De Reisgenoote. Roman. jflTit 't Fransch van GUY CIIANTEPLEURE) ^ Geautoriseerde vertaling van W. H. C, 27 „Er zijn oogenblikken, dat verzeker iik je, ijjat ik naar niets anders meer verlang dan naai' blijven waar ik ben en naar rust. Ik geloof dat ik die in deze ietwat 'bekrompen ^n nog al vervelende, maar volmaakt fatóoenlijke omgeving, waarvan de eischen mijn geringe kundigheden niet te boven gaan, 'heb gevonden Dus ik bon tevreden 'Misschien aal ik niet altijd een arm, alleen op de wereld staand meisje blijven, Kerjean. Geluk valt soms tran te beurt, die er het glir,st op hebben .gerekend Wat moet pet heerlijk zijn een eigen huis, een eigen jgaard te hebben.... en vooral een hart, dat Jy gansch en al toebehoort! Als mijn lie■te pleegmoeder me uit den hemel ziet, wat 28 ,1 ze dan verdrietig zijn ! . Hartelijk de hand gedrukt door je toege $$gen Phyllia. >,Beste Kerjean. Parijis, 10 October. . !Jk geloof dat een brief van mij je van 8tad tot stad nareist, aangezien je je in je ijsoi'te briefje van van morgen beklaagt, niets yan me te ontvangen. . "öanfc je voor je prentbriefkaarten, die i&e zoo veel vertellen van je reis. In igedachte K^ er f ik met je mee, als -mijin goede reisgegfj. Marcelle en Edmèe vragen ine verbaasd: ' ie zendt, n toch altijd die briefkaarten? en dan antwoord ik: „Een oude vriend, van wien ik heel veel houd. — Hoe heerlijk ! Legt u er oen verzameling van aan? — Neen ik doe net of iik meereis; dat is veel prettiger. ,rDie meisjes Chardon-Pluche hebben meer kuren dan geibreken; ik geloof niet dat ze slecht zijn; ze kunnen v rooi ijk zijn en omdat ik uit mijn aard vroolijk ben, Kerjean, omdat trots en storm, in mijn ziel toch altijd nog wat zonneschijn is overgebleven, hebben we uurtjes van vroolijlke onbezorgdheid en dan lachen we alle drie, omdat we jong zijn 'Vindt je niet, Kerjan, dat als je jong bent, je behoefte hebt aan vol-op te kunnen lachen, even als je behoefte hebt aan slapen of eten? ) „De goede Marcelle is altijd stom' verbaasd over alles, wat ik zeg: „— Wat bent u toch amusant, juffrouw -Boissoli! U hebt altijd van 'die ideeën, die mij nooit zouden invallen." En zelfs de trotsche Edmée vroolijkt wel eens op en dan is ze in een goed hu meur en gewoon. Als we al te luidruchtig lachen, wordt mevrouw Chardon-Pluche boos en zegt, dat dat niet „behoorlijk" is, maar Edmce — haar lieveling — weet haar (met met enkel woord weer .goed' te krijgen En dan beginnen we van voren aan.... Is 't niet vreemd, Kerjean, dat ik nog zóó kan lachen ? ,.Marcelle is altijd vriendelijker en spraakzamer dan Edmée. Ze heeft me in vertrouwen verteld dat haar moeder zich te Parijs had gevestigd, in de hoop dat haar dochters een goed huwelijk zouden doen, omdat er in Saint-P!acide-en-Bray geen geschikte partij e v inden was, die het door den vader nagelaten fortuin waardig werd igekeurd. „Ze voegde er met haar gewone ongekunsteldheid aan toe; „— F.dmée is mooier dan ik.... Maar omdat ik geld heb, niet waar, zal er toch wel iomand om mij ikomen O, als ik een-s een gouverneur van een departement(ü!) kon ki ijgen ! ,.lk heb er drie uitroepteekens bij geplaatst, maar ik zou er een dozijn noodig hebben gehad, als ik den toon -had willen weergeven, waarmede Marcelle die woorden uitsprak, die voor haar 'den schoonsten droom van haar hart behelzen. ,.In 't gansche huis is zij, geloof ik, de eenige, die van me houdt. „Mevrouw Chardon-Pluche hindert me. 