Dit nummer bestaat uit 8 bladzijden. EERSTE BLAD. DAGSPREUK. Zooate men een 61, waarin een kvikeritje zit, niet kan stukslaan zonder het te schaden, zoo kan ook de eeite mensch den anderen niet bevrijden, zonder dat daarbij tfierlsr geestelijk laven gevaar loopt• Zoodia de geest een zekeren groei bereikt heeft, verbreekt hij zelf zijne keieïven. --- BUITENLAND. ALGEMEEN OVERZICHT. DE CONFERENTIE TE LAUSANNE. — OPTIMISME. — TURKEN IN AFWACHTING. — OUNO'9 jRBGEERI N GSFORMATIE IN DUITSCHL A ND. — HET ENGELSCHE LAGERHUIS BIJEEN. De besprekingen te Lausaime zijn 'begonnen. Br zijn alweer redevoeringen gehouden en optimistische verwachtingen geuit. Men heeft zelfs de hoop geuit, dat het met recht een vredesconferentie wordt. Geen oorlog meer 1 Maar wij lazen In den laatsten tijd sombere voorspellingen.... Die spraken van nieuwe oor Pogen. En als begindatum van een nieuwen wereldoorlog wordt door verschillende voornpelters genoemd 19 Maart 1927. Ook andere onheilen worden voorspeld, o.a. geweldige aardbevingen, die heele landstreken zullen döen verdwijnen. Maar daarna volgt de ontdekking van een nieuw volk in het noorden der aarde, dat zeer hoog staat in cultuur en bevrijdend zal werken. Dat klinkt hoopvol. Doch eerst dan toch oorlog.... "Wat kan men doen om dat onheil af te wenden ? Veel. Als men op conferenties als die te Lausanne maar ernstig geheel nieuwe hanen van herstel durfde betreden. Als de politiek eindelijk eens kwam op hoogcr niveau, als zij meer gedragen werd door een waren geest van verzoening, menschenliefde en broedersohapszin. Of Lausanne een stap in die richting zal worden, moeten wij afwachten. Curzon dan heeft de hoop geuit, dat Lausanne de wereld een definitieven vrede zou brengen. Benige reden voor dit optimisme is er. Engelland, Frankrijk, Italië, Turkije — ze zijn nu bijeen! En zelfs daaraan werd getwijfeld de laatste dagen. De Turken zijn gebleven voor ernstige gedachtenwisseling. Zij nemen een strenge afwachtende houding aan. Zij weten al te goed wat de Geallieerden, ondanks hun vriendelijkheid, eigenlijk wenechen : Invloed in de zeestraten, bescherming dor Christenen, Turksche ontwapening, volksrecht in Thracië, ontzien van Engelsche belangen. Een heele lijst; waarop de Turken nog geen ja en amen hebben gezegd. De Engelsche bladen zijn zeer voldaan over do overeenstemming, welke tusschen de drie Geallieerden te Terriret is bereikt. De „Evening Nerws" gebruikt een aardig beeld. C vertegenwoordigers van Frankrijk en land, schrijft dit Wad, zijn met denzelfden trein naar Lausanne gegaan, en al® de Italianen zich bij hen voegen, blijven zij in dienzelfden trein van onderhandelingen langs den spoorweg, die naar den, vrede leidt. De Turken, die niets zouden verkrijgen door het laten ontsporen van dien trein, moeten ervan overtuigd zijn, dat het uur gekomen is voor een blijvende regeling". En de „Païl Mali Gazette" merkt op, dat Curzon de afgevaardigden der Turken ontmoet zal hebben met de wetenschap, dat de Geallieerden op elk criticflt oogenbBk eensgezind zullen handelen, en bereid zijn om aan elke onrechtmatige inbreuk op hnn bevoegdheden weerstand te bieden. Toch zijn da Fransche en Engelsche bladen allerminst onverdeeld optimistisch gestemd. Het „Petit Journal" herinnert aan een opmerking van Ismet Pasja, dat de eensgezindheid der Geallieerden voor hen wel mooi is, maar dat zij er klaarblijkelijk niet aan hebben gedacht, dat zij het ook met de lurken eens moeten worden. Een. veld vol voetangels en klemmen ! Dat ia de politiek trouwens in het algemeen. Zooals men thans ook weer in DuitsohtatAi ondervindt. De lieer Cuno zal nu ongeveci gereed zijn 'met zijn nieuw kabinet- Maar dit staat op een ongewissen bodem. Het; wordt zeer waarschijnlijk niet meer dan oen overgangsministerie. Terwijl het als zakenkabinet eenige dringende aangelegenheden zal afdoen, zal men verdere pogingen aanwenden om een beter gecombineerde regeering te krijgen. Ondertusschen loeren er gevaren: de conservatieven zullen vermoedelijk trachten meer macht te krijgen. In verscheiden Duitsche plaatsen [braken weer relletjes uit. De ellende drijft tot geweldsdaden. Er wordt gedemonstreerd. Communistische actie eenerzijds, conservatieve