School en Werkplaats. De vraag van de beroepskeuze en de vakopleiding is een van de meest belangrijke van den tegenwoordigen tijd, mede in verband met het tekort, dat allerwege ontstaat a an geschoolde arbeiders. Mefkwaardig i 3 , dat dit tekort wordt begeleid door p overvloed van ongeschoolde krachten. Dit verschijnsel doet zich niet alleen in on s land, maar ook in het buitenland, zoo lin Frankrijk, voor. Hoe men daar te lande deze kwestie tracbt op te lossen wordt duidelijk in een artikel van Ir. Steketee in het Tijdschrift v. d. Ned. Mij. v. N. en H., waaraan we het volgende ontleenen. Het tekort aan geschoolde arbeidskrachten na afloop van den wereldoorlog is voor de Kamer van Koophandel te Parijs aanleiding geweest cm de vakopleiding ter hand te nemen. Ook daar deed zich het kritieke tijdstip bij het verlaten van de lagere school gevoelen. Terecht ging men uii van de opvatting, dat het belang der kinderen een geleidelijken overgang naar het bedrijfsleven vordert, waarbij zij gelegenheid krijgen de beteekenis van den handenarbeid te leeren kennen en zich een vak te kiezen in overeenstemming met aanleg en geschiktheid. Ter bereiking van dit doel heeft da Kamer in 1921 een eerste werkplaats-school voor metaalbewerking en bouwvakken opgericht. Sedert dien is het aantal tot zes uitgebreid voor onderscheidene vakken, terwijl de oprichting van meerdere in voorbereiding is. De opleiding aan deze 6cholen staat open voor kinderen van 13 tot 16 jaar en duurt van zes tot ten hoogste achttien maanden. Gedurende het eerste tijdvak van zes maanden doorloopen de leerlingen de verschillende werkplaatsen van de school en werken achtereenvolgens eenige weken in de timmerwerkplaats, de machinale houtbewerking, de bankwerkerij, de smederij, enz. Ieder kan zijn verdere opleiding kiezen in het vak, waartoe hij zich het meest aangetrokken gevoelt. De resultaten van deze •beroepskeuze blijken zeer gunstig te zijn. Jongens, bestemd voor een opleiding tot kleermaker, komen tenslotte in de cartonnage-werkplaatsen terecht en toonen zich daar op hiin plaats; wie het zware werk in de smederij niet verdragen kan, ontwikkelt zich "ater tot een bekwaam instrumentmaker ; meisjes doorloopen het geheele kleedingbedrijf en kunnen haar neiging voor het vak van naaister, strijkster of bontbewerking volgen. Na afloop van deze eerste zes maanden moet in overleg met ouders en onderwijzer» een keuze worden gedaan. Daarna volgt gedurende zes tot twaalf maanden een speciale opleiding in het gekozen vak. voornamelijk in de werkplaats, maar afgewisseld met enkele uren onderwijs in taal, re kenen, technologie en teekenen, terwijl li chamelijke'tocfeningen nog op het programma staan. De geheele opleiding bepaalt zich tot de beginselen van het vak ; later in het bedrijf moet de leerling zich door middel van het leerlingstelsel en avondonderwijs tot een gesclioold vakman ontwikkelen of bi. gemis aan aanleg of gelegenheid zich verder oefenen in een meer beperkte handvaardigheid. Uiterlijk na 18 maanden moet de leerling de school verlaten om zich een plaats in fabriek of ambacht te verwerven, waarbi, het onderwijzend personeel zoo noodig behulpzaam is. Menigeen weet reeds binnen den vastgestelden tijd zelf een weg te vinden. Maar naderhand blijft de school bui ton de werkuren voor hen openstaan tot het volgen van aanvullend vak- en teekenon derwijs, waarvan een druk gebruik wordt gemaakt. De zes werkplaatsscholen van de Kamer van Koophandel leiden tezamen ongeveer 1000 kinderen op. Iedere school heeft een eigen richting. Kaast de reeds genoemde, die in Maart 1921 werd geopend, volgde in October 1922 een gemengde school voor het kleedingbedrijf en een kunstnijverheidsschool voor metaal- en houtbewerking. Twee jaar later kwamen drie scholen tot stand, een voor cartonnage- en lederbewerking, de andere voor toekomstig winkelpersoneel, dc