't Kost me moeite om niet brutaal jegens haar ta worden. Eergisteren verklaarde ze me dat mijn hoed te groot en mijn haar te blond was en dat het niet „netjes" was om zóó met jonge meisjes uit te gaan. Met niet meer dan zeer matigen eerbied deed ik haar opmerken dat bet mijn eigen haar was en dat ik dus de kleur er van niet ken veranderen en dat mijn andere hoed nog grooter was dan deze. Toen knoop ze haar lippen op elkaar en ried me aan mijn haar te oliën met 'brillantine om 't donkerder te maken en — o, schrik! ze deed me een kleinen hoed van krip van haar zelf cadeau, dien ze voor haar wed uw rouw niet streng genoeg vond en ze verzocht me „diem, ten minste als ik met hiaar dochters uitging, te -dragen".... „Met evenveel bescheidenheid als beslistheid heb ik geweigerd mijn haar met brillantine te oliën, maar met een niet onverdienstelijke onderworpenheid, heb ik het hoedje aanvaard. „Ik wil je wel bekennen, dat ik me 'dadelijk had voorgenomen om dien hoed', door er handig een deukje aan te geven, presentabel te maken.... Zoodra ik alleen was, heb ik er de gesp, de gedraaide franje en rosetjes afgetrokken, aan den eenen kant het ijzerdraad e r uit gehaald en dat er aan de andere zijde weer in gezet, het krip hier wat opgenomen en daar wat platter gelegd en weldra was ik in 't .bezit van een aardigen tulband, die nu wel niet van een eerste modiste af komstitg was, maar die — en daar was het me om te doen — er niet uitzag of hij van mevrouw Chardon-Pluche was geweest en die me heuseh heel goed stond. „Toen ze me, met dien hoed op, -zag, kreeg ze weer haar fijnen glimlach op haar gezicht ., — 't Spijt me, juffrouw, zei ze, dat u het niet ncodig hebt geacht, den hoed te dragen, dien ik u heb gegeven ..Vol onschuld keek ik haar aan. Maar mevrouw, dien draag ik wel.... 't is deze. „Mevrouw Ch a r don - P1 u oh e' s blik was vol veibazing en ze zei met haar scherpe stem : Ik herken hem niet meer Hij ziet er op uw hoofd heel anders uit dan op het mijne „Goddank wel! „Goeden nacht, Kerjean.... 't Slaat twaalf uur en mijn brief wordt dwaas 't Is tijd dat ik afscheid van je neem, vindt je niet ? „Als altijd je . » ' PhyL Parijs, 18 October. „Beste Kerjean. „De dagen volgen elkaar op, en al lijken ze niet volkomen op elkaar, toch moet ik bekennen, dat ze onderling wel een familietrek gemeen hebben. Maar een beetje philosophie en van tijd tot tijd de tooverstaf van die< goede fee. die, ik weet niet hoe, soms voor mij het -uiterlijk der dingen zoo kan wijzigen, helpen me aan de dagen een vriendelijk uiter lijk te verleenen. „Zondag zijn Marcelle, Edmée en ik op bezoek geweest. We waren uitgenoodigd den namiddag „zoo maar, heel gewoon" — wegens den rouw — te komen doonbrengcn -bij mevrouw Desroches, een vriendin van mevrouw Chardon-Pluche, die eenige jongelui, heeren en dames, bij zich 'had gevraagd. „Ik vond het zeer genoegelijk ! Er werd niet gedanst, maar wel gepraat, muziek gemaakt, vr-aag-en-antwoord-spelletjes gedaan en ik geloof ook wat geflirt Gewoonlijk geef ik maar matig om flirten, dat weet je wel, Kerjean, maar ditmaal, nu ja, vond ik het wel prettig De jongelui schenen me aardig te vinden, vooral een knappe cadet uit Saint-Cyr Ik was blij en zei tot me zelf: „Ik ben dus -toch een jong meisje, net als de anderen.... 