propaganda daar tegenover. Het succes van het Italiaansche fascisme heeft de conservatieven aangemoedigd en daarbij is dan de triumf gekomen van de Engelsche conservatieven. Het Engelsche Lagerhuis kwam bijeen. Toen de zetels ingenomen werden, zag men de sterke meerderheid der regeering. De oppositie krijgt daartegenover een harden dobber. Clynee zal die oppositie voOr de liberalen leiden. Asquith en Lloyd George zullen bij gelegenheid wel uit den hoek komen! EEN WOLF IN SCHAAPSKLEEREN. De 32-jarige slagerspatroon René Jean te Parijs genoot het algemeen, vertrouwen van zijn kennissen. Hij stond bekend als een ernstig werker, die zich van eenvoudig arbeider tot eigenaar van een groote vïeeschhouwerij annex en gros-handel had opgewerkt. Niemand vermoedde dan ook, dat aan zijn geld niet alleen het bloed van dieren, maar ook van menschen kleefde. Enkele van zijn „waperffeiten" zullen we hier laten volgen. Einde April 1916 vond de heer Dreyfus, een van Jean's vroegere patroons, zijn vrouw geworgd op den grond thuis en een bedrag van 94.000 francs gestolen . René Jean had hiertoe alle inlichtingen verstrekt aan twee van zijn medeplichtigen, waarvoor hij 10.000 francs ontving. De daders waren nooit ontdekt. Als volgend slachtoffer werd een zekere Mazet, een kassier van een vleeschhandel, uitgekozen. Réné Jean ging met hem in een taxi zitten en hield hem op een gegeven moment een revolver voor den neuis. Mazet had de tegenwoordigheid van geest om kalm te zeggen, dat hij ook een revolver in zijn zak had en; er zoo noodig gebruik van maken zou. Réné Jean redde toen de situatie, door in lachen uit te barsten en net te doen alsof 't maar een grapje was geweest, wat de ander, die met Réné Jean's gezefsehap zeer vereerd was, gaarne geloofde. De poging moest duss herhaald worden.. Uit voorzichtigheid wachtte Réné Jean een half jaar en liet Mazet toen aanranden door eenige medeplichtigen, die Mazet peper in de oogen smeten, om hem onschadelijk te maken. Mazet begon te schreeuwen, publiek kwam toeloopen en de aanslag was verijdeld. Toen de misdaad in de couranten kwam, was Réné Jean een van de eersten, die Mazet met den gunstigen afloop van dien „schunnigere everval" ging feliciteeren. Réné Jean had echter geld noodig. Er werd dus een nieuwe misdaad voorbereid, en den 21 Ootober 1920 werd mevr. Desserie, caissière van den veehandelaar Jouglas, vermoord en beroofd gevonden. Na verloop van tijd werd echter Réné Jean gearresteerd- Maandenlang ontkende hij alles, maar na het onderscheppen door de politie van een zeer compromitteerenden brief, bekende hij alles en verried meteen zijn medeplichtigen, zoodat dezer dagen voor het gerechtshof te Parijs een veertiental beklaagden zullen terechtstaan. Men verwacht, dat de debatten minstens tien dagen zullen duren. BR1TSCHE WERKLOOZEN. Een typisch Engelsche betooging is te Londen op het mooie Trafalgar-square gehouden. Daar werd namelijk 'n rede uitgesproken van 't voetstuk van de Nelson-zuil af door den geestelijke E. Pickering, die aan het hoofd van een stoet werkloozen van Sheffield naar Londen was gewandeld, een afstand van 225 K.M. Aan het eind van zijn rede greep hij een megafoon en schreeuwde : „Vooruit. Wij moeten uw geld hebben. Eerst zooveel ponden als u bij zich heeft. Voor den dag ermee." Een aantal pondsbiljetten fladderde de lucht in en werd opgevangen door de helpers, waarna hij riep: „En nu de biljetten van tien shilling. Vooruit, opschieten I" Zijn stem klonk zoo gebiedend, dat de menschen hun portefeuilles te voorschijn haalden en elkaar de papiertjes van 10 shilling dooigaven. „En nu halve kronen (ƒ1.50), daar moet ik er een massa van hebben. Daarmee nti eens niet gierig zijn !" Nu, dat waren de menschen dan ook niet. Het regende zilver op de hoofden van spreker en omstanders. Het duurde tien minuten voor al het geld was opgeraapt. Toen kwam alweer een nieuw bevel. Een Engelschman draagt bijna nooit een beurs en daarom klonk het: „Maakt uw zakken leeg. Ik zal tot drie tellen en dan gooit u hier rlles heen wat u hebt. Als ik zeg één, dan steekt ge uw hand diep in uw zak, als ik zeg twee, steekt gij uw hand op en als ik zeg drie, dan gooit u." Zoo ging het: „Handen op ! Gooi!" en meteen