derde weer gewijd aan de bouwvakken en metaalbewerking met een afdeeling voor opleiding van loodgieters en zinkbewerkers. Thans zijn plannen in overweging om de gelegenheid tot opleiding uit te strekken tot het kuipersbedrijf, de ververij-techniek, de aardewerk-industrie en het vormen en metaalgieten. Inmiddels heeft de Kamer van Koophandel op grond van de bereikte resultaten reeds besloten tot een uitbreiding van het aantal werkplaatsscholen. De leerlingen werken in groepen van twintig tot dertig in de verschillende werkplaatsen onder leiding van vakonderwijzers, meer van het type werkmeester dan leeraar. Deze bepalen zich tot het uitgeven van materialen en gereedschappen, het houden van toezicht en het geven van de noodige aanwijzingen, waarbij voortdurend gelet wordt op goeden stand, juiste handgrepen en vlot aanpakken. Ieder leerling heeft een eigen werkstuk onder handen en het is aardig te zien, wat zij na enkele maanden verblijf aan de school daarvan reeds terecht weten te brengen. In een aanteekenschrift hebben zij eerst een schetsteekening gemaakt met een korte omschrijving van de bewerkingen Deze schriften geven een duidelijk beeld van de snelle vorderingen en van den regelmatigen gang van de geheele opleiding. De tijdverdeeling is zoodanig, dat dageijlks zes uur in de werkplaatsen wordt doorgebracht, afgewisseld met 1% uur in de leslokalen en een onderbreking van 1% uur des middags. Deze opleiding vindt veel waardeering in de nijverheidskringen, die gaarne deze leerlingen opnemen en gratis materialen voor het onderwijs verschaffen. Het wil ons voorkomen, dat met dit, systeem ook ten onzent althans een proef genomen kon 'worden. Immers het feit is algemeen bekend, dat op de ambachtsscholen steeds meer plaatsgebrek heerscht. De proef zou bijv. genomen kunnen worden door een der bestaande ambachtsscholen te hervormen tot een werkplaats-school met een onderwijs-programma als hierboven geschetst. Het aantal leerlingen, dat jaarlijks in opleiding kan worden genomen, bedraagt bij dezelfde plaatsruimte dan het twee- tot drievoud. Het zou ons niet verwonderen, indien een zoodanig opgezette school, bij volle toewijding van directie en onderwijzend personeel, tot bevredigende resultaten leidt en door alle belanghebbenden als een welkome vakopleiding wordt aanvaard. --- Een Dochter van Alva. Een verhaal uit den Tachtigjarigen Oorlog Door ARCHIBALD CLAVERING GUNTER. Vertaald door Mr. G. KELLER. 63 Maar de Spaansche gouverneur van Amsteidam is razend over hei afsnijden van den toevoer van levensmiddelen. Hij zendt onmiddellijk een groote krijgsmacht van haakbusschieters en piekeniers alsmede 'n paar heine stukken geschut erop af en de heer de Belly, een beproefde veteraan, bevelhebber van Muiden zendt vierhonderd men Waalsche troepen om van den anderen kant een aanval te doen. In samenwerking met een eskader Spaansche galeien en andere vaartuigen doen zij een aanval tijdens Sonoy's afwezigheid. Hoe dapper ook gevoelen zijn manne,. zich zonner al^emeenen leider. Zij worden hoofdzakelijk gevormd door de equipages der jeuzenschepen eni elke scheepsgezagvoerder wenscht over de anderen \le baas te spelen. Terwijl zij dientengevolge met elkander overhoop liggen, bieden zijwonder tucht en onderlinge steun weerstand aan de aanvallers. Het gevolg is, dat als het geschut het vuur op hen opent, zij niet tot den aanval overgaan om het te veroveren, gelijk had moeten geschieden, en weldra hebben eenige goed gemikte schoten de haastig opgeworpen verschansingen der Hollanders vernield. Reeds hebben een aantal Geuzen de dijk verlaten en zich op hun schepen en plalboomsvaartuigen Lngescheept om ze te verdedigen tegen de Spaansche galeien en desnoods om er mede te kunnen ontsnappen. „Wij moeten de kanonnen veroveren f* roept Chester. En gevolgd door een vijftigtal vertwijfelde mannen doen hij