't Staat dus niet op mijn voorhoofd te lezen, dat ik maar een wandeljuffrouw ben " .Mevrouw Chardon-Pluche die me steeds dezelfde groote portie zure sympathie toedraagt, heeft me op haar manier haar lof niet onthouden. „— U beweegt u zeer gemakkelijk in gezelschap juffrouw Boissoli en u weet met heeren om te gaan In kleine provinciesteden zou dat verkeerd worden uitgelegd en mijn arme dochters missen uwe ondervinding Maar ik zou gaarne zien dat ze trouwden en zoodra het gaat om het kiezen van een vrouw, zijn de jongelui meer gesteld op bescheidenheid dan op ongegeneerdheid. • zelfs tegenwoordig I" (Wordt vervolgd*- ' --- BINNENLAND DE ONGEREGELDHEDEN IN SURINAME. Op de vragen van den heer Wijnkoop in verband met de ongeregeldheden, voorgevallen op de plantage Mariënburg in Suriname, heeft de Minister van Koloniën a.i. o.m. het volgende geantwoord : Herhaaldelijk overtraden Javaansche arbeiders op deze onderneming de bepaling van het besluit, dat „het heimelijk binnen brengen van dranken en voedsel" ten behoeve van in de plantage-ziekeninrichtingen verpleegd wordende personen verbiedt. In verband daarmede heeft de ter plaatse gedetacheerde agent van politie Dilmahomed in den vooravond van 13 Mei enkele posten bij het ziekenhuis der onderneming uitgezet, onder leiding van den buitengewoon agent van politie Sarfaraz. , Toen daarop Sarfaraz twee Javanen, voorzien van voedsel, in de nabijheid van het ziekenhuis aantrof, die zich op zijn vordering om te blijven staan, uit de voeten maakten, heeft die beambte, ten einde de aangeroepenen door schrikaanjaging tot staan te brengen, in zijwaartsche richting een waarschuwingsschot uit zijn revolver afgegeven in een nabijgelegen begroeide sloot, waardoor echter een te voren niet door hem opgemerkte Javaan, die zich blijkbaar had schuil gehouden, gekwetst werd. Op het naar aanleiding van dit voorval op de plantage verspreid onjuist gerucht, dat de bedoelde Javaan was gedood, is een aantal zijner landgenooten te hoop geloopen en, voorzien van hun houwers (kapmessen), naar de woning van Dilmahomed getrokken, met de bedoeling wraak te nemen. De menigte trof den gezochten persoon niet aan en keelde toen voorshands haar woede door een algeheele vernieling van hef zich in de woning bevindende huisraad. De commandant van het detachement politie op Mariënburg, de hoofdagent Dames, die in» middels op de hoogte was gebracht van het gebeurde bij het ziekenhuis en van het optrekken van voormelden troep Javanen naar de woning van Dilmahomed, spoedde zich ter plaatse, vergezeld van enkele andere beambten van politie; bij de pogingen tot afweer van de vernieling van het huisraad van Dilmahomed zag Dames zich verplicht van zijn revolver gebruik te maken, waarbij twee Javanen werden gewond. Kort na dien werd gemelde hoofdagent zelf het slachtoffer van zijn optreden ; ernstige kwetsuren zijn hem door de in verzet gekomen Javanen toegebracht. Door dadelijk versterking van de politiemacht op de onderneming met detachementen politie en gevangenbewaarders uit station Nieuw-Amsterdam, nader gevolgd door politie en militairen uit Parimaribo, is uitbreiding van de ongeregeldheden voorkomen. Bij den marsch van deze versterking over den naar de onderneming leidenden landweg werden uit een geweerschot, kort na elkaar, twee schoten gelost, welke de troep met enkele schoten heeft beantwoord. Het was op dat oogenblik reeds donker geworden, zoodat niet dan met moeite kon worden waargenomen, dat twee Javanen zich vandaar wegspoedden en in de nabijheid gelegen rietvelden een schuilplaats vonden. Onder verdenking schuldig te staan aan mishandeling van den hoofdagent Dames en aan vernieling van goederen van den beambte van politie Dilmahomed is een 15-tal Javanen in voorarrest gesteld. De Minister ziet geen enkele reden om naast het onderzoek van de betrokken autoriteiten een zelfstandig onderzoek van zijnentwege te doen instellen. Evenmin geeft het gebeurde aanleiding om een algemeen