hagelde het pennies en kleine zilverstukjes, die snel in een groote tasch werden verzameld. Een groote hoeveelheid politie was aanwezig en bereden agenten leiden de afdeelingen weg, na afloop der meeting. De leiders verklaarden, dat het „hongerleger" Londen niet zou verlaten voor er een deputatie was ontvangen door den nieuwen premier. HOE HET ER THANS IN DEN HAREM UITZIET. De correspondent van de „Daily Mail" te Konstantinopel meldt eenige belangwekkende bijzonderheden in verband met de vlucht van den sultan. De sultan heeft op zijn vlucht geen zijner drie vrouwen medegenomen ; zij zijn onder de hoede van zeven eunuchen achtergelaten, die voor de deur aan het einde van den ingang, die voor het hoofdpaleis naar den harem leidt, nog altijd op post staan. De oudste der achtergelaten vrouwen is 50 jaar oud. De sultan huwde deze vrouw toen hij gedurende het bewind van zijn broer Abdoel Hamid in gevangenschap verkeerde. Bij deze vrouw had hij twee dochters, van wie een gehuwd is met een zoon van Tewfik pasja, den vroegeren grootvizier. De andere dochter is gehuwd met den zoon van Abdoel Hedjid, den neef en troonopvolger van den sultan. De tweede vrouw, die 32 jaar oud is, is een rijzige, knappe verschijning. Zij is de moeder van des sultans eenigen zoon, prins Ertoghroel, die zijn vader op zijn vlucht naar Malta heeft vergezeld. De jongen woonde in den harem, doch hij kwam er eiken dag uit om zijn lessen te volgen. De derde vrouw is eenigszins een mysterie. Men gelooft dat de sultan haar twee maanden geleden huwde. Zij moet eerst 16 jaar oud zijn — de sultan is 61 — buitengewoon mooi en de dochter van een tuinman. Daar men haar nog nooit buiten den harem heeft gezien, zelfs niet gesluierd, gaan er wonderlijke verhalen over hare schoonheid. Buiten en behalve deze officieele vrouwen houden er binnen de verboden muren van Yildiz Kiosk ongeveer 200 vrouwen verblijf. Deze vrouwen bestaan uit concubines, badvrouwen en andere huisbedienden. Niemand weet wat met deze verlaten en feitelijk in gevangenschap levende vrouwen zal gebeuren, nu hun meester vertrokken is. Aan de officieele vrouwen van den sultan werd eerst op het allerlaatste oogenblik medegedeeld, dat de sultan Turkije zou verlaten. SAMENGEVAT NIEUWS. — In het station West-End, nabij Berlijn, heeft men in den vorigen nacht ingebroken. ï)e kas, inhoudende een bedrag van 2,300,000 Mark, is gestoten. — De Engeische overste Puzlay, lid van de intergeallieerde controlecommissie te Berlijn, is bij aankomst van den D-trein BerlijnHamburg, als verdacht van handel in vrouwen, gearresteerd. Na verhoord te zijn, is de officier weder op vrije voeten gesteld. — Toen het Spaansche stoomschip „A rola Mendi" uit Buenos Aires de. haven van Hamburg binnenliep, werd de aanwezigheid van ratten geconstateerd, waarvan men vermoedt, dat het pestratten zijn. Men heeft gas in het schip laten stroomen, teneinde het ongedierte te verdelgen. Tot dusver is niemand van de opvarenden ziek geworden. — Dezer dagen is de „reus van Croydon" overleden. Dit was een mannetjes-putter met het respectabele gewicht van 330 pond. Zijn hart was, blijkens onderzoek, driemaal zoo groot als dat van een gewoon mensch, terwijl zijn andere organen naar evenredigheid waren. Zijn compagnon verklaarde, dat Rutherford — zoo was zijn naam — tijdens zijn leven nooit voor vijf uur 's middags opstond. Hij at en sliep altijd goed en scheen heel gezond te zijn. — Donderdag werd de betaalmeester der Boulder Mijnbouwmaatschappij in Pert-h (Australië), die het geld voor het uitbetalen der loonen hij zich had, overvallen door een gemaskerden roover, die zich meester maakte van 520 pond sterling en vervolgens vluchtteNadat een groot cordon gevormd was, werd de dief met het geld, dat hij had verstopt, ingerekend. •— Tijdens de reis van het s.s. Hunstanworth van West-Afrika naar Engeland, woedde op het schip een geheimzinnige, gevaarlijke ziekte, die op 2 officieren en een steward na, de geheel e bemanning terneervelde. Met zijn drieën hebben ze het schip binnengebracht, maar toen waren ze door het verplegen der zieken, het stoken dfer machines en het sturen ook volkomen uitgeput. — pij Plymouth in Zuid-Engeland heeft men Vrijdagmorgen hevige