en Óliver een poging daartoe. Zij springen over hun verschansing en vallen de Spaansche piekeniers aan en banen zich een weg naar een der stukken geschut. Ware men hen te hulp gekomen, dan zou het hen misschien gelukt zijn, al kost elke stap ook een menschenleven. Maar hulp blijft uit en zij worden tenslotte teruggedreven, waarbij elke stap op de dijk op het verlies van een man komt te staan, terwijl de Spanjaarden de gewonden' afmaken. Uit dit handgemeen redt Guy Chester zijn vriend den schilder, helaas doodelijk gewond. Zich een weg bonend naar de verschansing, vindt hij deze verlaten. Allen, die haar moesten verdedigen, zijn gevlucht naar de nabijzijnde vaartuigen, uitgezonderd één, Jan Haring, een ingezetene van Hoorn. Als een held heeft hij stand gehouden op het nauwste punt van het paid, -net het gelaat naar den vijand en slechts met zwaard en schild gewapend, verdedigt hij zich tegen 'n duizend tal veteranen van Alva's leger. Gelukkig kunnen slechts een of twee mannen hem daar te lijf gaan, daar de dijk zeer smal is, en deze aan de eene zijde door het Diemermeer, aan de andere door het IJ bespoeld wordt. Harings heldenmoed geeft Guy tijd om weer op adem te kemen. Zich over zijn vriend 'buigend, zegt 'hr tusschen zijn opeengeklemde tanden:" ..Wees niet bevreesd! Die Spaansche honden zullen je niet levend in handen krijgen." Dan wischt hij het doodszweet van het voorhoofd van zijn makker en met een smartelijke zucht ziet hij, hoe diens gelaat, dat hem zoo lief is, met aschgrauwen tint wordt overtogen en zijn lippen blauw worden. De stervende stamelt hijgend : „Red je „Met jou \" „Red je 1" En uit Olivers oogen spreekt niet enkel de doodsstrijd maar ook de doodsangst voor wat anders. „Red je om mijn geliefde te redden. Zweer mij, Guido, mijn vriend, dat je 'haar redden zult-" „Dat heb ik reeds gezworen," fluistert Guy haastig ; „wil je nog wat anders ?" „Alleen.... maar je bent.... ja bent geen artist. O, wat zou ihet schoon geweest zijn als ik mijn schilderij had kunnen voltooien. Ik zie.... ik zie nu wezenlijk engelen .... ik zie...." De laatste woorden klinken als een wegstervende zucht, terwijl Antonius Oliver zijn blauwe oogen ten hemel heft en zijn vaderlandslievende ziel stijgt Jaarheen op, waar wezenlek engelen toeven. Dan slaat Chester zijn met bloed 'beloopen oogen op om tot de ontdekking te komen, dat zijn toestand haast die van den doode evenaart. De Spanjaarden dringen van achteren en van voren op. De Hollandsche schuiten zijn alle ongeveer een halve mijl afgedreven, aan; den kant van het IJ naderen Spaansche vaartuigen en maken el'ken terugtocht onmogelijk. Guy kijkt snel om zich heen, zoekende naar lijfsbehoud, en 'hij meent dat te vinden op het Diemermeer. Op ongeveer vijltig el van den kant ligt een kleine sloep, welke, toebehoorende aan de Spaansche patrouille, die bij den eersten overval het onderspit heeft gedolven, tijdens het gevecht losgeraakt, is van de touwen. Het is het eenige vaartuig op het meer. Met het instinct van zelfbehoud is hij met één sprong naast Jan Haring en roept: „dat is onze eenige lcansl" Tezamen doen zij nog 'n laatsten aanval op de Spanjaarden ten einde tijd te winnen voor den sprong in het water en daarna plonzen zij in het Diemermeer en duiken or.der. Bij hun verdwijnen stijgt een kreet van woede op uit de gelederen der Spaansche huurlingen en kogels uit hun haakbussen doen het water om hen opspringenMaar na weder boven gekomen te zijn, zwemmen zij zijde aan zijde naar de boot eni zijn weldra, door zich met alle kracht op de riemen te leggen, buiten schot. Als Guy een blik naar de dijk werpt rilt hij en' wendt het hoofd weer ijlings om. Zij houwen hem het hoofd af , fluistert Haring, „daar wordt in Alva's kwartier tweeduizend caroliguldens voor gegeven. Guy weet, wiens hoofd hiermede bedoeld wordt en een gevoel van wreeden moordlust