onderzoek van regeeringswege te doen instellen naar de toestanden op de Surinaamsche plantages, waar Javaansche arbeiders werken, en in het bijzonder ten aanzien van die op plantage Mariënburg. WEG VERBETERING EN VERKEERSREGELEN. Er heeft zich een propaganda-comité ge vormd, onder leiding van den heer Edo Berg sma, voorzitter van den A.N.W.B. voor snelle verbetering van ons wegennet. .Dit comité tracht -zijn doel te bereiken, zooals wij Zater dag vermeldden, door de aandacht te vestigen op de groote \oordeekm voor de gemeen schap van wegen, geschikt voor het moderne verkeer; door te bevorderen, dat de opbrengst van belastingen, geheven voor het gebruik van wegen ook alleen aan de wegen ten goede komen. Reeds heeft het comité steun ontvangen van onderscheidene Kamers van Koophandel, Gemeentebesturen,-de-Tv'ed. Maatschappij voor Handel en Nijverheid, van ;xer$otuliènde werkgeversverenigingen en Bonden, dia de gebruikers van den weg vertegenwoordigen. Meer hulp en medewerking is noodig, opdat het Comité zich bij de te voeren propaganda gesteund wete door zooveel mogelijk belanghebbenden bij een veilig verkeer, de actie voor betere wegen zoo algemeen mogelijk zij en de aandrang daartoe -kome uit alle deelen des lands en uit alle kringen. Volgaarne voldoen wij aan het tot ons gerichte verzoek, teekent de A. Crt. daarbij aan, de aandacht te vestigen op dit comité. Wij doen dit echter niet zonder tevens nogmaals er op te wijzen, dat o.i. even dringend noodig als een goed wegennet — dat zelfs bij de krachtigste propaganda nog jaren op zich zal laten wachten — is en blijft een goede regeling van het verkeer op de bestaande wegen. In de afgeloopen week hebben wij iederen dag onszelf gecontroleerd, strenger dan de strengste verkeersagent dit kan doen. Wij hadden ons voorgenomen de voorschriften van het verkeer voor den wielrijder eens nauwgezet na te komen, cm te zien, hoe dit in de practijk mogelijk is. I.aat ons maar ■dadelijk zeggen, dat we tientallen overtredingen begaan hebben, niet door onze schuld doch door de schuld van het publiek vooral van voetgangers en voerlieden. Wat zeggen de voorschriften als men een zij jstiaat aan de rechterhand moet passeeren ? Bellen en rechterzijde weg houden. Maar als nu uit die zijstraat op het allerlaatste oogenblik een handwagen, welke links houdt verschijnt, geduwd door twee smidsjongens, die op dien wagen een partijtje dunne zwie pende ijzeren staven vervoeren, die ongeveer 3 M. vooruit steken, wat doet men dan ? En als men een boerenwagen achterop rijdt, die ongeveer 2 M. van het trottoir Ier rechterzijde van den weg rijdt, passeert men dien wagen dan links, zooals het voorschrift juidt, waardoor men een eindweegs links van den weg moet rijden, of glipt men door de smalle, twee meter breede opening rechts van dien ■wagen ? Zoo zijn we tientallen keeren voor gevallen komen te staan, dat het niet opvolgen van de verkeersregelen door anderen ons dwong eveneens tegen die voorschriften te zondigen. Zeker, men kan toch hardnekkig vasthou den aan de voorschriften, maar dan dient reen op een fietstochtje door de stad twintig maal af Ie stappen, krijgt men hoogloo pende ruzie met minstens 15 personen en komt men met vrijwel absolule zekerheid in een ziekenhuis terecht. Dus zondigen we mede met de groote massa en zondigen anderen weer, omdat wij zondigen. Het is één groote vicieuse cirkel, waar in we allen ronddraaien en dit ronddraaien eischt iederen dag slachtoffers, iederen dag méér slachtoffers. DE VnF.UGDE VAN EEN ERFENIS. De familie K. ie Hoerde had naar