aardschokken en rommelende geluiden waargenom, die vrij lang duurden. Aanvankelijk dacht men aan kanonvuur, maar later begon men te gelooven aan een aardbeving. Toch bestaat er kans, dat het kanonvuur van een vlooteskader is geweest, te meer daar de seismografische toestellen niet op een aardbeving wijzen. — Het Assizenhof van Brabant heeft een huiseigenaar, zekeren Coppens, wegens moord tot 20 jaar duxoigarbeid veroordeeld. Coppens had een proces verloren tegen zij» huurder, aan wien door de rechtbank op grond van de Huurwet, verlenging van het huurcontract was toegestaan. Om die reden kreeg Coppens een woordentwist met de vrouw van den huurder, Mme. Renier. Coppens greep haar daarop bij de keel en worgde haar met een touw. — Het Internationaal Arbeidsbureau publiceert een statistiek over den duur van cfert arbeidsdag üi de verschillende staten. Hieruit blijkt, dat deze in Duitschland, Frankrijk eïi Zwitserland af zoo goed als geheel ingeburgerd is- In Juli j.1. is echter do mogelijkheid in Zwitserland geschapen om in tijden van ernstige economische crisis, of om andere belangrijke redenen., den maximum arbeidsduur tot 54 uur per week te verhoogen. •— Uit Peking wordt gemeld, dat Lo Wenkan, de minister van Flnarülën, ls gearresteerd. Hem wordt ten laste gelegd, dat hij in het geheim een overeenkomst heeft geteekend met de Tino-Italiaansche Bank tot het opschorten van de Oostenrijksch-Duitèühe leening, waartoe vóór den oorlog een overeenkomst was getroffen. — De Fransche politie heeft de hulp van Scotland Yard te Londen ingeroepen om een onderzoek in te stelten naar do oorzaak van een aantal geheimzinnige ontploffingen, welke de laatste maanden te Parijs hebben, plaats gehad in de kachels der centrale verwarming, die met Britsche anthraciet worden gestookt. In verschilfende gevallen is, naast materieele schade ook lichamelijk letsel veroorzaakt. — Bures, een schilderachtig dorpje in Essex, met J400 inwoners, is wel de best vertegenwoordigde gemeente van Engeland. Het mag namelijk nog altijd drie parlementsleden kiezen, zoodat er onlangs niet minder dan negen candidaten waren gesteld. Om zijn traditie van rust hoog te houden, heeft Bures drie aanhangers van Bonar Law gekozen. — Mlle Lorly, het knappe bar-meisije uit Victoria Hotel te Genève, kan er op bogen, dat zij meer cocktails voor diplomaten heeft geschud dan iemand anders in do wereld. Vandaar dat zij — nu de conferentie te Lausanne begint — per vliegtuig daarheen vertrekt om daar haar oude kennissen het hart te sterken. In Genève had zij een goede reputatie onder do leden van den Volkenbond. — Te Belfast is een vrouw bevallen van eert vijfling. De kinderen werden dood geboren, doch de vrouw is thans herstellende. — In Griekenland zijn eenige gevallen van pest voorgekomen De regeering heeft krachtige maatregelen genomen om uitbreiding van deze ziekte tegen te gaan. — Naar de ,,Lokal Anzeiger" meldt, werd uit de gewelven van het slot Sonderhausen voor ongeveer vijftien millioen mark aan zilver gestolen. Tot dusver heeft men die daders nog niet kunnen arresteeren. — In Algiers zijn Zondag en Maandag te Fromtin verscheidene aardschokken gevoeld. De huizen schudden' hevig. De meeste inwoners sïapen in een tent. --- LIFEBUOY v tia debruikvatv , LtFEBUOX, voelt U zich reiner dan U zich ooit te voren heeft gevoeld. U ZIJT reiner...-want U Zijt tot in Uwe poriën gereinigd. U gevoelt zich als verjongd! Itfebuoy Zeep heeftI een heerlijke gscondhadsqeurp È.U.VtQ'5 2££DMJ VLAAROIMGtN. Fabrikanten van Sunllght Zeep, Lux en Tv/tok. --- De Misdaad in het Zeedorp, door J. VAN CALLANT, 16 Stensson schudde twijfelend het hoofd. „Is het mogelijk T vroeg hij. „Ja, dominéé 1 Het is de waarheid en het staat vast, dat hij zulke dingen veel vaker heeft gelapt. Maar dat is nog maar één van onze grieven." „Vertel mij alles, Rosman." „Ja, ja — u zult alles hooren ! Wij wonen hier op slechte grond, maar er zijn enkele goede stukken tusschen de slechte. Dat zijn de kerkelijke landerijen. Die landerijen moeten — als het goed is — geregeld openbaar worden verpacht. Denkt u dat het ooit gebeurt ? De president-kerkvoogd, Rogaar, wil het niet. Waarom niet, denkt u ? Hij zorgt er voor, dat de verpachting