tegen de Spanjaarden vervult zijn gemoed. Maar het versterkt hem tevens in zijn besluit om izijn belofte aan zijn .makker te houden, ook al moest he; zijn leven kosten. „Het was een Berserkers-eed", overpeinst hij, „maar ik zal hem houden." En hij staart naar zijn vijanden, die zijn vrienl hebben gedood, met iets van die nobele zinsverDijstering, die den Beiserker in den strijd jaagt, die blinde woede, dfe hem op den vijand doet inslaan, zonder om eigen leven te denken, dien hartstocht om te dooden, ongeacht of Ihij zelf er bij het leven laat, zoolang hij beheerscht wordt door zijn verlengen naar moord en wraak. Mear de slem van Haring wekt hem uit zijn gepeins. „Kapitein Chester", zegt hij, de Diemerdijk. Zonder wapens wachten ons „wij liggen aan den verkeerden kant van leelijke dingen. Wij kunnen de dijk niet weer overgaan om onze vrienden op te zoeken, want het gansche pad is nu bezet door die helsche honden, van Spanjaarden. Maar wij hebben enkelen ons voor laten gaan er zullen dat nog wel doen voor zij ons naar de andere wereld zenden, al hebben wij enkel onze handen en voeten om dat te doen." Inderdaad hebben zij hun wapens moeten wegwerpen om de boot te bereiken. „Wij zijn niet aan den verkeerden kant van le Diemerdijk," antwoordt Guy man» moedig. „Ten minste ik niet". „Waarom ?" vraagt Haring, groote oogen opzettend. < 1 „Omdat ik op weg ben naar Haarlem, eni gij de man zijt om mij daar te brengen. Ge kent de landstreek goed." „Eiken 1 waterdroppel en eiker zandkorrel er van. Daarom strijd ik er voor." „Maar dan kent ge wel een middel om van 'hier uit het Haarlemmermeer te berei* ken V Wordt vervolgd). --- De Roggeoogst. Sikkels klinken'^ sikkels blinken, Ruiscbend valt het graan. Zie de bindsters garen, Zie in lange scharen Garf bij garven staan. Zoo luidt het aardige versje van Staring, onzen bekenden dichter, dit niet in 't minst oog had voor den landbouw en de natuur. Oogsten is een prettig werk, immers verkrijgt men daardoor de vruchten van heel wat moeite en arbeid. De planten, het gewas, waaraan men zijn tijd en kosten besteed heeft, zijn rijp geworden, zooat ze kunnen teruggeven, dubbelivoitdig, tienvoudig, ja, zelfs honderdvoudig, gelijk ook in da Bijbel in de mooie gelijkenis van den Zaaier naar voren wordt gebracht. En evenals ook daar niet alle zaad zich evengoed vermenigvuldigde, zoo zal ook in de werkelijkheid in letterlijken zin niet al het gezaaide zich even goed ontwikkelen. Niet alle bodems zijn even geschikt en ook de toebereiding van den bouwgrond is een voorname factor. Zoo men zaait zal men maaien, zegt de oude spreuk en ook dit gaat maar al te vaak letterlijk op. Zaaizaad, waai aan niet de noodige zorg is besteed, de verpleging van het gewas, die eenigszins is verwaarloosd, de onvoldoend bemeste grond, een ondoelmatige bewerking, alle zijn het factoren, die terdege hun invloed kunnen doen gelden. En zelfs, al zijn al deze zaken naar beste kunnen behartigd, dan nog kan het zijn dat het gewas niet zoo is als redelijker wijs verwacht mocht worden. Het is speciaal op bepaalde gedeelten van Drenrthe dit jaar, dat het roggegewas minder goed tot onvoldoende genoemd kan worden, zonder dat men feitelijk in staat is, een vrij juiste oorzaak aan te geven. Voor het grootste deel in onze provincie, in het bijzonder in de veenstreken, staat de rogge er goed voor, doch op enkele, anders heel goede koren-esschen in 't middengedeelte is 't mis met de stand. Veel te hol is het gewas gebleven, uitstoeling heeft bijna niet plaats gehad en ook het stroo en de aar zijn te fijn, de"laatste oveneens te kort en onvolledig gebleven. Door de holle bezetting van den grond, heeft zich nu welig het onkruid ontwikkeld en doen het z .g. „hondenhaar" en andere meelgrassen de ondereinden van de garve een goede dikte geven. Het gasten-tal valt dati ook niet tegen, maaide kleine