ainleiding van een opgekomen erfenis een bijeenkomst. Partijen konden het, ook na lang beraadslagen, over de aanhangige kweoties om eenige luttele guldens niet eens worden. Men trok tezamen naar een herberg. Misschien zou de invloed van een borreltje ten goede werken en de onwilligen meegaander worden. Weldra bleek echter, dat een borreltje en zelfs borreltjes daartoe niet in staat waren. Wel weiden de hoofden der erven listeeds warmer, de harten koeler en de woorden grooter. Toen konden partijen hun overtuiging met den mond alleen niet meer voldoende kracht bijzetten. Vuisten, bierflesschen en glazen moesten daarbij te hulp komen, met hel gevolg, dat de familie over den grond rolde. Uit de herberg geraakte de mensehenkluwen op straat, waar onder toeloop van een groote menigle toeschouwers, de hardhandige wijze om elkander te overtuigen van onbillijke eisehen met gescheurde kleeren en bebloede gezichten werd voortgezet, totdat de erfgenamen werden gescheiden. --- Raadsvergaderingen. SCHOONEBEEK Verslag van het verhandelde in de openbare vergadering van den Raad der gemeente Schoonebeek, op Vrijdag 7 Aug. 1925, des voormiddags 10 uur. Aanwezig alle leden, behalve de heeren Eisen en Kregel. Voorzitter, tevens secretaris de Burgemeester, de heer Norbruis. Aan de orde: 1. Opening. De voorzitter opent de vergadering en leest het gebed voor. 2. Notulen. De notulen der vergaderingen van 28 April en 16 Juni 1925 worden voorgelezen en ongewijzigd vastgesteld. 3. Mededeelingen. De voorzitter deelt mede: a. dat G. S. bij hun besluit van 14 Juli 1925 hebben goedgekeurd de begrooting der gemeente Schoonebeek over het jaar 1925. b. Dat, aangezien zich nu en dan ten gemeentehuize eenige werkloozen aanmelden. B. en W. dezen geplaatst hebben by de N. V. Ontginningsmaatschappij Het Lantschap Drenthe. Echter ontbreekt een raadsbesluit omtrent het subsidieeren van deze werkgelegenheid, zoodat indien de Raad hiermee accoord gaat, dit besluit nog zal moeten worden genomen. De heer de Lange: Worden de loonen van hen die uit de gemeente Schoonebeek bij die werkverschaffing werken, tot een gelijk bedrag uitbetaald als van hen uit de gemeente Emmen? De voorzitter meent te weten, dat de loonen zijn vastgesteld naar de voor de gemeente geldende loonnorm. Geiijk de Raad zich zal herinneren, is op een verboek om de loonen gelijk te stellen met die in andere gemeenten, o.a. Sleen en Emmen, door den Minister van Binnenlandsche Zaken en Landbouw afwijzend beschikt. De heer Huser: Hoeveel zijn thans reeds geplaatst ? De voorzitter: vijf. De heer Huser: Waar moeten de arbeider naar toe? De voorzitter: Tegenwoordig werkt men in de buurt van de sluis van Ensing te Stieltjes kanaal. De heer Ilusen: Het lijkt mij niet zoo'n groot voordeel toe, dat daar die wijk gegraven wordt. De voorzitter: Voor de gemeente is dat ook niet zoo'n groot voordeel; wel echter voor die streek daar, terwijl niet mag worden vergeten dat het voor de werkverschaffing, ook voor die in de gemeente Schoonebeek, wel een groot belang is. De heer Husen: Het zal op den duur wel veel kosten. Daar staat niet tegenover dat de gemeente er veel profijt van trekt. Als in de gemeente geen werk was, zou ik er voor zijn de werkloozen te plaatsen bij die maatschappij. De voorzitter: In de naaste toekomst is geen andere werkverschaffing in het uitzicht dan de normaliseering van het Schoonebeekerdiep. Aangezien men mij van Duitsche zijde berichtte, dat pl.m. 20 Augustus iets naders zou zijn bekend, zal er toch wel geen bezwaar bestaan, de werkverschaffing der genoemde ontginningsmaatschappij te subsidieeren naar verhouding van het getal geplaatste werkloozen tot b.v. 1 Oct. a.s. Dan kunnen we wel eens weerzien. Bij acclamatie wordt hiertoe besloten. 