onderhands plaats heeft en strijkt daarvoor een deel der gelden op. Nu heb ik met een paar kameraden herhaaldelijk getracht de gronden te pachten. Freule Van Sallant wilde ons wel met wat geld helpen. Wij kunnen echter geen stukje te pakken krijgen — het is alweer Rogaar, die ons* dwars zit." „Aan dat misbruik kunnen hoogere colleges wel een eind maken, Rosman. Maar ga verder." „U spreekt over hoogere colleges. Ja, ja ! maar wie zal Rogaar durven beschuldigen, daar hij de machthebbende te midden van slechtont.wikkeMen te? De wetten zijn goed en toch... als je arm bent, dominéé, weet je, dat het in veel gevallen bijna onmogelijk is om aan je recht te komen Nou — weer wat anders : Vóór dat Rogaar hier burgemeester werd, leidde zijn vader hier vele zaken. Dat was een heel ander man, die veel goed deed. In dien tijd hadt Je hier niet anders dan een beetje visscherij. Velen verdienden ook een mooi stuk brood met het maken van heidebezems ; ieder mocht vrij afsnijden op de gemeenteheide. In den winter konderf we in vrijheid hout sprokkelen in de boschjes daar ginds en menig konijn werd op de hei en in die boschjes door ons gestrikt. Toen kwam de nieuwe burgemeester I Hij pachtte bijna alle heidevelden en ook de boschjes om er te jagen en sinds dien mogen wij geen hei meer snijden, niet meer sprokkelen, geen konijn meer strikken. En wat doet de kerel als we ons aan zijn verbod niet storen ? Dan krijgen we proces-verbaal en kunnen betalen 1" „ls Rogaar rijk ?" vroeg Stensson, die met klimmende verontwaardiging luisterde. ri ik geworden en vooral door zijn uitzujgerij van de Zeedorpers." „Dus heeft hij nog meer misdaan ? Rosman, Rosman, oordeel je niet wat partijdig „Dat zult u zélf moeten uitmaken, dominee. Ik vertel slechts feiten. Die uitzuigerij dan is nog het ergste van alles. Kort nadat hij burgemeester was geworden, wist hij een vennootschap op te richten voor een pa ar bedrijven hier: een zeegrasmaatschappij en een harin? . kakerij, waaraan een bokkingrookerij i s verbonden. Rogaar werd de directeur van die ondernemingen en de vennootschap had weldra verscheiden vaartuigen in dienst. De Zeestad, daar ginds in het Zuiden, werd hun havenplaats. Velen van ons hoopten op een aanstelling op die haringbuizen, maar Rogaar nam niemand van ons aan. Wij konden werk krijgen in de werkplaatsen alhier. Waarom verrezen die werkplaatsen hier ? waarom denkt u, dominéé ?" „Om wat meer welvaart en leven in het dorp te brengen ?" „Ha, ha, het mocht wat! Zoo edel redeneerde Rogaar niet. Neen, ik zal het u zeggen. Wij hadden in dat jaar door stormen ontzettend veel geleden. Van de dertig visschersbooten die wij bezaten, waren er vijf en twintig vernield. De andere vijf hadden eigenaars, die door tegenslag en stormschade in moeilijkheden zaten en die hun eigendom, voor een prijsje aan Rogaar's Vennootschap verkochten. Het was gedaan met onze visscherij, want als arme visschers hun boot verliezen, krijgen ze maar zelden een nieuwe. Er bestaan verzekeringsmaatschappijen, maar achterlijke dorpers weten van die dingen zoo weinig af, en zoo werd de schade, die wij leden, niet gedekt, ls men wat meer ontwikkeld, dan trekt men naar elders en begint daar een nieuw leven als 't oude bestaan inelkaar valt. Doch de menschen in het Zeedorp zijn niet erg goed onderlegd ; ze schijnen wel aan de grond in de geboorteplaats geketend, hoe ellendig ze het er ook hebben. Dat alles wist Rogaar — hij kende onze trage aard en ons gebrek ; en zijn werkplaatsen verrezen toen ómdat hij wist dat hij hier arbeidskracht voor een zeer laag loon zou kunnen koopen !"