dunne koppen der garven zullen straks de opbrengst per gast laag, zeer laag doen zijn. Het is een teleurstellend verschijnsel voor den landbouwer zijn graangewas, waaraan hij toch naar beste weten alles wat noodig leek, gedaan heeft, te zien mislukken en sukkelen! Wel is het de laatste maanden nog wat bijgekomen, maar zeer zeker • zal van veel akkers hoogstens de halve korrelopbrengst van verleden jaar te wachten zijn. Hetgeen in deze malaise-tijd weinig bemoedigend is. De oorzaak van een en ander? Het zal moeilijk vallen die aan te wijzen, vooral waar er zich eigenaardige gevallen ivoordoen. Zoo meent men in het eene dorp het slechte gewas toe te moeten schrijven aan het gebruik varv ammoniak op de zure eschgrond, maar is men eenige kilometers verder zeer tevreden over de werking van deze meststof op soortgelijke gronden. Een ander is best te spreken over het resultaat van het in het voorjaar door hem toegepaste eggen, om de door de vele regens dichtgeslagen grond weer voor de lucht toegankelijk te maken, doch zijn buurman kan op zijn perceelen niet de minste invloed bespeuren van deze bewerking. Opvallend is ook, dat op nieuwe, pas ontgonnen gronden het gewas veel beter is, een veel dichtere stand en betere aren en stroo vertoont. Misschien is dit een aanwijzing, dat in het algemeen de grond op het oudere land tengevolge van de voortdurende regenval in het uiterst waterrijke voorjaar en winter te dicht en stijf is geworden. Het water wilde niet zakken en de bouwgrond bleef koud en nat, een hinder van beteekenis voor de jonge planten. Op de nieuwe gronden, die slechts korte tijd terug nog diep los zijn gekomen, kon de waterdoonvoer van boven naar beneden beter plaats vinden en kwamen daardoor de planten in gunstiger omstandigheden. Deze theorie veroorzaakt dan ook a' hier en daar het plan, om vele perceelen met ondergrondsploeg eens flink los te maken. In aansluiting met bovenstaande meening kan ook- nog er op gewezen worden, dat door de abnormaal groote watercirculatie in een lange periode de bodemstikstof buiten het bereik der plantenwortels is gekomen en misschien ook andere planten voedingsstoffen weggespoeld of in onoplosbaren toestand geraakt zijn. Nog een andere theorie wil het in den kalktoestand van den grond zoeken. Zoo zoude door het vele water de toch al zure eschgrond te sterk verzuurd zijn en zou het gebrek aan basen in den bodem de schuldige zijn. We wagen het niet, uit te zoeken, welke opvattingen de juiste zijn. Wellicht zijn het combinaties van al deze mogelijkheden, die de slechte stand te weeg br«chterr. Wel kunnen we nog noemen het feit, dat de goede stand en kleur, die vroeg in het voorjaar de jonge rogge had, allicht meerderen er toe verleid heeft, te weinig stikstof aan te wenden, terwijl zeer zeker dit jaar door de koude en misschien ook mede door het uitspoelen van andere beschikbare stikstof, veel van deze planten ivoedingsstof noodig zal zijn geweest. Intusschen, wat ook de oorzaak zij", de slechte rogge is er en de boer zit met de strop. Gelukkig, dat niet overal de toestand zoo slecht is, want de roggeverbouw neemt in Drenthe een voorname plaats in. Bijna de helft van al het bouwland wordt met dit graan, beteeld. Daarna is aardappelen het meest voorkomende gewas, doch de minder loonende prijzen van dit product doen de graanteelt toenemen en de aardappelbouw verminderen Vooral in het Drentsch middengedeelte is rogge het hoofdgewas. Trouwens ook de korenprijzen waren het afgeloopen jaar niet aanmoedigend. Hetgeen echter op het gemengde bedrijf van minder belang is, indien de zuivelprijzen en de varkensmarkt slechts goed zijn. Inmiddels laat dit momenteel te wenschen over, zoodat ook hier weinig lichtpunten bespeurd kunnen worden. Het zijn drukke dagen, die van de bouw, wanneer van den vroegen morgen, tot den laten wond, wanneer de zon reeds scheiden gaat, de eentonige zeisslag weerklinkt, die het rijpe koren doet vallen, om door den wellet op hoopjes te worden gelegd, waarna de bindster met vaardige hand het werk voltooid. Eentonig, maar krachtig is het lied van de zeis, het lied van den arbeid, en akker na akker sneuvelt voor zijn vlijmscherpe kant. 