4. Ingekomen stukken. , Ingekomen zijn de volgende stukken. a. Eene aanvrage van het bestuur derVereeniging tot Oprichting en Instandhouding van Scholen met den Bijbel te Stieltjeskanaal, om 00 kosten der gemeente te mogen aanschaffen 2 banken voor de vierde klas, 1 platenkist en het aanbrengen van 2 lichtpunten. De voorzitter stelt voor, B. en W. te machtigen, indien hun noodig blijkt dat tot aanschaffing en installatie wordt overgegaan, het schoolbestuur hiertoe vergunning te verleenen en de gelden beschikbaar te stellen. b. Aanvrage van den heer H. de Vries te Oud-Schoonebeek om eervol ontslag als hoofd der o. 1. school te Oud-Schoonebeek wegens benoeming naar elders, met ingang van 1 Oct. 1925. Wordt verleend. c. Een adres van den heer A. Bakker te Oud-Schoonebeek, betreffende het verleenen van een vergunning voor den verkoop van sterken drank in het klein. De voorzitter schorst de vergadering. De voorzitter deelt mede, dat van den heer A. Bakker, verlofhouder te Oud-Schoonebeekerveld, een adres is ingekomen met den volgenden inhoud. Adressant deelt mede, dat hij in het bezit is van een verlof tot verkoop van alcoholhoudenden anderen dan sterken drank, zoomede van een door G. S. verleende logementsvergunning. Vervolgens dat zijn perceel gelegen is onmiddellijk aan de eenige haven van het veenschap Het Oud-Schoonebeekerveen en van een door hem voor opslagplaats ingerichte bestemde ruimte voor alle aanvoer gebezigd wordt, zoodat alle ladings- en lossingsarbeid bij zijn perceel plaats vindt, zoomede dat in zijn onmiddellijke nabijheid door een zwemvereeniging een bad- en zweminrichting is geopend, waarvan voornamelijk in den zomer een druk gebruik gemaakt wordt. Om nog meer andere in het adres aangevoerde redenen verzoekt adressant overeenkomstig art. 5, sub 1 der Drankwet aan de Kroon te willen voorstellen B. en W. te machtigen, aan hem eene vergunning voor den verkoop van sterken drank te verleenen. De voorzitter deelt vervolgens mede, dat het B. en W. niet onbelangrijk schijnt op die plaats eene vergunning te verleenen, daar deze gelegen is in zich ontwikkelend centrum. Destijds is echter door den Raad bepaald, dat in de wijken B en C geen vergunningen mogen worden verleend. Daar de heer Bakker in wijk B woont, zou dit op moeilijkheden kunnen stuiten. De zoo pas genoemde verordening ver, valt echter met ingang van 1 Januari 1926. Aangezien het echter niet in 's Raads bedoeling zal hebben gelegen,- dat met ingang van dien datum het aantal vergunningen weer op het in de wet genoemd maximum (13) zou worden gebracht, stellen B. en W. voor, de Kroon te verzoeken het voor de gemeente Schoonebeek geldend maximum voor vergunningen op 9 te willen vaststellen, en tevens dat de Raad besluit dat in de wijken C en D geene vergunningen door B. en W. mogen worden verleend. Met algemeene stemmen wordt aldus besloten. Op het verzoek van den heer Bakker wordt afwijzend beschikt. 