... „En de visschers traden in zijn dienst ?" „Ja 1 — men beschouwde het eerst als een uitkomst in de nood." „En de loonen ?" „Die liepen in het begin van vijf tot tien gulden in de week, bij een arbeidsdag van twaalf uren. Later werd het wat beter." „En men nam daar genoegen mee ?" „Er was geen keus. De armoe dwong. Dat gebeurde twaalf jaar geleden. Rogaar heeft in die jaren zeer veel verdiend, maar de arbeidsvoorwaarden voor zijn loonslaven bleven even slecht. Soms kwam het tot botsingen en wie dan niet gehoorzamen wilde, ontsloeg hij 1 De ontslagenen zochten naar werk op de landerijen in de buurt, doch Rogaar zorgde ervoor, dat niemand hen in dienst nam." „Maar lieten de andere vennooten dit toe ?" „Reeds in het vijfde jaar waren er geen vennooten meer. In het vierde jaar stond de zaak slecht — Rogaar kocht toen alle aandeelen goedkoop op en werd alleenheerscher." „En later 7" „Na het vijfde jaar kwamen de ondernemingen tot bloei. Rogaar kon door de lage loonen die hij uitbetaalde, tot zeer concurreerende prijzen verkoopen." „En de arbeiders profiteerden daar in het geheel niet van ?" „Neen — er is na een verhooging ^es jaar geleden, nooit een loonsverbetering gegeven." „En jij, Rosman ?" „Ik heb de laatste jaren getracht de arbeiders in verzet te krijgen. Velen willen wel, maar de leiding ontbreekt." Een stilte trad in. Stensson dacht na. „En heb je eenig plan ? zou je een bepaalde actie wenschen ?" Dirk Rosman's stem trilde licht toen hij antwoordde : „Ja, dominéé. Ik zou die Rogaar willen straffen." „Hoe bedoel je dat ?" „Ik zou hem finantieel willen treffen, vvant op dat punt is de wolf het gevoeligst." „Door staking ?" „Door concurrentie !" „Laat hooren, Rosman. Het komt me voor, dat je reeds een afgerond plan hebt." „Dat heb ik ook. Maar wat mij ontbreekt, is kennis en geld... Zie, dominee, als je als werkman zoo zwoegt voor je paar gulden in de week, dan komen er wel eens sombere en woeste gedachten in je op. Als je het bijwoont, dat de schurk, die je patroon is, scheldt op een oude man, die door ziekelijkheid, niet hard meer vooruitkomt, dan jeuken je handen en je zoudt zoo'n ellendeling wel graag bij zijn keel grijpen en afrossen." Opnieuw greep de verbittering hem aan. „Wat zou je willen, Dirk ?" vroeg Stensson. „Er moest een coöperatieve vereeniging in het Zeedorp worden opgericht; een coöperatieve winkel in de eerste plaats en dan kon de vereeniging pogen om de kerkelijke landerijen in pacht te krijgen — daarnaast was noodig een coöperatief productief bedrijf, een haringkaken"), bokkingrookerij en een zeegrasbedrijf; dat kennen ze hier. Begrijpt u waar ik heen wil?... Maar daarvoor is geld noodig — dat is op de banken alleen te verkrijgen door iemand die crediet en verstand van geldzaken heeft — en dan leiding en verkoop. De arbeiders hier kennen het vak goed, ze zijn gewoon lang te werken en als het eerst wat moeilijk gaat, is het niet zoo ongewoon de broekriem wat in te halen. Wat denkt u ervan 7' <[Wordt vervolgd.) --- BINNENLAND. TWEEDE KAMER. De replieken over de Staatsbegrooting zijn gisteren voortgezet. D q heer Nol en s (r.-k.) besprak de rede van den heer Colijn. Alle verwachtingen daaromtrent zijn in teleurstellingen overgegaan. Wat de internationale verplichtingen zijn, is spr. nog niet duidelijk. Het gaat nu om het vestingstelsel dat niet veel meer kost. Spr. betreurde de rede van den heer Colijn, die misverstanden schiep, welke in het buitenland moeilijk kunnen worden weggenomen. Voor bezuiniging op defensiegebied is spr. ook en zijn partij zal die ook wel steunen. De heer Schokking (c.-h.) sloot zich aan bij den heer Notens ten aanzien van de rede van den heer Colijn. Hij was verheugd ,dat de anti-revolutionnairen niet van standpunt zijn veranderd. De heer Rutgers van Rozenburg (a.-r.) besprak de antithese en betoogde, dat de tegenstelling tussctien ( J e Souverdniteit Gods en di« der Rede onoverbrugbaar is» AVONDVERGADERING. Begrooting Arbeid. Afdeeüng Volksgezondheid. De heer Suring (r.-k.) betreurde de T er— mindering van de subsidies voof drankbestrijding. De heer Deckers (r.-k.) betreurde, dat voor groote gezinnen moeilijk woningen zijn te krijgen. Hij vroeg steun der regeering voor deze gezinnen. De motie van Mevr. de Vries-Bruins achtte hij overbodig. De heer Schaper (s.-d.) betoogde, dat de nood inzake arbeidswoningen al zeer groot is en geeft de voorkeur aan het stelsel van voorschotten. De heer F r u y t i e r (r.-k.) bepleitte steun ten behoeve van drinkwatervoorziening. De heer Z ijls tra (a.