't Is er druk, overdruk zelfs, maar zelden hoort men de klacht van moeheid of gemakzucht. Want die hoort niet thuis hier onder de stoere werkers, die het werk met lust aanvatten, die naarstig hun zware dagtaak volbrengen, ijverig en vol goeden zin, zonder te vragen of de vrucht van hun streven loonend zal zijn, maar die in den gezonden arbeid alleen al een genoegen winden. --- BINNENLAND. DE GLINDHORST. Aan een door de. financieele commissie van de Glindhorst uitgegeven persbericht omtrent een door haar bijeengeroepen vergadering is het volgende ontleend : Donderdag is te Utrecht een vergadering gehouden van de financieele commissie van de Glindhorst met de houders van obligaties en schuldbekentenissen. Do vergadering werd geipresideerd door dg. T. J. Hagen, Geref. predikant te Delft, penningmeester van de vereeniging, waarvan De Glindhorst uitgaat. De voorzitter gaf in zijn openingswoord een uiteenzetting over het doel dezer vergadering, er op wijzende, dat het bericht in de „N. R. Ct." van Dinsdag 3 Aug., welk bericht door ons werd overgenomen, van a—z onjuist is. De juiste toedracht is deze, dat het nieuwe bestuur, dat de reorganisatie van De Glindhorst ter hand nam, telkens per circulaire aan de houders van obligaties en schuldbekentenissen verzocht heeft, een comité te vormen, dat hun belangen zou kunnen behartigen. Hieraan werd geen gevolg gegeven. Wel werd van die zijde vertrouwen uitgesproken in een initiatief van dezen het bestuur en dit stelde tenslotte een commissie samen. Naar aanleiding van de verwachting door de ,.N. R. Ct." uitgesproken, dat het bestuur door den nood gedrongen „een tipje zal oplichten van den raadselachtigen sluier, die totnogtoe de geheele gestie van het bestuur omhulde", zegtt het persverslag, dat dit niet kon, omdat reeds in het begin van 1924 dc geheele sluier is opgelicht en aan alle belanghebbenden volkomen opening van zaken is gegeven. Tenslotte sprak de geheele vergadering, zonder één uitzondering, het volste vertrouwen uit in de gestie van het nieuwe bestuur. Zij, die ondanks dat voor de vorming van een comité waren, verklaarden uitdrukkelijk, dat zij daarmee niet het minste wantrouwen in de leiding te kennen wilden geven. Aan het eind der vergadering werd besloten tot de vorming van een comité over te gaan. „GEZELLIG" SAMENWONEN. De ongehuwde ambtenaar A. te Eindhoven had een deel zijner woning in de middenstandswijk der Bossche-Bouw-Mij. verhuurd aan een jong echtpaar. Terwijl dit begin der vorige week 14 dagen op vaeantie naar Utrecht was, liet hij het heele hebben en houden der echtelieden, buiten hun voorkennis, door een expediteur weghalen. Twee dagen later was het gedupeerde echtpaar door de buren schriftelijk gewaarschuwd en kwam het hals-over-kop „naar huis" te rug. Zij op hunne beurt vonden nu „mijnheer" op vaeantie; lieten den expediteur de meubels terugbrengen en bewonen nu weer ustig" hun appartementen, in afwachting van de terugkomst van den huisheer. Bij de politie is een klacht ingediend tegen den heer A., omdat de kamers, waarop de meubels zich bevonden en de kasten af gesloten geweest waren. Ook zal een eisch tot schadevergoeding worden ingesteld. --- EEN STEEN MET OPSCHRIFT GEVONDEN. Te Venlo werden bij de verbouwing van de R.-K. Godshuizen — oude mannen- ei oude vrouwen en weeshuis — een paaj merkwaardige fondsen gedaan. Bij het bre«' ken in de kapel werd voor het altaar aar de epistelzijde een prachtige bekapten et zoo goed als onbeschadigde steen gevondeq ter lengte van 138 c.M. en ter breedte van c.M. De steen, die vroeger gediend had als, onderstel voor een offerblok, lag thans opi een put als afsluitstuk. Aan het boveneindt' staat het volgende opschrift: „Werpt vor den weisen wat hier in, So voel U God gefi in den sin". Daaronder staat in gebeiteld^ figuren een voorstelling van de barmhartigheid. 