5. Voorstel van B. en W. tot vaststelling van eene verordening als bedoeld bij de wet van 28 Mei 1925 (S. 207). De voorzitter deelt mede, dat bij art. 1 van voornoemde wet van 28 Mei 1925 bepaald is, dat de gemeenteraad kan bepalen, dat eene onderwijzeres, die voor het bereiken van den 45-jar. leeftijd in het huwelijk treedt, of een onderwijzer of onderwijzeres, die een bepaalden leeftijd, welke niet lager mag zijn dan vijfenzestig jaar, heeft bereikt, op dien grond zal worden ontslagen. Zoodanig ontslag geschiedt alsdan door B. en W. met onderscheidenlijk den dag van het huwelijk en den eersten dag der maand, volgende op dien waarin de gestelde leeftijd is bereikt. Echter kan de gemeenteraad bepalen, dat een ontslag op grond van het bereiken van een bepaalden leeftijd, krachtens besluit van den gemeenteraad op voordracht van B. en W. telkens voor een jaar zal kunnen worden opgeschort. De voorzitter merkt op, dat z.i. dit besluit met vreugde door den Raad wordt begroet; althans, het gaat spr. zoo. B. en W. stellen dierhalve voor, overeenkomstig genoemde wet een besluit te nemen, en de daarin genoemde leeftijdsgrenzen van 45 en 65 jaar over te nemen. De heer de Lange: Als een onderwijzeres nu eens met iemand trouwt die geen vak kent of met een veenarbeider, dan kunnen ze wel eens broodeloos komen te staan. De voorzitter: Als de zaken zoo staan, dan worden de gehuwde onderwijzeressen in den regel minder geschikt voor hun arbeid. De onderwijzeres weet, dat haar bij huwelijk ontslag wacht. Voor de gevolgen van haar daad is ze zelf verantwoordelijk. Het voorstel van B. en W. wordt aangenomen. 6. Aanbieding gemeenterekening 1924. Tot commissieleden belast met het nazien daarvan worden benoemd de heeren Huser en Gij Iers. 7. a. Benoeming regelingscommissie stierenkeuring. De heer Wilms verkrijgt 1, de heer Huser 3, de heer Gijiers 1, de heer Beerling 5, de heer de Lange 1, de heer Vrieling 5, de heer Eisen 1 en de heer Eising 1 stem. Alzoo zijn bij eerste stemming benoemd de heeren Beerling en Vrielink. (Beide raadsleden). 7b. Benoeming keuringscommissie. Op voorstel van B. en W. worden dezelfde keuringscommissieleden benoemd als in 1924, t.w. de heeren G. J. Gruppen te Vlieghuis, L. Honning te Dalen en R. Harders te Zuidbarge. 8. Rondvraag. De heer Huser vraagt inlichtingen aangaande den verkoop van het bij de o. 1. school te Nieuw-Schoonebeek (O.E.) aanwezige houten schoollokaaltje. De voorzitter antwoordt hierop, dat B. en W. altijd nog wachtende zijn op e.v. schoolbouw inzake het bijzonder onderwijs. Sluiting. --- Op onze Stoppelvelden. 1 1 Zoo droog en stil het voor kort was, zoo I regenrijk en wind enig is het nu al eenigen I tiji ï. De fel drogende periode heeft veel I soliade gedaan, wi.il zeer veel koren, waarvan I het leek. dat er nog tijd genoeg was, waardoor de korrel klein werd. En nu valt de re| gen hij stortbuien en staat zoo goed als alle koren dag op dag nat te velde. De ouden hielden er wel van, dat het aan hokken staande koren een paar keer goed nat werd. De bij 't maaien zeer kleine korrel is zeer veel uitgedijd en zal wellicht niet weer zooveel bekrimpen, als bij de droogte het geval was, Maar alles heeft zijn grenzen. Er is nu al koren, dat gaat uitwassen. Het was er dezen keer ook juist naar gesteld. Door buien met wind en hiagel soms, stond er veel geknakt te velde, zoodat vele van de aren in 't mkiden van de garven, onder de banden kw amen en zulke zijn, wat uitwassen aangaat, bij slecht weer, eerst aan de beurt. Maar bovendien, het koren stond di'icht te velde. Er is ongeveer een derde deel strco meer verbouwd, zelfs dan verleden jaar. Hoe dichter de stand, hoe zwaarder de garven, zoodat ze niet gemakkelijk weer geheel droog worden .en binnenin licht schimmelig of muf worden, wata op stroo en koren beide n ongunst-igen invloed heeft. Vooral is dat ng in meerdere mate het geval bij haver, waarvan men het str<>o graag voor de paarden houdt. Maar i zulle stroo is voor paarden bedenkelijk. Dat moet men houiden