-r.) achtte te veel staatssteun slecht voor het particulier initiatief en vermindering van staatshulp gewenscht. Hij verklaarde zich tegen de motie van mevr. De Vries, die meer op een verandering van stelsel dan op bezuiniging uit is. VOORLOOPIG VERSLAG MARINEBEGROOTING. Verschenen is het Voorloopig Verslag over de Marinebegrooting 1923. Verschillende leden drongen erop aan, dat de nieuwe Minister een schematisch plan tot bezuiniging zou brengen. O.m. werden inlichtingen "evraagd over het niet uitzenden van een moederschip bij de onderzeeboot „Pelikaan", over de vele officieren bij het kleine corps der mariniers, over den toestand van den loodsdienst in de Wielingen enz. VOOR DE UITGESLOTEN TEXIEL ARP>feJDERS. De gemeenteraad van Hengelo heeft ƒ30.000 gevoteerd voor steun aan uitgesloten textielarbeiders. PRIJSVRAAG INZAKE ECONOMISCH HERSTEL. De Ned. Maatsch. voor Nijv. en Handel looft een prijs uit van vijf honderd gulden voor het beste antwoord op de vraag betreffende de oorzaken der economische malaise en de middelen ter verbetering. , t | (iaUütÜ Gezien de teiten dat eenerzij ds : Ei. in verschillende streken der wereld hongersnood en ellende heerschen ; V. bovendien schier tal van dringende behoeften onbevredigd blijven (bijv. woningen, wegen, bruggen, vervoermiddelen, kleeding, onderwijsinrichtingen, enz.); dat anderzijds er gelijktijdig : A. in sommige streken overvloed is van voedsel, zoodat graan als brandstof wordt gebruikt of aardappelen, groenten en andere voedingsgewasen soms zelfs de kosten van het rooien of oogsten niet waard zijn ; B. vervoermiddelen aanwezig zijn, doch ongebruikt blijven en dat gelijktijdig de arbeidskracht van de werkeloozen geheel of gedeeltelijk verloren gaat, ofschoon toch de productie-capaciteit van fabrieken enz. groot genoeg is ; dan mag uit deze schrille tegenstellingen worden geconcludeerd, dat aan een economisch gebruik van den arbeid hinderpalen in den weg staan. Gevraagd wordt een voor hét groote publiek bevattelijke uiteenzetting van ten hoogste 8 pagina's druks, waarin beredeneerd wordt aangetoond : Ie. waaraan deze ongerijmde toestanden te wijten zijn ; 2e. door welke maatregelen hierin verbetering ware te brengen, d.w.z. een toestand ware te scheppen, waarin zoo weinig mogelijk middelen tot het vormen van welvaart verloren gaan. De antwoorden moeten vóór 1 Februari 1923 worden toegezonden aan het Algemeen Secretariaat der Maatschappij, Paviljoen, Haarlem. EL1SE VAN CALCAR. Ter gelegenheid van de honderdste verjaring der geboorte van de reeds lang geleden overleden spiritiste Elise van Calcar op 19 dezer heeft „Ons Orgaan", uitgave der vereeniging van spiritisten „Harmonica" een Herdenkingsn-immer uitgegeven, waaraan hebben medegewerkt K. H. Noest Jr., J. H. Sikemeier, J. van Rees, M. Beversluis, dr. C. Hille Ris Lambers en J. Verbeek. Er komen ook twee posthume bijdragen van Elise van Calcar in het nummer voor. In 't bijzonder wordt haar verdienste voor de vrouwenbeweging en voor het spiritisme herdacht. Ds. M. Beversluis vertelt o.m. : „Zij is van ons heengegaan. Maar zij leeft met ons mee. Al spoedig na haar overlijden hebben clairvoyanten haar gezien, mij bij mijne voordrachten inspireerende. Toen ik 25 jaren predikant was geweest, en ik weinig of geen belangstelling voor dat feit ondervond van vrienden in het vleesch, was Elise van Calcar er eene van hen, die van de overzijde mij gelukwenschten. Toen wij in 1918 onzen eersten Landdag hielden in Utrecht, was zij bij mij, en moest ik hare vriendelijke woorden overbrengen. En ook bij volgende Landdagen ontbrak zij niet. Onlangs op den Landdag in Arnhem werd zij gezien, met vele andere geestelijke vrienden, in feestgewaad gekleed." CONGRES N. V. V. Het N. V. V. hield in Parkzicht te Amsterdam een congres als voortzetting van de in Juli gehouden algemeene vergadering. Na een openingswoord van den heer H. J. Bruens, kreeg de heer R. Stenhuis, voorzitter van het N. V. V., het woord voor een inleiding over : „De medezeggenschap der werknemers in onderneming en bedrijf en de organisatie der bedrijven." Spr. zette uiteen, dat de werknemers weinig van de werkgevers hebben te wachten. Door strijd en organisatie moet medezeggenschap veroverd worden en organisatie der bedrijven worden afgedwongen. Het is de taak der vakbeweging en der S. D. A. P. de strijd voor democratiseering der productie te maken tot den inzet van den strijd der arbeidersklasse, opdat deze als het historisch oogenblik daar is, haar taak kent en de kapitalistenklasse