'De steen dagteekent vermoedelijk' uit de 2e helft der 16e eeuw. Een andera vondst is een fraai gebeeldhouwde leeuw, met wapenschild, die als topsieraad van een binnengevel dien4e. De tfiguur is erg verweerd en het heraldische wapen eveneens. Vermoedelijk zal het aan een ervaren heraldieker wel gelukken het wapen te herkennen. Men verwacht, dat nog meerder» vondsten van oudheidkundige voorwenpen gedaan zullen worden. De ontdekte voorwerpen zullen geplaatst worden in c^n oud Gelderschen twee-toppigen gevel, waarvan de restauratie onderhanden genomen i* --- Raadvergaderingen. ODOORN, RAADSVERGADERING (6 Aug.). — Hedenmiddag werd, ten gemeentehuize te Exloo, een vergadering gehouden van den raad dezer gemeente. Behalve de heer Smit waren alle leden aanwezig. Het nieuw benoemde lid, de heer J. lansen, nam zitting, na de vereischte beloften afgelegd te hebben. De gemeenterekening, dienst 1925, sluitende met een voordeelig saldo op den gewonen dienst van f 20830. II en eer nadeelig saldo op den kapitaaldienst van f 38884.25V2r werd ter onderzoek gesteld in handen van de heeren Spreen, Stevens en Poortman. Ditzelfde gebeurde met het verslag en de rekening van het gemeentelijk Laagspanningsnet. De gemeente-Jbegrooting, dienst 1927, zal worden onderzocht door de heeren Zijlma, G. J. Jansen en J. Jansen. De rekening en verantwooiding van de Gezondheidscommissie Borger c.a over 1925, werd goedgekeurd met een batig saldo van f 325.61. Eveneens vverd goedgekeurd de rekening en verantwoording van de woningstichting Exloërmond—Odoorn. Omtrent de geldleening groot f 22.000, werd op verzoek van Ged. Staten een andere wijze van aflossing bepaald. Nu za! over de jaren T927 t'm 1942 een bedrag van f 500 ,en daarna f 1000 worden afge« lost. 11 Tot helpster bij het onderwijs in de nuttige handwerken te Exloo werd benoemd Mej. W. Scholten, : te Odoorn, Mej. J. Diepenbrug—Van Klinken te Odoornerveen (Noord), Mej. G. J. Runsink—Deelman te 2e Exloërmond (Oost) en Mej. H. G. Uneken. . | »i fMej. G. M. v. <ü. Laan werd op haar verzoek eervol ontslag verleend als helpster aan de school te 2e 3xloërmond (Oost). Aangehouden werd een verzoek van de ouder-commissie en het hoofd der school te Valthermond no. 90 om een woning te bouwen bij de nieuw school te Valthermond no. 96. Afwijzend werd beschikt op eer verzoek van de ouder-commissie aan de school te 2e Exloërmond (Oost) om aanstelling var? een assistent. « Een gelijk lot onderging pen verzoek van de slagers in de gemeente om verlaging van de keurloonen. Ook een verzoek van bet bestuur det Landbouwvereeniging te Exloo om subsidie in de kosten van werkverschaffing kon geen meerderheid in den raad vinden en werd dan ook afgewezen. In verband met een verzoek van J. van Vondel e.a., huurders van gemeentewonin» ^en op no. <50 te Valthermond, om verlaging der huren, werd besloten de betrokken woningen tegen November a.s. publiek te verhuren. Afgewezen werd een verzoek om beschikbaarstelling van gelden voor den bouw van een bijzondere lagere school te Valthe. Bij dit verzoek was overgelegd een lijst, vol gens welke 57 kinderen de nieuwe school zouden bezoeken. Later is er evenwel een lijst ingekomen, waarop velen verklaren hun eerste handteekering terug te nemen, zoodat er maar een kleine 20 leerlingen zouden overblijven. Er zal een hernieuwde aanvrage worden ingezonden om subsidie in de kosten van aanleg weg Valthe—grens gemeente Emmen. Vastgesteld werd een kohier van de Hondenbelasting, dienst 1926, tot een totaal-bedrag van f 3432. (Zie voor uitvoerig verslag een volgend nummer). ---