voor het vee. En dan, zulke haver wil geweonlijk krachtig broeien en kan in dat opzicht licht brandgevaar opleveren. Het maken van zware garven is bij velen in Drenthe 'n fout. In andere deelen vin ons gewest, weet men die fout te vermijden. En dan. Velen hebben het zoo druk, dat ze de aan den groTic gewaaide hokken o! garven maar langen tijd aan den grond l-.'en liggen. Men irrtt het zoo gi regeld mogeiijK overeind hou Jen. Eiken dag moet men in dit opzroht een onderzoek instellen. Dat is geen verloren tijd. Blijft het weer wankel, zoodat het „om 't grijpen te doen" kan wezen, dan is liet, als er kans voor bestaat, het eerstvolgend te halen koren 'n paar uur met de ondereinden naar zon of wind te leggen, door de hokken in de goede richting neer te halen en zon en wand op die einden vrij spel te laten. Ook is het goed van de einden der hokken tweetallen garven af te nemen en die afzonderlijk te plaatsen, om mgelijk zon en wind beter toegang te versohaffen. Wees vooral niet te overijld in het bijhalen van ongeschikt koren. Het heugt ons wel meer, dat men zich later bedroefde, dat men niet nog enkele dagen langer had jge wacht. Bij het ongeschikte weer voor inhalen is toen reeds begonnen met het ploegen der stoppelvelden. Dat meet vlug volgen. Er inoet gelegenheid gegeven worden, om het 'Oxydatieproces in den zoo lang gesloten bodqm weer in de goede richt'sg te leiden. We gaan de onkruiden, die opgeschoten zijn verdelgen en geven aan daarmee, aan de onkruidzaden, die sluimerend gebleven zijn, voldoende gelegenheid om te kunnen ontkiemen, om die later met de eg te vernielen. Wie 'n deel van zijn kunstmest voor 'n volgend korengewas reeds disponibel heeft, kan 't phosphorzuur en de kali nu alreeds in de etoppel strooien en met cultivator in —, of met de ploeg onderbrengen. Het eerste gaat vlugger en is minstens even doelmatig. Zelfs heeft het voor, dat de meststoffen van ston den aan regelmatiger door den grond worden verspreid. Enkele gedeelten op het stop pelveld worden klaargemaakt voor de latere Oogst van knollengroen en spurrie. Mis scihOeni, dat er dit jaar wat meer aan gedaan worit, omdat de hooioogst algemeen is te fcen gevallen. In den loop der jaren zijn deze twee in het verbouwen zeer teruggeloopen Iwat er op wijst, dat de groengronden zijn Uitgebreid en verbeterd — en ook de hooi opbrengst toegenomen is. Vaak gaan deze twee maar zoo achter het koren aan, zonder eenige bemesting. Er behoort echter wat kaJi, phosphorzuur en ook 'n weinig stikstof bij. Wie dat niet doet, mag deze er voor het volgend gewas natuurlijk bijrekenen. Meestal zaait men voor dat knollengewias ook al veel te (fik. Twee en een half L. zaad per bunder is al genoeg. Dit gewas moet hol staan. Dan geeft het veel knollen, 'n Dichte stand geeft loof. Daarom is het ook goed, bij 'n al te dkifc ten stand, flink de egge te gebruiken. Dat kan men doen, als de plantjes ter hoogte van 'n vinger breedte of drie te velde staan. Zij hebben dan vastheid genoeg, dat de overgebleven planten er geen hinder van hebben en vrijwel in den groei doorgaan en ruimte behouden, om knollen te zetten. De ouden zeiden altijd — en die konden 't weten: „Knollen moet je flink eggen en daarbij moet je niet achterom dien", wat dus wil zeggen, dat men zich in dezen niet al te spoedig bezorgd dient te maken. Als straks de stoppelvelden weer zwart liggen, als de groepen mussohen weer naar de dorpen verhuizen en vluchten kieviten zoo nu en dan nog eens over de stoppelvelden trekken, dan heeft veel daar al weer 'n lierfstaanzien verkregen. ---