kan dwingen tot capitulatie. DE VLEESCHPRIJZEN. De Zaandamsche slagers hebben het vleesch inet 20 cent per K.G. afgeslagen. HET VROUWENSTEMRECHT IN DE HERV. KERK. In een vergadering van de Alg. Synodale Commissie is, naar de Tel. meldt, bij het opnemen der stemmen gebleken, dat door de vereischte meerderheid der stemmen in de Provinciale Kerkbesturen het stemrecht der vrouwelijke lidmaten in de Nederlandsche Hervormde Kerk definitief is aangenomen. DB ZOMERTIJD. Namens het bureau van den. Middenstandsbond, Nederl. Bond van Vereenigingen van den Handeldrijvenden en van den Industrieelen Middenstand, gevestigd te 's Gravenhage, is aan den Minister van Binnenlandsche Zaken verzocht, het daarheen te leiden, dat de zomertijd ook de komer.de jaren wettelijk in ons land wordt ingevoerd. PATER VAN DER VLOODT BEROOFD. Men meldt uit Eindhoven aan het „Ilgz.": De pater Van der Vloodt, van de orde der Augustijnen, is te Rome geslaagd voor het examen van regent. Op zijn terugreis van Rome naar Eindhoven is hij bij het overstappen la het station Bozen (Italië) van zijn kdffer beroofd, die tal van geschriften, relieken en andere voo hem kostbare zaken bevatte, TRAM EN AUTO. Bij den overweg bij het station Schoor! is de auto van dr. Van Hesteren uit Warmenr huizen in botsing gekomen met een tram, die van Schagen kwam. De auto werd geheel vernield; de inzittenden (dr. v. H. en ds. Oterdoorn, eveneens uit Warmenhuizen, met hun echtgeraooten) kwamen met den schrik vrij. Uitkijken is op die plaats vrijwel onmogelijk. Br is reeds eerder een ongeluk gebeurd. EEN DURE „TEA", Zaterdagmiddag om 3 uur kwam met den trein te Rotterdam oen Rus aan, die naar Londen inoest. Voor de bopt vertrok, had hij nog eenige uren den tijd. Daarvan maakte hij gebruik in Rotterdam eens door te wandelen. In een der drukste straten werd de Rus een uur later aangesproken dioor eert vrouw, die hem uitnoodigde bij haar thee te drinken. Hij nam het aanbod aan. De theevisite eindigde echter niet al te prettig, want om half vijf werd hij bij de juffrouw de deur uitgegooid. Hij bemerkte, dat zijn portefeuille met ongeveer /550 aan Engelsch gold (alles wat hij bezat) was verdlwensn. Er bleef hem niets anders over dan aangifte te doen bij de politie, door wier bemiddeling hij nog denzelfden avond om 7 uur met de Batavier-lijn kon vertrekken. Daar zijn geM weg was moest zijn koffer met lijfgoederen dienen als onderpand voor de reis. VAN EEN GEHANGENE, DIB WERD LOSGEKNOOPT. Dezer dagen hing aan bet hek eener villa te Baarn een jas, waaraan een briefje was gespeld met de volgende woorden: „Na vele jaren trouwen dienst. Toen ik voor het eerst bij mijn baas kwam, moest ieder mij zien, ik ging met mijn haas uit en we kwamen samen thuis. Ik kreeg een stoel in den salon en de baas behielp zich in de woonkamer. In den oorlog werd dat heele zaakje „gekeerd", maar ik werd nog geduld. Thans ae>gt men» ik ben te oud en „/ondragelijk" en word ik buiten het hek gezet." Het geval werd op straat besproken, totdat een werkman, tot voldoening der omstanders, zich het zaakje aantrok en de oude en de nieuwe baas een dankbaren blik wisselden. KORTE BERICHTEN. — Te Parijs is, naar het Hdbl. meldt, gearresteerd een Belg, genaamd Pierre Joseph Dawans, die in Nederland woonde, tusschen Amsterdam en Parijs heen en weer reisde en clandestien cocaïne, hier te lande gekocht, naar de Fransche hoofdstad bracht. Tusschenhandelaren kochten het gesmokkelde voor hoogen prijs op en zetten het weer van de hand in kringen van Montmartre. — De gehuwde Duitsche mijnwerker Georg Dornhöfer wilde in de ondergrondsche werken van de mijn Oranje-Nassau III te Heerlerheide een ontspoorden kolenwagen in de rails tillen, die deel uitmaakte van een kolentrein. Voor dat hij hiermede gereed was, zette de trein zich plotseling in beweging met het gevolg, dat Dornhöfer werd overreden en onmiddellijk gedood. — De voor drie weken gepensionneerde brievenbesteller K. Haan te Alkmaar, die door het schichtig worden van een paard, dat over den gesloten afsluitboom aan den Helderschen weg sprong, dezen afsluitboom zoodanig tegen zijn hoofd kreeg, dat hij naar het ziekenhuis moest worden vervoerd, is aan de gevolgen overleden. ---