UIT DE PERS. INTERNATIONALE ZENDINGSRAAD. In het Haagsch Maandblad (H. F. Leopola's L'. M. te 's Gravenhagt) van Januari van dit jaar, komt een artikel voor over : „De Internationale Zendingsraad", van de hand van b. van Boetzelaer van Dubbeldam, waaraan hei volgende is ontleend : ln de lente van het vorige jaar werd op den Olijfberg bij leruzalem een reeks van merkwaardige' samenkomsten gehouden, zoo vangt de schrijfster aan, waarvan de volle bfteekenis eeerst naar waarde zal kunni'n worden beoordeeld, ais die gebeurtenis verder in het verleden ligt. Het was de derde vergadering van den internationalen Zendigsraad, die daar plaats had. Na- de verschillede voorgaande conferenties van dez>:n te hebben gememoreerd, de eerste pog.ng tot internationale samenwerking op zendingsgebied was de Wereld-Zendingsccnfei entie van het jaar 1910 te Edinburg, gaat de schrijfster als volgt verder : De keus viel dit jaar op Jeruzalem, dat in zekeren zin als het middelpunt van de wereld kan worden beschouwd, als punt waar drie werelddeelen elkander bijna raken. Daar, nabij de plek waar eenmaal Christus de groote opdracht gaf : „Onderwijst alle volken", was r i' een- groep menschen tezamen uit vijftig verschillende landen, om zich opnieuw bewust te worden van dtn inhoud en de befeekenis van deze woorden. De bespreking van de groote problemen, welke over de heele wereld de menschen bezighouden, die begrijpen dat onze tijd, zwaar van spanning, nieuwe eischen stelt van ernst, inzicht, van toewijding en van moed, heeft die groep op den Olijfberg gedurende twee weken bestendig beziggehouden. Met een openhartigheid, die zeker getuigt van een vast geloof, zijn daar de beste en schoonste waarden van de groote wereldgodsdiensten nog eens krachtig naar voren geK'.ald, alvorens de vraag beantwoord werd of Christus, ia dan neen, zoowel uniek als i niverseel is. En het zijn juist de vroegere belijders van die godsdiensten geweest, zij, die deze niet alleen het best te kennen, maar die ze ook het meest hebben liefgehad, door wie deze vraag met zoo groote beslistheid ten gunste van het Christendom is beantwoord. De wijze waarop de Internationale Zendingsraad zich hierin h<>eft uitgesproken, is dan ook oorzaak van groote vreugde geweest foor d.uzenden en duizenden Christenen, over de geheele wereld, waaronder er niet weinigen waren d:e gevreesd hadden, dat de uitkomst anders zou zijn, daar het gevaar voor syncretisme niet geheel denkbeeldig was. Het merkwaardige van deze uitspraak is, dat Christenen uit een groote verscheidenheid van kerken ermede hebben ingestemd. Daar v.aren Anglicanen en Baptisten, Presbyterianen en Methodisten, Lutheranen en Calvinisten ; C hristenen van vele richtingen en schakteringen. die nu eens niet vervuld waren met wat hen scheidt, maar met wat hen vereemgt. Geplaatst als zij daar opnieuw werden, eenerziids voor de woorden van Christus, andc-"ziids voor hun wereldomvattende taak, kwamen zij tot de verrassende ontdekking van de éénheid, die er tevoren wel was, doch die maar al te dikwijls wordt vergeten. Het is juist die taak, die tot eenheid dringt N ; et alleen omdat gezamenlijk grooter kracht kan worden ontwikkeld, en de nood der tijden krachten opeischt, maar ook omdat de ' Christenen uit de longe Kerken van Azië en Afrika onze verschilpunten, die wij met een iiver, eene betere zaak waardig, vanuit onze V/estersche Kerken naar de Zendingsvelden rebben geprojecteerd, eenvoudig moede zijn. Zij willen in China, in Britsch-Indië en elders geen tientallen verschillende Christelijke Ker