iets dergelijks in tal van organen en periodieken geschiedde en het toch in strijd moet worden geacht met he' christelijk beginsel zelf om bij alle principieel verschil, dat ons, als Gereformeerden van de Ethischen scheidt, ook ten opzichte van hen de „gemeenschap. der heilgen" niet zooveel het mogelijk is te belijden en te beleven. ARBEIDERSONTWIKKELING. Gisteravond hield ds. Horreüs de Haas van Zwolle voor het Instituut voor Arbeidersontwikkeling in de Poolsche zaal een inleiding over Iroelstra als Dichter-Staatsman. Door den heer Vermazen welkom geheeten, zeido ds. De Haas, dat zijn doel was zijn gehoor nader te brengen tot het gemoedsleven van Troelstra, zooals dat in zijn gedichten sterk naar voren treedt, Hij was de vertolker van het leven, in zijn vollen omvang. Niet alleen beeldde hij in z'n eenvoudige liedjes, die van zuivere klassieke schoonheid zijn, het Friesche land en het volksleven uit, zooals hij dat gezien heeft, ook legde hij in zware, melodieuze zangen neer z'n strijd om het hoogste, de oplossing van het wereldraadsel, verbonden aan de vraag : Is er een God, is er geen God ? Tusschen geloof en twijfel in zag hij iets anders, werd hij de ziener van het Ideaal. Dit Ideaal was het wat hem, strijdend den strijd van het werkelijke leven, steeds voor oogen bleef, en wat hij in de volle maatschappij tot werkelijkheid wilde zien gebracht en dat voeren zou tot een nieuwe gemeenschapswereld. In z'n Afscheid aan z'n dorpje maakt hij zijn rekening op en vindt men terug alles wat het leven hem gebracht had, maar dan verdiept en meer verinnerlijktDs. Horreüs de Haas declameerde van deze inleiding daarna verschillende van Troelstra's gedichten, in Hollandsche vertaling van Schepers, waarin de verzen, naar spr. ook zeide, belangrijk aan schoonheid hadden ingeboet, maar waaruit men toch het geestelijk proces van dezen dichter-staatsman kon proeven. Een enkel gedichtje, in het Friesch voorgedragen, werd door de aanwezige „Frïzen" zeer dankbaar ontvangen. Het was een mooie avond en ds. Horreüs de Haas mocht van het zeer talrijke publiek een dankbaar applaus in ontvangst nemen. De heer Vermazen sloot met een woord van dank. —o— BRAND. Hedenmorgen ongeveer half vier ontstond brand in het perceel bewoond door den heer Loman aan de Kloekhorststraat 25 alhier. Aanvankelijk liet het zich nog al ernstig aanzien, doch de gewaarschuwde brandweer was spoedig ter plaatse en wist met een slang op de waterleiding onder leiding van den brandmeestergeneraal erger to voorkomen. De inboedel en het Inwendige der woning verbrandde grootondeels. Verzekering dekt de schade. OP HOL. Gistermiddag sloeg op den Steendijk een wagen bespannen met twee paarden op hol. Het tweespan rende den overweg over, de Rolderstraat door en daarna de Paul Krugerstraat in, waar het tegen ^en lantaarnpaal botste, die verbrijzeld werd, doch waardoor de paarden tot staan gebracht werden. Persoonlijke ongelukken kwamen niet voor. INBRAAK. Gisteravond tegen half elf werd de heer Schuitema gewaarschuwd, dat de deur van zijn pakhuis aan de Veeifestraat open stond. Bij onderzoek bleek, dat het pakhuis bezocht was door een of meer personen, die daarvoor geen toestemming hadden gevraagd. Er werd een gulden en eenige sigaren vermist. Ook werd geconstateerd, dat de onbekende zich te goed had gedaan aan een koek. Het slot aan de deur was niet beschadigd en ook overigens werd geen enkel spoor van inbraak gevonden, zoodat vermoedelijk de cngewenschte bezoeker zich in het pakhuis heeft laten insluiten. WEERBERICHT. Telegrafisch weerbericht, naar waarnemingen, verricht in den morgen van 2 Maart, meegedeeld door het Kon. Ned Meteor. Instituut te De Bilt. In het gebied van de waarneming was de hoogstbekende barometerstand 776.8 m.M. te Biarritz. De laagstbekende barometerstand was 730.0 m.M. te Vestmanoer. Verwachting van den avond van 2 Maart tot den avond van 3 Maart: Meest matige Zuidwestelijke wind, zwaarbewolkt tot betrokken, eenige regen, aanvankelijk iets zachter. ---